Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

151쪽

poterat ingularem verbi cum plurali nominis, fuisse iuncturum, si etiam naturae in Deo plura' 'litas esset. Eadem probabilitate illud eiusdem i.

Genes ratiamin homιnem, ste. ad Trinitatis mysterium significandum refertur c. Magister alii schol te a sientent. d. item Burg.Lyra.Galae. Eugub Cathar Suaree ι

I a.de Christo ea .6. sq. rei o8.sta coea si Ambros. -.Delriin,cte. Sed & Genes cap.48 tres viri Abrahae apparentes, 4b eodem singulari numero reum renter eonsalutati verbis illis Domine, Finueni sarativi nomia ratis, SS.Patribus a SS Trinitatis mysterium recte adumbrasse videntur. A quibus etiam originem sumpsit celebre illud&per lvulgatum d:ctum: Tres vidito num adorauis. Praeclare Rugustinus b: Cum tres viri vi une, nee u quam in eis velforma vel aetate,velpotesate maior aeteris dictu.ect eur non Me arei annismisibiliter insinuatam emereaturam vindium Trinitatis aequalitatem, atque in tribu3 personis unam eandemhsubstantiam. Et infra e etiam similem Lothi ad duos Angelos sermonem Genes I9. ad duas personas unius essentiae, Filium dispiritum sanctum refert.

152쪽

Den. Trinitatis serio a retiam spectatTrisagio hymnus, quem primo SS. Trinitati cecinerunt Seraphimasai. c. in hane formam Sanct , sanctm,sanctin Domian Miem exercituum. Plena euomnis terragloriarim Jterarunt deinde quatuor animalia, quae requiem non habebant die ac nocte dicentia: n-tim,sensem sanctisDomininiem omnipotens, qui erat, quieu σ qui venturm eis. pocala . Communi denique usu miraculo elitus confirmata a recepit uniuersatam Latina, quam Graeca Ecclesia, cum in hunc modum personate Sanctmiem, sanctin fortis, sanctm Immortalis miserere nobis. De quare cum Epiphanio b Damascenus. Quid cause en quam sbrem Seraphini ne bis, nee quater, Sanctm dieam, an non, verrium personarum numerum signissent, in unam iuuinitate ct dominationem coeuntium Ternar

quippe numerin, ut idem iniarius ait, triasignificat,unitas autem nil uuapropter Sanctin, San-ctm, Sanctin, Enter Sanctm,quia res personaes Do-mmin autem quia tres personae Tum Devisunt.

Damasic. ob.3. orthod M. e. D. revis de Tris. Nin aneor c epist.de Tris . Nam quo non defilio dumtaxat,inquit idem alibi a sed de sanctaTrinitate dictinfit iste tersam

ctinhmnin, testantvrdium o sacer Athanasivi, BasilivioGregorim,aetoim diuino mine assa torum Patrum chorm nempe quod sancta illa so

raphim per triplicem Sanctitatem tres superessere inalis diuinitatisperson, nobis subiniscento per ,

153쪽

unam autem dominationem, nam diuina Ninia

ratisseu antiam imperiumsaeclarent. Atq; oblandum censuerunt SS. PP. b ne tantum myst rium adulterina quadam additione ab haereti eis deprauaretur; reiecta speetatim illa Petri Cnaphe appendice, quam ad Trisagio Eeclesiae assuerat, dicendo, qui eruet in spro nobis,ctri. 3.orthod Le. D.ubi deritri Cnaphe appendis lura b Damast. e. ct s.Syno con

s. Omissis aeteris Prophetaru vaticiniis,quae praeter personam Patris passim etiam Filij personet meminerunt,inscriptura noui Testamenti haec multo lueulentiora SS. Trinitatis testimonia extant Matth. 28. Baptieantes eos in nomine

Patrem,oea mpararietum dabit vobis,cte. Et infra Paraelitin aute Spiritin sanctin, quem mi ut Pater in nomise meo sie vos docebit omnia. Ι - an. I 6. Cum venerit ille Spiritin veritatis, doedis vos omnem veritatem,ete. Ille me elarifieabit quia de meo aeripiet, stannuuiabit vobis omnia enimo quaeuns halbet Pater,me unit, cte Gai. .

quoniamsisHij Dei, misit Dems'iritu bisui in

corda fra, lamante Abba Pater. I. Ioa n. . Tres

sunt, qui tesimonium dat in eoelo, Pater,Verba, ct visit anctvi,sthi tres unumseunt. Qu*d tam luculentu Trinitatis testimoniu maluit Luthe- rusErasmia sorte vestigia secutus quorudam seripi iam hane ipsam etiam causam tantopere sibi i

154쪽

scriptorum exemplarium vacillante indicio, in suis bibliis praeter mittere, quam certiorem a liorum Codicum ac SS.IΡ fidem, communem prioris Eceles traditio nem , atque usum, iam nune etiam Concisj Tridentini, ae Romani Pontificis auctoritate comprobatum conse ctando, adio manifestus S. Trinitatis asset torseri. ia annot. in eundem laeuntii Sola autem vi naturali intellectus,s seclusa reuelatione, demonstrari hoc mysterium non potest a nec ullo etiam supernaturalis fidei ercitio, lutita legem Dei ordinartim ipsius euiia dentia aequiri Etenim uniuersa quae in rebus c eatis procedentibus aDeo vismis est)extant tenuia quidem SS.Trinitatis vestigia, seclusar velatione, nec suspicionem quidem eius myst ri ingenerare nobis potuissent sic attestante seriptura , Matth.ri. Nemo nouit Patrem nisim

re anguis non reuelauit tm,cte. Nulla etiam cognitio eiusdem quidditatiua extra visionem beatificam e multo minus per speciem propriam naturalis ordinis di possibilis est; et si eo Agnitionem eius euidentem abstractivam quoad quaestione an est, per alienas species, & mediu m

155쪽

io. Inaeelesia mysterium hoe semper quudem creditum, & firmissi me propugnatum fuit, ut ex omnibus symbolis liquet , attamen deici. eibus nonnullis quandoque dubitatum Tales sunt, Persona,Hypostasis, subsistentia,umas, sui ,sticitia, Homousios Nune reliquidius expliemta, de fide certum est, nomen personae του -- σω που graece in diuinis proprie locum habere f. iuxta receptam g Boethith definitionem iactrationatis intelligentis) naturae indiuia sinis communicabilis Iu Wia. quicquid eam d finitionem olim nonnulli , improbarint. Et uerius est, per nam univoce de omnibus peris sonis, praedicar non tamen usu uniuers leu, ne quidditatiue proprie, nec simpliciter etiam denominatiue quia substantialiteria

156쪽

I eis Trinitatis sterio. M. it. Vocabulumperse directe quidem&formaliter non significatis blam negationem, nec intentionem secundam,sed substantiam,vel hypostasin directe vero & materialiter in diuinis relationem in concreto. V.g. Patrem. Haec enim est, cui in diuinis conuenit esse hypostasin, incommunicabiliter subsistentem quamuis formaliteris expresse nomine Personae Relaistio, cliui talis, non significetur o Essentiam autem significat con notat consequenter, &ia obliquo; quorum hoc ex definitione pater primum ex identitate personicum essentia. Et haec Hane est sententia S.Thomae P, cum auinsigni pare relationem ut sub entem, seuper modum, postasis. Item: Significare relationem in recto,cte entiam in obliquo non tame relatιonem in quan-rum e t relatio .d in quantum signi catur pormodum 'postasii.

a. Sub voce salis s.Hieronyinus, olim velut sub melle venen urniatere suspicatus qua-doquidem, ut ipse aiebat, totasseularium littera- ωschola nihilaliud postasim .' ου nis nouita quo sensu etiam quidam SS. PP. non tres, sed nam in De 'po sin esse dixerunt nil dubitauit, super hac re sententiam ac iudicium S. Damasi Romani pontificis supplex exposcere: Ob testor, in stati, beatitudinem tuamperer ei um. mu salutem,per hamausia Trinitatem,St mihi

157쪽

e'solis tuis a taeendarum,sive dicendarum his postastondetur auctoritaσ. Jam res extra contro uersiam posita est,s certum, ea voce nihil aliud significari,quam suppositum, seu in natura qui

dem intelligente, personam, ita ut quod prima substantia,res naturae,suppositum,& hypostasis in qualibet natura substantiali, nomen personae in natura rationali seu intelligente significetis. Sic ut ergo tres in Deo personae ita tres hypost sis, seu, ut loquitur S.Hieronymus , tria Enypostata, sine ulla prorsus dubitatione eonsite da sunt. Eadem seu sistentia ratio est; quanquam haee vocula nonnunquam prodatura legatur

terpretis ere, qui ita motabulum 'psa ertit. II.' Graecum nomen d na,seut&φυ- sine ulla controuersia essenpiam siue naturam signi-

lati

callide eensuerint. Subsantiae voeula licet n'nolim tantum, sed & nunc quoque subinde bifariam acti piatur e videlicet pro quidditate seu natura cuiusque rei, pro hypostasi seu Ente subsistente,adeoque supposto;quo sensius. His Iarius a asserit in Deo non male diei tressub iuramunia hae materia usu loquendi iam

158쪽

men Trinitatum eris , Ufactum est, ut fere priori tantiim signiscatu aecipiatur,xsic absolute in diuinis una substantia

seu tres personae unius substantiae, non autem tres substantia dicantur b. Vnde etiam Augustinus e uuia nostra,in Dit,loquendi cossuetud iam obtinuit, ut hoe intelligatur eum die ui sentiam, quo intelligitur, eum dicimus sub antiam, non audem-Hςere nam essentiam, tres

subsantiac i

14. Homousion, hoc est,consubstantialem Tris nitatem paulo ante sine controuersia a S. Hie ronymo vocatam vidimus. Jdem post exortam

Arrij haeresin fuit omni uin Catholicorum stylus; qui etiam hac quasi tessera ab Arrianis discernebantur a proque ea velut pro aris& ris acerrime dimicabant, reiectis illis, quas eius loco obtrudere haeretici conabantur, vocibus, Heter ios, marusios. Et tamen infelix Luthe rus b, pro suo eximio seilicet in SS. Trinitatem a se icto ait Anima mea adit hoe verum Homousios quin etiam seu malitia excaecatus, seu institia deceptus, non est veritus addere e S. Hiero

quidveneni latere infliabis arbitraretur. Aperie falsum Circa vocem enim 'postasis,ut vidimus, Non iam intilissitavit S. Hieronymus e. Rect KQ Atem

159쪽

θω eoeiad eaps.1 .ad Damasium. Q. is de cyarso Non pauci Theologi sentiunt a praeter res subsistentias hypostases personales, dari

in Deo aliquam subsistentiam absolutam, communem tribus personis,adeoque non person lem,quae ratione prior sit tribus subsistetiis per lsonalibus,&eonstituat non quidem personam. sed indiuidsum coneretum Deitatis, quod est hic Deus. Sed contrarium verius cenismus λTum quia non solumin philosophia, sed etiam apud SS. PP. inauditum videtur, seu Mentiam

- nisi eum subinde significat substantialem exi issentiam per se. non in alio velut subiecto,ab hy postasi, adeoque supposito seu suppositatitate differre. Tum quia nisi pro arbitrio nominum significata mutentur, de ratione subsi istentiae prout dieit modum superadditum Es.sentiae vel existentiae substantiali est, ut reddat naturam incommunicabilem, eum det esse per se non in alio, non solum velut in subiecto, sed nee velut in eomplente substantialiter ipsam naturam, quod non facit illa subsistentia abs

luta a

. . Dissilia πιν Orale

160쪽

hane esse communem. . x s. Nomen Dem, velut concretum substan-mae formaliter qujdem significat ipsam naturam diuinam singularem, materialiter vero aliquid, seu quicquid est subsistens in tali natura ita ut quamuis suppositio illius termini sit particularis e parte diuinitatis, tamen ex parte subsistentiae sit communis, abstrahens a tribus personis, Rcia tales personet. Quocirca etiam ratione prius icitelligitur hoc concretum diuinitatis . quam hiae persona, eo modo, quo uniuersale prius dici solet particulari a Subsistentia vero non magis

est perfectio simpliciter simplex, quam persis

na, quae sub ratione quidem particulari, ut est haec vel illa persona, talis non est b, esto subra' tione communi, ut a particulari persona hac vel illa abstrahit,talis dici possit. Aristot.ca postpraedis Uthes r. II. Cum personae diuinae secundum quantitatem virtutis, quae est ipse perfectio essentiae diuinae, se inuicem non excedant, nec adeo in ipsis sit aliquid maius vel minus, recte dicuntur inter inter se aequales a; per consequens etiam similes hi quia aequauta steundum quantitatem mirtutis ineludit in se similitudinem, σl aliquid ampum , quia excludit excessum e. Huc etiam

spectae