Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

181쪽

Notione dicitur Notionale, quicquid

est proprium alicuius personae: Tales sunt actus Notionales a quo nomine intelliguntur pia processionesvi productiones activa ae passiuae in diuinisi sunt enim ambae velut actus medius inter unam personam, aliam quae communiter etiam a Theologis voeari solent origines h&sunt quatuor de quibus supra, Hae vehit pro materiali dicunt quidem ipsum actum intelligendi&amandi, ex dictis , formaliter autem a peraddunt relationem productionis; quae est ipsa relatio personalis, non ut est in facto esse, sed ut est quasi in fieri, Quo fit, ut quailibet origo adaequat idem sis cum sua persona, acti- uacum produeente, passiua, cum producta; origines autem activae&passiuae sibi oppositae non minus inter se realiter differant, quam ipsi personat; actione videlicetvi passione prout in diuinis sum, inter se realiter non identificatis h quamuis non nemo interim existimet coriginem seu proeessione activam&passiuam saltem absque erroreo temeritate etiam ita posis explicari, ut sint re idem, nee adeo differant a persona producta.origines denominant per innas,unde propositiones hae falsae sunt essentia

diuina generat,seu generatur; producit vestro

182쪽

fluit ur,est generans,vel generata. Faciunt enim haec sensum formalem qui lite locum non habet;)non solum identicum. Diei tamen potest, essentia diuina est res generans, stitieet persona;

46. Aetus Notionales non sunt liberi; quod de fide est contraArrium a nisi per abusum v cabuli, ut nonnulli fecerunt , liberum voeetur spontaneum,aut aliter egermanus vocabuli

usus deprauetur.Voluntaritiamedici possunt rinon quidem uniuersim, prout hae voee significatur effectus seu terminus productus a volun eate;hoe enim de Filii generatione diei nons aestis sed prout volitum seu obiectum voluntatis signifieat quicquid nonnulli trieenturLissum velle quo producitur Spiritus sanctus,esse voluntariu non ut quod,sed utQuo.Tametsi autem vere aliquo sensu diei possit, Patrem genuisseFilium voluntateu, si nepe hae voce non principium , sed concomitantia tantum significetur; absolviatamen ita loquendum non est h. Voluntas, qua voluntaria est generatio Patri, viuibusdam est ratione prior generatione, aliis

183쪽

. DLPart. Sahom. Dist. III. scitiam Quocirca formaliter nulla origo est, sotio, nee vlla notio est origo d. Idem de origine hespecta relationum ut in facto esse eonei pinnis tur) proprietatum dicendum est e. Conue niunt notiones eum relationibus, ae proprietatibus,quod ab essentia ac personis,quarum sunt notae, vel proprietates, ratione ac virtualiters tum distinguantur si quodque essentia significetur ut Quod persona ut Qui, proprietas, notio,&relatio, ut Quoi a se qJa. .aom. b these .ct ed thes .ση D e theω. 934 P.LTM-μα

49. Sed grauis difficultas est,per quidnam denique formaliter diuinae personae eonstituanturdidistinguantur. Et omissis iis qlu temere ne gant incon plexas proprietates in personis, augeas aliquo tollit ut vel distingui nisi se ipsis; quasi verὰ ad hanc rem non sussiciat distinctior tionis, cum virtuali in re, inter persenam,sia quoconstituitur persona b non desunt, quias serant e personas formaliter constitui & distingui proprietatibus absolutis. Expedita sentenvitia; si absolutum aliquid in diuinis eommune non esset. Jam vero etiam a nonnullis Lerroris arguitur, ire et ab aliis, etiamnsi mitius ce statur. Nonnulli doeenis, personas proprie eonstitutia distingui iginibus , non Relationibus, feci

Proprietatibus. v. g. patrem genera tione activa, non paternitate. Minus improbabiliter. aer

184쪽

Nonnulli aiunt a proprie constitui in hi Originibus,tum Relationibus personalibus. Sed reuera non est par utrarumque ratio: cuiusq; rei unum tantum est proprium ac formale con-Bitutivum Ddistinctiuunt commilini. habet, formaliter eonstitui & distingui Relationibus seu proprietatibus personalibus Variat tamen: Quidam enim uniuersi dicunt e personas constitui&distingui relationibus personalibus formaliter qua tales sunt. Alii , relatione constituere personam sub ratione quidem formali relationis, seu ut est forma relativi; sed non ut actu exercens ossicium referendi quamquam hoe modo distinguat personas. iij, relationem distinguere quidem personam, ut est relatio, non autem constituere, ut est, elatio; sed ut est forma quaedam hypostatica. Quidam fetsi falcatur personam Patris, de qua iraecipuaesidisse ultas,distingui formaliter relatione pater nitatis,ait tamen hac non constitui, sed alia proprietate innascibilis foecundi ad producenis dum, quam vocat etiam rationem primi prin-

185쪽

r63 DL pari.&Thom I J.III. qua re assirmativam tuentur non illi solum, qui affirmant relationes, ese de ratione issentia diuinitatis a sed etiam nonnulli ex iis, qui hoe negant b. Aliis c de utraque quaestione eodem

modo sentientibus. Quod etiam nobis faciendum e xistimam us; ob paritatem rationis. Incre

di bile enim videtur, quod iustitia diuina in suo concepti iuxta nostrum intelligendi modum formaliter includat misericordiam, imo sit ipsa miserie ordia, quodq; intellectus formaliter in lesudat rationem ioneeptum voluntatis, ta Ex quo sequi videtur, Deum formaliter per in ltellectum velle, ter voluntatem intelligere. per misericordiam punire, per iustitiam misereri; item per essentiam suam non minus terminare naturam h umanam, quam per relationem

seu subsistentiam; quandoquidem id quod sor- maliter haeludit rationem attribuit unius,de eodem etiam sormaliter praedicari potest talis a tributi operatio, seu proprietas,

4r. Alia quaestio est, utrum Relationes diuianae formaliter sumptae prout ratione nostra ab essentia distinguuntur sint persectiones I.Sen tetia absolute negat a. . Negat esse perfecti nes distincta, perfectione essentiae b. 3. Dicit e singulas per se non esse perfectiones reales, sed onmes unam duntaxat constituere, quaesit ipsi quasi integritas Dei, ex tribus relationibus simul

186쪽

De n. Trinitatuis eris. rveonsurgens. Quartari verior d asserit, singulas per se esse perfectiones, ac proinde in Deo esse plures reales perfectiones relativas inter se rediis stinctas quod diserte etiam tradidit Damast nus e cum ait Patremo Filium disingui pers

ctionibuspesonalibus Ratio est tum quia ex veriori philosophia omnis relatio realis,etiam qua talis, est perfectio realis, non tantum secundum esse in , id est, sub communi ratione accidentis, sed etiam secundum esse ad , id est, sub sua ratio isne propria, qua constituitur tale accidens tum quia relationes in Deo, licet sormaliter abstrahant&praestindant ab essentia, non tamen ab omni entitate diuina,cum sint proprietates personales tum quia negari sine absurdo non potest Patrem ut Patrem esse bonum, itemque Filium; alioquin nec ut sic se mutuo amarent, nec nobis essent amabiles.

42. Persectiones istae singulae formaliter sunt quidem in sini trinon tamen nisi in suo quasi, nere seu specie a Quaestio nominis est, an sint etiam perfectiones simplieiter fimplices; qualis

quide ex Anselmo b aTheologis definiri solet, qua in quoώ σι melior Ihi a quam non ima , se u

187쪽

quam alia quaevis cum ea incompossibilis. Nam si vocula quolibet res ritigatur ad naturam, .uod faciendum esse nonnulli e arbitrantur, negari no poterit, eas esse perfectiones simplieiter sim plices d. si vero, ut verba postulant, ample accupiatur pro quovis Ente etiam completos subsistente, tiim non potest ea definitio perninionibus relativis applicari. Qui modus loquendi ut communioris, ita verior est cum ad rati nem Eatis simpliciter infiniti quales esse singulas persona negari non debet spectet, formaliter continere omnem perfectionem simpliciter simplicem, saltem eminenter omnem aliam, quae si formaliter etiam ad continentiam emi inentialem accedat, non ideo reddit ens perfectius f sicut patet in humanitate Verbo addi

3 Hinc consequitur,omniaTransi Edentia, ut res, ens, unum, verum, bonum, cum addito, irespectivum, dici posse in diuinis pluraliter a tam in abstra icto,quam concreto; quicquid no- nulli olim inter rem&Ens,&ci distinxerint. Quid ditates autem vel essentias tres, etiam cum addito relativas, in Deo asseri,uti hactenus consuetum non fuit, ita et lim posthae sine exem plo

188쪽

Dinarinitatu sterio. DI on facile eensemus admittendum;cum his vocibus proprie ipsa natura signifieetur.

- Notio personae diuinae S. Augustino dicta est, ipsa notitia,qua proprium quiddam,

licuius person cognoscimus. Scholasticis vero peum S. Basilio e est ratio quaedam obiecti uesignificata, quae sit quasi forma mota alicuius personae, seu character: siue ea sit propria unius Personae, siue duaru, modo non sit aliquid cominnume tribus. Tales notiones abstractis nominiabus commodissime exprimuntur ,4 sunt, ni uersim quinque e innascibilitas seu esse ingenitum paternitas rupi ratio activa, filiatio,&pro cessio; quarum duae priores propriae sunt Patris, tertia Patris& Fili simul;quarta soli fit ij, quin, in Spiritus sancti Inspirabilitas, quam iiij propriam, sexto loco numerant nonnullis acate ris distincta non est. De notionibus non possunt praedicari ulla nomina significantia actio,. nem , talis enim praedicatio sensum formalem exigit, secus est de aliis praedicatis absolutis quae actione nodenotan . Ex notionibus quatuor dicuntur proprietates personarum, eo quod v-nius personae propriae sunt, videlieet Innascibi litas, Palesnitas,Filiatio, DProcessio, seu Spiratio passina quarum tres solum posteriores dicuntur i relatiopes seu proprietatcspersonaleri

189쪽

Notione dicitur Notionale, quicquid est proprium ali cuius personae: Tales sunt actus Notionales a quo nomine intelliguntur pia processionesvi productiones activa ae passiuae in diuinis sunt enim ambae velut actus medius inter unam personam Maliam quae eommuni inter etiam a Theologis vocari solent origines h& sunt quatuor de quibus supra e Hae velut pro materiali dicunt quidem ipsum actum intelligendi&amandi, ex dictis , formaliter autem luperaddunt relationem productionis quae est ipsa relatio personalis,non ut est in facto esse, sed ut est quasi in seriis. Quo fit, ut qua libet Ortingo adaequa te idem si is cum sua persona, acti uacum produeente, passiua, cum producta; origines autem activae& passiuae sibi oppositae

non minus inter se realiter differant , quam ipsi personat; actione videlicetvi passion e prout in diuinis sunt, inter se realiter non identificati sin quamuis non nemo interim existimet coriginem seu proeessione activam&passiuam saltem absque errore temeritate etiam ita pos se explicari, ut sint re idem, nee adeo differant a persena produs a. origines denominant per nas, unde propositiones hae falsae sunt essentia diuina generat,seu generatur; producit vestro

190쪽

SLTrinitatuis eris. νε ducitur,est generans,vel generata. Faciunt enim haec sensum formalem qui hic locum non habet; non solum identicum. Dici tamen potest, essentia diuina est res generans, scilicet persona;

6. Actus Notionales non sunt liberi; quod de fide est contraArrium a nisi per abusum vocabuli, ut nonnulli fecerunt , liberum voeetur spontaneum, aut aliter' germanus vocabuli

usus deprauetur.Voluntariitam edici possunt rinon quidem uniuersim, prout hae voee significatur stectus seu terminus productus a volun eate;hoe enim de Fili j genera tione diei nons testis; sed prout volitum seu obiectum voluntatis signifieat quiequid nonnulli trieenturAIpsum velle quo producitur Spiritus sanctus,esse voluntariu non ut quod,sed ut Quo.Tametsi autem vere aliquo sensu diei possit, Patrem genuisse Filium voluntateu, si nepe hae voce non princi pium, sed concomitantia tantum significetur; absolute tamen ita loquendum non est h. Voluntas, qua volirutaria est generatio Patri, quibusdam est ratione prior generatione, aliis

rati.