장음표시 사용
271쪽
De actibis humanis. 2yr Talia sunt molesta coeli temperies,&sii ules ce
cf. VII. Voluntate absoluta&essicari non possumus honeste nolle, quod pro tempore se mus Deum velle efficaciter absolute fieri . Esset enim talis volutas stultavi impossibilis. Secus est, quando. nescimus, quid Deus velit Ucaciter. Sic enim absolute& cisicaeite volumus quemlibet proximum saluari, quia nescimus, qui sint reprobi . Sic etiam efficaciter respuimus fugimus aegritudines caeterasque miserias huius mundi, quia non scimus Deum etiam in futurum velle nos iis esse subiectos VIII.Nil possumus honeste velle, quod non etiam Deus velit,saltem voluntate antecedente; quia omne bonum honestum vult Deus aut iubendo,aut consulendo se approbando nil autem velle possumus nisi honestum. Multa autem sepe honeste volumus etiam absoluta essicaci voluntate, quae Dcus non vult voluntate consiquentem ut omnes homines distributive saluos
IX. Ad hoc, nostra voluntas honesta sit, satis non est, ut conformetur voluntati diu
272쪽
x a DI IL&room. Diss. Lnae involito materiali a Patet exemplo Iunarum, qui mortem a Christo volitam etiam ipsi. sed iis pie tamen voluerunt. Idem patet etiam ita actibus per se indisterentibus b. X. ProbabiIeest posse hominem semper aliquo modo honeste quippiam velle, sub ea ratione, qua scimus Deum id velle e Tum quia id,quod Deus vulti sub ea quidem ratione,qua vult,non potest non esse honestissimum. Tum quia de factn beato. rum voluntas ita conformatur diuinae voluntati d. Tum quia hac ratione passim testatur Scriptura, sanctos voluisse mortem &damnationem impiorum, verbi gratia, Psalm.3o Diaueanturis infernum viventes. ωPsal. 67. Si pereant'
uina voluntas, velle possumus omnia mala, eis Da , tam commimia, quam priuata diuinitus immissa, sub ea ratione, qua Deus illa vult; ipsamque etiam peccatorum, quae sunt, permissi nem, in ordine ad gloriam Dei; quatenus quidem ex ipso facto innotescit, Deum eam velleritem mortem&damnationem eorum, qui moriuntur,4 ob peccata damnantur, siue in parti eulari, si qua*do de hac diuina voluntate particulas
273쪽
ticulatim constat, quod raro aeeiditro siue incommuni in ordine ad manifestationem eius. dem diuinae gloriae imo voluntate simplici, etiam priuationem gratiae propriae, ob peccatum praeteritum, non quidem ut ea in nobis permaneat, nec quatenus est peceatum Sic enim nee
Deus eam vult; sed quatenus praecise est poena a Deo ob peccatum praeteritum iure irrogata; id enim solum est approbare diuinam iustitiam peccatum ita vindicantem. Quod si diuini
tus alleui contingat reuelatio seu peccati committendi, seu permansionis in peccato commissis, seu ipsius etiam damnationis futurae, cen sendum est ordinarie sie hypotheticam. At si ponatur esse absoluta , non videtur illicitum, simplici voluntate eam permissionem peccati, seu damnatione mucile, sub ea ratione, qua Deus
eam vult quamuis semper illicitum sit velle ipsum peccatum, litandoquidem hoc nec Deus vult. Vide μααε8. XI. Non semper tamen licitum est efficacitero absolute velle, quod Deus vult voluntate eonsequente a multo minus licet semper idipsum procurare essicaciter , quod Deus ea voluntate vult imo quandoq; etiam tunc,cum aliquid licite voluntate simplici sub una ratione volumus, quod Deus vult, tenemur id sub alia ratione non velle,imo etiam facere,quantum in nobis est, ea, quae talem euentum ex se impedire
possunt'. ut si cui absoluta etiam reuelatione
274쪽
M DI. II S.Nomiis'. L .sua damnatio reuelaretur, deberet is nihilominus honeste vivere, non secus ae si beatitudinem esset consecuturus. Item qui extra gratiam est, esto agnoscat eam priuationemtibi uti poenam iure irrogatam a Deo, sicque adeo etiam voluntate simplici approbet, tamen iubalia ratione, ut a Deo separat, debet ea displicere, ae suo tempore reipsa tolli. Sicilietiam intelligi, testa Augustinus e cum ait Siboninfitiinpa
trem velit misere, quem Deus vultmori. θ -- ια in velit mori patrem , quem Desu vult mois ri, magis eonsonat bonae voluntati Deipietae sibin, quamuis aliud volentis , quam pietas huiuι quamuis idemuolentis.Locpania enim de voluntate implifilsi ex odio seu malevolentia mortem patris volentis; quod facere utiq; impium est. a b ram.apiariti canchir.e.roti
275쪽
veritio huis materia de virtutibu er vitiis Generalis altera
nereast a s Thoma pertractatur in pria morendae, alteras ecialis,quasingulas vi tutum aevitiorum seriesin particulari perisequitur, atque ab eodem Doctoresancto ab soluiturinsecunda secunda. spriorem haedi, talisneexcutiendamproponimuι qua etia- pro ratione materia in duaspartes prioripa ius min. Prior de virtutissae quinque capita continet. I. De natura --mirimis. ILDeAubiecto virtutum. III. De
276쪽
as In LII. Saham. Di .ILIII De disinctione virtutum. IV. De eo nexione, aquasitat ac durationevirtutum. V. De donis,Beatitudinibus,aestuctibus θανitis sncti. Posterior de viti saepeceat s no-sem capita habet. I. De natura ac ratione peccati. in De peccatorum diuinctione . II De peccato actuali commissionis missionis. IV Depeccato mortalis veniali. U. Depeccato habituali. I. Depeccato originali. VII. Desubiectopeccati actualis. IV I. De ea. Dpeccatorum. IX. De peccatorum effectibus. uod autem Virtutipans minor distulationis tribuitur, peccatis, ior, ideosit, quia Virtus exerceri magisposcit, quam explicari peccatum vero tam bene explicatur, quam male exercetur.
VIrtus seu a viro dicta sit, ut vult Cieer, quod etia alicubi videtur dicere Isidorus h. se vir a virtute, ut alibi e docet idem uidorus, ex vi nominis praestantem, quasi masculam
277쪽
autem facta denominatione aliquando etiam pro obiecto accipitur, aut opere, quod per vir- autem attingitur,aut efficitur. Quo sensu intel ligitur illud Euangelistae de Christo: --rs viresiam virtutem farere . Est cum idem nomen etiam pro actu virtutis usurpatu quo To-MOS. Augustinus e dixit, virtutem esse bonum=sum bberi arbit pa ob a. se. ιν est mea b lib. rr. E0m.eaps. tib. ro. Eumitt.u d Mare . e ob.δεία
Sed his posterioribus aeceptionibus omis sis, quae impropriae sunt, prior tantum ad hunc locum pertin et, quan qua nec ea quidem omnis. Quia enim de virtute ea ratione tractat Theologus, qua earum operationum, quibus ad finem ultimum contenditur, principium quoddam est Λ quidem naturalibus animae potentii stiperadditum illine fit,ut de virtute tantum bu'mana nobis in proposito agendum sit. Caeterarum rerum vires ac virtutes Philosophis consuderandas relm quimus. 3. Juxta descriptam nominis notionem, Vieisetus est habitus quidam operativus bonus potε- 1ς liquo modo rationalis,qui δέ bonumseu bendassectum faeis habentem, cropus eius bonum red-δtivi docet non solum Philosophus a sed etiam communisTheologorusententia , quam etiam ipsa firmat ratio. Cum enim vis quaedam
278쪽
as In III a Thom. Di . II. IILDedisinctione virtutum. IV De eo nexione, aequalitat ac durationevirtutum. V. De donis,Beatitudinibus,aestuctibin pnνitis sncti. Pseriar de vittas aepereatia no-sem capita habet. I. De natura ac rationet peccati. LI. De peccatorum diuinctione. . I De peccato actuali commissonis θώ- missonis. IV Depeccato mortaliis veniali. U. Depeccato habituali. I. Depeccaro originali. VII. Desubiectopeccati actualis. III. De ea speccatorum. IX. Depecca rarum essectibus. uod autem Virtutipars minor distulationis tribuitur, peccatis maior, ideosit, quia Virt- exerceri magis'oscit, quam explicari peccatum vero tam brane explicatur, quam male exercetur. Pars prima da Virtutibus.. , C A PV L enataractratione inrisiari
VIrtus seu a viro dierisit, ut vult Ceeroia, quod etia alicubi videtur dicere Isidorus hsea vir a virtute, ut alibi e docet idem uidorus, ex vi nominis praestantem, 'uammasculam
279쪽
quandam vim N perfectionem significat. Hinc autem facta denominatione aliquando etiam pro obiecto acci pitui, aut opere, quod per viri autem attingitur,aut efficitur. Quo sensu intelligitur illud Euangelistae de Christo Nonpoterat
Sed his posterioribus aeceptionibus omin sis, quae impropriae sunt, prior tantum ad hunc
locum pertinet,quanqua nec ea quidem om nis. Quia enim de virtute ea ratione tractat Theo logus, qua eatum operationum, quibus ad finem ultimum contenditur, principium quod dam est, & quidem naturalibus ani mae potentiis superadditum rhine fit. ut de virtute tantum humana nobis in proposito agendum sit. Caetera isrum rerum vires ac virtutes Philosophis considerandas reliquimus.
3. Juxta descriptam nominis notionem, Vieis, tus est habitus quidam operativus bonus poti utis aliquo modo rationalis,quiri bonum seu bendasse itum facit habentem c opus etintinum redditivi docet non solum Philosophus sed etiam communisTheologorusententia , quam etiam ipsa firmat ratio sium enim vis quaedam
280쪽
actus exercendos perficitur: ut ex ipsa nominis notione patet, necesse est, eam aut potentiam a nimi esse,aut habitum bonum operativum pGistentiae; non est autem potentia, ut habet com
in unis omnium sensus ac modus loquendi, quo in proposito virtutes a potentiis animae dis misgiri manifestum est: est ergo habitus, dc quidem bonus ac opefatilius. ia lib.ρωδeam sequalis.cta Ethie.a ct si hin
4. Vnde magis subtilis,quam vera merito cenissetur illa sententia a quq asserit virtutem humanam, de qua nobis hoc loco sermo est, non esse habituna, sed quandam relationem accidenta lem conuenientiscum recta ratione habitui suis peruenientem , cum praesertim etiam eius funis camentum falsum sit quasi videlieetidem numero habitus &bonos &m alos a ictus possit producere, adeoque de conditione viiij in statum virtutis solo cuiusdam noua relationis accelsa transire, quod nec verae Piu losophiae, nec Sanis
ctotum do isthinae valde collonum videtur. Seot.in quo is t. aa. 9 inissent.d. I p. q.2.3. Communis illa utitutis definitio, qua:lex
S. Augustino a sub his verbis colligitur bi IF
fana qualitas mentis, qua rectὸ misitur, ct quainustiti male utitur, quam Dem in nobissina nobis speraturivirtuti tantum infusae conuenit: cael ris autem virtutibus tum demum conueniet, si eius