장음표시 사용
301쪽
ne virtuti in ae vitiis,M. aratigisse videtur.Minus aberrant illis, qui doeent
beatitudines esse aetiis perfecti mimos elicitos secundum dona Spiritus sancti fructus autem esse delectationes quas homo consequitur ex eiul modi actibus donorum
36. Verissimum autem videtur quod S.Thomas inaedere asserit, beatitudines videlicet aesructus actus seu Sehus quosdam virtutum es se, non habitus illos quidem praestantiores aemediantibus quoque Spiritus sancti donis elieiistos, qui hominem tumiserta quadam spe, tum imperfecta quadam inchoatione aeternae faelicitatis, etiam in hac vita quodammodo beatum faciant; siue alioqui premi illa beatitudinum ad hane vitam spectent, ut vult Augustinus , siue ad alteram, ut docuit Ambrosius e sue ad G tramque, ut sentit Chrysostomus. Hos vero quostibet actus esse virtutum eliaritate formatarum,prout sunt ultimi ac delectabiles quidam effectus hominis; a semine diuinis gratiae aliqua ratione procedentes. Vnde fit, ut etiam beati tu dines omnes sint fructus, sed non contra iplures quoq; sin t fructus Spiritus sancti, quam quos recensuit scriptura quod etiam debeati-φudinibus probabiliter dici posse videturis. a .a.quaesηρ. θ ο Richar.in acio quaesiti
302쪽
- Pars secunda de vitiis ac peceatis. CAPUT L
. Benaturaurasioneprecari. 37. Peeeati nomeneommuniter ut eomoth. tiuum usurpatur,&m materiali quidem,ex suapi ima impostione generatim significat actum deficientem a sua regula a pro formali autem ipsum desedium actus. Qua ratione&artis ac nature quoque peccata quaedam a Philosopho hraeensentur.Sed quia hie de peccato solumis tali agimus, prout videlieet eulpae rationein hambet idcirco peceat vox hoc loco primario quis dem pro actu quodam humano, quo spectat tiam omissiciatiusJ Deo exoso,atque ob adiunctum defectum a consequutione beatitudini3 formaliter impediente accipitur.
' R ilia vero etiam post actum pereati prae teritum quas per modum habitus manet iniciis
mine quaedam deformitas Deci exosa,& a beatutudine impediens, hine fit, ut ex Scripturae acss. Patrum loquendi modo, etiam defectum huiusmodi habitualiter permanentem , ccca tum appellemus. A quo tamen nihilominus vitium ea ratione distinguitur, quodhoe sit pra
303쪽
m virtuti itis misiis. . an ius quidem, sed verus tamen ac positivus habitus, a quo praui actue quos supra dixi mus, pro' sit solummodo defectus seu priuatio quaedam
per modum habitus permanens Catterae appellationes, quibus nonnunquam aut causae, aut
effectus peccati, peccata dicuntur, impropriae
39. Juxta primam illam ac principalem peccam ii notionem, definitur peecatum ab Augustino a dictum, me actum,meleoneupitum eontra
, Ierem aeternam.Vbid sub affirmationibus etiam negationes cum alioqui ad idem genus seeundum eundem Augustinuis redueantur subintelligendae sunt. Qua ratione explieata definitio, a tanto viro tradita,magnoq, consensu DO-ctorum d recepta, cumo id, quod est in pecca- . t quasi materiale, nempe actum humansi quo reuocari etiam diximus omissionem & formale ipsium, quod e st desest is ab aeterna lege optime explicet,non nisi aut grandi institia, aut magna impudentia ab ha: reticis e improbatur.
4o. Quod si peccatum ut etiam sub se habi- tuale comprehendit, definiendium sit, breuiter dici potest, esse quiddam a diuina lege, bomini, Uout rationis particeps est, data, exorbitans, adeo-
304쪽
adeoque Deci exosum, aedilest beatitudine formaliteram pediens. Vbi pro materiali generatim ponitur,1 uno, latὸ hancvoeem usum pando cum actui, Momissioni, atque defectui illi habituali, nullum aliud genus commune aGsignari possit Pro formali ponitur ipsemet for malis exorbitatio a lege diuina, iuxta S. Ioani nem a qui idcirco generatim dixit, peccatum esse ἐν-ι . I. Augustinus b definientem esse is transiresionem.
r. Dicitur autem peccatum exorbitare ala xe diuina, homini, prout rationis particeps est, data ut significetur, transgressionem eius tantum legis, quae ab homine ratione ac voluntate implenda sit, peccatum esse, adeoque Deo ex in
sam, accelesti beatitudine formaliter impia
dientem, eque vero unquam in scriptura,cum praeceptorum siue legum, quarum violatione homo peceator constituatur, fit mentio, aliter praecepta ac leges accipiuntur sic enim homini dicitur Deum tuum adorabis, non peierabis, non furtum aut homicidium facies, ut que non ease,aut necessitate id enim frustra homini premeiperetur sed voluntate. Hinc etiam admonitiones, hine comminationes poenarum, hinc promissiones praemiorum,praeceptis adduntur, qua sane loeum non haberent,si casu etiam, aut necessitate seruari,& violari se posset. Atque iubune sensum aperte quoque loquitur Scriptura
305쪽
giem ab initio eonstituit hominem,ct reliquis iam in manu eonsilibri, adiecit mandata ον raptas , si volueris mandataseruare, eonseruatam te ociansuit tibi aquam ct ignem adquod
volueris orrige manum tuam Ante hominem τι-
r o mors,bonum malum,quod aeserit ei,da litur. θα Ece Is. Σ. Vnde quia ex homini,prout rationis particeps est, data, adeoque viratione di voluntate implenda,proprie nec seruari,nec violari potest, nil ratione ac voluntate,hinc fit, ut omne peccatum necessario sit voluntarium, aded ut nisi voluntarium sit,peccatum non sit. Quod a SS. Patribus,&inprimis ab Augustino b saepius repetitum ac inculcatum, di ex omnibus Scripturis, in quibus quicquam omnino homini sub peccato seruandum praecipitur, euidenter deinductu; adhue tamen surdis auribus praetereunt, im perfricta fronte impugnant haeretici; sed haeretiei scilicet non essent, nisi nota impugna
his mera religabit. θ in M. contra Secunda.
43. Nec refert quod ab Augustino a B a S.Ioanne an peeeat descriptione, vocula, δε-luntarsum omittitur. Nam&ob hane ipsam causam praetermissa est, quod in formali legistransgressione, in qua peecati ratio sita est, intime continetur. Qu'da deo verum est, ut ips metriugustinus Lalicubi peccatum definierit,1 essa
306쪽
Ex his sequitur, virtutem & vitium, pee catum Macrum virtutis sibi mutuo opponi, illa quidem contrarie a hlec autem priuatiue , eastilicet modo, quo bonitas & malitia moralis; quam dicere non tantum priuationem, sed ali- cluid etiam positiuum reale esse, ut nonnulli senis serunt, nec Veri Philosophis,nec fidei admodum consonum putamus. Peccatum autevi virtus per se loquendo sunt disparata potius, quam proprie& formaliter opposita; quocirca etiam si musconsistere possunt , quanquam non om ne peccatum cum qualibet Virtute Nam pecca tum mortale cum charitate, citeris virtutibus in fusis, quae charitatem comitantur, simul esse,
Depeccatorum diuisione . s. precata inter se tam essentialiter, tam ae eidentaliter variis modis differre compertum
307쪽
Dem. tutdinct vitiis. ω ut est.Et primo quidem essentiali diuersitate aliud est actuale, quod essentialiter est priuatio perfectionis cuiusdam actualis; aliud est habituale, quod, ut supra dictum, per modum habitus, in
peccatore constanter permanet, donec, ut scri plura loquitur tollatur, deleatur, emund
46. Non minus essentiali, est illa peccati diutisso, qua aliud dieitur esse originale, aliud pers nate. Illud voluntate aliena primi parentis, in iis
pia origine seu generatione contrahitur, hoc propria voluntate peceantis. Quae duae diuisi ne ita se habent, ut quaelibet illarum ipsam generalissimam peecati moralis rationem contra hat. Nullum enim peecatum est, quod non sie actuale, aut habituale; iursum aut originale, aut personale. Vnde licet membra quidem diutis dentia unius diuisonis inter se omnino pugnatia sint, eum membris tamen alterius diuisionis
comparata,reipsa simul esse possunt Si eut enim
peeeatum originale est habituale, ita personata vel est actuale, vel habituale. s. Cum autem peccatum personale actuald multas rursum alias species essentiales sub se Bis plectatur, dissieultas est, undenam speeifiea diastinctio eiusmodi peccatorum sumaturi Dieen dum breuiser videtur,peccata quidem ommisi sonis, cum Nactum positiuum pro materiali,& priuationem pro formali contineant, secunis
dum hanc quidem distingui specie, pro diuersi
308쪽
tate specifica virtutum quarum rectitudine diabita carent a. Quoad actum vero positiuum distingui specie ex suis obiectis b, seu materiais libus simul&formalibus; quod tune commua niteraeeidit, quando diuersis virtutibus oppoἀDuntur, ut est,.g. periurium,& homicidium, vel formalibus tantum, ut fit, quando peccata quaeisdam eidem quidem virtuti opponuntur, adeoq circa eiusdem virtutis materiam versantur, sed modo adeo di uerso, ut qui proeliuis sitad unum illorum, non sit hoc ipso proeliuit ad alteruma quantum est ex natura & ratione virtu Rheseeo eati Qualia sunt non illa tantum peccata, quae eidem virtuti extreme opponuntur , ut pro digalitas & auaritia,temeritasvi timiditas; sed eis iam alia pleraque, ut furtum, rapina, homie dium,eontumelia,detrachio,vita mo
48. Peccata vero omissionis cum sint mera priuationes, no solum modo proprie intersei specie distinguunturinempe pro diuersitate spe cifiea virtutum, quarum debita perfectione ea
rent. Quanquam,moraliter rem aestim ado,n ore videtur negandum, etiam circa materiam eiu sisdem virtutis , peeeat omissionis speeie quadam quasi materiali inter sedistincta committi posisse, si videliret actus omissi adeo iniet se diuersa sint, ut morali quadam aestimatione non site dem facilitas illos omittendu Ut accidit v. g. ita OmiΩ
309쪽
omissionibus Eleemosynae corporalis, Eleemosynae spiritualis;item in omissione restitutiorinis bonorum fortunar,in omissione restitutionis famae, honoris,&ta49. Accidentales quaedam disterentiae peccaatorum sunt illis, secundum quas peccata distinguuntur ae in venialia , ortalia, in peccata contra Deum,contra proximu,contra seipsum, quanquam haec diuisio ita explicari possit, ut sit etiam essentialis b, in peceat commissionis &omissionis,in peccata spiritualia xcarnalia, iuX-t S. Gregorium e in peccata cordis, oris, &χ- petis. Quanquam enim ex his differentiis peeiacatorum pleraeq; supponant, vel certe simul a disiunctam habeant distinctionem istentiale, ipse tamen per se non sunt nisi accidentales, utpote desumptae ex conditionibus quibusdam extrin-
a Suom. quaest a. aa. σχ.7.4 Arhom.a. . Stabgr. Mora cap.3nueo sic autem se habentia essentiales peccatoru differentias, ut in peccata personalia actu aistia, primario conueniant, quanquam etiam habitualibus per respectam ad peccata actualia ae- commodari possint: sicut irima illa pe eato, ut quiddam commune est ad originale de personale quandoquidem ipsum quoque peecatum originales, m ortale est, eo quod mortem animi spiritualem adferat de quo infra. I. Caeterum nec peccata omnia inter se cono T nexaa
310쪽
nexa, nec quoad grauitatem paria esse,in fides. Neuidens ratio docet, quidquid Stoici apud Ciceronem a &Ιovinianus olim ob hoc ipsum a SS. Patribus b inter haereticos habitus, dixerint. Sumitur autem iniqualitas peccatorum,tum eπdiuersitate obiectorum, circa quae versantur,ac virtutum ac legum quibus opponuntur;tum ex cond=tione & natura ipsius actus;tum ex pecca torum causa qualis est voluntas; tum ex circumstantiis, ut quae non solum in ea de specie augere peccatum possunt, sed etiam e in diuersam speciem transferre, aut noua induere tum ex diis uersitate nocumenti,quod inferunt, tum ex di versa conditione personae seu offensae, seu pec
sa. Qua ratione, caeteris paribus grauiomesse solent peccata quae a sanctioribus, intin stata perfectiore constitutis, deliberate committunatur a strue ob matrem quam habere solentiais euitatem .sistendi peceato, siue ob maiore
erga Deum ingratitudinem,sive ob maius scamidatam,quod consequi solet di aliquando etiam quia peccati actus eiusmodi personarum generi peculiariter repugnat, ut iniussula principi, iustitiae custodi Lornicatiosaeerdoti,&e. Aliter iuia dieandum est, da peceatis ea fragilitate fiue iura reptione commisis L Nam ut sanctitas mino