장음표시 사용
311쪽
Bι inuti vitiison aratem arguit negligentiam in adhibendis mediis
ad peccatum vitandum opportunis, sic etiam peccata eiusmodi in sanctioribus minora esse solentiaequitur vide quibus da peccatorum generibus, quae non iuullam difficultatem habenti in specie agamus.
33. Peleatum actuale eommissionis inter om nia peccatorum genera notissimum est, cui etiam inprimis communis illa desinitio peccati. ex Augustino a desumptaeonuenit et quia ex sua ratione significat actum aliquem positiuum prauum; manifestum est , id sine tali actu eom mitti non posse, quidquid Dionysius Cartha sanus dixeritis. Peetatum vera omissionis iasua ratione nullum actum positiuum includit. sed solam priuationem, seu negationem debitinctus voluntariam, qualis sine oniai actu positi, uo esse potest ri quidquid nonnulli senserint. d. Vnde etiam potest hoc genus peceati, absolute loquendo, eommitti sine omni actis, qui sit eausa, vel oecasio omissionis e tametsi moraliteras quendo sem per etiam actus eiusmodi concurrete soleat .a Tv apud Ias ditis. injuriis a.d.3n
312쪽
s . Eiusmodi vero actu, qui est causa omissio-am,si aut directe,aut indiretie,sub ea ratione, si voluntarius, peccatum esse certum est, exploratu a Qu*fit ut non solum propositum omittendi actum praeceptum, sed etiam actus ille ex cu sinordinato desiderio praeceptum omittitur peccatu sit b vixille,qui exequutioni prp. cepti directe aduersatur, hominemque simplieiter impotentem reddit ad exequutionem pretcepti e Ilium vero actum, ex obiecto suo bonsi; qui omissionem nude comitatur, atq; adeo nec saeuitatem exequendi praeceptum adimit, nec etiam talis est, ex cuius affectu nimio sequatur omissio;quantumuis alioqui cum exequutione praecepti incompossibilem, nec causam omissio nis nec peccatum existimamus A licet aliis se a
s s. Est autem peccatum illud commissionis, quod eum omissione,modo explicato, per acci dens coniungitur, ex probabiliore sententia,
neque specie, neque numero distinctum ab ipis
313쪽
De virtuti in Ovitiis, . peceato omissionis,adeoq; nec distincte la confessione explicandum , nisi vel actus ille per se malus sit , vel subsequens voluntaria omissio totam causalitatem praecedentis eiusmodi aetiis non adtquet, siue quia omissio subsequens ex accidente quodam minor est, quam alioqui vi
praeeedentis actus futura erat, siue quia certe ob interuenientem poenitentiam de causa omissioni data, non tota omissio subsequens voluntaria est, adeoque nec tota peccatum est. Quin etiam nouum peccatum adeoq; in confessione distincte explicandum, committi semper videtur quotiescunque aliquis , etiam concepto semel
proposito negligendi praeceptum, sese ad eiusdem praecepti exequutionem, ad longum aliquod temporis spatium,impotentem reddit Ves clerieus in diuturna nauigatione abiiciat breuiarium,aut voto castitatis obstrictus matrimonium contrahat
a Medin. Langos, Mor.te , comm.DD. die in loco cit. 6. Sed quandonam aceidit omissionis pece tum Θan quando per actum praecedentem culpabiliter eausa omissioni datur, an vero tunc priis nium, cum actus praeceptus exequutioni mandandus, voluntarie omittitur; Sane quidem, xyQq tempore peccatur , esto etiam quod ho-m e tempore, quo praeceptum implendum
esset eompos rationis non sit , quidquid aliqui dixerint, attamen peccatu ipsum omissio- s nis
314쪽
nis formaliter non eom mittitur, nisi eo tem piare, quo actus praeceptus exequutioni mandanodus culpabiliter omittitur Non autem culpa biliter omittitur, si nee sit amplius in potestate mittentis, nec omissio voluti taria sit, vel in se. vel in sua eausa,vtpote quae vel inculpata est, vel talis, de qua iam hominem poenitet quidquid Marsilius f falso dixerit. a b styra-. qui. M η . Nes αθα, .Fiam φδ3 79. rt. ad3. Mec carac ea-m. DO. Diu a. f.
17. Hecati mortaliso venialis appellatio, neundem ubique sensum habet, Quandoque enim peecata aha dicuntur a eausa, ut illud sit veniale, quod fit ex ignoratia seu passione; mor tale, quod ex mafitia. Aliquando ah effectu seu euentu, quomodo ilkid est veniale, quod a Deci veni, obtinet. ae reipa eondonatur; iuxta il- Iud S. Ambrosyb asserentis, amne peccatumst meu nitentia infleri eniale Moi tale vero hoe sensu est, quod non remittituri Sed omissis hisaee ptionibus, ea dueaxat appellatio huius foet propria est,qua peccata quaedam, morialiavi veni ita ditantur, ς se, uue ex sua natura. Quom
315쪽
do veniale dicitur,quod per se mortem sternam
non meretur; mortalec Otra. Qua ratione etiam
supra diximus hane diuisionem peecato acet- dentalem esse, adeoque esse sublesti in aceidentia, ut habet melior Theologorum sententia Gquidquid aliqui dixerint . Etsi dubium nocisit, quin haec ipsa peccatorum genera compar ti inter se secundum rationes quasdam ipsa pii Haria ratione peccati posteriores, nempe quoa offensam, reatum poenae pecie disterant e.
l. Peccata quaedam mortalia hoe sensu dasi,n:m negat, utpote ex scripturis a testatissim v. De venialibus cum haereti eis quaestio est. Negant enim cum Pelagianis', Ioviniano e. cli 4 haeretiei huius temporis omnes, ratis Urania peccata natura sua esse mortalia quaedam autem venialia duntaxat, eo quod non imputeatur ad poenam. Qualia quidem Caluinus oeum suis dutaxat vult esse, peccata ridellium prae- delinatorum Lutherus f quondam, peccata omnium fidelium, adeoque omnia, praeter infidelitatem. Diseipuli vero suo Magistro doctiores occipi t etiam illa, quae ex malitia, vel contra conseientiam admittuntur, imo voluntaria omriag. Matth.3.rl.aI.Mm.s Galaris. Osia e Viri Her.
316쪽
ues Sed de fide certum est, esse quaedam e
cata, quae ex se poenam aeternam non meream tur, adeoque natura sua venialia, ut non mota
certa communis SS. Patrum in Scholastic ruta b doctrina habet, sed etiam ab Ecclesia sapuis definitum , exscriptura satis aperte colἔ-gitur. Si enim epties in die eadu iussis Q si is multis stendimus omnes e, o c. ut scriptura quitur, manifestum est, peccata quaedam etiaci iustis inesse quet eum iustitia, o pugnent. Dice , id fieri, quia non imputentur Stulte.Na si iusis peceata sua non imputantur, cur etiam illi ora se docent Ust dimitte nobis debita nosraj, an hae postulatio ex Dominica oratione eradenda erri' a iustis sine mendacio reeitari possitὸ An for eiusti hane orationem pro se non faciuntὶ coni Riantissimorum Conciliorum apertam defiri-itionem g contra expressam scripturam h Do hae rem issione peccati orabisadte omni anf- in tempore opportuno. Deinde quid illa Non emittetur ei nee in haesimo ne infuturo .Noesies inde orae etiam nouisiimum minutia reddo Simia opus arserit, detrimentumpatietur, ut ot
stipulis &foeno comparaturis aut aluuurit,
317쪽
De triuidus omitiis,m asyμ tamen quas perognem c Annon aperte remisosionem aliquam peccatorum in futuro seeuto futuram signifiean es Sed qualium pante ipsarusecundum imputationem quoque mortalium hoc nec haeretiei quantumuis stolidi dixerint.
An eatenus venialium tantum , quatenus non imputantur ad poenam Sed cur ergo ardent cur ad tempus puniunturλRestat ergo, ut veni lium ex sua natura & conditione. a Viri Be armiab. r. depece. e. q. ct Io.b Mag. iss
so. Qujd, quod peccata quaedam rebus per se, ac natura sua maximis, alia rebus per se minimis comparantur, ut Camelo quaedam, alia ulisi a. quaedam trabi, alias uea , ae minuto e Quis autem eredat peccata mortalia a coelesti beati tudine ex eludentia,ae inter Deum & hominem sempiternum diuortium faeientia rebus eius. modi per se a natura sua minimis comparariplaue spectat illud Christ d, ut irassitur trisuo , rem eritis uis, qui autem dixerit trisuo Rac reus erit consilio. Quiautem dixerisfames, reus eritgehenna ignis. Sunt ergo prorsus pecca is quaedam, quae licet reum faciant hominem,
318쪽
aρι DLII S. Thom. Diss. II. adeoque imputentur, gehenio tamen ignis r
Matth. ag baue. s. e Lue a diatth.nsim Consonat huic veritati ipsum naturale tu men. Cum enim amieitia humana non quavis offensa ditatuatur; praeterea quaedam peccata ex sua conditione leuissimae eulpae silis, ut paulo immoderatim videre,indebita animi remissione, sorari, videre aliquid leue ad concupiscendum. immoderasim poma etiam sua decerpere plusculo eibo exudiorem esse, inter orandum Lex subreptione 1alivdcogitare, cte qualia Augustinus a inter venialia memorat, quis nisi Censorio Catone rigidior, hae omnia& singula ad diuinam tanti momenti amicitiam disrumpendam vim habere dixerit λ Quis verbum quod uis otiosum de quo alioqui in nouisimo die rationem reddenis iam Christus assirmauit Dad hominem perpe tui suo pliciis m actandam valere crediderit Θ t. ogratiam D. b Matth ra. 62. Vnde nec satis etiam circumspecie, ex Catholicis quidam asseruerunt, peccata non ense, sed ex Dei benignitate esse venialia. Cum enim hoe dupliciter intelligi possit,aut nimirum, quod de facto omnia peccata eam turpitudinem habeant, per quam instar mortalium merean inrpoenam aeternam, etsi reipsa a Deo non imputentur ad poenam aeternam aut quod saltem illis ex natura sua debita sit talis inordinatio,ita ut
si Deus illi conuenienter eorum naturis voluisse
319쪽
Da virtuti inae viti,M. ρσset prohibere astringere debuisset,aut certe potuisset, homines ad omnia peccata vitanda sub reatu mortalis culpae, primus qui de sensus nune aperte haeretieus est, alter vero minimum falsus, ut ex dictis liquet. Gomnipari. T Lirin. devit piris ami
ε3. Et esto Deus tanquam supremu D m innus, per abistulam potentiam homini veni aliis ter peceanti decernere potuisset suppliei aeterisna in quo fortassissensu , Dei bonitati venialium peceatorum leuitatem tribuendam tensuiserunt Catholiet illi non tamen idcirco e riseisquens est, nulla peccata natura sua esse venialis; sed potius ea, quae iam natura sua stant ven talia, ob diuinam eonstitutionem ae legem a solo Dei beneplacito pendentςm potuisse fieri mortalsseut de ficto mi lia, quae ex se nulla ratipne mala sentio legis, ohibitionem fiunt mala.
Nee aduersariorum fundamenta quieta quam roboris habent Obiiciunt haTetiei quatisdam scripturet loca a, in quibus asseritur peccarita mortem adferre. Sed nisi eum pertinaeia stoliditatem coniunxissent, facile animaduertit sent, eiusmodi loea de peccatis venialibus, nee iuxta suam quidem sententiam intelligi posse; sed de mortalibus solum, quandoquidem alias φsserendum foret, peccata venialia non modo
l)9sie a Deoatem mortepuniri, quod ipsi du
320쪽
cunt, sed etiam reipsa sic puniri, adeoq; adiso rem aeternam imputari, quod nunquam dixerint.Catholicos praecipue mouit quaedam a vilitate personae peccatis ad infinitam exeellentiam personae offensae deducta calculatio sed quae euloeum non habeat, nisi in eodem actu, & caeteris paribus,ad institutum nihil facit.
sue Sed dubium est an peecatum veniale salistem per accidens aliqua do puniatur aeterna poena, tunc scilicet, quando in aliquo hae vita defuncto coniunctum reperitur mortali. Et quanquam id graues quidamTheologi negent a tuistior tamen a verior videtur communis sententia affirmantium , quandoquidem ensendum est, iuxta Concilij ridentini definitionem Gextra Ecclesiam,& sine meritis Christi nulli pee- eat ullius remimonem contingere,adeoq; iuxta vulgatum Ecclesiae dictum in inferno nullam penitus nec venialis quidem desicti fore redem
66. Neque mirum est, peceatum mortale&veniale, quoad poena reatum adeo inter se di 1-dere, cum etiam quoad propriae malitiae rationem plurimum differant. Quia enim propria