장음표시 사용
321쪽
m virtutitiuo ira sit transgressio legis diuinae obligantis etiam hie nunc sub amissione ultimi finis, quod pecca to veniali non eonuenit hinc fit , ut mortaliter peccans non item veniali tar, ab ultimo fine ais
uersus, ad creaturam turpiter conuersus a, plus amet creatura, quam Deum, ut sacra Scriptura multis in locis pathetice declarat qui ruid interim contra receptam Theologorumententiam negarint quidam, per peccatum
6 Neque tamen idcirco, ut quidam sentiunt malitiam peccati mortalis simpliciterinia finitam jutamus,adstiphlati te communiTheologorum sententia , neque adeo in suo genere paruam peeeati venialis malitiam censemus, venon sit proprie peccatum, aut offensa cum utrunque hoc nomen in scripturis absolute sortiaturi, peccati definitio ei vere competat, et si non male quodam sensu analogice peccatum dixerit S.Thomas cum aliis e quia nimirum
in genere peccati est aliquo modo imperfectum sicut puer in specie humana, quod est exemplum ipsius S.I homae quia simul eius ratio explicari vix plene potest,sine ordine ad pec
322쪽
st. Cotistat etiam peccatum veniale vere esse contra praeceptum ac legem Dei, neque hoc negare unquam in mentem venit Theologistelli quodam sensu recte communiter ditant a.
id duntaxat este praeter legem Dei, quod malὸ intellectum calumniantur haeretici quia scilieet non ita repugna legi , ut sit etiam contra finem legis qui est chiritas iuxta illud Rom.is. Quid hoc legem impleuit. Et in consimilem aliquem sensum etiam par est interpretari,quod dixitBonaventurami peccatum veniale non esse offenδsam,4 quod Scotus e Gabriel. Lesse contra consilium , nomen hoc generatim usurpantes pro aliquo decreto, aliquid non sim pliciter necessarium ad finem ultimum consequendum praescribente. eom. DD. vide Eest. r.de ami negrat. p. I . Le ela aula l. mel 22.69. Peccata venialia disponunt quidem ad mortale, at non ita propinque tamen a vi per se necessario sequi debeat mortale,aut quasi ipsa in ut plicatio venialium perseiadem faciat mor tale, quidquid b glossa dixerit, sed remote, idqatum persevi directe e quatenus videlicet generatim neglactum quendam Dei inducunt, atq; etiam saepius iterata pro dueunt habitum, seu disispositionem, qua animus ad peccata etiam gra,
323쪽
inora in simili materia perpetranda Leite inclinaturitum per accidens cindirecte di quateanus remouent impedimentum peccati mortalis, heruore scilicet charitatis,i peculiaria quae indam auxilia gratiae diuini quibus homo alioquia peccato mortali solet retardari. In quem sensum intelligendus est Augustinus e cum significat venialia multiplicata nocere, ut mortalia. c d Suom q. IJ.a.3. O .com.DD. b in . Tresμntiaepoen. d. r. e epist. Ioio tract. II. in Dan. oeserim II. de temp. x iis Sanctu. 7o. Cum autem triplex sit peccatorum persevenialium genus a, nimiruin ex genere siue obiaiecto suo, ob prauitatem matellae, propter imperfectionem actus quorum proinde omnium habenda ratio est, ut veniale a mortali discernatur fieri quidem potest, ut peccatum veniato idem numero physice spectatum, in muris tale transeat, aut etiam, ut actus quispiam peccati mortalis simul & venialis malitiam coniunctam habeati vi accidit v. g. in mendacio contra iustitiam; attamen ut veniale ex suo genere, intatra eandem speciem fiat mortale fieri non poa temetsi contra mortale ex suo genere possit fieri veniale etiam intra eandem speciem,ob defiactum deliberationis, aut paruitatem materiae. Ti. Quod ad subiectum remotum peeeati mortalis obvenialis attinet,certum est, fieri posse, saltem per extrinsecum Dei fauorem sue
324쪽
In Let Lyriam Dist. I Lprotectionem, ut etsi quis possit peceare venialiter, non possit tamen mortaliter quod accidit confirmatis in gratia) rursus, vilicet possit
peccare mortaliter, non tamen venialiter, seu per in deliberationem, seu ex patuitate materiae,
nisi prius mortaliter peccauerit. Vt in primo statu Innocentiae Angelis mominibus aeeidisse putandum est a quidquid aliqui senserint b.
Non minus certum est, necAngelos bonos peccare iam ullo modo posse,& malos moraliter loquendo semper peccare moraliter. S. Thom. q.89.art.i. . Halens Dur. Eonm Besiarm Val. zor. c. bucot Galae. Λω-
72. Quantum vero est ex intrinseea dispositione operantis, etsi fieri possit, ut peceare aliis quis possit mortaliter, non venialiter per in deliberationem a quisquis tamen potest pee care mortaliter, potest etiam venialiter, saltem ob paruitatem materiae b sicut etiam e eontra quisquis potest peccare venialiter, per se, Teia clusa ignorantia vel errore, specialiq; auxilio diuino , pote sit, quantum est ex intrinstea eius di. spolitione peccare mortaliter e Unde fit, ut quisquis habet facultatem usus rationis iussi ei entem adhoe, ut peccare possit venialiter, habeat etiam sufficientem ad hoc, ut possit peecare mortaliter d. etsi quo ad eos , qui primum
ad usum rationis perueniunt, contrarium non
omnino videri possit improbabile e. 73. De
325쪽
es Henr0 .vis.co. inglossa B e Victor iae. 73. De quibus etiam illud multo veris milius videtur, posse eos, licet solo peccato ociginali obsti ictos, primam venialiter peccare,si q; peccatum veniale coniungi posse cum solo mortali:vt extra scholam S. Thomae communis habet Theologorum sententia a. Et quamuis probabile sit, hominem, cum primum rationis viam eonsequitur, aduertendo rationem honi &lci nesti, teneri aliquis modo conuerti ad Deum, non quidem explicite, multo minus peramo rem eius super omnia, quod magni tamen alioqui Theologi senserunt L sed implicite, pro
ponedo videlicet, in reliqua vita sectari bonum honestumis; probabilius tamen videtur, hominem in primo statim via rationis ad hoc non teneri, ut alij sentiunt, quanquam negandum non sit, debere hominem non diu differte ei uia modi propositum ad totum reliquae vitae decu
326쪽
Depeccato habituali. 74. Transacto peccato actuali tam veniali. quam mortali de quibus hactenus egimus homnem vere ac proprie esse ac manere peceat orem, adeoque dari peceatum habituale seu per modum habitus,in homine permanens, quamdiu peccatum ei non remittitur, ex scripturis compertum est,& extra controuersiam.Sed quε nam sit ratio peccati habitualis, dictu non ita facile est. Certum tamen est,non esse habitum viatiosum, ut Ariminensi a placuisse videtur, nee ullam qualitatem positivam, nee solam ordinaistionem ad poenam, ut disconuenientem ipsi nimae, ut alii putarunt Haecenim bona est, Imb a Deo est, peccatum autem non potest nociesse mali quippiam. in z.a.3o b Scot in in Ar . a. br.ibid. s. Rem autem in partieulari declarando, diis stinguendium omnino est,inter peccatum moris tale ventale, rursum inter statum hominis eleuati ad finem se per naturalem.& statum pure naturae. Nam peccatum habituale mortale, etsi communi nomine recte dici possit it etiam secundum rei veritatem est yhabitualis quaedam auersio a Deo a non quiden fundata in aliquo positivo ordine ad obiectum praeterit peccati actualis, qui transacto actu peccati in voluntata Igmaneat, ut non uulli ex illimarunt, talis enim. ordo
327쪽
Ordo praeter rationem fingitur sed absolute re- lieta ex peccato actuali; huius tamen ipsius auer- sionis,adeoq; etiam peccati habitualis, alia nuneratio est, atque is et in latu purae naturae. Pro hoc enim flatu consistit in priuatione gratiae de charitatis , quatenus per eas homo antea fuerat habitualiter ad Deum eonversus b in stitu au tem purae naturae,qui gratie Leharitatis homotum capax non esset, auersio illa nihil aliud fui R et,quam moralis quidam flictus peccati actu alis, quo secundum prudentem existimationem peccator hoc ipso habitualiter a Deo auersus manere iudicatus fuissct quod sese per peccatum mortale actuale semel a Deo auertisset,is nulla ratione ad eum rursus postea fuisset con
6. Similiter loquendo de peceat veniali, eum alioqui per illud etiam in hoc statu ne perdatur, nec remittatur gratia vel charitas, quid quid contra communem accertam Theologorum sententiam nonnulli dixerint a nee persei loquendo ulla alia seu naturalis, seu supernaturalis qualitas posuiua habitualis sed solumodo impedimentum ponatur peculiari cuidam familia itati eum Deo, auxilii, etiam quibus dam specialissimis,quibus alioqui ad promptum seruentem viam chalitatis di amicitiae diuinae
328쪽
a Deo excitari & adiuuari homo solet, omnino fatendum est, peccatum veniale habituale nihil aliud esse, quam effectum quendam moralem
peccati actualis, se eundum quem homo cense turmanere in sua praecedente voluntate praua,
adeoq; inhabilis, siue indignus peculiari illa Dei familiaritatevi specialissimis quibusdam auxiliis
gratiae b, c. cum tamen in statu naturae pura .
ratio eius peccati eiusmodi inhabilitatem ad illa gratiae dona secum non aduexisset. Nec aliud volunt illi, qui dieunt, peceatum hoe consistere in priuatione cuiusdam facultatis siue habilita tis ad expcditum feruens exercitium charit
rice, c. Victor.ret F. de haris disj. S. Thom δρ. a. LeFI. o M.q. 87. a. a. struatLe. U. e. 7 . Neque tamen ex dictis fit consequens, omnia peccata habitualia eiusdem esse speciei. Distinguuntur enim nihilominus per habitudinem ad diuersa peeeata actualia, a quibus ortum habent a Min quibus peeeator habitualiter permanere censetur, donee ab iis aliqua ratione liberetur. Quce etiam causa est, eur unum peccatum habituale, altero etiam in eodem, nere mortalis scilicet aut venialia xpossit esse grauius;cur item peccata habitualia,plura in eoisdem homine inesse queant. Tametsi enim reiis psa una tantum sit priuatio gratiae,&e.est tamen illa dependens a pluribus actibus. S. Thom. I.a. 46. ias. 78. N
329쪽
De Ur- θ vitiis, . 3ονγ 8. Neque refert, quod habitus gratii& cha visatis, in quorum priuatione consistere dixi messpeccatum habituale mortale, per se di directe non cadant sub legem, sed solum indi rectes ex consequenti. Cum enim supposita lege Dei ordinaria in hoc statu,eiusmodi priuatio gratis includat habitualem auersonem a Deo, adeoque modo aliquo habitualiter stilicet eandem eontineat malitiam a quam peccatum actuale, utpote in quo homo ratione habitualis tamdiu manere censet ut, donec ei remittatur, ad hoc veintelligamus priuationem illam fratiquere pee-eati rationem habere; adeoq; esse quiddam a divina lege formaliter exorbitans, Deoq; exosum faciens, Sc. in quo supra bieetati ratione conias stere diximus, satis est,ut habitus gratiae Meha ritatis saltem ex consequeti, per diuinam legem snt debiti e eum tamen interim ob contrariam rationem, hoc ipsum non sussiciat, ut habitus vitiosi vere peccati habitualis rationem habe
Depeceato originali. s. Peccata originale etsi a nonnullis a quando qu e accipiatur e ti m pro a fit, ali illo scilicet, quod est origos causa omnium aliorum pecca
torum, quodque hymines in ipsa origine sua V s Ad
330쪽
Adamo selliee primo parente commiserunt m proposito tamen accipi Alet, pro aliquo promprie dictoin veri nominis peccato , quidquid
Durandus minus eaute loquutus dixerit, ex illo priore orto, cum quo homo nascitur.Quod ideo etiam originale dieitur, quod vel in ipsa origine hoe est natiuitate contrahitur, vel certe quia ab ipsa origine seu primo parente humani generis in quo peceatum originale, hoe post riore sensu proprie fuisse no recte dieitur,quidquid de nomine contendat Caietanus Hin alios
derivatur.Qua de causa etiam peccatum naturae dieitur, quod naturali generatione, non autem proprii voluntate eontrahitur. Besiarm M.f. depeccati cini in au . .
go. Esse vero eiusmodi pereatum, etsi negarunt praeter Pelagianos olim,& Armenos,atque Albanenses a nostro etiam tempore Anabaptistete, item Zminglius L quantumuis alias ab hoc errore videri velit immunis)4 Faber sta- pulensis e quin etiam Erasmus d valde hac iure suspectum se reddiderit de fide tame certum est, esse peccatum eiusmodi, adeoque paruulos naturali gener tione ex Adam crpropagatos,vere ae proprie peecatores nasci. Jd enim aperte Meet scriptura, definivit Ecclesia in multis C5eiliis ut in Mileuitano ean.1.in Patastino,in quo teste Augustino e Pelagius suam illam haeresin, etsi fraudulenter,damnavit te in Atausicano