Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

발행: 1618년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

381쪽

rificavit' sic idem in Cenchris caput more Iur, daeorum totondit.Nec recte dicitur, haec omnia facta esse per simulationem: nam simulatio falsi cultus seu religionis, qua nempe usurpetur eius

modi facta vel verba,qus per sessignificativa sin

falsa religionis, nunquam est licita. c. rea Actor. io Mact. ar c communiter Theologi

aue. Neq; huic Augustini sententis quidquam obstat illud a Apostoli:Si ircumcidamini,Chri- si nihil mobis proderit intelligitur enim hoc d circumcisione, cum opinione necessitatis susce Pta, quasi vero sine ea salus obtineri non possiti Sed quomodo non mentiebatur is, qui ctrimonialia tunc teporis usurpabat, clim ea ex sua primaria institutione significarent Christum venturum, Christus vero tunc non venturu sesset,

sed venisset modo,imo iam ad Patrem rediisset ξRespondetur, caeremonias illas esse usurpatas, non ut erat significativae Mysteriiventuri Chri- uti, sed fine alio intentione superius insinua tau ut proinde nullum interuenerit menda

Isi. Lex Baptismi ante mortem Christi non obligauit , in puncto tamen eiusdem obligare

382쪽

coepit eos b, qui necessitatem illius ante cogn uissent, ne dieendum sit, fuisse aliquod tempus medium inter veterem, nouamque legem, quo nulla e diuina merὸ positiva obligaret. Neque tamen Baptismus statim a morte & resurrecticiisne Christi fuit neeessarius neeessitate medij,onibus omnino hominibus, tam adultis, quam paruulis, sed probabilius est, respectu earum gentium locorum, in quibus lex hee nondum erat promulgata permanente tantisper circumcisionis, saltem in quantum legis natura remedium erat, virtute eo Deum aliquanto post tempore velut induetas aliquas eoneetan quas conuenienter ententiae s. Ausustini,ad tempus facta promulgationis in toto mundo, adeoque xxcidii Hierosolymitani quo tempore lexi tiri coepit esse mortifera, extendimus iidemque Hiam de fide explieita in Christum quoad

383쪽

rie legitiuo priuilegiis.

17. Lex diuina de perceptione aliorum Saer mentorum Excepta Eucharistia) non obligauiustatim post mortemini eis rectionem Christididerinibusdam enim Sacramentis percipiendis ex probabili nullu exstat praeceptum diuinum3 quidam vero primum post resurrectionem sunt instituta, ut a de poenitentia constat: excipitue Eucharistia, quia hanc in ultima Coena institutam fuisse ,4 praeceptum etiam de ea percipienda datum,idque etiam alibi pretnuntiatum , si 'a Dan.as. ex Comi Tria esita .e. r. b Dan. 18. Fictitio haereticorum diserimine intericiis inam veteremq; legem reiecto, utpote quod i gem fere omnem tollit ac subuertit, verum earum discrimen ponimus in vario perfectionis exeessu, quo nova veterem superat. Et Linuudem superat ex parte materiae. II. Ex parte immediati legislatoris. III. Ex parte subditorum. IV. Ex parte durationis. V. Ex motivo obser nationis VI. Facilitate N paucitate praecept

384쪽

fro . MadRom.3. HGHI S NON.q. δολ. a. a.θ' Ioz.a.3 c ad Galata. Is Ceterum huius discriminis ratio potissimum in his tribus consistit. I. Quod sacramenta propria veteris legis nullam, ex se,& exo p reciperato vim habebant iustificandi, nec adeo erant emeaeia, instrumentaria signa gratiae; cum e cantra b sacramenta noue legis,tanquaR. .ihstrumenta efficacia verygratiam conferant

. I. Qui dex Moysiis secundum eum praecise sim tum,quem a suo proprio quasi legissatore Mor se habebat,scripta solum erat in tabulis lapideis, at vero lex Christi iuxta suum primarium statsi, quem habet a Christo legissatore, scribitur in tabulis cordis earnatibile, nec aliud est, quam

ipsa fides gratia Christi, diffusa in eordibus nostris Deniq; quia lex Moysis a etiam plebissime seruata, non poterat iustifieare secundum

se&abin respectu ad statum & eonditorem ii uae legis, sed solum cum respectu ad Christum, in lege noua exhibitum, omnis gratiae sontem originem. I a Cossigitur ex ost adGaia ibi di tur

385쪽

ro. Lex humana est,quq ab homine, authoritate humana immediate fertur. Diuiditur a Theologis a in Ius gentium &ciuile Ius gentiumra est lex humana, quae omnium gentium ac populorum consensu rece praestis approbata, ideo quod supposita lium an societate, facili negotio, etsi quoad vim obligandi non necessa rio De uidenter, ex principiis naturalibus dedu-εatur . Atque hoc iure constat, non quidem religi rirga Deum , erga parentes obse uantia, quae Thcologi d iuris naturalissimi, edis di- sib rerum, ac proprietas; item emptice venditio, aliaeque eiusmodi commutationes rerum in genere:lusiten propriae defensionis, bcita iusta captiuitatis ac manumissionis, inuiolatae quoq; fidei legatorum, alia similia, quae uti simpliciter non erant necessaria, etiam supposita humana societate, ita nue ei vel maxime sunt conscri-tanea. Jus ciuilesia teloquendo est, quod non est idem apud omnes gentes, sed pro varietate locorum, temporum variatur. De riuatur ex lege naturali, tum per modum determinationis , tum etiam per modum h conclusionis

386쪽

num, tum malum, licet uniuersim, seclusa lege. tale esse non debeat a qua tamen lege nihilominus recte ac necessario quandoq; permittuntur binugdam mala,tum ut vitentur mala maiora, ne forte eradicando zizania eradicetur simul&triticum; tum ut conseruetur seu obtineaturali qu od bonum, iuxta prudentis aestimationen Reipublicae magis oportunum,quam sit malum permissum eidem perniciosum. Aras. s. Ethie. e. . Caiet. q. 96.arrio Vacfr. p. 7. Salas ρ. . . ,S.Thom quaes r. a ex Augus.lib. . de liber.arb.cap. . coluitur ex

Matth. II.

21. Dubitatur an Magistratus humanus,prae-urtim Ecclesiasticus, potestatem habeat in actus mere internos,ita ut eos praecipere vel prohibere possit. Affirmant aliqui a sine limitatione; at vero cum Magistratus humanus de actibus occultis ac mere internis per se iudicare non pos. sit, quomodo eos praescribere vel prohibere poterit absolutealij negant b. Sed inde sequi videtur, omnibus Ecclesia praeceptis per meram simulatione&hypocrisin satisfieri posse, quod nec ipsi quidem sententiae huius assertores facile admiserint Placet itaque doctrina eorum riqui distinguunt, posse nimirum Ecclesiam praecipere ac prohibere actus in ter nos, non tamen

387쪽

directes per se , ac sine respectu ad altum aliquem externum, sed quasi indirecte, seu per quandam consecutionem, quatenus subinde informat quasi actus externos,vi cum illis con- unguntur, vel ut quaedam principia seu cauis, vel ut modiis conditiones quaedam. Roseel. v. Absolui.num a I. Adrian quod ἔ.aa. Pigh lib. 6. Eeel hier. e. Io ct quidam Canon. apud Ador. q. fauet est. lib. I. δεμ . e.

as. Conditiones ad substantia mis valorem humanae legis requisitae sent hae. I. Ut sit iusta a, adeoq; diuinis naturali legi eonformis b. II. Ut bono eomuni utilis e. IlI. Ut sit lata a legitimo Magistratu d. IV. Vt sit superioris nomineri authoritate debite promulgata Et quidem ad valorem cuiusuis humanae legis, seu Ciuilis, seu Eeelesiastieae, etiamsi sit reuoeatoria priorice, requiriter publica promulgatio, eum lex sit signum voluntatis principis, qua vult communitatem obligare& mouere, quod fieri no potest, nisi tale signum fiat publieum. Quod si sint lege reuocatoriae priuilegiorum, tune vim prius

388쪽

na HL rLLThom ω. m. non habent, quam denunciata sint et ineses quibus esusmodi priuilegia vittis, nisi forte legistitor in inqui

λ . Huic Liliciqui priuilegium habet elligendi conressarium, vetabsoluendi a reseruatis yalide eo uti tui, donee sciat, id sibi ess reuoca tum II. Valentet act1 pro euratoris absenti Nighorant factam esse reuocationem nesi P si eadem innotescat. . I. Firmae sun ct mi' rh, fixecutoris, Nuncij vel Legati Apost licia donec certior fiat,se a prineipe vel superjψrςμος reuocatum. V. Indu entie non eessant Admnec de earu reuocatione iores fiant usi, qui hus fumni conce inisi tarie eum strictissimyreuoc niumn anno Iubilaici, aut nisi alio mo uoti onus contrarium expresserit. i m. r. LVa Ioe.et .modo eliram

389쪽

2 Caeterum sieut ad obligationem legis Imperatori seu Ciuilis,pro unoquoque regno seu prouincia,sussieit promulgatio eius a in Curia, seu metropoli eiusdem regni vel prouinciae, ita ad obligationem legis Pontificiar, pro uniuerso Christiano otheet sufficit promulgatio in Curia Romana, nisi forte in particulari casu e conuarium sit expressum, aut leges quaepiam sint

irritatoriae contractuum in has enim verius est

promulgari debere in singulis prouinciis seu Dioecesibus nisi hae ipsae leges relatae iam essent

incommune corpus Iuris , aut alioqui com-mniter inter doctos practicarentur, etiam an te promulgationem ibi factams, aut certe alias ipse princeps iusta de causa contrarium expreusisset. eomm. b glossa renan. B.is'. o. uar. consi riae confit. q. . θ' imp. 4. A.

390쪽

tate diuina immediate fertur. Ea duplex est, eatus seu Mosaica, per Mosen praecipue tradita . si non etiam quadam ex parte condita Min noua seu Euangelica per Christum latavi promulgata.Illa ex diuersitate materiae,in praecepta moralia, iudicialia, ea innonialia recte distribui tur in haec praeter pretcepta moralia,fidem &Iacramenta potissimum respicit Merito anathensa dicitur illiis, qui dixerit, Chrisum Issu

n. Obligationem legis Mosaicae iam quidem reipla desiisse, de fide est a contra Cherinium Ebionem, eorumque asseclas Et varo existia ruamus eam desiisse, non solum, quoad praec pia caeremonialiavi iudicialia, de ovibus lis nulla est, tametsivi ex his ea necessario etiam Chiistianis essent obseruanda, si quae forte a Magia stratu Christiano pro bono communi seruandalagitimὸ denubsancirentur 4 sed etiam quoad Moralia,seu ipsa praecepta Decalogi e non qui- alam absoluteis secundum se spectata, sed via seu adita di promulgata, atque ex eius pro

SEARCH

MENU NAVIGATION