Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

발행: 1618년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

421쪽

1 e legi 'priuilega. 1

pr scriptam sannis o. contra Ius Ononicum, Eontra Ciuilero.inter pretiantes,2 .inter absentesis, adeoq; bona fide, non improbante prin- cipe, eruatam: quae tamen praes riptio necessa riano est d, si princeps eius consuetudinis conscius sponte connixerit. Similis consuetudo e, satrem decennio praescripta, habet vim legis. Cap. Cum dilectus, de eonsset Coaequaesiit lon

ci θ8 d Medis. l. infra mon.M.iux. Can conssuetudo Zi σissa e .de C. arap.c. IF omm.contra quosdam uristas. Dispensare, etiam proprie dicta drispensatione, in lege humana, potest similiter Plinceps,qui eam tulit,&eius successbr, vel eui id isti Lommiserint, ex causa tamen rationabili sineo ua licet valeat dispensatio libere faeti per mori. dinariam potestatem, seeus4 si fiat ex commis.

ione 1licita tam non est, sed tam is qui dispensat,quam is cum quo dispesatur, peccante, non quidem direct E contra ligem humanam, in qua valide est dispensatum,sed contra naturalem ae-cundum quam turpe est, partem dissidere a toto, Maliis partibus, cum quibus alioqui eiusdem est eonditionis, etsi forte hoe peccatum per se non sit graue . Quod si in dispensationis peti

tione falsa causa exprimatur, aut taceatur con

ditio,quam leges iubent exprimi,dispensatio ta- Metitioni nixaAst nulla e Seduec dispensati ne

422쪽

cernimin tuiminsane inrat verba imperati uim di mefariami, nonfaciant, cte ambigua sunt,4 pro ratione circumstantiarum nunc per modum directionis, aliquado per modum praς-cepti accipi possunt a. An eadem legum poenalium sit ratio,ita scilicet, non minus hae, quam alia in conscientia obligent, peeuliaris est distacultas,per distinctionem ditatuenda;etsi quida absolute affirmen b, alij absolute negentis. a V q. eis. n. ex Clement. Exim 6. Cum igitur de merb.signisis Cap. Exiit de merb g. in . Sig.m s. e. v. n. yy. fyl. g. 4 SOL

38. Vel enim lex est pure poenalis, quae videli-iet nihil prohibet vel praecipit, sed solummodo a cenam decernit, si quishoc aut illud fecerit vel omiserit; vel est poenalis mixta,quae scilicet praeterea aliquid faciendum aut omittendum praescribit et prior etsi per se quidem, & quantum est

praecise ex vi verborum, in conscientia non obliget, tamen ratione grauitatis poenae a saepe inisnuit, hominem aliunde iam, vel etiam ex tacita

legistatoris intenticine, sub peccato esse obligatum ad facienduin vel omittendum id, pruter quod poena infligitur Lex poenalis mixta in co- scientia obligat, si verba pri cepi tua habeat, aut alioqui poena talis iit, quae non nisi ob culpam decerni posse iure videatur b. Alias poena tem poralis legi annexa per se non est lassiciens indiucium colligendi, an lex in cunscientia obliget,

423쪽

neeme; cum poena generatim loquendo, per se

cum neutro pugnet e.

3s. Reiecta quorundam falsa temeraria opinione asserentium a leges humanas per se nunquam obligare sub mortali, secluso cotem plu&scandalo contra communem certam Theologorum sententiam, satis communivis,

.&sensu fidelium comprobatam, qui legem da Ieiunio, de consessione annua, de audiendo festis diebus saero, &e nihil dubitant per se, ex suo genere sub mortali obligare, duo huiuste obligationis dignostendet indicia stituimus amismum est grauitas materiae:nam si materia underi quaque leuis sit', non potest humanus legissator eam sub mortali praeseribere; An vero e contra possit sub veniali tantum obligare,si materiast grauis, conscientiam alioqui concernens, controuertitur. Affirmant e nonnulli, rectius videntur negare alij LGrauis autem materia ita proposito censetur esse, quando multum interest boni communis,id quod lege statuitur,communiter obseruari,vel non obseruari,iuxta prae

424쪽

so. Eadem grauitas materiae saepeatiam eos. iisti potest ex verbiis legis ut si quid praeeipiatur sub obtesta ione interminatione diuini iudi- hq η, aut sub indignatione 6mnipotentis Dei, S. Apostolorum Petri Pauli. 4e. communiter etiam si praecipiata aliquid in virtute S Q beatantiae ei lieet haee verba alioquieoni- munia esse possint omni materiae, si eutri caeter Verba praeceptiua; ex quibus proinde solis nul

lum potest iudicium ferri de obligatiqne sub

LAOricte '. r. Alterum indicium sumitur ex grauitate poena legi annexat. Nam si qua lege Eeclesiastu ea iuste contra transgressores decreta sit poena Excommunicationis seu latae, heu serendae sententiae depositionis, degratiationis, priuationis Reelinastica sepulturae, &c tune nullum estd hium a quin materia talis legis per se loquendo sub mortali obliget. Eadem videtur ratio b

suspensonis simpliciter facta interdictat atque

425쪽

n. ibino priuilegiis. Iu

stiam irregularitatis, quando propter delictum, a per modum poenae infligitur In legibus autem ei uilibus obligationem sub mortali significante poena capitis, seruitutis, perpetui caree ris, aut exiiij; item eonfiseationis seu piublieaticinis bonorum, infamiae,& amputationis membri,&ς, - a. ro. -.1ι. Aeonlib.f.e.ε. s. cBarth.Medis Castro. Aor. Sacae ἔλπmas.

I. Et si communiter&ordinarie a leges huis

mana, purae cum periculo vitae non obligenti non tuest tamen Magistratui civilii multo minus Ecclesiastico potestas lege obligandi eum tanto periculo , necesse sit, idque iuste velitie sutor, quod num ita sit, ex subiecta materia, aliisque peculiaribus indiciis poterit eognostia Certum est, per accidens aliquando ita obliga rei, si nimirum simul concurrat obligatio aliis cuius naturalis seu diuinae legis,eum vite periculo obligantis.

3. Lege superioris , per se loquendo, omnes eius subditi obligati ur; sed non nisi ad ultioi a s tionis

426쪽

uare possunt a Jnfantes autem 4mentes materia quidem legis esse possitnt , sed non te minus, ad quem lex dirigatur e Pueros tamen ante duodecimum, imo& decimum aetatis annum, quidni statim post rationis usum, oblis gari praecepto abstinendia carnibus cibis ve- titis, missamq; audiendi, satis certum videtur L Jmo non nemo probabiliter asserit, consuetudinem sie interpretari legem e vi et ii mortaliter non occent seu pueri, ante septenatum ingrediendo monasteria monialium, seruantium clausuram,vel edendo carnes diebus prohibitis, seu etiam qui eos introducunt, vel admittunt ad monasteria, vel eis carnes praebent,&c secusta mense res habeat,si post septennium id fiat. I e .ge Ecclesiastica, esto, puer ante duodecimum aetatis annum, nonrabligeturs ad confitendum

xcommunicandum quod non nemo extendit ad am nosci pubertatis: lege tamen diuina mutito citius ad confitcndum hiis ex probabiliori, saltem in articulo mortis, etiam ad communieandum, obligatus esse potest. Censiuram, ait

quidam , nemo ineurrit ante annum decimum, ne orte ante annosiubartatu secundum q-rum

iam probabile ententiam laod tamen aliis mnon immerito displicet.

427쪽

1gitas ct priuilegiis so

De principe lis est,anis legimis suis teneatur,multis a negantibus. Nos cum probabiliori Theologorum4 sententia,principem quoad vim eoacti ut suis legibus exemptum volumus, quoad vim directiliam eisdem illum subiicimu ;U1 modo rationes conditiones eiusmodi legis aeque etiam in principe locum habeant. Neque tamen directe ac ex vi ipsius per se legis humanae, sed indirecte erae ex vilegis naturalis eum obligari existimamus. a comm Iuri erit ropter Lirine of de legi-biti enatustomseritis Myraom. .96. a.n

428쪽

43. Ad eundem modum quoad vim stilicet directivam tantum heriam Clerici obstringuntur legibus Ciuilibus a principum saaeularium. quae spectant ad communem Reipublicae gubernationem & pacem, nec cum sacris Canonibus , satu Cleri eobum, aut concessis priuilegiis pugnant quales v. g. sum quae iusta rebushrecia designant,quae prohibenti ne quis arma

tus, aut sine lumine noctu incedat, neue ex pr uincia fium tum exportetur, e ob una umlegum transgressiomes, etsi Cleriei ab ipso Maogistrato ei uili iudicari aut puniri nullo modo possint , possunt tamen ab Eeclesiastico. Et viis detur probabilius , Clericos legibus eiusmodi politieis non obligari nisi in directe, ex vi ipsius Iuriss naturalis &canonici e.

429쪽

De legi sis priuilegiis 3 s. Ia,eis de rebus Eceles Cap. gni ea defro

s. Aduenae illi,qui alicubi habitant, siue aliis

quodcveniunt, cum animo illic perpetuo veImaiore anni pari: imo etiam breuiori tempore habitandi a tenetur ratione domicilij,taberne, ossicinae, vel horrei saltem conducti, legibus ilislius loci,in quo versantur,tam quoad iciunium.

quam quoad alia institutar nisi quis sorteiata libi expleverit eiusmodi ieiunii, aut festi diei legem b. Viatores autem ieregriniis, qui per aliquem locum solum transeunt, sne animo illis habitandi, ij per se particularibus eius loeia gibus, ad ipsam eum eluibus communicatione alioqui haud spectantibus, non videntur Obliis gari etsi per accidens ob vitandum scandalum,

430쪽

praescriptam anni, C. contra Ius Canonicum, lontra Civile ro.inter pretiantes,2o .inter absentes , adeoq; bona fide, non improbante principe, seruatam: quae tamen praescriptio necessa riano est d, si princeps eius consuetudinis conscius sponte connixerit. Similis consuetudo G saltem decennio praescripta, habet vim legis. Cap. Cum dilectus, de eonsset Coaequaesiit lon

. Dispensare, etiam proprie dicta d ispensitione, in lege humana, potest similiter Plinceps,qui eam tulit,&eius successbr, vel eui id isti commiserint, ex causa tamen rationabili sine oua licet valeat dispensatio libere fida per i dinariam potestatem, secus bai fiat ex commi Llione λlicita tam non est, sed tam is qui dispensat,quam is cum quo dispesatur,peecant e sonquidem directὸ contra legem humanam,in qua valide est dispensatum,sed contra naturalem ae-cundum quam turpe est, partem dissidere a toto, Maliis partibus,cum quibus alioqui eiusdem ess eonditionis, etsi forte hoe peccatum per se non sit graue d. Quod si in dispensationis peti

tione falsa causa exprimatur, aut taceatur con ditio,quam seges iubent exprimi,dispensatio ta

lis etitioni ob 'in nulla e Sed nec dispensati

SEARCH

MENU NAVIGATION