Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

451쪽

Concilio Arausicano can. 6. . 23. Tridenti self S can. .2.4 se damnatus est, dicere, homμnem per naturae vires posse, vel a peccato resum gere, vel gratiam habitualem, seu aftualem per modum meriti seu de codigno, seu de congruo quidquid de gratia praerueniente eum Fausto Rhegienti,4 Cassiano nonnulli scholastieriimprudenter dixerint aut gloriam promereri: aut ullum omnino praeceptum supernaturale,etiam de Sacramento recipiendo, sicut oportet ad se lutem, implete; ex Arausicano can. 23.&Trichsess q. e. q. utcunque tandem aliquis sine gratia possit velle indigne recipere Sacramentum; hoe enim facto non tam impletur, quam violatur Pr ceptum supernaturale,ut recteWga,in opum nisi is . u. Sot innat. θgracc. aa. 33. monec vitari peccatum contra praecepta supernaturalia ouanquam haec quq stio esse potest denomine; nec ulla dispositio per se ordinata ad gratiam effiei,ex Arausicano can. . 2 h Tridentina sess. 6. eap. s. fessIq. cap. q. nec quoad substat iam quidem ullus actus fidei, spei,

charitatis, aut alterius virtutis per se infusae, ab Rque gratis auxilio elici potest a csi etiam sec-dum subitantiam, entitatem essentiam suam totam , secti so omni modo extrinseco, superna eurales sint: idq; non tantum per nudum respe

oum ad influstuli Dei supernaturale, sed etiam ex suis propriis obiectis is citi uis, licet hacte-

452쪽

sus quidem eontraria multorum sententia icis deerronea necdum eseatur besimo quidquid sit de non Sullis, etiam in hones issensum aecipi

possit Iintelligendo videlicet per se Nuntiam actus non specificam, sed eommunem quandam eius rationem, sumptam ex obiecto materiali; quo sane modo interpretari decet S Thomam cum alibi,tum in a. a. qarr.a.a.ads a b Suaris

36. Vti vero line gratiae auxilio seruari praecepta non possunt tapossunt cum auxilio gratiae;

non quidem ut absq; peculiari priuilegio quaisti ex probabiliore praeter B Virginem nulli purus homini concessum vitentur omnis peccata 'enialia,sed vitam mortalia omniati singula, qua venialia singula, ex Concilio Tridentino sess. 6.ςap. I.can 18. Quisquis autem contrarium sentit,aut cum Pelagio de propria virtute superbiae typho inflatus nimium praesumit aut cum nostri temporis Haereticis suam Deo virtutem sacrilega impietate derogat. 37. Caeterum quod ad modum isationem gratiae praecepta Dei seruaturis neeessariae attinet, haec tria inpIimis certa & inter Catholicos quoad rem extra controuersiam sunt Lad uni uersum cumulum supel naturalium operationuat qualem esse vocantisin adiuuaptis gratiae necessitatem. II. Nullum penitiis su petr natu ratem

actum elici posse sine actuali concursu diuino, qui sit eiusmodi actui proportionatus, adeoque 3 ordi-

453쪽

supernaturalem exercendum opus esie aliquo peculiari auxilso gratiae adiuuantis, seu cooperantis, physce concurrente, atq; distincto tuni bip concursu Dei; velut ea uis uniuersalis inordine rerum supernaturalium, tum a Plectiorine, seu directione diuina, quibus impedimenta solummodo conuersionis seu actus supernaturalis remouent ara quandoquidem nec hac protectione, nec illo praecise concursu, nee virisque simul aut humanae voluntatis defectus in eiusmodi actionu genere suppletur,aut virtus commpletur.

38. Illud modo interealtera quaestionem dinficillimam habet, quodnam sit illud auxilium, heu in quo consistat. Cui respodemus, id neces. Iequalitatem aliquam fluentem vocant) qua physice praedeterminetur voluntas , de qua re supra thesii, nec, ut probabilius existimam usi

gratiam excitantem; nec aliam qualitatem ab actu & habitu supernaturali distio istam,qui sudipleat viceni habitus; nec uniuersim ipsum habuxum subernaturalem sed in iis quidem qui iam antea acquisiverunt habitum eiusdem rationis cum actu illosi pernaturali eliciendo,esse ipsum habitum sapernaturalem; in aliis verba acti quidem primo csse Deum ipsum tisicacitate sua supplentem vim habitus; in actu vero secundo esse specialem quendam influxum, seu concum

ium actualem Dei non vi cauis universalis, sed

454쪽

sectum causae particularis in agendo. οῦ, 39. Iam vero loquendo explicatius de neees.sitate gratiae, tum sanctificantis, tum excitantis let si quidem ad nullum actum praecepti per se opus sit gratia sanctificante, quae antecedat , si

causa actus, concomitanter enim, aut per m

dum dispositionis nonnunquam in operante requiri manifestum est. ad totam tamen collectionem praeceptorum seu naturalium, seu supernaturalium constanter implendam, adeoq; Rad perseuerandum longo aliquo tempore maecepta gratia sanctificante, opus est praeter gra alam sanctificantem auxiliis actualibus gratiae ex ei tantis seu praeuenientis , de nouo subinde ac pro ratione teporis saepius collatis. Nam ut praeclare dicit Caelestinus Papa epistohi.cap.6 Ut etiam bapti alis gratia renouatus, onmject ad superando Diaboli insidias is ad vineendas ea uis eoncupissentiarinspersquotidianum Dei adiutoriumperseuerantiam bonae eonuersationis aeta-

perit. Quod ipsisui definitur etiam inarausicano eanone decimo, ridentino sessione 6.

4o. Ex Coneilio Tridentino sess. 6. ean.3 de fide est, neminem per actum fidei, spei, charitantis, poenitentiae, e. eum Deo in gratiam redira posse,nisi pretuia interna gratiet priuenientis inspiratione adeoq; nec fidelem peccatorem pos

isse ipsum excitare per actum fidei aDonue sionemet

455쪽

sionemr quidquid hie exceptionis incaute comis mentus sit Vegalib.6. cap. 4r. Lice viri quidam doctissimi a sentiant, hominem sanctificatum non indigere auxilio gratiae excitantis ad singula opera supernatura ita exequenda;nobis tamen,ut&aliis, contra xium persitaserunt tum S. Patres, Concilia; tum taprimis Augustinus, qui cum uniuersim doceat, praeparari voluntatem utique etiam iuinctorum a Domino, & Deum in nobis incipere, nos vocando,& ad se tralaetido,s in nobis operando ut velimus , seu efficiendo in nobis cutiq; etiam iustis) velle, & perficere pro bona volti n. tate; semper per inspiratione , illum inationem,&vocationem, hanc Dei operationem deelarat; ut videre inli .du rico sit eum. θμθυλdepraedes Sancta p.rρ. ct s. rv. Quod etiam in aliis Patribus Conciliis animaduertere liis

ceti a Scotin 1 d. 7. q. a. a. Ruard. a. 7. Motim'. a.

a. U. d. Mi Mega in opum de is f. q. ι . .

gmentum , ita etiam initiam dei inum nempei credulitatis affectum, quo in eum eria mus, qui fificat impium,ctadregenerationem bapti' ruperuenimuι; onpergratiae donum, ides, steris Uan- Θιrit anm, corrigentem volu

ratem

456쪽

-- η ram adridem ab in desitate impieta

te adpietatem, o naturaliter nobis, esse dicit, apsia,eis dogmatibus aduersariin approbatur, eato Paulo dicente; confidimm , quia quieoepit in v bis bonum opin,perficiet. Et can.7.expresse dieitur,nihilquod a Distempertineat, pintare aut agere absque illuminatione Spiritu ancti ct instiratione.Quin etiam ibidem illud Ioan .I3. e me nihilpotesisfacere, Millud 2.Cor. . Non , idonei simus cogitare aliquid ex nobis, ciad eandem itaminationem inins rationem v ritissancti refertur,oc: 43. Item canon. s. dicitur Diuiniinmuneris. cum recte cogitamus, o dea nostros afalsitate θ,nissilia tenemus. oties enim bona agi ,-

4m nobis, atque noriscum,utope emur.operatur.

Et ean.22. qui ha bet homo veritatem atquei sitiam, M. fontern quem debemu tire in hae eremo, ut ex eo quasiguttis quousiam inrorati non defetaminin via. Et can. 23 uuando ita δε-riunt homines quod volunt, ut diuinaeseruios

voluntati, quamuis volentes aganν, quia aguntaisiorum tamen voluntaKeu, a quostrapamtur,

obuia quodvolunt. Similiter ωCaelestinus in Opist. i.ad Epist.GM.P ratur,inquit, ut a Domino. σω boni aliquidagant, internis in i rationi Visorum ipse tangiteor Metium. Et voluntas Deilaserior tiberi arbitrij,idea,opera.

457쪽

- θωLSaham. Di φ.IR Neque tamen propterea ullus dixerit, ad singulos actus supernaturales singulis distinctis inspirationibus opus esse Potest enim una dileadem inspiratio diuina , etiamsi actu praeterierit, vim suam moralem extenderead plures actus praesertim subordinatos immo si eut fieri potest, ut suasio humana,cum actu est, nihil operetur, persuadeat tamen cum praeteriit, ita e tiam fietri posse, ut inspiratio diuina, cumini so, tum in peccatore, postea primum, quando iam desiit vim suam moraliter haheat grauex

Thiologi tradiderunt, Elisiarte cui inter probabilius videri possit, hominem supernat raliter operandi initium faeere non posse, nisi excitatione supernaturali actualiteris physice praesente ut lapis alicubi haerens motum incho

in etiam illud animaduertendum est, posse non quidem ipsum virtutis habitum vvno a nulli putarunt, sed unum tamen actum si espernaturalem, v. g. fidei respe ctu alterius, puta spei;vicem Mossicium inspirantis gratiae praestare a. Et quamuis alioqui ad operandum supernaturaliter opus sit gratia excitante, tum ex par . teintellectus, tum ex parte voluntatis, ob parem utriusq; imbecillitatem, ut colatraPelagium

definit, Concit. Aini Nil itie n. .non est

, tamen

458쪽

ramen improbabile, posse nonnunquam o Iuritatem immediate post perfectam illustrati nem intellectus, no interueniente ullo alio mo tu imperfecto sibi inhaerente,consensum supe naturalem praestare aree eis eap. 4 num 3 ct f. 66 Quamuis autem dubitandu non sit,Deum Pro consueta sibi pietate, tanto uberiora auxilia gratiae excitatis homini dare solere, quato quisiciae iam ante collitis studiosius usus fuerit; viruin hoc genere habenti detur ab abundantiam, ideli serumsupra multa Mituatur quin etiam iuxta Augustinum denat.&gratia cap. I 6. possit homo post primam gratiam excitantem, aliquo mi odo te disponere ad sequentes, quae ulterius necessaria sint,recipiendas,s quod in se est, eum

men magnopere caliendum, ne quid temere in

hoc genere nostrae industriae arrogemus. Nam ut ad primam gratiam excitantem recipiendam, nulla dispositioex parte hominis simpliciter estne eessaria, cum etiam indignissimis detur, ita nee vlla hominis industria sussciens est, ad certo impetranda uberiora auxilia, quam quae lingnecessaria, sicut etiam nulla dispositio 1olis naturae viribus elicita, valet ad ullum gratiae excitantis auxilium certo impetrandum.

7. Vnde vulgatum illud axioma Theologorum, Deum faeienti quod isse H .uon negaream liumgratia, a S.Bonauentura, a /Mabs in

459쪽

olim dixerit,iuxta communem,optime Splicaritur de faciente, quod in se est, non per vires nain turae sed per exhibitum praeuenientis gratia: at in

innis Dei nosρrsere aetamm, posterioremi uma inquit Augustinus lib. .coni. a. epistolam Peu-

48. meque tamen propterea,qui ex neol gis aliter tiandoque locuti sunt, omnes continuo erroris Pelagiani, aut Semipelagiani damnandi sunt, a quo plerique duplici ratione vindieari possunt. Prima, si iuxta doctrinam quandam S.Thomae M.A conigeoti cap.ryρίθ in . a. q.Na. .I. asserentis, hominem suis viribus gratiam non quidem acquirare,sed impedire posse, ita intelligantur, videlieet Deum eiusmodi primum auxilium gratiae, dare faeienti quod in suest, per vires naturae, hoc est, non ponenti obicem per peccata contra legem naturae, a quibus saltem singulis, imo etiam omnibus, ad breue tempulabstinere, sine positivo dian rentea

xilio gratiarqui'; potest. Altera,si dictum illud

ita accipiatur, non quasi homo quocunque deismum eiusmodi conatu naturae, dignus efficia tur talibus auxiliis, itaq; ratione ea pro 'erea tur,sed quia tamen ex sola miserisordia Dei, statuentis, hanc velut manum extendenti eleemosynam certh conferre, gratis quidem omnino, sed infallibiliter tamen accipiat i cum contra Sem,

460쪽

' De Qui gratiau. It semipelagiani meritum saltem de congruo in eluimodi operibus naturae posuerint;quomodo explicata eiusmodi propositio, etsi nostra quiadem sententia omnino improbabilis sit, tamen glauibus Theologis etiam hodie nulla grauiore nota digna iudicatur Medinai.a. . Iost a. 6.a 3. aree lib.3.eap. 6 Seuerim censet a quee Om.nditρLev. o. 9. Nec illud etiam placet, quod nonulli traadiderum a posse tultum sine peculiati auxilio gratiae excitantis orare , se impetrare a Deo peculiare auxilium gratiae. Nam ut recte etiam notauit Greg.Val.secundum scripturam, Muia diremiasicut oportet norim usdsurtim ad uuat,inrmitatem nostram, postvians' nisis gemiti να-amesiti Rom. 8. Et Concilium Aravis scanum ean.3. Siquis, inquit,' humanam, ureationem dixerit gratiam Dei conferri, ct nona tim ipsamgratiamfacere, ut a nobis nuoeetur, ni dicitaseiae, vel Apsolo: Inuentissum a mas aerentibus melatam anparui his,qui me non,

terrogabantia riga quaesii a iussis Ruaia Molin. 3o. Deus igitur est, Mactiones, rauenau nitis adiuuandoprosequitur Deus est,ut ait In nocent in epistii inter August. qui quastidiana praesar remedia, quib' ni ui ea sis nitamur,

nullatenu et incere humanos poterimm errores.