Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

발행: 1618년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

441쪽

Lb. innat. ab.arbit.e. o. etsi aliter Suare is a. tom .dis'. al. hect. r. 14. Ad acthialem gratiam spectrant,tum actus 'innes virtutum ac donorum supernaturalium tum o amia auxilia actualia gratiaς, ac in primis diuinae inspiration moti mes Spiritus sancti, quas sibi excrea statia, de qua inna, proprie vendicati item gratiae qxildana

grati da

itum prophetla,uc. ackemino omnis actualis motici seu opaculo,nat tuae limiteν transcede nubis adsitrem supernaturalem pertinens. As. Neque vero putes, gratiam gratis datam, cuius partes quasdam subiectas numerat Ap istolus i. Corinth. 12. ideo gratis datam dici,quod gratia gratum faciens illi opposita, gratis data noli su sed quia illairqpde ac per se ad utilitartem aljoxum,u on habentis, o linata per se ho-- nune ni eo gratum non facit, ut ista: idcirco

pud Theqlago haec quidem speciale, ac proprium nomen conameruit,illa commune generis nomen retinuit. I 6. Gratia excitans seu vocans comprehendit omnisu neris illuminationes, seu inspiratiooes diuinas; adeoqae, aut intellectus, aut volunt iis motiones, quibus subinde ad recte operandam diuinitus excitamur relicta intelim sua volu tati, seu consentiendi, seu repugnandi libertate; ut patet ex Conc Trid. ses s. c. S.&can. q. occasionesin obiecta extrinsecus excitantia, cuius

442쪽

modi sint, infirmitas, pericula, boni meij, -- hortation spiae,&c de quibus Augustinus 3I. ct lib. LaάSimplicianum, θάessiriture

ut east.s i reuocantur quidem ad gratiam excitantem, attame excitationem formalem, in qua

essent .liter consistit gratia excitans, non constituun cive recte Greg.Val. his N g. I. Sua red bb.3. de auxiagratiae cap. in .i Gratia adiuuans, est auxilium diuinu, seu

-actuald seu habituales nam & gratia iustis eante valete in adiutorium definit Mileu can .s quid quid eg bb. 8α. is dixerit.)quo homo adiudi uatur, ut vocationi diuinae ipso facto resp5deat. Vtramque gratiam aperte Scripturae indicant. -Philippi uu seminaμit bonum desii erium, ψῆperficiet a Timor. I. Mus nos tiberauit, ct Meaura

numeris locis Adiuuam1Devi. RomI Spiritus adiuuat in firmitatem nostram. Coris Coa ν' roressumin Dei. Sane, q i in agendo aut ab alterro adiuuatur, aut collaborat alteri, non agitur tantum, sed agit, etsi non solus sent igitur Haereticorum amentia est, omni adiu uantis&cooperantis gratiae ratione sublata, aut Deum cum homine operantem, aut hominem Deo cooperantem non agnoscere Sed de 3tione grauae adiuuantis plura sequenti titulo. bi I P. M

443쪽

In LII. Ira m. Di arias. motiones gratiae excitantis diuinIturamis missae, non quidem libere, sed quod naturatamen rerum postulat,vitales sunt, ut habet eommunis Theologorum sententia quiequid sine fundamento neget Vegaib. 6.in Tridieap.t.se.

tos probabiliter existimasse, hos motus gratiae excitantis, non esse supernaturales quoad sub istantiam, sed solum in modo, quo ex speciali Dei prouidentia Mordinatione, ita a Deo tri lbuuntur, ut animum excitent ad supernaturales actus; atqui sine dubitatione asserendum ad hos lactus, ordinatos, etiam quoad substantiam se lpernaturales esse, ut habet eommunis sho. Latissime patent hie qu specialia dicuntur)auxilia gratiae excitantis. Qiraedam enim es s ectum habent,iuxta illud Isai. ao.Donii De saperuit mihi auremsuo autem non ontradieo. Α- ctor.9. Domine quum vis Deeres Alia non hahent, Prouerb. H. Vocauto renuistin Rom. Io. Non omnes obeHunt Eaangetio Quaedam speciali mima vocant , ali cluadam vi adeo pote uter mentem commouent,ut eis resistere dissiciulimum sit; quocirca etiam moraliter trahere seu praedeterminare voluntatem dici possunt, iuxta

ai. Alia item pridestinatorum propria est,qui vocatur ab Augustino lib. de pretii est. Sanct. cap.

I 6. vocatio secundum proposivum, conuenien ter

444쪽

gustinus lib.de spirit. lit. cap. 34. aditimi quis, et viaitatem Fru aniam quisquam nos

eoarctet,eur illi itasuadeatur,vipersuadeatur Lle autem non ita, duosola occurrunt interim, qua respondere mihιplaceat caltitudo diuitiarumΡ-pienti ermentia Dei, se Et Nunquid iniquitas apud Deum/Quare e vim, in quit lib.de cor digra tia cap.3. μυ- aliur, atqu alij aliter diser lo innumerabili in modis vorantur, reformen tur, η fit indieamm, sindicium lari esse durea, sed

11. Illud tamen absque temeritate diei possa videtur, quod& doctissimi a sentiunt,& vix ne gare possunt etiam illi,q ui maxime volunt, eius. modi auxilia, etsi Deus alioqui diuidat ut vult.

nihilominus ita saepe a Deo, pro loco, tempore aliisq; externis occasionibus suauiter attempe rari, ut adea non palum subinde conferat, tum bonus usus liberi arbitrij eius qui vocat ur,& e citatur;tum etiam ministerium Ecclesiae proponentis ea,quae ad pietatem spectantiquod. signioseat Apost.Rom.ro suomodo credentia, quem non auderunt ρ Quomodo autem auiuent εργα dieant a Ita nimirum Ioannis Baptista praeco nium audire de Christo, pio fuit Λndreae; rurissum Andreae, PetrO,Ioan . .& Petri, tribus milliis

445쪽

- Buiarei tit 6 .y. Molinasn concorae δή artridis' O V a. pi et 23. Gratiam operantem cooperantem, a rursum prete uenientem, in subsequentem, etsi variivarieexplicent, non tam rebus, quatis,e

his iuvi in nominis quaestione, diuisi; planissime

tamenis ad mentem Scripturarum, Augusti hi, unde potissimum haec diuisio sumitur, cum primis accommodate exponunt illi, qui operant emin praeuenientem eandem esse diiunt, cum excitante cooperantem autem duisse quentem, eandem cum adiuuante quae uti respectu gratis vocantis dicitur subsequens, ita re spectu consensus nostri est etiam e taliutam. Gregor. de th;eq. par. F. Suaredib.3. v.ybaa sique re in . meap. 6. :M no la 4. Gratia sufficiens, ut contra esseacem diis Ri,qui fur, generatim est gratia, qua eum aliq uis potest conuerti,suam uesa lutem operari. etsi suo vitio interim reipsa non conuertatur, Ne instata cautem illa, cui ut indi ui laus comes neettit ae consensus sitie conuersio. Unde dari aliquam gratiam sussicientem,quae non sit Meax contra uinum inia Dinipea 3.gax non minus eil

fide certum est, quam dari gratiam excitantemst quae suo F etu careat;adeoq; conuerti potuissa multos ad Deum, qui reipi monileri non sunt de quibus dicitur Isai. . itideDθMdEltra de bulfacere vineae mea, ctemesi. 69ωR m. I

446쪽

meai rQbs, O non respondistis: Matth. 23. Quo Ues vastui eot gregare bos tuos cte. Actor. 7. Vos με, re iritu a torsitistincte V 23. Quisquis igitur hanc grati te diuisionem e medio tollit, aut impie in fidem in pingit naue inscite de vocibus male intellectis conten d H.Sane quidem haec divisio a Scripturi ac Patri bus non minus perspicue traditur, quam superiores; ad praesenreni Haereticorum iugulandam no minus necessaria videtur,quam olim vox illa Homuum ad damnandos Araiarificis as. Gratiae Ucaeis appellatio quanquam ita explicari possit,ut generatim eo in plectatu conlana a auxilia gratiae,etiam adiuuantis,quiper Ο dum siue principij, siue actualis concursus Dei

ad conuersionem adiuuant; per quandam tamdamon orbasam, iuxra mentem Lugustini, lib. . ἐSi sitianum q. a. cte tribtntur illi gratiae voeanti quam Scriptura , pecto praedem nato mim,vocationem fecundumpropositum Rom. MRugustinus etiani astam atque secretam, qua non Alli Dinuenter Urerentiores geri etaiiii S absolute eongruania diis uni Bellarm .r.ἁegrat xv is Suaree AA

vilesiis, ut gradia efficax at quidemi:

tione, Macia secundo quasi ustinu dicta 36.

447쪽

yipsa gratia excitans sime praeueniens, quatena

una eum libero arbitrio, per gratia iuuan

tem cooperante, reis ictu primo autem quo modo proprie essitaeitue ynihil aliud sit, quam eadcm gratia ex a

tans, quatenus per eam homo, priusquam con- Deo operante, adeo apte trahitur, ve

a8. Consultautem haec emeaeia,neela ipso mei assensu aut cooperatione humana, quasi gratia haec nude ab euentu liberae conuersioni quam infallibiliter feeum trahit, efficax dicatura:nec in motione, qua liberum arbitriivsum omnino anteuertens, physichpraedetermines voluntatem ad consentiendum; sed in morali ride efficacia, eoniuocta cum in fallibilitate induiscendi effectum,quam habet, ut subest intenticiis ni&infallibili scientiae Dei, a quo misericoistiter eondonatur. Sic enim Deo miserante, eam enisiime biberantur, auisunaue ramur ut dieit Augustinus lib. de bono perseuer c. I 4. Sie sua tam diuinae gratiae dignitas, quam homini in onuersione stat libertas. a Bel mansta. auari .contraris. .as Quae vero sententia per gratiam, seu -- caeem, seu adiuti antem physiia praedetermin ri voluntatem asserit;ea saluo S. Eeelesiae iudia

eiUilbertatem arbitrii in rebus ad pietatem spemibus tollere. meritavi demerita destru

448쪽

evenit, adimere, etsi praeter intentionem, videia inrt ut ideirco etiam illustrissimus Bella inus tib riae ius ea capsa ixerit iderim issem disententiam aut esse omnino eandem eum errore, MimoLuthera norum utparum sistidi regnomvitque aperta erroris professione, sed, consequ etiari, quamuis & hoc illa pernegetaaniatum abest, ut e Scripturis, Conciliis, Patribus,

3o. Ignorantia vulnus in intellectu perpe

earum contra Ebum facit, ut limiti quidem nutiatum omnino verum sine gratia cognoscere possisimus,se u specupati uum de Deo rebusue ereatist ut contra communem docuit Alliaeus M. . quaest. leu practicum, idque practica cogniti Mne, ut fallis putauit min. 4 libenter noti sine auctario sequuntur huius temporis Haere ties.sed tamen, ut nec sine errore omnes veritarites speculati uas, etiam ex essectis alioqui sensa hilibus eognoscibiles,nec singulas veritates practicas etiam naturales, cognitione emeaei pra 'chie, nee ullum omnino verum subernaturata ulla eognitione eerta ae infallibili incertum etinim naturalem & fallibilem assensum rebus si

dei praestate nihil vetat etiam supposita diuina

449쪽

reuelatione , suespeciali auxilio gratiae eredem seu cognoscere possimus ra , d. in 3I Non minus per peccatum saueiata est vGialuntas. Cum enim homo in ritu quidem natu in integrae,ab et alio speciali auxilio gratiae,velle perficere potuerit omnia &singula honina turalia seu moralia, adeoque totam legem natu talem constanter ser uare,etiam amandoDeum. tanquam authorem naturae super omnia etia

hoe nonnulli e Catholicis negent; iam tam e via nullum bonum supernaturale quod huiestatui

cum priore commune, itanees,mnia, nec sin gula bona moralia velle & operaris adeo me nee totam legem naturalem, diu seruare sine peculiaris iliσgrati et potest. Que sententias Th νοὲν commmal in vera, inter duos veterum Pelagianoruntio nouorum Haereticorum scopu

Hinc ergo,licet homopossit nonullaque a per a sae iliora moraliter bona absque gra ziaux so M a facere ut habet communi de

exerta sententia , cumge raturalite aὲν --μπ realeantur,Rom.a. quidquid nonnulli negent non potest tamen aliquida quod maiorem dissicultatem hineati uti nee kulam tenuationem grauiorem .sine aliquo auxilici gras Iincere. Nam Vt Gregoriui M. o. morahae .su Dimissus sibi cuiussit tentationis aura raptatui.'ia cini Dis .apud aurasinum,

450쪽

33. Et si veto probabilissimum videatur,etiam in hoc statu naturae corraptae, posse Deum, tanis quam principium & finem naturae, absque gratia diligi aliquo imperfecto amore naturali , aut scilicet conditionato quoda velicitatis aci plaeendi Deo super omnia, aut absoluto quidem, sedi 5 super omnia, ut habet communis The logorum sententia, etsi non nemine repugnante a nec vero adhuc manifesti erroris argui posisit illa quorundam etsi prope singularis sentenditia, Deum naturali eiusmodi amore etiam supinomnia diligi naturaliter posse: multo tamen verius, imo absolute sentiendum est, non posse De um, nec in statu quidem naturae purae ullo efficaci, aut etiam absoluto dilectionis actu per vires naturae super omnia diligi;imo nec impe secta quidem eiusmodi dilectione , quae propinque ordinetur ad salutem a Bellarm.libi eius cap b Motuia. -

relectione de homicid o Henrie quo

SEARCH

MENU NAVIGATION