Disputationum theologicarum Adami Tanneri, e Societate Iesu, ... in omnes partes Summae theologiae S. Thomae Aquinatis, libri quatuor. Quorum singuli singulis partibus eiusdem Summae respondent. .. 1

발행: 1618년

분량: 528페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

71쪽

88. multo minus ipsa tota Communitas Ecclesiae Iudex esse potest. Nam quomodo tanta Capitum multitudo&diuersias in unam conspirabunt sententiam Quod si non c6nspirem omnes, vera fidei sententia periclitabitur: Nihil enim obstat, quo minus maior Eccletiae pars timore vel amore, imperitia aut malitia in errois rem abripiatur, praesertim ex Sectarioruria sententia,qui totam clamant Ecclesiam insuperstitiones Idololatriam dissolutam esse. Neque paucorum suffragiis, securestari poterit. Nam spossunt errare plures, cur non paucioresp8 Quis ergo tandem hic Iudex erit initio Ecclesiae omnium consensu unicus& supremus in terris fuit Christus, qui eadem quide in eoelis etia potestate pollet, sed sine administro no vii-hur, inuisibile etiamnu Ecclesi caput existensa, 1ed aliud interiti visibile no excludens. A Christo eadem potestas derivata est ad Apostolos, peculiariter ad Petrum tanquam Principem caput omnium Apostolorum, totiusq; Ecclesis utpote cui dictum est a Christos: Tu es Petrin, ct pupor hane Petram aedifieabo Ecelesiam meam, portae inferi non praeualebunt aduerse eam ct isti

dabo laues regni eoelorum. Item c: Ego rogauiproti, ut non deficiat fides tu . Et tu aliquando onis ners confirmastatres tuos . Pasce Agnos meos, Pasce oves mea .c c. a Colosit bruatth. Io. Lust Ea d Ioan.a1.

so. Quis post Petrum supremus Eeclesiae Pa-

72쪽

stor fideique Iudex erit Nullus Jmo certὸ. Quis

eoim dixerit Ecclesiasticae hierarchiae regimen aut mutatum, aut penitus sublatum esse λ Quis acie lesiam sine competente Rectore, sine Iudi

l ce, fine Capite mancam esse relictam Est igituri etiamnum in terris aliquis fidei IudeY, ille ipse est, quisquis P.Rri succes rem Ecquis illeλRupantur Sectarij. Pontifex Romanus est ille, inquam, qui etiamnum per legitimam electionem in Cathedra Romana Episcopus sedet. Et nisi talem semper a Ecclesiae esse exhibuisset, nisi

omnium saeculoru, omnium gentium, omniurn Ecclesiarum iudiciis, pro tali semper agnitus es.set Episcopus Romanus, tam audacter hoc non

dicerem. Quod si Sectaritvel fingendo nobis alium eudere possunt Iudicem proferant obse cro Erunt illi nobis profecto magni Fictores. a Vide relege Meolai Sanderi tibro I. de iis .

Monarch. Eis em libros O. de laue David. Onuphrium Panuinium de primatu Petri.

Baron.in Annal. Belgarm. Tom. I. Controuers

ger esertim lib. i. a. θῆ.cte. yt. Cum ergo Sectarij, ut hactenus explieatum est, aliunde nec acceperint, nec cognoue rint Scripturam sacram, quam ab Ecclesia Catholica,cum necessario quasdam veras traditiones Apollo licas extra scripturam cogantur ad omittere, cum nullum iu sua Ecclesia commuis

nemin infallibilis fidei scripturae interpretem, fidei Magistrum,4 Controuersarum Iudicem assgna.

73쪽

ω In I. ranariam. INJ.Lassignare possint quid obsecro renuunt ab Eeia

leua Catholica doleri, sine uua scire non poterant,an quid omninoesici discendum Curvom ab Ecclesia traditionem accipi iuniri non

omnes, cum eade omnes fide, autoritate proponantur λ Cur iudicium di sententiam os reis

fugiunt sine qua perpetuo ipsi coguntur dubitare Credunt Medicinam porrigenti Medico, non eredunt explicanti medicinae virtutem. Credant Ecclesiae Catholicae Euangestum proflponenti, Ni 5 credunt explicanti Credunt Ecclesiae asserenti Hoc scripsit Petrus, non crγdunt attestanti Hoe dixit Petrus. Si fallere, test Ecclesia Catholica . cur eredat Euangelium proponenti Si non potest, cis non credunt exinplicantia Certes tecte creditur Catholicis lauta dantibus Euangelium,recte etiam omnino cre ditur 'ituperantibus & condemnantibus Lucterum, ε quossit Euangelii aduersarios, ut o pii me conara Manichaeos quoque argumenta

74쪽

le ritate,eassensione,Tetinate in EceIesia Ca- tholica ioboratae Vos autem Iectarii oetania pauet, ct tam turbissenti, is tam noui nemini du- tum in quin nihil dignum autoritate roferatis. Muae turis tanta dementia eL10 Illi, Calli oli- cis crede,Christo aut Euangelio Uὸ credendum a nobis disce quid dixerit. Cur obsecro te Namsi inod cerent,nec me quicquam ocerepossent,muc rosae diu mihi persuaderem Chris non esse ere---um, quam de isto quicquam nisiab hisper quos 'eieredidissem discendri, dic. J in Augustinus prorsus secundum rationem ratiocinatur, Augusti-rius,inquam, cuius Unius ingenium, pietas, eloquentia, emiditio, sapientia, merito a quouis sa Piente anteponi potest infinitis Lutheris, auianis, Z ingliis, Keinnietiis, c. v Augus.wMA sutilis. credaap. 4.

75쪽

In I. partem S. Thomae.

Disutati Theologica II.

NATIONE DIVINA AC

REPROBATIONE.

Proposita lagoisiadis anno M. DCXIV. Rdinis stelaritatis ausapanis- mariane disutationem in sex capita primam age dei a na iura sustistia praedestinationάτ. Secundum, de effectibu ipsius Tertium de causis.ctuarium de ordine ac progressu eiusdem in mente diuina Auiniam de nostibi. litate reconeordia eius eum libero arbitris.

Sextumdereprobatione .

Dei natura essentis Prade-smationis.

ΡRaedestinatio,quasi praecedens destinatio laistine, graece Προομμὸς, ex vi nominis, inter . alia,

76쪽

me Praedesinatione . 6 alia , praedefinitionem, seu pra finitionem, pra ordinationem, ac praedeterminationem significat. Juxta quam notionem Deo praedestinanti applicata, duobus potissimum modis phrasi Ee-elesiastica usurpatur. Primo late, Vt quamcunq; Dei aeternam praeordinationem de re quapiam, ad quemcunque effectum, seu bonum, seu malum significat. Qii' modo S. Augustinus talis Soeietatem malorumpraedesinatam esse aeternunta subiresupplicium, eum diabolo. Secundo, & qui dem frequentius,ac iuxta praesens institutum,ic perpetuam scholae, imo& ipsius scripturae phrasin,ex Apostolo Rom. 8. I.Cor. 2. Ephes. I. Prae' destinatio stricteaeeipitur, pro aeterna, eaq, efficaci quadam ordinatione, seu destinatione diuina intelligentium creaturarum ad bonum liquod supernaturale re ipsa consequendum seu Pro ipso Dei aeterno proposito vel decreto, substantiam ereatam ad eiusmodi bonum efficaei

ter ordinante, seu dirigente. Lib. 33 de ciuit apta.

a. Vnde patet, cum omnis praedestinatio sit alicuius ad aliquid conceptu generali praedestinationis, praeterDeum prqdestinante,duo eo m-prehendi, videsicet obiectum, quod dicitur pr destinari, quod is p etiam subiectum cui dicitur &rem,ad quam sit praedestinatio ..ut vocari solet terminus praedestinationis obiectura in proposito proprie est sola creatura, siue substantia creata intelligens, seu an gelica, seti humana a.

77쪽

I DI rari. 3.NOm. Dist. ILLicet enim etiam persona diuina, puta Verbum diei ponit aliquo modo praedestinata ad naturam alienam, &res quaelibet ad suum finem, seqperfectionem quo modo etiam subinde res diuinitus promissa,adeoq; ipse terminus pride stinationis dicitur nobis pridestinatus hic tameloquendi modus aut minus usitatus est, aut ali nus a proposito; loquimur enim de praedestina. tione, quaesit in ordine ad beatitudinem sirpe naturalem acquirendam, cuius sola substantia ereat intelligens ea pax est imis prineipaliter

sola persona creata ; quamuis etiam natura hi,

mana Christi eo ipso', quod ad unionem eum Verbo praedestinata est,consequeter etiam prindestinata diei possit ad beatitudinem, etsi aliqui utrumq; negent δε non nemo vero illam ad hane principaliter, ad illam ver,non nisi conisquenter praedestinatam asseratis.

Quod ad terminum phaed in nati o nis ait,ner,non desunt qui distinguant inter praedestitiationem electionem, ut huius terminus Iu g sotiri a Si pse finis, illi asser 5 gratia deu me. dia ad illum finem innutu dum conducentia.

78쪽

Dei Iesination a se Cudoquendi modo praeter alios b nonnihil farietAugustinus, praedostinationem ita definiense e praedesinatio Dei fi bono stratia spraepara- eis;gratia mero ect ipsivi Desinationis effectin Et

loquendi modo, sed etiam ipsius Augustini doctrinae, qui velut pro eodem nabens electionem praedestinationem , illam saepissime referte tiam ad gratiam hanc subinde ad gloriam ipsi sunt, requii , a spraedesinatiosecundum propo-

tum Toeati,quorum nulti perat, aepe hoe nullin eorum e bono in malum mutatis it hane ita π,

quoniam per ipsam utique praedest nationem

' se με Misatin,σ ideo Christa datus, ve nonpere at Ebabeat itam aeternam Α libid vocat nos, e etas in Chri ,πιr desinatos ante muniison situtionem , messemussanctio immaculati. Et sit pra e Electisunt ante munά eonfitutionem ea praedestinatione, in qua Demsua Diu factapraeseiust Electisunt autem de muta,ea voeation qua Deruid,quodpraerismisit impleuit. Omitto

79쪽

mirtutis praedestinatis eri solet remunerationis, Consonat his scriptura Rom. 8. Nam quo P .

s. Atque ad hune ipsum sensum definitiones illae praedestinationis ex Augustino allatae, non disseulter possunt aecommodari. Nam&ipsa gloria iuxta Apostolum Rom. s. ωAugustinum ιuo modo est gratia. Nee obstat quod praedem natio est pars providentiae versantis tantum eiγca nudia, velut terminum suum. Non solum uod hoc non obstante etiam ipsa eonseeutionis est eis in us prouidentiat, si quando haec ex mediis reipsa nascitur; quodque ipsa quoq; bea. titudinis eonsecutio habet rationen respectu ulterioris finis; sed etiam quia, ut inferius dieetur, alia quoad hoe est ratio praedestinationis Sprouidentiae; cuius proinde illa potius est a pars quasi quaedam potentialis vel integralis, quam subiectiva. Quod i ndieat S.Thomas b dum ait, praedest tionem esse quendiam modumnouiden tiae ed addere aliqua eeialia siveream. . a Suar. βλι cr8. Vs.ἀQ. δ' Ma . M .d. λε. . Est igitur praedestinatio in genere sumpta non tantum de mediis adipistendae gloriae, sed etiam de ipsa gloria; ita tamen ut secundum ma isteriam

80쪽

De Praedestinatione , Πeeriam subieetam modo soli gloriar, modo solis mediis, sat pretiam utrisque accommodetur. Quod patet etiam ex illa, quam S.Thom a masea ratem praedestinationis definitionem vocat: IEI raeparatiogratia in prae sint intoriae infuturo. Nec quoad hoc a praedestinatione differt eleolo, nisi duod haec prstere separationem unius ab aliis formaliter includit,illa non item: quamuis reipsa nunquam praedestinatio sine tali separatione seu discretione accidat. Quocirca etiam recte a Scholasticis, praedestinati vocatur electi, c teri autem reprobivi, resciti licet alias in scriptura haec vox etiam electis tribuatur Roma I. Non repulit Dem plebem suam, quamprasciuit.

v. Controuersum est,in quonam actu forma liter consistat praedestinatio. Non pauci a docent, eam formaliter esse actum voluntatis, statuentis, hominem per certa media ad finem ultimum essicaciter dirigere, Cui sententige fauet Augustinus, dum, ut dictum b, praedestinatione di electionem pro eodem astu subinde videtur habuisse Consonat etiam Damascenus c, dum ait Prouidenti. eadem est ratio praedestinationis)ὰ IF volutas De per quam res omnes apte conmaruςfigubcrnavtur. Complures alij d praedestinationem ac generatim etiam prouidentiam, formaliter tradunt esse actum intellectus nonnulli mediam ineuntes viam,docentis, nomine

prouidentiae ac praedestinationis, modo intelle-

1 ctus,

SEARCH

MENU NAVIGATION