장음표시 사용
191쪽
se si) Johanni Evangelistae tradiderant in disciplinam . Non dissident ab iis Apollinaris Laodice nus , Diony sius Corinthius, He
gesippus a) viri celebres in primis, &
eorum , quibus Polycarpus claruit, temporum aequales . Accedunt Polycarpi discipulus, idemque Antistes Lugdunensium Irenaeus 3 , Polycrates Ephesius 4 , Sc An
nymus Carminum contra Marcionem Scri- . Plor
eationem, qtue ad Dominum est, contineri scribit. 23 Hos in Episcopis agnovisse docendarum Ε clesiarum , regendarumque potestatem, video; in coli Et ne autem omnium Ecclesiae membrorum, non item Video . Confer quae affert Eusebius ex Apollinari in lib. V. Histori Eccl. eap. XIX. pag. aos. Edit. Tam iman. II 6. Ex Dionysio Corinthio lib. IV. cap. XXIII. pag. I 9. Ex Hegesippo lib. IV. cap. 22. pag. I F. 3) Vide quae ex Irenaei lib. III. Contra Haereses p. III. Ach deicripsit, egregieque illustravit Renatus Μassuetius Monachus Congregationis Sancti Mauri Dissert. III. in opera Sant i Irenaei, Artic. III. n. I6. 'q-
εὶ Confer, quae ex Polycratis Epistola trans. tulit Eusebius in lib. m. vi tor. Eccles cap. XXIV.
192쪽
jus tamen patrocinio tegi te posse arbitra re. Sed ejus e X. capite Scorpiaces locus . χ quo maxime confidis 3) , pace tua dicam ς ε ad rem non pertinet. Est autem hujusmo di : memento claves heic Dominum Petro , ct per eum Ecclesia reliquiisse. Quaero cnim ex te, Febroni, quid ille clavium, quid Ecclesia vocabulis indicet Z Id autem ostendendum abs te ipso erat, ut quod susce- Peras onus, cum fide , ac dignitate sustinuisse
i) Lib. III. pag. 6n. Operum Tertulliani Edit.
Penetae an. I7 q. quo loco is Auctor Marcionitas ex- Pugnaturus, confugit ad successionem Apostolicam Episcoporum Romanorum . α) Tertullianus lib. de Praescriptionibus mersticor. cap. XXXII. Veritatem doctrinae, potestatemque Ecclesiarum ex successione repetit Apostolica . ordinationeque Episcoporum. Quem ad locum Te tulliani haec adversus Protestantes adnotat Renatus Massuetius loco proxime indicato num. XXI. Pro se
haeretici,, tale aliquid c originis Apostolicae ) confin-
,, gere non possunt, qui omni Apostolicae successionisse ordine susque deque verso , eversa ab imis fund ,, mentis Ecclesiastica Hierarchia, violata . . Apostolica si ordinandi ministros sacros lege, NULLAQuE ACC
M DERIVABANT.. ministerium sibi ecclesiasticum usu se parunt ,, . Confer, quae idem mox adiungit.
193쪽
nuisse viderere. Ac cla Ges quidem Tertullianus illo in loco , non pote satem ligandi, aruque solSendi, de qua certe ibidem non disputat; sed martyrium vocat, quo quisque si-hi aditum in caelum aperire posit : Eccle-sa vero nomine Ecclesiasticos, laicos, m Tes , feminas, uno verbo membra singula Christianae societatis intelligit, quibus fa- Cultas eo genere clavis utendi insit. At non de Martyrio, Febroni, sed de ligandi, si vendique potestate nostra omnis est quaestio. Neque enim ullus umquam aut suit , aut est nostrum , qui non plane concesserit , COn Cedat, confestionc Christianae Fidei, seu Martyrio quemque Christianorum munire , sibi pose ad Regnum caeleste viam. Non ergo, ut ante dixi, is Tertulliani locus ad ycm , institutumque nostrum pertinet . Habe hunc tibi locum integrum : G Si adis huc clausum putas caelum , memento, , , claves ejus heic Dominum Petro , ct per, , eum Ecclesiae reliquisse , QuΑs HEIC uNUs-
, , SUS FERAT SECuM . Sed adseverat diabo- , , bolus, illic confitendum , ut suadeat, heic, , negandum. Pulcra videlicet documenta, , praemittam bonas mecum claves seram,
,, Commendatus ero hujus praecepti de-
194쪽
,, sertione : honeste in caelestibus stabo . ,, qui in terrenis stare non potui: sustine M bo majores potestatcs, qui minoribus cessi,, &c I . Sic ille . Qua in re si minus fidem, at studium certe tuum, diligentia que desidero. Nam haec tu , quae sunt de confessione apud persecutores nominis Chrusiani &c. praeter isti tacitus: an quod non animadverteris 3 nescio: hoc scio , curas se te , ut eo Tertulliani potiore sui parte diminuto loco Lectoribus tuis persuaderes, ligandi, solvendique potesatem a Christo ita fuisse tributam Petro, ut inde in colis
lectionem manarit omnium Orthodoxorum.
Frustra id quidem, cum satis eXplorate CX loco eodem porspiciatur, sententia istatua nihil esse a vero Tertulliani sensu disjunctius; at curasse tamen te video, id ut iis persuaderes, qui tua legerent. Cavillas saltem tibi, ne quis eo te praecepitem agi du- Ceret , ut loco eodem Tertulliani sensu
isto, quo tu vis concesso ) singulis Christianis
cujusvis conditionis, atque 1 exus dc potesta
ci) In hunc eumdem sensum Tertullianus in lib. de Anima cap. LV. S LVI. p. 3o . clavium vocabulum detorsit. Nam ibi. tota inquit, Paradisi clavis tuas sanguis est . Hoc ego animadverteram. T.V. P. I. Ant,quitatum Christianari pag. 26o. not. I. Sed adversarii, inodo implicare lectores suos possint, ea etiam , quae irecte sunt animadversa, taciti praetermittunt.
195쪽
tem , & potestatis Iigandi, atque solvendi
usum, ac exercitium concelsisse, contra aliaque statueras, viderere. Etenim vetus ille Scriptor de clavibus , ut est dc monstratum , loquitur, quas unusquisque serat fecum . Sane etsi aliter res est ; censes tamen agi heica Tertulliano de ligandi , solvendique potestate. Nunc utrumvis elige, aut a sentiris sic ut ipse exi stimas ) statuenti Tertulli aiano, aut Contra. Si non assentiris ι c Ur ejus
loco, quasi tibi sit praesidio, utere 3 Sinassentiris. quemadmodum plane assentiri te video, cum ille unumquemque clavem ferre secum assirmet; fateare necesse est, unumquemque potiri clavi, seu ligandi , IDIυendique potestate , eademque, etiamsi laicus sit, uti posse : quod certe Protestantium erratum est a Tertulliano ipso, longe ante in Prascriptionibus adversus haereticos I sui temporis , re-N Pro si Capite namque rius libri XLII. pag. 2I
haereticos arguit erroria ac impietatis , quod laicis etiam sacerdotalia munera imponi posse arbitrarentur a se Ordinationes, inquit, eorum temerariae, leves, ,, incoastantes. Nunc Neophytos conlocant, nuncis SAECULO DESTRIcTos . Itaque alius hodie Episco ,, pus, cras alius. Hodie Diaconus . qui cras Lector. ,, Hodie Presbyter . qui cras laicus . Nam S laicisse sacerdotalia munera iniungunt se is In haec monstra dogmatum , ac disciplinae incidant tandem necesse est,
196쪽
Probatum. Quo haec graviora sunt, major expectatio tenet, quibusnam expedire te , eVadereque pol Iis ex hisc-Iaqueis , in quos incidisti, dum te Tertullianum sequi arbitrabare . Interea attende , rogo, quid seculis II. ac III. Catholicorum dogma; quidque contra error ferret Montanistarum , seu Cataph Sarum, ad quos Tertullianus defecerat. Auctore autem utar Tertulliano ipso, qui se antea
est , qui in omnibus sive collectim . sive disiunctim societatis membris residere potestatem iactant. id enim levius plebe P Quam haec amans est turba- rum , ac novitatis p Huic ius constituendi Presidis concedito, eXperiundoque comperies , nihil in Rep hlica firmi fore. i) Tertullianus iam Cataphryga in lib. de Tm dicitia cap. I. pag. 3s s. cum catholicis se olim hac de re sensita confirmans i,, Erit, inquit, & hic adve ,, sus PsΥCΗICos Catholicos hoc ille indicat nomine )
,, notam levitatis obiectant. Numquam societatis r ,, pudium delicti praeiudicium cst, quasi non facilius sit errare cum pluribus, quando veritas cum ,, paucis amatur ,,. Haec novatorum Omnium vetus cantilena est . Ceterum cum multis nam magnus tunc etiam erat numerus Catholicorum) cum inuitis,inquam. se olim credidisse Tertullianus fatetur et claves, seu
197쪽
iisdem credidisse testatur: Sacerdotibus, inprimis autem Pontifici Maximo inesIe IDIUendi , ligandique potestatem eam , quae Petro tradita a Christo fuerat. Id tibi ut constet Planius, animadvertas velim,concessam fuisse ab Catholicis in Epis o Episcoporum , seu in Pontifice Maximo dimittendorum functis Poenitentia gravissimorum etiam criminum auctoritatem . Nam post ubi Tertullianus di-Σit: ri Audio edictum esse propositum,& quiri dem peremptorium: Pontifex scilicet M a ,, Ximus, quod est Episcopus Episcoporumri edicit : Ego ct moechia, fr fornicationis, , delicia paenitentia functis dimitto i): Post ubi, inquam , haec ille dixit: in hac, quae est
Catholicorum, sententia olim se item fuisse versatum, addit, cum in eorum societate esset, eamdemque quam ipsi doctrinam coleret M . Quem autem , oro te, orthodo xi, in occidente praesertim , Episcopum dicebant Episcoporum , ct AposοIicum, is Ton-rifcem Maximum , ct Benedictum Papam, ni-
inesse Petri Successori , hoe est Romano Pontifici. Migit Tertullianus scriberer ,, Atenim me non ma- ,, gis dedecorabit utilis levitas, quam ornarit nocens ,,. Utilem levitatem vocat , qua a doctrina descivit , quam ante defendisset, omnium Catholicorum
et Confer, quae in Adnotat. I. pag. Ist . de scripsi, Tertulliani verba.
198쪽
si Romanum Antistitem P Id vero ex Tertulliani ejusdem si , exque Cypriani, qui magistrum appellare Tertullianum solebat. operi- 1 Plus ceteris tributum fuisse Romano Pontifici auctoritatis , intelligitur ex Tertulliani lib.
versus Traxeam cap. I. pag. Io I. O lib. de Praescr. haereticor. cap XXX. sqq. pag. 2oa. Rursum Tertullianum iam Cataphrygam iniquiore fuisse in Romanos animo , ex eo conjicimus, quod exagitatus fuisset a Romanis Clericis, indeque lapsus in errorem Μontani esset, ut est memoriae traditum a S. Hieronymo lib. de Viris Illustribus pag. 179. Tom. I. Oppis Edit. Rom. . Is 6s. Praeterea Afrum fuisse Tertullianum constat. Iam ex Afrorum monumentis peripicitur, Romanos
Pontifices in se derivatam dixisse Petri potestatem , ac porro in eos Praesides Ecclesiae, qui Petri Calbedrae iuncti sacrorum , doctrinaeque communione essent. Vide inter S. Cypriani opera Epistolam Firmiliani adoprian. Quae est LXXV. pag. 223. Edit,ox .an. I 68 a. de Cypriani Epist. LXXI. ad diuintum pag. I9q. sq. &LIX. ad Cornelium, M.Ln pag. I 3 . sqq. Id vero Te tullianus obtendi ab eo assirmat. quem Pontificem dicit Maximum. in etiam Romanum Pontificem fuisse. quem tertio 1 eculo quo scripsit Tertullianus, Afri contentionis aestu abrepti constitutum, habitum, dictum Episcopum Episcoporum a gerrime tulerint, liquet ex Cypriani Concilio Carthaginiensi anno a 6. pag. 329. a quo Cypriano Magistrum fuisse appellatum Tertullianum, Hieronymus l.c. refert, Si ergo tantum eo quoque tempore Pontifici tribuebatur auctoritatis; si tunc misi Episcopum Episcoporum RomanumPontificem conii, tui aiebant; fuitque Afer Tertullianus ; quid restat, nisi ut is iratus Romanis, atque Episcopum Episcoporunis carpens, Romanum Antistitem indicarit hoc nomine p
199쪽
peribus perspici plane potest . In Pontificem porro illum Maximum debacchari pergens Tertullianus, in quem praecipue Pontificem Petri auctoritatem , jusque ligandi, atque solvendi permanasse , Catholici credebant : Exhibe , inquit, & nunc mihi, A- postolice, Prophetica exempla, & agno-
, , scam Divinitatem, & VINDICA TIBI DR- , LICTORUΜ EJUsΜODI remittendorum po
testatem . Quod si disciplinae solius offi-
Cia sortitus es, nec imperio praesidere, M sed ministerio; quis aut quantus es in- dulgere, qui neque Prophetam, nequeri Apostolum exhibens, Cares ea Virtute, ,, cujus est indulgere,, Θ Hactenus ille I). Igitur Catholici , quos Tertullianus idem heic vexat, Apostolicum munus obire Pontificem contendebant; atque ipsum, vi sui Α-postolici ministerii, praesidere , Vindicareque sibi remittendorum criminum aucto ritatem . Atenim iidem Catholici mox adjungebant: datas esse claves Ecclesiae sa) Patiar . Verum quo id illi Hebant sensu Θ Scilicet Episcopo in primis Episcoporum Successori Petri ; inde ceteris , qui Episcopλ' li praestarent dignitate ; post Presbyteris
200쪽
modum, utilitatem, salutem earum , quibus ministrabant, Ecclesiarum propinquarum Petro , seu quae consensione doetrinae, Communioneque sacrorum junctae Cathedrae Α-
postoli Petri essent i). Quare Tertullianus Episcopum Episcoporum , Benedictum Tapam,
R Apogiolicum illum alloquens, atque OP- Pugnans more Cataphrygarum: ,, De lusto nunc sententia, inquit, quaero, unde hocis jus Ecclesia usurpes 3 Si quia dixerit Pe M tro Dominus: super hane petram aedificabois Ecelsam meam: tibi dedi claves regni c. , , teriis : vel quaecumque a Iligaveris, Vel solve.,, ris in terra, erunt alligata, vel soluta in ea-
,, lis , idcirco praesumis & ad te derivasse , solvendi , dc alligandi potestatem , , a e
i) Rigaltius in Not. ad hunc locum Tertulliani : se Apostolic- , inquit, vocat, eadem forma, qua ,, supra, Pontificem Maximum , & Episcopum Episc se porum, & Pastorem bonum, & Benedictum Papamis . Idem : ,, Ad omnem Ecclesiam Tetri propinquam et Hoc se est, inquit, quae originem suam ad Petrum referre possit; sed et aliae, quae liaet nullum ex Apost ,, lis, vel Apostolicis auctorem suum proferant , t men in eadem dide conspirantes, non minus Ap is stolicae deputantur pro consanguinitate doctrina: -- Sic ipse de Praescriptionibus Haereticorum is . CaP. XXXII. pag. a I 3. At communicationis etiam sacrorum meminit ibid. Tertullianus, quod quidem cur praetermiserit Rigaltius, ipse viderit.