장음표시 사용
131쪽
Responto. ut itanus Caluin istas abhorrete a iuramento Primatus,er praetitie
venio nitoria,& ex Basilico Doro eius de Regis didicimus nam utroq;libro Rex Putatanis tribtiit Anarchiam Analchia enim. Monarchia, sue Primatus contraria fiunt Non tamen negauerim, Putatam sadmitti iuramentum Primatus sed temporalis qui ad Ecclesiam protegenda, non ad spiritualia eius negocia administranda pertineat. Sic enim explicatur Primatus Regis in Confessione Scotica ed: ta anno i 8 Et lumniam,inquiunt, percipimus Ecclesiae, reelleionis nostra tranquillitate, ee stabilitatem, ex salute, bono regimine Regiae Maiestatis, tamquam instrumento consolatorio diuinae misericordiae , huic Regno pro Eccl fiat conseruatione de iustitia administratione inter nos concest pendere spondemus, promittimus corde sub eisdem iuramento, subscriptione, a poenis defensuros eius per sinam, auctoritatem, S dignitatem bonis,corporibus, vitis,in tutela Euagelis Christi, libertatis Patrit c. Atq; hic est Primatus quem Caluinus agnoscit lib. Instit cap. ro qui Primatum in spiritualibus veru Ti,S: proprium,neq; Regi neq; Pontifici unquam permisit. Ac vi Regi domesticum testem adducam, extat liber Richard prancoli, qui se Cantuariensem Archiepiscopum vocat,
cui titulus est, Praetentaturitanorum disciplina,in quo lib. cap. 22. haec leguntur Hinc est ut veritatem aperte fateamur quod Caluinus nullo modo ferre poterat, Regem Henricum octauum caput Ecclesia vocari, aut supremum gubernatorem in terris Ecclesiarum Dei, quae in suis ditionibus erant. Haec ille, qui eodem capite, sequentibus duobus id imprimis demonstrare conatur, negationem Primatus Ecclesiastici in Regibus, communem esse Putitanis cum Papistis. eo maxime diti erre
M. Mendacium pag. g. Principio non scribit Pontifex se moerore assici ob calamitates, quas tempore Reginae, aut mitio Regni Iacob Regis in Anglia pro retinenda orthodoxa fide Catholici pariebantur, sed ob calamitates, quas hoe
Verba ipsius brtuli recitasse, e i hac mendacium confutasse;sic enim
scribit Papa Magno maerore nos semper assecerant, tribulationes calamitates, quas pro retinenda Catholica si e iugiter sustinuistis sed cum intelligamus omnia hoc tempore magis exacerbari, afficti nostra mirum in modum aucta est.
Responsio. Omnino verba ipsius Breuis recitasse est confictum fiuisse mendacia demonstrasse nulla enim fit in verbis Breuis mentio temporis Reginae Elisabethar aut initi Regni Iacobi perperam ergo verba Breuis ad illa tempora reseruntur, praesertim cum nexue tempore Reginae, neq; initio.
132쪽
Regni Iacobi Paulus v. Pontifex fuerit. Scribit igitur de calanaitatibus Angloru Catholicoru,quas ini(io Potificatus sui grauissimas fuisse, scannia sequente, quo prima Breue seriptu est, notarum crevisse accepecat. I. Mendacium pag. 28. In primo articulos Statuti confirmantur leges Elirabethmconfutatio . .
In primo articulo istius Batuti nulla sit mentio de confirmandis legi bus,dgina Elisabethae.
UN. Mendacium et et O. In io articulo eiusdem statuti additur,ut si tertia vice Catholici .
propositum iuramentum recusauerint,capitis, vitaeqi dispediu patiatur . confutatio.
quilus est eiusmodi articulus in toto illo fiatuto, ubi vel de proponendo hoc iuramento tertia vice, vel de capitis, vitaque dispenuiomen leto habeatur.
In ta habetur,ut qui Principibus externis militare voluerit, is prius iura montum praefatum praestet,alioqui perduellis habeatur. ConfutatIO.rion dicitur in statuto, quo perduellis habebitur sed quo stantertus si bibitur, qui Priancipi ea trunco militare,oluerit,priusquam iu-Damcntum susceperit. Responsio ad tria praedicta. Statutae cuius articu os in libro meo descripsi labetur in libello latino edito Rhotomagi anno 16os. cuius hic est titulus Breviculus duorii nuper in publicis Comitijs Anglicanis achoru anno Christiri 6 Iaco-hi Angl:ae Regis tertio.in eo libello habetur omnia illa, quae Rex negat. haec nJunt vel ba ipsa articuli primi, Visum et Regiae Maresari, Regni I. Proceribus distatibus, qui si hoc Partamentii eonuenerunt, omnes in primis leges tepore hic abethae, di alior Regsi coner Tapistas stabilitas confirmare, di ratas habere . Articuli vero decimi haec sunt verba, vero tertia vice iuramentu de Primatus egis in spiritualibus recusaueret si modo Regi ut illi proponatur. placuerit. capitis, vitaq dispello puniatur Articuli duodecimi haec sunt verba ultima , Statuitur ectoritate pris dicita, ut quicunq; huius Regni sui uetus,poli decimii d Ei unti in quem Princi bus eAternis milicare voluerit, is prius iuran, nisi ah ahit limit in perduellis habeatur Ham ad verbi in eo libello li:,bentur. Ac ut fidem meam certius liberem, quia libellus elegan- tulimus est,dabo operam ut primo quoque tempCre recudatur. IX Mendacium pag. S.
D. edimus eo iuramc o. Regari potesta Apostolica tu liga di,tu soluedia
133쪽
lla ensententia assertoria in icto iuramento, nec ullum verbum vis conditionale de Pontifici potestate ligandi, vel soluendi.
Responsio. Neque Auctor dixit per affertoriam propositionem negatam esse Pontifici potestatem ligandi, soluendi sed per iurationis formulamassirmauit esse negatam qui enim iurat,vt haec formula piae scribit, pariturum se Regi, non obstante sententia excommunicationis 1 cntifice lata, is negare censetur potestatem Pontificiam ligandi per sententiari excommunicationis qui iurat ut eadem haec formula iubet de credit i nullo se poste absolui ac ne ab ipso quidem Pontifice,ab Obligatio. ne huius iuramenti, is negat in Summo Pontifice potestatem soluendi. Quod autem Rex dicit,nullum esse verbum nisi condasonale in hoc iuramento de Pontificis potes a te ligandi, vel soluendi no apparet in quo sensu veritate nitatur. Ista siquide verba, Ver credo et cecta conscientia teneo quod neque Papa , neque q-iuis alius me ab hoc iuramento, vel illius dicta particula absoluere possit non sunt conditionalia, sed ab Eluta; Se in hac iuramenti formula expiet se cCntinentur;&ad potestatem Pontificiam negandam circa absolutionem, apertissina ae perti
Diocletiano, Neroni vellent nollent, ipsi etiam Summi Pontifices Dbiecti esse cogebantur. Confutatio
suo christiani sine exceptione, non coacte sed liber 8, propter
eonscientiam, Ethnicis Imperatoribus sub crebantur; vide spolet no-βram pag. . 3. q. veterum pologetica. Responsio.Quod Christiani subditi Repibus vel Imperatoribus, etiam Ethnicis
propter conscientiam subi j ci debeant, obedire in ijs rebus, quae conistra Deum non sunt, nos quoque docemus sed si qui sint eorum Impe rio non subditi etiam si Christiani sint, certe subi jci, obedire non terentur, nisi forte vi. potentia adacti Exempla habemus in praedeces.soribus Regis Anglorum. Scolorum. Romanis enim Ethnicis Imperatoribus rest nabat in Anglia Lucius Rex Christianus; in Scotia Donaleus Rex item Christianus quaero igitur a lac cibo Rege,virum existim et Reetes illos Christianos Lucium in Donat dum debui si e obedientia &subiectione propter conscientia Imperatoribus Ethnicis negabit opinor neq; alia de causa, nisi quia Summis incipes erant in suis Regnis, ideolo subdit Imperatoribus Romanis. Eode igitur modo Christiani sub tui I imperatoribus Ethnicis,obedientia illis debebant secundu H scientiam:
134쪽
cientiam: Summus autem Pontifex Christi Regis Regum vicarius m.
Dratoribus terrenis iure subditus non erat, ac per hoc obedientiam illis non debebat; sed tamen, tum quia potestas eius nota non erat Imperatoribus paganis,tum quia viribus temporalibus destitutus erat, vellet nollet,ut dixisubiectu esse cogebatur. XI. Mendacium pag.AT,
Quibus verbi Breuium Clementis VIII J Iacobus Scotia: Rex non
excludebatur Ad includebatur potius. Confutatio.
Silar a clementis, non excludebant me a gno sed includebant potius; cur ea flammis tradidit Garnelius equare non mihi videnda af fruauit, ut sibi, di suis catholicis apud me maiorem inde gratiam ccnciliaret
Responsio. Breuia illa Pontificia, neq; nominatim accium Regem excludebat,
neqtre nominatim includebant sed hortabantur Cleium S populiam Anglicanum Catholicum, ut curarent quantum in se es et, ut Rex elige , retui a fide Catholica non abhorrens quoniam talis existimabatur Rex Sci illae, ideo per ea Breula includebatur potius,qutim excludebat Urnostro salte in iudicio. An autem, cur ea Bieuia Garnetitas crem suerit, ignorare me fateor Vidit fortas e,pci e verba Breulam in malania partem accipiri vel audiuit Iacobum Regem vere a Catholica fide alientissimum es e. Ideo Breuia quae tunc prodes e non poterant,agnibus tr 'didri,ut non obessent. XII. Mendacium pag. go. Ex qua ruordecim articulis in iuramento fidelitatis comprehensis, undecim sunt,qui Primatum Ponti scis in spiritualibus attingunt. Confutatio.
Ex hisce articuli fine unus qui em cntificis rimatum inspbitua, Iebus alti git sum enim atting ret, cum contra Primatu michii scis in spiritualibus expressxm alibi iuramentum catet
Resiponsio, Ex quatuordecim articuli sua iuramento c. imprehensis ut Rex ipse diuisita numerauit per quatuordecim Cppositas propositiones in Apologia sua pag. si .ms r. soli sunt tres primus, tertius lecimus in quatius decimus qui de potestate Papae nihil dicunt reliqui omnes de potestate Papa in excommunicandis, vel deponendi Principibus loquuntur . eam vero potestatem ad Primatum in spiritualibus Pertinere dubium iaci, est cum Papa non excommunicet neque deponat Principes, nisi Apostolica potestate Apostolicam autem pia estatem spiritualem es omnes
135쪽
O . Mendacium pagi . Inter alias caltimoias. illam profert in medium, quod Bella rutinus vel conscius , vel auris suu proditionii aduersus Reginam Elisabetha Consuatio.
Numquam dixi in pologia se arminum vel auctorem, vel coli pium futue proditionum aduersus Reginam Elisabetham sed proditorum Praeceptorem eum q. tam pravis Operniciosis dogmatibus eoru me vies imbuisse, ut i a fac; unum esset thesim transferre ad hypothesm; quae a d cathedra dictaret, ad suas machinationis pro re nata
Apologiae verba pag. 8. haec sunt, Ouidam ex eo numero sacerdotum Iesitarum, qui ctum praecipui, oditores erant, O proditioni nigra Ismarum fautores in nuperam Rcginam initarum , Patrem Lo-bertum B est arminum pro uno ex praecipuis suis vel auctoribus, vel oraculis celebrare non dubitauerunt. ad marginem notat, qui sint illi proditores dicens. Camp anus, e vi artus. vide cocoquium in turri Londinens habitum. Ex his verbis quis non iudicet, Campianum, Har..tum vocari Proditores Georum auctorem fieri Bellar mini o Sed quoniam Campianus.& Hirtus nullius proditionis conuicti fuerunt, in turri Lond mensi, ubi Bellarmini scripta allegata sunt, non de prodirimnibus, sed de Controuersiis fidei disputabatur: Bellar minus Harium numquam vidit, Campianum semel duntaxat Romae in transitu saluta uit; ac per hoc neutrum discipulum habuit: denique quia neque in cathedra Bellarnamus aliquid unquam dixit, neque m libris aliquid scripsit, quod ad proditiones pertineat: videat Rex qua coaetentia dicat easquae probare numquam poteriti X si . Mendacium pagis scit Bellarminus, Capianu contra haeretica prauitate solii cospiras e confutatio.
auo campianus ultimosupplicio asscctus est,ho in causa fuit, quod
contra haereticam prauitarem, vilicui bellator videri vult, sed quod contra n ginam Helisabetham, O huius Meni fiatum conspirauerit. id quod ex actibus iudicialibus euidentissim constabat.
Disputationes tertio habitae Ministrorum cum Campi an de fide Catholica in turri Londinensi satis ostendunt causam veram supplicis praesertim cum post disputationem tertiam accerrime tortus Campianus fuerit. Non tamen ignoro neque nego conficta fuisse crimina conspirationum, quae Deque ipse fassus est, neque deris ab aliis coituristus fuit . Actis iudicialibus in Campianum quae fides haberi debeat, docent actas milia in Garnelium.
136쪽
XV. Mendacium pag. 63. Cur Henricus Garnettus,vir doctrina omnis generis , vitae sanctitate incomparabilis vltimo supplicio affectus est, nisi quia reuesare luit,quod salua conscientia reuelare non poterat tconfutatio
suod huius nefandi facincris notitis,non ex sola confessione, ad Henricum Garnelium peruenerit, ut iste mentitur sed aliis etiam modisqnec ex uenins ed plurium relatione , ita, salua conscientia illud reue
asse potuisset, vide Monit Pras pag. cc mitis rioribumpto
me librum. Responsio. Vidi Monstoriam Praefationem,uid etiam Actionem in Garnelium et sed vidi quoque responsionem,qua actionis illius mendacia deteguntur, inde in sententia confirmatus sum, quam ab oculatis, iuritis testibus acceperam , non fuisse ullo legitimo indicio probatum , proditionem puluerariam alia via quam sacramentalis confessionis, ad ar- Ne tum peruenisse, quod ipse in iudicio, di ad patibulum confessus est. XVI. Mendacium pag. Ti.Itaque Syxtus Pontifex neque Regem caedi imperauit, neque caedem a priuato illo homine factam approbauit iconfutatio.
Responsio . . . Nulla apud nos Syxti V. extat oratio: quae ab aduersiarijsedit eu , quamuis fidem non mereatur,tamen in eam sententiam coninaodes
test exponitquae in responsione nostra legitur pago O.Zi.Ti. XVII Mendacium pag. y I. od autem additur de Stanteiana proditione, non deliter, neque vere narratur,siquidem more suo Auctor Apologiae multis additis mendacijs historiam foede corrupit. confutatio.
si a dii I sunt de pred ii ne stanteiana, recitata erant ad viris me apologia uni,proia a Stanteiana,vt ibi videre est.
Apologiam illam totam nullo vel bo, misso, denuo legi, nec innent verba illa quae Rex citauit, dicri quidem Alanu bellum Reginae,quo in
137쪽
lii Hollandia oppida Regi Catholico eripuerat, fuisse iniustum
ideo oppida illa Regi debuisse restitui sed non dicit, Quod quandoquidem excommunuata est et de ema, haeretica, non solum lic,
re iam eius subditis, verum etiam necesse esset ab obligatione coli- scientia, nudare eam oma quo possent praesidio, di me ex rcitus, sue oppida, siue arces, propugnacula eius obtinereut Regi Hispano hosti tradere, Regina deinceps nihil habente proprium , vel
suum . haec inquam , non dicit Cardinalis Alanus, de tamen Rex affirmat haec ipsa ad verbum recitata esse ex Apologia Alani, pro causic Statileiana Apologia illa extat Anglice Gallice in Italice consu lat lector Apologium, iudicet. XVIII. Mendacium pag. Og. Constat Henricum Garnelium in publico iudicio constanter semper dixisse, neque se, neque ullum Iesu itam huius conspirationa auctorem, mel complicem,vel consultorem, vel consentientem ullo modo fuisne . de paulo post id ipsum instante morte coram innumerabili populo longa oratione protestatus est. confutatio. Liber qui inscribitur, Actio in pro Uitores, O nostra Monitoria Prafatio pacis is et a re uincunt contrarium. Responsio. Monitoria Praefatio narrat, non probat. Aelio in Proditores sine pudore me a trita de iis rebus , quae notissi ina sunt Angliae uniueri e sed ideo edita est, ut apud ex teios fidem inueniat, o fallat
Iacobus autem cum Catholicus nonari, neque Clitistianus est. Confuriatio.
Contra . Ego vero Catholicus sum , ut qui fidem profitear vere antiql amrea holicam, O Apoctolicam ac proinde vere Christianus
sum . uide conscitionem sita mea in Monitoria Prasatio pag. 3 3 3 8.
in rancipi. Responsio. Vidi confessionem Regis in monitoria Praefatione , c ex ea plane, manifesteque didici Regem non esse Catholicum , Plurima enim Rex damnat, negat, quae fides Catholica etiam antiquisssima leti per docuit . Non potest autem dici Catholicus, qui aliquam parte in Calliolica fidei tenet. sed qui totam tenet alioqui omnes haeretici Catholici essent. Et si Rex Catholicus est , cur in tota Ap dogia pruiuramenti fidelitatu, eos Catholicos vocat, quorum ijdem ac Religiae nem de citatur.
138쪽
Et si vera sunt quae narrantur ab ij rubi gram ' 'TI , I
scotia Puruanus, Protestantium inimicus esset, nunc in Anglia Protestans est, xPutitanorum adue starium se gerit. confutatio.
Contra Quadis Turitanus eram, in Scotia, vide Praefationum in Basilico Doron, Monit Prasut pag. 8 '.
Responsio. Vidi ista duo sed vidi etiam confessionem Scoticam Puritanorum ua a REx subscrpsit sic enim incipit confessio Breuis, generalis confessio Clitastianae' ligionis, secundum Dei Verbum, Acta par lamentorum subscripta a Regia Maiestate eiusq. familia, live sis alijs ad Dei gloriam, bolium exemplum omnium idern burgi 8. Ianuarij, anno Domini is 8o. Regni erus i . Leo: quoque in ipso Basilico Doro Regem dicentem se certo cognouisse Religionem quae vigiet in comtia,esi e veris imam : Religionem autem,quae viget in Scotia late ui immdem Rex diuino miraculo a Puritanis seditiosis introductam &c.
Sequuntur Historiae, quasi ex ementitas dicit cum
Trima ni floria ementita pagno ONsTABAT um(Henricum IV. naturali molisbo extinctum fuisse iconfutatro. Non constabat quandoquidem hi Norici,cnnulli aliter scribunt, eum in vinculis mortuum fuisse, vetfame, uti paedore situq carceris lege Fasciculum temporum ad annum Ios . Laatiar dum Eprio me uniuersalsi. c. is 8 Paulum Langium in chronico citi et ens ad annum ii os Iacobum Uuim' phelitarum in Epitome rerum Germanicarum cap. 28. Responsio Dixi in loco notato constare Henricum IV non misse occisum gladio,aut veneno,sed naturali morbo extinctum ubi opponitur naturalis morbus,gladio, veneno,siue is morbus naturalis contractus sit ex crapula, siue ex inedia, siue ex nimia deambulatione, siue ex nitiata detentione in carcere, siue ex luxu, deliciis siue ex poedore situq carceris. Quare cum nullus historicus referat Henricum V misse occisum gladio aut veneno: constat veritas historia quam adduxi. Sed praeterea constat etiam Henricum V. non in vinculis, nec sindore carceras, aut fame, sed naturali morbo denanctum Leodis anno II os cum adhuc milites
haberet,& bellum silio occulte mouere vellet . vide historicos ad annu
139쪽
gros Gode tridum Vitet biensem,Additionem ad Lambertum Schaph
naburgensem, Dodechmum in additione ad Marianum Scotum atra bertum in Chronico,Syffridum Presburetum in Epito me Abbatem Urspergensem, Othonem Frisin pensem halios. Porro Fasciculus temporum, Paulus Langius, pauci,qus dicunt illum obijsse in carcere: vel decepti sunt ex eo quod Henricum in carcere fuisse nouerant, elapsum autem ignorabant aut non recordabantur i vel cerre dicunt obiisse in carcere; quia ciuitas Leodiensis, quae fere sola illi relicta erat ex toto imperio,pro carcere computabatur. II. Hi floriae mentita pag. 83. A quo(vinculo excommunication: s ut absolui mereretur,ad istam humilitatem se ipse Henricus V. sponte deiecit. confutatio. Henricus IV. non sponte,nec metu excommunicationis apa, quam
inualidam censuit, sed metu amissionis Adgni, Obita se se in tantum humiliasse tenantur historici Lambuchaphnab. ad annum o T . Abbas Urbe . ad annum Itis Platina in Gregorio si Auctor vita H nrici IV. Bruno inminoria Beci Saxonici, culpinianus in Henrico IV. sigonius de Regibus Italia lib. Lai arcus in Epito me hisi univcrs cap. ys,
Henricum V sponte se ad iliam humilitatem deiecisse dixi, quonii
non vi adductus, sed propria vi luntate accessu ut tim nescitati historisci, ali permulti testantur. Accessasse autem ad Papam , ut a vinculo excommunicationi solueretur, ut etiam abi tutus suu isdem historici testes sic it Quod autem ab excommunicatione absilui desiderauit, rie Regi una ami Ueret, verisi mum est . iam enim Principes Germaniae decreuerant eum R. egno Pi Uare si annum in te rum in ex Communicati ne perseuer aret. Sed ista non pugias Di ter se, neque essiciunt ut conficta ficti stola,quam retuli. iidem enim historici uti unque dicunt e H ii cum sponte ex Gethania in baliam ad Papam venisse, tum mali uti Distate absolutionem ab ex comi r uiri calione petiuisse, accetisse:
te eam fuisse potissamam causiam cui absolutionem tanto labore, i
militate quaesieiit,ne Regno spoliaretur.
III, it rat mentita pax g. Haec historia Alexandri III I iiderici Barbaros a ceruicem pede conculcantis est dubia fidei consulatio At ncce i dubias ei apud historicosi cum nullus neget multi r-nit ni, ut Nauccle rhi Iacobus ferro mer sis, Petrus Iulunianus, PapArius Massonnsiri bunsui ctiaci Musiti; cron mus Bardus.
140쪽
Confictae historiae reus non est, qui iustoriam aliquam ubi fides
esse dicit sed qui falsam historiam narrat nisi vocabulis abuti velimus. Sed praeterea historici quos Rex citat, recentiores sunt antiqui nam nihil tale scripserun r. Porro Romualdus Archiepiscopus Salernitanus, qui inter fuit, inania acculatissime descripsit, I rideri cum narrat toto eorpore procubuisse ad pedes Alexandri Pontificis , mox autem a Pontifice cum lachi yinis benignissam subleuatum . quod idem narrat RO-gerrus eiusdem aetatis auctor in annalibus Anglicis. At inquit Rex, imulti rem iram scribunt, nemo negat. Respoudeo, argumentum hoc concludere, quando veteres assirmant in nullus eius temporis, aut posterioris negat sed quando soli recentiores affirmant, non est mirurn, si veteres non negent quod diuinare non potuerutica recentioribu cur
fingendum fuissC. IV. Hictoria ementitatae 3. Qid aliud ridericus timuit, nisi excommunicationem
At Fridericum timuisse solam excommunicaticnim nullus antiquu historicus scribit sed Imperi , O dominis iam fionem potissimum timuisse tectantur plurimi, Martinus bolonus ad annum i 66. latina in alexandro III. Laotardus in Epitomedisti uniuersalis cap. 212. Nauclerus generatione; Iacobus Uuimphelitatus in Epito me reiis
Responsio. Quid Fridericus timuerit, docet ipse in oratione quam habuit Vene
iij coram Pontifice, maxima Procerum multitudine quam ex R naualdo Salernitano Archiepiscopo refert Cardinalis Baronius tomo Ir annal in m pag. yi . ubi aperte professus est, agnoscere se errorem suum S schisma cuius auctor fuerat, nihil marais timere , , di illa, quam ab Ecclesia separationem. Idem etiam constat ex facto nam permissus non est Venetias ingredi, nisi antea ab excommunicatione absolutus est et Sed cum eum Pontifex per Episcopos Hosti ensem, Portu- ensem S: Praenestinum absolui iussi isset; tum demum Dux Venetorum illi obuiam profectus est; eum q. in Urbem Venetiarum magno cum honore, publica laetitia introduxit. Neque vero historici allegati coatrarium testantur cum enim dicant, eum timuisisse, ne ab Impetio cad ret, hoc ipso censentur dicere, timuis e excommunicationem, per qua, pisi mature absolueretur, Imperium amittere potuisset.
U. Hictoria ementita pag. 88. Adde Cuspinianuan hac re de Turcae fiat re beneno sublato aliorum historicorum testimoniis destitui.