장음표시 사용
61쪽
semel Gallorum copias praelio vicerit, quod praelium factum sit ad Magetobriam, superbe et crudeliter imperare, obsides nobilissimi cujusque liberos Poscere, et in eos Omnia exempla cruciatusque edere, si qua res nou ad nutum aut ad voluntatem ejus facta sit. Hominem esse barbarum, iracundum , temerarium; non posse ejus imperia diutius sustineri; nisi
Ad Magetobriam. Ignotus locus, a
nemine pra)terea memoratus. CELLAR.
Vulgaue edd. et metaphr. Gr. Ammgetobrio comtim codices. M. Vel. edd. Admagetobriae. Item ---getobrigoe. Graecus
Sunt qui locum isti oppido prope
Bingam infra Moguntiam assignent, ducti versu Ausonii in M sella, v. 3 :o AEquavit Latias ubi quondam Gallia Catinas. n Sed nimis procul is abest. Ρcitius cum inisseto in Vesontione, P. I, c. 35, et D mollie inlist. de Ia Gaule, p. sio, nominis ipsius memoriam in Ia migio do Brote ad Araris et Ognonis Mais uentes pro vicum olim Burgundiae Pontialter, non confundendum cum Ponto Elaveris sive Pontariiser, Iubet agnoscere. Egregie hoc firmatur monumento ibi nuperrimo detecto. Scilicet peraest
tema. I Ma erula ex Arare exsiccato monumenta sunt varia,in quibus praesertim umae fragmentum Cum erugra e MA ETos. Equidem duumviri Academici Divionenses GDault d Am ne et Lescheois inde patere pulant, Magetobriam in ipso vico Pontaliati exsequaerendam ; verum quid impedit , quo minus vasculum ex vicino Mo te de Brote eo sit olim translatum Z Quidquid sit, mihi nullum
nunc dubium est, in Ioco nostro legendum ad Magetobrium. Est haec apta magia et consueta dicendi sim . Prpesensisse rem videtur Mym. Mar-lianus, qui in indice locorum, qu rum fit metitio apud Caesarem, II Wiobriam habet locum in Celtis; Or- tellus etiam Magetrabiam. Nuperime vir doctus A. A. Minota in bera hi dessen , mas sicli vir terden Romem am metu auget gen , 8. Thai, Ehrenbeitalein, i8oέ, II getobriam mutavit in Mogontobrigam, ad Mogunt iam scilicet Gali rum cladem ab Ariovisio accePlam reserens. - Litteris ad me datis Diia Vioue , m. Martio a. XII C. i 4,
narravit vir optinius Lescheyin, ausam umae, de qua dictum, eam EXAE,
quae ad Blondellum Perlinuerit, ire sique sit ablata. ir ille doetus iumagasinen clop. de Nil , a. IX, t. 4, p. 233, refert, occasionem detegendi fragmenti datam esse ex studio eorum, qui in iluvii exsiccati alveo lapides ad aedificia struenda aptos
quaererent. Fragmentum ipsum non erat latius, quam requirebatur ad e hibendam vocem MAc Ton. IaBlondetulus ipse declaravit in Mag. enc., l. c. Omnis generis monumenta lumini cem protracta ibi resensentur. Oa. M. Exempla cruciatusque, i. e. Exem pia cruciatuum : exempla vero sunt, genera. Vulgo omiserunt que, quia non viderant, esse is διεiν. M. ii Mere exemplari habet Terent. Eun. V, 7, 22: edere cruciatus, ut alibi
cladem, cindes. Vid. Oudendorp. 'Visi si quid. Sic Clariaua e codd.
62쪽
DE BELLO GALLICO. LIB. I. 39si quid in Caesare populoque Romano sit auxilii, omnibus Gallis idem esse saciendum, quod Helvetii secerint . ut domo
emigrent, aliud domicilium, alias sedes remotas a Germanis Petant, fortunamque , quaecumque accidat, experiantur. Haec si enuntiata Ariovisto sitit, non dubitare, quin de Omnibus obsidibus , qui apud eum sint, gravissimum Supplicium sumat. Caesarem vel auctoritate sua atque exercitus, Vel recenti victoria, vel nomine populi Romani deterrere posse, ne major multitudo Germanomun Rhenum traducatur ;Galliamque omnem ab Ariovisti injuria posse defendere. DXXXII. Hac oratione ab Divitiaco habita, omnes, qui aderauit, magno fletu auxilium a Caesare Petere coeperunt. Animadvertit Caesar, unos ex Omnibus Sequanos Dihil ea rum rerum sacere , quas caeteri facerent; sed tristes , capite demisso, terram intueri. Mus rei causa quae esset miratus , ex ii sis quaesiit. Nihil Sequani respondere , sed in eadem tristitia taciti permanere. Quum ab iis Saepius quaereret , neque ullam omnino Vocem ex Primere posset, idem Divitiacus AEduus respondit: si Hoc esse miseriorem gravi remque sortunam Sequanorum, Prae reliquorum, quod soli ne in oeculto quidem queri, nec auxilium implorare auderent, absentisque Ariovisti crudelitatem , velut si coram adesset, horrerent : propterea quod reliquis tamen fugae facultas daretur; Sequanis vero, qui intra fines suos
Vulgo nisi quid. Istud firmat Oud.
ex Nepote, Terentio, Cicerono, aliis. Traducatur. Oberi. transducatur. Sld. vett. traducatur. Et ita ex suis eo id. Ae6.JSed v. Scholius ad Aur. Viet. de Viris illustribus , C. I . Cip. XXXII I Unoa ex omnibus Se- quo s. Sequani ipsi Ariovistum subsidium evocaverant contra avium quibuseum bellum gerebant. At quum Sequani non minus, imo magis quam , ut ab Ariovisto omprimerentur, in gratiam cum Uduis redierant, et ad Caesarem una auxilium implorantes venerant. D. Jiae honi codd. vulgoriMil. Exprimere. Expromit vocem qui
loquitur; exprimit qui cogit loqui et
verba extorquet. Ea saepe confun
duntur. Ouo. JPosset. M. POMent. Prin reliquorum. Sic cod. Ox . Vulgo quiam. Tamen, al. tantum, quod perPeram non nemo praetulit.
63쪽
Ariovistum recepissent, quorum Oppida omnia in Potes tate rius essent, Omnes cruciatus essent perferendi. nXXXIII. His rebus cognitis, Caesar Gallorum animos Verbis confirmavit, pollicitusque est, sibi eam rem curae suturam : magnam se habere spem, et beneficio suo et au toritate adductum Ariovistum finem injuriis lacturum. Hac orations habita, concilium dimisit, et secundum ea multae res eum hortabantur, quare Sibi eam rem cogitandam et suscipiendam putaret : in primis quod aeduos, fratres con- Sanguineosque sp Penumero a Senatu appellatos, in servitute atque in ditione videbat Germanorum tetieri, eorumque Obsides esse apud Ariovistum ac Sequanos intelligebat; quod in tanto imperio populi Romani turpissimum sibi et reipublicie esse arbitrahatur. Paulatim autem Germanos consuescere Rhenum transire , et in Galliam magnam e rum multitudinem venire, Impulo Romano periculosum videbat: neque si hi homines seros ac barbaros temperat ros existimabat, quiu, quum Omnem Galliam occul a sent, ut ante Cimbri Teutonique secissent, in Provinciam exirent, atque inde in Italiam contenderent; praesertim quum Sequanos a Provincia nostra Rhodanus divideret. Quibus retius quam maturrime occurrendum Putabat. IpSe autem Ariovistus tantos sibi spiritus, tantam arrogantiam sumpserat, ut serendus non videretur.
XXXI Quamobrem placuit ei ut ad Ariovistum let'tos
C p. XXXIII. Beneficio suo. Cf. C. 35. Plutarch. in Ges. GP. I9:
σατο. CL Dio Cass. xxxvii , 34. M. Secundum ea, dicta suerant in concilio. JFratres consanguineosque. Cic. ad Attic. i, i 9; Tacit. ΑD . XI, 25;
Eumen. Panegyr. cap. I. CELLAR. Temperaturos. Al. Obtemperaturos. Minux apte.
Cimbri Teutorique. Vellei. Π, II; Flor. iii, 3; Eutr. V , I Tac. H. IV, ol Germ 38. CELL De causis belli h. l. commemoratis vid. ad c. 35. M. Praesertim quum Sequanos aproνincio nostra modanus dioideret. Inconcinna haec videntur Bentleio et aliam manum Prodere.
Cis. XXXIV. Legatos. Al. Immium. Nisi omittunt hoc verbum; et potest omitti. M. Ut B. C. II, 2o, 37.
64쪽
mitteret, qui ab eo postularent, uti aliquem locum medium utriusque colloquio diceret : velle sese de republica et summis utriusque rebus cum eo agere. Ei legationi Ariovistus respondit: si si quid ipsi a Caesare opus e Set , sese ad eum venturum fuisse; si quid ille se veIit,
illum ad se venire Oportere. Praeterea se neque Sine exercitu in eas partes Galliae venire audere, quas Caesar Possi deret ; neque exercitum sine maguo commeatu atque emolimento in uuum locum contrahere possc : si hi autem mirum
videri, quid in sua Gallia, quam bello vicisset, aut Caesari, aut omnino populo Romano negotii osset. nXXXV. His responsis ad Caesarem relatis , iterum ad
moeret. Alii deligeret, quae est interpretatio. M. CL Gron. ad Liv. xxv , 16. Utriusque colloquio....utriusque rebus. Prius utriusque deleri jubet Betilleius; sed saepius ita voces repetit uoster. Emolimento, taliore, opera. Ut enim eniti est, nitendo pervenire aliquo, vel efficere aliquid; nisus autem laborem et operam significat; sio est emoliri, moliendo conandoque Pervenire aliquo, ellicere aliquid, et emolimentum ipse lal,or. Quidam legi maluerunt molimento, quod noudiit erret ab illo altero, em alimento. In codd. autem h. l. constati ter legi tuae emolumento. Ac putant pleraque
interpretes, emulumentum c. er timentum non magis dilicrre, quam monumentum et Inonimentum, et
quum emolimentum primo signissicet molitionem et susceptionem, signifieare deinde etiam eis tum molitionis, prosectum atque fructum. Et hanc sententiam pro . De his etiam editores Velleii Pal. ad x, t , et nuperrime Ruhnhenius ad iI, 78riu dem seriptoris, disputarunt. Exempla verbi, hoc modo usurpati, jam Gesnerus in Thes. Lat. Lingure, diligenter tractavit, sed ita , ut vellet emolimentum serihi, ubi esset molitio, ne c u in emolumento, h. e. Ductu, conlauderetur. M. Gr. int. reddit Molimento post Ciacmn. Faci mlom .praesert Cellar Id usitatum Livio, ,22; xxxvir, ,et Sisennae apud Nonium it, Ssi. In loco nostro ultima vocalis vocis praecedenti a que sequeuti adli est se videtur Ioh. Mich. Bruto, quom acu rem tetigisse credo. Pro emolumento pugnat Victorius, Var. Leci. xxit, Io. Moliment . Sic lambinus ad Cic. prol. Man. C. s. Sibi mirum υideri. CL Flor. MI, Ο,
ii; f qui hec verba Ariovi ti suisse refert : α qtiis est Cesar 3 et si vult, veniat. Et quid ad illum.quid agat no tra Germaniaῖ num ego me interpono
Sua Gatiis, ram suam arroganter appellat quam vicerat. JC p. XXXV. Reliatis. Sie Gr. interpres. Contra codd. et edd. vet. male habent Iegatis vel legatis νε-dsunt i5uε.
65쪽
eum Caesar Iegatos cum his mandatis mittit: si Quoniam tauto suo populique Romani beneficio assectus , quum in
consulatu suo rex atque amicus a Senatu appellatus esset,
hanc sibi populoque Romano gratiam referret, ut in coli quium venire invitatus gravaretur, neque de communi re dicendum sibi et cognoscendum putaret, haec esse quae ab eo Postularet: Primum, ne quam multitudinem hominum
amplius trans Rhenum in Galliam traduceret; deinde obsides, quos haberet ab Aialuis, redderet; Sequanisque permitteret, ut, quos illi haberent, voluntate ejus reddere illis liceret; neve AEduos injuria lacesseret, neve his sociisve eorum bellum inferret : si id ita secisset, sibi populoque
Romano perpetuam gratiam atque amicitiam cum eo suturam ; si non impetraret, sese, quoniam M. Messala, M. Pisone consulibus, senatus censuisset, uti, quicumque Garuliam provinciam obtineret, quod commodo reipublicae sacere Posset, Iuluos caeterosque amicos i,opuli Romani defenderet, sese AEduorum injurias non neglecturum. n
Popia. Romani baeneficio. Vid. Non Deliac omni re
o. 33. Porro magno honori esse sol - Dio Cassius. xxx II , 34 rnol et Esabat societatem et amicitiam p. R. rem haec Ariovisto nuntianda curasse,
adipisci. J non tam ut terrorem ei incuteret,l Voluntate ejus; Ariovisti. J quam ut eum irritaret, et hac rationecti id uia fecisset. Sio ΜS. et edd. iallum captaret : omnino enim Cae-vet. sarem quidvis ei Me, ut aliud ex alio 3e, quontiam. Sic e M. et edd. hellum necteretur in Gallia. CLibid. Vet. c. 3I, et Sueton. Iul., c. 24. M. Messala, M. Pisono Coas. A. illae omnes speciosissime causae, quae U. C. 693. M. M. Pisone restituit supra c. 33, expositae sunt, a Gesare GlandorP. hic et supra, c. u. Codd. et scriptore, nimio belligerandi studio Ddd. Vet. mox P, mox L habent. praetextis sunt. M. I Huic optime re Gr. ivt. bene Μαρκιν appellat. pondet God. Quamquam multis via Quod cominodo reipubia a facere sum est Caesari bellorum materiam Po33et , ita sacer , ne resp. inde Ievi de causa esse quaesitam, tamen detrimentum caperet. M. CL vi, 33. aequa suntlκistulata quae ferri decrevit Sese AE orum injurias. Est repe- ad Ariovistum. Eventus enim Postea
sitio prioris illius sese, quod alii omis docuit cavendum suisse Romanis ab serant, alii in scire rese mutarant. M. illis soptemtrionalibus populis unde ir e
66쪽
XXXVI. Ad haec Ariovistus respondit: u Ius esse belli, ut, qui vicissent, iis, quos vicissent, quemadmodum vel Ient , iani erarent; item, populum Romanum victis non ad alterius praescriptum, sed ad suum arbitrium init,erare consuesse. Si ipse impulo Romano non praescriberet, quema modum suo jure uteretur, non Oportere sese a Populo R mano in suo jure impediri. AEduos sibi , quoniam belli fortunam tentassent, et armis congressi ac superati essent, stipendiarios esse factos. Magnam Caesarem injuriam fac re , qui suo adventu vectigalia sibi deteriora faceret. R duisse obsides redditurum non esse; neque iis, neque eorum sociis injuria bellum illaturum, si in eo manerent, quod convenisset, stipendiumque quotannis penderent: si id non fecissent, longe iis fraternum nomen populi Romani absuturum. Quod si hi Caesar denuntiuret, se AEduorum injurius
non negleeturum, nemineus secum sine sua pernicie con
tandem pop. Rom. orta fuit Iaemicies, de quibus Cerialis apud Tacitum , Hist. iv, 73 : α ridem semper causa Germanis transcendendi in Gallias, libido atque avaritia et mutandae Sedis amor; ut, relictis paludibus et solitudiuibus suis, secundissimum hoc solum vosque ipsos Possiderent. . Pr aevidebat quidem Caesar Ariovi tum suis postulatis exasperatum iri; sed inde belli causae quas C:esar uon recusabat; imo, auctore Dione, quin
AEduis Ariovisto datis cautum esset vectigalibus, quae ab ipsis accipiebat; redditis iisdem, Caesaris causa, O fidibus . tollebatur cautio, atque adeo deteriora fiebant vectigalia.
Fraternum nomen. Cons., c. 33. Vulgo legitur : longe ab Ha fratr. Faemus Ursii us et Lipsius, Eleci. II, Is, legunt Ionge his I. n. P. R. futurum, ut avi. xII, 5 1 : a Iamge illi Dea mater erit. . Sed vulgata lectio bene habet , nixa membranis et odd. vet. Sic et Statius, Theti. Ir , 666 : a Procul haee tibi mollis Insula, terrificique aberit dementia Phoebi. . I. C. H. malit hie longe M sese. AUMurum .Probi codd. afuturum CLDrahenti. adsilium xiii 268. Re tinuimus tamen ex usu nostro abfuturum. - Salmas. ad Flor. II, 6, 34. legi hic malit futurum, ut apud Virgil. 9 Gn. xx I, 52. Cf. et G nov. ad Sen. Hippol. v. 974. Os . Maut . Co terum sensus est et iis mauime Prinsuturum , non impediturum quom nus Parnas luant. Locutionis ratio est, quia, quae procul absunt, neminimum quidem auxilium possint subministrare. D. l
67쪽
tendisse. Quum vellet, congTederetur; intellectarum, quid invicti Germani, exercitatissimi in armis, qui inter an
nos quatuordecim tectum nori subissent, virtute possent. nXXXVII. Haec eodem tempore Caesari mandata referebantur, et legati ab A duis et a Τreviris veniebant: di duiquestum, quod Harudes, qui nuper in Galliam transportati essent, fines eorum popularentur; sese ne obsidibus quidem datis pacem Ariovisti redimere ivituisse : Treviri
autem, pagos centum Suevorum ad ripas Rheni consedisse, qui Rhenum transire conarentur; iis Praeesse Nasuam et Cimberium fratres. Quibus rebus Caesar Vehementer commotus , maturandum sibi existimavit, ue, Si nova manus Suevorum cum veteribus copiis Ariovisti sese conjunxi Set , minus facile resisti posset. Itaque re frumentaria, quam celerrime potuit, comparata, magnis itineribus ad Ariovistum contendit. XXXVIII. Quum tridui viam processissot, nuntiatum est ei, Ariovistum cum suis omnibus copiis ad Occupandum Vesontionem, quod est oppidum maximum Sequnnorum, Contendere, triduique viam a suis finibus profecisso. Idue accideret, magno OIwro prae cave Iidum sibi Caesar existimabat : namque Omnium rerum, quae ad hellum usui erant,
runt Giati, cujus verbi vestigia in
pluribus regionum nominibus 1 persunt. Vid. c. II et et praeter alios Dillimarum ad Taciti German. c. u, ubi scriptores de hac re collegit , et Wacliteri Glossarium ger- marticu in iii Ga u. M.
Inter armos. Vulg. intra. M. Liv. 1, 1o : a inter tot anno . nCάν. XXXVII. Harudes. Cons. c. 3r. Μ. Treseiri autem , M. nuntiatum niebant. M. Pama centum Sue rum , i. e. milites ex singulis centum Pag
rum delectos : nam centum omnino
pagi Suevorum suorunt, e quibus quotannis singula millia armat
LAn. Tralatitium psi, Iatinos Pagum ita dixisse, ut exprimerent hoc verbo id, quod nostri majores dixe-
68쪽
summa erat in eo oppido lacultas ; idque natura loci sic muniebatur, ut magnam ad ducendum bellum daret is cultatem , Propterea quod numen Dubis , Ut circino cir cum luctum, paene totum OPPidum cingit; reliquum spatium, quod est non amplius pedum DC, qua numen in termittit, mons continet magna altitudine, ita ut radices
ejus montis ex utraque parte ripae fluminis contingant. Hunc murus circumdatus arcem emcit, et cum oppido con
jungit. Huc Caesar magnis diurnis nocturnisque itineribus contendit, Occupatoque oppido, ibi praesidium collocat. XXXIX. Dum paucos dies ad Vesontionem rei frumenta
riae eomnieatusque causa moratur, ex Percunctatione nos
cutias, copia, ut III, 9, Cic. Pro Quinctio, . . a facultas imuimorum. DMale codd. paucis xeoplis et edd. vet. habent d istillas. Gruterus v cem facultas ahuudare putabat. Dubis. Certum est e Strabone, lib. IV, P. I 86 et 392, Dubiti, Galliae fluvium, cum Arari conjunctum,
in Rhodatium insiuere; et suit ibi,
ubi hae res gestae sunt, quae h. l. ex ponuntur. Quum ergo in codd. varietur vehementer, nam scribitur Aia
Cellarius post Valesium et , ossium aliquid certi ponere, et Diabis h. I. legendum esse judicavit. Huno reliqui editores Cesaris secuti sunt. Unde suxerit illa corruptio, et qui siclum sit, ut veteres libri constanter ab initio aliquot syllabas adderent, quis investiget' Putet aliquis, quia flumen ter a Strabone
Commemoratur , P. 192, 2Ο4, 2 9,
in hoc fortassis esse aliquid admissiculi; sed ille Aduas est ad lacum Larium, procul a Sequanis, in qu
rum finibus hae res gestae Suut, P
motum. M. Forsan is siuvius dilatus fuerat Adduci vel Aldua, cujus recentius ocimvn, statim per glossam a librariis in margine positum, dein cum isto priore Coaluit. Quod est non amplius. Sic codd. et edd. vet. Verum potius MD. t gelidum censet D 'An Mille in Nor. dela Gaule , p. 604. Tot enim pedes in
circuitu montis radices habent; ni Caesar hic pedes accipiat pro passibus Communi hus, quos conficiunt pedes duo cum dimidio. Contingant, M. ripam. M. Non ita. Potius ripis in nominativo hic positum videtur. Vulgo legitur radices ejus montis ; in aliis prouomen omit titur. t Mori sententiam prietulit Achaintre, nec immerito. B. Juunc murus. I. C. H. potius legi vult Hula. Parum refert. fArcis et muri adhuc exstant reliquiae. Mirum autem est Ariovistum qui 14 abhinc annis bellum in Galliis gerebat, eam urbem, caput regiovis et maximi suturam mouieuli illi qui prior oecupasset, adeo neglexisse, ut ne praesidium quidem introduxerit. A. J
69쪽
trorum vocibusque Gallorum ae mercatorum, qui ingenti magnitudine corporum Germanos, incredibili virtute atque
exercitatione in armis esse praedicabant, Me Humero sese Cum eis congressos ne vultum quidem atque uciem Ocul rum ferre potuisse, lautus subiis timor omnem exercitum occupavit, ut non mediocriter OIimium mentes animosque
perturbaret. Hic primum ortus est a tribunis militum, praesectis, reliquisque, qui, ex Urbe amicitiae causa Caesa rem secuti, non magnum in rc militari usum habebant :quorum alius, alia causa illata, quam sibi ad proficiscen dum necessariam esse dicerent, petebant, ut ejus voluntato discedere liceret; nonnulli, pudore adducti, ut timoris su Picionem vitarent, remanebant. Hi neque vultum fingere, neque interdum lacrimas tenere poterant: abditi in taber naculis , aut suum satum querebantur, aut cum familiaribus
Suis commune Periculum mi sorabantur. Vulgo totis castris testamenta Obsignabantur. Horum vocibus ac timore Mu
Cis. XXXIX. onus est. Repetunt quidam codd. et edd. timor. Tribunis militum.Hi dicti,auctore Varrone, 6 14, quasi terni, quod a terni e tribubus Ramnium , Luce-min,Tatium olim ad exereitum miti tantur.n Veget. Ii, I , duo tribunorum genera esse dicit; a major per epist Iam sacram imperatoris judicio destinatur; minor provenit ex labore. .
Proesectis. M. ae prinfectis. IVarii erant, hic tamen praesecti legi
num innui videntur, quos Penes, absente legato, summa auctoritas erat lf Amrei tis causa. Plutarchus seri-hit hos ad delicias et quaestum abusuros expeditione Caesaris ad hoc hellum venisse. Vid. quoque Cic. epist. ni. V t, 5. l euli. Post hoc verba : Magnum perieulum miserahantur, quod vulgo addita. Sed a eodd. phiritius et edd. aut t. et metaphrasi Gr. absunt; l guntur tamen in quibusdam codd. I.ectio ineerta est. M. Mihi plane
Persuasum est, a sciolo quodam esse
intrusa; iis omissis egregio procedit
oratio. Muretus et Ursinus temere ponebant esse rebantur, et Oudend. malit aνersabantur, Prius etiam
murmurahantur. In ed. secunda r
tinuit vulgatum . quod non placet. Secuti non magnum, etc. Hanc Ie lionem a me receptam Benileio qumque in mentem venis e video. os. Μ. Causa me Phaedr. Fab. I. Frustra Ciaccon. , Hloso. Dicerent, petebant. Beetius sic eteres edd. ut it, 26; vulgo diceret, petebat; nam de pluribus sermo. Maliger male duceret. Graecus etiam
Testamenta. Per se intelligitur .ha in de militaribus testamentis esse
70쪽
latim etiam ii, qui magnum in castris usum habebant, milites, centurionesque, quique equitatu Praeerant, Ire turbabantur. Qui se ex his minus timidos existimari vole bant, non se hostem vereri, Sed angustius itineris et mamnitudinem silvarum, quae tutercederent inter ipsos atque Ariovi tum , aut rem frumentariam, ut satis commode supportari posset, timere dicebant. Nonnulli etiam Cae sari renuntiabant, quum castra moveri ac signa serri jus sisset, non lare dicto audientes milites, neque Propter timorem Signa laturos.
XL. Haec quum animadvertisset, conVocato consilio, omniumque ordinum ad id consilium adhibitis centurionibus , vehementer eos incusavit : si primum , quod, aut quam in partem, aut quo consilio ducerentur, si hi quaerendum aut cogitandum putarent. Ariovistum, se consule, cupidissime Impuli Romani amicitiam appetisse; cur hunc tam temere quisquam ab ossicio discessurum judica ret 7 Sibi quidem persuaderi, cognitis suis Postulatis, atque aequitate conditionum DerAPecta, eum neque Suam, neque populi Romani gratiam repudiaturum. Quod si furore atque amentia impulsus bellum intulisset, quid tandem Vererentur 3 aut cur de sua virtute, aut do ipsius diligentia de perarent 7 Factum ejus hostis periculum patrum nostrorum
capienda, quorum ritus et jura a reliquis testamentia diversa fuisse, ex Instituit thus Iustiniani, I. II, t. 1,
notum est. V. Freiushem. ad Flor. III, 1 o. M. Eqnitatu. Sic Vossianus. CL c. G.
Rem frumentariam; i. e. quod ad rem frum. elliptica locutio. Similia dat Perimnius ad Sanctii Minervam Π, 5. Cis. XL. Quum arum eritaret. Vulgo addunt Cresar, quod scripti
non agnoscunt. Cons Io .... consilium. Sic edd. vet. et codd. potiores. Omniumque ordinum , i. e. centuriarum. Et quum priores cujusvis legionis centuriae suerint honestiores digniore gradu ὶ ea teris, ideoque primorea centuriones caeteris honorepselati, potest illud omnium ordinum etiam significare, Omnium graduum. Μ. Et hunc sensum prae sero. JPostulatis. Cf. e. 35. Μ.
De aua militum) υirtute, aut de ipsius Caesaris) diligentia. M.