장음표시 사용
281쪽
memorata a Popillis essent, cu*am non Penes Populum, sed Penes Paucos concitores Dulgi A esse, dixit. Eos, natim linguam habentes, decreta Plena regiae assentationis fecisse, et eas legationes misisse, quarum Rhodios semper non minuS Puderet, quam Poeniteret. Quae omnia, Si tamen PVulo fret, in C ita noxiorum Mersura. Cum magno aSSensu auditus est, non magis eo, quod multitudinis noxam elevabat, quam quod Culpam in auctores Verterat. Itaque quum principes eorum Romanis responderent, nequaquam tamen tam
grata Oratio eorum fuit, qui, quae Popillius obiecerat, diluere utcumque conati sunt, quam eorum, qui Decimio in auctoribus ad piaculum noxae obiiciendis assensi sunt. Decretum igitur extemplo, ut, qui Pro Perseo adversus Romanos dixisse quid aut secisse
convincerentur, Capitis Condemnarentur. Ex Cesserunt
urbe sub adventu β Romanorum quidam, alii mortem sibi consciverunt. Legati, non ultra quam quinque dies Rhodi morati, Alexandriam proficiscuntur. Nec eo segnius iudicia ex decreto coram his iacto RhodieXercebantur: quam perseverantiam in exsequendare Decimii lenitas '. XI. Quum haec gererentur, Antiochus frustra tentatis moenibus Alexandriae abscesserat; CeteraqUe4. Penes Paucos concuores vulgi, etc. legebatur concitatores ante Gro- novium, qui vett. lihh. lectionem concitores recte revocavit. Ceterum
conseratur Polybius, XXVII, 6, et XXVIII, a. - Si tamen μνulo δε-ret , male Sigon. Potestas reposuit proramen : scribe si is animus PoPulo βο-ret, scit. qualem descripserat, dum ipsos excusat; Gronou. Immo si ea mens P.f. lac. Gron. Et IaC. Perig. Probb. Crev. et DraL. - Nequaquam tamen, etc. Particulam tamen , quae iam nullam vim habet, immo orationis nexum turbat, o uino eliciendam cum Doering. existimamus. LEM. 5. Excesserunt tirbe sub adMentia, etc. immo excesserant urbe sub ad entiam ς vide ad i ,3S, n. r, et II, 55,n. I. Mox post Decimii lenitus Sigon. supplet asserebat, Douiat. GFciebat ,
CAP. XI. r. Frustra tentatis moenibus A. vide ad IX, 35. n. I. - --
282쪽
Aegypto potitus, relicto Memphi maiore Ptolemaeo ,
cui regnum quaeri suis viribus simulabat, ut victorem mox aggrederetur, in Syriam exercitum abduxit. Nec huius voluntatis eius ignarus Ptolemaeus, dum Conterritum obsidionis metu minorem fratrem haberet, posse se recipi Alexandriae, et Sorore adiuvante , et non repugnantibus fratris amicis, ratus; primum ad sororem, deinde ad fratrem amicosque eius, non prius destitit mittere, quam pacem Cum iis Confirmaret. Suspectum Antiochum effecerat, quod, cetera Aegypto sibi tradita, Pelusii validum relictum erat praesidium. Apparebat, claustra Aegypti teneri, ut, quum Vellet, Tursus exercitum induceret: bello intestino cum fratre eum exitum fore, ut victor, RSSus Certamine, nequaquam par Antiocho suturus esset. Haec, prudenter
animadversa a maiore, Cum assensu minor frater quique Cum eo erant acceperunt: Soror plurimum adiu-
it, non consilio modo, sed etiam precibus. Itaque, Consentientibus cunctis pace facta, Alexandriam recipitur, ne multitudine quidem adversante, quae in bello non per obsidionem modo, sed etiam postquam n moenibus abscessum est, quia nihil ex Aegypto subvehebatur, omnium rerum attenuata inopia erat. His quum laetari Antiochum conveniens esset, Si
iore Ptolemaeo. . . minorem fratrem... sorore Cleopatra aditaseante, etc. vide
ad XLII, as , n. 4. Pro dum haberet Ieg. quum h. , vel dum habet; Drah. u. Validum relictum erat Praesi- dium, commodius reliquerat; Gron. -Claustra Aegrati vide ad IX, 32. n. I teneri, ut, quum Vellet, rursus exercitiam induceret: nam Pelusium opp. Aegypti. ad Pelusiaciam ostium Nisi situm, recte ita dicitur, quouiam terra exercitus ab hac tantum parto ex Iudaea et Arabia in Aegyptnm in duci potest, et reliqua eius pars inter mare et septemtrionales sinus Arabici oras invia est propter deserta arenosa et aquae inopiam. Cons. Strab. XVI. Pag. 76o, et XVII, pag. 8o3; Michaelis Spieiteg. Geogr. Hebr. P. II, P. 32-4 .a; Supplem. ad Lex. Hebr. p. 3 4 i, Pliat. Anton. pr. et sin. 3. Reducendi eius causa, sc. Plo Iemaei maioris.
283쪽
se i, quo specioso titulo ad omnes Asiae et Graecia ocivitates, legationibus recipiendis literisque dimitten
dis, Usus erat, adeo est Offensus , ut multo acrius infestiusque adversus duOS, quam ante ad VerSu S unum,
pararet bellum. CyBrum extemplo classem misit: ipse, Primo Vere cum exercitu Aegyptum petens, in Coelen Syriam 4 processit. Circa Bhinocolura Ptolemaei legatis agentibus gratias, quod per eum regnum patrium Tecepisset, petentibusque, ut Suum munuS tueretur, et diceret potius , quid sieri vellet, quam , hostis ex socio factus, vi atque armis ageret, respondit, Mualiter neque classem reuocaturum , neque exercitum re
ducturum , nisi sibi et tota Cram , et Pelusis, agroque qui circa Pelasiacum ostium Nili esset, cederet; diem
XII. Postquam dies data induciis praeteriit, ' navigantibus ostio Nili ad Pelusium per deserta Arabiae' ad Memphim incolebant, et ab ceteris Aegyptiis , Partim voluntate, partim metu, ad Alexandriam modicis itineribus descendit. Ad Leusinem transgresso nu-
έ. In Coelen Syriam ; vid. XXXI , I , n. 1. et XLII, 29, n. 4. - rca Ahin olura; vid. XXXV, I 3 , n. a. 5. Dienaque praestituit; vide ad VI, 4, u. 3. - De condicionibus peractis , persectis; Drah. CL Burm. ad ovid. Heg. V, 4 i. Delatis coui. Cre v. CAP. XII. ic Migantibus ostio Nili,
etc. scribe naMigans ab OStio F. . . .
Arabiae ad Memphim, re Piusque et ab ceteris, etc. Grouov. Asthriscogapposuit Sigouius legitque: naMigan-tιbus ostio Nili, quod est ad Pelusium Per deserta Arabiae, Populi se dediderunt. Deinde rec tus ab iis, qui ad MemPhim incolebant, etc. ni Crev. et Do uiat. Praeteria, Praefectis
maritimarum virium, quas terrestrem exercitiam comitabantur . na Diganti
bus ostio Nilo ad Pelusium , ime Perdeserta Arabiae ingressus Ae Uumr mitisque ab iis, qui ad Memphim incolebant, etc. ut ita Antiochus terra, et maritimae copiae, quas praeter classem Syriacam vid. P. II et Iet apud se retinuerit, mari petierint Aegrytum. a. Ad Leusinem , etc. eum Vales. et Turnebo leg. Eleusinem, OPP. Seu Vi-
cum Aegypti. Cf. Strab. XVII, p. 8oo; Suid. in vita Callim. et Atheuaeus, XIII, 37.
284쪽
anen, qui locus quatuor millia ab Alexandria abest, Iegati romani occurrerant. Quos quum advenientes salutasset, dextramque Popillio porrigeret ; labellas ei Popillius scriptum habentes tradit ., atque omnium primum id legere iubet. Quibris perlectis , quum Se consideraturum, adhibitis amicis , quid faciendum sibi esset, dixisset; Popillius, pro Cetera asperitate
animi, virga, quam in manu gerebat, circumscripsit regem; ac, ex Prius quam hoc circulo excedas, inquit, D redde reSponSum, senatui quod reseram M. Obstupefactus tam violento imperio parumper quum haesitasset, ex Faciam , inquit , quod censet Senatus M. Tum demum Popillius dextram regi, tanquam socio atque amico, porrexit. Die deinde sinita quum excessisset Aegypto Antiochus , legati, concordia etiam auctoritate sua inter fratres sirmata, inter quos vixdum Convenerat pax, Cyprum navigant , et inde , quae iam vicerat proelio aegyptias naves, classem An
tiocho dimittunt. Clara ea per gentes legatio fuit, quod haud dubie adempta Antiocho Aegyptus habenti iam, redditumque patrium regnum stirpi Ptolemaei suera L
3. Tubellas ei Popillius se, tiam
habentes tradit . . . virga circumscri- Psit regem ... circulo, etc. ConL PO-
3, n. 3. Pro scriριtim ex Polyb., Va-Ier. et Iustini ll. ll. legendum esse Scium aut potius Sc. scr*ttim, iam coniecere Ursin. et Schweigb. ad P .lyb. I. l. hisque suffragari malim, quam Emestio, qui putabat, verbum circumsci sit tueri vulg. le t., et ma-Difeste et ganterque haec duo ad se invicem referri. Cn. Oetarium Pro Popillio nominat Plin. l. c. ubi eum diversas narrationes Cic. Phil. Vt II. 8, et IX , a, consudisse iam monuit Drahen h. 4. Legati vide ad cap. Io, n. a
ncordia etiam ... inter quos υixdum
Prum naingant, etc. cons. Polyb. XXIX, Ir. Pro vulg. c Menerat, Para Cyrarum na Migant, recepi emend. Iac.
Periz. qui iam monuit, in NSS., lapidibus ac nummis PAXS scribi, nec quidquam a Livio aut Pol. memorari de altera parte legationis I eam quoque trium tantum suisse hominum ,
et cetera omnia communiter egisse.
285쪽
Consulum eius anni, sicut alterius clarus consulatus insigni victoria , ita alterius obsciara fama, quin mutet iam res gerendi non habuit. Iam primum quum legionibus ad conveniendum diem dixit β, non auspicato templum intravit. Vitio diem dictam esse augures, quum ad eos relatum est, decreverunt. Prosectus in Galliam circa Macros Campos ad montes Siciminam et Papinum stativa habuit: deinde circa eadem loca cum sociis nominis latini hibernabat: legiones romanae, quod vitio dies exercitui ad conveniendum dicta erat, BOmue manserant. Et Praetores, praeter C. Ρapirium Carbonem, cui Sardinia evenerat si, in provincias iere. Eum ius dicere Romae nam eam quoque sortem habebat inter cives et peregrinos Patres CenSUerant. XIII. Et Popillius , et ea legatio , quae missa ad Antiochum erat, Romam rediit; retulit, controversias
5. Legionibus ad ennoeniendtim diem dixit; vide ad XXXV, 3. n. a. - Non auspicato temPlum intraseit, Capitolium, vota nuncupaturi S ante quom Vrbe proficisceretur; vide ad I , si , n. 6, ct XXI, 63, n. Io. - Vitis diem dictam esse; vide ad V, ' . n. 4. - Prseetus in Galliam ei a Macros Camyos; vide ad XLI, i 8,n. 3, et XLIV, II, n. 3. 6. Cui Sardinia eDenerat; vide ad XLIV. 17. - Eum ius dicere Romae, etc. Peregrina iurisdictio sorte obvenerat L. Anicio vide ad XLIV, i
qui deinde in. Illyricum missus est XLIV, 2 i. Cur vero haec iurisdictio, tum Pnpirio mandata est. nec potius Cn. Baehio, praetori urhanot vide ad XXVIII, io; XLIV. I . . SuSPicor . Baebium fato functum, et tum Papirio utramque iurisdictionem de Cretam fuisse , ut XXXIX , 39. Sardiniae uuleiu et hoc et seq. nnuo P. Fouteium Capitonem imperio prorogato praefuisse; eous. XLll, II. et XLV.
16 Hanc tamen suspicionem evertere videntur ve rha seqq. Nam cam qu
que sortem vide ad XXII, 35, n. b
habebat. Fateor me iguorare, quid 'hoc sit. Nusquam enim alibi apud Livium legas, eum provinciis, quae extra Italiam a senatu deeernebantursita coniunctam fuisse iurisdictionem. ut provincia et iurisdictio taut irin una sors esset . . Duher. Cap. XIII. r. Et m illius et ea Ie gatio , h. e. Et ceteri duo legati, quacum eo missi ad Anιiochum erant; vid. Xta V, Is extr. Solus nominatur Popillius, quia princeps eorum erat;
vide ad III, 25 , ii. Ve Popillius
sorte Ieg. cum Gron. Λt Crev. eopula et periodum hanc cum Praee. Connecti putabat ut Et Praetores CAP. 12 e tr. , et mox leg. Romam retulit, deleto verbo rediit.
286쪽
inter roges sublatas esse, eXercitumque ex Aegypto in Syriam reductum. Post ipsorum regum legati venerunt : Antiochi legati, reserentes , omni Mictoria potiorem Pacem regi, quae Senasia Placuisael, pisam aeumque haud secus, quam deorum imperio, legatorum romanorum iussis Paruisse. Gratulati deinde victoriam Sunt, ad quam Summa ope, si quid i eratum foret. uturum regem fuisse. Ptolemaei legati communi nomine regis et Cleopatrae δ gratias egerunt, Plus eos senatui Populoque romano , quam Parentibus Suis, Plus quam diis immortalibus, debere ς Per quos Obsidione m serrima liberali essent, regnum Patrium PrῬe amissum rec issent. Responsum ab senatu est: Antiochum recte atque Ordine fecisse ), quod legatis Paruisset, gratumque id esse Senatui PUuloque romano. Regibus
Aegypti. Ptolemaeo Cleopatraeque : Si quid per se boni
commodique euenisset , id magnῬere senatum laetari, daturumque Ueram , ut regni sui maximum se repraesidium Positum esse infri populi romani ducant. Munera legatis ut ex instituto mittenda curaret, C. Papirio praetori mandatum. Literae deinde Macedonia allatae Α, quae victoriae laetitiam geminarent: Per-Sca regem in Potestatem consulis omis4e. Dimissis legatis , disceptatum inter Pisanos Lunensesque legatos , Pisanis querentibus, agro se a colonis romanis pelli,
a. Ptolemaei legati communi nomiis ne regis et Cleopatrae, forte leg. Plo- emaeorum et regum, et mox regibus Aegrpti, Ptolemaeis CDOPatraeque Φnam uterque fratrum regnabat: sed tamen etiam eleganter reges Aegypti, Ptolemaeus et Cleopatra; Gron. Cons
XLIV, is . n. 3. Ptolemaeum regem h. l. esse iuuiorem, qui solus auxiliuin imploraverit Romanorum. et Propter quem missa legatio a Romanis fuerit, suspicabatur Crev. 3. Recte atque oririne fecisse; vide quae iam notata ad XXIV, 3r, n. 3. 4. Literae deinde Macedonia allatae, sorte e Macedonis; Crev. et Dra-kenh. -- Geminarent, sorte geminarunt; Iac. Peria. - Inter Pisanos
Lunensesque; de quibus vide ad XLI,
287쪽
Lunensibus assirmantibus, eum, de quo agatur, a triumviris agrum sibi assignatum esse. Senatus, qui debus CognOSCerent Statuerentque, quinqueviros misit, Q. Fabium Buteonem, P. Cornelium Blasionem, Ti. Sempronium Muscam, L. Naevium Balbum, C. Appuleium Saturninum. Et ab Eumene et ab Λttalo et ab
Athenaeo fratribus β, communis legatio de victoria gratulatum venit. Et Masgabae, regis Masinissae filio, Puteolis navem egresso . praesto fuit, Obviam missus Cum pecunia , L. Manlius quaestor, qui Romam eum publico sumptu perduceret. Advenienti extemplo senatus datus est. Is adolescens ita loquutus est, ut quae rebuS grata erant, gratiora verbis faceret. CommemoraVit, quot pedites equitesque, quot et hantos, quantum frumenti eo quadriennio Pater suus in Macedoniam misisset. Sed duas res ei rubori fuisse si runam, quod rogasSel eum Per legatos senatus, quae ad bellum
OPus eSSent, et non imperasset: alteram, quod pecuniam ei Pro frumento misisset. Masinissam meminisSe, regnum G PVula romano Parium auctumque et mult*licatum habere : usu regni contentum scire , dominium et ius eorum, qui dederint, esse. Sumere itaque eOSdem , non Se rogare, aequum erae, neque emere ea ex fructibus
agri ab se dati, quae ibi 7 Prooeniant. Id Masinissae Salis eSSe, et fre, quod populo romano SupereSSet. Cuim
S. Ab Eumene, Attalo et Athenaeos vide ad XLII, 5, n. 3. - Masgabae, regis Masinissae s. vide ad XXI. 29, n. 6 ; ad Epit. Liv. L. n. 7; Ca--ub. ad Suet. Aug. 98, et Spon. Misc. Pag. t T. 6. mas res ei rubori fuisse: Supra ad IV, 3 , minorem quime ruborem
fra in iuris ini uale. Cf. et ad Tae. Anu. XI, II, priue. LEM. -Quae ΟPus essent, male edd. ante Gruti esset; Drah. Idem suspicabatur, mox POSt meminisse excidisse se.
que emere ea, ex Iructibus agri ab sedati . Odiae ibi Proh eniant: alia post dati, non Post ea Comma Ponunt, ostensi forsan eo, quod το quae tot vocihus postponitur. At de eo vid. Periet. ad XXVIII, II, n. 3. idem ad Sanet. Min. II, la, monet, li. l. prius se ad Musinissam, alterum ad Roma.
288쪽
ias mandatis a Patre Profectum PsStea Consequutos equites, qui depictam Macedoniam nuntiarent, gratulatu que senatui iuberent indicare, tantω eam rem laetitiae Patri suo esse, ut Romam penire Delit, Iovique optimo Maximo in Capitolio Sacrificare et grates agere: id, nisi molestum sit, ut ei Permittatur, ab Senatu Petere. XIV. Responsum regulo est : Facere Patrem eius
Masinissam , quod pirum gratum bonumque facere deceat, ut Pretium honoremque debito benescio adris a. Et Populum romanum ab eo, bello Punico , forti friliaque opera adiutum ; et illam , MMente PVulo romano , regnum ad tum p aequitam Sua POStea trium regum a bellis deinceps omnibus iunctum inciis. Victoria peronos referri, et in nota ad h. l. coni. quae sibi ρr eniant. Id probabat Dra Lenh. sed Pronomen reci Procum nou. tit ille, ad Masinissam, sed ad Romanos, ut posterius se, reserendum Putabat. At Cre v. emend. nec quidquam emere ex fructibus agri ab se dati, et ea quas ibi prosemiant interpretamen tum esse existimabat Iructuum agri, et inficetam verbositatem. - Quod
POPuto romano superesset; vide ad Tac. An n. XV. 43, D. I. - Gratia latumque senatui, et PostquBm Senatui gratulatus esset; Drnk. CAP. XIV. r. ResyOnsum regulo est; vide ad I, 39, n. a. Σ. in e Pretium honoremqtie debito ei beneficio addat, iusto et merito ob fortem fidelemque Osteram, bello Pu
nico Romanis praestitam. Honorem que MerbODum b. a. coni. Gron. ConL
od XXV, i , n. 5. Sed vulgata lectio firmatur verbis seqq. et semper milii mirifice placuit tum urbanitate, tum nequo iudicio animique non mimis grati sensu: haec paene languet. et ab illa nimis longe ahit. Nunc video, hane etiam displicuisse Cre v. qui docet, eum beneficio addere honorem Derborum , qui beneficio a se collato verba addat honorisca ; hic vero noungi de benescio Masinissae in Roma nos. sed Romanorum in Masinissam, quod huic deberetur ob constantem fidem ; adeoque Comiter Senatum elevare he vescium suum salendo, debitum fuisse Masinissae, quidquid illi praestitum suerit a PoPulo romano Ipraeterea grati viri esse, extollcre he neficium acceptum , non a se datum. Idem recle monet, totam hanc orationem in eo esse, ut senatus comitate et landibus certet eum Masinissae gratulatione et modestia. Hinc et he ne mox coni. et illum faMente portito
romano regnum accePtiam ac Miriste sua. Postea trium regum, etc.
3. Postea trium regum, Philippi , Antiochi et Persei, h. e. eum iis, hellis deinceps vide ad I, al, D. 8 omnibus f ο. vid. XXXI, I9; XXXVI, έ; XLII. 29. - ud suos Penates,
domi; non Romae. - Esse e Tm. P
Puli romani; vid. XXXIV, 34, n. 3.
289쪽
populi romani laetari eum regem mirum non esse, qui sortem omnem fortunae regnique sui cum rebus romanis immiscuisset. Grages diis Pro ρορuli romani pictoria apud suos Penates ageret; Romae filum Pro eo acturum. Gratula tum quoque Satis Suo ac Patris nomine e c. Ipsum relinquere regnum , et Africa excedere, Praeterquam quod illi inutile esset, non esse e rePublica Populi mani, senatum censere. Petenti Masgabae, ut Hanno Hamilcaris filius obses , in locum ' exigeret. Munera ex senatusconsulto emere regulo quaestor iussus cxcentum pondo argenti, et Prosequi eum Puteolos, omnemque Sum Ρtum, quo Ad in Italia esset, praebere, et duas naves conducere, quibus ipse comitesque
bus, liberis servisque, vestimenta data. ΙΙaud ita multo post de altero Masinissae silio Misageno litorae allatae sunt, missum eum ab L. Paullo post deoictum Persea in Amricam cum equitissius suis; nauigantem, diversa classe in Hadriatico mari, Brundisium tribus nauibus aegrum delatum. Ad eum cum iisdem munexibus, quae d. Romae fratri eius erant, L. Stertinius
quaestor Brundisium missus; iussusque Curare, ut aedes hospi- tio reguli, simul omnia, quae ad valetudinem
opus essent, Praeberentur; impensaeque liberaliter quum ipsi, tum toti comitatui praestarentur; naves etiam ut prospicerentur, quibus se bone ac tuto in Africam traiiceret. Εquitibus singulae librae argenti, et quingeni sestertii dari iussi. Comitia
4. Hanno Hamilcaris setius obses pro hospes ex emend. Sigon. qui lacunamh. I. ita explet: obses in locum cuiusdam alius obsidis carthaginiensis, cuius nomen interiit Romani a me. nia mitteretur, revondit senatus, haud aegrium Mideri, ut obsides a Poenis arbitrio Masinissae exigeret. S. Ipse comitesque regis, forte regii aut muli, aut, quod malim, eius; Gron. CL supra n. g. - Vestimenta data , sorte leg. dari. SuPPL. Valer. Maxim. V, 1. - Liv.
IX , έ6; Epit. lib. XX. XLV, 35 sqq. - Cicero, de Oratore, lib. I, cnP. s.
290쪽
creandis in insequentem annum consulibus habita sunt a C. Licinio consulo. Creati Q. Aelius Paetus, Μ. Iunius Pennus. Inde praetores facti Q. Cassius Longinus, M'. Iuventius Thalna, Ti. Claudius Nero, A. Manlius Torquatus, Cn. Fulvius Gillo,
C. Licinius Nerva. Eodem anno censores Ti. Sempronius Gracchus et C. Claudius Ρulcher rem diu inter se variis altercationibus agitatam tandem concordi animo decreverunt. Gracchus, quum libertini iterum itertiinque in quatuor tribus
urbanas redacti sese rursus per omnes effudissent, repullulans semper malum radicitus eXStirpare Voleerat, Omnesque, qui servitutem servissent, Censu eXcludere. Λ itebatur contra Claudius, et maiorum instituta commemorabat, qui libertinosi Coercere Saepius, nunquam Prohibere omnino civitate tentassent. Quin etiam ab censoribus C. Flaminio, L. Aemilio aliquid cx pristina severitate laxatum eSse reserebat. Sane pium tunc quoque nex illa populi per omnes tribus sese divisisset,
eamque redigero rursus in antiquam sedem velut necessarium
videretur, nonnullis tamen eius ordinis aliquid praecipuum
XV. Nam ab illis consoribus) in quatuor urbanas 3 trihus descripti erant libertini, praeter eos, quibus silius quinquenni maior et SC to esset y. Eos, ubi proximo lustro censi essent, Censeri iusserunt; et eos,
CAP. XV. I. In quatuor urbanas tribus , etc. in iis . quae h. I. desiderantur, Livius memoraverat comitia constitum praetorumque quorum nomina vid. cap. I 6 , et initium con
tentionis C. Claudii Pulchri et Ti. Sempronii Gracchi censorum vid. XLlli, iksq. et XLIV, 36 - Vid. quae ad h. l. disputat Duherus in ipsius editione, aut in Livio Colleci.
Paris. ΕD. T. Σ. Praeter eos , quibus flius quinquenni maior ex SCto esset: in Nine Ianui. de Civ. Roni. P. I et Gruch. de Com. Rom. II. 4 , P. 68a, recte coniiciunt, hos in tribubus rusticis, non in urbanis, censos fuisse. Credi potest, quum ante, ut alii libertini, in una e quatuor tribubus urbanis censerentur, deinde iis beneficio silii quinquennis datum suisse, ut ex tri-hubus nrbanis ignobilioribus in rusticas honoratiorcs transferrentur. Ita Catac. ad I, 19έ , D. de V. S. Ceterum Manutius et Sigon. haec ita ei-tant: quibus filius quinquenni maior esset. Ex Scio eos, tibi, etc. HOC considerauduni Brhitror. Inepte saltem aliquis ex SCto filium habere dieitur .. Duh. Verba ex Scio inepto h. l. inseri, et vel Ieg. esse ex Sinia deseremti erant libertini, vel censeri ex SCto iusserunt, putabat Cre v.