장음표시 사용
301쪽
Eumenis esset, nullam stirpem liberum habentis
necdum enim agnouerat eum, qui postea re mast. Quid attineret ' vim afferri rei sua sponte mox ad eum adventurae 3 ACCessisse etiam novam tempestatem regno tumultus gallici. Cui vix consensu et concordia regum resisti queat. Si vero ad externum
hellum domestica seditio adiiciatur, sisti non posse ; nec aliud eum , quam ne frater in regno moriatur, sibi ipsi Spem propinquam regni erepturum. Si utraque gloriosa res eSset, et Servasse fratri regnum, et eripuisse; servati tamen regni, quae iuncta pietati sit, potiorem laudem suisse . Sed enitn-
dum enim tunc in lucem editus erat genuintis ille Eumenis silius: cui interpretatio ui conseu lanea sunt tum
loca Strab. et Polyh. XXXII l. is .a, tum verba Polybii h. l. proxime Praecedentia του βασιλεως Otti την arrvitav, ους εἰ βουληθείη, δυνααί- ωου riv ἁρχην αλλω χπια Grais ' qui- litis respondent h. l. Liviana nullam stimem liberorum habentis. Si quis ei Livianam illam oppouat, eum noutionis, sed Livio litem movere iubebi mus, qui . quod haud dubie de Attalo, uti iee Iegitimo Eumenis filio ac successore, dixit Polybius, id ad Aristonicum, ex pellice nutum qui post mortem Attali III, sub a. Vrb. 62o regnum iuvasit, sed quem nunquam pro legitimo agnitum ab Eutnene esse Drohabile sit ex reliqua huius iamiliae regnique historia , reserendum Putavit n.
Io. Quid attineret; vide ad II. 4r ,
N. έ. Attinere coni. Gron. - Ad eum dVenturae , sorte Menturae, quasi de hereditatu, quae Menire, non adMeuiVe,
dicitur. Iustin. I, 4 , o si ad filiam
mortuo rege venis,et imperium . . Sol
lusu Iug. VIII: uultio illi et gloriam
et regnum venturum . . DuL. - Sisti non POMe; vid. II, 23, u. 7. MORIege: nec aliud eum fratri, quam nain regno moriatur, sibi ψsum memPr inquana regni erePturum ἰ Gron. qui conseri verba auctoria ad Herenn. IV, 5a, tu cessas mihi Milam, tibi omnem bene DiMendi Vem mea morte eri erep Ad vurba nec aliud eum Douiat. et Crever. intelligunt e ου-
xi. Poliorem laudem fuisse, sorte esse; Iac. Peria. - Omnibus iniuriis Obnoxios Iore. Ant. Duriz. malebat Omnium. Saepe ita peccarucit librarii; Drah. - Illa aetate; illa c. i. vide ad II, 29, n. 6. - An tillimum mori iussurum : sorte ad tillimum vide ud XL, 42, ii. 6. mori eo seusu , quo Virg. Ecl. II, 7, mori me deniqua c-gis ; Gron. Prob. Drah. qui duo putat
interrogari, utrum se. Λttalus iussurus sit, fratrem, erePto reguo', Privatum ad mortem usque in Patri u vi- ere , Bu vero, eum, erepta simul
Patria , vitam in exsilio si uiroy an ad ultimum coni. Duxor. et Suspicatur , post infrmitate Periisse esse, vel Migurum vel alium vocem 5equcuti tua1u-
302쪽
,, vero quum detestabilis altera ros et proxima paris ricidio sit, quid ad deliberationem dubii superes- ,, se ' Vtrum enim Partem regni petiturum esse, an totum erepturum 2 Si partem, ambo infirmos, di-dia stractis viribus, et omnibus iniuriis obnoxios fore: D si totum, privatumne ergo maiorem fratrem, an exsulem illa aetate, illa corporis infirmitate , andia ultimum mori iussurum 7 Egregium enim, ut sa- ,, bulis traditus impiorum atrum eventus taCeatur,sa Persei exitum videri, qui ex fraterna caede raptum ,, diadema in templo Samothracum, velut praeSenaa tibus diis exigentibus poenas, ad pedes Victorisaa hostis prostratus posuerit. Eos ipsos, qui, non illi a amici, sed Eumeni in sti, Stimulent eum, pieta a tem constantiamque laudaturos, si fidem ad ulti a mum fratri praestitisset. . . XX. Ilaec plus valuere in Attali animo. Itaque introductus in senatum, gratulatus victoriam 3, et Sua merita eo bello fratrisque, si qua erant, et Gallorum desectionem, quae nuper ingenti motu sacta erat,
riam sono similem, tria autem quae rere Stratium , utrum fratrem Priva tum in regno vivere Passurus, An in exsilium pulsurus, an denique intersecturus sit' non duo tantum. Privatum an exsulem mori iussurus' nam nihil luteresse. Privatus Bliquis auex ut mori iubeatur, ne ne quidemeatu lem regibus facultatem Sese ex,ules occidendi, quam privatos in rcguo ipsorum viventes. Vltimum Cre . ex
Ponit tandem , ad ultimum vide ad XL, 4a,. n. 6. , et tria divisionis membra constituit, ad Pri tiam vero et exsulem intelligit esse ; quod noum ullis placehit. a. Fiabulis traditus ina torum fra- ιδ iam, etc. Eteoclis scit . et Polynicis Ivide ad Sil. Ital. XVI, vs. 546. Sq.i3. Qui ex fraterna eaede r tum , etc. Pro vulgatum: qui occiso fratre , legitimo regui herede , in templo ul
timo refugio, Romauis se trudiderit. Cons. cap. 6. CAP. XX. x Grattilattis victoriam ,
sorte gratulatusque vcl gratulatus e. t ; Drah. Gallorum defectionem, Gnllograecorum, quorum Pars imPerio Eumenis parebant; vid. Polyh. V,
3, qui etia in Aeniam et Mumn eam praesenti Attalo promissus a fienatu
sud paulo post discessura eius libo. vas fuisse pronunti itas tradit.
303쪽
exposuit. Petiit, ut Iegatos mitteret ad eos, quorum auctoritate ab armis avocarentur. His pro regni utilitate editis mandatis, Aenum sibi et Maroneam petiit. Ita destituta eorum Spe, qui, fratre accusato, Partitionem regni petiturum Crediderant, Curiam 3 EXCessit. Vt raro alias quisquam, reX aut privatus , tanto favore tantoque omnium assensu est auditus; omnibus honoribus muneribusque et praesens est Cultus,
et proficiscentem prosequuti sunt. Inter inultas Asiae Graeciaeque legationes Rhodiorum maxime legati 4 civitatem converterunt. Nam quum primo in veste candida visi essent, quod gratulantes decebat, et, Si sordidam vestem habuissent, lugentium Persei casum praebere Speciem poterant; postquam consulti ab Μ. Iunio consule Patres, stantibus in comitio legatis an Iocum , lautia , senatumque darent i, nullum hospitale ius in iis servandum censuerunt; egreSSus e curia Consul, quum Rhodii, gratulatum se de victoria purgatumque civitatis crimina dicentes venisse, petissent, ut senatus sibi daretur, pronuntiat: Sociis et amicis et alia comiter atque hosystaliter Praestare Romanos , et Senatum dare consuesse: Rhodios non ira meritos eo bello, ut amicorum sociorum numero hahendi sint. His auditis, prostraverunt Se omnes humi, consulemque et cunctos, qui aderant, Orantes, ne
nova salsaque crimina plus obesse Rhodiis aequum
2. Curiam exeessit: ediderant retentiores curia excessit, quod primae editionis ieetioni contrarium testatur Drah. vide ad II, 37, n. S. Sequens ne delendum; Gronovius, Creverius, et Drah. qui etiam malebat, Raro alms quisquam. 3. Rhodiorum maxime legati, etc.
cons. Polyb. XXX, 4; Diodor. t. II .
natumque darent, dnndum censerent ἔ
5. Amicorum sociorum , loge a. elaociorum, ut paulo aute, uut eum
304쪽
Cen Serent, quam antiqua merita, quorum ipsi testes essent. Extemplo, veste Sordida Sumpta, domos principum cum precibus ac lacrymis Circumibant, Drantes, ut Prius cognoscerent Causam, quam Condemna-
XXI. M'. Iuventius Thalna praetor, cuius inter Cives et peregrinos iurisdictio erat, populum adversus Rhodios incitabat, rogationemque Promulgaverat, Vt Rhodiis bellum indiceretur, et ex magistratibus eius anni deligerent, qui ad id bellum cum classe mitteretur,
se eum Sperans futurum esse. Huic actioni M. Antonius et M. Pomponius tribuni plebis adversabantur. Sed et praetor novo maloque eXemplo rem ingressus erat, quod, snte non consulto senatu, non consulibus certioribus iactis, de sua unius sententia rogationem
serret, Veliant iuberentne 3, Rhodiis bellum indici equum antea Semper prius senatus de bello consultus esset, deinde ad populum latum; et tribuni plebis, quum ita traditum esset, ne quis prius intercederet legi, quam privatis suadendi dissuadendique legem
Potestas facta esset, eoque perSaepe eveniSSet, ut, qui non prosessi essent se intercessuros, animadversis vitiis legis ex ratione dissuadentium , intercederent,
Cap. XXI. I. Vellera iuberentne , sorte iuberent . - Qtatim iantea semper prius senatus de bello consultus, etc. vide ad XLII, r , n. 3. a. Et tribuni Plebis, quum ita eraditum esset, ns quis, etc. vid. Gructa. de Com. Rotn. l, pag. 59 . Post ινιbuni μι. excidisse pauca in hanc sententiam quod . ante quam Pri ιι cla lege dicerent, legi msi intercede rent, suspicabatur Sigon. Contra Gmno . ex Praecedd. intelligebat no- maloque eaemplo actioni praetorisa ersabantur. Hoc quidem intelligi Potest, nec tamen ex eo satis apparet, in quo situm fuerit, quod tribuni pl. ita adversabantur : quod sine fiupplemento aliquo vix intelligi potest; Du-ker. - Ex ratione dissuadentium . lege ex racionibus, vel potius eum GrOu. ex Oriatione; DraL.
305쪽
et, qui ad intercedendum venissent, desisterent, victi auctoritatibus suadentium legem. Tum in ter praetorem tribunosque omnia intempestive agendi Certamen erata Tribuni festinationem praetoris ante tempus intercedendo, quum damnarent, imitabantur. Hoc tamen intercessioni suae practendebant, in adventum im- peratoris et decem legatorum ex Macedonia , qui , re diligentissime ex literis tabulisque perpensa, certo indicaturi essent, quo quaeque civitas in Persea Romanosve animo fuisset, totam do Rhodiis consultationem reiici opus esss. Sed quum nihilominus praetor propositum urgeret, eo res ProceSSit, ut Antonius tribunus, productis ad populum legatis, Pro Cedentem contra Thalnam et dicere incipientem de Bostris detraheret, Rhodiisque concionem praeberet. Ceterum, etsi praecipitem ac servidum praetoris conatum par tribuni pervicacia discusserat, nondum tamen cura discesserat Rhodiorum animis. Patres enim erant insensissimi: ut imminentimalo levati magis in praesens Rhodii, quam omnino liberati Essent. Igitur quum diu multumque precantibus tandem Senatus datus esset, introducti a Consule , primo prostratis humi corporibus diu sentes iacuerunt. Deinde, quum exci- latos consul dicere iussisset, Astymedes, quam maxime Composito ad commovendam miserationem habitu, in hunc modum verba fecit: XXII. re Hie Iuctus et squalor paulo ante florentium amim citia Vestra Sociorum, Patres conscripti, non Potest noum csso etiam iratis miserabilis. At quanto iustior vestras men-M tes subibit miseratio, si cogitare volueritis , quam duravi conditione causam hic apud vos prope iam damnatae ci- e vitatis ngamus y Ceteri rei fiunt, auto suam damnentur: ne Ces prius iuunt supplicia, quam de eulpa constet. Rhodii a, Peccaverimusne, adhuc dubium est; Poenas, ignO
dis priucipis legatiovis Rhodiorum , oratio ἀκεραλος, Graecis haud lita quRm Problita ; vid. Polyh. XXX , et Gell. Vll. 3. Livium uou lum ea , cinne dixerit orator Rhodius in senatu, quam quae ab eo dici Potuisse ae du-
306쪽
s, minias omnes iam patimur. Antea, Carthaginiensibus, victis, Philippo, Antiocho superatis, quum Romamia venissemus, ex publico hospitio in curiam gratuis latum vobis, Patres conscripti, ex curia in Capiis tolium ad deos vestros dona serentes *; nunc ex ,, sordido deversorio, vix mercede recepti, ac Prope hostium more extra Vrbem manere iussi, in hocis Squalore venimus in curiam romanam Rhodii, quosis provinciis nuper Lycia atque Caria, quos praemiissa atque honoribus amplissimis donastis. Et Macedonas
n Illyriosque liberos esse ut audimus . iubetis ,
a quum Servierint, antequam vobiscum bellarent nec cuiusquam fortunae invidemus, immo agno
ra scimus clementiam populi romani : Rhodios, qui,a nihil aliud quam quieverunt hoc hello, hostes ex
is sociis facturi estis 2 Certe quidem vos estis Romani, ,, qui ideo felicia bella vestra esse, quia iusta sint, a prae vobis sertis; nec tam exitu eorum, quod vin-ο catis, quam Principiis, quod non Sine Causa susci a piatis, gloriamini. Messana in Sicilia oppugnata εγο Carthaginienses, Λthenae oppugnatae et Graecia ina, servitutem petita et adiutiis Hannibal pecunia, au-
is xiliis, Philippum hostem secerunt. Antiochus ipse,
tritisse piitaverit, in lianc orationem Contritis se , docet Duh. a. Ad dens Destros dona fierentes Ee. Meniebamus ἰ quod verhum , a Sisonio luteiὲ ositu in , elogantius reti-eeri et ex proximis intelligi putabat Gron. deducebamur excidisse credebat Cre v. ferebamus emend. Periaci ritus. - Doer. Livium nee scripsisse Meniebamus quis enim hane latinitatem serat: quum Romam Menissemus... Meniebamus p ), nee illud reticuisse exi,timat. Sed suspicatur Pettacbamus, nee repudiat tamen Creverti coniecturam. LEM. 3. Vt audimus veti. edd. non audia υimus et est εδιωταγος Fulgarium quoque linguarum audis pro audiMi vel cognovi: Gronov. . laudatis Cie. Pro Roscio east. 6. . et Petr. CRP. IOέ. Cons. cap. 2 , Extr. et CnP. 24.
4. Nihil aliud quam quieseerunt ἔ ide ad ii, 8, n. s.
5. Messana in Sicilia ORPugnatre .li. e. eius oppognatio, etc. vide ad
307쪽
is ultro ab Aetolis hostibus vestris arcessitus, ex Asia is classe in GraeCiam traiecit, Demetriade et Chalcideri et saltu Thermopylarum occupato, de possessionox, imperii vos deiicere conatus. Cum Perseo socii vestri
is oppugnati, alii intersecti reguli principesque gen
is tium aut populorum, causa belli vobis suere. Quem is tandem titulum nostra calamitas habitura est, si is perituri sumus 2 Nondum segrego civitatis causam ais Polyarato et Dinone, civibus nostris β, et iis, quos, xi ut traderemus Vobis, adduximus. Si omnes Rhodii γα neque noxii essemus, quod nostrum in hoc bello,, crimen esset 7 Persei partibus savimus, et, quem-
,, admodum Antiochi Philippique bello pro vobis
as adversuS regeS, Sic nunc Pro rege adversus vossa stetimus. Quemadmodum soleamus socios iuvare,
γ, et quam impigre capessere bella, C. Livium, L. . Aemilium Regillum interrogate, qui classilius vestris,. in Asia praefuerunt. Nunquam Vestrae naVes pu- si gnavere sine nobis. Nostra classe pugnavimus semelis ad Samum, iterum in Pamphylia adversus Hanni, is halem imperatorem. Quae Victoria nobis eo glorio. M sior eSt, quod, quum ad Samum magnam partem is navium adverSa pugna et egregiam iuventutem amiis sissemus, ne tanta quidem clade territi, iterum ausi is sumus regiae classi ex Syria venienti obviam ire.,, Haec non gloriandi causa retuli neque enim ea ,s nunc nostra est fortuna , Sed ut admonerem , is quemadmodum adiuvare socios solerent Rhodii.
XXIII. M Praemia , Philippo et Antiocho devictis,
s. a Polyarato et Dinona , ciυι snostris, qui et ipsi paulo post Romam raducti sunt; vid. Polyb. XXX. 8. s. Ceterum dant Dione veti. edd. ἐsed male. - C. Ltinum iam hoc tempore mortuum fuisse, ex XLIIl. arcolligebat Iac. Periet. Sed hoe loco alium non immerito eredideris designari Livium, qui quidem in praetura classi praefuit. Cons. DraL. et Ind.
308쪽
n amplissima accepimus a vobis. Si, quae Vestra nuncis est fortuna deum benignitate et virtute Vestra, eura Persei fuisset , et praemia petitum ad victorem a regem venissemus in Macedoniam , quid tandem is diceremus 2 Pecuniane a nobis adiutum, an uis mento 2 auxiliis terrestribus, an navalibus 8 quod , praesidium tenuisso nos ' ubi pugnasse aut sub ,, ill ius ducibus, aut per nos ipsos 7 Si quaereret, ubi a miles noster, ubi navis intra praesidia sua suis a set, quid responderemus 3 Causam sortasse dice-γa remus apud victorem , quemadmodum apud vos,, dicimus. IIoc enim legatos utroque de pace mit a tendo consequuti Sumus, ut ne ab utraque parteba gratiam iniremus ; ab altera etiam crimen et pe-o riculum esset. Quamquam Perseus Vere obiiceret, b, id quod vos non potestis, Patres conscripti, nos
,a principio belli misisse ad vos legatos , qui polli
o Cerentur Vobis, quae ad bellum opus essent; na-M Valibus, armis, iuventute noStra , sicut prioribus,, bellis , ad omnia paratos lare. Ne PraeStaremuS ,γa per vos stetit ), qui do quacumque causa tum a n Spernati noStra auxilia estis. Neque iacimus igi-,a tur quidquam tanquam hostes, neque bonorum
dis sociorum defuimus ollicio ; sed 'a vobis prohibiti γγ praestare fuimus. Quid igitur 7 nihilne tactum is neque dictum est in civitato vestra , Rhodii , a quod nolletis, quo merito offenderetur Populus
C p. XXIII, t. Vbi navis intra yraesidia ; vide rid IX, SI, v. e.
libras sc. auxiliis, ut Paulo ante; Ern. 3. Ne Praestaremias, Per Vos stetit;
vide ad II, 3i, n. 7. Mox Icge: sed id a Mobis prohibili Praestare fuimus ;Gron. - Hinc iam non , polius uictam , i. e. nuuc, hoc tempore , ut apud Cic. pro l. Mauit. cap. 9. Holam ρlura non ilicam , Duli. et Drah..
309쪽
i, romanus 7 Hinc iam non , quod factum est, do-
is sensurus sum non adeo insanio ), sed publicani
a CauSam a priVatorum culpa segregaturus, Nullara enim eSt civitas, quae non et improbos cives alira quando, et imperitam multitudinem semper habeat.11 Etiam apud vos suisse audivi, qui assentando is multitudini grassarentur; et secessisse aliquando M a vobis plebem, nec in potestate VeStra Tempuri blicam suisse A. Si hoc in hac tam bene morata a civitate ac idere potuit, mirari quisquam potest, is aliquos fuisse apud nos, qui, regis amicitiam pe- , tentes , plebem nostram consiliis depravarent 7n qui tamen nihil ultra valuerunt, quam ut in OD a ficio cessaremus. Non praeteribo id, quod gra-as vissimum est in hoo bello crimen civitatis nostrae. a Legatos eodem tempore et ad vos, et ad Perseuas de pace misimus: quod infelix consilium furio.
a secit; quem sic loquutum constat , tanquam C. a Popillius legatus romanus, quem ad SubmoVen is dos a bello Antiochum et Ptolemaeum Peges mira sistis, loqueretur. Sed tamen ea, sive superbia as sive stultitia appellanda est, eadem , quae apudas vos, et apud Persea suit. Tam Civitatium, quam o singulorum hominum mores Sunt; gentes qui quora aliae iracundae, aliae audaces, quaedam timidae; γγ in vinum, in Venerem proniores aliae sunt. Λthe-
4. Nec in Potestate Mestra rem. I.
vide ad XXVI. 8, v. s. Mox forte
Ieg. dePraMarim et cessarinius; Dra L. S. Furiosus, ut Postea audirimus ,
Orator, etc. respicit ad ea, quae XLIV, 4, 25, leguntur. Agesipolis oratio Post allatum Romam nuntium de Perinbuo victo nequaquam tam iusolens fuit: eam tamen hic designari, e Polyb. XXIX. - colligitur; Duker. Tunquam C. Popillius: ad ni argiuem Livii coniicit tanquam si vir doctus Iae. PeriEon. Ita hoc passim dici , ut et Metati si et quasi si, docet DraL. - Eudem , quae alma MOs fuit, l-gatio scilicet.
310쪽
is Dion sium populum si fama est Celerem et suprara vires audacem esse ad conandum; Lacedaemonio is rum Cunctatorem et vix in ea, quibus sidit 7, in-n gredientem. Non negaverim , et totam Asiae resa gionem inaniora parere ingenia , et nostrorum 1a tumidiorem sermonem esse, quod excellere intero sinitimas civitates videamur ; et id ipsum nonis tam viribus nostris , quam vestris honoribus acis iudiciis. Satis quidem et tunc in praesentia Ca- . stigata illa legatio erat, cum tam tristi responson vestro dimissa. Si tum parum ignominiae pensum a est, haec certe tam miserabilis ac supplex legatiora etiam insolentioris, quam illa fuit, legationis satis a magnum piaculum esset. Superbiam , Verborum a Praesertim, iracundi Oderunt, prudentes irrident; ba utique si inferioris adversus Superiorem est: Cu- a Pitali poena nemo unquam dignam iudicavit. Id N enimvero perieulum erat, ne Romanos Rhodii 1a contemnerent. Et iam deos aliqui verbis serocio-γο ribus increpant, nec ob id quemquam sui minois ictum audimus 3.
XXIV. ec Quid igitur superat, quod purgemus ,
,, si nec factum hostile ullum nostrum est, et Verba ,, tumidiora legati offensionem aurium, non perniis cie in civitatis, meruerunt 8 Voluntatis nostrae tacitaeis velut litem aestimavi vestris inter vos sermonibus
. Via ira ea , quibus filiι, ingre-
sidit. - Tiamidιorem sermoncm; vide ad XXX , Ii, n. 3. 8. Fulmine ictum audimus ; vide ad