장음표시 사용
291쪽
qui praedium praediave rustica pluris sestertium triginta millium haberent, censendi ius factum est . Hoc quum ita servatum esset, negabat Claudius, suffragii lationem iniussu ρπuli censorem cuiquam homini, nedum ordini uniuerso, adimere POSSe. Neque enim, si tribu movere Posset, quod sit nihil aliud, quam mutare iubere tribum, ideo omnibus quinque et triginta tritubus emouere posse, Id est, Ciuitatem libertatemque
3. Censendi ius fretum est, 'ah. e. iis datum erat, ut in tribu censeri Possent, quum ante censi non fuissent. Vnde consequens est, eos. qui Praedia rustica minoris sestertium So,ooo haberent, tribum non habilis se, et a sustragii latione exclusos fuis-fie. Nam eos, quos Propter praedia rustica, quae Pluris sestertium 3O,o erant, censendi ius iactum erat, in una e quatuor tribubus urbanis, non in tribubus rusticis, ut eos, quibus silius quinquenni maior erat, Censos fuisse, vere, ut Puto, tradunt Ma- tintius et Sigonius. Sed quid . si nulla quidem praedia rustica, sed urbana, verum longe Pluris sestertium 3o,ooo Possidereuit si maiorem summam o Pud argentarios aut in senore positam haberent i an tamen tribum nouhabcbaut, et ceusu ac suffragii latione exeludebanturῖ n DuLer. Ante verba censendi itis Iactum est excidisse in tribubus rusticis., existimabat Crever. nam L. Aemilio et C. Flaminio censoribus non actum sui Sse, utrum e ninseretitur libertini. sed ubi censerentur: heue autem eOS iri tribus rusticas admitti , qui praedia rustica haberent; et hanc suisse censorum mentem , ut in eas Dou admitterentur, nisi ditissimi quique ex libertinis.
4. Negabat Claudius , suifragii lationena inivssti P Puli. . . tribu m Mere,
etc. vid. IV, , n. 5 ; XXXV l II, 36. n. 4 ; XXX lX, b 5, n. r. re Ex hac disceptatione Claudii cum Graccho consilium Gracchi intelligitur, quod Livius in iis , quae hic interciderunt,
exposuerat. Habe but nimirum in animo. o inues libertinos nou modo rusticis, verum etiam nrbanis tribubus Pellere, et universo ordini libcrtinorum sumagii lationem adimere. Id quum, contra tendente collega , consequi non posset, hoc tamen obtinuit. ut omnes libertini, et qui ante in rusticis tribubus, et qui in quatuor urbanis censebautur, in unam urbanam, in qua censerentur et suffragium serrent, coniicerentur. Ita hoc rectius explicant Manut. ct Sigon. , quam Pighius, qui l. l. scribit. Gracchum decrcvisse, quatuor urbanis tribubus Omnes emovere, qui servitutem servissent, et quibus quinquenni maior filius praediave rustica pluris Sestertium 3o,ooo non essent; et tum Primum in Esquilinam solam Couiccisse, qui servitutem servissent, et quibus talis filivs taliave Praedia non eSsent. Haec uliena su ut a consilio Gracchi
et ab eo, quod, quum id perficere
set, sorte Possit, id est, ut si possit ;
292쪽
eroere y non, ubi censeatur, Misa, sed censu excludere. Haec inter ipsos dis plata: postremo eo descensum est, ut si ex quatuor urbanis tribubus unam palam in atrio Libertatis sortirentur, in quam Omnes, qui se vitutem servissent, Coniicerent. Esquilinae sors exiit 7: in ea Ti. Gracchus pronuntiavit, libertinos omnes censeri placere. Magno ea res honori censoribus apud senatum fuit. Gratiae actas et Sempronio,
qui in bene coepto perseverasset, et Claudio, qui non impedisseti Plures, quam a superioribus et
5. CiMitatem libertatemqua iuris Quiritium ermere eodem sensu dicitur: nam cui eiu itas adimehatur, retinebat libertatem iuris gentium, non libertatem iuris Quiritium ἔ Duh. G-
serias Plerumque opponitur servituti, et est libertinorum atque ingenuorum. sed quando de libertate civis rom. sermo est, significat ius Quiritium, vel omnia iura, quae cives rom. ha
ad X, 23, n. 23. - Inter imos Claudium et Gracchum censores. s. Postremo eo descensum est, uisetc. vide ad XXIII, 34. n. s. - Pa- Iam in atrio Libertatis . vid. XLIII.
I. EsqMilinae sors exiit; vide ad I. 43, n. 22, et XXI, 42, n. 2. - In eren. Gracchus, etc. Non audiendus Aue. Vict. de Viris ili. cap. 57, ne que patrocinatur pi Cic. de Oe. I, s. quem locum Manut. et Sigon. ll. u. dudum aliter exposuerant; Duh.
8. Plures, quare 3 a superioribus Censoribus , et sentitu emoti, et equos vendere iussie omnes iidem ab citroque
censore a tribu remoti Grouov. -- lehat moti, et Ant. Peria. emoti et aerarii facti; neque ullius, quem alter notaret sorte notarat; Drahen b. ), ab vitiem te ta ignominia; vide ad IV, 24. n. S. et XL, 52, n. v. in Livius quaedam de his rebus iam XLIII. IS. 26, et XLIV, 36, dixerat; unda Sigon. admodum mirabatur, ipsum quasi sui Ohlitum eadem nune iterasse. Quae autem lib. XLIII narrarat, Postea lib. XLlV repetiit, quia censores, Postquam Perduellionis eansam dixe
rant, unde vel instauraverunt, vel antea accusationem nondum absoIve
rant: unde ibi prioribus addit, tribu
eos movisse, et aerarium reliquisse
ipsum illum tribunum plebis P. Rutilium, a quo sibi perduellionis dies
dictus erat. Hic vero repetendi causam habere potuit, ut adderet, omnea eosdem ab utroque et tribu motos, et aerarios factos, neque ullius, etc. quod antea omiserat. Id autem ut eommode saceret, breviter repetiit, quae supra distinctius et per partes Proposuerat.
Si quis tamen id Livium memoriae culpa secisse malit, per me liceti Sie
Romina triumvirorum, qui coloniam Aquileiam deduxerunt, memoris vitlib. XXXIX. SS. et XL. 34 v. Drah. Cons. ad XXXV, 23, u. a.
293쪽
senatu emoti sunt. et equos Vendero iussi. Omnes iidem ab utroque et tribu remotii et aerarii tacti: neque ullius. quem alter notaret, ab altero levata ignominia. Petentibus. ut ex instituto ad sarta tecta exagenda, et nd opera quae locassent probanda s, anni et bimensis tempus prorogaretur, Cn. Tremellius tribunus, quia lectus non erat in Senatum ' , intercessit. Eodem anno C. Cicereius aedem in monte Albano dedicavit quinquennio postquam vovit. Flamen Μartialis inauguratus est eo anno L. Postumius Albinus.
sarta lecta exigenda, et ad mera, qurae I Osent, probanda vid. IV, 22, n.
anni et bimensis lemyua censura sibi Prorogaretur ι vist. X, 47, n. 3, et TXIX, 3 . n. 4. Verba ex instituto ante exigenda videntur Ponenda, terte reserenda sunt ad propiora ad sarta recta exigenda, non ad remotiora . tinni et bιmensis temus prorogareturδmulta vero in unico NS. . e quo hie it,er publicatus est, transpoSit. ESSE, anti Otat Groiiovius ud cap. 7 ὲ Dnke--s. Verba autem haec, anni et bia mensis leuetis Prorogaretur, haud dubie correpta sunt, et neque ea interpretandi ratio, quam modo dedi, neqne Drahenborchiana, de qua vido ad X . 47 , n. 3, satis Probanda. Anni et VI mensium tempus thoc est, iu-Εtum censurae temPus, nunc iam prae teriti m prorogaretuΓ recte. ΟPinor, em eou. Crev. qui Putabat . vocem bimensis haud proham eSse. et SPR-tium illud nunt et duorum mensium non euin legitimo centurae spatio e Myruure , a ce opparere ad quid r
serii possit. Himi uin quoque illud
videri monet Drahenh. et verisimila esse. tensores hoc Praetextu Prorogationem postulasse, ut Compensareu tempus inutiliter et sine negotio Publico elapsum, quum in comitiis ac Eufiarentur Perduellionis ; vide ad XLIII. 26. Io. Quia lectur non erat in genatumra hoc loco sententiam suam Confirmant, qui putant, tribunos plebis tum nondum iure magistratus fienatores fuisse sine lectione censorum ,
idque iis demum a. Vrh. 623 plebiscito Atinio concessum. Sed de sententia huius plebisciti, quod Geli. XIV, 8 memorat, Parum convenit inter doctos; vid. Manut. de Leg. eo P. 5; Sigon. de Ant. Iur. Civ. Bom. II ; Zamos . de Sen. Rom. I, 9; Lips. Eleci. II, 33; Torrent. ad Suet. Atig. io I Λnt. Augustin. de legibus M. DuL.
tr. Q. Cicereius aedem , etC. Cons. XLII, ; unde Di L. suspicabatur , post aedem excidisse Monetae. PIamen Martialis inauSuratus , etc. in locum P. Quintilii Vari, quem Rnno Priore mortuum XLIV, i 8 scripsi Duxet.
294쪽
reserentibus, consuero Patres, duas provinci ρs Hispaniam rursus sieri, quae una Per bellum Macedonicum fuerat; et Macedoniam Idyricumque eosdem , L. Paullum et L. Anicium, obtinere, donec de sententia legatorum et res bello turbatas, et statum alium eius regni formando composuissent. Consulibus.
Pisae et Gallia decretae cum binis legionibus peditum, et equitum quadringentenis ' Praetorum sortes fuere. Q. Cassii urbana 4, M'. Iuventii Thalnae inter peregrinos, T. Claudii Neronis Sicilia, Cn. Fulvii Hispania citerior, C. Licinii Nervae ulterior. A. Manlio Torquato Sardinia obvenerat: nequiit ire in provinciam,
ad res capitales quaerendas ex Senutu Sconsulto vetentus. De prodigiis doinde nuntiatis senatus est Consultus. Aedes deorum Penatium in Velia de caelo tacta erat: et in oppido Minervio β duae poctae et
Car. XVI. r. Per bellum Maced.
vide ad Il, 18, n. l. 2. De gententia legatorum; in Macedoniam nempe decretos esse legatos decem, in Illyricrem vero quinque. diseimus ex eaP. seq. vhi eorum nomina quoque asseruntur. LEH.-Malum alium eius regni, Potius eorum regnorum, vel, quod propins ad vulgatum accedit, utriu3que Nessni, fic.
Macedonici et illyrii; Gron. et Druk. Id probabile sit ex cap. II, 26 et 29. 3. Consulibus Pisae, Etruria, et Gallia Cisalpina decretae cum binis
legionibus Peditum, et equitum quadringentenis e docet Drah. su SPeclas esse Primum legiones Peditum, deinde Iocutionem equitum quadringentenis Pro equitibus q. , deniquc ipsam vocem quadringentent, quoniam et haud protia ea esse videatur, et treceni sere
equites legioni sint additi; vid. Vt II,
S , n. o. Hinc non male coniicit otim
iustis legionibus III vel v hoc est, quinum militum Peditum et equitum
trecenorum. Idem suspicatur, Plura excidisse, ex XLIV. 21 extr. forte supplenda.
4. Praetorum sortes . . . urbano, ele.
vide nd XXII, 35. n. b. - δ' LMentia Thalnae pro M. AMentia vel L-νeneia Tati e recepi ex emenia Sigou. Cons. Drahenb. 5. In orrido Minerino, quod rememoratur Velleio, I, S, et sorte est id. qd. Castrum Minervae opp. Calabriae, Αθηναtου Dionys. I, 5t , arx Minereae Virg. Aen. ill , 53i , hod. stro. Sed onyidum . h. l. esse Romam antiquam Romuli in X regioneVrbis putMhant Scaliger et Drahenti. vide ad XLII, 2o, D. 3. Ille emerid.
nox Iores aut svlMaedixisset Pro poseriae, et Parietis Pro muri , hic vero in o milio Minerseae, se. nedes, vel potius in oppido Minermium hoc est, templum uiuervae, ut ripud V ulr.
295쪽
muri aliquantum. Anagniae terra pluerat; et Lanuvii fax in caelo visa erat; et Calatiae in publico agro M.
Valerius civis romanus nuntiabat e soco suo Sanguinem per triduum et duas noctes manasse. Ob id
maxime decemviri libros adire iussi si, supplicationem in diem unum populo edixerunt, et quinquaginta
capris in foro sacrificaverunt. Et aliorum prodigiorum Causa diem alterum supplicatio circa omnia pulvinaria fuit, et hostiis maioribus sacrificatum est, et Vrbs Iustrata 7. Inde, quod ad honorem deum immortalium pertineret, decrevit Senatus, Vt, quoni preduellesa erati, Perseus et Gentius reges cum Macedonia atque Illyrico in potesta se populi romani essent, ut, quanta dona, M. Claudio , M. Sempronio consulibus, ob de vium Antiochum regem daria ad omnia pulpinoeria essent, tanta Q. Cassius et v. Iurentius praetores curarent
XVII. Legatos deinde, quorum de sententia imperatores L. Paullus, L. Anicius componerent res, decreverunt decem in Macedoniam, quinque in Illyri-
Ling. Lati IV, I , et simit. Dianium suP. 1, 48 , duae mmae et muri a. Id firmari dieit loco Iul. Ohseq. de
Prod. cap. 7O. Romae aliquot loca sacra Profanaque caelo taceta, et a P. Victore in X Vrbis regione memorari delubrum Miner α-Lanuini t ita ex h. I. Iegendum esse apud Obseq.L I. pro MMinii, iam monuere eius intim. De prodigiis h. l. memoratis vide ad I, 3 r. n. r. - Calatiae in publico agri , etc. talatia. ait Crever. . urbs erat Campaniae, cuius fger. quemadmodum et Capuae, publicus factus fuerat populi romani. Is igitur ager livendus locabatur eolonis a cen.
Oribus. M. Valerius, de quo hic agitur . nnus videlicet erat ex iis qui aliquam partem huius publici agri
s. Deeemoiri libros adire iussi; vid. III, to , n. 6. . Urbs tristrata ς vide ad I, 28, n. Σ. - Per eues t vide ad I , as . n. 4. -- Quanta dona δερ. Claudio, M. Semronio consulibus, etc. Hi cou- sules Λ. V. 558 ; dona vota Α. 562. Antiochus anno sequenti victus; cs.
CAP. XVII. r. Componerent res; vide ad XXVI, έο, n. I. - Decem in M.; mox nominantur talituri, nodo noveru: unde decimi nomen ivtercidit.
296쪽
cum. In Macedoniam sunt hi nominati, A. Postumius Luscus, C. Claudius, ambo censorii, C. Licinius Crassus , collega in consulatu Paulli; tum prorogato imperio provinciam Galliam habebat . His consularibus addidere Cn. Domitium Ahenobarbum, Ser. Cornelium Sullam , L. Iunium , C. Antistium Labeonem , T. Numisium Tarquiniensem, A. Terentium Varronem. In Illyricum autem hi nominati, P. Aelius Ligus consularis , C. Cicereius, et Cn. Baebius Tamphilus hic priore anno, Cicereius multis ante annis praetor fuerat , P. Terentius Tusci vel canus, P. Manilius. Moniti deinde consules a Patribus, ut, quoniam alterum ex his succedere C. Licinio, qui legatus nominatus erat, in Galliam oporteret, primo quoque tempore provincias aut compararent inter se, aut δsortirentur, sortiti sunt. M. Iunio Pisae obvenerunt quem prius, quam in provinciam iret, legationes, quae undique Romam gratulatum Convenerunt, introducere in senatum placuit , Q. Aelio Gallia. Ceterum quamquam tales Viri mitterentur, quorum de consilio sperari posset, imperatores nihil indignum nec Clementia nec gravitate populi romani decreturos
esse, tamen in Senatu quoque agitata est summa Con
siliorum , ut inchoata omnia Iegati ab domo ferre ad
XVIII. re omnium primum liberos esse Placebat Ma-
2. Tum Prorogato i erio Pr in-eiam Galliam habebat. donee stu ces- fior veni1seti nam consulibus statim
inito magistratu Pisae et Gallia provinciae decretae fuerant cap. 16 , et Licinius . inter X legatos nominatus, quum ei Q. Aelius consul Successisset. hoe anno in Macedouiam prosectus est ἱ Duh. Coni. seqq.
3. Proseineias aut co ara rene in ων se, aut sortirentuν; vide ad III. a. N. 1. Mox Gronov. malebat sortitia M. Iunio, etc. et Draheuh. monet. veri uin sunt olim uti ica litera a scriptum suasse. Sed unde tum pendet moniti y an hoc dictuin yro moniti fiant ρ - conMenerunt, Potius conWa-nerunt ; Duxer.
297쪽
cedonas atque Illurios,ut omnibus gentibus apparo et, arma populi Pomani non liberis servitutem, sed contra servientibus libertatem afferre; ut et , in libertate gentes quae essent, tutam eam sibi perpetuamque sub tutela populi romani esse, et, quae sub regibus viverent, et in Praesens tempus mitiores eos iustioresque respectu populi romani habe- et, si quando bellum cum populo romeno regibus suisset suis , exitum eius victoriam Romanis, sibi libertatem allaturum crederent. Metalli quoque macedonici ', quod ingens vectigal erat, locationesque praedio Pum rusticorum tolli Placebat. Nam
neque sine publicano exerceri posse; et, ubi publicanus est, ibi aut ius publicum vanum, aut libertatem sociis nullam esse η. Ne ipsos quidem Macedonas
Cap. XVIII. r. Metalli quoque ma-eedonici , etc. sorte leg. m. q. M. Me ctigal, quod ingens erat, vul m. v.
II. . . . Iocationes Praediorumque rusticorum. vel Praedi viamque r. locatio
nes , vel denique metallia q. Macedonica. Ad haec et ad totum caput cons. ius. cap. 29. Quae hic praedia rustica dicat Livius, non scio; num Romanos nec pracdia regia inculta ac desertas linqui, uec Privatis Praediorum Sti tum locatione interdicere voluisse.
Urobabile est: agros autem Philippi et Persei in Macedonia deinde a censoribus locatos fuisse, Cic. Agr. II,3 9 scribit; DuLerus. Forte ea sunt
praedia, quae ProΡrium erant regum inucedonicorum putriuiouium : quae, quum lorarentur a regibus, a B Omanis vul venduntur, vel douatitur;
a. Vbi Publicantis est. ibi aut ius
ciis nullum esse. Noui Dukexi est: vitis Publicum interdum cst, quod Iustinianus, S. I Instit. de Iust. et
Iur. Pri tum ius Vocat, i. e. quo doretius ad singulorum rem Privatam et Iamiliarem pertinentibus, publica auctoritate legibus constituto, omnescivos communiter utuntur, quodquumagistratus omnibus aequaliter im--
pertiri debent sic apud Teteu Phorin. II, 5, v. 65, et Suet. Aug. Io, et Tib. bo : sed et proprie est, quod ad statuin publicum civitatis atque imperii pertinet, ut apud Cic. ue Or. l. 6, si, ut Brut. r. Ita hic credo dici de eo, quod censoriis aliisve publiei exercendi legibus praescriptum et constitutum erat. Nam hoc quoque magis ad statum publi- eum civitatis et imperii pertiuet , quam ad rem Privatam singulorurn. Iloe dicit Manum esse , tibi Publicanus est, i. e. leges de conducendis ut exercendis vectigalibus Publicis nou. servitri, sed eludi fraudibus et rapa citate publicanorum et siue Vi esse.
Verum eo ipso, quod ius publicum
298쪽
M idem exercere posso. Vbi tu inedio praeda ad inbis nistrantibus esset 4, ibi nunquam causas seditio is num et certaminis defore. Commune concilium is gentis esset, ne improbum Vulgus a mnatu aliquanis do libertatem salubri moderatione datam ad licenis tiam pestilentem traheret. In quatuor regionesis describi Macedoniam, ut suum quaeque concilium
is haberet, placuit; et dimidium tributi . quam is quod regibus ferre soliti erant, Populo vomanora pendere. M Similia his et in Illyricum mandata. Cetera ipsis imperatoribus legatisque relicta, in qui
bus praesens tractatio rerum certioru subiectura erat consilia.
Manum reddebatur, fiebat, ut liberi sociis nulla esset, quae illis salva suisset, si leges vim suam obtinuissent. Itaque . si mea explicatio vera est, et vel pro utroque aut, vel, deleto Pri re aut, Pro P Steriore Ponendum est.. Verba Livii Crever . ita exponit: tibi Publicanus eae, alterutrum aceidere necesse est: aut remissius agere publicani iubebutitur; tunc ius yubli- Ciam Manum erit, i. e. ex iure illo publico vel metalli, vel portorii, ni bilaut Perpaululum pecuniae recipietur: aut publicanus rigide et districte aget; tune libertas sociis nulla erit. Idem mox malebat id exercere Pro
3. Via in medio Praeda a. e. vide VI, 6, n. 7. - Commune concilium gentis esset: immo leg. c. non concilium , vel cum Grut. na esset. Magisn vulg. ahit emend. Sigonii gentis nti tam esse; et to esset de seudit Drah. quum vortata constructio Placuit ne esset et Macedoniam diseidi Liviana fili. - De eluendat iunc Drahenb. sic Bultu. Ubss. pug. III: M IIanc correetionem in his nemo probabit eorum, qui meminerint, verba commune concilium gentis esset pendere a Praeeunte placebat, non, ut DraLeub. videtur, . ConSequente placuit. Accedit osten
sio iuucturae ne esset, ne... t 'aheret n.
Eigo idem vir doctus suspicatur te gendum : ne ipsos quidem Macedonas idem exercere Posse s Placebat ... Neo
commune crancilium gentis esse, ne
improbum migus, etc. Nec tacitu assumi ex deffore commune, qui vix intelligit. LEM. - Mox aliquando odremotiora, ad licentiam Pealilente- traheret, Pertiuet, et sonu, ut alia, loco moto in est; DuL. 4. Dimidium tributi, quam quod et dele το quam; Gronou. Sic cap. 26, 29, et al. Sed XXXV, a . Mix dimidium militum, quam quod, etc. Vida ibi notas. - In quibus reser ud cetera relicta, nisi potius del. M in , ut quibus respiciat imma atores ; Grou. ut quibus emend. Iae. Gron. Sic VII. 34,
299쪽
XIX. Inter multas regum gentiumque et Populorum legationes, Attalus, frater regis Eumenis, ma
xime convertit in se omnium oculos animosque : e
ceptus enim est ab his, qui simul eo bello militav xunt, haud paulo benignius , quam si ipse Eumenes venisset. Adduxerant eum duae in speciem honestae Tes: una, gratulatio, conveniens in ea victoria, quam ipse adiuvisset; altera, querimonia gallici tumultus η. Advertaeque gladiis regnum in dubium adductum
esse. Suberat et secreta Spes honorum Praemiorumque ab senatu, quae vix salva pietate eius 4 contingere poterant. Erant enim quidam Romanorum quoque non boni auctores, qui spe cupiditatem eius elicerent : Eam opinionem de Attalo et Eumene Romae esse, tanquam de altero Romanis certo amico, altero nec Romanis, nec Persi fdo socio. Itaque pim stami Pone, utrum, quae PVO Se, an , quae Contra fratrem Petiturus esset, ab senaιu magis impetrabilia forent radeo uniuersos omnia et huic tribuere , et illi Mem n gare ψ. Eorum hominum, ut res docuit, Attalus β erat, qui, quantum Spes spopondisset, cuperent, ni unius amici prudens monitio velut frenos animo eius , gestienti secundis rebus, imposuisset. Stratius cum eo
3. Salsea pietate eius erga Eumenem fratrem. Forte leg. ei pro eius ἰ Crev. -- Alter Eumene nec Romanis.
phasi astianiare, ut XXVII, s, et apud Cic. OIL III. a. de Sen. II. de Div. II, 8. Cons. Cori. ad Sallust. Cat. LVIII, 36 ; LXI, et , et supra ad VII, 3, n. t, et XXVI l, 1s, N. I.
5. Eorum hominum Attalias erat;
vide supra ad lib. XXIII, 33, n. ν
300쪽
suit medicus 6, ad id ipsum a non securo Eumene Romam missus, speculator rerum , quae a fratre ageren-' tur, monitorque fidus, si decedi fide vidisset. Is , ad
occupatas iam aures 7 sollicitatumque iam animum quum VenisSet, aggressus tempestivis' temporibus rem prope prolapsam restituit, ex aliis alia regna cre- is visse robus, dicendor regnum eorum novum, nulis lis vetustis sundatum opibus, fraterna Stare Conis cordia; quod unus nomen regium et praecipuum is capitis insigne gerat, omnes fratres regnent. Atta-sa Ium Vero, quia aetate ProXimus, quis non prora rege habeat8 neque eo solum, quia tantaS PraeSen-
υ tes eius Opes cernat, sed quod haud ambiguum M prope diem regnaturum eum infirmitates aetateque
s. Seratius eum eo fuit mediatis. ete. cons. Polyb. XXX. 2. - A non secum Eumene, qui non sine Cura et
Denisset, brevi elegantia Pro: quum ad Attalum venisset, eiuriue animum iam iis, quae non honi auctores ei dixerant, prae eupatum et sollicitatum esse intellexisset; ceterum vide ad V, 8, n. 7. LEN.8. Te rarisia te oribus; Λus nitis quidem in Ludo septem sapie tum: in sed κα oc iste tempestivum tempus est . . Censeo tamen aerihas Maermonibus; Gron. prob. Drah. qui ita diei monet sermones lem'ri aptos IlI, III oratioriem lemPertisam et tem ori uranMenientem V. xa; XXXV, 36.9. Regnaturum eum infrmitata . Propter infirmitatem. - Necdum enim agnoMerat Eumenes elim , qui Postea regnaMit, Οὐοεπω γαρ αγαδεδείγμενος ειγχανε κατὰ φυσtv υἰος ων αυ-
αρχ'v Polyb. XXX. a. q. 6, ubi
Schweigh. haec uotavit: in Quae verba non vertenda sunt, necdum enim agni
tus fuerat spurius il flius Eumenis. qui Postea illi su essu nam ὀ κατα υσιν υιος, πα χρ , αδελφός non est spurius, qui hodie vulgo, non Romanis, naturalis dieitur, sed genuinus, germanus ἔ neque nondum enim Progenuino eius filo declaratus erat, etc. nam Eumenes Primum qnidem ex pellice Aristonicum, sed deinde ex legitima uxore Stratonice, Ariarathis, Cappadocum regis. filia, quam dudum ab eo ductam fuisse. e List.
XXXVIII, 3s, et XLlI, 36 eonStat. suscepit filium . iuniorem illum Atta Ium III Philometora, qui Romanoa
heredes instituisse dicitur, eique Par- modum moriens tutorem reliquit Attalum fratrem. qui, tutela una cum reguo Suscepta, eundem post XXI annos successorem habuit: quod diserte Sualis, XIlI, 624, tradit; Du-Ler. sed ii solentiori quadam vertii αναδεδει γυιους notione udscita : δι -