장음표시 사용
311쪽
M audio, Patres conscripti: savisse nos regi, si illumis vincere maluisse; ideo bello persequendos esse Croe,, dunt. Alii vestrum, voluisse quidem nos hoc, non ta- ω men ob id bello persequendos esse : neque moribus, a, ne Pie Iegibus ullius civitatis ita Comparatum esse,
is quo id fiat, capitis damnetur. His, qui nos poena, B non crimine , liberant, gratiam quidem habemus; is ipsi nobis hanc dicimus legem: si omnes voluimus,n quod arguimur , non distinguimus voluntatem a a facto: omnes plectamur. Si alii principum nostron rum vobis, alii regi saverunt, non postulo , ut a propter nOS, qui partium vestrarum fuimus, regi Sis fautores salvi sint: illud deprecor, ne nos proΡterba illos pereamus. Non estis vos illis insustiores, quam a civitas ipsa; et hoc qui sciebant Α, plerique eorumaa aut profugerunt , aut mortem sibi consciverunt. , Alii, damnati a nobis, in pote lato Vestra erunt,n Patres conscripti. Ceteri Rhodii, sicut gratiam ,, nullam meriti hoc bello , ita ne poenam quidem
II sumus. Priorum nostrorum benefactorum Cumulus,n hoc quod nunc cessatum in ossicio est, expleat. o Cum tribus regibus gessistis bella per hos annos. a Ne plus obsit nobis, quod uno bello cessavi- , mus, quam quod duobus bellis β pro vobis pugnas, vimus. Philippum, Antiochum , Persea , tanquam
ω treS Sententius , ponite. Duae nos absolvunt: una
tis nostraetacuae Deliat litem aestimari,
vide ad XXXVIII, 55, n. 5. 3. Vt si quis Dellet inimicum Perire. si nihil fecerit: in edd. ante Vascos. quis vide ad Vl , 3a ii. 3. , et ut si nihιl Iecerit; unde ut is , si nihil fecerit non male coviicit Gro-
nov. Probante Drahenti. Conf. ad Ith. XXII, II, n. Σοέ. Et hoc qui sciebant, Potius quias. ἰ Iac. PeriE. S. Quam quod duobus bellis, etc. immo quiam Prosit, quod duobus ἰCrcv. et Drak.
312쪽
LIB. XLV, CAP. 24, 2 γω dubia est , ut gravior sit β. Illi de nobis si iudi-
,s dicarent, damnati essemus. Vos iudicate, Patres conscripti, sit Rhodus in terris, an funditus delea-ra tur. Non enim de bello deliberatis, Patres con-ra scripti, quod inferre potestis, gerere non Potestis,
quum nemo Rhodiorum arma adversus vos laturus
is sit. Si perseverabitis in ira, tempus a vobis pete-ο mus, quo hanC sunestam legationem domum re-n seramus: omnia libera capita , quidquid rhodio
n Tum virorum , seminarum est, Cum omni pecunia is noStra naVes Conscendemus, ac, relictis penatibus
M publicis privatisque , Romam veniemus ; et, omnim auro et argento , quidquid publici, quidquid pri
is vati est, in comiti O, in vestibulo curiae Vestrae , a Cumulato , Corpora nOStru coniugumque ac libem rorum vestrae poteStati Permittemus, hic passuri, - quodcumque patiendum erit. Procul ab oculis D nostris urbs nostra diripiatur, incendatur. Hostes M Rhodios esse, Romani iudicare pussunt: est tamen D et nostrum aliquod de nobis iudicium, quo nun- is quam iudicabirnus 7 nos vestros hostes : nec quida quam hostile, etiam si omnia patiemur, faciemus. nXXV. Secundum talem orationem universi rursus prociderunt, ramosque oleae supplices iactantes,
ε. Vna dubia est, ut graMior sit, etiamsi sevcrior, durior sit, ut apud Caes. Beli. Civ. I, 2, quod iam monuit Crever. Sensus est: Dubium estritrum damnandi simus, ut vos indicare videmini, quod uno bello. nd-
Versus Persea a vobis gesto , cessaWimus, non Pro vobis Pugnavimus , ut
iv duobus bellis. Non est, quod cumGron. legas tum dubia est; tantum abest, ut grauior sit, hoc sensu: Vna nec absolvit, quia non iuvimus , nec eoudemnat, quia non contra stetimus: tantum abest, ut certo condemnet, vel maiorem haheat auctoritatem, ut graseis auctor I , IS , n. 7. - Illi, sciqui voluntatis nostrae tacitae velut Iitem aestimant, etc. Cous. P. Pr. . Quo nunquam iudicabimus ex emend. Grono v. Pro Vulg. quod nunquam iudieaMimus. Ideni coni. qui nunquam iudiciabimus. CAP. XXV. I. Secrandum talem Grationem ἰ vide ad I, έ, II. I. - RE- mos oleae sumtices iactantes; vide ad
313쪽
tandem excitati, curia eXCesserunt. Tunc sententiae interrogari coeptae. In sestissimi Rhodiis erant, qui consules praetoresve aut legati gesserant in Macedonia bellum. Plurimum causam eorum adiuvit M. Porcius Cato, qui, asper ingenio, tum lenem mitemque Senatorem egit δ. Non inseram simulacrum viri copiosi, quae dixerit, reserendo: ipSius Oratio scripta exstat, Originum quinto libro inclusa. Rhodiis responsum ita redditum est, ut nec hostes fierent, nec socii permanerent. Philocrates et Astymedes principes legationis erant r. Ρartem cum Philocrate renuntiarct Bhoduin legationem placuit, partem cum Astymede Romae subsistere, qui, quae B gerentur, Sciret Cemit orcsque suos faceret. In praesentia deducere ante cor tam diem ex Lycia Cariaque iusserunt Α Ρraefectos.
2. Lenem mitemque senatorem egit;
vide titi Epit. Liv. XLVI, H. a. - sitis oratio, pro Rhodiis hui, ita , scripta exstat, originum . quinto libro inclusa; vide ad XXXI, 4έ, tr. 4 ;
pian. Plin. 65. 3. Philocrates et Astymedes Principes legationis erant; cons. ad haec et seqq. Polyb. Εxc. Leg. XXX , 5 , qui etiam Philocratem primo cum aliis, deinde Philophronem et Astymedum advenisso Romam tradit cap. 4 Pr. Partem legationis, aliquot legatos, cum Plialoeracerentintiare Rhodum legationem vide ad XX lII, 6, n. a Placuit, sc. Rhodiis. Partim cum Astymede Romae subsistere, qui, quae asso rentur Romae, sciret, etc. Illud qui inserui, et hoc Potius excidisse crediderim, quam, quod alii putant, quae vel υις nisi cum Gron. legere malis subsister e , qui, sc. legati nam Pars id qd. quidam legatι quae agerentrar,
scirent certioresque suos sacerent. Ita
diserte Pol1b. XXX, b, g. I : sed olmοὶ τὸυ Λοπυμn hau etiam pro solo Astymede dictum accipi potest: et mandalum illud ad hune potissimum legationis principem speciat, Liviusta incia haec verba de Astyineue et collegis , nec male, accepisse, et librarii, ignorantes, voce Partem Plures comprehetidi, numerum mutasse, aut virgulas, literae e in sciret et facere Supcrscriptas, omisisse videntur. 4. In praesentia deducere quid Z praesidiaῖ ante certam diem ex Lrcta Cariaque praejectos iusserunt Patres. Polybius hoc decretum seuutus post missam legutioncm , qune cor nam serebat, factu in tradit; Dulier. Cons. ad XLIV, IS , n. I. Pro Praefectos Drah. coni. praesidia vel prae sidiarios. Sed sorte Ieg. decedere Pro deducere. -Haec Rhodiam nuntiata ... in gaudium renuntiata Merterunt; vide ad II, 3, n. a. Nuntiata Pro nuntiari iu3sa , quoniaua sequitur renuntiata rnc ne sic quidem a frigido pleonasmo
314쪽
LIB. XL v, CAP. 25 Haec Rhodum nuntiata, quae per se tristia fuissent, quia maioris mali levatus erat timor, quum bellum timuissent, in gaudium renuntiata Verterunt. Itaque extemplo coronam viginti millium aureorum 4 decreverunt: Theodotum, praesectum classis, in eam legationem miserunt. Societatem ab Romanis ita volebant peti, ut nullum de ea re scitum populi seret, aut literis mandaretur; quod, nisi impetrarent β, maior repulsis ignominia esset. Praefecti classis id unius erat ius, ut agere de ea re sine rogatione ulla perlata posset. Nam ita per tot annos in amicitia fuerant 7, ut sociali laedere se cum Romanis non illigarent ob nullam aliam causam, quam ne spem regibus abscinderent auxilii sui, si cui opus esset, neu sibi ipsis
DISS. Polyb. XXX. 5. illii eundemetium memorat XXIII, 3; XXVII, MI XXVIII, 2, i έ; XXIX. . IXXX, t 8.
Ex quibus locis putet, eum praeciPue Romanis savisse: unde eum quoquemaxitne idoneum fuisse, qui RomanImitteretur, iam monuit Drah.
6. Quod, nisi s si non immirarent
seil. postquam ea de re scitum P puli factum et literis mandatum esset; Cre . et Drah. , maior ignominia esset re visis, ipsis repulsam serenistibus. Cf. III, 35, n. ro . et XXX l X. 3a. 3. Quo, si non im ctriarent, minor revulsae ignominia esset Coni. Gron.
Cons. Polyh. XXX . 5. g. 5, n hi non
minus incerta est lectio. - Praefecti classis id unius erat ius sauciendae societatis sine populi Rhodiorum se i
. Per tot annos prope CXL, dieit Polyh. in amicitia Rom.hemant, sed sociali foedere se cum Romanis
M Socii ab amicιs etiam distinguuntur p. 2o. Si d Rhodiensis civitas foeta vocatur XLV, Io, et amica atque so eia pomii rom. Guli. VII, 3. De Rhodiis etiam supra hoc cap. dicitur ut ne hostes serent. nec socii Permanserent n. Dii L. De discrimine amicorum sociorumque rom. Appian. 1. Gallori l. XIII Exe. ta): ἐποιουουτο ς οἱ Ρι,ααλι ξένους, hospites et amicos . . oli εδιδοσαv μευ ειγαι ρίλους, αγαγκnδ' ουν irrus toς φίλοις επαμυνεtu. Longe vero durior erat conditio sociorum; vide ad XX l I. r3, n. 9, et XXXVII. bέ, n. 3. - Sed quae eos msis Romanis minus stivectos; cs. Schweigh.
ad Polyb. XXX , S , g. 9 et 3 P.
315쪽
3ia fructus ex benignitate et fortuna eorum percipiendi. Tunc utique petenda societas videbatur, non quae tutiores eos ab aliis saceret nec enim timebant quemquam , praeter Romanos , sed quae ipsis Romanis minus suspectos. Sub idem sere tempus et Caunii descivere ab liis, et Mylasenses Eurornensium oppida occuparunt 8. Non ita Dacti animi civitatis erant, ut non sentirent, si Lycia et Caria ademptae ab Romanis larent, cetera aut se ipsa per desectionem liberarent, aut a sinitimis occuparentur, includi se insulae parvae et sterilis agri litoribus, quae nequaquam alere tantae urbis populum posset. Missa igitur iuventute, Propere et Caunios, quamquam Cibyratarum s adsciverant a Nilia, coegerunt imperio parere, et Mylasenses Alabandenosque, qui, Euromensium pro Vincia adempta, ad ipsos coniuncto exercitu venerunt, circa Orthosiam
XXVI. Dum haec ibi, alia in Macedonia, alia Romae geruntur, interim in Illyrico L. Anicius, rege Gentio, sicut ante dictum est, in potestatem redacto, Scodrae, quae regia suerat, praesidio imposito Gabinium prae-8. Sub idem sere tempus et Catinii desciere ab his forte a Rhodiis in et
Mylasenses Euromensitim DPPida O.
vid. XXXII, 33, not. 7; XXXIII,
cto, not. 3, et XXXVIII, 39, n. 4. Caunus liod. La ROssa. L. , Ny Iasa hod. Melasso. L. et Euro Inum oppida Cariae, quae Caria et eis Rhodiis olim a Romanis datae erant , sed nuper iis SCto ad ytae; vide ad XxXVlII. 39, n. 8, et XLIV,
S, D. I. Hoc vero SCtum Rhodiis nondum innotuerat , quum opPida illa deficerent et cogerentiar Peri Parere. Cons. omnino Polyb. XXX , β , g. II- 6.9. Cibratarum quorum urbs Ἀ-bara nunc vocatur Iburar adscioerant auxilia, Potius acciυerunt; Gron. Cons. ad IV. 3I, n. 6. - Mylasenses, edd. vett. Mylassenses ; vide ad
316쪽
LIB. XLV, CAP. 26 secit, Rhizoni et Olcinio urbibus opportunis C. Licinium. Praepositis his Illyrico, cum reliquo exercitu in Epirum est prosectus. Vbi prima Phanota ei dedita,
tota multitudino cum insulis obviam et Iusa. ΙΙic praesidio imposito, in Molossidem transgressus : cuius. omnibus oppidis, praeter Passaronem et Tecmonem et Phylacen et Horreum, receptis, primum ad Passaronem ducit. Antinous et Theodotus y principes eius civitatis erant, insignes et favore Persei, et Odio adversus Romanos : iidem universae genti auctores desciscendi ab Romanis. Hi conscientia privatae noXae, quia ipsis nulla spes veniae erat, ut communi ruina patriae opprimerentur, Clauserunt portas, multitudinem, ut mortem servituti praeponerent, hortantes. Nemo adversus praepotentes viros hiscere audebat. Tandem Theodotus quidam, nobilis et ipse adolescens, quum maior a Romanis motus timorem a principibus suis vicisset, G Quae vos rabies, inquit, agitat, quisa duorum hominum noxae civitatis accessionem sa-
,, citis δ' Equidem pro patria qui letum oppetissent,
aa saepe sando audivi: qui Patriam Pro se perire ne a quum censerent, hi primi inventi sunt. Quin ape- a rimus portas, ct imperium accipimus, quod orbissa terrarum accepit 7 γγ Haec dicentem quum multitudo
CAP. XXvI. r. Rhizoni ee Olcinio ivid. Hard. ad Plin. II l. ua seu 26. Iuedd. ante DraL. Otrinio. sed in s. e. extr. Ilizonitas et Olcinicitas. Oυλκι- νιον apud Ptol. II, Ir, sorte Oλκωον, Olininium apud Plin. - Ctim inutilis . fusa; vide ad II, 54 . n. 6. - nisyraesidis, etc. potius Hinc, Praesidio imposito , in , etc. Duk. I. An inotis et Theodotus, etc. cf.
7 , 8. 3. Duorum hominum noxae noxntu vel causam ciMitalis aecessionem Iacitis: ita Iae. Periet. haec interpretatur IDOMi. vero: ae civitatis acc. facitis ad crimen duorum, qui soli noxii, vel assentiendo vosque adiungendo uox iis illis duobus, ellicitis. ut civitas az- cedat ad eorum crimeu n. Sed eiMilia rem legere maluut Grou., Crever. et
Diah. vide ad VII, 3O, u. 3. - Quin aperimus Portas ; vide ad XXVII, 49,
317쪽
sequeretur, Antinous et Τheodotus in primam stationem hostium irruperunt, atque ibi, offerentes se ipsi vulneribus, interfecti. Urbs dedita est Romanis. Simili pertinacia Cephali , principis clausum Tecmonem, ipso intersecto, per deditionem recepit. Nec Phylace, nec Horreum, Oppugnationem tulerunt. Pacata Epiro, divisisque in hiberna copiis per Opportunas urbes ,rogressus ipse in Illyricum, Scodrae, quo quinque
principibus, conventum habuit. Ibi pro tribunali
pronuntiavit de sententia consilii β : Senatum ρπα-lumque romanum Illyrios esse liberos iubere. Praesidia ex omnibus omissis, arcibus, et castellis sese deducturum. Non solum liberos, sed etiam immunes 7 fore Issenses, et Taulantios , Dassaretiorum Pirustas, Rhizonitas , Olciniatas, quod, incolumi Gentio , ad Romanos defecissent. Daorseis quoquc immunitatem dare , quod,
relicto Carauanto , cum armis ad Romanos trantissenι. Scodrensibus et Dassarensibus et Selepitanis celeris
que Illyriis, pectigal dimidium eius, quod regi β ρen-
έ. Simili Pertinacia Cephali, etc. vid. XLIII, IS , n. r. - Per dedi
5. Quo quinque legati ab Roma M.
6. Ibi pro tribunali P. d. s. c. vide ad XXVI, 27, n. 4 - I. Non solum liberos, sed etiam immunes; vide ad XXV, 16 , n. 4. Dassaretiorum Pirustas: hos Illyrico, illos Macedoniae attribuit Plol. II, II, III. I 3. De Dassaretiis vide ad XXVII, n. 3. Pirustas Ptol. nppellat IIt- ρουστας vel Iutρουσας; Strabo. VII,3rέ, lutooυοπας vel Πυρουστας in Pannonia , et sorte Appian. Illyr. Isi, Ilaiρισσαiους; Plin. III, 22 sera asi, et Mela. II, 3, Pyraeos. CL Palmer. Graee. Ani. I, I 8. et intPP. Caes. iBeli. Gall. V. r. et Vell. II, HS. DaOrseis, qui Daomzi et Λαόριζοι dicuntur Plin. l. l. et Strab. VII. 315; Δαουρσιοι Ptol. Δαρ ι Appiano, Iu.a qui eos ab Illyrii lilia Δαορθω nomen accepisse tradit . et Δαροχοι Steph. Bra. ubi vid. IIolsten. Cons. IntPp. Vell. II, ri5, et Schweigh. ad Polyb. XX XII, I 8, S. I. - Da aurensιbus, qni sorte uon iidem . qui
Dassaretit, suere. - Selmuam uota alibi memorantur. Salon lanas vel
318쪽
LIB. XLV, CAP. 26, 27 Hsserit. Inde in tres partes Illyricum divisit. Unam eam iacit, quae supra dicta est; alteram Lubeatas omnes; tertiam Agravonitas, et Rhigonitas, et Olciniatas, a Ceolasque eorum. Hac sormula dicta in Illyrico s, ipse in Epiri Passaronem in hiberna rediit. XXVII. Dum haec in Illyrico geruntur, Paullus ante adventum decem legatorum Q. Maximum silium, iam ab Roma regressum, ad Aeginium et Agassas diripiendas mittit: Agassas, quod, quum Marcio consuli
tradidissent urbem, petita ultro Societate romanu, desecerant rursus ad Persea: Aeginiensium novum
crimen erat; samae de victoria Romanorum sidem non habentes, in quosdam militum, urbem ingreSSOS, hostiliter saevierant. Ad Aeniorum quoque hostiliter urbem diripiendam L. Postumium misit, quod pertinacius, quam sinitimae civitates, in armis fuerant. Autumni sere tempus erat; cuius temporis initio circumeundam Graeciam , Fisendaque, quae nobilitata fama magis auribus accepta Sunt, quam oculis no-Sigon. et Drah. Post hoc verbum DX-eidisse videtur remittere, vel potius in onere. Cons. CaP. 29. - Vnam eam Iecit, quae sustra dicta est: at supra
nihil de ea dictum est. Hinc Crever. opinatur, vel hic aliqua intercidisse, vel Livium rem non parum fastidiosam indiligentius transcurrisse; adeo. que etiam non facile desiniri posse ex Butecedd.. quos Populos habuerit prima haec Illyrici pars. - Vonitas
non alius memoravit. AscriMionitas coni. Douiut. et sane Ascriseium eum
Rhizinio et Olehinio iunxit Plin. t II, 21. Sed inde non hene Armatur u men illud genti litium ; Crever. Consad III, 5o, n. as. Hac formula dista in IlIFrieo de divisione eius ; vide ad IV, 8, n. 4 , et XXVI, 2έ , n. b.
CAP. XXVII. I. Agassas 3 notat Doering. hanc urhem supra XLIV. 7, in singulari Agassam appellari, et sic plura urbium nomina modo in singulari, inodo in plurali adhiberi, T. C. Theba et Thebae. LEM. - Aeginien
sium noMiam crimen erat δ Iamae, etc. coni. Doering. Post erat sortasse ex
cidisse το quod. LEM. - Ad AeniOrum quoque, etc. Incolarum Aeni opp. in Thracia. Eos tamen hic intelligi non posse, pluribus argumentis Pro bat Drahenti. et emend. Aenealum
vide ad XL. 4 , n. 4 γ, qtas, Prae sidio Persei firmatos vide ad XLIV,
3a . pertinacius in armis suisse suspicatur.
319쪽
Scuntur, ut statuit, praeposito castris C. Sulpicio Gallo, prosectus cum haud magno comitatu, tegentibus Ia-tora Scipione filio et Λthenaeo Eumenis regis Datre, per Thessaliam Delphos petit, inclytum oraculum: ubi, sacrisicio Apollini iacto, inchoatas in vestibulo columnas, quibus imposituri statuas regis Persei fuerant, Suis Statuis victor destinavit. Lebadiae 4 quoque templum Iovis Trophonii adiit. Ibi quum vidisset os SPecus, per quod oraculo utentes sciscitatum deos descendunt, sacrificio Iovi ΙIercynnaeque facto, quOrum ibi templum est, Chalcidem ad spectaculum Euripi Eubocaeque insulae, ponte continenti iunctae, descendit: a Chalcide Aulidem traiicit, trium millium spatio distantem Α, portum
3. Lebadiae sin Boeotia ad sues Phoeidis, hod. Listidia , temPliam Ioseis Trophonii, ubi os Uecus, PeΓ
'Od oraculo utentes sciscitatum deos
Div. I. 34. - Deos; vid. Pausau. IX. 39, n. 4. - ΙOMi Hercynnaeque, sorte Hercyniaeque; vid. IOc. class. Pausau.
deseendit, et a Chalcide Aulidem I licti, trium millium passuum Vatio distantem ; vide ad XXVIII, 6 , n. 3 et XXXV, 5i, n v. Eurmi E. ι. edidi
dicehatur ut pagus Tunngraeorum et Portus duplex, maior ac minur. Ibi dem inclytum temPlvm Dianae. Portuum custodis, λιμενοσκόπου vid. Spunbein. ad Callim. Hymn. iu Diau. 39, et u 9 , ubi Agamem uota, 1 ex ille regum βασΩ.τυς τωυ βασιλέων , qui titulus postea datus Persarum Parthorumque regibus, de quo vid. Ern. ad Suet. Calig. 5 , quum mulaeta diu Λulide detineretur, duces que indignarentur moram, Clialcautis tuon itu naυntis cursum felicem ad
320쪽
danx mille navium Agamemnoniae classis, Dianaequo templum, ubi . navibus cursum ad Troiam, filia victima aris admota, rex ille regum petiit. Inde Oropum Atticae . ventum est; ubi pro deo vates Amphilochus colitur, templumque Vetustum est, sontibus rivisque circa amoenum. Athenas inde, plenas quidem et ipsas
vetustate famae, multa tamen visenda habentes: a P-cem , POritis, murOS Piraeeum urbi iungentes si, navalia magnorum imperatorum, simulacra deorum hominumque, omni genero et materiae et artium
Troiam petiit a diis, ct impetravit, filia Iphigenia tanquam Victima aris,
arae, admota Dianae, quae tamen eam immolantium manibus ere Ptam, substituta cerva, in Tauricum transtulit terram , ut in templo Dianae Tauricae munero sacerdotis tangeretur : quae subula Homerico aevo re-eeutior . sed Hesiodo iam nota fuit.
Heyn. ad Virg. Aen. II. II 6. 5. Oroρum Atticae opp., ut BPud Plin. IV, 7 seu Ir, et Ptol. Proprie prima Boeotiae urbium, in confinio Atticae, mari Propinqua, quam tamen Athenienses sibi vindicarunt, PoStquam agrum eius, de quo cum Boeotis contenderant, Philippus rex ipsis adiudicaverat; vid. Pausau. I, 34, et Thucyd. II, 23. - Vbi prodeo
Mates An uocmιs colιtur uua cum Amphiarao patre, temPlumque Metu stum est, fontibus PiMisque circa amoenum , et oraculum; vid. Pausan. I, 34 vhi non templi quidem, at arae eius et cultus eum Patre communis mentio sit; unde Dolim cum Κulinio suspicari, Livium esse corruptum aut memoria vacillasse I Strab. VII, P. bor sq. et X, P. 7 O B. Ηeyn. ad Apollod. III, 7 , n. 7; Sulinas. ad Soliri. Png.
io3; Philostrat. I croic. caP. z, S. 8.- Plenas quidem et ipsas υetustate fumae, multa tamen, etc. l . e. ut Crev. cx Posuit, Pleuas quidem monumentis Vetustatis, quae nihil aliud insigne habeant, quam quod reprae sentant heroicorum lcmPOrum memoriam; multa tam eu habentes, quae per se ipsa , et ob structurae magniscentiam , aut excellentiam artificii, visenda sint. LEM. 6. Arcem , POrtus , muros Piraeeum tirbi iungentes, etc. vide ad XXXI, 26, n. 3. Arx Athenarum , n αυω πο-
seu Aκροπολις et Cecropia, magnificis aedissiciis statuisque exornata; vid. Pausau. I, 22, 23, et de toto h. I. Meurs. Lecti. Attic. VI, 33, et Cecropia , et Piraccus in quo libro domuris et naWalibus Λthenarum agit. cap. I et 3 , in t. IV Gron. I lies. Ant. gr. ; Poiteri Archaeol. I, 8; k-yage dia i ne Anacharsis, C. P. 12. Nasealta, magnorum imP. monimenta, simulacra, etc. COui. Crev. - Μαω-riae et artium, sorte artis, etsi XXV, έo, graecarum arιtiam vera dicu