장음표시 사용
141쪽
& hoc sensu non nimis urgenda essent. Quis autem , cum haec omnia nesciamus, non videt, tutius longe esse , a periculosis consectariis ab nere , quam praestantissimo Viro absurdam sententiam tribuere t Acce- - .
dit, quod gravissimi Theologi, cum de I - αιυῖate & iniquitate Dei locuti sunt, phra
ses adhibuerint, quae, si omnem vim veris. Irum urgere vellimus, duriores sunt. Lega-tur cap. VII. & VIII. Dogmat. Theolog. P Iaavii LA III. in quo mirum non minus , quam Ethnicorum de Immensitate & utiqui- . rate Dei cogitata Nia profert; heic multa --. servantur loca, quae prima fronte asseras-- . sunt ι mitigata autem, innoxia videbuntur. si ad Mopum eorum , qui haec dixerunt, & hsententiarum, quas profitebantur, nexum attendamus. Praestantissimas. Theologus, a
Mis εν άγοις, H. A. Roesi, probaturus , Deum is
mentem esse prasianissimam, ' provocat ad consensum Gentilium ; & inter alia etiam Iocum Virgilii : Spiritus intus alit &αρ Profert , pag. 64. dissertat. de Religionerationali. Nemo tamen crediderit , eum Spicio Zae sententiae addictum fuis . uinto .' Multum tribuo R. Simonio, PIN linguarum Orientalium s artis Critica . periisμαο i dissiculter tamen eum probatu- ε
142쪽
rum, si viveret, credo , quod contendit nimirum, Veteres Sapientiae Antistites in universum omnes, cum de Spiritibus locuti sunt, nonnisi materiam aliquam subtilem intellexime. Hoc verum, quod Spiritus ejusmodi substantiis assimilaverint, quod item corpore subtili & pellucido, tanquam xehiculo quodam, instructos crediderint ; ' quemadmodum plerique Ecclesiae Patres idem asseruerunt: Sed quod omnem sub stantiae intelligentis naturam subtilissima. . , rum partium compositione absolvi putaverint ; hoc in universum perspicuis testimoniis probari posse, dissido. Sic per in Anaxagorae nonnisi ignem intelligi, quods Simonius contendit, probandum est quam- maxime. merbo; licet D. Nun ingius m gna pompa contra me adducat testimonium ,
ι Neque tamen omnes, quibus plena manu ad ductis hoc praecipue accedit, Veteres plerosque materiae mentem e diametro tum ratione naturae, tum ratione dependentiae opposuisse , uti tota philosophorum historia clamat, nee negabit, nisi cui persei.cta frons est. Unde non potuit illis mens esse maisterialis , quod recentiorum tantum inter Graecos commentum fuisse videtur , & sorte Zeno Cittieus primus fuit, qui ita philosopbatus fuit , inter eos,.qui praeter materiam aliud principium sive revera, sire verbolenus admiserunt. r
143쪽
Simonii; patet tamen ex locorum adduis ctorum inspectione, Simonium quidem di-eere, minime autem probare , nisi excipias locum Servii, cujus tamen Scholiastae au.ctoritas tanta non est, ut dicamus, & κ . tonem X mirgilium ad sensum Spinoetae esse torquendum. Verum est, Servium ad veris ,
sum a I9. Eclog. IV. V irgilii dixisse, de apes habere partem divinitatis. Sed quaeritur adhuc. quo sensu hoc intelligendum sit. Θειον hoe idem esse, quod praestantissimum, multis loris probat Cerda ad hunc locum. Diadymus opificium apis Θειον voeas: idem vi. detur adserere Plutarchus, cum aiT ἄλλα την μελίlis ημ ις σοφρο --μπ Ex Commentario ejusdem Servii ad Lib. ω ML AEneid patet, eum potius siuam semen ιiam adferre, quam unde hac petis rit m tb- ,. exponere. Ad versum enim 724. principio coelum ac terras &c. ita I quitur Interrogatas Anchisis, quine anima melist reversi ad corpora, quast aliud dicit, ramen illac recurrit. , quod Graece Το παν dicitur,
id est, quod omne s. 2uatuor fiunt Momenta, terra, aqua, aer , aether : s Deucriaire hae nihil est aliud o re hoe mundum non possumus dicere. Nam mundus non est rosam. Eras Deus es quidem Spiritus divi
144쪽
-s, quatuor Musius Elementa, universa. Igitur si de Elementia re Deo nascuntur omnia , unam originem habent, spar est natura omnium. Sed videamus, quid in nobis es a Deo a s quid a quatuor Hememtis. Euantum datur intelliga, ab elementis habemus corpus , a Deo animam e quod ideo Probatur, quia, quod es in corpore, terra, humor , anhelitus, calor qua omnia videntur, sicut etiam Elementa) animus in sibilis M. Acut etiam Deus, unde originem ducit. Illa praeterea irrationabilia siunt , sicut corpus. Contra Deus habet consstium , sicut etiam animus. Deinde et menta mutari videmus, qu rum perire mutari es; ergo me animus perit, qui inde originem non ducit. Nam pars semper sequitur genus. Hue igitur tetendit primam intentionem suam, uι animos immorinvales diseret. Ha tinus Servius. Ex quo patet, ipsum minime siensium mirotis erit time locorum e Philosophorum decretis p ' litorum explieare, sed plieiter in sensum inquirere, qui sensus etiam ita compar . tus est, ut Spinata sententiae prorsus eOnformis non sit. Sexto: quodsi tandem adlingio concedam , mirgilium loqui ex mente Platonis de anima mundi, nihil tamen lucrabitur. . Non enim Rectorem
145쪽
Universi, ted animam mundi, ne1clo, quo modo ortam & temperatam, mundi partihus infusam esse, asserit Plato. Probanis
dum igitur, Deum ipsum ex mente m*itti s Platonis in unam Fusantiam eonfusium esse. Sed testimonium sane R. Simonιs hoc non eonficit. Unde patet, quid de Musiris
Viri verbis, quae Sect. 8 I. initio fudit, senistiendum sit. . Adducto enim testimonio R. Simonii, ita loquitur: Euo te nunc vertas. fere nescio, nisi in R. Simonium exeandestens, eum vilipendere incipias , quod soles facere, quando Scriptores juniores aluer, quam tibi sedet, Platonis doctrinas intelligam, itemque exponunt. Non irascor Celeberrimo Critico . non perspicacissimo Gundlivio propter disesensum illum in re levi ma, nedum ut tanistis viris dicam scribam. Facere enim hoc solent Dinores umbrMiri. Imo aequissimo animo fero, quae Incomparabilis Gundlingius in hac ipsa Sectione contra me effudit γυ-no horreo victoria. Quod ut pateat,ipsissima Elegantis i Viri verba adponam. Ita Te
loquitur filustris Doctor Gaialismus 9 in g=rum vomit praesemius error , ut nec vιdeas snee audias, sed siensibus quibusque repugnes finihilque argumenti admittas ; utia puras, te audire, atque aliquando.cogitas, te cupera
146쪽
doeera; cum ιnserea nec contraraas Demonia
frationes assensu tuo digneris unquam, quia te intus agιtat Spiritus Vertiginas , ae mens tua magno sie corpore misicet Dinorum, quos idem adpavit Θdus re contra veritatem obdurais: vit; semper recolendo toties vanissime prolata. mentem nimirum divinam s animam mundi. 1 a materia sipaFari. Hactenus Excellentissimus Gundii ius. De re ipsa judicium esto penes eruditum Lectorem. na. XXXIVω Cl. Guniatu. differt. SeeL 82. locum. Plutarcha , quem frustra adductum dixeram, vindicare nititur. Nimirum ex illo voluit probare, Deum Platonis Universum, ma- , wIiam, mentem, animam, mundum, uniisus rei diversas tantum denominationes ec , 2 1se. Ostendi 'dissertati mea pag. 933. Amtare hum in citato loco aliorum Philosophorum referre sententias, & adduxi ipsa ' Plutarchi verba, in quibus eorum opini nes refellit. Quamvis hoc negare haud f possit Cl. Wis, contendit tamen, Plutarchum 2ntentiae suae favere 3 In eausa primaria, , inquit, Charone u ingenue fatem , omnesi ' res singulares constare ex intelligente sβψ -
147쪽
Forma vero sicuti natura cuique complementum dat s ita elaret, divinam istud e rere substantiam, cujus particeps sit materia d' - mundi vero animam amplius aliquid eontis re praeter intelligibile ae siensile, quod est in robus uni mersis. Sed verba ipsa Plutarchi ad ' . ferenda suissent. Plutarchus recensuit Cris . leberrimorum Philosiophorum , Crantoris sXenocratis sententias de procreatione Mnatura animae mundi ; quibus adductis, ita ait: Mihi, si proba bilitas pro regula 'judicandi sis babenda , utrique videntur a Platonis opinione aberrasse , Si non propria piarita concinnare , sed eonstentiemtia Platonis sententia dicere sit propossum. Addit jam rationem pag. m. 40o. ζο μεν iu
quippe illa e mente comprehensibili O sensilinatura minis , quam dicum, non declara
148쪽
rur, qui anima magis , quam aliatrum quarumvis rerum sit procreatio. Nam cum 1 emundus, tum quaelibet ejus pars, ex rsis dum bus constat naturis a quarum hae materiam syubjectum, siti formam oespeciem rei nassenti. praebuit; re quicquid materia informalom est
participatione atque adsemilatione ante gibilis fise enim liceat vocare eam, quasla men te percipitur natura hoe statim consequitur, in tangi viderique posit. Anima autem
omnem siensium subterfugit. Ex hoc loco
'Plutarchi patet, minime eum existimare. l. νοννα και la cis τα in unam massam seu substantiam confundi, nedum Deum ipsum cum mundo misceri; sed hoc tantum vult Plutarchus, frustra Philolophos quosdam, naturam animae mundi ejusque originem explicaturos , provocare . ad commixtionem animae & rei sensibilis. . 1n omni enim definita corporum specie currere materiam & λrmam, quae χωma aliunde accesserit, re nimirum intelligente ; animam autem mundi jam in confusa illa materiae mole praeextitisse ;quae postea latius exequitur. Pag. m. 63
expresse ait : Ius vero materiam corpor am misieri cum individua volunt, errant. Primum meo, quod nasio carFarea materia a nomine
149쪽
nomine heie utitur Plato : quam alias reisceptaculum , Omnium rerum capacem V - , trieem solet dicere , non circa eorpora disia
duam , sed ipsam corpus, quod in Angularia
ἀυidatur. Deinde, quid intereris inter mundi s anima procreationem , si utrumque ex . . materias intesgibibbus es constitutum Z Ipsi
i quidem Hvio, quasi abominans anima ex com pore ortum, ait, intus in ea corporeum sis. a Deo eodocatum inorisque ab ilia oecultatum t umque totam animam rasione absolωσι .deinde argumentum de materia proponit . qua ante, cum animam crearet , nihiI opus habuerat, utpote sine materia natam. Idem, ut notum.est, pag. m. 63O. duplicem an
mam e Mit, ut causam inveniat turbulenti. illius motus in materia prima. Adeo ut pnaeter Deum habeamus duplicem animam una cum materia. Eas autem substantias in unum confusas, nullibi docet; adeo ut caetera, quae in hac Sectione profert Gund-liritur, mera sist figmenta, nudo tesimonio; Fubnixa. Sect. 83. denuo urget tria illai Principia Platonis , & , quocunque demum, modo intelligam, putat, necessario inferri, . Deum cum mundo unicam essicere subinstantiam. Non semel in superioribus de
hac re dixi s diri in Plasone di T. Loesi
150쪽
Deum describi tanquam Ens excellentissa mum , νουν tanquam παρα γροι aeternum,& per se subsistens; animum mundi tam' quam causam quandam ex divisibili & i divisibili temperatam , omnia tamen in mundo visibili pervadentem & foecundantem , ejus autem originis vestigia certa in Timaeo haud reperiri , recentiores autem Platonicos adserere , Τον vo a Deo, animam mundi a secundo principio ortas esse, omnes autem propriam subsistentiam hahere. Urget igitur D. G. & priorem αposteriorem sententiam. Euod si igitur, , inquit, proprietates timus Dei tantum hypo siaticis nominibus sunt eo sua , Deus unus
eris in omnibus rebus, earumque ultimum complementum constituet, pervadetque omnia, velut materia Cartessi subtilis . Argumentum ergo Gundtingit huc redit: MLma mundi s Deus unum idemque sunt: ann ma mundi omnia pervadit, atque cum mundo eommiscetur: Ergo Deus Hiam cum , t mundo commiseretur. Nihil jam dicam de r Vore propositione. Supponam, illam veriram esse. omnis quaestio redibit ad minorem. Quaeretur nimirum, utrum anima illa mundi, vel Deus cum mundo, unicam