장음표시 사용
91쪽
numeras agnoscit Avianιias inter se diis versi imas 3 causam adpellationis autem hujus nullam aliam invenimus, quam quod illae substantiae omnium excellentissimae sint; ita enim omne in suo genere excetriens adpellari, integro capite docuit Doctissimus Clericus in arte Critica. Hine Cicero Platonem Philosiophorum Deum ad Llat. Ideo autem Θεους dici illas animas stellis praefixas, quod partes sint ab Essentia divina divulsae & disterptae, nullo perspicuo probare poterit testimonio. Vel ipse locus Platonis, ad quem Cl. Vir provocat, aliud insinuat. Ita enim integer ex ve sone Ficini pag. m. 882. sonat et Ath. Iutassi Solem, Lunam, eateraque S era ani ma ducit euncta, nonne singula quoque 'C LIN. quidni ' Athen. de uno igitur verba faciamus , qua astris omnibus possunt a eommodari. CLIN. de quo ἰ Athen.
Solis quidem.corpus omes homines vident , animam nemo, nec etiam alterius animalium corporis, nec vivi, nec mortui. Idque genus
eum nulli corporis sensu percipiatur , hola mente comprehenditur. Auare snos de ipse hoe Fola tmelligentia rapiamus. C L I N.
quidnam ' Athen. eum solem anima moveat,
si ιrium modorum aliquo ab ea fieri hoc asse,
92쪽
rimus , fortasse non aberrabimus. CLIN. quos dicis modos δ Athen. quod vel intus in hoc rotundo eo ore ines, squo libra ipsum' transfert,quemadmodum nos anima nostra quo
libra ducit. Fel ipsa finis quidem es, s eo
pus aliquod ignis vel aeris nacta, ut quidam jum, per vim corpus corpore pedit. Vel tertio, quamvis ipsa nuda eorpore μι, quia ta- men atias vires, seupra modum mirabiles, habet, fariis disit. CLIN. eerte uno isorum modorum ab anim agitari euncta messe est. Ath. praesae autem, at stris eurru quodam in- trinsecus teneat corpus Egis ejus anima, immenque ita canctis inundat, sive foris At, si quomodocunque quis excogitet, Deum esse, am omnes artistemur. An aliter C LIN. Ita cerae, nisi quis extrema dementia tenemtur. Athen. de umversis praeterea flesiis, siana, es annis, mensibus, cunctisque temporiabus , quid aliud quam Me ipsium diremtis ' imoniam anima stanima omnibus virtutibur . 'praedita Agorum omnium Musa demonstrata sum, Dras eas est a rmabimus: sive in com i risur finii riae tanquam animalia quaedam 'caelum totum exornent: sive quomodo ηνσali re agere id dicantur. CLIN. omnino. Alben. ita ergo istis conre , poteritne alia' ' quis negare, plena Deorum omnia esse. CLIN. 's'
93쪽
nullus adeo menιe captus est hospes. Ex hoc Platonis loco patet , I. animas ilias, sellia proras , promui inter si diversas essem, a. easdem Θως diei, spro Diis cultu quodam ex mente Platonis prosequendas. Platoanem ipsium, qua ratione eum caelesibus com juncta μι, definire noluisse. , Ubi manet autem confectarium illud, quod inde elicere vult D. G. nimirum, animas ipsas ex divina essentia emanantes unum cum mundo efficere , & propterea Θως diei i Provocat ad Cic. Acad. Lib. I. cap. 8. in quo Cicero ex mente Platonis animum mundi Deum vocat : Hunium eodem etiam sensu locum
Ciceronis intellexisse ι. & inde ita ratiocia natur : De ratero optionem tibi relinquo, ipsum supremum Deum Avionis animum mundu es. credas, sisque eum mundo iscludas an animum secundo genuum m Demiurgum, aut ex memte d vina ac Monari ortum eredas Si priamum, actum est de Le s secundum , non
visera erete. Ille enim ortus emanalionem, sui t sieeundam, eum fieri nequeas, ut onus, is Systemate Platonis aliter, quam pre emana. timem explicesur et auia omnia, qua de anima mundi praedicantur παίδα, seu qualisatem innutina divinam caesiempiternam. auocun-sἀe Oe vertat, circumscriptus eris caΡusque,
94쪽
i , D Da Idustris vir triumphum ante vi
ctoriam eanu. Quod ut pateat, sequentia observo. I. Verum est, Ciceronem di .li xisse animum mundi Deum esse, unde ta-j . men minime inferri potest, animum muni
di supremum illud Numen esse, quod Plato tantopere laudibus extulit, nisi simulti coelum , & terram , & astra supremum Numen dicas Platoni fuisse, quod absonum. 2. Animum mundi supremum Deum Platonis non esse, supra jam clarissimis lotis Platonis&Timaei Locri probavi. omnis igitur controversia redit ad quaestionem de
origine anima mundi, utrum nempe ex Deo
' μ nee ne, & hoc posito, utrum id factum per fluxum proprie ita dictaram. Diximus suis pra, Platonem & Locrum perspicue nihil de
origine hujus animae mundi adserere, Pla- , tonicos caeteros illam a ortam tueri. Habebimus igitur praeter Numen praestanintissimum, Patrem omnium rerum, misti Mina 4. Quod si anima illa mundi vel a Deo summo vel a mente orata sit, probandum Gundbetio, id aliter ferimn potuisse , quam per proprie ita dictum paratum Secretionem, quod ipsum universae Philosophiae Platonicae principiis contrariisum est, quae perhibet, oriri ἀπο , ἐνος Τιες V F s
95쪽
quod praeter alios multos eleganter docuit Cl. Brue erus in hi 2 philosiopb. de Idris , selegantis a dissertat. de convenientia Num rorum P thagora eum ideo Platonis Sin. XL. Tomo VII. Amoenitatum Cl. Schelhornu inserta ), non juvat dicta igitur repetere. Dixi jam supra, ipsos Christianos in aeterna filii generatione explicanda desudantes, voce απορρο- uis, omnem tamen fluxi nem proprie dictam aspernatos esse. Evolvi autem nuper G. Fabricii Bibl. Graea mons. σοι γυ-i Eunomiam olim sitnili argumento usum ad aeternam Filii generatio. nem subvertendam. Ita enim ratiocina
96쪽
λυμαινομενου. i. e. Si quis enim Essentiam hane communem reddere eum aliqua re alia, vel delae sentia. alicui aliquid impertire voluerit, neesaris Me facere attentabit, vel steum dum diremptionem ae partitionem, vel secum dum similitudinem c 'comparationem. Utrum
autem ex his asseratur, multas profecto sicum futuitates vel potius blasphemias trahet sis. feret ipsa abstrato. Etenim strae dividatu . iaut in partes secetur , non amplius ilia esse potes ingenita, eum videlicet ipsa illud, quod antea non erat, ex tali divisione fiat: imo έoc pacto eorruptionis expers illa esse nequit , Auidem panitio sa totam Incorruptibilit, iis Majesatem labefactat. Ad haec Evnomia
verba ita commentatur Cl. Fabricius eme primarium Eummis argumenιum ae pro
se unicum , fieri non posse, ut ex ingenita dis vina Essentia semilis ipsi sibus generetur. Umae quiequid de generatione Fibi in sacris L seris dicitar, ille de Creatione acripit. Sed non majoris ilia argumentisio mihi videtur esse ponderis , quam si neges , ab increata divina Mentia aliquid potuisse ereari ac pro duci. Causam autem adsertionis transfert insuperbiam Eunomii, qua ab Aetis Magistro edoctus non dubitamis proferre sulta hac verba,
τοσουτον ἀυτον έπιμμαι και Osa , ως -ειδενων i
97쪽
perspicue Deum,quaeis sit, novi, ae tantam ic ius notitiam sium consecutus, ut ne me ipsium quidem melius quam Egum noverim. Comis mentarium hunc Cl. Fabricii , vel ideo adduxi, uti pateat, Cl. Viro haud impossibilem videri generationem aliquam agemam an ditanis, absque omni partium divisione. Unde Gmul etiam liquidum est , si vel maxime Certum esset, animum mundi a Deo ortum, nondum sequi, Deum ipsum ex partibus constare, aut cum anima mundi uniis Cam efficere substantiam. 4. Quod si concederem, animam mundi a Deo ortam, di arctissime cum Deo connexam, nondum ramen captus esem, ut quidem Isi bis An- tagonisti putat. Conmenerem enim memet ad duplex primipium coexsens, is materiam a Deo in origine non dependentem, sed λε bitatam ιantum, ut corpus ab animo, domus ab Hostise.inhabitatur, 3 atque ita evaderem Sed cum priora sufficiant, metus nullus eae Isiud vero ita pergit acutissimus Professor ad modum fores Scholasteum, ae simul ridiculum,negare e uxum,ubi agnostisur caenumeran. rur fontes Deorum, tamen ae Splendor mentis dii vina, sicundaeque abundantia, profunditas caepa cunditas Sperfectis in res omnes derisvia.Mihi
98쪽
vero plane videtur Viro Docto indignum, sine cessatione adserere, Platonem, Platonem inquam, credidisse, Deum ex partibus consim re, essentiam divinam in varias partes scis, sam esse, neque tamen perspicuis hoc probare veterum locis. Oraculorum Chaldaicorum Auctores, Platonicosque.juniores de μορροιαις, & similibus, frequenter locutos scio a Sed cum in Platone, atque T. Locro, talia
non inveniam, dissido inanibus ratiociniis, quae illi in medium prostrebant. Erudiistissimi Viri dudum agnoverunt, Iamblichum, Proclum, Plotinam, eaterosque Schola Platonica Prose ores, non quid Plato senserit, sed quid eum sensisse putaverint, dixisse. 'in Cl. Fabricius, Vir harum rerum peritissimus, Bibl. Graea Gm. 8. pag. I6. ita loquitur occasione Commentarii Procli in Theologiam Platonis : Hoc si enne, inquit,
recentioribus a Plotino usque Platonicis, ut
Christianorum stitieet objectionibus ad anguinstias compulsi 8c ad incitas redacti, viamque non invenientes , qua ratione Platonicam philosophiam misbi inent & defenderent, ea, quae detormia &deprehendebant, longe alia ratione eκplicabant, immo divino Trinitatis multerici capit, Sc tamen reve lationi, quaeque eam exhibebat, Christianas religi
99쪽
IFOe ad texant, sive subflauant, re tamen pro
genuino universa venditent Plaιonismo, quasi Plato, si non ita sensit, certe debuerit ita sin-ι- , ut ipsi comministuntur. Idem sentit Eruditis us Cudisorth apud eundem Fabri.eium pag. S 24. quibus calculum suum praeter alios addit mr summus Iob. Clericus in notis ad Oracula Chaldaica pag. IIo 8. Ed. Olearii. & Bibl. Misa Tom. 3. p. 89. IN mu CL Gundling. in Hisi Philosioph. Moralis p. 2Ο. Oracula Chaldaica recentioribus adscribit Platonicis , & se ista non intelligere scribit semet, Proeli adsertionem de Creatione ex nihilo Platoni credita comis mentum esse putat , cur ergo Omnia, quae a recentioribus credita sunt Platonicis, Hironi ipsi asscribere vult Z pleraque de μορροιαις intelliritualibus Sectionibus,fonte fom tum, paterno abuso, inventa & comenta re
ni honorem deferre recusantes , ipsi ratiocinatiunisculas ejusmodi 8c vacuos sine sensu sonos effinx runt, ut voces saltem Nihili, ut ita dieam, haberent, quas praestantissimis Christianorum doctrinis opponerent ; quod istorum temporum literariam historiam percurrenti erit longe elarissimum. Et tamen eos per Deum 8c intelleitualia materiale quid intelis
leκisse , nemo asseret, qui vel duas oraculorum lineas legerit.
100쪽
centiorum illorum Platonicorum sunt, quae admittere tum demum possumus, quando cum perspicuis Platonis decretis conspirant ; quam primum vero ab iis recedunt , & pro lubitu Platonem imterpretantur , causa adest nulla cur, pertinaciter eorum dictis inhaereamus, aut adseramus, Platonem non aliter interpretandum esse. Hinc satis jam patet, quid de locis Proeli & Plotini Sect. 4 & r. allatis dicendum sit. Mulis illi loquuntur de fluxionibus diminis &fom
te idearum, unde omnia oriuntur intellectualia, nullibi tamen hi ipsi perspicue de
notant Loquatur de hoc argumento ipse Plato. IaPhaedone pag. 78. ita mentem suam pandit et
- ἐχ-- i. e. Ipsa illa essentia, quam interrogationum responsionumque vi definivimus, quod revera exiliat, utrum aequaliter semper eodem modo habet, an alias aliter ipsum nimirum aequale, ipsum pulchrum , ipsum singulum id est, id quod revera existit nunquamne ullam mutationem suscipit Z eo dem, inquit Cebes, modo Sc similiter habere necensum est.