장음표시 사용
491쪽
Iam memor inceptum peragens sibi eum laborem Aggestam cumulavit humum , iamque aggere multa
Telluris tumulus formatum Crevit in orbem. assis Quem circum Lapidum lami de marmore famaris Conserit, assiduas cuniae memor: hic si racanthus Et rosa PurAureo crescit nubicundia colore, Et uiolae genus omne hic mer Syartaniaque minus Atque hyacinthus: et hic Cilici crocus editus aritro; με Lmurus item Phoebi surgens decus: hic modo lamne Liliaque et roris mon avia cum mramni, Herbaque turis νυ Priscis imitata Subinis, mr mlhesque, ederiaeque nitor Pallente Cor mM , Et Bocchus Lybiae regis memor ; hic ramurranius Mis Phthalmusque Mirens , et se ersorida mnus pNon illinc Narcissus abest: cui gratia formaerane C lineo ρromios exarsit in artus; Et quoseumque u Mane vernantia te ora sones. His tumulus super ingeritur: tum 1irimae locatur Elogium tacita quod format litteria ooce rParre Culex, Pecudum custos tibi tale merenti meris oscium citae μro munere reddit. Diuili oci hy Coosl
492쪽
494쪽
.Carmen hoe, etsi inter Virgiliana opuscula vulgo referri solet. ata Virgilium tamen auctorem habeat, fides nos satis certa deficit. Sunt quidem multa , quae probabile hoe faciant: nee dubitationis tamen ea me defutat ex parte altera; itaque aegre serandum non est, si in diversas opiniones discessimo viros doctos .ideas. Milicet de rationibus, quibus contenderuut inter se. vidandum erat; inter eas autem multas esse leves ae futiles negari nequit. Ea tameta omnia, quae de hia dicta sunt, ut iterum recocta apponam necesse, puto, non est . ut potiora summatim pro more meo exponam , iudicio meo qualicuuque interposito, Loo sorte est, quod lector a me exspectet.. Qui Virgilio carmeci vindicant, argumentia fere utuntur iis, quibus earmen hoo politissimum . praestantis ingenii poeta , ipsoque Harose, non indignum declarant. Ita vero non evictum est, habendum quoque esse Virgiliani ingenii setum, si quod carmen est, quod eum nou dedeceat. Vetus aliqua eaque idonea auctoritas allatia in medium una est. Nam, quod ex Seneca vulgo
Iaudatur Ep. 9a ut ait Virgilius noster in Scylla, non viderunt viri docti ad Λeo. IlI, 4a6 sq. spectare, et in Scmia, Esse iuloeo da Scylla. Quid i quod nec a Pseudodonato, qui reliqua
carmina Virgilio tributa recenset, nec, qua tum memini. ab alio vetere Grammatico in simili instituto , Ciris mentio sit. Indoeii enim Monachi, Servianis in Aeneidem commentariis in fronta adsutus, pannus, in quo Cirina scribitur, i memorari adversus me vix potest. Quod autem poematii praestantiam verbia quoque ornant, ut Sestiger id nulli Latinorum neque nitore, neque elegantia cedere dicat, Barthius vero lucentissimum inter u lla ellam in ma. Iuluulad exaratum erat Decimina, non, Citti.
495쪽
omnia antiqua poematia appellet. in eo studium virorum doet rem video, iudieii' ubtilitatem desidero. Noa enim satis eircumscribunt praedicationem suam , eoque , dum ultra terminos evagantur . ne id quidem obtinent , quod in medio positum erat. quodque recte se habebat. Quod in carmine hoe tantopere admirati sunt viri doeti, si propius intuearis, nihil aliud suit, quam
orationis ita plerisque locis dignitas, ornatus praeclarus. splendor quoque; tum numerorum concinnitas. Haec sunt, quae viris doctis tantopere se probarunt; sed , an haec illa sint, quibus poeticae laureae decus parari possit, admodum dubito. omnino ab inventi felieitate, quae lamen res una Omnium maxime poetae nomen et laudem continet, carminis huius laus anagna vix peti poteste uti nee traelatio apta aliqua se eommendat, nisi in loeia singularihus iisqus sera ad eommunem Poetarum --
hem speetantibus t euiusmodi est nutritas opera in virginia dolora allevando, puellae miserae querelae et stila alia. Contra sunt loea ulla ad pedestrem orationem proniorar ut loena da di arsis super Sorlla opinionibus v. 63 sqq. - 9o , alias super tabulae in Britomarti varietata 3o3 sqq. I aeo et similia eum traetata nite Mere nequeant, honus poeta non facile attinget. Alia ad rhetorieam egregie accommodata tunt, ut lo querelis puellae: et, si quid est, quo adducar 4 ut Maroniani ingenii se tum asse hunc putem, hunc propiorem ad tragieam veheinentiam et rhetoricam deelamationam affectum esse dieam, quem in Virgilio me agnoseero iam alibi ae ratius exposui. ιγ Aeeedit orationis politicae saeuitas, quae in hoo possin suit eximia r quae ea ipsaeausa fuit, qua adducit viri docti cetera etiam omnia in eo casemine pronuntiarent esse summa. Poetae Maronis ingenium agno Mera mihi videor etiam in eo, quod, cum argumentum hoc .haliis poetis esset pertractatum, relictis illa iis, quae ab allia praerepta erant . ingenium applieuit ita ornandis, quae ab aliis
nondum essent ocon pata. Ita forta excusari potest, quod illeia , quod summum rei momentum, ipsa ακμ4, erat, resectionem eomae, verbo exposuit, et vero ne verbo quidem attigit ea, quae resectum Nisi eomam gubsequuta sunt, donee ah traheretur Sulla navi alligata. Exspectabam in primo Minois conspeetu . in pactione eum eo sanetenda, in coma Nisi resecanda, tradenda. et fida Minois ex conditione pretionis exigenda, poetam diser-
Vid. vol. II Disquis. I. a. Vt II extra a. XIII Eae. ad Aen. II, p. 306. 7. Via. Ii et Aes. X pr. Vol. III.
496쪽
tum, eopiosum et ornatum. vix verbo memoravit hare omnia. Vitio hoe laetum dieest nisi iudicio illi subtiliori illud tribueris.Lexioribus equidem amo meatis necensebo omne illud, quod a repetitia tot Virgilianis versibus ducitur, sive ut hine colligas ipsum Maronem sive ut
alium auctorem suissa statuas. Vix enim firmo lando nititur argumentum , quo Scaliger usus est, eum dicereti auctorem carminis ut esse Virgilium credamus, hano unam rationem vincere, versua
rebro hic repetitos, ιγ qui passim in Aeneide et in Georgicis atquo in Boeotieis leguntur. Atqui potuit carminis esse alius Berior ouetor, qui ex Virgilio plurima mutuaretur, vel qui id ageret.
ut Virgilii nomen et auctoritatem mentiretur. Commemoravi adhuc ea . quae probabile sacere possint , ad Maronem auctorem hoc carmen reserendum esse. Alias rationea Barthii aliorumque nee commemorare iuvat, Deo opu1 est. cum eas dudum exposuarit ac refellera a tuduerit doetissimus Praesula
Iustus Fontaninus in Hist. Litti Aquilei. p. 35. Eodem loco magna eum iudieii subtilitate ae doctrina vir doctissimus ex Vi gilii Bel. VI, 74 sqq verum Ciris auctorem eruissa visus est, ut, quod Gitanius iam olim suspicatos erat, Barthio mox Probante, is Gallias sit, cuius carmina illis versibus attigerit poeta plura, inter quae duo fueritate alterum, quod nune habemus, Ciris, de Scylla , Nisi f., ita ciri in mutata, alterum de Seylla Phorci filia: Quiri loquor aut Semlam Nisi i aut quam fama sequuta
est Candida succinctam latrantiatis inguina monstris Dulichias oexasse ratEs et gurgite in alto in timidos nautas canibus lacerasse marinis p Non equidem, tamquam satis valida, argumeuta omnia ampleetae, quae illo attulit; nee tamen quicquam ingeniosae coniecturae obstare videor convenit enim aetas Galli ao
Messalae; nisi quod dissicile est ad intelligendum, quo eum pudore tot ex Ciri versus Virgilius ici sua carmina, aut ex his Gallus in Cirin , adoptare potuerit. Nam , quod Gallum Epieur a philosophiae operam dedisse nune ignoramus, morari potest neminem, quin assentiatur Praesuli dignissimo. Superest igitur, ut versus illos seriore aetata ab interpolatrica manu in Cirim iusertos esse dieamus: quod nec improbabile fit. Qui Catullum pro auctore carminis habuere citi quibus Eglinus suit, cuius Vindiciae Cirta Catullianae sunt i quandoquidem eum Epithalamio Thetidis et Pelei nonantia possa comparari videbant; non animadverterunt, Messalae, cui inscripta est
Apposuit eos Io. Schrad. Emendation. p. 33 sq.
497쪽
ris, aetate se refellἱ r nam is paveos ante Catuli; obitum annoa natus est. Sed et haec accurate tracia it Fontaninus l. e. pag. 33 36. Quo argumento Valerium Catonem Ciris auctorem edide rit Deirios in Commenta ad Senecam, ex eius verbis intelligi nequit. Quod si tamen Virgilium nuctorem Ciris adoptaro eum Scaligero et aliis malit aliquis, non tamen eum eodem Scaligero comminiscetur tot alia, quae probatione idonea destituuntur e paullo ante mortem suam , et Athenis aut adeo Megaris . Virgilium hoe earmeti composuisse : etsi iam tum , cum Cici iugeri heret, auctorinearminis nonnulla carmine se tractasse, et, cum iam ac poeniteret, iis depositis ad philosophiam so eontu-lἰsse narret ipse v. I sqq. 42 sqq. Iuvenem tamen se testatueauetor satis manifeste vss. 42 sqq. Sed quoniam ad tantas nune primum nascimur aries, mne primum teneros firmamus ro re nemos : Haec tamen interea quae possumus, in q&ibtis aeta Prima rudimenta et primos excomtis tinnos , Acc*e. Si porro Messalam iuuenum doetissimum v. 36 appellare potuit, iuvenili ae lato constitutum eum et ipsum tum fuisse necesse est, eum Maro illa seriberet; id quod temporum docet coinparatio. I) ne in tamen vel ale in medici relinquere satius duco. Inter.haee, etsi ea eminis facies omnino satis liberalis est: negari tanaen nequit, varices passim et ulcera corpus obsidore, loea oeeurrere plurima scabra et horrida , versus duriores aut pedestri oratione depressos, alios prorsus eorruptos ne sensu earentes , ut interdum honestas illa oris foede contaminata aciprorsus obliterata sit. Scilicet primum id, quod in carminibus his minoribus evenisse videtur fere omnibus, etialii in Ciri laetum arbitror, minoro tamen cum audacia quam in Culleo . omnium uno maximo laedato carmine, ut iam antiqua satis aetato in ea exere erent se poetarum suu versi scalorum ingenia, variando et ampliseando carmine. Adscripti in margine versus,
saepe imperfecti, a librario, qui deseri hebat eodicem, in textum sunt reeepti, nonnulli satis . arguti, alii. x similibus veterum poetarum locis retracti vel adumbrati; qua de re supra nil Cu-
Nuper quoque Io. Achraderiis auctorem p. 45, SealIgertim autem Emendat. e. 3 pag. 3 Virgilio Cirim refellii p. 4ι.
vindieavile nec tamen is argumentis
gravioHhus, quam alii, sussultus. a) Naltis enim Virgilius a V. C. Idem doete adversus Galli nomen 684, Messala a nee lile elatuit disputat p. 48 , et advecius Catullum ante 7 8, ae l. 23.
498쪽
lIoem dictum est. Aeeessit alia calamitas, ut earmina it Ia perplura saecula ignota et sepulta iacerent, et ut vix unum vel ait Tiam exemplar ad nostram aetatem perveniret; quod cum obscuris fugientibusque litteris oculos librarii recentioris, aut etiam operarum tVPographicarum , salleret, eorruptelas infinitas laserriri esse fuit Conspirant itaque in eorruptelis editiones sera omnes, nee e Iibris scriptis, qui et numero paucissimi, et, quantum intelligo, omnes rece tiores sunt, auxilium expectari posse videtur. Nic. Heinsius ici epistola ad octavium Falconerium satetur, Ciris exemplar sibi nullum evolvere licuisse, ante artem typographicam inventam descriptum. Evolvit tamen ille postea ma. Basileensem, aut variantem lectionem ex eo accepit; attamen et illosuit ehartaceus , et, quan um intelligo, in corruptelas vulgares tibique consentiti Absuit Ciris a prima Virgilii editione, etsi ea minora Virgilii poematia complectitur; aecessit vero in Ilomana altera vid. Recensum edd. h. a. Omissa hine ab aliis, ab aliis addita: efi Fontani n. Hist. liti. Aquilei pag. έo. Enarrare eam primus aggressus est Domitius Calderinus in edit. Ven. a 483 per Baptistam de Tortis, hinc t 489-iέ9t, i 49a et al. Paullo doctior commentator successit Iulius Pomponius Sabinus . commentariis a. a 486 vulgatis, et i5i9-- i54. hineque in edd.
Henrico trinis repetitia: tum copiosior commentator Aseensius a. i5o-a5o5 et al. Tandem etiam oritica manus accessit, eaque
viri summi Iosephi Scaligeri in Appendice Virgiliana Lugd. 15 3
multas ille attulit emendationes praeclaros, alias durissimas, non ullas prorsus non serendas. Lectiones eius et interpretationes recepit omnes Taubmannus, vir doctus, qui . quod supra iam diximus, ex aliorum iudicio totus pendebat, suo parea uti solitus, edita Ciri a. ibi8. Vix bis terve Barilitum comparat, qui interea i 8 Cirim commentario instruxerat, valde tum adoles eas , et omnino doctrinae copia praestantior quam iudicii subtilitate. Attigit idem loca nonnulla in Adversar. XX, ao. XXII, 9. XXIlI, 9 et ai. XXX, αέ, et, ut eo loco se facturum profitetur, denuo Cirim edere eonstituerat, si exemplum aliquod manuscriptum nancisci unquam posset. cs. Fontanin. l. l. Equidem comparatis antiquis, quae ad manum erant, editionibus, omnes sera inter se in easdem lectiones et vitia conspirare intellexi. Quod cum semel animadversum esset, satis habui, Venetam 1484 per Thomam de Alexandria expressam, mox quoque Aldinam primam isos, comparare. Manum eineudatricem
499쪽
non experta est Ciris nisi iti Aldina t diserorum interum 'oδια rtim in Privum lusibus etc. t St7, de qua editione ab Asulano ea rata et i 534 repetita iam in prooemio ad Culleem dietum est. ci Εx Bembiso codice, cuius ope Culex tam praeelara fuit emendatus, Ciris nihil auxilii consequi potuit; quandoquidem ita
eo oodice illa exarata non erat. Alios igitur codices Asulano ita Ciei ad manum suisse neeesse est, de quibus Nunc nihil constat; profitetur quoque vir doctus in praefatione, se haec carmina collatia pluribus exe laribus emendasse. Aldinam recensionem expressit in plerisque editio Veneta apud Alo sitim de Tortis i 5. t. sed pleraeque aliae, quod mireris, Aldinam deseruere et veterem lectionem repetivere. Occurrunt mox editiones, uti Ven. apud Hieroci. Scotum i5M, apud Bonellum i 558, Georg. Fabricii. Plantini, quae ita margine varias lectiones habent, quarum magnam partem emendationes virorum doctorum esse vidi. Nam suam passim, qui singula loca in Ciri, ut in aliis veterum libris emendarenti Sic, ut unam vel alteram Iani Parrhasii et Paulli vardi correctionem taceam . plurima correxerat in Miseell. iphyll. VIII. a3 sqq. 1ac. Nie. Loensis, qui ab amim Leopardo exemplum Ciris acceperat ex prisca editione descriptum , addita eius castigatione. Hanc ipsam editiovem CataIectorum intelligosuisse illam, quam Heiosius diu se frustra quaesivisse ait in Episti ad Daumium Tom. V Syllogea Burmanti. p. at 8; nam Barthi In Adversariis ea non ipse usus est, sed ad Loensis fidem provocat. In Misceli. Obas. vol. IV loca nonnulla ex Ciri retractarunt viri Metit sed levioria sere momenti. Cum a nemine adhuc operam datam viderem, ut lectionum origines et causas indagareti filudium in ea re posui Praecipuum, etsi res molestiae plus quam eredi potest haberet. Quandoquidem autem inde intellexeram, librorum aeriptorum auctoritatem nossere desieerer eoniectandi licentiae materiem in hoc libello relictam nobis esse putavi tanto maiorem. Ea itaque ita usus sum , ut, quam aliis veniam dederim, vicissim et mihi ipsi a viris doctis petam. η Iti nova emensione anni LXXXVIII ad manus sciero Schedao
n Milio illa ε si' intelligenda, nonnisi tu nova reeensione nactus
quoties Aldina, tamquam emenda. Eram. tior, a me excitatur. MIiquas duas
500쪽
Heinsianae, da quibus supra ad Culleem dictum est, tum Io. Sehraderi; hae tamen tam moleste ac perplexe scriptae, ut iis extricandis vacare vix possem ; in primis cum in Cirim meliora iam ipse in Emendationibus vulgasset. Cum n viro docto Eduar Bumab Green ad calcem Apollonii Ithodii l. I versam in Anglieum sermonem Cirim recordarer, multis emendationibus appositis ci 78o : has quidem euotare iustitueram; mox tamen aeusi Calamo frenum iniectum, cum perpaucae in iis sitit, quae sermonis itidoli conveniant aut sentontiam expeditam habeant.