장음표시 사용
101쪽
nostr dignum seri possit, quo fit ut ne dis quidem sint dicendi, propterea quhd, si dii
client, percos etiam iurar in lingua noli a pollemus. Vnus ergo Deus cli, per quem Omnia confirmantur,oc ellentiae suae accipituri veritatem, qua rcs inter te Se cum prima omnium cauisa uniuntur, quod apertissimc cci nobis declarat. Quemadmodii autemta id significat quod cum unitate est deuinctiim ita si per xcitigia retro legas ad Vnum reduceris. Quid enim ait aliud est quam clare. id cit ad Vnum, quo iusiurandum rei dere debet, ut veritatem suam tueatur. Ab hac voce eri Gaecis ντεος, pro vero est in x su, sola temporis in principio mutatione, quod in αλκῖς non cit mutatum,quod vocabulum ex codem sonte derivatur. Et siue V longa vocali in ηs,5c tenui cons inanis in adspiratam t ranseunte, ut si nimirum ru tris id cli, omnino iuramentum, quali dicatur,omnino cons tit cum vno, a quo omnium rerum confirmatio dependet, quod nihil aliud est quam si dicas, verum esse. Porio quia liaecvnio perquam Hiramus, ipsa est Dei potestas, omnem rerum ordinem constituens, per quam Vnitatis,et sentiae, veribtatis, de bonitatis suae omnes res participes facit: prisci Orphici finxerunt, Deum, dum iurat, per hanc si iam unionem iurare, qua omnia in cadis Sc in terra ordine certo cor stituuntur atque seruantur: quod nihil aliud citi quam Deum per semetipsum iurare: cium esse eius, de polle, Ic agere idem cum ipso iit. Hanc autern totius mundi constitutionem de conseruationem in uno fixam, Stulit vocabant: equo Graeci feceriit, Taia in Signia conuerso, de ex Chi de Sigma duplice littera iacta. eo prorsus modo quoc Atthi voce nostrati,fit Rex Latinis. Posteriores, huius Originis ignari, clodiderunt peri scribendum cilla: quasi triste quippiam 5c horribile hac voco significaretur. Hinc eorum opinioni duo susti agari videbantur, alterum , quod fons Ar diae horrendi v neni aquam fundens sub eadem voce notus cisci qua Alexandrum, Aristotele id & An tipatro machinatis, cxtinctum serunt: alterum , quod Stix iluuius apud inseros dicet tur per quem dii iuraren t . omniaq: apud inferos de tristia viderentur. Hesiodus Stygem filiam Oceani fecit natu maximam:
Si et alida Oceani re sui antiqui ima Ota, suae procul a reliquiis Dinti tenet inclyta tecta, Rupilus ex altis pendentia, ct undique pilui rgentosectis caelum nata sub ipsum. Bene profecto Oceani filiam dixit, quem Moses Abyssum Ad aquas nominauit, e quin bus . tamquam e materia, tota structura mundana facta est. quam nos stili tibi per excellentiae figuram nominamus: qua voce nihil aliud signi hcatur, quam id quod apto ordi ne est constitutis. Tota igitur haec totius mundi ordinatio ex Calio siue ex Abysso patris omnis fundi experte nata, Styx nuncupetur: omnia plusquam durissima rupes liabitiliens le argenteis columnis sui linens, quae ex infimis terrae visceribus ad summum
lum, id est, ad Vnum ipsum pertingunt. Quod autem dicit, hanc procul a diis habit re i id sic intelligendum , ut huius potestas non in solo caelo, ubi dii a poetis ponuntur, cernatur, sed inde ad longissime etiam dissita propagetur, candidit limis columnis in Gma supremo Vni connectens. Hanc dum lacus iurat, per seipsum iurati propterea quod tota totius uniuersitatis ordinatio in ipso consistat. Hanc dum homo iurat, Deum iurat. de illud iuramentum pra lat. quod nobis eri dicitur, quo omnia uni deuinciui turique tantum abdit ut sit tristis& horribilis , ut contra mini amabilius, nihil carnis, nihil hominum vitae magis necessarium cogitari quear: Vtpote citra quam nihil omnino esse suum pollit tueri. Haec merito immensi illius Oceani & paterni seminis proles antiquisti ina habenda, per quam omni a quae sunt, firmillimis pilis sustinentur. Graeci v cum confinio decepci, tritiem quandam aquam somniauerunt, veteris fabulae iiirce itatem icedis maculis inquinantes : ut nihil scre in pilica Orphicorum Theologia i
li uerunt puritatis, non alia de caussa quam quod Thracum de Phrygum lingua, e qua fabulae ad ipsos erant antiquitus derivatae, ignorarent. Quid enim, quaeso, rationis la a beat,
102쪽
O n E R II tr. 6sbeat, Iouem per tristem noxiamque aquam iurare; cum homines etiam norint,no est iurandum, nisi per maiorem, ut plus nimium accedat orationi firmamenti, quam po- sena loquentis adferre possit: quo fit ut Deus, cum maiorem se non habeat, perscine ipsum iuret, vel per suam ipsius ordinatissima stilicturam, tiat nobis vocatam, e qua in potentiae eius deducimur cognitionem. Stillam autem, quod est recto ordine rem tu lutii. quampiam constituere Aeriuatur a inciri quod est sursum contendere : quoniam is ima ii. qui ordine quippiam constitutum vult , necesse habet ut omnem operationem actionemque si iam ad sit premam caussam reterat, a qua omnis ordinatio procedit. Videmus itaque quantum momenti habeat ad rerum naturam perspiciendam diligens primarii Vocum examinatio, cuius formulam & typum quendam in hac voce eet, atque huius nominis monitu, in Stri ostendi. Ceterum quia omnis haec nostra opcra ad rectas nominum rationes emcndas tendit, non crit alienum,si vocabuli occasione ultra quaeramus , an iuramenti siue iurisiurandi apud Latinos nonacia c sermone nostro traxerit radices. Iuro a voce Ius deductum videtuli ita ut ii, unde Ius dicatur,intelligamus: si- iura. mus etiam intellecturi, unde Iuro deicendat. Ius, inquit Donatus. quod omnia recta Scinflexibilia exigit. Vlpianus Ius a Iustitia appellatum nimis supinc mihi videtur dixisse: cium Iustitia a Iusto, S: Iustii ma voce Ius deductum videatur: cum Iustum id sit δεμ quod secundum ius fit Iullus , qui ius siue aequitatem in omnibus seruat. Quod si nunc vlterius suaestio procedat,quae sit huius vocis Ius etymologia; magnu credo apud
Latinos fore silentium. Est sane vox nostratibus te Romanis communis, unius solius elementi truncatione a nostris ad Latinos transgressa. Cum igitur concedendum sit, ex ea lingua natales habete in qua ratio eius inuenitur; spero me demonstratur uni, nostratibus citisinem eius deberi. Iustaequum apud nos dicitur, nulla scabratic aut in. Ius . qualitate ostendensi quod nostras esse, conuersio contrariam signiscationem adserens aperic monstrat. 2tin idem cit quod inaequalitate offendo; quod cx verbo mut intelli- st,nn.gitur, Dat struiti id est, hoc non aequaliter transit, sed offendit. Sust verbum est ad aequalitatem redigo, omnibus in rebus usurpatum ἱ contrarium est Stim adiecto Tau de
more nostro, quod in corporibus quidem idem quod offendit siue repellit signati in seMmonibus vero tantum valet quantum si dicam,Non seruat veritate modest oratio eius
non quadrat cum reipsia. Hinc mi inaestit is dicitur qui mendaciis hominibus imponit, hiulibosii. vulpeculae dolos imitando. A Sus Latini Ius de Iustum mutuati sunt: hinc & Iubco tibia cnostratibus dictiunculis compositum est, quasi salsi Ne id est,iuiliam impero : in posteriore vocula diphthongo, qua Latini carent, in c simplex commulna. Non mirum igitur est, si a ius fiat Iuto , cum nihil aliud sit Iuro, quam testari rem conuenire cum ipsa veritate, quod nos diceremus Sustin id eis, ad aequalitarem redigere : quod iura- mentum sit, teste D. Paullo, omnis controuersiae finis .id cit, inaequalitatis. Graeci linpro iuramento dicunt: quod quamuis Sc Grammatici ad varias originus reserant, quas in Elymologico licet viderei mihi tamen videtur primi sermonis unguenta redolere. ora enim est absoluta de prima notitia, abdit quod principium est,& com quo no- c M. tum ivniscatur, ut originalem notitiam queas interpretari. Iuramentu sine cum snis
esse debeat omnis controuersiae, ad ipsum fontem Omnis notitiae accedit, ut ex ipsis ic-stimonium vetitatis sibi derivet: atque hac ratione ε utoni dici meretur, id est, notitia ab ipso primo veritatis origine petita. Hierocles aureum Pythagorae carmen exponens, sc ορκον exponit, ut diuinarum legum obseruationem iuramentum appellet, quo omnia quae creata sunt ad cognoscendum Deum, ei annectuntur de adaptantur: quorum aliqua quae semper cum Deo sunt, semper iusiurandiaria collant de seruant, aliqua, quae nonnumquam S Deo discedunt, iuramentum nonnumquam infringunt,&diuinae legis ordinem Sc iuramenti fidem praetermittunt, eo ipso facto impi3. videmus hic iuxta Hieroclem,qui plura in hanc scribit lententam duramentum in unione cum Deo consilere: quod noli rati voce expressum est : veritas enim omnis omnisq; solida notitia ex hac unione procedit,quae ob id merito Cutonis id est, origo notitiae vocatur,a quo Gr ir ων fecerunt: quoniam idcirco per Deum iuranti fides adhibetur; quod pro certo teneamus, non silium Deo omnia nota esse verum ab eo ctiam omnis verae notitiae principium proficisci. Hinc vulgo loco iuramenti dicere solent, Deus nouit, hoc ipso prinnunciato originem omnis de scientia de veritatis testantes; quo fit, ut non iurent tan-
103쪽
tum, sed veram etiam nominis ratione qua Iuramentum apud Graecos ὁρκα vocetur, addant. Adspirationem vero quae in Orcoiit non est, irreptis se credo ex illorum opini ne qui vocem ab m M, quo murus notatur, tractam esse tibi peruaserunt. Latini melius Orcum citra adspirationem in alia qui em notione dicunt, at ea tamen quae Geodem fonte derivetur. Socrates Plutonem, ob immenlbs sapientiae thesauros quibus abundet, quos a. nemini communicet, niti sit a corpore abs blutus,dictu putat υ '
Σ εἰμ', id est, i sciendo i quod vi unde acceperit haud scio, nisi ab Orphico quc iam
acceperit , ita hoc inde claris lime cerno, Orcum apud Latinos c prima lingua nomen: α ' retinuisse, in qua O;ton notat primum omnis scientiae sontem. Hinc adagium illud vetustissimum,Orci galea, sue ut Graeci dicunt, αιδὸς κυνῆ eam accipiet lucem, quam ne-
mo hactenus maximae ipsius potuit inferre obscuritati. Si quae Orci galea tecta sunt, canullo modo videri pollinii nihil magis hac galea tectum puto, quam huius prouerbiucaussam, in qua ut plurimum Zenodotus,& Erasimus, dc curaldus laborarint i primam
tamen cius & veram originem non attigerut , quam nobis statim in ipso nomine sermo O Hiramum nollet interpretatur. Tota prisca Orphicorum pociis ad verae Theologiae, de cius quidem nostrae, arcana, a maioribus aenigmatibus inuoluta, est reserenda; a quibus quantu .. abcrrat, tui tum a vera pocli degenerauit, degenerauit vitio sane corum , qui sinccrae se sapientiae ignari, somnia sua ,& ineptias , de anilia deliramcnta vix a pueris toleranda, Omis talia Musarum sacrario inuexerunt. His igitur relictis, quaeratur, Quinam Orcus galea suasit inuisibilis, quod non aliunde melius quam ex Mose intelligetur, qui a Deo ipsis haec
accipit verba : Videbis posteriora mea, faciem autem meam videre non toleras. Annum
aliud est, faciem Dei non videri, quam Orci caput sic galea te in elle, ut non cernatur ' Quis vero Orcus, nisi si immum bonum, cuius maies latcm Socrates in I p. ait esse augustiorem,quam ut eam sermone posset cxplicare: a quoquamuis omnis notitiae
exordium cst, tamen non videtur nisi per Solem boni filium. Chalcidius in Platonis Timaeum scribens, de hoc principio sic agit , ut originem quidem rerum , ex qua cci ris omnibus quae sunt, substantia ministratur, esse summum de ineffabilem Deum dirucat. Bene profecto ineffabilem dixit quem inuisibilem esse scimus, de quo Orpheus: Αὐάν δ' ὐκ ὁ eis, Mi si νεφρι sum non video, quod sit caligine septus. Plutarchus inscriptionem ex templo Mineruae in AEgypto recitat, in qua sapientia
summi ratris, Se omnis sapientiae caussa, quam Opton lingua nostra vocat , hoc post alia de se dicit :τω ἐμπεψον ἡ δὲ πω Θν,noc απικάλωψ . id est,Pcplum me a nemo vin quam mortalium reuelauit,sive capiti meo ademit. Hac de caussa dum de occulto hoc numine AEgypti J sacerdotes agebant, ter acclamabant: ἐπρυ- σήχη M π oriam , ό λαγω ν. id est, Primum principium renebrae omni miciligenti i superiores, tenebrae nulli cognitioni peruiae . Has tenebras Orcus galea sua nobis significat, tectus ille quidem , sed non totus , quoniam caput dumtaxat a mortalium Oculis abG condat, potentiam suam per opera fit ij, cum quo idem est, iuxta illud, Pater se ego 'm vi unum sumus, ostendens. Orton ergo, siue Latina terminatione, Orcus, est ipsa patris sapientia, cuius sapientiae caput galea tectum est : atque indc, qui tam occul as res nouissent, ut ceteros mortales eae laterent, vel tam prudenter aliquid executi essent, ut nullius alterius acies consilij prosunditatem posset intueri: b dicti sunt Orci galea tecti: quod scilicet mens ipsorum tam altu in sapientiae tenebras penctrasset, ut inde, tamquam ex altissimo omnis intelligentiae apice, ipsa quidem omnia videret, a neminentia. Vero videretur. Quis nescit Palladem galea munitam ' at qua galea munita sit, non I m omnes sorte cernunt. E Sphinge quam aliqui cono appositerunt, hoc licet coniectare,
' ρ' non vulgarem cassidem fuisse, sed quiduis potius, quam illud quod primo statim asipictu polliceri videretur, indicasse. Certe Homerus quid sibi hoc Sphingis aenigma vellet,
Sed ea fide myas Orci se texit, ne ipsam Mars cernere posset.
Quid hoc tandem est, quod oe Mars quidem Palladem Orci galea tectam videre possit
104쪽
possis Illud nempe, quod Pallas omnia sua consilia e Iouis cerebro, de summo pi
rix vertice petat. quem caligine peri tua septum dixi, qua in Martis oculi impuri, &contrariis inter se clementorum turbis impediti, penetrare non possunt. Mars enim nihil aliud est hoc loco, quam temerarii quaedam scrocia, nulla ratione, aut certo consilio, sed insanax furibunda ira ad proelium impellens. Pallas vcro prudentia est caute ira omnia circumspiciens, non solum armis, sed conii liis,& iis quidem praecipue, nixa. Non mirum igitur, si Palladis prudentiam,qua sua consilia sc moderabatur & occuli bat, Mars non potuerit pervidere: cum animus ira concitatus, oc totus aestuans, nihil umquam pollit uci sani cogitare, vel ab aliis prudenter cogitatum intueri: quia crassus circa seruentia praecordia fumus omne mentis lumen ostiis cet atque exstinguat. Hac de Aussa cum Mars a Diomede Palladis auxilio vulneratus o piis ira se subduceret,non Orci galea, quam nullam hic demens, ut cum ipsa luno apud Iota invocat, poterat habere, se abscondit; sca obicuritate quiad. ina, qualis in aci ccx nubibus apparci, dum cx nimio ardore ventorum tempestas cum turbine excitatur, quod frequenter in aestate conti it. Iracundi cnim & furibundi animi, si quid aduersi contra exspectationein accidat, mox insano clamore, qualis Martis mit, uec procelloso impetu ordinem laxant, .&dis lipanti & quantum vel equis vel pedibus valent, fugam capessunt. Quia vero ventosa haec tempestras ex ardore circa trictus oritur; non procul inde vulnus accepit. in ipsis nimirum hypochondriis adcam partem qua cingebatur. Caligo autem qua tegebatur, tam non crat occulta, vel Orci galeae similis, ut etiam a Diomede, qui homo erat, comeretur. Possem equidem totam Persei fabulam , licci miseris modis corruptam, & a prima veteris sapientiae velitate distraciam, ad hoc pruden tiae contra aduersa praesidium reuocare, nisi delicatorum hos num stomacluim vercrer: & liae etiam ipsa quamuis breuiora sint, quam rei postulat ampl:tudo, nescio quomodo diutius me demorentur quam existimabam. Hoc unum satis indicii dabit,quae dixi, vera esse tuod Perseus, omnibus suis ad optatum finem perductis, galeam Orci Mercurio obtulerit, hoc si io facto consessus, non alis eam conuenim, quam ci qui cxcclienti mentis celeritate ad obscuram rerum caliginem adspirare pollet. Non pollum tamen illud omittere, quantumuis properem, quod vox galeam Graecis notans, nostrati quoque lin- .. . Min,
suae debeatur: quod nisi ita iit: etymologiam mihi de sermone illo promant. Dicunt rte, sic dictam, vel qu5d e corio canis fieret, vel quod canis caput in cono praeserret: quod quam sit ridiculum, quiuis videbit. Apud nos Cim vel Cout ambiguum cst ad euutia
notitiam, &ad imperterritam animi sortitudincm notandam: idque ea, ut videtur, ς caussa; quod sortitudo animi cx accurata corum notitia, quae asciada faciendaue sunt, oriatur. Dit; vocali longa, caput signat. ut in Gotodanicis satis late me recordor tradi- uit ia .a, disse. Qua et igitur, ad verbum, caput est vel imperterritum , ves notitia scientiaque Vin rerum insigne: quae vox, compositionis lenioris gratia, adspirationem de nostro more perdit. Ex Citn-a Graeci socero Cune, abiecta littera, quana terminationis Graecae sorma non admittit. Galea igitur cim et i siue Graece κωῆ vocatur; quia caput reddat imperterritum, & audax ad quos uis ictus recipiendos. Hic velim benignum candidum que symbolorum interpretem rogatum, ut diligentor videat, quanta arte pro capicntiae tessera, Cunc sit accepta; in qua non illud modo indicatur, sapientiam optimum capitis esseni unimentuin, de certissimam aduersus orania incidentia pericula galeam: sed hoc etiani additur, ut ex voce ipsa Cunc intelligi queat, cuius rei notationem galea capiti imposita gerere videatur. Est enim duplex conuenientia: altera ipsius galeae cum sapientia. altera corum quae de voce Cune Matelligi pollunt, si ad primos natales vocetur. Quamobrem a Jος κυνῆ, si utraque vox ad originem reseratur, idem erit, ac si xx quis dicat, Dei omnia scientis galea: vel, sciens peritumque rerum caput. Quid, an
quicquam potest esse, quod vel significantiui , vci vcrius moneat cum qui in tutela sit eiusmodi Dei de eiusmodi capitis, iacile posse quaevis pcricula prudenter declinare. de iis co ni illis quae alii non videant, maximam sibi comparare securitatem' Quid autem de Socrate in voce a intcrpretatione sentiam , alias forsan : hoc saltem ex ea . modo suspicor, cum a doctiore quopiam accepisse, penes hunc Deum omnis scientiae sontem eue. vii in Orci nomine Cimbri docentur. Redeamus nunc ad vocalem, cuiusia naturam, dc in vocabulis usum, proposuimus considerandum. Ostensum est, ea es
105쪽
72 HERMAT MENAE vel Ceu dici pro uno: in quidem ante consonantem, em vero ante vocalem : loco cuius duplicis Ce siue e per longum tempus tractum , aliquibus in usu est emi a quoc e Graecorum, &ιν, de unum Latinorum, vocali ad latiorum sonum transeunte. H braei E quidem pro Vno retinii erunt sed adiecerunt Godi ominis caussa, quo Deus ii latur. Nam fit ab e gory id est, Vnus Deus. Sed de hac voce in numeris. Ab eadem. vocula, apud nos finis Eut dicitur; quo nihil aliud signatur , quam id quod cum Vnoesi deuinctum, vel unum omnia colligans: quia Tati videlicet vinculi indolem habere dicatur. Est enim finis, unum quiddam, multa ad se tendentia Unicias. Finis namque, M Vnum, ite inter se iuncta fiunt inseparabili concordia , ut ad ipsium Vnum omnia, tamquam ad vitimum bonorum , ierantur. Quainobrem nemo in sermone noliri, finis audit mentionem, ut non statim moneatur, summum homini felicitatis gradum in uno stare: Sc idcirco in primis nobis cauendum esse , ne mVltitudine & diuersitate vel negotiorum vel curarum animus nostar ad varia distrahatur. Martha, Martha inquit ille unus deverus caelestis patris filius, sollicita es circa plurima: at unum est neces sarium: Maiia optimam partem elegit. Quam vero partem λ tam, vi nihil in vita tibi curandum putaret, cuius Occasione ab uno primo Omnium principio auocaretur: nihil ut potius priusque duceret, quam ut per filium, in cuius notitiam singulati gratia modo erat pertracta, ad patrem adspiraret; ac quamdiu in terris ellet, perpetua si is remiboni meditatione viam sibi per Christum strucrct,ad unum omnis boni patenti coram intuendum. Quamobrem, qui ad optatum d verum hominis finem recta cupit per uenire: unum semper spectet, atque perpetuo cogitet, tantum tibi temporis relicit iisque perdi, quantum itineris ad plura, quam Vnum, impendit. O monitionem vero auream. o gemmeam primi nominum tactoris sententianas Quis enim,cum finis no men ab uno deduci sentit, non conscissim quaeret, quod illud sit unum, ad quod, tamquam ad finem , ut omnes contendant, ab ipsa finis nomenclatura monentur Quod
prolixe in totis Philosophiae latifundiis disputatur, omnia ad unum tamquam ad Lilii nium bonorum ferri: id nomenclator noster tribus litterisindicauit: de quarum pol state, si tres Platonis imperatores declararem , quibus ad tres in Deo personas allusit, licet id ipsum quod vel ab AEgyptiis, vel ab aliis vetustioribus ac perat, sortasse non intelligereti nimiae apud quosdam superstitioriis crimen stibi rem : cAtea veritate ne latum quidem unguem discederem. Sed de hac re tum sorte nonnihil , cum de nomine Dei inlittero paucula quaedam, Deo ipso volente de suggerente, in medium
P L v s ad propositum faciet, si consideremus, ecquid aliae linguae ab hac voce sint
mutuatae. Dii e νέα, apud Atticos, dies mensis ultimus de ptimus dici videturi quem Varro internicitiem nominatum dicit: quod putaret, inter prioris mensis senescentis
extremos dies de nouam Lunam, esse diem, quem diligentius Attici νέαν appellatim: quod ea die potest videri cximma de prima Luna. Extremam Lunam deprimam die ouapiam videri, Varroni non credam: sed idcirco ἰών ο ὶ Καν diem sie dici opinor: quod in ea, luna & noua sit de vetus: ibiem nimirum cursu suo de alii ista, Aenouum rursiim orbem a Solis gradu exorsa atque illa quidem ratione Ini,vel vi , li- s , ε hac νεα vocitanda. Quidam εν in tricesimam, quidam primam mentis diem vocant, ut Hesiodus:
qua quidem computatione , ira νέα Graecorum, eadem osset cum Latinorum Calendis: quam Graeci alio nomine λεο - ίαν vocarunt. Harpocration Hyperidem citat cuius haec est sententia: Quam apud nos tricesima,sive Tria da, vocamus, Athenienses ἔρον νειαν vocant; propterea quod finem contineat incisis prioris,& exorditi sequentatis. Nobis de hac controuersia suspicio oritur, peregrinum csse huius diei apud Athe nienses nomen, quam nomen Calendarum maiorem in modum auxit: cui & id accessit, quod vini ad .Eoles propter adspirationem ablatam, & geminatam consonantem reserant. entide suu nobis tantundem est, ac si diceretur, finis&nouum. Qua vero
de caussa Dis vltimam apud Graecos significare possit, non video; cum etymon eius ἀσάDὸς petant, ad quod reductum, pumam potius, quam ultimam, i agnificaret. Mihi placet, ipsam N in ita vocari, quod ea die prioris i unaris cutius finis, sit noui priae
106쪽
princis lum: quam appellationis caussam Hyperides expressit, de Varro adiecto errorei ldic uit. Quamobrem nisi docear, ἔαν pro ultimo poni, sicut ponitur pro eo quod est via ius anni, apud Theophrastum: non facile ab ea opinione deducar, qua credo, iam menclaturam ex ea lingua ad Athenienses venisse, qua illi usi sunt qui prima Athen
rum sundamenta iecerunt: quibus ent finem notat,& Iam siue nitu nouum: e quorum . illo Driis, ex hoc Nis, ad normam suam Graeci accommodari int: quo snis mensis prae- M ' cedentis & nouitas sequentis notaretur. Hanc diem cum Hesiodo primam mensis facio, partim poetae auctoritatem secutus, partim vetustam Romanorum consuetudinem, qui eandem diem Calendas nominarunt, Voce minus corrupta.
Astu D Nonium Marcelliinum legimus haec verba: Calendarum vocabulum proprium Varro complexus elide vita populi Romani lib. primo. Itaque Calendis calabantur, id est, vocabantur,& ab eo Calendae appellatae, quod est tractum a Graecis, qui καλων, vocare, dixerunt Macrobius a Cato verso Graeco curiam Calabram deducit. in Capitolio casae Romuli proximam, inquam, plebe calata, id est, vocata, Pontisex, quot dies a Calendis ad nonas superessent, pronunc labat. & Quintanas quidem quinquies dicto verbo Cato, septimanas repetito scpties praedicabat. Quis hic non miretur, Pontificem Romanum au plebem de computatione mensis agentem , Graece loqui, quam Latine maluisse ρ Facile quidem hoc ad Graecos Latinis perfugium permisissem, si ab eisdem Nonas S: Idus interpretarentur; in quibus olim aliae aliorum apud priscos
etiam sententiae commemorentur, ipsa controucrsiae antiquitas omnem mihi cleuatearum auctoritatem. Cimmeriis potius, vetustisiniis Italiae incolis, has voces acceptas Cis πεπιν
ferre debuissent: a quibus etiam ipsbs Graecos maximam linguae suae partem accepisse, cum hic, tum alibi, non semel indicaui. Non equidem vel hoc, vel alio loco, ab unius vocis artificio tam latae ad eius sbbolem excurrer cm; nisi scirem, nihil maiores vires h bere, ad fidem rebus nouis M apud omnes absurdis, faciendam; quam luculentam complurium exemplorum inter se consentientium copiam ι quorum multitudine de densitate, adueis sciatientium acies, tamquam Maccdonica quadam phalange, perarumpatur 5: dissipetur. Nunc igitur, ut unde Calendae hanc habeant nomenclaturam, clare cernatur, quamquam nihil eius fabricator ab artis regulis di esserit: prius examinandum quid sicali vocali breui pronunciatum. Crobio monui, plurima v cabula in obliuionem abire.& id non raro accidere, quod veteium fercie longo usu detritorum nos soleat pigere, dum nouis semper, velut fastidiosi stomachi, inhiamus. I vnum eii ex diuinissimis vocabuli ipsum pulcrum significans, rem omnium votis 'expetitam i cuius compositionis artificium magnam concludit rationum ubertatem. Aliam enim de natura singularum litterarum caussam habet significationisi aliam e compositione duarum, in quas solui potest, vocum. In primis igitur, quia pulcrum bonum sic sunt connexa, ut separari nequeant, & Vtriamque primum Dco convcniat, hoc, ut caussa omnium & essiciens & finalis illud, ut pulcrum omnia vehementissimo impetu ad se trahens, & ad diuinum alliclcns amorem: diligenter est a nominis archi
recto obseruatum, ut ternarius litterarum numerus diuinam imitaretur trinitatem :&illam quidem eo ordine exprimeret, ut vox a spiritu sancto, ad amor in omnia incitania m. in alti mete, exordium sumeret , ac deinde filii personam adderet; postremo, patrem, velut api. in omnium indicaret. Pulcra sene Dei contemplatio: sed co dissicilior,quod captum ' iis, humanum excedens, nos alta profundissimi abyssi caligine inuoluat, nec aliud vel co gitare, vel loqui in obscuro hoc silentio las sit, quam ipse Spiritus sanctus ecclesiae inspirauit. Cum igitur omnium diuinorum reuelationem Spiritui sancto attributam vi deamus, ita ut hunc semper, dum quippiam nobis diuinitus declarari cupimus, inuocemus: non maleci ipsit in pularum adscribemus; eo quod hoc nihil aliud sit, quam id quod rerum omnium nobis oneri pcrsectionem , c qua, velut e Sole, lumen emanat. Rursus, quia amor ad Spiritum sanctum pertinet,& cius personae proprie praecipueque 'conuenit,& amoris generatio ipsi pulcro dc tur: non puto me lessum iri, si pulcrum quoque ipsi adscribam. Amorem autem a pulcro gigni atque ali, vel Platoni, vel rationi credamus.Quamobrem Spiritus sanctus ad ima usque uniuersitatis undique peratingens , diuinorum operum pulcritudinem per omnia diffundit, atque eam sensibus
nolitis osteri usurpandam, & menti cogitandam, cuius illecebris pulsati animi nostri, g ad amo-
107쪽
ad amorem incitantur. Haec igitur pulcritudinis species, Spiritus sancti nobis gratia
communicata, ad amorem urgens, per Cappa denotatur: quod Terentianus dicit linguam compellere, ut se dentibus applicet; quod his versibus a me ante citatis, de post rursus utendis. exprestit: Vtrumque latus dentibus adplicare linguam C presitus urget; sed se iune es hinc remittit,
vocis a Maerens sonus explIcetur ore.
Cernis hic linguam urgeri, ut sic dentibus utrimque applicet, ac sonum adhaerere, adcout vix cxplicetur, quo fit, ut pulcritudo nos urgens, ut nos pulcris applicemus de adhaereamus; optime per C litteram signetur. Verum quia quod urget, ad aliquid urget, elementum succedit,quo recta via indicetur,quod est A. de cuius vi s itis multa dicta sitiit. Quae autem persona hic indicetur, ex eo disi amus qui dixit, Ego sum via, veritas es' vita. D. Paullus ad Romanos&Ephos. scribens, docet, nos per Christum accessum ad patrem habere, non de alterius, quam de ipsius Christi, doctrina. Cum igitur A a cessus ad aliquid delignet notionem: non potuit symboli ratio ullo alio clemento m lius consitae. vlti ix iam vero clementum caeli in ore apicem linguae parte suprema riens. an non optime illud exprimit,ad quod, ut summum Se supremum, omnia seruia tur Sed haec obiter lint indicata potius, quam explicata, musteria ; quae stuporem mihi magis Se silentium incutiunt, quam claram suggerunt orationem. Illa igitur mirati atq. venerati, de pulcritudine philosophico more disseramus; nec eam aliud esse cogitemus, quam concinnam quandam partium omnium dimensionem ,&aptam carum inter se commissuram: quae cum sua iit rebus singulis, tum maxima clucet in tota rerum viii uersitate: cuius illicibus rapimur ad ipsum pulcritudinis opificcna , qui ad exemplar de ideam si iam omnia fecit decora. Et sit haec quidem vocabuli Cal in prima elementa solutio: quorum talis cst natura, & tanta inter ipsa compositionis concinnitas, ut ipsum pulcru pulcrius nomen habere non possit. Quia sit cal in De Se Iaal partiaris, vocem c presseris vehementer amantis propriam. Idein cnim est De hab ac si dicas, maiorem in modum te rogo, oc enixo deiiderio cupio,Vt me serues: qua precum sol mula omnes ij qui ardenti amore flagrant,utuntur, ab ipsa pulcritudinis,ut sic dicam, Imge compulsi. Dicunt enim sic amore languere ac perire; at l. idcirco rogant ipsum amatum ut se se iaci, permissa nempe pulcritudinis communicatione atque fruitione. I)otest& alit et solui, ut ex ut&II coiisse videatur qua ratione cal idem erit ac si dicas, desideriorum
vehementium si imma, siue omne id ad quod ingenti appetentia rapimur, quod nihil aliud est quam ipsum pulcrum . quod ii Plato in hanc vocem incidisset, at l. vim eius totam significationem edoctus suisset, quibus ille praeconiis pulcritudinis nomen depulcritudine celebrasset: Quoniam vero nihil pulcrum, nisi integrum sit: factum est,
ut Cal pro integro nonnumquam usurpetur. Vnde caluam est idem quod ultimam manum nauibus ina ponere, S cssicere ne aquam per rimam ullas admittat: quod tamen verbum per excellentiam nauibus tribuitur , cum alioqui ad quaevis vasa integra reddenda spectet, uti ratio ipsius declarat. Inter Imperatores Constantinopolitanos quida recensetur Calaphates ab hac arte nomen sortitus; qua de re Lilius Giraldus commen-- tariorum de re nauali lectorem non celauit. Nec mirum , ad Pontum Euxinum huiusu, otii m. vocis usiam fuisse cum Se in Galatia lingua nostra viguerit,& hactenus in Taurica Clie Gaura ronesi,, prisca Cimmerioria sede, plurimis sit vernacula: licet Tartaricam de Turcicam, , , , ' propter commercia dc dominium, praeterea discant. Qui veteres idiotismos apud nox is uacia, necdum penitiis obliuioni tradiderunt,dum quempiam a sorina & motum integritate laudant: vulgo dicunt, is etra e de calfid est, bona est forma,& candido animo. Apud , ,ses. a. . Flandros Olim proprium quo l. seminarum nomen vid tur suisse, quod nunc illis dant,
illi, quae Caibarii x nomen in baptismo suscipiunt. Ab Antuerpia ad duas leucas distat opi
eati, dum, moenibus non inciusum, Caeloo nominatum, cui a Cal de Ioa nomen es le quiuis videt. Quid Ios sit, in Atuaticis aperui: ubi de Tomitii& Uenlao nonnihil dixi. Apud Graecos ο: de καλαὶ, de apud Hebraeos ho dc n, ab hac nostra voce remanserunt: quod nisi lateantur,etymologiam meliorem ostendant. Quid quod conuersio, sermoni nostro peculiaris, clarii limedetnonstrat, cuias prima ab origine sit vocabulum. Quia
enim cal pulcrum significat; de nihil magis pulcritudinis excellentiam declarat, quam
108쪽
vitium,turpitudo, & desectus; voluit nomenclator,ut Eac vitium desectumque derim ratitaret. A Rat voce corrupta, fit Raat vox producta, qua signiscatur, paullatim consu- Iaae. mor,& ad hihilum tendo i propterea quόd vitium defectusque longa sita mora quamuis rem consumant:& quia e longo defectu non est rcditus ad integritatem, sed continuus ad nihilum progressus: Caal vocali longa quod ex ipso Raat fit, per conuersionem erat. idem significat quod la t: ut cognoscatur, ex malo nil nisi malum gigni. Monemur hac derivatione vocum , humano generi semel a pulcro ad contrarium digressi, , nullam viam ad pulcrum patere, quam quidem vel sua industri.i inuenire, vel suis viribus iniistere queant. Oppositam enim pulcro viam ingressi, in vitium inciderunt, quod est
lat; c lat in laat venerunt; & ex laat in tral regrediuntur, perpetuo magis ac magis ad nihilum tendentes , quod quid aliud est, quam ostendere , per peccatum pro cillim ad
mortem, S ipsam tandem mortem in humanum genus gras lari coepi isse. Iam, quia viatia ea maxime quae in habitum transdunt,vituperanda sunt ab omnibus: laat pro vit perare usurpatur: dc quoniam quae paullatim desciunt, tandem nihil retinent; taal etiam id notat in quo nihil superest : unde Latini Calui vocabulum mutuantur. Quamuis nunc nihil amplius dubitari fortaste pollit, quin Cal nostras sit vocabulum,& pro pulcro usurpandum : quia tamen sinapi cx vox paucis cit frequentata: placuit, ut vocem addamus, c tal pulcrum notante, pulcerrime factam. Cess vitulum nostrati- ς' - .
bus notare, nemo vernaculorum ignorat: at vim vocis, & pulcerrimam Cius compO- uis f.
sitionem non puto quemquam hactenus aut intellexisse, aut consideras le . Est igitur calf e tal. dc Ire, quod idem est quod vivo, constructum, & more nostro in cals contractum. Dicitur autem Calf fere de omni maiore pecore, in prima de viridi aetate constituto, quo tempore lasciuiendo pulcrum nobis exhibet atque iucundum spectaculum ,&quali florem ipsius aetatis: in quo pulcritudinem praecipuam vitae cite brutis animantibus nemo infitiasib t. In libro Malachiae vcrillimi angeli, scriptum est de vitae datore: Et orietur mobis trinentibin nomen meum Sol iustitiae , orsanitas in pennis eius, o egrediemini, se salietis sicuti mitulus de O mento . Elegans, sic mihi vita similis contingat, comparatio: dum Christum Soli conseri, quhil ut hic vitam dat terrenam calore suo, ita ille iustitia sua vitam canestem dc aeternam: dc ut huius noua vita salientes facit, δe vitulantes, ita illius vita facit gaudio semper novo, semperque duraturo, perfruentes. Adiuuat hanc meam in voce Cals etymologiam, Latinorii nomen, quo eundem armenti f. xtum appellant. Vitulus enim non ab antiqua voce Itulus dictus ιτα υ, iacst,ut videtur Festus opinari , sed a vita, sormula illud quide diminuentium, at non ita, HV ut minus vitae habere dicatur, sed habere vitam gratiosiorem de delicatiorem, uti dum corculum, ocellos, baliolum.& similia nominamus. Quia cnim omnia in prima deviridi adhuc aetate, maiore, quam post, gaudio cxultantoc gestiunt; a vitula fit vitulor, nimia. codem modo quo ab os osculum, At deinde osculor. Tametsi vitula , pro viridi aetate, non sit in usu ;est tamen in usu pro ipsa lxxitiae lyca, iuxta Hylli de Diis scribentis testi 2ω, scationem , quam pilo victoriam esse non bene putauit: cum goneratim cuiusuis laetitiae praei idem vitulit signet, quod videlicet tum soluinetratiosam vitam, siue vitulam, agamus , clim gaudiis indulgemus. Quamuis itaque post victoriam culta sit , ex eo tamen minime colligendum eandem cum victoria fuisse. Festus vitulor a vitulis deri uare videtur ut a catulus fit catuli re. Nonius melius, vitulantes gaudentes, a veteri- bus dictos putat , 1l nae vitae commodo, quia eum vivere dicamus qui in summavem satur laetitia: e quo colligas, vitulor, cius iudicio, factum csse a vita, qua de vitulus,
quamuis tempus in prima syllaba mutetur, quod in aliis quoq. fieri scimus . calf ergo vitulus nobis appellatus, quasi Callis id est, pulcra vita ; quoniam nihil gaudio pulcrius in vita existimetur. Veruntamen quia haec vitula, ut Deae nomine pro dono eius utar, imbecillis est, nec diu permanens, sed mox veluti flosculus marcescens: nomenclator in hac vore ca arte usias est, ut ichilaea eonuersione moneamur, gaudium per vitulum symbolicos denotatum, caducum esse: nec eo contentus, caus cm indi-
eauit, ob quam haec viti iucunditas ad ruinam tendat. Nam si calf retro legas, fiat glacis habes , quo imbecille & debile significatur , unde Latini Flaccidum retinuerunt. Nunc ipsius flat etymologia imbecillitatis aperit caussam. Dat enim ,siue Ulacidicitur
quasi Dollati id est pleni deiectus, siue plenum viiij, quorum utrumque eodem tendit. g α Primum
109쪽
.76 ΗΞRMATH pNAE Primum enim peccatum Sc iucundae vitae plenitudinem nobis ademit,Ac vitiorum rea didit plenos. Quia vero Ulat imbecille notat: tenuit ratio, de loqvcndi ccluctudo, ut dum terris vel agris tribuitur, ut loca significet montibus de siluis carentia: propterea quod primi homines omne praesidium omnemque sui custodiam montibus de siluis
irru committere consueuerunt: unde factum, ut a nomine Darei quo mons notatur, verse 22.agen. bum liabeamus Darem' pro tueri & in tuto collocare ut citi' dicimus, T'Mp baron
nihil aliud dicimus, quam si Latinus diceret, Naucres in tuto colli care. Dixi alibi. in
hac vocis translatione nos commoneri, primam hominum post diluuiuin custodiam in monte contigisse: u primam nauem pro portu montem Paropanis iun habuisse. Nee credas, a cultodia montem nomen accepisse; cium nomen Datinde compositionis ratione, prius monti, quam custodiae ac tutelae cauisam tribuere debeat. Gemina enim habes notationis caussam .alteram proriam, alteram Versiam, illam quidem a Dari ossi de concisione facta , Dare quo altum denotatur, c quo multa in conis coliam veniunt.
M Par enim non si lium idem denotat quod procreo, unde Pario Latinorum , sed crebrora ... etiam ponitur pro manifestare; in qua significatione acceptum Latinis Pareo reliquit. Montibus ergo nomen datum, de quod in iis altitudo sit, plurima longe lateque oculis subiiciens i de quod ipsum altum nobis manifestent: quae postcrior notatio e contrariast compotitionis structura , ut Dar-liota idem sit quod manifesto ipsum altum. In
etymologia enim omnis vocabulorum analysis considera da, non modo illa quais e tra compositionem libera Orationis ii ructura vulgo frequentius ustirpata menti si in iit: quod praeceptum tamcn non cuiusuis erit recte sequi, propicina quod Hermath na non quamuis plebeiam , dc in vulgus notam admittat interpretationem : i deam. quae cum antiqui limorum hominum consciati it philoibphia. Quia igitur montes in Ianigenarum sermone nomen habent ab alto manascitando; atque omnes hominum preces omnia mi e factificiaco tendant, ut Deus, qui ipsistimum altum est, nobis tu nisestetur, Ac quodam modo pariatur in montibus nostris, quod altera ipsius Dar nota-
' i' li' indicat: placuit priscis illis patribus, ut oraturi de immolaturi in mi ies adstende.
--.tim in rciat; quo non solum ipso asccnsu , sed ipso etiam montium nomino monerentur pria mari nnis, ad quem omnis oratio, omne sacrificium. omnes caerimoniae diligi dcbent Clim enim primum nobis regnum caelorum sit quaerendum,nec id inueniti queat nisi rex eius altissim his nobis manascitetur, Sc in animis nostris innascatur, per siti cognitimnem . necessarium cst, ut hoc vini tu nobi, semper rogandum proponamus, quo suo
mum nobis bonorum fiat manifestum:& non manifestum modo hat,sed etiam in ani mis nostris gignatur. Hinc vides , quis primus fuerit si opus corum qui in excelsis ini molabant, a quo posteri scudo adulterio dogeneres, montes de siluas Deo sacras daeinci nibus dedicarunt: quam impietatem Deus ubique sere Ac sentibus Se ludaeis pe vates suos cum maxima χclotypiae significatione in sactis litteris exprobrauit. Cui ex his per spicuum non est, quantum scrino noster ad pris os ritus intelligendos, de a corruptela, de turpi impiorum abusi uim foeditate vindicandos, conducat, et smustra aurem, quam nullam habet, vcllere tentarem . Alicra nominis Pari ratio de conuersione pendet, ciab. per quam 45; ab nobis existit, quo quaevis sona denotatur. δί per excellentiam, ipsi sepulcrum, mortuorum corporum domicilium , quo nisil potest magis remotum esse a monte de montis nomine: eo quod sicut mons altum cit masisse lans, ita fossa ad os cultandum est aptistima. Videant ii tur illi qui Domini montem non adscendunt, ne dum se vivere credunt, in alta solla iaceant sepulti. Rogemus itaque Deum, ut nos a si a liberatos cum Petro in montem deducat, S: in eo nobis gloriae sita manifesset sublimitatem, S in eo tabernaculum nobis sat a tem uni. Vidimus modo, quid V teres de montibus & mystico eorum usii scias erint; qua re bene c6i siderua , mox iii mentem vcniet, quam habuerint de locis planis Opinionem . Si enim plurimum ad tutelam simitatis montibus adscripserint: clarum est, locis planis nihil esse ad cust diam, de ipsorum sententia, infirmius : c quo eiscitur, ut planum locum optimo liuo a lac nominemus, utpote cum, in quo multum ad plenam locorum laudem desideretur, nullaque sit firmitas ad horia ines custodiendos, liue symbolicos, liue simpliciter Mnomen & res intelligatur. Discant nunc Germani mei quantum mysteriorum vulgatis vocibus aperiatur iis quinorint casad veras significationis caustas vocare. flae
110쪽
autem siue Ulat pro imbecillisc infirmo in omnium ore olim fuisse, Hispanorum de
Italorum Gotismus declarat, apud quos Flacco hactenus est in eadem notatione. RO-mani eos qui ilaccidas aures haberent, Flaccos nominarunt i co quod pecoribus instantis aures flacci laesentiantur. Hinc apud nos prouerbium, quo cos quos flacccsicere in re quapiam videmus, dicii nus aures demittere pendentes. Graecis βλὰξ,&α cognata, ex eadem radice manarunt i quorum omnium caussa non alio ulli genti
quam Teutonicae, constat. Festus Blaterare a cλαξ derivat, nulla recta vel analogiae vel significationis ratione seruata. Nobis Plat vaniloquii designat: Sc 25 Latrem ide est quod vi M. in nia verba de inepta prosundere, a VIa quo βλαχάω siue halare signiscatur. A blate, et mn. igitur blaterare, sicut a blet balod rii. Nunc redeamus ad Cais cuius conuersio si longius nos abstraxit, & multo longius abstracturae siet, si mysticam ipsius
calf notationem, quam in sacrificiis habet, cum ipsius nomine conferre vellemus: Ostendere enim oportet, sacra per vitulos mactatos facta, ad pulcram illam quidem vi- Π/ub m -- tam referri; sed multum tamen iis deesse, ut id quod nomen pollicetur, praestare possint: propterea quod ichnaea conuersio flaccidam nobis hanc vitam ostondens, aperte d. orem.' doceat,veteris legis sacrificia magnum habere verae plenitudinis desectum quam Christus, se ipsum in crucis ara immolandum osterens, absoluit: quo facto alia omnia factificia larunt. Hoc illud est quod Dauid cecinit futurum , uoniam si voluisset, fer fetu, dedissem, utique hol austu non desectaberis. Sacrificium Deos' ritus contri latus, cor contritum es humettiatum Deus non si cies. Tenigne fac Domine in bona et olun tale tua Sion, ut aedificentur muri Hierusalem. Tunc acceptabis acri cium iustitiae, oblationes or holocasia, tunc imponent super a 'are tuum vitulos. In his prophetae verbis habemus, omnia sacrificia ad unum sacrificium tendere: quod cum fuerit abibluti ina Mecclesia, siue Hierusalem, muros habuerit super firma petra sundatos, Sc benigna Dei voluntate fidei gratiam acceperit, in monte sancto ipsum Deum excelsum hominibus ostendente , tum imponentur oblationes de holocausta ivllitiae; tum, inquam, imponentur altari Domini vituli, non illi quidem umbratiles, ut sic dicam, veteris legis vituli, sed i quorum illi dumtaxat figuram gerebant, qui fiunt hominum animi humiliati, de imbecillitatis suae conscij, cum ipsa vera hostia uniti, δc facti unum corpus,quo in huius iustitia pulcram de persectam vitam accipiant nullo amplius desectu aut lacuna de rinem. Quis hic non vidct, quid vituli symbolum denotarit ' quis non videt,
Clitillum in cruce immolatum per vitulos sacrinciorum veterum fuisse designatum cui si nos uniamus vituli ciscimur, de grata Deo patri hostia. Rursus quis hic non mox Aρ. -- agnoscit, unde AEgyptii Apin suum acceperint: de quam foede a veris ritibus in idolo. v maniam sint prolapii, dum figuram victimae, cuius sanguine genus humanum erat abat' 'luendum, pro Deo coluerunt; quos Iudaei in deserto imitati, vitulum quoque ador rimia runt. Mirabilis cacodaemonis calliditas de astutia , qua omnia semper pietatis insitumenta ad idolomaniam detorsit, ubique Dei cultum de honorem in rem suam vertens. Hebraei e Calsi Aleph, decis a prima vocis littera, quo vox linguae suae rogulam sequeretur, sibi fecerunt, quam ii 1 psalmo octauo in plurali numero positam septuaginta boues, D. Hieronymus armenta interpretatur, cum prima nominis origo vitulos poscat. Nunc itaque clarum, Graecos καψος , δί καλον, de quicquid inde manat, de sermone nostro mutuari: nec ea sistum, sed ipsuna etiam καλω vcrbum. Calenim iusta ratione a pulcri significatu ad id translatum est,quo homo pulcerrimum sese demonstrat, quoque maxime non brutis modo, sed ceteris etiam hominibus se ostendit praestanti
rem pulcrioremque. Neque enim hominum pulcritudo tam de iusta membrorum di mensione, de eorum vivido colore spectanda, quam cX animo, cuius formam sermoci- ι,--, -- natio maximὰ declarat.Hinc illud Pythagorae, Loquere adolescens,Vt te vidca. Quam- aminii se Auis magnam sapientiam intra pectoris sinus concluseris: si eam tamen sermone non de monstres, dc ceteris communiccs, tantum abieris a pulcritudinis laude, quantum tu
na noua a luna plenaquae cadem quidem est, de semper aeque luminis solatis particeps, nisi cum terrae umbra impeditur: verum non candem apud homines gratiam meretur; propterea quod eo tempore quo solis corpori applicatur, lumen a Sole acceptum ad iselem reuerberet nihil hoc indigentem, at cum plena est, quicquid a Sole accepit, benigia mortalibus communicet, atque lumen gratis acceptum quamlatis lime adg 3 omnia