Opera Ioan. Goropii Becani, hactenus in lucem non edita nempe, Hermathena, Hieroglyphica, Vertumnus, Gallica, Francica, Hispanica

발행: 1580년

분량: 1111페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

341쪽

II H to Our COR v Matque perseuerent, tum etiam quod eo ipso retineri queamus. Dre vocali breui, ut est in Tr/ idem est quod duro, perseuero,&diu in re quapiam moror. Hinc codem tona reseruato, ut nomen in orationem venit, idem nobis significans quod Cardo Romanis: atque ad 5 Cardo apud hos ab Darderiuatur , mutata adspiratione in Cappa: quod in .... iam, i alii quoque vocibus obseruatur, ut ab Day fit Capio, ab Daupi Caput. abdalincat v- mus. ab s)u Citus de cognata , ab inmuus Ciuis, quia ad tutelam sui ciui s congrcgantur, ita ut nomon a fine ducatur: ab i ala collus vel collum , Ccruix, ab umvit sit siue Datiuulit quod idem est, eo quod ceruix ad pondus diu fercndum apta sit. Collis pethysteron proteron a Rassi/ de quo in Aduaticis: Caudex ab Daut-erat id est germanu Mlcgitimiam, ut sic dicam, lignum . Hac enim voce solidiam arboris lignum designatur. Cardo igitur ab Dar fit, eo quod i inua in cardinibus suis perpetuo duret ac perseueret. Ab Par fit dari pro duro: aua voce pro nomine N verbo utimur. Hinc Dari etiam ipsi in cor significat, vera de pruna Cordis apud Latinos de καρδία apud Graecos origo. Et in his quirem vocalis breuis auditur, quae in Dar pro crinibus producitur. Vetus est omniuno hominum opinio , crines ad perseuerandum durandumque plurimum habere in menti. Logimus enim , Sampsonas robor omne in crinibus constuisse. quod quamuis equidem sciam pracipuum quoddam Dei donum fuisse; ncc omnibus crinitis.quorum caput nec radebatur nec tondebatur, easdem vires fuisse: video tamen mirifice cum prisca hominum opinione concordare. Quid quod adhuc Iudices frequenter eos quos

capta.

quaestionibus saeuioribus adhibent, omnibus totius corporis clanibus spoliat et Olent ra, aut obstinata pcrtinacia tormenta pati pers crem 3 Hinc apud vetustissimos quosque triu. ciades habcbatur, ii cui caput rasum esset coque hoc ligno vel luctus vel se uitias indicabatur. Diis certe de corum sacerdotibus, tum ctiam rectis & plutosophis

barbas promittas suisse,&sortii sinum quemque crinibus afumdat se, quis non de vct rum scriptorum lectione nouit Nonne Naraia os, quia Iaco coniccrati incnt, omnem I rasuram tonsuramque repulisse, de sacris liticris scimus Z Nihil abominabilius pristis Francorum Rogibus accidere potuisset, quam si coma quopiam insortunio sui set vel mutilata vel caesa. Facile sane sit Se cu itis promptum, ingentem exemplorum siluatritum cx podiis, tum ex historus huc transi rrerat illud difficillimum,caussam explicare. c. πιι ιδεμ ob qOam crinis ad im: ur conferre credantur. Arduum non est ad intelligendum d di . . o , m nili induinque, magnaS vires in hominibus & multos crines cx eadem ratione pendere i sed cur crinibus ablatis vites minuantur, id velo non parum habet obscuritatis. Aristoteles calori de pingui humori in cute contento crinium adscribit materiam, addens eius crassitudinem in hominibus non parum consci re ad augmentum . Hinc ego colligo, vehementer hirsutos, ct durum habentes & plurimum capillum, robustos elio: eo quod humor pinguis & lentus neruos reddat robustissimos. Galen's plus satis siccitatis vim in pilorum generatione exagg 'rat ; cum ipsa experientia doccat, iciatore opus esse id ca quae crinium naturam imitantur eisngenda. Non ignoro quid mcdicus hie cxcuset, v iii in numquam quisquam mihi probauerit, satis exoticatam csse pilorum genetationis in siccitate caussam, licet quantum vehi caloris addat. Possem hic prolixus cise , tum rationibus tum experimentis in medium adserendis: quibus docerem, non paucos hirsutos de densam menti siluam habentes, timidiis mos, mollissimos fuisse: sed video in rerum naturalium contemplatione totius inquisitionis terminum esse ignorantiam, nec quicquam tam accurate nobis cognitum osse, ut ad causiam de int gram de proximam a nobis queat reserri. Ceterum hanc ignorantiam non quivis agnoscit, sed is duint. xat qui cum Socrate ad hos invios tenebrarum recessus in abditissimis quibusque caussis exploiandis peruenit. Nilnitam minutum, in quo non infinito plus Crinis nos lateat quain iciamus: quod & hic mihi usu venire cerno. Equidem magnam pilo-ium deiilitatem non calidi tantum id sicci temperamenti indicium pono, sed ex caetiam materiae humidae de ad tenacitatem usque coctae copiam colligo, de citra huius abundantiam nego spissa in crinium siluam enascituram. Sive igitur calor huius coctionis auctor, siue humor idoneus ad lentorem acquirendum desiderctur, utrovis modo actis pilorum generatio impeditur. Iam calor copioso humori dc ad tenacitatem apto con-

, . . . ivnctiis, vires maximas suppeditat de non facile fatigandas. co quod is cui harum dua rum rcium satis est, nec frigore tot peat, nec dissipati, spuitibus, qui lentore pingui continentur

342쪽

LIBER IIa I. 33tinentur, exarescat. Ceterum licet hoc ita esse statuamus, lainc tamen necdum ossicitur, pilos caussam vitam, sed signia tu dumtaxat sortitudinis habere. Si quid in ipsis momenti est ad robur conseruandum, id vel Occultum cit, vel co rcfercndum vidc tur,

quod pori pilis occlusi non facile sinant spiritus elabi de dissipari , quos si abradas . non si

tum iamiain dissoluendo virium firmamento aperueris, sed occasioncm dederis, ut natura mox plurimum humoris ad cutis cauitates distribuat, quo noui pili crcentur: a que ca via tantum robori discedat, quantum neruosis partibus pinguis huius δc viscidi alimenti fuerit abstractum. Sed haec huius loci non sunt, Sc ampliorem desiderant considerationena. Mihi susticit, si constet, communem vel crum omnii in Esse sententiam, ritis, in pilosos in quavis re dc agenda dc toleranda maximas vircs habere, dc idcirco non malem vimi ar pro pilo dici, ab har quod est duro 3c perseuero. Et haec quidem una sit ratio nomen

claturae. Accedit altera . Nihil est in corpore humano quo facilius quis quam crinibus tener inpeditique possit, quod in mulierum comis de promissis virorum barbis nemo nescit crebro accidi te: de clarissimum est huius rei in Absolone exemplum . Cum igitur har retardandi etiam notionem signet, non iniuria hominum pili ab hoc vocabulo nonagri acccperunt, utpote quibus maxima violentiis aque remora expedito homini adseratur: quae altera est huius nominis caussa, Sc ea quidem paulo magis quam prior apud vulgus obseruata. Quamobrem cium nullum homini maius impedimentum ad rectum rerum agendarum cursum abrumpendum aiserri possit, quam lues sint L con- titos. V . tentiones forenses: nostrates Par pro hac tranquillae vitae noxa ponunt, de cum Damian iam ii vocant, qui scatet calumniis & cauillis, Se in qua iis re lites quaerit. Latini litona hoc Concertationis genus vocarunt, tametsi eius lignificationis caussam prorsus ignorent. immeriis illi bolorem de tormentum notat. qua de re factum, ut grauissimum homi- D. I iis tormentum litem vocarint: quod qui nescit, is nescit quae vis sit illius sententiae: ξὶν φυγωρυκὼ ς λκis. Si non ob aliud, ob hoc saltem Heliodus scin per nobis vel in manibus vel in memoria habendus esset, quod tam insigniter forensum contentionum damna depinxerit: cui qui non credit, is dignus est ut audite mercatur: παθὼν δε ο ν ος ἔγω. Nomo certe melius nominis quo lites vocantur, caussam per uidebit, de in imo corde sentiet, quam is qui vel iniuria dorophagorum iudicum, vel caussidicorum consertissimas quasque bulgas cxenterantium tricis de cauillis semel aut iterum ceciderit liti. Sed plus satis de Dar& Hermannis, quibus opto, ut omni patri mortio in rabulas pragmaticos de iniquos iudices profuso, senili fame Sc decrepita mendicitate, tormenta, quibus alios assiixerunt, expiare cogantur. Nunc igitur co cxplicato, Parin Harpocrate vocali breui pronuntiati, de diuturnae morae habere notationem. ad alteram syllabam pergamus. Dora nobis idem est quod a redi rem arduam tento: quae vox insi. Po-ν. pnem habet ac luculentam significationis caustam. Composita enim es lex Pe de Doelii V svoculis duabus contrarias notiones indicantibus, quoniam illa id quod terrae fixum est, o i, hac altum de iublime designet. Veteres Pt Pset Ut de se citra discrimen pro bruta na- P co u ein tura usurparunt; unde apud Latinos Pecus a Pe rcinata sit, de veterinum a Dei de Emim quasi dicas victum pecoribus constantem. Posteriores Cimbri, quo homonymiam eui. tent, Pe pro radice terrae infixa dicunt in radicum genere eas per excellentiam hoc is maxime nomine dignantur, quae maxime sunt edules. At Uecrassius Sc longius pro- DL nuntiatum, pro omni bruto animali ad hominum victum nutriri consiletum usurpant: de, quia nihil hom 'i magis inimicum quam natura rationis expers, De etiam pro inimicitia ponitur. Quod si vox paullo tenuius pronuntietur.& quasi media inter longam dc breuem, fascinum designat, eo quod hac corporis parte brutas ii millimi reddamur, dc toti terrenis sordibus inquinemur. Contrarium ipsi Phe pede se est C it Eslc Cp quae in convcrsione principium adspiratum habent loco temporis longi: de id quidem

summa ratione factum eli. Quae enim terrae assiguntur,tarda sunt,de longa voce digna: 'Contra quae a terra quicquam subleuare debent , cavi spiritum & celeritatem quandam tarditati contrariam habeant opoitet. Hinc igitur ex Phe t sede Pe lotagis, fiunt tuis P si is de π: quorum priora significant a terra leuare; postremum frequens uscet cuma est qui ad leuiter saltandum hortantur. Vnde apud Graecos. enim nihil aliud est quam leuiter salto vel salta: quod de equo conuenit, dia ciqui equum asiccndit. Irozb idem est quod excelliam, vox spiritus plurimum requirens.

E E , In eadem

343쪽

In eadem significatione dicimus hi &ho: sed haec frequentius in compositione Ic de-riliatione, ut te in hiiii et limaut liet; lacteiri sui e litiin: & ito in limoti pro alto animo; deliat pro capite: de quibus in littera He. Docii igitur praeter spiritum a quo incipit, liti ram sibi in fine eam accersivit, qua nulla magis expectorat de ex imis praecordiis anti lat : de qua latius suo loco . Haec per ichnaeam conuersionem demonstrat supremum excelsoru in finem ipsum et se Bonum. Ilio enim longa vocali bonum significat: qua in v c longum tempus adspirationis vim supplet , eo quod in fine adspiratio non aliam habeat potestatem, quam ut ionum producat: quod videas in hol 5e loli voculis conuersis. in quarum illa vocalis breuis cst in hac longa: quo productum tempus adspirationis, quae in fine citerri citra aliam coli sonantem non potest , locum tenerct. Poebigitur nos ad cha deducit, id cit, summus excelsorum apex est ipsum bonum , ad quod

omnia in altum tendentia adspirare nituntur. Cum igitur Ilai i verbii est, idem signinficat quod exalto: atque inde pthagli idem eii ac si d:catur , brutam de terrenapi ii turam ex alto siue exalta. Qua de re perspicuum redditur, eam ment cur nomcnclat ris in vocula poetu tabricanda fuisse, ut nil ut aggrediendum tentandum i homini cens eret, quod de iidem de tardam humi iacentena, tcrraeque adfixam naturam non exaltaret in sublune ferret. Quis dignis modis diuinum hoc artificium explicet, quod

admonitionis breuissima vocula comprehensae utilitatem lati sine per omnes vitae rationes, per omnes actionu de ossiciorum partes sese diffundentem fossicienti sermonis& elegantia Se ubertate periequatur Nos certe ne aggredi quidem tentabimus, cocontenti futuri, quod nostro indicio huius voculae mysterium per transcianam eminus iit ostensum. Et haec quidem de secunda syllaba nunc ad tertiam. Laa cclcritat in indicare quiuis intelliget, qui sciet vibrationem recto motui praemii Iam vehementissimo impetu ciere, ut in Hermathcna non uno loco explicatum. Quarta syllaba clarissimacst,quae ex Te & Q contracta per ecthlipsin, siue prioris vocalis ciuione, idem significat quod ad unum: ita ut Aa se nihil si id iit, quam cito ad unum: quae locutio colerandi studio verbum sublicet, quo breuior sit & expeditior. Quod si quintam syllabam in

Sigma intelligas, verbum habebis cauda mutilatum, quo Vidco denotatur: verum vici. locus est non incommodus: ita eius appendix non est necessaria, quandoquidem abruptus sermo maxime decet cic exornat admonitionem ad celeritalcm incitantem . T tum igitur Harpocratis nomen cx Dari odia na Te compositum, idem significat, ac si dicas , Diu moram trahe in bruta tua natura exaltanda: atque dum id facis, magna cilcritate mentis tuae oculos ad unum dirige, quia videlicet ipsum unum totius altitudinis vertex sit supremus. Quemadmodum enim diu multumque meditandum ad hanc nobis acquirendam sublimitatem, de longa diuturnaque intilentio&disciplinaruin studio mora opus cst, ut tandem ad caelum cuchanuit: ita mox ab ipso initi a mei tis acies ad iplum unum recta scrii debet , alioqui nullis laboribus, quantumuis longis, in altum euehcnda. Frullia enim in otio litterarum & quinquennali Pythagoreorum flenti versabimur, si ustia longum tempus teremus,& tacita multorum annorum cotemplatione nos fatigabimus, ut brutam nostram naturam ad si iblimia tollamus, nisi

principio ipsum unum nobis pro scopo collocauerimus, de ad illud sistum omnes iam stras direxeramus cogitationes. Hoc eii illud Vnum quod solii in Christus dixit esse necessarium: equo ii luci, eandcm csse Harpocrat:s & Veritatis sententiam. Cum igitur

in scholis hoc Harpocratis symbolum prisci lanigenae proponebant: quid aliud indicabant, quam illud quod D. Paullus ad Hebraeos scripsit, In disciplina perseuerater quod vocula tiar designat: cui post adiectum , idem dicit quod Timotheus ab codem audiuit: Labora in omnibus: de, Las ora sicut bonus miles. Et quia arduus labor in popli praecipitur, audiendus cil de ille qui dixit: Induamini virtutem ex alto: ut nimirum alta aggressi, ab eo adiuvemur, quem scimus nobis patrem in caelis: cuius regnum ut adueniat rogamus , quod & primum quaerere debemus. Totus autem hic labor ad excelsa a ter renis vehementi spiritu contendens, ad Vnum ipsum resertur: de si , pro eo ac facere iubetur, perseueret, tandcm ad illud quo tendit ad spirat. Vide quantu unica vox comprehendat arcanorum . quantum breuissimo compendio praeceptorum cxponatur Simul ut terrenis relictis excolia aggrediamur monemur, simul ut ius iam inoram in meditando tanto molimine praemittamus,& ubi inceperimus triae tam alta attentare, ve

344쪽

in proposito perseueremus, nec ulla re ab arduo labore deterreamur: tum etiam, ne a recta linea aberremus, additum habemus , ut mox a principio studia nostra omnia ad ipsum Vnum festinent. Deinde eandem vocem sic capere potes, ut arduum Opus debita&mora& constantia aggredienti de in eo perseueranti promittat , seri non posse ut ad Vnum ipsum non pertingat. O beatum certamen: o felicem laboremi in quo is qui perdurat, certo scit se in ipsum scopum colliniaturum. Porro ut haec omnia ad cos maxime spectant, qui sacris litteris Se disciplinis ad Dei cognitionem necessariis initianturi ita ad cuiusuis operis honesti aggressionein accommodanda sint. Omnibus cnim in irebus maioribus moliendis verissimum est, diuturnam quandam in meditando coniu-lendoq. moram praemitti debere: de ubi ea praecesserit,ium ipsum opus sic esse tentandum, ut animus terreno frigore discusso,in sublime sese erigat contra omnes qua occurrere possunt, disticultates. Quo tamen felicem exitum propositi laboris sortiatur, id in omnibus curandum, ne quid vel minimo tenus ab Vno deuium seratur. Neque enim in toto solum negotio & rerum moliendarum summa ad unum omnia spectare debet, sed in lingularum etiam partium principio statim ad Vnum mentis oculus est dirigendus, ii faui bina nobis felixq. quod agitur esse cupiamus. Addo de Co modo vocabulum uis Μ. Mucxponi posse, ut dicat, Tardam inceptionem in opere quopiam aggredien o tentando i. celerem esse atq. sestinat quod intelliges si syllabas sic enumeres, Par poeId rat/. id est, Tarda molitio celeris. ubi elegantissima est antithesis paradoxo quodam modo

contraria inter seiungens. Eandem sententiam Cimbricae linguae nomenclator in Gat nai. secutus est. dum hac voce producta pro con silio nos v ti voluit, Ceu dicerct, Adceserem C. 6 in

cuiusuis negoth expeditionem nihil aeque ac consilium vel utile esse vel necessarium. l' --μ υ- Plurimos videas ex temeraria festinatione in ipso statim operis limine collabi alios non nihil progressos, maximis inuolui difficultatibus, de vel numquam vel tardissime ad exitum peruenire alios etiam adeo nihil expedire, ut eo ipso, quo stolide de sine maturo consilio attentarunt,opptimantur. Elegantillime de verissime Horatius cecinit: Vis consilii expers, mole ruit sua: Vim temperatum Dy quoque promouent

o majus.

Immensa exemplorum infinitas, quot temeritas 5 olim Sc nostro hoc aeuo perdiderit; e quot sana coniiha conseruarint, nos tacere potius quam Joqui iubet. Interiri. multa illus ire est illud e Romana historia de Fabii Maximi tarditate: maxima illa quidem, sed necessaria Vrbis exercituumque duorum saluti: cui si Minutu temeritatem conscras, mox intelliges, quanti matura in consulendis rebus arduis praeparandisque mora iit aestimanda: quamque iusto titulo Ennius Fabium celebratit, unico versu ac trophaeum ei fabricatus sempiternum , de posteris omnibus luculentissimum modulatus documentum, prudenti in rebus aggrediendis mora nihil esse vel salutatius vel expeditius ad res arduas felici exitu finiendas. Is sic habet:

Unus homo nobis cunctando restituit rem.

Quid temeritas possit de inconsulta audacia,& quana breui res maximas sunditus euer- T. -.tat; & quana, contra facile te cito quietis de maturis consiliis ingentes calamitates & rerum publicarum ruinae auertantur, etsi nullis antiquorum historiis edocti essemus, haec tamen tempora &iugum grauissimum ceruicibus nostris impositum satis nos pondere sito moneret, tum quorum audacia & inconsiderantia perditi simus,lum quorum prudentia de consiliis seruari potuissemus. Vtinam omnes semper de ubique in omni rerum vel priuatarum vel publicarum aggressione intelligeremus prudentillimum hoc nomenclatoris consilium, quo an vocali longa pronuntiandum ex Gat breui vocula d riuauit: quod dum fecit. hoc ipsum videtur mihi dixisse, consilium non aliud esse, quam tardam festinationem 5c festinam tarditatem. Laudatur illud, Festina lente i risi tota. dc merito laudatur: at quanto laude dignius, consilio illud nomen dediste,quod ne intelligi quidem ab origine potest:nisi una de tarda fellinatione de celeri tarditate cogitetur : ubi mora maturam minimeque praecocem deliberationem suadet, celeritas in nominis ratione inuenta expeditum de facilem Attum pollicetur. QEod autem Cimbricum consili j nomen unicasyllab comprehensum consulit, conseqtientia quadam. interpretationis non omnibus aperta, de nescio an ab ullo umquam nostratium consi- .

L E derata,

345쪽

derata , illud ipsum Iiax-poth rat tribus syllabis ostendit: qua quidem nominis soluti

ne de considerationis via Harpocratis tessera non ad discipulos tantum liberalium artium, sed omnes mortales, quorum quidem ullae esse queant actiones, reicitur ;& rcclucxplicata de ex pensa, ac deinde in omni ossiciorum genere ante oculos potita,ingentem adsert utilitatem, atque adeo una omnium hominum continet salutem. Acceperantria rinam id quidem AEgypti, a Ianigenis, Harpocratis signum omnes eos qui id in pectore se

rent, seruare pol Ie. verum non intelligebant, nec nomini nec imagini aliam vinacile quam monendi: at in sibi esse potest ite litum , ut quod monitum cisset, id vel negligerent vol contemnerent, vel magni sacerent Sc amplectorentur. Hinc igitur paltim v cis de symbolicae rationis ignorantia, partim demens idolomaniae studium daemonum fraude Se sacrificorum auaritia accensu in eo rem saluberrimam pertraxit, ut nec ins Dius quicquam, nec magis execrandum cogitari posset. Harpocratem enim Dcum ic-cerunt, dc imaginem , quae nillil aliud crat quam nota hieroglyphica, collo append baiahccu in hoc amuleto omnem consi mandi potestate in prisci lanigcnaecnc docuissent. Sed hare communis eii omnium veterum symbolorum cladcs, siue a vocalia fuerint tantum 5e solis nominibus indicata siue adspectabilia de saxis incisa. Nos de prisco usii de originis veritate, non de abusu diabolico dc anili superstitione tractamus. Quando igitur Harpocratis nomen satis cst explicatum , pcrgamus modo ad ceteras, Miam quibus idem symbolum vocatur, nomenclaturas. Inter lias cli Horus,vocali priore long Hμ pq D: quod addo, ne cum quo terminus de de finitio significatur, cadem vox putetur. ' Plutarchus certe hac nominum assinitate deceptus, statuit huius Dei viro in iustis ter minis rerum ponendis maxime cerni. Fateor equidem ad contilium tacitum de quietum pertinere , ut res de quibus deliberatur, recte definiantur, Sc consilio maxime ad certos rei cuiusque terminos perueniri; sed nego hanc caussam esse ob quam Harpocrates Horias nuncupetur: qua tamen in sententia refellenda vcrbosam nolim iniit tuere disputationem, tum ne prolixior aequo fiam, tum ne videar apertissimis rationibus, quas adducturus sum, Sc aptissimae conuenientiae, M arctae rerum vocumqtie inter se cognationi parum fidere voluisse. Harpocratis admonitionem bifariam consideraui mus, semel ut ad discipillos sapientiae studiis initiandos proprie praecipucque spectaret: N, is, ab ., iterum ut aeque ad Omnium iacgotiorum operumque aggressionem pertinoot. Quia vero utrobique de in discendo de in consulendo parum domesticae vites praestare possunt, niti alia audiamur, illic quidem doctiores, hic autem prudentiores: optimc factum a lanigenis, ut Harpocratem non modo in aggrediendo tardum dicerent, scd Horum

ctiam vocarent: quo nimirum omnes monerentur, moram Caiat quae in priore nomine denotatur, auditioni maxime impendi oportere. Sicut enim vere, magistro nosti odi

ctum est, Fides exaud tu, itai non otiose ab Aristotcle scriptum, hanc entiendi facult tem ad disciplinas percipiendas potissimum referri, cum co solo docentis notiones a discente velut semina quaedam futurae frugis excipi possint. Quid igitur aptius potuisset cositari eo nomine , quo euidentissime explanatur, primarium Harpocratis ossicium esse,ut audiat Ic diligenter auscultet . inor enim idem cli quod audio vel audi: cui si Graecam vocum clausi iam adiicias, d chabebis. Eat nunc Plutarchus, occum eo quassi quis velit, quaelitum apud Graecos, ecquid simile queat uci sexcentesima tenus parte reperire ad Harpocratis & Hori vel unionem vel cognationem de vocibus ipsis docendam: quod si per uestigaritatque ostenderit,iubenter nos ei de tesserae huius primordiis de antiquis eius nominibus cedemus. Porro ut auditionis huius fructus maximus ostenderetur, de ostentus imittaret omnes. siue bonas artes disicere vellent siue sanis aliorum D. M., Consiliis Vti, tertiam nomenclaturam adiecerunt, qua Harpocrates Apollo indigetatus em A cst. Apollo enim, si in duas tantum voces solvas compositionem, Se postremam syllabam Graecorum dicas csse appendicem , eum significat, qui occulta Se abdita&inoi m. tini. ν- scura specu latentia sepulta lic in lucem proscri de reuelat. Dil enim vocali long , ut est in cληχα , idem notat quod celo : Se ipsum quidem Celo Latinorum ex iacitra

C. . ., a .. Voccmanauit, Oderiuationis modo quo ex Pari nostrati καρδίαν Graecos fecisse ii odo ', annotaui. Nec aliunde Velo manat, adspiratione in digamma mutata. Hinc pol an-

tru& specus obscura.& inde eis hol liue pl:-lio' ademptis adipirationibus ad ni rem syllaba tu unione pol is dicetur,qui ea quae in occulta spelunca dclitcscunt, cuciat.

346쪽

Qvdd si tam facilis de eomodus, immo tam iustus de aequus mihi iudex detur ut quod

Vcrum est mihi concedat,dicam veteribus Cimbris eam in voce 4 p,qua modo utimur, ep. Diu tudinem pronunciationis fuisse, ut magis A obscurum quam lutera rotunda audiretur, atque inde fieri. ut superiores Germani hactenus retus scribant pro nostrati xus p. Sicut igitur ab auper, siue, ut nunc dicimus , optet. Aprilis nomen accepit , Idc sicut Ap. v. M. Tuper nostras Asmiam dedit Latinis , ita Apollo etiam ab Xup nomenclaturae suae habere Potin interpretationem: ut videlicet euip Ihol idem sit quod recludo specum. Sed quo- --.Diain mihi pes iere lolci csse cum molosis hominibus, contentionis qnam veritatis ημμaniantioribus, vix audeo tantum mihi sumcre, ut vel unius vocalis mutationem in vocibus origini reddendis adducam. In adspirationibus enim ademptis minus absiliai quam in mutatis vocalibus esse credunt: verum si quod res eli fateri velimus, procliuiscii im csi vocalium inter se permutatio, ut degentiu diuersarum dialectis, vel de longo

saeculoria lapsu crebrius iri olescens. Vtrouis ergo modo Apollinis vocabuluia etymolo- turiam Examines & interprcteris, is eo nomine omniu erit dignissimus, qui quaplurimac tenebris in lucem proscit, quiq optimas claues ac certissimas habet ad obscuram ab- mo,M- ditariam rerum specu aperiendam. vi igitur Sol, quia tenebrosum noctis antru reserar, Apollo notoniuria vocatus cst: ita Harpocratos quoque merito codem nomine nuncu- Pitur, propterea quod diuturna meditatio de diligens auditio occultam scientiatum de

consiliorum specum quam optime recludat. Quod si quis ultimam in Apollo syllabam de Cimbrica quoque lingua maiasse dicat, ei Apollo denotabit id quod integre efferre-

mus Iup hol lices, id est, aperiendae speluncae caput ' quae notatio es conuenit, qui princeps est eorum omnium qui res abditas hominibus reuelant. Sed quid ego me hic supcrilitiosa nimis interpretatione defatigo, cum ea omnium sit simplicissima quam in Gallicis explicaui, qua Apollo dictus sit quati x hollos, id est ab antro obscuro liberans. A rimis is Suiit enim apud Graecos quibus priscum hoc Apollos nomen remansit: inter quos is suit cuius D. Paullus fecit metionem Fortasse ergo discriminis caussa Apollo pro Deo, Ri pilos pro homine dictum fuerit: attamen suspicor id factum ratione multiplicis lecopiose ter pretationis, quam sermonis nostri architectus perpetuo quaesiuit. Mea ergo nihil refert, siue Apollos, siue Apollo dicas , cum utrumque nomen aeque Deo conueniat, dc Apollos conuersionem etiam patiatur; quam ut Gallica nostra declarant ita hic non duco repetendum. Satis ello indicasse,utiouis nomine Deum dici posse clim te ab antro caliginoso liberet, de antri aperiendi caput sit atque princcps, dcvltouis modo relictator a tenebris clim aliis. tum aeternis mortales liberans. Nec mirum propter terminationes linguarum proprias Id litteras cognatas aliam & aliam dari posse interpretati

Dcmica tenus parte qua variari potest. Valeant igitur illi cum suis nugis, qui Apollinis nomen a perdendo , ves ab alia qua uis Graecorum voce derivant: ad quos refellendos idcirco nilail adsero arguit tentorii quia non putem quemquam tam sibi Apollinem habere vel parum propitium 'e ratum ut non Mare cernat res per se euidentes,& nullius alterius egentes probationis iam eius quam ipsa vera vocum significatio demonstrat. Nemini postliac dubium este potest, eorum quidem qui vel nostrae linguae sunt periti, vel meae credent interpretationi, cur Harpocrates. &Horus,& Apollo sit vocatus: nec opus est pluribus ad id explicandum commentariis, cuius veritas mox ad primum sese obtutum ipsa luce clatius ostendit. Illud tamen distimulandum non est: quod , ut in alphabeto trium in uno Deo personarum diligens ratio habita est, & distinctis vocibus consignata; ita & hic quoque non in Harpocratis modo nomine per syllabas explicato, Uri tum sed in tribus etiam ipnus nominibus ordine sibi succedentibus Trinitatis mysterium

indicetur. Dum cnim nomenclator Harpocratis symbolo optimam discendi rationem . G. Perpetuae posterorum inemoriae mandare vellet, ac eo ipso doceret, omnia mox ab initio ad Vnum referri oportere, noluit in nomine eius fabricando a praecepto suo aberrare. Dar igitur tarditatis & perseuerantiae signu ipsi Patri conuenit,ut ei quem antiquum Prum Daniel vocavit i quique nec cogitanda, nedum dicenda saeculorum infinitate 'tardavit antequam mundum crearet. Altera syllaba pocli, quae operis aegressi ahem significat. Filio conue: iit i eo qu5d per hunc Pater ingentem mundi machinam molitus sit atque perfecerit. In hoc enim principio creauit Deus caelum de terram. Tertia syllaba quae Gai cst, de celeritatem notat , inquam magis personam quadrat, quam in

Spiritum

347쪽

s3 Hi ERO GLYPHI CORVM Spiritum sanctum: qui celeri sua per aquas siue materiam latione animauit uniuersa, Mad suam unumquodque incitauit motionem, de liactenus celeritate omnium creatarum mentium c pium excedente, δί maiore quam luminis per acrem sit disti sio, totam permeat rerum conditarum molem , Omnibus praesens motionem vitamque tundens at liae conseruans Quod si Harpocratis nomen ita dissoluas, ut postrema pars sitna rursus Spiritus sancti munus agnosces, cuius vi cctoritas propria cli; ita tota ccleritas aci unum ci ritendit, de nos, ut oculos montis ad via uni quam Ocyllime .uc

tam us, incitat. Quid in rebus adspectabilibus igne velocius, quid eo celeritis si irsum ad unum apicem contendit Cum igitur in huius forma ad Apostolos descenderit sanctus

Spiritus, quid ni eum velocitatis nomine honoremus Iam linguae figura adiuncta eleritatis indicat augmentum , quod nullum in homino membrum celorius moueatur nec qincquam eius tinnitu sit pernicius: quod Homerus ammaduertens ἔπεα πιε φόw- . . timurn ter iterauit. Omni, aulcm haec velocitas ad unum veluti pyramidis supicinum . . punctum contendit, & omnes audientcs & sequentes una rapit secum. Et haec quidem arrana in unico Harpocratis nomine. Iam si tria ipsius nomina cons dorcs,statim deprchendes Harpocrat in prima syllaba patrem notate, tui tarde admodum a testium suum

consilium aggressis cli, sed ubi aggressus semel est, celei time S dicto citu cxpedivit de quo hoc habemus in sacris liticris i Dixi sacra sunt. Horus vero pr pile praecipueque filius dicctur, de quo ipse Pater, Hic est, inquit Du meus Hori , Gum diu te . . luoil cxeci etiam intelligas , quod filius vox sitia verbum Patris. Vox autem ad

auditionem spectat. quam Hori nomen de lignat. Tertium nomen Apollo, principem ignificatis eorum qui res abditas & reconditas c tencbris in lucem proferunt, cui per- soliae potius dabimus quam Spiritui sancto, cui in omni arcanarum rcium inquisitione. γ in omnibus consiliis inclaoandis, de concordi omnium patrum diactrina vota facero deprecos fundere solemus, uti illi a quo omnis veritatis docti ina procedit, iuxta ipsius Veritatis in Evangelio testificationcini Hunc in Alphabeto sic compellauit nomenclator ut em p utcs idenique munus ei tribuci tur: δί qu madmodum hic teitio loco' ita & illic recensetur, tam constans & porn tua in omni ibus priscis lanigenarum ritibus& lacro in nram ii ibus doctrina seruatui: a qua ii quiit a borct, omistissim se adultelliana monetae& spuri ortus trianisellabit. Magno igitur in pictio habendus est Graii uel Iam ille, cuius picturam do. Hchotropius , clim ob aliam , tum ob hanc potistimum caussam, quod non tria modo sumbolica: sc .ilpturae nomina cxponat, scd sic etiam exponar uti ullum eorum inter se ordinem obsi ruet, ac praetcrea tria haec nomina viii symbolo adscribat: de quibus alioqui multa in dubium potuit sciat vocari. Quamuis enim Epiphamus, diligentissimus antiquitatis obseruator, cundem Hotum Ha pocratem osse dicat, non defuerunt tamen quidam intor antiquo quibus placeret alium Horuin alimn Harpocratem fuisse: qur tamen cemcntcs set .ptae iam olim opinioni

uel sali, ilia idem Horus S Harpocratcs putaba r dxi Notos somnia tunt alterum antiquiorum, qui idem essct cum Apollino: alter una immoti in , quom eundem alio non moe Harpocratem vocari docerent. Nos haec nomina cidem tesserae accommodatae mimus; tam otii id fiat diuersa consideratione, ut multa sinat in uno discipulo rectὰ Icientiis sapienti ri pie studiis initiando necessalia S E i, iam quando de nomenclaturis quae dicta modδ fiunt. suis re videntur ad sa--- Vcilianaus. corruptissimas illas quidem AEgyptiorum culpa, tui peregrina nomina

linguan pertrahere conari, omnia hieroglyphica sco imis nugis S dementi

idololatria turpissime contaminarunt, & alio quam destinat rant a Iani enis, detor- . sciunt: quorum ineptias qui compendio nouisse volet, Plutarchum sibi in manus sit mur, tales tamen ut in iis quaedam adhuc veritatis vestigia cernantur. Nos capita dum-atos iter attingenam. Piunium igitur illam inter Osiridem, isdem & Horum cogna, rix nem aput priscos agnitam videmus, ut hic ab illis occulte in matris aluo nenitu: dicatur e quod si nominum significationi & verae religioni applicare studeamus necesse

.. 'Vt H, incn Pr 3 eo mimine accipiatur 'quod illi, qui aures ad audienda diui

ita habent arrectas, in iocare consueuerunt. Et cii sano ita, dum de solo Horo de Har-

non symboloruin praestiti tribuimus, adbpiritum sanet a se: e reserimus cogitationem, coquod hic salutati disciplinae insun

a denda:

348쪽

LIBER I irr. Ddendae praesit tametsi alioqui prima nominum notatione aliarum personarum attributa indicentur. Videtur ergo haec fabula e Triadis arcanis humanae menti inutis ad hunc

modum conficta . ut a ternitatem totius diuinae substantiae aluum nominarint, aqua

Dei nomen de Cimbrico scrmone factum est. De tua enim idem nobis significat quod in

Latinis ipsa aeternitas dic retur: unde contractione per prioris vocalis cethlipsin facta, e iuxta nu nobis coinponitur. vox aqua Deus Latinis, de θεο: Graecis eritiatur. Quoniam 4 igitur aeternitas diuina in substantia ime essentia, tres in monade complexa hyposta ses, finxerunt Osiridem de itidem in ipsius aluo adhuc conii flentes, tanta inter se amoris vi flagrasse, ut te complexi Horum generarint. Quo autem omnia humanis robus similitudine quadam compararent, de quae omni nostra notione de omnibus nominibus infinito spatio hint superiora , ea vocibus usitatis aliquo saltem modo darent cognosccnda, patrem ctiam de matrem addiderunt. Ipsam enim aetornitatem Cronum C dc patrem vocarunt: A: ternitatis vero rationem, qua omnia complectitur & omnia ad se trahit, Rheam. citcnim idem nobis est quod ratio , dum ut nomen usurpatur; dum vero ut verbum, idem est quod paro. Quia vero infans in utero paratur, rationis summae de aeternae omnia in se complexae Se parantis nomen matri contulerunt. Quid autem est haec diuinae rationis praeparatio aliud, quam cilicientia ipsius patris qua illa quae creat, sibi quadam tenus ac inmodat & alligat, de iis ipsius Unius rationem impertit Ge cnim nihil aliud est, quam vehemens motio ad ipsum Vnum i qua omnia ad ipsum Vnum quodammodo vibrantur Hinc igitur Rea, siue more Graeco Rhea. Cronus actam dicitur, quasi Car rons id est, eius quod carissimum est omnibus rotunditas siue

rotundus decuritas: quae vcra est descriptio aeternitatis, cuius amore ducuntur omnia, quando nihil omnibus carius. quam ut sint sempiterna. Sicut enim eiu ipsam Vnius latitudinem dc durationem infinitam notat ; ita Cron perennem eius docursum, cuius amore rapiuntur omnia. Quoniam igitur ivlipsius amore perpetuo in se recurrente Deus omnia creat, Croni nomen aptum putarunt Ianigenae ad patris notioncm cxplicandam. Et quia eo ipso quo omnia quae creat sibi i pii unit, tae matri applicarunt: quod non aliud est quamli dicas, Antiquum dierum esse patrem uniuersorum; Sapientiam vero omnium esse matrem. In eadem igitur de una diuina cilcntia patris dc matris simi- in vi litudo quaedam inuenitur, iuxta illud Orphicum: Iupiter se mas eis Or femi nescia Gortis: atris& quia iii hac unitate tres sunt persi,nae siue hypollascs, de quia Spiritus sanctus ab antiquo dictum dc a sapientia procedit. vcritatem fabula volarunt, qua Spiritus sanctus ' 'ab oliride & lii de se mutuo amore complexis, genitus dioerctur. Ianigenae Apollinis potius nomine licie loco usuri sitissent, nisi sciui flent ab Horiore Apollinem proccdcre, ω nomen Hori pro eo etiam accipi posse: qui praesidio suo omnem disciplinam auribus instillandam tuetur atque adeo ipsemet instill it, ab Osiride de Iside in essentiae unitate procedens. Addiderunt de illud, una cum Osiride vocem exstitisse; qua dicerctur, uniuersi totius dominus in lucem procedit: quod non aliud iis significat qui veritatem agnoscunt, quam patri Osiridi coaeternum esse verbum siue Vocem, per quam Deus sive Osiris, id est, Dominus noster omnia creauit: cui cum addunt ipsam lucem, Spiritum sanctum indicant, quo verbum omnia illusti si ac tuetur. Ostiis igitur vox de lux

idem signant quod Oliris, liis de Hotus. Atque hinc illud est quod oculorum Hori g nitura quoque celebretur : quo in ritu Horum de ipsius oculos habes distinctas, quasi Horus proprie filius iit, de eius lux siue oculi Spiritus sanctus. Quod autem sapientia,

in qua Deus omnia ut in principio creauit, Rea vocetur, id valde conueniens est nostroti locutioni, in qua ae rationem significat, quae sapientiae aequo ac voci conuenit, pr pterea quod ne etiam idem sit quod paro: de quia Dcus omnia dicendo parat, ae proloquor siue ratiocinor usurpatur , quod ali) iacticii paragogicos dicunt, iuxta atque pro ratione quoque aedili plerique pronuntiant. Neque igitur longe aberrarunt qui Isidona mibili. sapientiam csse statuerunt; quamuis in nomine ad Graecos sontes referendo nihil sani dixerint. Illud cene ad linguam nostram bene quadrat, quod in Osis de Domini de Re- os is finagis viamcis Ortim agnouerint dignitatem, cum ea voce Dominus noster significetur: s s o

vel si postremam syllabam Cimbricam quoque cile velis, quod equidem malim, quo- ι . 'niam

349쪽

nia in eadem sit in Isis, Osiris, idem fuerit ac si dicas, Noster dominus est. Atque haeco , dis isse nominis notatio tosterae siue insigni Oliridis egregie conuenit, quod sceptriam crat cum s O oculo, quo tu in illud potestatem dc filium , lioc lucem de Spiritum sanctum denotabat. Quoniam vero O iris a nostra voce nonnihil deflexit origo cius examinanda, quae ost Onsais. quod nomen si per vestigia retro legas, habebis Si res no : quod ruisiis duobus modis diuidi potest , vel ut lit a i m1-no, quo denotatur visus ad erectionem siue ad assurgendum nec cisarius: litie visus ad erigendum assurgenduin lite imittata. vel ut solutio fiat in Zi-re se qua dicitur visus praeparat malum vel pcrucr sum. Caelorum cnim obtutu pr parantur peruerit nostri animi, ut lacum csse cogitent ,&cius potestat de Ordinem agnoscant. Videmus ergo in ichnaea O: iridis cc uertione oculum δί sceptrum, dc praeterca quem haec usum nobis praebeant. Oculus viliam conscrt, sceptrona nos alsii rgere cogit, δί ad sit premum bonorum inuitat ut rem nobis iacccssariam, S haec ipsa perversos dc malos nosti os ammos praeparant ad salutem. Quicquid enim in nobis boni est, a Deo est: quicquid proprie nostrum est, malum cst: qnod nomenclator in Cias 'on', quo Nos & Nostrum denotatur, manifestauit, quasi diccrct, Vis scire quid nostrum sit, redi per vestigia, de in onat Emo inuenies . Ab Cus Latini Nos per nacta thesim sece- ι . . i. sunt. Sed haec spissum codicem postularent. Nobis ad reliqua pergenduim. Quoniaminii igitur Osiris patet cli uniuersortim, fascinum ci semper erectum tribuerunt, indefcisam

Ibi creandi vim denotantes. Finxerunt deinde Typhonem Oro, Itidi de Otiridi aduersa

, .ui Iium. Oro item id tali, mini quidam quod Typhonem castrarit. His ins ina addunt. dcca varia de inlinita, nec ordine ullo aut ratione cohaerentia, pro eo atquc quisque vel hoc, vel illud de horum nominum significatione somniauit. Nobis satis esto voces ii tellcxille, de ex his viam praemonii rasse ad priscam veritatem necdum mendaciis contaminatam. Cusel: tr ia in Osiris mutatu esse dixi,ut cx e longa crebro fit I longum, ut

de Iride de Liliis in Francorum insignibus memini tradidisse. Q i: od aut cm fabulant ut Isidem phylacterium assumsitis ut Horum feliciter pareret, ex o a videtur originc in sum iis se, quod filius humana naturam assumpturus est et, quae vcra sciret humani generis custodia: de qua assimila audiendus esset, ac Spiritum lancium hominibus daturus. Iam Typhon cacodaemon est, ita dictus, quod liorninum genus semper frustrari con tur, atque impedire quo inimis adsccndat de intelligat vcritatem. Parrhoi siue Pret epliciat siue etiam Dit aupliun idem est ac si dicas, Id quod nos defraudat supcrnis de apertis Hinc more nostro Tuphon . Openim utrumque signat, supra vidclicet ac rcscratum. Hinc Hori de Typhonis pugna 2 Horus enim A pollo est, ea quae occulta sunt recludens, 5c nobis specum aperiens: Typhon contra nos impcdicns atque defraudans, ne Apollo nobis recondita revelet, ac caliginosum antrum recludat . in Apollinis noamine ex Ilip A seruatur, in Typhonis posterior diphthongi ars remansit. Sed haec ne nimis anguilis spatiis incluserim vereor, de idcirco huic Typhonis omnia pomi r bantis

considerationi immorabor. Ipsum corte nomen nobis apertum, nec ullam cladem n

latu dignam per pollum: eo quod non mip tantum, sed op & up etiam variantibus diatri diis in eadem significatione dicatur. Inti up-shon igitu Cupholi dedit, qtiod Graeci Typhon , non aliter quam μυκαιω pro Mugio,& similia pro similibias scribunt. Quia vero

duci notat, quorum alterum t ni undem valet quantum sui sum dc superne: alterum apertum tignificat, quod sit periora aperta sint, inscriora angustis spatiis conclusa,

T, - -- Typhon tam latam nobis fraudem indicabit de seu strationem, quam late ipsius adi significatio patebit. Diabolus igitur dum primum seipse per inuidiam Sc siis ei biam caelo

flaudauit, loco omnium supremo, vere poterat Typhon vocari: deinde cum c felici statia Adamum deiecit ad mortalom miseriam , rursus Typhon meruit dici: nec inimis nune dc semper dum fraudibus suis de retibus nos impedit, quo raranus sursum queamus euolare. Praeterea quando nos semper ab illis arcet quae infinitis spatiis patetit, his terrenis perpetuo includens, potest de hac rursias ratione Typhon nuncupari, quod iis nos defraudet quae Deus nobis aperta esse voluit dc per uia. Deus enim caelum nobis reclusit: hic molitur ut nos insidiis suis irretitos ab eo procul excludat. Hic igitur ille est perpetuus Osiridis in nobis hostis, qui semper diligenti illime in testi g.it, ecqua nostripa ite exigua adhuc diuinae imaginis scintilla rellet, ut ea protinus inuadat, dc variis pcr-

350쪽

Lli mi. niturbationibus M animi morbis dissipet, ac tandem penitus extinguat. Typhon igitur. hoc modo in genus humanum grassians S Osiridem sive verum Dei ci illum in varias de insanas disti aliens superstitioncs, hoc effecit fraudibus suis. ut sapientia & prouidentia diuina, occulta & incognita via cuniculos aduersius hanc daemoniacam tyranni- - dem moliretur, de vim suam masculam iandem in Nilum deiici permitteret, id est, Verbum suum, per quod omnia creauit, humanae naturae uniret. Nilus nomen est Ianigenarum, quo id vocatur, quod nouitatem inducit. AEgupti igitur flumini terram quotannis renouanti hoc nomen dederunt: dc quia caro, in quam verbum demissium est, toti mundo nouam faciem induxit, finxerunt prisci Osiridis testiculos in Nilum dele s. id est, in id quo novitas adduceretur. NOλος enim ex Νεοῦ fit, quo nouum notatur, lis

de λῶ. quod idem est quod duco. Quod si prcipius ad fluminis Ad hominis naturam nomen quadrare velis licebit dicere, Nilum quasi ni-lmia vocari, quo noua argilla denotatur, propter ca quod quotannis nouam argillam siue coenosam & pinguem terram inuehat. Sic Verbum sive Osiridis mascula vis in Nilum demissa diceretur ea de caussa, quod Christus non noua modo argilla esset. sed vetus etiam veteris Adami lutum renouaret i& eius antiquum id aridum squalorem noua pinguedine, effetam sterilita- . tem noua feracitate commutaret. Isis igitur, siue sapientia diuina, instituit, ut ad huius nouae generationis futurae significationem sciliam celebraretur , de Phalli circumseri tur figura. Sed haec omnia Typhon in rem suam vertit,& in foedas turpitudines det om

siti nec ab co destitit, dum Horus Dei filius eum deuicit, & per Apollinem suum siue

Spiritum omncm aperuit veritatem , de vincula quibus Typhon nos a caelo dili inebat, abrupit. His nominibus ita explicatis, clara fiant omnia & veritati consona quae de H ro de Typhone dicuntur. Verum quia non solium daemon nos decipit atque fallit, de ne ad lumen veritatis adscendamus impedit, sed caro etiam de corruptus noster Adam: ra factum est ut Typhonis nomen pro vitiata nostra natura sirequenter usurpetur : de quia Holus per spiritum oris sui hanc ad se trahit, fit ut Horiis magneti, animus noster cor- οι. ruptus serro comparetur; non aliter atque Orpheus saxa modulatione sita traxisse nar. ratur. Horus enim ab audiendo dictus, uti Orpheus ab auribus moderandis, de iis quae audienda cuique sunt componendis. Fides autem in Iesiim Cluillum filium Dei, quem audire iubemur, auribus instillatur a doctoribus, de sancta sermonis horum esticacitate haud secus trahimur, atque ab Hercule quopiam Gallico cuilis fabula ad hanc ipsain veritatem, omnes ad se spiritu suo rapicntem, misertur: ut ad primana omnis vcri sermonis ideam. Atque haec quidem omnia, quae de Harpocrate de Horo de Apolline dicuntur, de symbolo denotantur, ut vera sitiat, dum ad quosvis discipulos Se quosvis veritatis doctores accommodantur, ita multo magis in praeliantissimum doctoris exemplar quadrant, citra cuius opcm , subsidium se gratiam nihil nec discere nec docere possumus hominum animis salutare. Nemrtetur ergo quisquam dum symbolum summis applicamus, quando quae vera sunt nusquam veriora sunt quam in suis ideis: Scccsic ita semper in priscis tesseris S nominibus eii versandum, vi eorum significatio in summis examinetur, in quibus nisi firma ratione subsistat, frustra eius veritatem inferioribus applicare nitemur. Nec quisquam offendi debet, dum religionis mysteria pri scis symbolis de nominibus adscribuntur, quasi sacra profanis polluantur. Idem enim

spiritus veteres illos Sethinos Se ante de post diluuium duxit, qui multis post seculis Apostolos rexit, se hactenus Ecclesiam suam gubernat. Quid mirum igitur, si primo

primae linguae auctoria tema veritatis arcana ab hoc inspirata dicam, ut ea idoneis &artifici iis nominibus conscctaret, de iis utpote monumentis perennibus ad poster Os D, - , .M. transmitteret, quo tandem ex horum M legis veteris de euangelicae doctrinae collatione Imum υ- perpetuus ab initio mundi veritatis Se religionis consensus de concors in omnibus unioci gnoiceretur, ab iis penes quos haec lingua in ansisset ' Quoniam vero ad Typhonem infirmandum eiusque vires frangendas nihil Apollinis omnia reuelantis munere po-tontius, finxerunt antiqui Horum testiculos Typhoni amputasse. Testiculos ad mascu. Mi. lam vim notandam veteres usurparunt, dc dum It hyphallos pingebant, generandi ii sti scabant facultatem; non cana modo qua quid creatur, sed illam etiam qua mentes formantur ac docciatur: de hanc quidem tanto potentius, quanto intelligentia corpori ε με-

SEARCH

MENU NAVIGATION