장음표시 사용
251쪽
Rei p. dist. maj. Dedecet Deum humiliari , i
secundum se , conci secundum carnem assiim-Ptam, nego. Cum itaque divinitas sit omnino invariabilis, secundum se nec exaltationis, nec humiliationis est capax; sed ratione humanitatis sibi unitae potest humiliari ad manifestationem suae magnitudinis . εObjicies a. Inconveniens est, ut maius bonum ordinetur ad minus 3 atqui in Incarna tione , majus bonum Ordinaretur ad minus , nempe Incarnatio Dei ad reparationem generis humani; ergo, &C. Resp. ds. major. Non est conveniens , ut majus bonum ordinetur ad minus , tanquam medium ad finem ultimum, conc. tanquam causa ad effectiim, nego maj. Incarnatio itaque ordinatur. I. Ad reparationem generis humani tanquam causa ad effectum quem producit . Ordinatur ad gloriam Dei, tanquam ad fi-Nem ultimum: porro gloria Dei excellentior . est vita Christi. Obicies 3. Innocentem tradere ad supplicium est inconveniens, cum maxima sit injustitia ueatqui in Incarnatione, &C. Respond. λη. major. Si illud supplicium habeat rationem punitionis , coni. satisfactionis Eantum & reparationis, nego . Disparitas est , quod in punitione attendatur peccantis iniquitas ; in satisfactione vero pro alio , spectat ut satisfacientis charitas: porro In satisfaciendo , unus potest ferre poenam pro alio.
Quaeres . Utrum Incarnatio fuerit eonveniens Aomini redimendo PRUρ. Fuit conveniens homini, sive spectetu in individno , quia per Incarnationem factum est, ut hic homo esset Deus , ae proinde caput hominum & Angelorum , supremo latriae
cclia colendus. Sive spectetur in specie, quiata rota
252쪽
- de Deo Incarnato. 2I stola natura humana, per Conjunctionem Verbi cum uno ex ejus individuis , fuit exaltata ad supremum honorem cognationis & consanguia
nitatis cum D 2Ο. Quae res inrum Incarnatio toti universora Uit conveniens ZR p. Urm. Quia in aliqua sui parte ad fastigium divinitatis evectum est.' Quaeres 6. Utrum masteriam Incarnastionis su rie convenieneer impletum in plenitudine remporis PRUp. a m. Nam conveniens fuit ut Christus in medio annorum veniret, ut secula anteriora per fidem suae Incarnationis futurae illuminaret , & sequentia per doctrinam eva
gelicam illustraret, & per Sacramenta a se initituta sanctificaret. C A P U Τ ILDe necestata Incarnarionis.
Qtaarres I. TT Trum Incarnatio fuerit olflων. nste aria ρR p. negat. Nam est opus ad extra, circa auod Deus est omnino liber. Quaeres a. Vtrum fuerit absolute nece aria ex pothesi peccati hominis θRespond. negat. Nam Deus hominem perdiis tum potuit relinquere in peccato & statu damnationis, sicut relinquit Angelos apostatas. Quaeres 3. Utrum Incarnario fuerit absolute nec aria ex hypothesi, quod Deus hominem lapsum voluerit reparare rResp. negat. Nam Deus potuit hominem multis aliis modis liberare, nempe, Vel peccatum gratis condonando, vel impersectam hominis satisfactionem acceptando; unde D. Aug. Ut de PQq
253쪽
se Agone chrisiano, c. Iaia merito stultos vocat qui contra sentiunt . QuaereS q. Vtrum Incarnatio , absolute necessa-
parare voluerit per condignam atque rigor ampro peccato fatis monem ZR p. affirmat. Quia nulla creatura pura, quantalibet gratia ornata, condignam atque rigor Iam pro ' peccato satisfactionem exhibere potest. Nam ut satisfactio sit condigna & rigo-xosa , debet esse , T. AEquivalens ἰ 2. De. beae feri ex propriis , & , 3. Ex aliunde in debilis. Atqui satisfactio a pura creatura exhi
I. Non est equivalens Irnυitari injuria . Quia ostensa Dei est infinita , saltem extrinsece &obiective; satisfactio vero purae creRturae , esto valde finita. Ratio est, quia iniuria crescit pro vilitate personae laedentis & dignitate per nae Ieteis; contra vero satisfactio iisdem capitibus decrescit; ergo offensa personae infinitar illa- sta, est infinita, & satisfactio, a pura Creatura exhibita, est finita, &quasi nulla prae Deo οὐ senso.
. Non est ex propHis: quia Pura creatura sa- tisfacere non potest, nisi ex eis, quae sunt sub Dei dominio 3. Non est ex aliunde indebitis quia quod
Dei proprium est, illi quoque est ae bitum
obicies a. Homo purus , per actum perse- ctae contritionis, reddit Deo totum, quod ab ipso per peccatum abstulerat , nempe ratio- nem ultimi finis; ergo condigne satisfacit Deo. Resp. nego conseq. Licet enim redditio rei λ-- Iatae tussiciat ad restitutionem, satis tamen non
est ad condignam satisfactionem pro in)ctia Deo per peccatum illata , quae, cum sit infinita , non potest condigne reparari , nisi per satis
254쪽
atisfactionem infinitam , cujus homo purus , quantalibet gratiae sit ornatus, non est capax. Inst. r. Tantus est valor actus perfectae cli ritatis, quanta est gravitas injuriae Deo per pescatum illatae I ergo. Re . neg. sureta Quia valor actus charitatis moraliter aestimatur ex dignitate personae satisfacientis, ac proinde est finitus; econtra gravit s offensae Dei moraliter aestimatur ex dignitate personae laesae, a qua consequenter infinitam quamdam gravitatem contrahit. Inst. a. Homo PuruS , Per actum charitatis perfectae, posset mereri vitam aeternam de condigno; ergo & condigne satisfacere Deo. Rei p. nego confer. Disparitas est, quod meri tum , cum respiciat mercedem, nullam requirat Personarum aequalitatem, bene autem satis
factio, quae, cum a persona offensa specificetur, non potest condigne exhiberi , nisi a pe sona ejusdem ordinis & dignitatis. Obicies x. Peccatum veniale est quid fini- eum; ergo Pro eo potest homo purus condigne satisfacere.
Resp. dist. unt. Est quid finitum, entitative, - cone. Objective & terminative, nego ant, Infert enim. Deo . infinito injuriam, quae condigne compensari per opus finitum non potest. Inst. Ergo, sublata Incarnatione , homo iustus, venialiter peccans, aeternum periret 3 tibsum conseq. ergo. Reis. nego illatum. Quia Deus pro peceat veniali non exigit satisfactionem rigorosam, de ideo, in quocumque statu, homo iustus potest mereri gratiam, cui annexa est peccati remissio.
255쪽
Do existentia Incarnationis. Qilarres I. inam negent Messiam jam a
venisse ρR O. Negant gentiles, quibus hoc mysterium est stultitia, & Iudaei, quibus est scandalum ,
ait Apostolus, 2. Cor. I. Quaeres 2. Quomodo demonstratur adversus
gentiles Messiam jam a enus e p Iis. Demonstratur fidei nostrae motivis credibilitatis, quae in tractatu de fide exponemus , ad quem lectorem remittimus. Quaeres 3. Quomodo demonstratur adversus Iu dxos Musam jam advenisse μResponae Demonstratur innumeris prope nodum oraculis Prophetarum , quae in Iesu Νarareno fuerunt impleta, ex quibus duo tantum refero, quae sunt Celeberrima. I. Oraculum, Habetur Genes 49. ubi Iacob praedicens filiis suis quae eorum posteris eventura erant, sic Iudam alloquitur: Iuda, re f-- dabunt fratres tui . . . adorabunt re sui parris rui .... non auferetur sceptrum de Iuda , is dκω lde femore ejus, donec veniat qui mirrendus est , ct uis erit expectatio gentium. Haec prophetia manifeste intelligitur de Metasa, qui solus per excellentiam dicitur minandus , Exodi q. Mixto quem missurus es, qui solus potest dici, expectaris gentium, Gen. 28. Benedicentur in re is in femine tuo cuncta eribus repra; de quo dicitur quod sit venturus , ubi sceptrum desierit esse in Iuda: atqui jamdiu sceptrum , seu principatus , seu regimen politicum desiit esse in Iuda: nimirum tempore Herodis, qui erat alienIgena, Idumaeus scilicet s
256쪽
licem, seu ex posteris Esau , ut docet Iosep ta
lib. I . Antiq. Jud icarum, c9. 2. Et quo re .gnante, natus est Iesus Nazarenus, in quo impleta sunt omnia, quae de Messia praedicta sunt a Prophetis; ergo, &cis Obicies r. Particula , donec, in Iacob vat ei nio, non significat cessationem regiae dignitatis in Iuda , sed ejusdem continuationem , ita ut sensus sit: Postquam venerit Messas, qui
sceptrum tribui Iuda restituet , nunquam dei ceps auferetur: ergo nondum venit Μessas. Resp. nego ant. Absque ullo enim, vel levi sino fundamenis, particula, donee, vertitur ita particulam , postquam, absque ullo scripturarum exemplo, in quibus particula, donec, cessati nem rei naturaliter significat: sic Genes. 26. de Isaac dicitur: Ibat proficiens, atque succreseus . donec magnut esseerus est: tune enim des e su erescere. Objicies z. Vaticinium Iacob non filii impletum in Iesu Nazareno: nam T. Herodes non erat alienigena, cum dicat Nicolaus Damasce rius Herodem genus duxisse a nimoribus Iudaeo
rum, qui in Iutaam veneraue e Babrionis . .
Σ. Sceptrum desiit in Iuda sexcentis circiter annis ante Christi nativitatem quando scilicet Nabuchodonosor, vastata Iudaea, destructa Ierusalem & incenso templo , Iudaeos cum eo- tum rege Sedecia captivos transtulit Babyloniam .... Post captivitatem Babylonicam, Machabaei, qui erant ex tribu Levi , tribui Iuda
Praefuerunt per Aoo. circiter annos ante R ventum Iesu Naterent. . Resp. nego aut. . . . . . Ad t. nego ant. Nant
Herodes fuit Idumaeus; ergo alienigena : ne audiendus est Nicolaus Damala. qui hoc seris psit ex adulatione, ut inde gratiam Herodis sis bi conciliaret. Κ 1 Ad α.
257쪽
2 2o Compendium 'Αd 2. nego ant. Nam durante captivItate Babylonica, rex Iudaeorum erat Ioachim de tribu Iuda, quem, in ipsa captivitate, ad solium regni exaltavit Evilmero uch , rex successor Nabuchodonosoris , 3. Reg. c. ult. Post mortem regis Ioachim, Zorobabel, ex tribu Iuda & regio sanguine oriundus, recepit legislativam potestatem, & ducis nomen ; non ergo penitus ablatum est sceptrum de Iuda, neque dux de femore ejus in captivitate Babylonica , cujus tamen utriusque Potestatis, regiae & ducalis , ablatio , erat adventus Messiae certum indicium, in Iacob vaticinio indicatum. Ad 3. dist. antec. Machabaei praefuerunt tria hui Iuda, auctoritate ab illa tribu accepta coσα auctoritate propria ab illa tribu inde pendente, nego ant. Itaque tempore Μachabaeorum ,
suprema potestas semper mansit penes tribum Iuda, quae summos sacerdotes de tribu Levi ,& Concilium Sanhedris eligebat, ut, suo nomine & secundum suas leges, rempublicam administrarent. Sic hodie apud Polonos viget regia potestas, licet sceptrum gerant Principes externi, quia ab illa gente in reges assiimuntur. II. Oraculum ducitur ex cap. '. Danielis , ubi Angelus Gabriel Danielem deprecantem pro libertate populi sui , consolatur his verbis : Sep uaginta hebdomades abbreviata funt f per populum tuum , σ super urbem sanctam
tuam, ut consumetur pravaricatis , re finem a
cipiat peccatum, ct deleatur iniquitas , re impleatur visio is prophetin , is ungatur Sanctus Sanctorum. Certum & evidens est ista diei de vero Messia; atqui hebdomades 7 o. intra quas Archangelus Gabriel annuntiat venturum e se Messiam, jamdiu elapsae sunt nam he domada in sacra Scriptura sumitur tantum
258쪽
. de Deo Incarnato. ii I septem annis; atqui sive septuaginta hebdom des sumantur pro hebdomadibus dierum; sive sumantur pro hebdomadibus annorum ut facto sumi debent) jam diu praeterierunt I nam o. hebdomades dierum conficiunt dies 49o.& 7o. hebdomades annorum conficiunt annos 49O. Hoc porro spatium a multis jam saeculis elapsum est; ergo Μessias iam diu venit. Obietes: Non potest assignari tempus, quδε o. hebdomades sint enumerandae ; ergo ex Prophetia Danielis non potest colligi , saltem certo, Messam promissum iam advenisse. Resp. Dato antecedente quod tamen falsum est, quia iuxta fere omnes Chronologos hodiernos, Io. hebdomades ducunt initium ab
anno a o. Artaxerxis Longi mani, qui eo anno Nehemiae fecit facultatem iterum aedificandi I rusalem, 2. Esdra 2.) nego conseq. Nam etsi manifestum non esset, a quo praecise tempore enumerandae forent 7 o. hebdomades , tamen adhuc esset evidens elapsam esse ultimam, in cum ius medio Messias praenuntiatur morti tradendus; nam desinere debuit ante cessationem sacrificii veteris ; atqui sacrificium illud iamdiu desiit; in uno enim Ierosolymorum templo , iuxta legis Mosaicae praescriptum, Acrificia onferri poterant; ergo, cum a mille septingentis annis, & amplius, Ierosolymorum templum dirutum fuerit, sacrificia apud Iudaeos omnino desierunt. Consule Τom. I. differt. . ubi duo allata vaticinia, & plura alia accuratius eXPO-
Quaeres A. Verum Iesus Nazarenus, sit Messias qui vente ρR ρ. Urm. Quia omnes prophetiae de Me sa editae, in Iesu Nazareno fuerunt impletae ut citato loco Τom. Ι. demonstravimus.
259쪽
nationis dAes. Est tota Trinitas: nam est opus ad extra; sed opera ad extra, sunt opera totius Trinitatis , cum sint opera omnipotentiae tribus Personis communia 3 erga, &C. Quaeres χ. Euεnam sit causa Inalis Incarnain rionis ΘRespond. Est liberatio hominis a peccato , ejusque cum Deo reconciliatio , ut fides docet, Ioann. 3. Misit Deus Filium suum in mu i dum , ut falvetur mundus per usum. Matth. I 8. Venia Filius hominis falvare quod perierat , C.. Nicaenum I. sic definit: Qui propter nos homines , ct propter nostram salutem , defendit deralis, &c. Hinc excluditur error Pelagianorum, qui doeucrunt Christum datum esse hominibus. ut exemplum , Doctorem , SI Legislatorem a.
non vero ut Redemptorem Proprie. Quaeres 3. Unum Chrsus venerit, rum pr-pter peccarum orionale , tum propter peccara actualia pN p. assim. Idque est de fide , iuxta illud
I. Ioann. I. Sanguis Iefι Chrsi emundat noxi ob omni peccato. Praecipue tamen venit propter peccatum originale, quia totum genus humanum infecit. Quaeres A. Vtrum, si homo non petrasset, Ver bum, vi prasentis decreti, fuisset incarn rum , saltem in carne impasbili, ut Scorim singunt RR p. negarive: Nam I. Nullibi aut Scriptura, aut traditio asserunt, quod Verbum fuisset incarnatum, si homo non peccasset; immo quo
260쪽
de Deo Incarnato . 223ties scriptura de motivo Incarnatinnis loquitur , non aliud assignat, quam peccatum delendum, Ioann. 3. Non misit Deus Filium Dumue judicet mundum , sed ut falυ tur mundus per ipsum .... 2. Patres expresse docent , Christum, homine non peccante , non fuisse venturum: Si non haberet caro famari , inquit Irenaeus, lib. s. adversus haere S, cap. q. n quaquam Verbum Dei raro factiιm esser. Origenes, Hom. 1 . in Numeros; Si non fui ex pe carum . . mansisset, Christus , hoc quod in principio erat, Deus Verbum. Et D. Aug. Serm. 8.de verbis Apostoli: Si homo non periisset , Filius hominis non venisset. Objicies I. Deus voluit Messiae futuritionem, antequam decerneret hominis futuritionem , juxta illud Prov. 8. Dominus possedit me in initio viarum suarum , antequam quidquam facerer a principio ι ergo . Respou . nego unt. Ea enim Prov. Verba intelliguntur de Christo, non ut eli homo, sed ut est Verbum-Patris: hoc constat, quia ibidem
de seipso dicit: Cum eo, Deo, eram cuncta com
ponens , quod de solo Verbo aeterno dici potest. Objicies et . Christus , Colo . I. dicitur , Priamogeninus omnis ereatura; ergo fuit futurus an te omnem Creaturam.
Rei . di'. ant. Ut Deus, cone. nam addit :Omnia ρεμ ipsum is in istfo creara fune ; ut homo, subdifl. prioritate honoris de dignuatis ,
coue. prioritate temporis & intentionis , πανώnt. Cum D. Hieronymo in hunc locum c Cente: Primogenitus, non quod Deus illum ara re omnsm creaturam produwere coAstituerit , sed quod illi creaturam omnem iubeterit.
Obicias 3. Christus est caput Adami innom c)ntis, immI & Angelorum, Coloss. i. Est ea.