Compendium theologiae universae ad usum examinandorum. Auctore r.p. Thoma ex Charmes ..

발행: 1779년

분량: 740페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

281쪽

242 Compεndium Et Div. Gregor. Thaumaturgus , in exposit. fidei. Non dua persona, inquit , neque dua nqνura, non enim quatuor nos adorare dicimus . Ergo.

Resp. Quod illa scripta falso ab Eutychianis:adscribantur illis Patribus , ut probat heomitus , Bibl. PP. rom. 9. p. 7 T. G. Objietes a. D. Cyrillus, ' . r. nu sutre sum, negat duarum naturarum distinctionem post uni mem: post vinitionem, inquit, naturas easdem nse mutuo non diυidimus. Resp. nego antee. Non enim negat distinctiorem naturarum , sed negat tantum earum d visionem & separationem , quia nimirum in uniatate personae adunantur.

Inst. Idem, vs. Σ. doeet duas naturas in Christo sola mentis tonsideratione inflingui; ergo non sunt distinctae realiter . Reis. nego Nam utitur verbo, distingui, pro verbo , dividi & separari , quod patet ex eo quod in exemplum distinctionis de qua agit ,

vrofert unionem animae cum corpore, quae licet distincta sint, non sunt tamen separata. Objicies 3. S. Athanas in Symbolo ait : Siaeue anima rationalis θ caro unus es homo , ira Θρus is homo unus est Christus. Atqui anima M' eorpus in unam hominis naturam coaleseunt ;

Resp. nego em sq. Nam In eo tantum valet comparatio a D. Athanasio allata , quod sicut ex unione animae & corporis, una resultat l, minis persona, ita in Christo ex utriusque maturae unicine. Quaeres, Utrum unis sposaitea sit quid era rum λ .

'RU'. Est quid creatum, non fricte , quate- us erevio dieitur productio rei ex nihilo ;sed trare , quatenus sumitur pro actione qua at

quid

282쪽

δε Deo Incarnato. luid fit, quod ante non erat ratio est, quiancarnatio facta est in tempore. Quaeres'. inrum μήο fps 'mina sim sub α-

naturalis λ

Respond. affirmatio : Nam ad esse persona .le cum Deo attolli , est nMurae creatae pro sus indebitum, Omnemque illius exigentiam su-

: perat. a.

Obiotes; . SS. Patres de Concilia, docerit unio . nem hypoliatieam esse naturalem . . Resp. Td, naturHle , Opponunt umbratili ue non vero opponunt i gratuito beneficio . Quaeres II. utrum mnio postatica H indisfo-ἐabilis Ressp. assismariis: Nam, 3oant 13. Cissus m nee in Aternum , Se Hebr. 23. Ghristus heri is δεο ia, us is in Deuta. Unde axioma, theolo gleum , Quod semel Herb m iussu fila , .nunquam inmisit. Ergo in triduo mortis Verbum marse sit unitum cum eorPOre .& , anima separatis; sed, Quaeres 1 a. Au Sanguis o Passione effusus, eo

' Resp. Us m. Nam it. Ait Pars naturae humanae integrans, in resurremone reassumenda. a. si in triduo mortis Calix fuiiset consecratus, ve Dum per concomitantiami fuisset sub speciebus vini, iuxta Illud Ioannis. Qui bibi/ maum Samguinem, in me muner, is ego in illo. Quaeres II. Vtrum ratus Sanguis in passoneris μή , re sumptur Derit a Vorboso in urr

Respond. Reassumptus fuit totus moraliter, id est, quoad maximam partem a sed probabile est

283쪽

Compendium.

- quod non fuerit reassumptus totus physicat :nam in linteaminibus, lancea, corona spinea , sZ c. remanserunt maculae sanguineae , quae certe non fuerunt purus color, cum colores non int activi, nec aliter Communicentur , quam, per adhaereseentiam substantiae coloratae. - . QuaereS I . inrum ex unione hypo ista Ve=bi

eum tamanitate sequatur , personam Christi esse

Respond. I. Non est composita compositione, ex his . Nam omnis compositio ex his , fit ex partibus proprie dictis; atqui natura divina in .Christo , non potest habere rationem partis proprie dictier alias esset ens incompletum dicens ordinem ad suam compartem, ut ab ipsa

. Compleatur; ergo, in. ,

R p. z. Est vere & proprie composita, Compositione, eum his. Nam compositio cum his, nihil aliud est, quam realis extremorum realiter distinctorum coniunctio ad constituendum unum per se; atqui in Christo talis est con 3 unctio 3 ergo . Unde Conc. generale V. ariathema dicit et , qui 1 non confiterur unam ejus . Ghristi) subsistantiam rem ram : nimirum ex

duabus naturis . . ,

Quaeres 1 s. inrum ex unione hvastarica , quatur communicatio idiomarum in Chrso p. Nota: Communicatio idiomatum fieri potest in concreto, vel in abstracto. Fit in concreto,

quando fundatur in unitate personae, quia Cori- Creta supponunt pro petiona, unde sensus h ius propositionis, Deus est homo, hic est, pem fona habens divinitarem , est persona habens hia-manitatem. Montra H in abstram, quando fundatur in communicatione proprietatum divinia talis propriarum facta humanitati, V. g. Num nisus est immensa, est ubique . Hanc admittunt Lutherant, Ubiquistae. His notatis: L

284쪽

de Deo Incarnato. a s

ReDond. I. Datur in Christo vera & realis communicatio idiomatum in concreto. Nam I. Scriptura humanitati in concreto tribuit ea

uae divinitatis sunt propria, v. g. descensum e caelo, & existentiam in caelo dum Christus. in terrae degeret, Ioann. 3. & vicissim divini-

tali in concreto tribuit ea quae solius humanitatis propria sunt, V. g. mortem, Aet. 3. Auctorem vita 1 Itemerissis. Unde in Symbolis it dei, Deus dicitur pro nobis passus, mortuus , ac sepultus .... 2. Nomina concreta supponunt pro eodem in recto, nempe pro suppG-sito; ergo de se invicem possunt praedicari. . Nec dicat, haec propositio , unus de trinieare passus est, fuit damnata a Felice III. S. P. Resp. enim quod non fuerit damnata in sensis obvio, in quo est vera & Catholica ; sed damnata fuit in knsu Petri Gnaphaei & aliorum

Eutychianorum, qui cum docerent divinitatem colam, humanitate penitus absorpta, remansisse in Christo, existimabant divinitatem Carni factam consubstantialem, vere passam elle, quoa

est haereticum. -

Resp. a. Non datur in Christo communicitio icit omatum in abstracto, ut fides docet contra Eutychianos, Ubiquillas . Nam quae realiter a se invicem distinguuntur, non possunt de se invicem praedicari, nisi in aliquo communi subjecto, seu, supposito uniantur ι atqui duae maturae in Christo Sc earumdem proprietates realiter distinguuntur , nec in ullo commu-mi subjecto uniuntur, quando considerantur in abstracto ; ergo . Unde de humanitate Christi dicitur Μ1tth. ultim. Non est hic , surrexit enim , & .

Obicies r. Quando duo inseparabiliter uniuntur, ubicumque unum illorum est , ibi deberes e & alterum; atqui Verbum & humanitas m-

285쪽

Compεndium Et ' Div. Gregor. Thaumaturgus , in exposita

fidei. Non dira persona, inquit , neque d- nin . νura, non enim quatuor nos udorare uicimus .

Ergo. RUρ. Quod illa scripta falso ab Eutychianis adscribantur illis. Patribus , ut probat Leom

Obietes a. D. Cyrillus, O . r. ns surressum , negat duarum naturarum distinctionem post uni

nem: Post Nnitionem , inquit, . naturus es em use mutuo non dividimus. -

RUy. nego antee. Non enim negat distinctionem naturarum, sed negat tantum earum d visionem & separationem, quia nimirum in uni

tate personae adunantur. - . '

. Inst. Idem, Epist. a. doret duas naturas in Christo sola mentis considereuiene 'diflingui 3 ergo,ion sunt distinctae realiter . λResse nego confer. Nam utitur Verbo, distingui, pro verbo , dividi & separari, quod patet ex eo quod in exemplum distinctionis de qua agit,vrofert unionem animae 'cum Corpore, quae INeet distincta sint, non sunt tamen separata. Obiicies 3. S. Athanas in Symbolo ait : Sia

Deus σ homo unus 's Cissus. Atqui anima Meorpus in unam hominis naturam coalescunt ;

Resp. nego conseq. Nam in eo tantum valet comparatis a D. Athanasio allata , quod sicut ex unione animae & corporis, una resultat l, minis persona , ita di in Christo ex utriusque Natum unione. Quaeres i. reum unis spostatim sit pod eis eum λ . , Λεθ. Est quid creatum, non siricte , quate uis ereatio dieitur 'produetio rei. ex nihilo ;

sed 'tare, quatenus sumitur pro actione qua alse quid

286쪽

δε Deo Incarnato. 2 'quid sit , quod ante ncta erat ratio est, qcia

rium o

- naturalis

RUρσω. Uirmative : Nam ad esse personse te cum Deo attolli , est rixturae creatae pro . sus indebitum, Omnemque illius exigentiam su-

Objiciei ; . SS. Patres de Concilia docent unio- . nem thypostaticam esse n1turalem . Reo. ΤΛ, naturate , opponunt ficto M. umbratili ue non vero opponunti gratuito beneficio is Quaeres Ir. inrum uuio Θρsatica sit indi ο- tabitis λ' Ro*. Uirmariis et Nam, Ioans, 1 . Cissus -- net in Aternum , Se Hebr. II. Ghristus hori 9 hodie , ipse is in oculo. Unde axioma , theolo, gleum, Quod semel Herbum is u sit , nunquam uim e. Ergo in triduo mortis Uerbum ma sit unitum cum corpore & .anima separatis;

sed ,

eo triduo mortit remanserit me bo unisun

Reis. Virm. Nam i r. fuit Pars naturae humanae integrans, in resurrectione reassumenda. Σ. Si in triduo mortis Calix fuisset consecratus, ve

bum per concomitantiam x fuisset sub speciebus vini, iuxta Illud Ioannis. Qui bibit maum Sam

- Respond. Reassumptus suit totus mor1liter, id est, quoad maximam partem 3 sed probabile est L a : quod

287쪽

z Compendium

quod non fuerit reaisumptus totus physicae etiam in linteaminibuS, lancea, corona spinea ,&c. remanserunt maculae sanguineae, quae Certe non fuerunt purus color, cum colores norii sint activi, nec aliter Communicentur , quam, per adhaereseentiam substantiae colorata'. Quaeres I 4. inrum ex uniona hypostatica V Micum Mmans rate sequatur , personam Christι ego compositam Respond. I. Non est composita compositione, ex his . Nam omnis compositio ex his , fit ex partibus proprie dictis; atqui natura divina in .Christo , non potest habere rationem partis proprie dictae r alias esset ens incompletum dicens ordinem ad suam compartem, ut ab ipsa compleatur; ergo, &c. . 'R p. 2. Est vere & proprie composita, compositione, eum his. Nam compositio eum his , nihil aliud est, quam realis extremorum realiter distinctorum conjunctio ad constituendum unum per se; atqui in Christo talis est con-3unctio 3 ergo . Unde Cone. generale V. anathema dicit et , qui non confiterur unam ejus

christi) subsistantiam remposeram : nimirum ex

duabus naturis. Quaeres Is . Virum ex unione hvastarita δε-ffuatur communieatio idiomaram in Chrso pNota: Communicatio idiomatum fieri potest in concreto, vel in abstracto. Fit in emerero, quando fundatur in unitate personae, quia Con- Creta supponunt pro pessona, unde sensus h ius propositionis, Deus est hereo, hic est, ρε fona habens divinitarem , est persona habens humanitatem . Montra H in abstracto, quando fundatur in communicatione proprietatum divinia talis propriarum facta humanitati, V. g. Hum ni us est immensa , est ubique . Hanc admittunt Lutherant, Ubiquistae. His notatis: .

288쪽

de Deo Incinnato. a s Reypond. I. Datur in Christo vera & realis communicatio idiomatum in concreto. Nun I. Scriptura humanitati in concreto tribuit ea uae divinitatis sunt propria, v. g. descensum e caelo, & existentiam in caelo dum Christus in terrae degeret, Ioann. 3. & vicissim divini- tali in Concreto tribuit ea quae solius humanitatis propria sunt, V. g. 'mortem, Adt. 3. Auctorem vita interfecistis. Unde in Symbolis it dei, Deus dicitur pro nobis passus, mortuus ,

ac sepultus . . . . a. Nomina concreta supponunt pro eodem in recto, nempe pro suppG-sito; ergo de se invicem possimi praedicari. . Nec dicas, haec propositio , unus de trinitaxa passus est, fuit damnata a Felice III. S. P. Resp. enim quod non fuerit damnata in sensu obvio, in quo est vera & Catholica ; sed damnata fuit in knsu Petri Gna phari & aliorum Eutychianorum, qui cum docerent divinitatem solam, humanitate penitus absorpta, remansisse in Christo, existimabant divinitatem Carni fictam consubstantialem, vere passam elle, quoa

est haereticum . -

Rip. 2. Non datur in Christo com inicitio iutomatum in abstracta, ut fides docet contra Eutychianos, Ubiquistas . Nam quae realiter a se invicem distinguuntur, non possimi clese invicem praedicari, nisi in aliquo communi subjecto, seli, supposito uniantur ι atqui duae naturae in Christo & earumdem proprietates realiter distinguuntur , nec in ullo communi subjecto uniuntur, quando considerantur in abstracto ; ergo . Unde de humanitate Christi dicitur Matth. ultim. Non est hic , surrexit

Obicies r. Quando duo inseparabiliter uniuntur, ubicumque unum illorum est , ibi deberesse & alterum; atqui Verbum & humanitas in-

289쪽

x S ' Compendium separa MII ter uniuntur, & Verbum est ubique ergo humanitas Christi est ubique. Roseonda M'. maj. Si haec duos liniantur adae

Sie, uinat humanitas Christi non . adaequau immenlitatem Verbi , ideo ubi,illa repetitur, repetitur 'etiam. Verbum; sed non ubieumque est verbum, est etiam humanitaS. Obicio ai. Haec propintio in vera e Chr flui', lare, his homo , qui est Gbr εα , est ub que ι ergo re ista: Ghristus , Mi homo , est ubi

Ret K n τ' conss. Disparitas est, quod in prima Prop. homo supponit: pro supposito, quod ast immensum & ubique ιν in sectanda vero ιμ mst, propter particulam, ut, supponit pso sola humanitate, quae, inim sit finita non potest esse ubique.

De remino tot Ii In amationis , ,

do Chrso . ora: πN Christo perpendi possunt: scier I tia a gratia ; dona ac virtutes ; l bertas ; meritum ; satisfactio a varii tituli ac ostiola ; adoratio ipsi debita , & tandem Maxet

290쪽

de Deo Incarnato. 267

Quaeres I. T T Trum fureit in Chri o fientia

Ris. Hrmat. Nam anima rationalis in Christo non fuit sine sua propria operatione, aliZs fuisset imperfect1, utpote frustrata fine pro- ter quem est 3 atqui propria animae rationalis operatio est cognitio & scientia; ergo. , objicies e Frustra fit per plura quod potest fieri per pauciora; ergo, cum Christus omnia cognoverit per scientiam divinam , scientia cre ta fuit inutilis. γResp. di ane. Quando fit per eandem fi Cultatem, eone. quando fit per diversas saeuia

Quaeres a. Quotvlax sie fientia ereata st,' Respond. Triplex , scilicet , beati a , quae in clara Dei visione posita est . Ius a quae a Deo liberaliter infunditur, absque ullo humanitatis actu . Et Aequisita , quae propriis

naturae viribus, successu temporis, Comparatur. Quaeres inrum Christus , Me homo, habu

He fHentiam bene Mam ρR p. Urm. Nam Christus, Ioann. 8. dicite Si dixero quoniam ursio eum , Patrem orasmilis vobis mendax , sed scio eum, Cr fermo nem ejus fervo, hic Christus loquitur de sei se ut homo est, ut probant haec verba : Se monem ejus fervo . Atqui asserit se scire Patrem; scire autem, est rem clare & intuitive cognoscere: qui enim clare & intuitive non videt, credit; non novit, nec scit; ergo. objicies : Christus ri terris erat viator; Er go non potitus est visione beatifica .... Rei p.

SEARCH

MENU NAVIGATION