Compendium theologiae universae ad usum examinandorum. Auctore r.p. Thoma ex Charmes ..

발행: 1779년

분량: 740페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

291쪽

et 8 Compendium . 'Erat viator simul & comprehensor. Erat via tor respectu impassibilitatis & immortalitatis sui corporis, quam debuit mereri .' Lucae 24. Oportuit Chrsum pati , , ita, trare in gloriam suam id est, corporis sui. Erat Con prehensor respectu visionis beatificae, qua po

Ins. Visio Beatifica cum maximo dolore , maximaque tristitia, non potest compati; atqui Christus maximos dolores, maXimamque ex Pe

tus est tristitiam. 'R p. dis. mam Naturaliter, cone. Per miraculum , nago . Porro Christus per miraculum cohibuit vim delectationis quam sua anima Per cipiebat ex Dei fruitione, ut ipsa posset tristitiae affectionem pircipere. . .

Quaeres A. inrum Christus, ut homo habuisses Homiam in Iam ΘRe p. inrmat. Nam Christus fuit vir persectuS, Jerem. II. Novum creavis Dominus supePorram femina eireumdabit vixum . Atqui non fuisset vir perfectus, si, more caeterorum hominum, ad . plenam rerum omnium 'scientiam

debuissat paulatim, & quasi per aetatis gradus

Pervenire; ergo. Unde Apostolus, Col a. de Christo, ait: In quo sint omnes thesauro sapiensiaci scientia, Objicisti a Per scientiam beatificam cognoscuntur omnia, quae cognosci possunt per infusam Sergo haec inutilis est. R p. dist. ant . Cognoscuntur, diverso modo, conred. eodem modo, nego. Nam per scientiam beatificam res cognoscitur in essentia divina; ad per scientiam infusam res cognoscitur in se, seu in propria species hic autem cognoscendi mo dus Christum decebat, sicut & decuit, ut vi deret oculis corporeis, quod mente per scie uam beatificam videbat . .

-Gisita c

292쪽

de Deo dicarnato. 2 sQuaeres s. Quandonam humanitas Cbγis . seu ra utraque illa fientia , beatifica o infusa λRήρ. Fruita est a primo conceptionis initanti. Qui, utraque illa scientia ipsi debebatur vi suae unionis hypostaticae cum verbo; atqui a primo inflanti conceptionis anima Chrilli fuit unita Verbo; ergo. Quaeres ε. Vtrum Chrsus , ut homo , habueris frientiam aequisitam Reis. in m. Nam Lucae 2. de Christo dicitur: Pν sciebat atate re sapientia I atqui non proficiebat sapientia infusa; ea enim in ipso fuit a primo conceptioniS Putacto; ergo proficiebat sapientia aequisita. Et Hebr. s. Cum esset Filius T Wi, didicio ex eis qua passus est , obedientiam , id est, quam arduum esset exequi quae Deus ab eo postulabat.

De gratia, donis , ac vis tibus Chrsi. 'ν , Quaeres I. T Trum fuerit in Chrso gratia unienis Re'. Fuit gratia unioras per quam esus humanitas sanctificata est sanctitate substantiali rnam sanctificari substantialiter, est habere esse divinum sini substantialiter unitum; atqui h manitas Christi per unionem hypallaticam, ii bet esse divinum sibi substantialiter unitum 3

Obieios I. Verbum non communicat hum nitati suam immensit item , aeternitatem, &C- ergo neC suam sanctitatem. Reo. urio eon seq. Disparitas est, quod humanitas sit capax recipiendae sanctitatis substantiae Ii s , quae nihil aliud eit, quam sui unio hypostatica cum Verb2 ; econtra cum sit finita M

293쪽

Compendis limitata, non est capax aeternitatus di immens talis recipiendae. Obietes a. Humanitas Christi, est tam capax. divinar potentiae & scientiae, quam sanctitatis; atqui Verbum non communicat humanitati omnipotentiam & omniscientiam ; ergo, &C. Re p. nego maf Disparitas est , quod sanctitas. se habeat per modum rei cuiusdam moralis, subieetiim moraliter assicientis, ob quam dignum, censeatur, quod diligatur a Deo , & jus habeat ad aeternam beatitudinem, quae omnia non Pra supponunt aliquam formam - intrinsece existe Iem 3 at Vero omnipotentia Se scientia se haben per modum rei physicae, subjectum physice aD. ficientis , quod praesupponit formam intrinsece in istentem, sive per identitatem, sive per in formationem: & ideo humanitas in Christo.potest participyre sanctitatem Verbi in se mora liter derivatam, non mi est autem Participare omnipotentiam aut omniscientiam , quae ipsi. Knec possunt identificari, nec inhaerere. Quaeres r. Vtrum Chrsus ut homo habueris gra

riam habitualem p . . .

Rήρ. Urm. Nam Ioann. I. dicitur et Verbum emiaxo factum G .... plenum gratia is veritaris. At

uui illa plenitudo intelligitur, tum de graua substantiali Christi; tum de gratia habituali, qua tanta fuit , ut major non potuerit dari de lege

ordinaria ; ergo, in. Hinc D. August. lib. Is . de Trinit. eap. 26. ait: Dominus ipse Iesus non solum Spiritum f.nctum dedit ui Deus, sed etiam aecepimur homo, is propterea est plenus gratia, quia un- . xit eum Deus viritu sancto , non usique oleo visi, bili, fod vino gratia , quod vi bili signi scatur un- ιιonro , quo baptieturos ungit Ecclesia. Ubi D. Doctor manifeste loquitur de fratia adventitia ομ

Objicies,Gratia bstitualis reddit subiectum in Silo

294쪽

de Deo Inca nato. 2 Iin quo est, Filium Dei adoptivum; atqui Christus non potest esse Filius Dei adoptivus; ergo. Rosp. dis . maj. Si subjectum, in quo recipitur, sit capax filiationis adoptivae, conc. si illius non sit capax, ut revera non est capax Christus etiam ut homo est , quia nimirum est Filius

Dei naturaliS, nego Ant.

Objicies z. Gratia habitualis non erat Christo necetiaria; ergo. Reis. di R. ant. Absolute, conc. ut connaturaliter eliceret actus supernaturales meritorios,

nego antis

Inst. Gratia habitualis non ordinatur ad ope rationem ι ergo non fuit necessaria Christo adactus supernaturales eliciendos connaturaliter . R. O. di'. ant. Non ordinatur ad operationem primario & proxime , emc. radicaliter ω secundario, neto ant. Equidem gratia habitu a lis primario & proxime ordinatur ad sanctificandam animam & eam efficiendam Deo gratam; verum secundario & radicaliter ordinatur ad Operationem, quare nuS virtutem animae confert ad producendos aetas supernaturales . . Quaeres 3. Virum gratia Christi habitualis fuerit in ita ρ ,

Ros. Non fuit infinita physice, quia est croata a sedi fuit infinita morasiter , id est, iuxta

quamdam aesti tionem moralem, Πr Pter coniunctionem cum personalitate Verbi. Quaeres . Euasnam in per frarias Chrsus habuerit ' spond. I. Habuit gratiam actualem , . non quidem excitantem, quia semper vigil & ad optima qua ue erectus fuit; sed coDperantem, qua eguit ad actus . supernaturales eliciendos . Reio. χ. Habuit omnes gratias gratis datas , nempe gratiam sanitatum , operationem viri tum , genera linguarum, &c. ' ,

295쪽

2 3 ν Compendium ' 3. Habuit omnia dona Spiritus sancti a

Isaiae II. Requiescet super eum Spiritus Domini , Spiritus sapientiae is uvialectus , viritus coni

IH ct finitudinis ; Spiritus fiantia is pietatis ,

replebit eum Spiritus timoris Domini. Quaeres Vtrum virauros Theologica iustino

in GVrso p o. In Christo sute chaFiras di Nam uetest quid idem cum gratia habituali, ut voland Scotime; vel ejus individua come&, ut Volumaehomistae.. Resp. a. In Christo non fuit Mes , quia λ- tui beatitudinis adversatur , propter ei ἡ-scuritatem, nec spes, quia fides est fundamenaum spes; ergo ubi non est fides, nec est spes ἀ

Quaeres 6. Utrum omnos vir uras moralea. --

fusa fuerint in Christo R . Re s. Uran. Nam simul cum gratia habitu

ii infunduntur. Quaeres T. Verum omneae visenter m ratiae a .

perficere ac rite instituere poterant ad operae legi naturae consentanea Gercenda intra lim aes eiusdem legis Hino I. Temperantia non fuit in Christo , quatenus importat resistentiam pravis concin. piscentiae motibus , quia sic peccatum su PPΟ-nit; sed solum quatenus dicie abstinentiam ab

omni voluptate Venerea. Hinc 2. Poeni ove a non fuit in Christo, quatenus dicit dolorem de peccatis propriis ; sed solum quatenus dicit principium actus, quod

iemus de peccatis alienis & offensa Dei

296쪽

de Deo dicarnato is asy

ne libertate , ct me ro Chrsi . Quaeres r. T Trum Christas fueris i or eista is pracepta legis naturalis λRespond. i. Non fuit liber quoad substantiam

rei imperatae : quia rem lege naturali praeceptam non potuit omittere, aut rem eadem lage prohibitam Ponere. Rωρ. E. Fuit liber quoad motivum & cir-- cumstantias rei imperatae ; quia nec motivum actus, neet eiusdem cireumstantiae imperantur; ergo, &C. Quaeres 2. Vtrum Chrῖssus A subeunda more in a Patre praeepto fuerit liber PRUm Uirmast. Nam I. Christus , Ioarem re

dicit: us pono animam meam ....... nemo eo

lit eam a me, sed ego pono eam a me ipso. supra quae verba D. August. Tractat. 47. in Ioeintroducit Christum dicentem Non glorientur Iudai ..... seviant quandum possunt, se ero πο- ero animam meam ponere, quM sviendo fincturi funi λ a. Christus ipsa sua morte meruit ,

Ioann. Io. Proprerem me diligis Pater, quis pono an mam mram. Et Hebr. s. Consummarus ,

factus est omnib- Obρemperanstibus ea a faturia ιter . Atqui ad merendum requiritur libertas. a necessitate simplici, ut definivit Innocent. X ergo, M. Quaeres 3. Quomodo Chrsῖ libereas eirca momstem praceptam , cum ejus impeec Glitare renc

ιiari potes Roand. Conciliari potest dicendo Christi 1μbertatem in hoc consistere, quod potuerit d Densationem a Patre petere & obtinere si v luisset, quam tamen liciem ac volens non petivit h.

297쪽

tivit , iuxta illud Μattia. 26. putas , qtu 3 non podisum rogare Parrem meam , exhibebit mihi modo plus quam duodecim legiones Angeiύνam 8 Sed qui dispensationem ab aliquo praecepto petere potest & obtinere , nec tamen eam Vult petere, ad huJus praecepti observistionem, vel non observationem , est maxime liber; ergo.

Obicies: Quando Christus dixit 3 An putas

quia non possum rogare Patrem, &c. iam acceptaverat legem moriendi , ergo inde. non Po

test concludi, quod dispensationem ab illa le

ge potuerit obtinere. Resp. dis. ant. Iam acceptaverat legem morien

di, & simul facultatem sibi reservaverat, di pensationem petendi ab illa lege, si vellet ,

conci secuS, nego ant. Id constat exi textu.

U. I. Praeceptum quo quis sese. liberare po- , test per dispensationem uuam habet in sua potestate, non est Verum & rigorosum praeceptum; atqui Christo fuit impositum , verum Serigorosum praeceptum; ergo. Res. di'. mo. Non est rigorosum praeceptum, si ab . eo quia possit sese eximere auctoritate Propria, conc. si isola auestoritate praecipientis ,

Inst. v. Praeceptum rigorosum semper obligat sub culpa 3 atqui praece sevum, , quo quis potest dispensitionem obtinere , non semper Obligat sub culpa; ergo. . Reis. d . mo. Semper obligat sub culpa, vel ad rem praeceptam exequendam, vel ad obtinendam dispensationem, conci semper obligat vi

exequendam rem Praeceptam, negθα . Quaeres inrum Chri s vero ac proprie me

298쪽

de Deo dicarinato ia 23 sibi, rausa cutique meritoria) saturas 'aterna, . Trid. sess. 6. cap. 7. Christus sua sanctissimae passione in ligno crucis nobis iustificationem meruit , is pro nobis Deo Patri fatisfecit . Ratio est, quia in Christo reperiuntur omneS COI-ditiones ad meritum de condigno, scilicet status viae, libertas arbitrii, sanctitas, & promi sio ex parte Dej, Isaiae 3 s. Si pofuserit pro pec

caro animam suam, videbit fem n longavum . Quaere& s. Euandonam inexpidi moreri Christus 3 - .

R ρ. A primo conceptionis - instanti , Hebr.

Io . Ingrediens mundum dicie . hostiam is oblationem nolusi . . . . tunc dixi , rece venis , ut faciam , Deus volunt tem tuum . o. . . tu quae

voluntate fancti cari sum , per oblationem Corporis Chrsi femel . objicies s Prius est esse quam operari ; ergo, Chrutiis non meruit Primo suae conceptioniRinstanti. ' . Re . dim anG Prius est natura , cons. tem Pore, nego. Unde Potvit eodem instanti reali incipere esse & operari libere, adeoque me aeri , ' Quaeres. 6.Utrum Chrsus adhue hodie merearur 3 Rese. Negst. Nam ad meritum requiritur sta viis viae ; unde de se ipso dicit et Me oportet operari' opera ejus qui misit me , donee dies est et

venit nox, quando nemo potest, operari Q

Objiciex Hebr. 7. de Christo dicitur , quo

se semper vivens ad interpellandum pro noνιa

Ergo, adhuc meretur.

Respo nego conseq..Narni interpellat pro nobis Κnon de novo. merendo ; sed meritum in suae morte consummatum Deo offerendo , nobisque pplicando. ue aere 7. Per quinsnam actus Chrsus min

- . .

299쪽

a 3 6 Compendium

Re . Per solos actus liberos humanitatis suae rex quo D. Thom. hic ρ. 19. artic. i. ad dicit:

Nec tamen per charitatem meruit in quantum erat charisas cst rehensoris , fed in quantum erae viatoris.

Quaeres 8. Quid sibi Chrsus merueris ρR p. Sibi meruit gloriam Corporis, & nominis exaltationem, Philipp. a. tiumiliavit δε-

metipsum, factus obediens usque ad mortem momrem autem crucis. Propter quod is Deus exa

raυie illum , is donaυδε illi nomen , quod est super omne nomen, &c. obicies: Corporis gloria & nominis exaltatio erant Christo debitae ratione unionis hypostaticae, ergo, M. Respond. nego conseq. Nam debitum naturale,& meritum inter se non pugnant ; ergo duplici illo titulo Christus recepit gloriam Corporis & nominis exaltationem. Qtiaeres 9. Quid nobis Chrsus meruerit ρRespond. Nobis meruit r. Omnia dona gratiae, Rom. 8. Iust ficasti gratis per gratiam υ-ssus . per reden prionem qua est in Chrso Iei Unde Concit. Trident. seis. 6. Cap. s. Decla νat ipsius justificarionis exordium in adultis a Dei per Chri m Jesum praveniente gratia, D mendum esse . 1. Omnia dona gloriae, ROm. s. In vita regnabunt por unum Iesum Chrsum . Quod etiam definitur in Conc. Trid. fesC. 6. c. 26. Quaeres io. Quid Cissus Angelis sanctis meruerit ZR p. I. Non eis meruit gratiam & gloriam essentIalem: nam i . Non est mortuus pro isem

fis, Hebr. a. Qui fanct cat , is qui sancti

gelos avrohendis, s d fimen Abraha. a. Gratiadi consequenter gloria, decreta est Anselis an se praevisam Incarnationem.

300쪽

de Deo Incamat s . 217 Resp. 2. Angelis sanctis meruit quasdam illustrationes, & gaudia, aliaque dona accident Iia . Nam Colo . 2. Christus est eum omnis prin-eipa us is potestatis; Id est, Angelorum a ergo aliquid ipsis meruit; atqui ipsis non meruit gratiam & gloriam essentialem I ergo, &c.

CAPUT IRDo satisfactione Christi.

Quaeres I. TYTrum Chrissus vere ac propriae pro nobis fatisfecerit ρResp. Urm. Prout fides docet eontra Socinianos: nam ad proprie dierim satisfactionem tria requiruntur, nempe r. Impositio poenae aesuperiore. 2. Eiusdem poenae voluntaria susceptio in inferiore , 3. Ejusdem poenae , loco rei, per veram subrogationem, persolutio; atqui I. Deus oneravit Christum poenis peccato debitis , Isaiae s Posuit Dominus in eo iniquitatem omnium nostrum . a. Chri itus italas poenas persolvendas in se suscepit , Gala tas 3. Chrsus nos isdemie de maledicto legis , factios pro nobis maledictum , id est , punitionem nobis debitam in se transtulit 3. Eisdrm poenas loco nostri , pe veram subrogationem , persolvid , a. Corinth. s. Ouῖ

obicias: Si Christus pro nobis satisfecisset, I. Debitum nostrum non fuisset gratis remissum. 2. Inaries & frustraneae essent nostrae privatae satisfactiones . 3. Inno ens pro reo plecteretur, quod est contra aequitatem. q. DeuΩ sibi ipsi satisfaceret , nam Christus est Deus a atqui hoc repugnat; ergo. Resp. ad I. dstinguendo et Debitum non filix

SEARCH

MENU NAVIGATION