장음표시 사용
371쪽
unione cum eorpore S immortalitate. 33
ex quo ille formatur F. 7o , adeoque in statu perceptionum consularum est f. 7o6 9. Enimvero constat hominem in lucem editum sibi conscium esse suarum perceptionum, aut, si mavis, sui rerumque perceptarum. Foetus igitur, ubi perfecte formatus in lucem editur, est in statu perceptionum distinctarum I. I 3 . Evidens adeo est, dum foetus in ute. ro formatur , animam e statu perceptionum confusarum in statum distinctarum transferri.
si praeexistentiam animae suppono, eius ex statu perceptionum eonsularum seu obseu rarum in statum distinctarum translatio evidens est, ut nihil circa eandem dubii superesse possit. Enimvero maioris momenti videtur quaestio, quomodo translatio ista fiat, ndi ad potentiam Dei infinitam recurrendum sit, sicque praeexistentia animae prorsus inutilis evadat, cum non appareat, cur Deus animam immutare platius debeat , quam de novo producere. Necesse igitur est, ut propositionem sequentem praesenti subjungamus.
Translatio animae e statu perceptisinum e fusarum is statum distinctarum naturalis atque successiva est . Aut enim per essentiam animae possibile est,
ut ex statu perceptionum confusarum in statum distinctarum perveniat, aut non. Ponamus per essentiam ejus fieri non posse, ut ex statu perceptionum confusarum in statum distinctarum perveniat. Quoniam per esi sentiales determinationes non intel Iigitur, cur hoc fieri possit; nulla inessentia continetur ratio, cur fieri possit ut ex statu perceptionum confusarum in statum distin tartim perveniat F. s6- . Nocesse igitur est
ut determinationes essentiales, quas habet in statu praeexistentiae, muten tur in alias, consequenter ut anima prae existens anni hiletur & ejus loco alia producatur: quod cum sit absurdum, ponendum utique est per essentiam animae possibile esse, ut in statum perceptionum distinistarum ex statu confusarum perveniat. Quoniam vero omnes animae actiones I. 6o , &qui
quid per facultates ipsius possibile est, eadem vi actuantur cf. Is st; unica illa, quae animae est S. s7 , vi, inqua&essentia I. 66 di natura animae consistit F. 67 , e statu perceptionum confusarum in statum distin elarum transfertur. Cum adeo per vim istam animae intelligi possit sit ita,
quod nos idem nondum satis distinete explicare valcamus , cur anima estatu perceptionum confusarum in statum distinctarum pervenire possit, &actu perveniat; ratio sufficiens translationis in statum perceptionum distinctarum e statu confusarum in eadem continetur cf. 56 ontol. . Translatio igitur haec animae naturalis est S. 60 . utioderat unum. Constat vero infantem recens natum, etsi sit in statu perceptionum distinctarum, plurimum tamen confusioni adhuc obnoxium esse, atque ex ea demum successive sese extricare & ad usum intellectus atque rationis pervenire . Quamobrem facile intelligitur, quemadmodum corpus ex staminibus in utero matris successive formatur, ita quoque animam successive e statu perceptionum consularum in statum distinctarum transferri. βο- erat alterum.
372쪽
338 GR. IV. Cap. II. De Animae ortu,
Prior propositionis pars elarior evadet per principia Theolraiae naturalis 3 posterior exsequentibus, in quibus status anime praeexistentis clatius explicabitur.
Animae hominiae is statu praeracipientiae issunt ἀνομiones naturales adpe cenisnes claras arque distinctas. Etenim in statu praeexistentiae perceptiones nonnisi obscuras habet M o6 , consequenter quamdiu in corpusculo organico praeexistit, ex quo aliquando corpus ipsius sermari debet in utero, deficit potentia clare ac distincte aliquid percipiendi g. 7o Psi . rartar.& S. II. 32.38 Pθ .emis. . Enimvero dum foetus in utero formatur, e statu perceptionum consularum in statum distinctarum transfertur S. 7 Io , adeoque tum possibile est pes essentiam & naturam animae, ut clare & distincte quid percipiat, sine ulla praevia mutatione intrinseca, conseque ter antinae jam inea potentia clare ac distincte quidpiam percipiendi S. 7r6Οnt . . Possibile igitur est in statu praeexistentiae, ut potentiam clare ac diastincte quid percipiendi acquirat anima S. iro OHOL . Atque hoc modo patet inesse animae in statu praeexistentiae dispositionem ad claras & distinctas percept iones. Quod erat primum. Quoniam vero translatio animae ex statu perceptionum consularum in statum distinctarum naturalis est S. III a, dispositio etiam ad elare ac distincte quid percipiendum, quae datur in statu praeexistentiae cur num. I , natura inest animae Est igitur naturalis c S. 426 Wπω. empir. . Dia
Hinc corruit obiectio, qua 1 anima. hutriana prodeat ex substantia simpliei inferioris gradus , di eadem facilitate anima aliculus bruti fieri poterat, quae nunc fit anima humana . Di enim ita ratiocinantur, non satis intelligunt, quid sibi velit prinei pium rationis suffiis cientis, qμod non admittit mutationes in ente aliquo nisi per determinationes ipsi intrinse-gas explicabiles . Et si cum Ion ιιε sumas, quod nostrum non facimus, in ades , quae sunt mrporum elementa, esse in statu perceptionum confusarum; non tamen ideo in hypothefiapsius animae ex elamento aliquo eoiporum prodire dicendae sunt per transsoemationem , ut- ut hoe modo d istincte explicari podri eduato animae, tanquam sormae substantialis homi- is, e ementia materiae, propterea quod monades ista carere debent vispofitionibus naturaiatibus ad clare ac distincte quid percipiendum , qui hus indutae sunt animae humana in statu praeexistentiae. Valet hie, quod veteribus dictum e P ex mineo m Menneias.
I. 723. Anima contiaua precept-am obscurarum evoluti e , diminuto succes' Ascuruatis gradu, tandem ad clara pervenit. Quoniam menti non acquiritur, quod eidem nondum inexistit, nisi iteratis saepius actibus specie vel genere iisdem I. 2 3 Py. . empiri ; nec potentia clare ac distincte quid percipiendi acquiri potest, nisi iteratis actibus obscure quid percipiendi , quaec dunt in animam in statu praeexistentiae S 7o69, quatenus scilicet jam claritatis quidpiam , utut admodum exiguae, obscuris perceptionibus inest S. 33 P diu. e .. . Quamobrem cum animae insit dispositio clareae distincte quid percipiendi in statu praeexistentiae S. 7Ia , adeoque potentiam ipsam acquirit S. 426 σπλι empir. 9, dum e statu perceptionum Musarum in statum distinctarum transfertur S. 7IOP; necesse est ut
373쪽
eontinua pere 3tionum evolutione tandem resultent perceptiones clarae, obscuritate suceessive imminuta.
Modus hie perveniendi a dispositionibus nMuralibus ad potentiam, seu, si stylo scholis
magis recepto loqui ames, a potentia remota ad proximam In aliis, quae abant tria aequiruntur, adeo evidens est, ut absonum sinet sibi per uadere quasi hic fingantur a natura animat aliena. Sane non aliter pervenitur ad habitus imalle is , quibus eromptus emcitur operati num intellectus usus. Nmue vero mirum videri debet, quod evolut Moe mrceptionum obscurarum prodire tandem possint clarae. Dantur enim diversi obscuritatis gradus, qui si s cen ve diminuantur, continuo propius propiusque ceditur ad claritatem dc claritas primum illucescens& successive nova incrementa capiens in plenam tandem incem erumpit. Mi s Suerespiatis perpendit, quae de involutione idearum earumque evolutione in theoria superiori de va trias.
anima dicta sunt, is successivas mutationes, quibus anima e statu perceptionum e suarum Iasio exin statum distinetarum transfertur , optime concipiet. sta 714. perce-Ηine denuo patet, quod jam ante S. III probavimus, a imam ex pGη- flatu perceptionum cons arum in statum aestinctarum socce e transferri. re
quales sint istae successiones, in speeie exponere non li et, cum tanta non sit nostrae ruiast gnitio. ut ad ea penetret, quae rebus adeo profunde immersa sunt. Pro biliter tamen non- rem dianulla patebunt ex moR dicendis. sisHM7Is. Uum.
Anima in flatu praeminentiae sibi repraesentat hoc inmersum Ginmemorarae Marisnibus, quae in animal si sperminis vel in coem smis organico , flamia pone ua fortau continente, contingsint. Etenim anima sibi repraesentat hoc unia prionum Versum pro situ corporis organici in universo, convenienter mutationi- m statu
bus, quae in organis sensoriis contingunt g. 6 a P ὶ, vi essentiae s. 66 dc
naturae suae S. 67 . Quamobrem eum corpus organicum, antequam in si 'utero materno formatur aut potius evolvitur, rn animalcuIo spermatico uel in corpusculo organico, stamina foetus continente, lateat, &sub hac forma praeexistat, in eodem vero etiam praeexistat anima car. 7 4 , atque continuam pereeptionum successionem in statu praeexistentiae experiatur c g. 7o6 3; aliud sane inde colligere non licet, quam animam in statu prae existentiae sibi repraesentare hoc uni versum eonvenienter mutationibus, quae corpusculo illi organico accidunt, in quo anima praeexistit.
Pineramus hanc propontionem sumere tanquam hypothesin, atque ex ea rationem redis
dere eorum, quae de statu praeexistentiae animae in propositionibus anterioribus stabilimust quod ut appareat, idem apertius docere libet in sequemibus propositionibus.
S. 716. Si axima in Hara praemissent sibi repraesemat hoc uniuersum convenienter Ratio mutarinibuι, quae in cor solo praeexistente contingunt; perceptiones ejus eam cur in
claritatem basere nequeunt, quam nunc habent, nee disiasiae esse possunt, y quales nunc sunt. Corpusculum istud organicum, ex quo per evolutionis quandam speciem sermatur eorpus infantis in utero , cum semine maris in ν, uterum defertur, quemadmodum in Physicis ostendemus. Quamobrem piis,ρι eum in semine maris per exquisitissima microscopia non observemus nis fixi Ob- animalcula spermatica; corpusculum praeexistens aut erit animalculum sper- scurae omaticum, aut aliud corpusculum eodem minus. Enimvero animalcula
374쪽
36o GR. IV. cap. II. De Animae ortu,
spermatica tantae exilitatis sunt, quam vix concipere mente, nedum imaginari licet, atque adeo pater, quam exiles esse debeant materiae particulae, quae impressionem quandam in organa istorum animalculorum facere iisque mutationem quandam inducere valent. Et si corpuscula animalculis spermaticis minora sumimus, multo magis idem apparet. Quamo rem cum ipsis deficiant organa, unde pendet claritas S. Ias. II 6 &distinistio in percipiendo f. I 27. I 199; perceptiones quoque animae in statu praeexistentiae eam claritatem habere nequeunt, qualem nunc habent, nee distinctae esse possunt, quales nunc sunt.
Atque ita patet ratio, cur anima in statu praeexistentiae non habeat nisi perceptiones obscuras, quemadmodum supra ostendimus cs. 7or .
s. PII. D eadem pomo anima ex statvi pereeptimum confusarum in statum pemceptionum ae οἱ tartim naturaliter et Deus De Iransire debet, dum foetus is utero formatur. Etenim animae perceptiones conveniunt mutationibus in organis factis per lapsib. adeoque dum mutantur organa, mutantur &ipsae: id quod obtinere debet in omni hypothes explicandi commercium animae atque corporis, consequenter non minus in systemate influxus phy- sci&causarum occasonalium, quam in systemate narmoniae praestabilitae In systemate nimirum influxus physici vis ouaedam motrix ex corpore in animam transit f. s 68 &animam in intuenda idea universi dis rigit , ut data claritate percipiantur, quae in organa sensoria agunt S.I-. Quamobrem cum vis illa niotrix alia esse nequeat, quam quae motui, in quo ideae materiales sensualibus coexistentes S. II 39 consistunt g. IIa , adhaeret S. I 37 CU- , hic vero motus pendeat a motu organis impie Lso S. III ; mutatis organis, ut alii imprimantur motus, mutatur quo que vis directrix in animam ex corpore influens, consequenter etiam percipiendi claritas inde pendens. In systemate causarum occasionalium Deus in gratiam corporis ita modificat animam, ac si corpus in animam influeret 6o2 . Enimvero si corpus in animam influit, mutatis orga nis mutantur perceptiones per demonstrata. Ergo etiam in systemate causarum occasionalium mutatis organis mutantur perceptiones, Deo scilicet animam aliter modificante, quia organis mutatis aliter modificatur corpus. in systemate denique harmoniae praestabilitae series perceptionum in anima& series motuum in corpore per naturam animae & corporis consentiunt S. 6I 29. Quamobrem si organa corporis mutantur, ut anterior series motuum non amplius subsistere possit, sed alia prodeat a priori diversa animam quoque intrinsece mutari necesse est, ut alia evadat perceptionum series, quo perpetuus seriei utriusque consensus conservetur. Patet adeo in omni systemate explicandi commercium animae atque corporis organis corporis mutatis perceptiones quoque mutari. Jam vero organa corporis mutantur, dum in utero maternos amina in corpusculo praecxistente latentia
375쪽
. unisne eum corpore S immortalitate. 36 t
etentia evolvuntur & explicantur, hoc est, dum foetus in utero sormatur. Ergo etiam animae vis percipiendi convenienter immutari, consequenter anima e statu perceptionum confusarum in statum distinctarum transire debet. moderat primum. Foetus in utero successive sermatur, ut adeo organa nonnisi successive suam consequantur perfectionem, a quibus perceptiones pendent. Qua Obrem cum perceptiones non ante sint perfecte tales, quam ubi organa su
rint perfecta, ut talis praecise a tali objecto imprimi possit motus S. II P ; vis quoque percipiendi in anima successi ve immutari debet, adeoque transitus e statu perceptionum confusarum in statum distinctarum succellisus est. Quod erat secundum. Denique cum anima in statu praeexistentiae sibi repraesentet hoe universum convenienter mutationibus in corpusculo organico praeexistente, in quo ipsemet praeexistit, postea vero convenienter mutationibus, quae in
corpore Organico in utero materno ex isto corpusculo formato observantur, in vi autem repraesentativa universi convenienter mutationibus in organis quibusdam corporis lachis essentia animae consistat c g. 66 atque na. tura ejusdem sy. 679, quarum illam immutabilem esse constat S. 3ooonto 2; necesse est istiusmodi mutationem vis perceptivae per essentiam animae esse possibilem & per naturam ejus ad actum deduci, qualis accidere debet, dum anima e statu perceptionum confusarum in statum distincta. rum transit. Transitus igitur iste naturalis est S. 69 . Quod erin tertium.
In systemate causarum occasionalium Deus in gratiam corporis modificat animam, a que adeo non opus est, ut in ipsa anima vis ρerceptivae immutatio quaedam fiat. Anima
enim per se indifferensis ad quamlibet perceptionem, S. tales ipsi sunt perceptiones, quales Deus in eadem producit g. 393 . Et si vel maxime systema hoc cum theoria superiori
sngratiam revocetur, Deus tamen vim animae dirigere & gradum eius determinare tenetur in intuenda idea universi, ut data claritate percipiantur, quae mutationem organis inducunt I. s98 in . Denuo igitur non opus est ut ipsa vis perceptiva aliquam subeat mutationem generalem, dum anima ex statu perceptionum confusarum in statum dist inctarum transit, mutationibus particularibus, quae a voluntate Dei unice pendent g. 393 , generalem quandam in Ur perceptiva non praesupponentibus. . Apparet adeo, ex hypothesi animae in statu praeexistentiae sibi repraesentantis hoc universum convenienter mutationibus quibusdam. quae in corpusculo organico contingunt, in suo praeexistit, theoriae superiori de anima &theoriae Physicorum modernorum de generatione hominis consentiente, rationem reddi eorum sufficientem , quae de transitu animae praeexistentis ex statu perceptionum consularum
in statum distinctarum ostendimus g, Iio. 721. 724 .
g. 7I8. Dum anima e flatu perceptionum confusarum is statam distinctarum tramst ; flatum pristinum retinet edi novus eidem supera edit. Etenim in statu iis statos
perceptionum consularum anima perceptiones partiales nonnisi obscuras ha- percem botem . . In statu perceptionum distinctarum perceptio- prioη-nes partiales clarae sunt g. 44. 4s ast non omnes, Verum tantummodo immediatae S. 196 : mediatae vero obscurae sunt f. a OI .
Quoad perceptiones adeo mediatas statum pristinum retinet anima, quoad distia mollii P chologia Rationalis. ZZ imme- riarum.
376쪽
36 a Tea. IV. Cap. II. De Anime ortu,
immediatas novus eidem supervenit, duae e statu perceptionum consis rum in statum .distinctarum transit, Patet etiam ratio, cur status pristinus in totum non mutetur. Etenim cum anima integram ideam universi, quam .continuo producit S. I9O , in ipso etiam simno I. I si , integram simul intueri s. Iς4 , adeoque clare percipere non possit S. 193 perceptiones omnes clarae esse a queunt, quae erant in statu praemisistiae obscurae S. 7o7 . Quoniam itaque per essentiam suam perceptiones tantummodo clarae sunt, quae permutationes in organo tales esse possiant S. I 1 s , transitus vero e statu perceptionum confusarum in statum distinctarum contingit, dum foetus in utero formatur S. 7 IOP, consequenter dum organa, a quibus perceptiones immediatae pendent, producuntur cf.69o OMM. ; dum anima transite statu perceptionum confusarum in statum distinctarum, pristinus non mutari potest in totum, sed tantummodo quoad immediatas: manet igitur idem quoad mediatas ACum in somno ceget usus anorum sensoriorum. a quo perceptiones immediatae μ' dent; nullae quoque animae sunt pereeptiones elatae, atque adeo solus existit status percehi num obscurarum, qualis erat status prorexistentiae: sit ita quod pro conditione organorum in corpusculo praeexistente, aliquid claritatis adfuerit, quod tamen adeo exiguum center debet, ut ad apperceptionem non suffctu .
corpori per ipsam utriusque subsantiae essentiam atque naturam animae: in lassem re influxui phdifici ct causarum occasionatam inaesserens o ad unionem cum quia bet corpore. Etenim in systemate harmoniae praestabilitae anima vi sibi propria producit omnes suas perceptiones & appetitiones continua serie S. 6quae singulae eodem, quo nunc, modo consequerentur, etiamsi corpus nota existeret S. 6t49, & quidem per essentiam&naturam ipsius S. 66. 679. Exadverso in eodem systemate vi mechanismi, adeoque essentiae corporis cap. 7s. 276 Cosam , ex ideis materialibus sensibilium nascuntur motus voIitionibus & appetitionibus animae respondentes citra ullam determinationem extrinseeam imm latam car. 6 is , qui eodem. quo nunc, modo adhuc consequerentur, etiamsi anima non ex steret S. 6I6ὶ. Et quoniam nullum corpus in uni verso alteri simile est, sive corpora, quae inter se conferuntur, eodem tempore existant, sive di verso lsi. a 6 Cois . ei non datur in toto universo corpus quoddam aliud, praterquam hoc, in quo series motuum per impressiones objectorum externorum in organa sensoria conservari potest, ut singuli continuo consentiant singulis perceptionibus arque appetitionibus de aversationibus animae eodem prorsus ordine sese invicem consequentes, quo animae modificationes sese invicem excipiunt S. 6ι79. Patet igitur non dari praeter hoc corpus aliud, per cujus motus
possit ratio reddi, cur tales iam sint in hac anima perceptiones, & cujus
377쪽
unione eum corpore S immortalitate. 363
motus quidam rationem suscientem habere videantur in volitione animae, consequenter a quo anima pendere potest in percipiendo, quemadmodum ipsum vicissim ab anima quoad certos motus f S. 8sa O M. I. Quamobrem praeter hoc non datur corpus aliud, eum quo anima uniri potiet cS. 963 PBebia emphr. , cumque perceptionum & appetitionum haere sit series peressentiam atque naturam animae, haec series motuum in corpore peressentiam corporis per demonstrata; haec anima cum hoc corpore tantummodo
uniri potest per essentiam utriusque substantiae&naturam animae.
In systemate influxus physici aut corpus vi sua ex ipso in animam tra seunte 6.s68 λ producit perceptiones rerum sensibilium in anima ,& vicissim anima vi sua ex ipsa in corpus transeunte S. I 67 producit m
tum organorum corporis appetitionibus & aversationibus suis convenientem S. 3639 , vel stante theoria superiori vis ex corpore in animam transiens dirigit vim animae in intuenda idea universi, & gradum ejus determinat, ut data claritate percipiantur, quae in organa sensoria agunt cS.s69 , anima vero dirigit fluidum nerveum ad influendum per nervos motorios in musculos, quibus motus in corpore perficitur S. s7 . Anima igitur haec jam clare percipit, quia haec vis corporis in eam transit, alia perinde perceptura , si vis alia ex corpore in eandem transiret, & in corpore virucissim hi jam existunt motus, quia haec vis animae in ipsum transit, aliis in eodem secuturis si quidem vis alia in ipsum transiret. Nil igitur obstat, quo minus animae perceptiones producantur ab alio corpore, vel anima in intuenda idea universi a corpore alio ditisatur, & ipsa vicissim moveat corpus aliud, cum nec in anima quicquam lupponatur, a quo pendeat actio corporis, nec in corpore, a quo pendeat actio animae quoad specificati
nem. Quamobrem in systemate influxus physici anima per se indifferens est ad unionem cum quolibet corpore as. 963 PDcto empiri . Maod erat
In systemate eausarum occasionalium Deus ideas sensuales hasce, non alias in anima producit, quia hae ideae materiales non aliae in cerebro existunt, & hosce non alios motus in corpore suscitat, quia hos, non alios anima appetit seu vult S. ssi I, vel stante theoria superiori Deus dirigit vim animae & gradum ejus determinat in minenda idea universi, ut scilicet data claritate percipiantur, quae in organa sensoriae agunt c9. 398 , dispirituum animalium in motu jam constitutorum directionem immutat, ut influant in nervosmotorios ad musculos tendentes, quibus motus in gratiam animae perficitur cf. 3979. Nihil igitur obstat, quo minus Deus ingratiam corporis hujus animam quamcunque ita modificet, ut perceptiones Imsuales respondeant ideis ninteriali nix in cerebron vicissim in gratiam cu-hiscunque animae m hoc corpore determinet motus ejus appetitionibus con-Za a sentien-
378쪽
364 GR. IV. Cap. II. De Animae ortu
sentientes. Anima igitur quaecunque huic corpori uniri a Deo potest G. 963 'urit empiri , atque adeo in systemate causarum occasionalium
per se indifferens est ad unionem cum quolibet corpore. Muod erar tertium .
singulare hoc est in systemate harmoniae praestabilitae, quod unaquaeque anima ad uni nem eum tuo corpore per essent tam atque naturam suam destinetur,ita ut tot concipiantur antia rea possibiles, quot corpora humana ipsis harmonice modificabilia in hae serie rerum stere possunt, de singulis suum sensu propriissimo conveniat corpus, cum nullo modo salva hae rerum serie alterius animae corpus fieri possit: unde porro consequuntur alia, quae pr postioni praesenti subnectere libet, ut differentia hypothesium intimius perspiciatur.
In Astemate barmoniae praestabilitae antina nonnis in hac serae rerum uniribtile corpori potest: in oriemaris rebquis, quemadmodum communiter explican-ttir, in quacunque serie rerum corpori cuicunque I flante aurem risoria IUerioride anima in hac tantummodo serie rerum corpori allatii antri potest. Etenim in systemate harmoniae eraestabilitae anima nonnisi huic corpori uniri potest Iam vero series motuum per impressionem objectorum externorum in organa sensoria conservatur, ut singuli: continuo consentiant si gulis perceptionibus atque appetitionibus &aversationibus animae , eodem prorsus ordine se invicem conse entes, quo animae modificationes sese
invicem excipiunt β. 6 III. Quamobrem cum haec objecta has impressio. nes in haec organa sensoria hujus corporis facientia non concipi possint nisi in hac rerum serie S-97 & seqq. Cosmia. ', corpus quoque animae datae harmonice modificabile non concipitur nisi in hac rerum serie. Quamobrem patet in systemate harmoniae praestabilitae animam hanc huic corpori non nisi in hac rerum serie uniri posse. Quod erat primum- In systemate influxus physici, quemadmodum vulgo explicatur, Vi
corporis in animam transeunte producuntur perceptiones, & vi animae motus desideria ejus explentes cs. s6s P. Quamobrem motus ab anima producendi prorsus non dependent a corpore, ac serie rerum, in qua existit,.& quoad animam perinde est quaecunque vis ex corpore in ipsam transeat, consequenter qualiacunque objecta impressiones in corpus faciant & quaiacunque faciant. Anima igitur haec cuicunque corpori in quacunque rerum
serie uniri potest vi systematis influxus physici, prout i vulgo intelligitur. κώοd erat secuiatim. Similiter in systemate eausarum oecasionalium insuper habita theoria
superiori de anima, Deus hasce producit in anima perceptiones, quia haei deae materiales in cerebro existunt, & hos in corpore motus, quia anima hos appetit sive vult c S. 39I . Motus igitur appetitionibus seu volitionibus animae respondentes denuo non pendent ullo modo a corpore, ac serie rerum, in qua existit; quoad animam vero perinde est quaecunque objecta impressiones in corpus faciant & quascunque faciant. Anima igitur haec cuicunque corpori in quacunque rerum serie uniri potest vi systematis causarum occasionalium , prout vulgo explicatur . ni deras tertium. Enim
379쪽
unione eum corpore S immortalitate . . 365
Enimvero vi theoriae superioris anima continuo producit ideam totius universi S. I9o , prout i existit F. I92 , idque per essentiam& natu .ram suam S. 66. 67 , ut adeo ad aliam producendam inepta sit g. 3oo'ontol. . Quamobrem cum in systemate influxus physici anima vi ex corpore in ipsam transeuntes I. s69 , in systemate autem causarum occasionalium a Deo tantummodo dirigatur in intuenda idea universi & ad legem sensationum observandum determinetur g. 598 ; anima corpori quidem cuicunque in hac rerum serie, at non in alia rerum serie uniri potest, falva theoria superiori de anima. erat quartum.
Ut nexus rerum, quem successiva inter se habent in hoc mundo adspectabili isscομοι. , corpus unumquodque humanum ita pertinet ad hanc rerum seriem, ut naturaliter ab ea abesse nequeat c g. 98λμοι. . Non tamen ideo in systematis influxus phyfiei de causarum occasionalium communi more intellei his repugnat , ut anima uniatur corpori ad hanc rerum seriem minime pertinenti, quemadmodum in emendatis cuicunque ad hanc
seriem spectanti uniri potest.
In Assemate barmoniae prae sabitatae ianio animae eum corpore habet inessentia Numct natura utriusque rationem sincientem ; in f ematis in xus prisci oe cau- μηio ania sarum occasionalium communibus prorsus desiluitur ratione ; in emendatis ex parte rationem habet , ex parte eadem desituitar. Etenim in systemate harmoniae praestabilitae anima haec per essentiam& naturam suam uniri nequit Vistio, mnis huic corpori g. 7 is , nec eidem uniri potest nisi in hac rerum se- sufesen-rie, nequaquam vero in alia S. 72O . Quoniam itaque utrumque per natu- tem. ram & essentiam animae & corporis intelligitur; in essentia atque natura animae atque corporis ratio sufficiens deprehenditur, & cur huic animae unitum corpus, & cur in hac rerum serie eidem sit unitum g. 3 6 Ontol. .
Quamobrem cum circa unionem animae cum corpore non pluies moveri
possint quaestiones, quae actum ipsius concernunt, quam cur huic potius corpori, quam alii unita sit anima, & cur eidem in hac potius rerum serie quam in alia uniri debeat; in systemate harmoniae praestabilitar unio animae cum corpore inessentia atque natura animae rationem lassicientem habet. ψod erat primum. In systematis influxus physici & causarum occasionalium communibus anima haec in quacunque rerum serie corpori cuicunque uniri potest S.7a O indifferens ad unionem cum quolibet corpore humano , qualecunque illud tandem suerit cas. 7 I9 . Per essentiam itaque & naturam animae atque corporis intelligi nequit, cur huic potius corpori, quam alii uni aιur, nec cur ipsi potius in hac serie rerum, quam in alia quacunque uniri possit, consequenter in essentia & natura animae atque corporis nulla prorsus horum ratio continetur S. 36 In systematis itaque influxus physici &causarum occasionalium communibus unio animae cum corpore prorsus destituitur ratione lassiciente. Denique
380쪽
366 sea. IV. Cap. II. De Arima ortu,
Denique In systematis influxus physici & eausarum occasionalium eme datis anima per essentiam & naturam ejus nonnisi corpori cuidam in haererum serie uniri potest S. 7ao , indisserens tamen in ad unionem cum quolibet corpore S. 7 I9 . Per essentiam itaque & naturam animae intelligitur, cur corpori in hac potius rerum serie, quam in alia quacunque uniatur; intelligi vero nequit, eur huic potius, quam alteri cuicunque
corpori in eadem serie existenti unita fuerit, consequenter in natura &eia sentia animae ratio quidem lassiciens continetur, cur corpore in hac rerum serie unita fuerit, non vero eur huic praecise , non alteri cuicunque in
eadem serie existenti sit unita s. 1 6 Ontu . In systematis adeo influxus physici & causarum occationalium emendatis unio animae cum corpore in essentia & natura animae ex parte aliquam rationem habet, ex parte non habet. uod rear tertium.
Unio in systentate harmoniae praestabilitae principio rationis suffetentis e somnis, in systematis influxus physici de causatum occasioniarum communi hus oonformis non est, ire utro itis emendato ex parte tantummodo convenit. inamobrem cum principium ration insufficientis sit fons veritat utri contingentium, tu quarum numero esse unionem anima cum corpore ex Theologia naturali uberius constisit, plurimum hinc roboris aequitit systemae harmoniae praestabilitae, ceteris vero plurimum decedit. Constabit vero ex eadem Theolo. gia naturali principium rationis sumetentis non alia de causa esse lantem veritatum continis gentium, quam quatenus res a Deo producti a sapientiae ipsitu dependent. Unde etiam uno animae cum corpore dependeas emcitur a sapientia divina, quatenus essentiae& naturae suae convenienter anima atque corpus uniuntur, & hine in Theologia sapientiam Numinimplurimum illustrat .
In fastemate barmomae praestabisitae senio animo ct corporis ae rarati, in βstematis insuras plasci ct causarum eccas adium prorsus arbitraria, nec ullo sensu nat inalis dici potes In systemate harmoniae praestabilitae unio animae eum corpore habet in essentia & natura utriusque substantiae rationem lassicientem S. 7ar , cur scilicet anima huic potius corpori, quam alii cuicunque, & cur in hae potius rerum serie, quam in alia eidem unita fuerit S. 7 I9. 7ao . Quoniam itaque naturale illud dicendum est, quod in natura & essentia rerum rationem suscientem habet , cur potius sit quam non sit sos COMM. ; unio animae cum corpore in systemate harmoniae praestabilytae naturalis est. Eniu vero eum in systematis influxus physici & causarum oecasionalium communibus nihil prorsus rationis in natura & essentia animae atque corporis deprehendatur, cur anima huic potius corpori unita sit, quam alteri, & cur in hae potius rerum serie quam in alia eidem uniri potuerit F. 719 & seqq. . , in emendatis vero in essentia tantummodo & natura animae contineatur ratio eur alicui corpori in hac rerum serie uniri potu rit s. 72 7 a I P, per se autem pateat, animam semetipsam corpori unuri non potuisse, consequenter in natura & egentia animae frustra quaeri ra