장음표시 사용
101쪽
lud quod edidit, contra L eri, Cassiniquefectas edad e, sed is nobis Cath licis rem me graiis amfecisse, ae id enim ita nisi Mi Dis Lavinam ,
tiae hodie i generau e ,-si em imprudensiaee d ea ne Tantam abe livi sio fremae mare net, Lacu letior eis illa quidem , plusque precam eontinet, sed omnino rem n eadem eo cum ustata; cnius heiam dicta factaque .mnia passem; fauitur, vi diuersam esse confirmare nemo audeat. Haec Uvice iiij verba refert & laudat Carolus te Coinre anno supra notato num. ri. Eidemque consentit agnoscens hanc esse puram putam Missam Romanam, quae hodie in usu est, licet plures insertae sint ei oratione . Ait nihilominus hanc Missam his precationibus alictam Gallicana in fuisse , eae fi Gallicanae ecclesiae tunc relictis propriis ritibus ordinem Romanum iussu Pipim suscepisse censeantur, cum reiectis precationibus Missiae Illyrici adiunctis puram Misiam Romanam frequentare Doeperunt, quod sane absurdum laret. Sicut enim homo nudus,& idem diuersia indutus vestibus, unus & idem homo est ita Missa Romana semper Romana est, etiam si plures eidem orationes immisceantur. Deinde Illyriel Missi nullam habet similitudinem aut conuenientiam cum his quae de Missa veteri Gallicana mox citandi auctores tradiderunt. Aiunt enim in Gallicanis Missis Martyrum passiones descriptas fuisse, cuius rei in Missa Illyrici ne minimum quidem vestigium extat. Aiunt antiquum ordinem Missarum diuersum prorsus fuisse ab usu R omanae Ecclesiae, at Missa Illyrici a Romana non differt,imo eadem est, sed interpolata. Denique obser uo nullam huius Missae Illyricianae apud antiquos patres & ecclesiasti-
eos scriptores mentionem reperiri; nullam eius in Concilijs siue in D cretis summorum Pontificum approbationem extarer ex quo conficitur priuata alicuius Episcopi institutione Misi, communi & Romanae tot
orationes superadditas , ut ijs recitandis Sacerdos occuparetur, cum Missam solemniter decantabat, eo praesertim tempore, quo Introitum
Gradu te, Symbolum, & caetera huiusmodi Chorus modulatur . Idem prorsus dleendum de duabus similibus Missis, quas ex antiquis codici bus Hugo Menardus edidit in Appendice ad librum Sacramentorum S Gregorii, eas nimirum peculiari deuotione ab aliquo Episcopo institutas: Tantum abest ut olim toti Galliae communes fuerunt. Cumque in , illis regionibus tot Concilia habita sint, tot viri doctrina & ecclesiastica eruditione praestantissimi floruerint, quorum etiam nunc scripta leguntur , nulla tamen harum Liturgicarum precationum vel tenuis umbra in illis apparet, quod certe magni momenti est ad Illyrici commentum explodendum de ipsius villa communiter in Gallijs v serpata. Aecedit aliud argumentum ad falsam Illyrici persuasionem euertendam, quod alia quaedam Missa eodem modo interpotata reperitur ad usum alicuius ecclesiae Romanae Dice celaos, quam opportune mihi videre contigit, dum Illyricianam euoluerem . Ea extat in Codice M. S. Bibliotheeae Eminentissimi Cardinalis Chilii num. Isai. character
102쪽
Longobardico, cui desunt quaedam folia in principio, & multo plura in ,
fine. Continet primo aspirationes ad Deum ex psalmis artificiose contextas, de alias orationes ac Litanias: secundo ordinem Missae usque ad Euangelium dumtaxat, nam reliqua vel ab iniqua manu avulsa, vel hominum incuria desunt, magno ecclesiasticae eruditionis detrimento. Hoc fragmentum hactenus in editum, ne prorsus intereat,publici iuris faciam
in fine huius Tractatus post Missam Illyrici , cui fere in omnibus cosovat, quamuis orationes superadditae Spe dissimiles sint. Haec autem nullo modo spectabat ad Galliam, nam utitur versione Psalmorum Italica quae diu in usu fuit non solum in Urbe , sed & in omnibus Ecclesijs su urbicariis, ac etiam in alijs regionibus, excepta Gallia quae versionem a S. Hieronymo emendatam statim recepit, atque ideo Verso Gallicana dicta est. Cum igitur Missa Romana multis iuperadditis orationibus ad instar eius quam Illyricus veterem Gallicanam fuisse dixit, in Italia quoque usitata, atque alijs ecclesijs communis fuerit, hinc satis perspicue infertur non fuisse eum ritum specialem alicuius regni aut prouinciae; sed uni tantum vel aliquot ecclesijs priuata proprij Episcopi auctoritate absque vita synodorum, vel Apostolicae Sed is approbatione tributum In Missali item M. S. Bibliothecae Vaticanae num. 38o T. proponitur ora tio Summe Sacerdos pro celebrantis arbitrio recitanda, dum in Choro Orie vel Gloria cantatur. Eadem praescribitur in Missali Hispalensis Ecclesiae & ordinis Praedicatorum. Ex quibus omnibus & ex duabus Missis editis a Menardo id quoque de diaeitur, quod praedict* interpolationes in solis Missis solemnibus locum habebat, ut tam Sacerdos quam Ministri, psallente Choro, ijs vel ex integro vel ex parte recitandis occuparentur. Ex silentio autem veterum scriptorum, qui nullam harum Missariam mentionem faciunt, & ex raritate codicum in quibus repertae sunt, non improbabiliter con hcio, vel ab ecclesiis,quibus traditae erant, non fuisse receptas i vel statim cum suis auctoribus interijsse. Abho rent enim plerique a prolixitate; de qui religiosiores sunt aegre nouitatibus consentiunt; nec orationes in publicis eccIesiae functionibus facile admittunt,nisi fuerint iuxta decretum Mileuitani Concilij, aliasque Ecclesiasti eas sanctiones synodali vel Apostolica auctoritate approbataeis Missas huiusmodi coepine arbitror prope finem seculi decimi, siue initio undecimi, ut de suis assierit Menardus, qui Illyricianam his antiquiorem non putat. Eiusdem aeui, decimi nimirum seculi,est Codex Chisurinam characterem Longobardicum, quo scriptus est, in fine eius seculi desijsse viri periti a me consulti asseuerant. Idem colligitur ex Sanctis, qui prima parte libelli in litaniis recensentur, nam cum omnes sancti Monachi singillatim invocentur,non tamen illi qui circa annum millesimum,& deinceps floruerunt. Notae quoque musicales, quibus in Ordine Micta praenotantur Gloria iis excessis, & Dominus vobiscum, illae sunt, quae in usu erant ante Guidouem Aretinum. Haec omnia, si rite perpendantur s
103쪽
Illyrici eommentum refellunt, qui sine probabili testimonio ausus est Missam a se repertam veteris Gallicanae nomine publicare. Restat nunc pars disquisitionis obscurior, quae reuera, Ac qualis fuerit in Gallijs saerificii offerendi ratio ante Pipinum usitata. Et quia non licet in re tam graui aliquid proprio ingenio fingere, aut diuinare, euoluenda Antiquorum monumenta sunt, & solerter inuestigandum, an saltem eius vestigia alicubi reperiantur, ut ex ijs, quantum fieri poterit, de toto corpore, quod interhi, iudicium ferre possimus. Occurrit autem haec indaganti primus omnium Hilduinus, qui in epistola ad Ludovicum Pium quam suis Areopagiticis praefixit, postquam de vita S. Dionysij Scripta cuiusdam visbii commemorauit, alterum testem profert antiquum ordinem Missae Gallicanae his verbis. Cui adaetipulari videntar antiquis iernimia peno veractate consumpti Mi ases libri continentes Misse ordinem more Gallico, qui ab initio recem ei usu in hae inridentali plaga e B habitus,
et eraequo tenorem, quo nunc Utitur, Romanumsusceperit. In quibus volumini ius habemur duae Missa, qua sic inter celebrandum ad prouocandam diuina
Miferasionis elementiam, es corda populi ad deuotionis Badium excitanda,io mmenia Martyris sociorumque eius succiscte commemorani, sicut S reliqua Missa ibidemscripta aliorum Oariolorum vel Martyrum, quoram passiones
habeniam natissim/ decantant. Haec Hilduinus, ex quo habemus primam notam Misiae Gallicanae, quod eius scilicet orationes sanctorum Martyrum passiones strictim complecterentur. Alteram suppeditat Carolus Caluus Imperator sic scribens in Epistola ad Cletum Rauennalem. Vs
ae ad tempora abavi nouri Pipias Gallicanae ecclesia aliter quam Romana Oel Mediolanensis ecclesia diuina celebrabant officia, sicut vidimus et audiuimus ab eis, qui ex partibus Toletana ecclesa ad nos venientes fecundum morem ipsus ecclesia coram nobis sera ossicia celebrarant. Celebrata etiam sint coram nobis Missarum officia more Hierosolmitano auctore Iacobo Apotiolo,' more Canctantinopolitano sectore Basilio : fed nos sequendam ducimus Romanam Ecclesiam in Missarum celebratione. Haec altera nota est , quod Missa Gallicana eadem esset ac Toletana, quandoquidem Carolus, Utetiis ductimen a Romana oculis & auribus perciperet, more Toletano iussit coram se eelebrari. Huc etiam spectat Berno Augiensis Abbas, qui eap. s. ait, In noctri Monari ery Archiso habetur Mi alis longe aliter ordinatas, quam Romana Ecclesia se habeat usus. Loquitur autem ibi de diuer-fitate vetetis Missae Gallorum &Hispanorum a Romana. Cum igitur ex testimonio Hilduini Abbatis hoc Missae Gallicanae peculiare fumit, quod eius otationibus Martyrum passiones insertae cisent: cum Carolus Rex testet ut se ab ecclesia Toletana adsentisse Presbyteros, qui prisco de ludum in Gallisis abolito ritu coram se sacrificium offerrent: hinc manifeste deducitur veterem Mifiam Gallicanam ei similem fuisse, quae T leti di pet uniuersam Hispaniam atque etiam in Gallia Narbonensi Gothotum regno subdit/ agebatur, eo ritu qui Modarabicus nuncupatur, det quo
104쪽
quo Capite superiori actum est: eo siquidem ritu sanctorum gesta & passiones in praetationibus, &aliis liturgicis precibus commemorantur, eique soli eonuenit esse prorsus diuersum a Romano,ut de suo Missali aseseruit Berno Abbas. Accedit huic sententiae,seu mauis coniecticae,robur ex Gregorio Turonensi, in cuius historia quaeda Missae Gothicae vestigia in eecleiijs Gallicanis eo vivente celebratae mihi deprehendere visus sum. Nam lib. q. cap. 16. lectam primo ad Missam ait Prophetiam, tum Lectionem ex Apostolo, demum Euangelium: agit autem de S. Tetrico Episcopo Lingonensi . Et lib. S. cap. . Adaemente, inquit, die Dominico Rex ecclesiam ad spectanda Missarum solemnia petit , fratres vero consacerdotesque qui aderant, cum Palladia Episcopo ad agenda secta prae verunt. seuo incipiente Prophetiam, Rex interrogat quis esset. Libro item T. cap. S.
meminit silentii indicti in Missa, quod proprium est Misse Moetarabicae, sicut & legere in singulis Missis Prophetiam ante Epistolam. Caesarius
quoque Arelatensis hom. ia. Lectiones Propheticas, Apostolicas, de Euangelicas recitatas in M issa commemorat. Poterunt & alia huiusmodi vestigia in rerum Gallicarum scriptoribus fortassis reperiri, si quis
Cos attentius euoluat; sed mihi tantum otij non est. Caeterum non absurdam neque incredibilem esse hane sententiam de M. utriusque Missae Gallicanae de Hispanicae similitudine, praeter ea quae dicta sunt, alia etiam persuadent. Dum enim vetustor Codices ad propositum mihi scopum pertinentes in celebrioribus Bibliothecis perquiro, factum est Dei nutu ut duos antiquissimos repererim, quorum seriem , stylum, characterem, singulasque Missas in eis contentas sedulo consid rasiti venit protinus in mentem, utrumque esse vetus Missale Gallic num, quia dc illis ad amussim conueniunt, quae Hilduinus tribuit Gallicis Misialibus a se visis; dc priscis ritibus consonant Ecclesiae Toletanae, ex qua Carolus Caluus sacerdotes adsciuit, ut antiquum Galliae morem ab ipsis celebrantibus disceret. Utrumque autem cum ipso Gothico,
seu Mooe arabico a Cardinali ximenio edito conferens, inueni ordinem dc methodum Mist, eumdem esse, orationes vero diuersas . Unus ex his codicibus extat in Bibliotheca Serenistimae Suecorum Reginae ante annos nongentos scri priis, ut periti censent,itteris quadratis & maius cum .lis, signatus num. 6r6. quem olim fuisse aiunt amplissimi viri Petaui j Senatoris Parisiensis, emptum vero a Regina post eius decessum. Desunt ei aliquot folia in principio , de in fine. Initio praefixus hic titulus est manu recentiori, Missati Gothicum: de ex eo quaedam liturgicae precati nes excerptae sunt, & tomo VI. Bibliothecae veterum Patrum editionis nouissimae Parisiensis insertae pag. 1s s. Alter est Bibliothecae Faticanae Palatinae eiusdem fere antiquitatis, cui imperitus Antiquarius manu quoque recentiori Misse Romanae titulum inscripsit, cum ab ea plurimum distet. In Codice Reginae, quo diu uti licuit benignitate V. CL Benedicti Mellini eius B ibliothecae praefecti, est Massa propria S. Martini
105쪽
Turonensis Episcopi, tributo ei nomine Patris nostri; ex quo suspieor hoe Missale vel Turonensis, vel alterius Gallicanae ecclesiae fuisse huic Sancto specialiter dedicatae a nam in Missali MoEarabico extat quidem de eo Missa propria, sed sine additione Patris nectri. ut audem appareat utriusque Misse discrimen, aliquot eius orationes hic transcribam primum quidem ex Codice Reginae, quem Gallicanum vocabo, deinde ex Merarabico.
Collecta de S. Martino ex Missali Gallicano.
SVmmi Sacerdotis tui Patris nostri Martini Episcopi hodie depositionem celebrantibus tribue nobis Domine, ut sicut commemorationem eius deuotissime colimus, ita & opus fideliter imitemur.
Eadem ex Ico arabico.I Esus Deus noster& Domine, qui inlustrem meritis Martinum Confessorem atque Pontificem ita fecisti sapientiam custodire, ut in gloria mereretur & iucunditate consistere: da nobis veri sapientis intellectum ,& sanctae operationis studium , ut pauperibus praerogantes su stantiam, facinorum nostrorum euadamus vindictam.
Oratio post nomina ex Gadlicano.
AVditis nominibus offeretium, Fratres Carissimi,omnipotentis Dei inenarrabilem misericordiam supplices postulamus , ut nomina . nostra, qui in hunc celeberrimum diem in honorem sancti Antistitis sui Martini offerimus, benedicere & sanctificare ipso suffragante dignetur :& quod illi hodie collatum est ad gloriam, nobis quoque proficiat ad salutem
BEus qui mirabilis es in Sanctis tuis, cuius cultui deputatur, quic quid amicis tuis honoris impenditur ; intenta oratione te poscimus, ut hunc diem quem sancti ., & incomparabilis viri Martini inlustrauit excellus, prosperum nobis & posteris in rebus actionum propitiatus indulgeas. Tribuasque ut cuius veneratores sumus, imitatores estici mereamur. Hunc etiam virum, quem Coelicolis admirandum, Martyribus adgregatum aetatis nostrae tempora protulerunt, iubeas auxilium nostris ferre temporibus. Dubium enim non est, quod sit Martyr in coelo, qui fuit Confessor in seculo. Cum sciatur non Martino martyrium, sed martyrio defuisse Martinum. Oramus Domine,ut qui tantum potuit tuis aequari virtutibus, ut vitam mortuis redderet,dignetur etiam desin Disitired by Coosli
106쪽
dem mctorum spiritus consolatii, ac uiuentes in tribulatione defendero, qui potens fuit mortuoi suscitare.
I Nesina Domine aurem tuam ad preces farnaliae tuae, & da pacem , quam permanere iugiter praecipisti. Illud etiam specialiter praesta
re digneris, ut parem charitatem teneamus, quam Pontifex tum Martinus in hoc seculo, te opitulante, meruit obtinere.
Eadem ex metarabico. M vltis coram te Deus Pater exultantes m laudibus Confessoris cui
Martini hodierna die obitus memoriam facimus, doctrmm re colimus,operum memoramus. Qui licet totum vitae suae hirsum gloriola decorauerit purifinem tamen ineffabili charitatis bono reddidit di probabilem & inlustrem. Cum vicinum sui cernens terminum fiuis, pacem inter se discordantibus restituit Clericis. Quo ad aeternam contis nuo vocatus haereditatem, exemplo Domini tenendam suis pacem dita. lis commendaret. Huius ergo viri suffragijs pellea nobis Detra 'im quid diuidit unitatem, & dona,vt eidem consortes simus in praemi cu- Ius hie dilectionis edocemur exemplo h
niatio iis Praefatio ex Gallieano.
DIgnum &iustum est nos de Domine Deus noster in laudibus S. Martini honorare, qui sancti spiritus tui dono succensus, ita ilia ipso tyrocinio fidei persectus, ut Christum texisset in paupere, & vestem
quam egenus acceperat mundi Dominus induisset . O felix largitas, qua Diuinitas operitur. o elamidis gloriosa diuisio, quae militem texit & rhgem . Inaestimabile donum est, quod vestire Dominum meruit Deitatis, Digne hvic confessioni tuae proemium commisisti: digne Arianorum non subiacuit feritati: digne tanto amore Martinus persecutoris tormenta non timuit, securus quia tanta dat gloriatio passionis, ut per quantitatem vestis exiguae & vestire Dominum meruit, & videre. O animi imitanda benignitas. o virtutum veneranda potentia. Sic egit suscepti pontificatus ossicium, ut per formam probabilis vitae obseruantiam ex gerit disciplinae. Sie Apostolica virtute sperantibus contulit medicinam, ut alios supplicationibus, alios visa saluaret. Haec tua Domine veneranda potentia, cui cum lingua non supplet meritis exorare, operimbus S. Martini te opitulante mereamur imitari. Per Christum Domi
107쪽
Eadem ex Moriarabico. - . DIgnum de iustum est nos tibi gratias agere, Domine Sancte, Pater
aeterne, omnipotens Deus, in depositione anniuersariae commemorationis S. Martini episcopi, & confessoris tui. Quem pro pietate tua, & seruitute sua, tam beatum labore, quam munere inter Sanotorum omnium florentissimas legiones, ac felicissimos Martyrum choros, re inlustres eminentium Seniorum cathedras dextri ordinis locum tenere confidimus. Quia bona arbor bonos fructus facit, & bonus homo delabono thesauro cordis sui bona profert. Cumque in eodem Euangelio ipse docuerit, ex fructibus eorum cognoscetis eos: hunc ergo inter iustos iuste numerandum testantur facta per seculum, signa post transitum, opera dum vixit, mirabilia post recessum. Cum praesertim ad unum sanctitatis evimen diuersius mittat ascensus, non una est virtutum via, quae gloriae tuae ducit ad regnum. Quid enim minus est crucem ferre per tempora, quam mortem subire per vulnera' Quid inferius est mundum vincere, quam gladium non timere Cum plus luctaminis habeat diuturnitas crucifixi, quam celeritas interempti. Quid supereminet affectus martyrii consummatus, quam diutius custoditus e Non distat propter te mortificatus a mortuo, cum in utroque sit gloriosum & abuti velle quod placeat. Pugnam sustinere fine defectu, an coronam rapere sine metue Propositum non mutare sub spatio, an implere desiderium sub momento e Par est ut credimus inlecebris non cedere per dolorem,ubi aequalis in dilectione animus. Percussor deest fidei, non confessor. Uoluit triumphare dum militat, qui militare non destitit dum consummat. Inter carnales pugnas & spiritales insidias laborosius est hostem oecultum superare, quam publicum. Quia non sit leuius sperare semper quem
caueas, quam non formidare quem videas. Iugiter in procinctu prouidere cautelam, quam sortiter in congressu seruarc constantiam. Non interest in angustia vivere seruitutis, aut in poena deuincere feriendum,
Quotidie declinare quod decipiat, aut cum compendio ambire quod finiat . Postremo in agone Martyrum & extruendam fidem, hoc semper proponitur quod horreat; hic etiam quod delectat. Ibi tormenta terr ri, hic et lain blandimenta discrimini. Ibi homo nititur expugnare Peramara, hic diabolus inlaqueare per dulcia. Ibi mors securitatem praestat, hic securitas mortem facit: ibi alienae impietas, hic propriae naturae mobilitas inimica est. Sed in his omnibus nihil sibi sine adiutorio tuo arroget humana fragilitas. Tuis muneribus debet unusquisque deputare quod vicit, qui tuis viribus portauit uterque quod pertulit. Horum tu verus arbitror Deus, quos propter nos supplices qua sumus, ut sicut illi tibi accepti, ita nos illis mereamur esse suscepti . De quibus hoc nobis sufficit credere quod una amoris tui causa per diuersa merita, discreto vel fine vel tempore, feliciter afflicti, veraciter probati, potenter praediti,
108쪽
diti, clementer assi impii, & aequaliter sint beati. Cui merito omnes Angeli & Archangeli non cessant clamare quotidie, ita dicentes. Sanctus , Sanctas, &C. Ex his in exemplum adductis palam fit utramque Missam eodem, ut dixi, tenore procedere, licet orationes diuersae sint. Sunt autem in his quaedam obscura in quibus haeret sensus, vitio procul dubio scriptoris, sed ego apographum fideliter expressi, venerandam reueritus antiquitatem . Ut vero magis appareat quis & qualis sit tenor Mista, quam Galblicanam 'puto, operae pretium duxi ex eodem Missali M. S. Reginae inte gram Missam S. Stephani Protomartyris hoe loco in publicum proferre, in qua desunt Antiphonae, EpistoIa, Euangelia, & alia huiusmodi quae in distincto Codice contineri solent. Desunt quoque ea omnia, quae omnibus Missis communia sunt. Si quis eam conferat cum Mo Zarabica edita a ximento, inueniet orationes diuersas esse , sicut vidimus supra , in Missa S. Martini, sed forma eadem est.
ordo Missae in Natali S. Stephani Protomartyris. Praefatio. Hac praefatione carent Musa Modorabica.
Enerabilem atque sublimem beatissimi Protomar ris Stephani
passionem hodie celebrantes, Dominum Martyrum Fratres cario Timi deprecemur, ut sicut illi contemplatione meritorum suorum comronam dare dignatus est, nobis quoque plenissimam misericordiam laesus precibus flexus in omnibus Iargiatur. Per Dominum nostrum.
DBus qui S. Stephano Martyri tuo & principatum in ministerio , &principem in martyrio contulisti, dum nobis sancti diei huius festiuitatem pro eius vel commemoratione vel passione donasti; exaudi quaesumus supplices familiae tuae preces, nobis eius peculiare praesidium tribue, cuius pro inimicis ac peccatoribus preces pijssimus acceptasti. Tribue etiam ut pro nobis intercessor existat, qui pro suis persecutoribus supplicauit. Per Dominum nostrum Iesum Christum filium tuum, qui tecum beatus vivit.
O Mnipotens sempiteme Deus, qui Sanctorum virtute multiplici Ecclesiae tuae sacrum corpus exornans,primitias Martyru glori
109쪽
si Levitae tui Stephani sanguine dedicasti: da nobis diem natalis es honore precipuo celebrare, quia non diffidimus eum fidelibus tuis pota se suffragari, qui Dominicae charitatis imitator, etiam pro suis perieeu-
editibus supplicauit. Tribue quaesumus per interuentum ipsus, ut via uentes saIutem, defuncti requiem consequantur elemam,
DEus charitatis indultor, Deus induIgentiae munerator, qui S. Martyri tuo Stephano in passione largitus es, ut imbrem lapidum clementer exciperet, de pro lapidantibus supplicaret ; pietatem tuam Domine subnixis precibus exoramus , ut dum Martyris tui passione recolimus, per intercessionem ipsius, pacis securitatem, di peccatorum nostrorum veniam consequi mereamur.
DIenum de iustum est,aeqitum & iustum est te laudare , teque ben dicere, tibi gratias agere omnipotens sempiterne Deus. Qui gloriaris in conuentu sanctorum tuorum, quos ante Mundi constitutionem praeelectos spiritali in coelestibus benedictione Agnasti: quosque unigenito tuo per assumptionem carnis & crii cis redemptionem sociam: in , quibus spiritum tuum sanctum regnare fecisti, per quem ad felicis mar tyrij gloriam pietatis tuae fluore venerunt. Digne igitur tibi Domine vitratum festa solemnitas agitur, tibi haec dies sacrata celebratur, quam B. Stephani primi Martyris tui sanguis in tuae veritatis testimonium profusus magnificum nominis tui honore signauit. Hic est enim illius nominis primus confestor, quod est supra omne nomen, in quo unicum salutis nostrae praesidium, Pater aeterne, posuisti. Hic in ecclesia tua quam splendidum ad cunctorum animos confirmandos unicae laudis praecessit exemplum . Hic post assionem Domini nostri Iesu Christi victoriae palmam primus inuasit. Hic ut Levitico ministerio per spiritum sanctum ab Apostolis consecratus est, niveo candore confestim emicuit, martyri, cruore purpureus. o benedictum Abrahae semen, Apostolicae doctrinae& dominicae crucis prior omnium factus imitator de testis. Merito coelos apertos vidit, &Iesum stantem ad dexteram Dei. Digne igitur ac iuste talem sub tui nominis confessione laudamus, omnipotens Deus, quem ad tantam gloriam vocare dignatus es: suffragia eius nobis pro tua pietate concede. Talis pro hac plebe precetur, qualem illum posterophoea venientem exustans Christius excepit. Illi pro nobis oculi sublimentiir, qui adhuc in hoc mortis corpore constituti stantem ad dexteram Patris Filium Dei in ipse passionis hora viderunt. Ille pro nobis obtineat, qui pro persecutoribus suis, dum lapidaretur, orabat ad tra
110쪽
tincte Deus , Pater omnipotens. Per Dominum nostrum Iesum Christum filium tuum, qui pro peccatis nostris nasci carne per virginem, &pati dignatus est mortem, ut Martyres suos suo pati doceret exemplo . Cui merito omnes Angeli atque Archangeli sine cessatione proclamant dicentes. Sanctus, Sanctus, &
UEre sanctus , vere benedictus Dominus noster Iesus Christus unigenitus tuus, qui Martyrem suum Stephanum coelestis aulae Collegio numerauit, qui corporis nostri infirmitatem suscepit, priusquam pium languinem pro humana salute funderet, mysterium sacrae solemitatis instituit. Ipse enim pridie quam pateretur, accepit Panem dcc. Hi equitur consecrario.
Hoc ergo ficimus Domine, haee praeepta seruamus; ti saeri eo poris passionem sacris solemnibus praedicamus. Quaesumus omnipotens Deus, ut ficut veritatem nunc sacramenti coelestis exequimur, ipsi veritati Dominici Corporis & Sanguinis haereamus. Per D
Ante orationem Dominicam. GL'rios Levitae exemplis, de beatissimi Martyris Stephani magist
rijs instituti aeterno Regi & patri Deo precem, Fratres carissimi, cum omni humilitate fundamus, ut dato nobis fidei calore vel munem ad martyrii nos desiderium amoris sui igne succendae, eiusque imitam tores essiciat, qui non solum pro sui gloria, verum etiam pro exemplis eruditionis nostrae passionem sustinuit. Et cui eonferre dignatus est hiapassione virtutem, intereedendi pro nobis tribuat facultatem. Et orationem, quam precipere dignatus est,dicere sine eunctatione permittat.
LIbera nos a malo omnipotens Deus, & tribue nobis supplicibus
tuis tam promptum pro Christo tuo ad patiendum animum,ut pro bemur non nos martyrio, sed nobis defuisse martyrium. Per eumdem Dominum nostrum.