장음표시 사용
131쪽
mus, quoties Martyrum passiones dies anniuersaria commemoratione cel bramus. Et epist. 3 . ad Clerum suum, diligenter annotari mandat dies, quibus Martyres excedunt, ac sibi significari; ut, inquit, ceti-b eatur hic a nobis oblationes d acrificia ob commemorationes eorum et quo
testimonio nullum praestantius. Ad idem respexit Cypriani Magister Tertullianus, cum libro de corona militis cap. g. ait, oblationes pro na-raliti s annua diescimus; quem locum male detorquet Rhenanus ad euiusque diem natalem more Ethnicorum, quod valde alienum est aspiritu Christianorum iIlius aeui, & a severitate Tertulliani. Confirmant eiusdem ritus antiquitatem Ecclesiae Smyrnensis Fideles in epist Ia, qua Polycarpi martyrium describunt apud Eusebium lib. . M . Eeu cap. LV. eiusqtie ossa se collegisse aiunt, & in loco decenti cundidisseis:& in eodem loco natalem ipsius hilari conuentu, qui sine sacrificio non erat, quotannis celebraturos. Subscribit Augustinus lib. 8. de Cio. Dei cap. x p. ubi docet non sanctis Martyribus, sed Deo sacrificium csferri , cum Sacerdotes in honorem ipsorum sacrum faciunt. inus, inquit , audiuit aliquando IIaatem Sacerdotem ad altare, etiam super sanctum corpus Martyris ad Dei honorem cultumque cons ructam , dicere in pretiisset ofero tibi sacrificium Petre, vel Paule, vel Opriane, cam apud eorum m morias osseratar Deo, qui eos O homines S Marrires fecit idem fusius Prosequitur lib. 2 o. contra Faustum Manichaeum haec inter caetera seriabens et Populus Christianus memorias Marrarum religiosa solemnuatae conce lebrai, O ad excitandam imitationem, O ut meritis eorum consocietur, atque orationibus adiuuetur: ita tamen in nulli Martreum, sed im Deo Martyrum sacrificemus, quamnis in memorias Martyrum constituamas altaria . Suis enim Antistitum in locis fanctorum corporum assectens altari, aliquando dixit: Osserimus tibi Petre , aut Paule, aut Capriane ' Sed quod fertur so ertur Deo , qui Mart res coronauit, apud memorias eorum, quos coronauit. Porro citati Patres de solis Martyribus loquuntur, quia ,
Confessorum festiuitates serius in Ecclesia receptae sunt; & in Frontonis Calendario ante nongentos annos scripto non nisi quatuor adscripti sunt, Martinus scilicet Turonensis o Gregorius Magnus, Leo Papa, de Sylvester. Cum autem Martinus obierit anno Domini rumor . ut Bar nius computat,Temporis notam habemus, quo festa sanctorum Consererum celebrari coeperunt , nam ipsi primum hic honor delatus fuit, in cuius postea memoriam S. Benedictus in monte Cassino oratorium
. Sunt & Mita, quae pro aliqua speciali causa aue necessitate scu publi- ea seu priuata interdum celebrauine, quae votivae dicuntur. Ad has spectant Missa quam scribit Augustinus h a a. de Casit. Dei cap. 8. aetam in domo priuata , ut liberaretur a spirituum vexatione: Missa quam Prosper lib. de Praedict. dimisi temporis cap.6. narrat celebratam in gratiarum actionem ob puellae a diabolo obsessae liberationem: Missa pro
132쪽
ieehumenis Feriit quarta post quartam Dominicam Quadragesimae,
cuius mentionem faciunt Amalarius lib. I. cap. S. &ordo Romanus:
Missa ad prohibendum ab idolis, quae olim Κalendis Ianuarij fieri solebat, de qua Menardus in notis ad librum sacramentorum pag. 33.Quo quot denique pro aliqua, ut dixi , necessitate, vel in B. Virginis , uue Sanctorum venerationem extra solemnes eorum festiuitates, & antiquitus agebantur, &nunc quo'ue aguntur, inter votivas computandae sunt. Orabat autem & offerebat vetus Ecclesia non solum pro omnibus in ea vitientibus, sed etiam pro infidelibus, vi eos Dominus ad fidem conuerteret, & pacem illis ac prosperitatem Iargitetur. Notissimum est illud Tertulliani ad Scapulam, Christianus saltius en hostis, nedum Imperatoris, quam ciens a Deo so conititui, necesse e I ut O sum diligat, ct revereatur , ct honoret, s statim velit cum toto Romano imperio. Itaque discrisicamus profatate Imperatoris. Et aute ipsum Apollo-lus v. i. ad Timoth. cap. a. praecepit fieri obsecrationes pro Regibus, &omnibus qui in sublimitate sunt: & tamen Reges tunc Deum non colebant, ut Chrvsostomus hom. 6. in hane e Bolam notat, sed in infidelitate multis postea temporibus perstiterunt. In libro sacramentorum Rhginae Suecorum ante annos nongentos scripto plures leguntur Missae votivae, quarum refero inscriptiones. Pro salute Fidelium vivorum ,
pro iter agentibus, in tribulatione, in natali Presbyteri qualiter sibi Mimas agat, tempore mortalitatis, pro mortalitate animalium, prosterilitate, ad postulandam pluviam, adposcendam serenitatem, post tempestatem & fulgura, pro his qui Agapen faciunt, Missa in Monasterio, e pro Manasitas; in natali genuino, in die flucet anniuersaria squa quis natus et . pro sterilitate mulierum, in benedustione viduae quae castitatem professa sit, in consecratione virginis, tempore belli, pro Regibus, contra Iudices male agentes, in contentione, contr* obloquentes, pro irretitiosis ut conuertantur, pro infirmo, pro reddita sanitate, pro domus seu familiae incolumnitate. Cornelius Schultingius Tomo e. Biblioth. Eccles P. I. Missias votivas pro variis necessitatibus,& pro diuersis hominum statibus centum & quindecim ex diuersarum ecclesiarum Missalibus collegit. Alias item habet P. a. Apostolica quoque traditio est sacrificium pro defunctis offerre. IV.
Tertullianus de cor. mil. c. s. Oblationes pro defunctis an a die facimus. Idem lib. de exhori. Castitatis cap. II. loquens de uxore defuncta, pro cuiui, inquit ,spiritu potiuias , pro qua oblationes annuas reddit. Et de monogamia cap. t o. Osfert annuis diebus dormitionis eius. Cyprianus epist. 66. ad Furnitanos, Episcopi, ait , antecessiores noctri censuerum, nequis frater excruens ad tutelam ves curam clericum nominaret, ac si qui hecfecisset, non offerretur pro eo, nec sacrificium pro dormitione eius cel oraretur et neque enim apud altare Dei meretur nominari in Sacerdotam pre
133쪽
inter mores Meth hune enumerri, quAd negaret e tendum esse taetificium pro de oes . Chrysostomus hom. 6v. ad Populum Antio
e num , NM umero, inquit ab Aposto iI haec fami utram , Ur xv tr mendas mcterps defunctorum agatur commemoram. Isidorus lib. de ODfieiss Eccl. cap. 38. Sacri iam pro defaenuarum etiam requie Verri, bis pro eis orara , quia Per tuetum hac oriem cumanar. credimus quod ab ipsis
fomlis traditum M. Augustinus tum alibi sepe, tum praecipue in libro de rara pro mortuis gerenda elam veritati suffragatur. Ritum vero pro deferactis orerendi magnifice, ut solet , describit Dionysi uxin ecclesiastica hieraret, de Damascenus orat pro mortuis Apostolicum hoc esse institutum se orum Patrum testimonio ostendit. Sed pluritibus testibus opus non est, nam in hunc morem tota conspirat antiquiatas. Nee Fideles dumtaxat, sed etiam Ethnicos sacrificis quodam g nete Defunctos coluisse docet Scaeuola lib. .digestorum tit. I. de alim vel cib. legatis lib. 18.S.ula. Obaria est vectiaria per fideicomissum testator dederae, ct ira adiecerat . quas Merui meos, Ubi corpus meam postam fuerit, ut eos Smnari iubeo, in per absentiam filiarum mearum adfarcopharum meum memoriam meam quot HI MIebrem. Ad quam legem notat
Gotho edtis ea sacra antinae faria filisse. v. Est denique Missa Prauanctificatoriim, quae tamen aequivoce diei mr Missa Meum careat coincratione e poris & onguinis Iesu Christi. De ea seripsit Leo Allatius eruditissimam & omnibus numeris absolutam , dissertationem ad Bartiadum Nillusium editam m fine operis de Ecclesiae occidentalis atque orientalis perpetua consensione, m qua curitata tristin quicquid ad eam pertinet repetiet. Basilio & Chrysostolii oratiquior est, eiusque origo ad Synodum saltem Laodicenam reserridebet, quam Baronius avso si . Nicinam antecessisse ostendit. Sanestum enim in ea fuit can. v. Norum vomerem inadragesima panem ostier-re , visitastata e&Domimen tantum. Quibus diebus fiat, ostendit can. a. Concilij Trullani. In omnitas, inquit, functa aereanaes a ieiust j diebus , praeterquam Sabbato F Dominica, di fantio Annuntiatreans die, fiat serum Praesanriti caloram miaicterium. Hunc morem adhuc seruat orientalis Ecclesia,Occidentalis autem eo numqua utitur,aut usa est nisi seria sexta maioris hebdomadae. Ritur eius apud Graecos hie est. Die Dominica praeter illius diei oblationem quinque alios panes consecrant pro totidem sequentibias feriis usque ad Sabbatum . Tum singulis diebus sub vesperam conueniunt in ecclesia,& in ipso Vesperi marum precum ossicio Sacramentum antea consecratum proponunt & sumunt, praemissis psalmis gradualibus, & recitatis quibus iam canticis, lectionibus, ct orationibus,quae legi possitnt in Euchologio cu notis Goarpag. IS T. Os nentibus. Et quia panem antea consecratum, & sanctificatum sumunt, vocant hoc incium Praecinctificinorum, siue ante consecratorum; quo
in sola adragesima,non in alijs ieiuniis utuntur,quia ut ait Tlaeodorus
134쪽
Balsamon in notis ad praedictum canonem Trullanum, hoc ieiunium praecismum est, magisque solemne, & a Domino institutum. Confundunt nonnulli cum Praesanctificatis Misiam quam siccam, siue vinauticam vocant; sed turpiter hallucinantur: nam Missa Praesanctificatorum legitima auctoritate instituta est, & vere in ea Christi corpus adest&sumitur, licet antea consecratum. At Missa sicca ab indisereta& priuata quorundam deuotione duxit originem, cui nimium indulgentes fuerunt Saeerdotes . Larua est & simulatio quaedam verae Mita, sic- ea proculdubio & ieiuna, utpote carens non solum consecratione, sed etiam sumptione corporis Christi, similis coenae ligneae & lapideae, quam Lampridius & alij referunt l,pe conuiuis suis Heliogabalum exhibuille. Invaluit tamen, adeo ut aliquando viris sanctis & doctis non displicuerit. Guillelmus de Nangiaco Monachus in libro gestorum S. Ludovici narrat Religiosissimum Regem, cum e transmarinis partibus rediret in , Calliam, corpus Christi in naui decentissime collocari, atque ibi ossicia diuina & Millam excepto Canone quotidie celebrati fecisset. Eandem eommendat Genebrardus lib. de Liturgia Apactolica cap. 3 o. pro his qui mane integrae Mita interesse non possunt,pro nauigantibus,pro infirmis,
di quando defuncti post meridiem sepeliendi sunt; pro qua re in usu
fuis se suis temporibus testatur seque Taurini anno r 3 ST. in exequijs viri nobilis,qui vespere sepeliebatur huiusmodi Missae cum Diacono & Subdiacono cantatae interfuisse. Modum eam celebrandi sic describit Durandus in Rationali lib. q. cap. I. Sacerdos sex deuotione non exsuperstitione velit totum officium Missa nefacrificio dicere, accipiat omnes demsDeerdotales, dr Missam suo ordine celebret et que ad Fnem esserendae, dimi
tens Secreta quae adscrificium pertinent. Praefationem vero dicere pote II, 5eet in esdem videantur Angeli inuocari ad consecrationem corporis Osanguinis si rim. De canone vero nihil dicat, sed orationem Dominicam non praetermittat, ct qua ibi sequuntur substentio dicenda,non dicat: calicem vel hostiam non habeat, nec de his quaesuper calicem seu Eucharis iam dicuntarve snt,aliquid dicat velfaciat. Pote I etiam dicere , Pax Domini sit semper vobiscum: dr exinde Missa os citim suo ordine peragat. Melias eae
tamen alia omittere. Haec autem Missa nautica dicitur, ut ait Durandus lis. a. de Ritibas Ecclesie cap. .ex libro Sacerdotali,quia in mari &, filuminibus celebrari solebat, in quibus propter motum & agitationem fluctuum vix potest sacrificium offerri sine periculo effusionis . Declamant acritet aduersus eam Guit. Est ius orat. I 3.Theologica in Lauri Land- meter lib. a. de Deteri Clerico ct Monacho cap. 8 . qui ambo existimant paulo ante Guidonem de monte Rocheri j coepisse,a quo laudatur & a 'Probatur trare .cap. T Manipuli Curatortim quem scripsit anno IIIJ. sed errant; quia, ut vidimus, iam in usu vivente S. Ludovico Rege, qui obij tanno Ia o. eamque describit Durandus qui eodem tempore vixit, &Petrus Cantor qui floruit anno Iroo. eiusdem meminit in Verbo abbre ora uia-
135쪽
ulato cast. v. ubi ait Missare fimam esse fine gratia de humore eo et Emnis Eucharistiae,& nisu Fidelibus prodesse. Nude plenuda Emmporum
curae viaque rentatim,ut patra, obliterata de abrogata est.
VN. Caeterum preter Missam fictam irrepserae de alma detestabilia abusiis, quem Petrus Cantor loco citato acerrime perstringit. Solebam enim eo tempore nonnulli Sareddotes plures Missas in Miuiti conget ere, eel brantes Missam daei, vel aliam praecipuam suo ordine usque ad offert rium E, eum aliam luci pientes usque ad eundem locutri, deinde tertiam S quarrim eodem modo. Postea tot secretas orationes dicebant, MoeMissas meceperan e: demum sibuno canone sacrum perficiebant, eotiadem additia in fine Collectis, quot mitio recitauer ut originem huiu abulus adscribit Petrus Sacerdotum cupiditati , qui cum illicitum essetarent pluries in die celebrare, has plurium Missatum insitiones inu nerunt, ut deuotioni multorum petentium pio se offerri lacrificium. unica celebratione satisfacientes, plura pro uno secritata stipeniua aece, perent . Has autem Missas barbaro vocabulo Sisacrum di tris Nununcupat, quia duplicem vel triplicem habebant faciem : quas veluti monstruosias de contrari s institutioni di constetudini Ecclesiae impro
Duplex Missa Catechumenorum es Fidelium. Viri que
ratio , origo. Catechumenorum quinam adessent. Veteris erga Catechumenos discipum. Altum A m- isteri s si seditium illis praesentibus. oot fuerint eorum classes. De tempore Catechesi constituto. Expulsio eorum ab hoc a quosculo desierit. Expulia cum illis etiam petistentes, , Gergument.
I. T lgente in Eeelesia seueriori disciplina,anxie admodum de solicio
v cauebant antiqui Patres, ne ulla sibi esset cum impiis, profanis, de imiviris hominibus comunicatio, quos non solum a mysteriorum par ticipatione, sed ab ipso etiam aspectu arcere solebant. Ideo eancellis Mvelis ecclesiarum saniniaria undique clausa erant, ne quispiam in ea aue nondum Christiana fide imbutus, aut aliqua sorde pollutus introspkeret. Cumque inchoarentur eorundem mysteriorum solemnia, omnes indigni a Diaconis eijciebatur,donec prioris vitae maculas prat se tiptis put-gationibus eluissent. Hine orta duplicis Mista diuisio a dupliei missi ne, quarum una Catechumenorum, altera Fidelium dicebatur. Et ill . quidem duobus vel eribus primis Ecclesiae se dis,aliquot precibus de Disitigod by
136쪽
ed stabat, quibus absolutis voce Diaerei dimittebantur Cate- ehumen de ali qui Missae fidelium adesse non poterant. Sed cum postea sancti Patres de episcopi animaduertissent sermones Ec Scripturarum expositiones ad infidelium conuersionem, caeterorumque instructionem multum conferre, admissi sunt omnes in ecclesia donee lecto Euangelio fieret sermo; quo habito,& illis exclusis, Missa Fidelium incipiebat. Ita sancitum fuit in Concilio Carthaginen. g. c. 8 . Vt Episcopas nullum Pr
hibeat irerem errimam o audire verbum Dei, e gentilem, siae haereticam, siue tu am, et que ad missam Catechtimenaruis . Huius autem edicti rhetionem reddit Concilium Ualen trium Haspaniae et t. dicens, Hoc intercare a censuimar o eraundam , ut fucrosancta euangelia ante munerum illam rionem vel Missam eatechumenorum in ordine lectionum MN Apos piam I
gantum, quatenussalutaria praecepta Domini nostri Iesu Christi,υel sermonem Deerdotii non Alam Fideles,sed etiam Catechumem ac poenitenter, in omnes - eae divit se sum,audire licitam habeant. Sic enim Pontificum pradicatione audita nonnullas is fidem attractos e identer stamus. Ideo Augus mus &alii patres, interdum gentiles, interdum haereticos, saepe etiam iudaeos iusuis sermonibus exagitant, quia simul cum fidelibus illis intereste conlueuerant. Quamuis autem cum catechumenis etiam poenitentes & ene
gumeni dimitterentur, Missa tamen, siue dimissio, a solis catechumenis
nomen aecepit,quia maior tunc erat illorum numerus , & nonnunquam contingere poterat,ut nulli essent poenitentes vel mergument. Ven. BC- ea lib. t. rommem. in Esdram ipsos Catechumenos nouae vitae auditores
appellat, quia vox Graeca Catechumenus idem est ae Latine auditor. Et ante ipsum Isidorus lib. . orig. cap. I . Catechumenus dictas proe est quod adhue doctriaeam fidei audit, nee dum tamen baptismum percepit, nam Catem
Mamenus grate auditor e*T illi amis lib. eniticap. 6. Nemo aduletur, quia inter Aa rorum tyrocinia deputarer, di paulo post. Itaque audientes optare intinctione non praesumere oportet. Cyprianus eDi Italia emtibus si qui fuerint periculo praeuenti, in exitu conmturi, vi Iamiaae emanon dest. & ep. a . Optatum inter lemres doctore, Audientium: conctum
mus, Magistrum stilicet Catechumenorum,seu Catechista quo mune re functi sunt Alexandriae viri e eleberrimi Pantaenus, Clemens,& Origenes. Erant autem Catechumeni Christianae fidei tyrones , de quibus sic
loquitur Tertullianus I. c. stuicquid mediocritas nox ra ad paenitentiam se mel capessendam rape ravo contine dare furererre camara eII, omnes quidem deditos Domino spectat, sed praeci a8 Noartiolis istis imminet, qui incipians diuinis sermonibus aures rigare . Nemo enim admittebatur'ad baptismmum,nisi praemissio tyrocicinior & si quis infans baptitabatur , ius prores se illos docturos spondebant, cum ad aetatem capacem peruenissent. Non omnia tamen Religionis nostrae mysteria, nec ipsum quidem . II Symbolum fidei illis exponebant: sed quaedam reseruabant uti cir ca finem tyrocinii, vel post baptismum . Auctor est Isidoriis lib. a. de . Au
137쪽
A. EccL cap. 2 r. Symbolum Catechumenis traditum non fuisse, nisi cum mox baptia an di erant, & dicebantur Competentes. Ambrosius ep. 33. ad Marcellinam sororem, Possi lectiones, inquit,ices tractatum dimill ii Cathecumeans rebalum aliqasius Competentibus in bapticterys tradebam. S Eomenus lib. I. cap. Io. Concilij Nicini historiam texens Symbolum omittit; nam verisimilaeti , ait, nonnullos qui non fani initiati in Nerdis hunc iuram perlecturos. Modus verA, qui in traditione Symboli seruab tur, accurasi describitur in Ordine Romano in denuntiatione Scrutinij ad electos: praemissis enim exorcismis, lectisque iniths quatuor Euangeliorum, Symboliam ipsis recitabatur primum graece, deinde latine, addiata prefatione parenetica ,. Ac subiuncta appendice in eiusdem Symboli commendationem . Orationem quoque Dominicam nefas erat Cathchumenis discere, vel recitare , sed eam audiebant post Symboli traditionem adiecta singulis petitionibus breui, & solida expositione, quam dabimus infra lib. II. Cap. XV. Ideo autem interdicta illis erat haec oratio ante lauacrum, quia ut scite loquitur Cyprianus ep. q.nad Pompeium , Natiuitas ChriBianorum in baptismo sit, nec potest Deum patrem habere, sui filius Ecclesiae non est . Filii ergo Dei, & fratres fidelium non ce sebant tiri nisi per aquam regenerati, ac propterea priusquam renati essent, dicere non audebant, Pater nocter qui es in caelis. Hac ipsa de causa cum Fidelibus orare nequibant, teste Chrysostomo , qui ham. T s. ad Pop. Antioch. disserens de vi, de potentia orationis factae in Ecclesii ait: Et Cathecumenis quidem permissam hoc nondum e B , quoniam ne dum ad hanc perueneres dactam: Lob s autem est pro terrarum orbe, et pro Ecclesia, est pro Stibernantibus ipsam cst praesidentibus labetur orationes emittere. Primi etiam Arausicani Concilij canone ro. vetitum erat, ne cum Fidelibus benedictionem acciperent, sed seorsime nec licebat Episcopis,illis praesentibus, manus imponere super ordinandos, ut statuit Concilium Laodicen in c. q. aut baptiEare, ex decreto praecitati Arausicani c. I s. adeo ut ab aspectu eius lauacri remouerentur, quod tantopere exoptavbant . Innocentius I. ep. ad Decentium Eugubimim agens de sacrammento Confirmationis eiusque forma ait: Verba dicere non possum,ne mavgis prodere videar, quam ad consultationem resondere. Et Cyrillus Alexandrinus lib. . adu. Iulianum , Dicerem, inquit, de his, nempe de baptismi mysteriis, ni reuererer aures non initiatorum . Ambrosius item baptismatis mysteria expositurus initio libri de initiandis ait: Nunc demue s dicere tempus admonet,ateae ipsamfacramentorum rationem edere, quam ante bapti metu putassemus insinuandam nonnis initiatis, prodidisse potius, quam edidisse ritimaremur . Ex hac autem disciplina emanasse puto canonern p . Concilij Illiberitani, quem Baronius supposititium suspi-eatur e alij vero multum se torquent, ut congruam eius atque orthodo xam interpretationem inueniant. Verba canonis haec sunt. Placuit placturas in ecclesia esse non debere, ne quod colitur est adoratar in parietibi depin-
138쪽
a plaga r. Quibus verbis seu stri abutuntur Astarii , ut huius Gone iiij
auctoritate sacrarum Imaginu vium de cultum eonvellant. Alia enim fuit illotli Patrum mens, quae ex more illius seeuli seIicite eauenti ne Religionis nostrae arcana infidelibus proderentur, aestimanda est . vetuerunt ergo, ne id quod colitur & adoratur, in parietibus pingeretur I id vera quod pingendum non erat, obseure explicarunt illis verbis , qaia colitur, adoratur, vi soli fideles intelligerent eo canone prohiberi imagines Dei.&Christi Saluatoris, ne a Gentilibus irruentibus cepe in ecclasias contumelia assicerentur, & irriderentur Christiani ae si hominem colerent tanquam Deum: neue catechumeni Deum, quem incircumscriptum, immensum, de materiae expertem praedicari audiebant, humana gura pictum videntes, aliquid alienum ab eius maiestate conciperent. Deinde obseruandum non prohibuisse in tabulis pingi, quia eommode auferri poterant, & obducto velamine a profanorum aspectu submo
Nullum vero sacramentum studiosus effabant, quam Eucharistiana, III. de qua propterea antiqui Patres de pauca scripserunt, di oblaticius loquuti sunt; quia vel aderant eorum sermonibus non initiati,vel timebant ne libri siue tractatus in manus illorum inciderent. Optime Basilius lib. de Spiritu Samis ad Amphiloch. cap. a i. uae aere intueri fas ess aeminitiatis , non conueniebat eorum doctrinam scripto publicisus circumferae. Et Gregorrus Naaiandenus Orat. a. Pleraque, ait, mysteriorum nostror
ne enuntiari quidem ijs posse, qui sunt extra fidelium comm uuiones .
Ambrosius item lib. I. ossic. cap. so. Nas a es Didem acta ructeri r mi quia r XI estur a Levitis, ne videant qai videste non .evi. inod si aliquando de hoc mysterio mentio habenda foret . illud ea periphrasi --
uolumant, Norant Fideles. Augustinus in Hu ia. Nondam revisa re rium, quod fideles norunt. Idem in Psal. s. Sacrificium verum aY Melaei
norum. Et infra. Covas, quod noctis, Mod nes omnes no Bia, uod Urictam Di noctis emises, non d iudicium noueritis . Et in P c 1 . ad illa v*rba Tu es Sacerdos in aeternum: Fidelisus loquar. Si e id non multigrent cmechaemenio auferant pigritiam, fessivient ad votitiam is Chrysostomus hom. pa. in Matth. Eu arim mBemam quanta misi caraeua pie a sit,iniam istam modo nouerunt. Et hom. de proditione Iudae. Norum initiati .e dicuntur. Idem hom. o. in I. ad Cor. Eoo quidem aperte hoc direm, non a est tamen pro ire eos, qui Myn sunt mittari. Rursum Augustinus lib. Io. de Qu. Dei cap.6. Hoc eri scri si in Chrimanorum, quod Mamme
ito vitam fidelibas noto frequentat ecclesia, orthodoxus apud Theodoretum Dialogo I. se a. Cum in Eucharistiae mentionem incidisset, oiacvm dc aenigmatice loquendum esse monet, quod forte aliqui sim ninitiati, Hae autem circumspectione usi sunt passim antiqui Patres, mi quaa putabant mysteriorum maiestatem quodammodo immisui,ssi apedite coram catechumenis , & profanis hominibus enumiamamri mi vi
139쪽
eorum desiderium in corde initiandorum magis accenderent. Cyrillus Hierosia. in prefati Catecheseon: Cum catechesis recitatur , scatechumenus eae te quissem, quid dicebant Doctores F nihil dicas externo. Et inta . Fueras es ta aliquando catechumenui, Neque proposita inmeria tibi enare tantur . stuando autem subumiratem eorum, qua nunc traduntur, experientia didiceris, tune plane intelligo dignos non esse catechumenos, qui ea an-
diast. Augustinus vero tria. so. in Ioannem testis est sacramenta Fidelium ideo eatechumenis non prodis vr ab eis tanto ardentius concapia fantur, quanto honorabilius occallantur. Hanc disciplinam spernentes Marcionita ad omnia mysteria catechumenos cum Fidelibus in discriminatim admittebant, ut Epiphanius har. a. & Hieronymus in cap. 6. v. ad Galatas referunt . Eosdem a Tertulliano perstringi credo lib. de Praescripti haereticorum cap. I. Non omittam ipsius conuersationis haeretica descriptionem, quam futilis, quam terrea , quam humana sit: e grauitate, sae auctoritate , e disiplina, Ut fidei sua congruens. In primis quis catechumenat, quis elis incertum e B: pariter adeunt, pariter audiunt, paris rorant. Catholici autem adeo religiose Fidelium, & Catechumenorum distinctionem seruabant, ut Athanasius Apolog. a. falsi conuincat adue sarios, qui sacrae menta tempore sacrifici j a Macario euerta testes cat chumenos producebant, hac illatione: Si catechumeni intus eram, ergo non e B celebrata oblatio. Eodem argumento Teophanes Abbas & Confessor in Chronographia Constantinum Magnum Romae a Sylvestro,non autem Nicodemiae ab Eusebio bapti ratum fuisse euincit, Nondum enim luctratus, ait, se Nicaena Synodo interfuisset, neque diuinorum mr Berioram, neque precam a sanctis Patribus .ctaram extitisset particeps et id bero dicere, ne dum sentire iniquis um es . Palladius consonat in vita Chrys stomi, ubi tanquam scelus grauissimum exaggerat, quod in tumultu adversus illum excitato, quidam non initiati irruptione facta in ecclesiam ea aspexerint, quae nefas erat illis intueri. Gaudentius item Brixianus serae. a. ad Neophytos regressos a fonte, Easolum, inquit, aperienda maph tis , quae praesentibus Catechumenis explanari non possunt . Epiphanius denique , ut alios omittam , sacramentum Eucharistiae expendens in Ancorato , Audientium & ipse praesentiam reueritus tarmam eius occulte refert hoc modo . Uidemus quod accepti Saluator nocter in manas , ct ubi gratias egi si dixit, me meum e Bhoc est hoc. Quod si aliquis ex cathecumenis ignoranter suscepisset Eucharistiam, statim baptirabatur,ut ex Constitutionibus Apostolicis lib. I. cap. 26. colligitur, & ex Timotheo Alexandrino, addita interpretatione Balsamonis. Etiam Eulogiae siue panis reliquiae, quae distribui solebant post Missam,negabantur Catechumenis, ut constat ex cap. I. Theophili Alexandrini eum eiusdem Balsamonis explicatione. Nam cum panis usualis & communis aliquid in terram decuti anxie, eo quod esset mat teria Eucharistiae, Fideles paterentur, ut loquitur Tertullianus multo magis
140쪽
magis ineonueniens existimabant frusta panis benedicti clare profanis Ac nondum initiatis. Illis tamen dabant sal, non sollim in baptismate , sed
etiam in catechumenam ; ad quem ritum,non autem ad Eulogias,rem xit Augustinus lib. a. de pecet mem ct remigC. cap. a f. cum ait , med acci- .ptaut Catechameni quamuis non si crepus Chriti anctum ect tamen, Ssnctius quam cibi quibus alimur, quoniam facramentum eae Et lib. I .confess.cap. I I. agens de suo caruchumenam , Audieram ego , inquit, adhuc puer de Dira a terna nobispromissa per humilitatem Fb tui Domini Dei non, sesignabar iam gno crucis, O condiebar eius sale. Hoc unicum erat cate chumenorum sacramentum, de qlio Concilium tertium Carthaginensecan. S. Placuit ut etiam per solemni j mos Paschales dies Iacrament. carecbumenis non detur, m olitumst. Mos autem in hoc canone praescriptus
vigebat in Gallia tempore Caroli Magni, eius enim Capitularia lib. I.
v. iso, praecipiunt,ut in Paschate sacramentum catechumenis non de-tursed tantum bene Iam sal a Sacerdotibus pro communione tribuatur.Pos
baptismum vero egressi de lauacro mel de lac degustabant tanquam symbola mysticae infantiae: idque Tertullianus lib. de corona cap. g. inter antiquas traditiones enumerat, Indes cepit, ait, id est ex fonte lactis ct mellis
ceracordiam pragactamus Cui consonat Hieronymus adu. Luciferianos diacens, Multa qua per traditionem in ecclesdis obseruantur, auctoritatem sibi scripta legis Mur aerant et velati in lauacro ter mergitate caput, deinde egressos lactis ac mellifractare concordiam ad infantia minationem. Rursum Tertullianus lib. r. contra Marcionem cap. I . Ille et siue nnnc nec aquam reprobauIt creatoris, quassos abluit: nee oleum, quo suos vetuita nec
mellis ct lactis focietatem, qua suos insaniat. Hunc ipsum ritum sancta virgo Agnes expressit, cum dixit: Mel es lac ex ore eiusfuscept. Porro Catechumenos in varias olim classes distinctos reperio. IV.
Nam prima infideles declarabant se Christi fidem amplecti velleb et
tum priuatim in aliqua domo Paganismi falsitatem edocebantur: post haec in ecclesia admittebantur ad conciones audiendas: deinde in eadem ecclesia precum de orationum participes effecti poterant in genua Procumbere : demum datis nominibus in albo eorum scribebantur, qui mox sacro fonte abluendi erant. Singularum classium ordo de nominacan. T. Concilii primi Constantinopolitam sic exprimuntur. Primo die ipsos
chrimanos facimus, fecundo catechumenos, deinde tertio exorcinamui paea uramus ipsos, te mal inficiem eorum se aures ins gavdor, Osic eoi catechleamus sue initiamus, et curamus, Ut longo tempore versentur in eccle- ,et audiant Scripturas,ct tune eos baptietamus. Idem ordo indicatur can.
U. Concilii Trullant. Alii alijs nominibus utuntur: sed in latina eccle-ua Omnes classes ad quatuor redactae sunt, quae in sermonibus & traei cibus latinorum Patrum passim occurrunt . Quidam enina ab infides Itate ad fidem conuerti desiderantes audiebant in ecclesia verbum Dei, sed nondum petebant baptismum, & ij dicebantur Audientes. Alii audito iermone procumbebant in genua,& orationu ecclesiae aliquo modo par-