장음표시 사용
221쪽
ereis ni Missa ordinationi F praebebas, tra eo fingulis diebus psittae vialam adeommunicandum decerperent, nullatentri impedirere quisiti quotidie sieris operarentari nemo cet- absurdum aut a moribus Eo etesiae, pro ut illa serebant tempora, alienum existimabit, quod presbyteri Romani accepta a Pontifice Enehatistia, 'quae fermentam diem batur: Missam nihilominus diebus Dominicis agerenti & alium panem Iatum de more a fidelibus consectatum, atque ev mmoque se re estotcommunicarent. Haec mea opinio est , quam precor ut expendane viti docti & petiti, I fi quid certias magisque consentaneum repererint,lisbentissime amplectat . ix. Quaelinque vero de hac re hactentis scripta sunt, siquis attento an iamo, & il praeiudicijs opinionum libero pete urteris, fatebitur , as fauot, arymorum usum non semper extitisse in Ecclesia oeeidentalii tum etiam agnoscet multa ab hodiernis ritibus prorsus diuersia olim vigiliisse, quae nune legitima potestate immutata & antiquata fimi, ita exigente rerum, temporum, & hominum conditione . Quod si usus a se morum perpetuus in Romano Patriarcha tu non filii, inquirendum con sequenter videtur, quo te more &va oecasione in otiatus sit. Eequidem, quod spectat ad temptis, probabilis mihi semper visa est Sirem di doniectura existimatuis tunc a Latmis recepta arma , cum illis opponi tanquam Maiicerim, a Graecis selii sinaticis coeperant. Hoc veris contigit sub Pornificam Leonis IX. vel pavio ante, thronum Constammopolitanum oecupanta Michaele Cettilatio, qui primus omisnium Latinae Melasiae remorum enisa , tum tradi ii, quem alii pillea sequuti Latinos pet ludibrium Ar mitas nuncupabant, em uosacrificioni lsae de causa egeerabantu C. Quamuis autem annus praecia se assignar, non sim, quemanis axymus ad usu ni fieri seis initium habuit, saltem a scopo non aberrabit, qui illa d ad tempus referendam cta sueriliquod inter Photium & Cerularisi, ceinurn & ses maginta circiter annorum decursu, interces r. occasionem vero non sine manisestis m,nsimae natam arbitror, quod cum paulatim FGesui in sacro astris stentium, imo & Clericorum communio desierit; sufficeretque modicos panis pro celebrantis & Min Moriam in Missis solemnibus eommunio nes in priuaris vero pro solo sacerdote: cumque populus alim, vel panem non offerret, vel minus aptum ad furificium, sensim factnm est sve ad exiguam quantitatem idem panis redigeretur, eiusque conficien di cura ad Sacerdotes & Clericos pertineret: & quia arymus facilius parabatur, nec ullo canone vetitus erat, hic sermentato substitui eo pit ae& per omnes ecclesias paulatim propagari. Sed tu e clariora eua
dent, si altilis per rutemur , quaenam olim panis consecrandi sermst
seu figura fuerit, & quomodo ad eam, qua nunc utimur deuentum ite d primis autem Ecclesiae securis simplo principio, cum dira perseca tione per illa tempora vexaretiis Ecclesia, integros ac is ti Eos panes
222쪽
quales vel prae manibus erant, vel a fidelibus offerebantur, cuiuscumque formae seu figurae forent, in altari poni & consecrari, atque in partes comminui, & eommunicaturis distribui consueuisse, ex re ipsa exploratissimum est. Reddita vero pace seruatam figuram rotundam siue orbicularem insinuant Patres Graeci, & Latini. Epiphanius in Ancorato num. s . loquens de pane qui in corpus Christi conuertitur, agnoscit in eo rotunditatem. Caesarius NaZian Zeni fiater Dialogo g. de de Cathol. interro 36y. comparans corpus Christi inter nos degentis cum eodem in sacramento sub specie panis existente, illud ait esse artubus compositum, hoc rotundum. Seuerus Alexandrinus in ordine Missae hostiam circulum appellat. Eamdem rotunditatem astruunt Patres concilij XUI. Toletani supra citati . Gregorius lib. . Dialogomcap. II. refert Presbyterum quemdam duas secum oblationum coronas detulisse. Oblationibus autem coronae nomen inditum a rotunditate notat
Petrus Urbeuet anus in scholijs ad vitam Zephyrini Papae, qui ibidem
constituisse dicitur, ut coronam consecratam de manu Episcopi acciperet Presbyter tradendam populo. Ita Monachus de miraculis S. Oth- mari Abbatis cap. 3. rotulas panis vocat oblatas,quae in eius sepulchro mirabiliter repertae sunt. Hanc ipsam figuram confirmant picturae quae in antiquis codicibus M. SS. & in parietibus veterum Ecclesiarum non alia forma quam circulari easdem oblatas repraesentant. Cruco quoque ac nomine Iesu Christi saluatoris nostri signatas fuisse testantur Coar in notis ad Euchologium pag. III. Arcu dius lib. I.de Sacram. cap. 38. & Sirmundus de aet mo cap. q. earumque formas aeri incisas exhibent . Diuersos vero fuisse in diuersis ecclesijs Oblatarum characteres, ex concilio Arelatensi v. discimus, quod anno is . celebratum fuit et nam c. r. statuit, Vt oblatae, qua infacro osseruntur altario, a Comprouincialibus scopis ad formam Arelatensis osserantur ecclesia r non pro cuius-
qtie arbitrio signatae seu formatae. At progressit temporis pro signo erucis & Iesu nomine alit effigies inductae sunt, in aEymis presertim quibus hodie utimur, Christi scilicet crucifixi, vel ad columnam alligati, vel e sepulchro emergentis & resurgentis, quas ex diuersis partimbus orbis sibi transmisias Aloysius Novarinus profert in Agno Eucharistico cap.6o. Quo vero tempore coeperint hostiae ea forma cudi, quae nunc pastina viget in omnibus Ecclesijs occidentalibus, ex scriptoribus qui post annum Christi millesimum floruerunt, inuestigandum
Disserit de hacte, sed parum distincto, Honorius in Gemma animae XI.
lib. I. cap. 66. Fertur quod olim Sacerdotes a sitialis domibus es famili ifarinam accipiebant, eood adhae Graeci ferunt, ct inde Dominicum panem faciebant, quem pro populo osserebant,f huis consecratam eis dictribuebant. Possi quam autem Esegesia numero quidem augebatur, sed fanctitate minu butura, propter carnales Oatutum ect, ut eurpo est singuus Dominico , Dei
223쪽
tertia Dominica, in Ammii sectivitatibus, vel ter in anno communicarent. Ei es,a populo non commuravi a te, non erat ne esse Panem tam maenam F . H, Besaiam ect eum in m/dum denardi formari ve eril est ut populus pro oblatio, farina denarios erret, pro quibus fractum Dominum recognoscereat, qui tamen de ardi sum pauperum, qui membra sunt taram, cederent, het in asiquid, quod a. husacraficium perlinei. Et supra cap. 3 s. de eadem forma panis per modum denarij scribens ait. Ideo imago Domini eam hieria in hoc pane exprimitur, quia in denario imago est nomen Imperatoris scribitar . Haec Honorius qui vivebat anno ii go. Ernulfus
item Roffensis episcopus , qui obiit anno IIa . Dict. ad Lamberiumum a. sapius laudati spuitur, postquam probauit aliquos Ecclesiae ritus vita modo ecepisses & alio modo per eius incrementa cucurristo; Paret, inquit, astemasib Inrapiariis sacramema Altaris , quae ieiuni modo arripimus, Discorum s Dominicoenatos accepisse. Patet etiam quod simimus de mensa lapiria ac furata, it Ampsisse de mensa lignea, non secundum morem Euse sacrata, an orta e naucissi panes quotidianos comed rant: eos informa nummi paruere accipimus. In quibus verbis illud obiter notandum, quod ait Apostolos panes quotidianos comedisse, hoc est communes de fermentatos .. His vero antiquior numbertus Cardia natis in Responsione ad Michaelem Constantinopolitanum, & ad Loonem Acridanum scripta anno ros . Ad magnam chris mensam illam solam adhiberi panem ali, qaem Diaconi cum subdiaeonis, sta ipsisacerdo- in sacris aravicti vembus cammelodia Psalmorum censpersum di tae ferro
paratam exsecretari premerant. Et paulo pos . mi te es oblatas ex
mila praeparatas integrai c anas sacris aliaribuis evanimus, est ex ip-sse poti consecrationem fractis tum populo comm dicamur, Antiquae iteri consuetudinet Cluniacenses, S. vldarico collem circa annum IoZo.tem. . herilan pag. Ei . communionem moribundi describentes, Sacerdotem ad eccitfiam accedere aiunt , corpus Domini frangere, de partem quam allaturuetia super calicem tenere. Ex quibus testim nijs liquet, etiam post recepta a xyma non adeo tenuem fuisse panem .,
vin tangi possit & diuidi in partes, qine pro adstantium communione uificerent. Non ergo videntur fuisse Oblate viventibus Humberto,&ividatico per modum illaeam 1 sed ad eam sermam redactae sunt prope Enem illius se illiceniux rei testem habemus fide dignissimum Bernoidum Presbyterum Constantiensem, quem Trithemius ait ad utilitatem
ecclesiasticae Reipublicae coinposuisse.volumen, quod praenotauit O Alinam Eoae dura, latasse autem anno io . Latet hie liber nondum in secuem, sedcxeo u me a excerauit de transtidie in sua Liturgicamino mestum nomine Georgius Ossander. Idem camen via. II . Ac de illo inibit ad lacobum Pametrum. Eo apud nas libellis quidam
224쪽
fispicor esse Bernoldum Prestiterum Conflantiensem . Et bene suspicatus est , contestante Tinhemio, & nota temporis non discrepante. Sed siue Bernoldus fuerit, siue alius, proposito nostro satis est, quod Iabente seculo undecimo scripserit. Is igitur apud Cassandrum in Liturgicis cap. a . de forma panis sic disserit: Mansegium ect euias mensurae vel formae debeant esse facerdotum Oblata, qua ex pugillo similis eri labentur,
ad oeciem coronae, quod est tartam panis offerre. Me ura pugilli minimaeu omnium mensurarum, unde posit panis fieri, quasilicet me ora legitimo iure constituitur sacerdotibus ad miniframum altaris. 2uod is Minor mensura quam pugilius non inuenitur in tota feris veteris est noui Tectamenti, Ss nihil omnino debet seri intra Vel extra templam Domini a que mensura det ratione, videntur oblatarum minutia ad Grictum est ad Ecclesiam
nihil pertinere, quia sunt a que mensura ct ratione. Haec & alia plura Auctor ille expositionis Ordinis Romani, quae se omisisse assierit Callander ibidem his verbis. Plura ab eodem Auctore alioquin prudenti, pio, e recclesiasticarum traditionum uadio limo in eam sententiam dicuntur, qui indigni sime tulisse videtur aetatessa ia quibusdam ecclesiis oblatas panis, qua prasica Eccles a consuetudine ad usum furi 3 ad mensam Domini a populo fideli osserebantur , ad imaginem nummorum , et ad tenuis mam quandam et leuissimam formam a veri panis specie alienam fuisse redacIas: quam
re per contemptum minutias nummulamarum oblatarum appellat, imagina
riam re umbratilem leuitatem illis tribuit, se indignas esse panis vocabulo pro sua tenuitate , ac propter eas officium atque religionem Eccle Pici officit multum per omnem modum confundi asserit , pluris que S acerbioribus dictis eas insectatur , qua omnia ut ascribam expedire hac loco non putaui. Et reueri necessarium non fuit, ex supradictis enim, cumulatius quam oporteret, habemus huius scriptoris aetate coepisse hostias,quibus nunc utimur, iam usu Dymorum introducto, quae acrius a Graecis impugnata sui sient, si forma numini ab initio accepissent. In hac autem re credibile est maiores nostros paulatim & per gradus processisse et nam vim uente Humberto is pro atymis scribente, panis, ut diximus,lantae erat magni pudiuis, ut ex eo consecrato tot particulae frangi possent, quot erant necessariae ad populum communicandum . Postea interiectis quadraginta fere annis, cum praecitata ordinis Romani expositio script , est, ad hanc minimam formam redactus est, quam utpote nouam &tunc incipientem scriptor ille tanta acerbitate insectarer . Quia vero novitates in Monasteriss a frequentia hominum remotis serius innot serat, non statim a Monachis huiusmodi oblatae nummulariae receptae sunt, vi ex earum forma in quibusdam Ritualibus praescriptaeuincitur quod in alijs etiam ecclesijs contigisse euidens est; nam Petrus Abbas Cluniacensis, qui docti ina & sanctitate claruit anno IIIo. lib. I. Mira
su cap. s. scribit hominem quemdam, qui corpus Domini indigne sumsteperat , nimquam illud traijcere potuisse, sed fructa omnia, inquit,
225쪽
comminati eo oris Chricti rem vino , que ceperat, in Tas quod ora suppositum fuerat , refundere coactas I. Ex quo patet talem fuisse tune panem, ut deglutiri non posset, nisi dentibus comminutus Denique eodem tempore , quo nummulariae oblatae introducte fuerunt, praeter oblatam maiorem pro Sacerdote , aliae item minores pro communione populi sunt institutae , quae licet integrae consecrentur , & singulis integrae porrigantur , nomen tamen particularum ex antiqua consuetudine
xii Simili modo in panis consecrandi praeparatione diuersi gradus pro' temporum diuersitate seruati sunt. Primorum enim seculorum mos filii panem communem de proprijs usibus paratum offerre & consecrare. Pacato postmodum Ecclesiae statu placuit Patribus non vulgares panes,
sed studio ad id paratos adhiberi. De S. Radegunde Regina legimus, a quod oblatas manibus suis factas Iocis sacris dispensabat. Concilium Toletanum XVI. sanciuit, ut non aliter panis in altari sanctificandus proponatur, nisi qui studio fuerit praeparatus. Theodulius Aureli nensis in suo Capitulari panes in sacrificium offerendos nitide & studio.
se fieri mandat; atque diligenter obseruari statuit, vitam panis quam vinum & aqua mundissime tractentur, nihilque vile, nihil non probatum in his inueniatur. S. Vvencestaus Dux Bohemiae in magno Belgii chronico laudatur, quod spicas propria manu colligeret, excuteret, &ex his panem sacrandum formaret. Nullo autem loco lardiofitis,quam in Monasterijs idem panis parabatur. Modum hic breuiter describam ex statutis Monachorum a B. Lanseanco Archiepiscopo Cantuariensi collectis cap. 6. & ex antiquis consuetudinibus Cluniaciensium a I.uca Dacherio editis te. q. spuit di , atque ex alijs Monachorum Ritualibus. Et primo quidem frumentum quantumuis purum granatim elimgebant , lauabant, & in sacculo mundo ad hoc solum opus destinatum ponebant, honestoque famulo dabant, qui deserret ad molendinum . Tum hic lauabat molam, aliudque frumentum prius frangi curabat, ut sine aliqua sorde moleretur. Exinde reportabat farinam, quam Secremtarius , siue, ut nunc loquimur, Sacti sta indutus alba & amictu , cribro prius abluto & extensa circum cortina cribrabat. Demum Sacerdotes seu Diaconi alba induti, lotisque manibus, &psalmos recitantes, favrinam aqua conspersam in vase nitidissimo coagitabant, igneque su eraso lignis aridis ad hoc de industria praeparatis hostias coquebant di
summa cura cauentes,ut nec proprius quidem flatus ad eas pertingeret. Tanta in illis erat erga panem consecrandum reuerentia; tam seuera di anxia in eo confitendo solicitudo. Venit hic in mentem dictum Tertulliani saepius citatum lib. de corona militis cap. 3. Calicii aut phnis , etiam noctris aliquid decati iis terram anxie patimur. Etiam nostri
inquit, id est communis&o, mestici, qui apud Christianos in summ semper honore fuit, quod ex eo Eucharistia conficiatur. Memini etiam
226쪽
itie Iegisse peculiares olim vineas ecclesiae traditas, ut , illis optimum vinum fieret In v sitim sacrificii. S. Remigius, teste Fladoardo lib. Dhin. st meis. cap. rs. vineam reliquit , ut inde vinum diebus Dominicis, de ij re festis lacris altaribus offerretur. Ibas Edessenus in synodo Berytense aceusatus fuit quod vinum vile in usum sacrificii praeberet. Qui v r sint hodierni mores in panis & vini praeparatione . nimis notum omisnibus est, nee me oportet in his enarrandis inutiliter oecupari. Caet rbeti panti & Wini duplex est praeparatio , una temota, de qua hactenus actum est: altera proxima, cum saetificii instat eeIebratio. Haec a Laotinis in faerario peragitur quod attinet ad panem, posta hostia super pro tena, additisque particuli et pro his, qui sacrae comminionis participes esse volunt . λt vinum & aqua calici infunduntur cum oratione & b nedictione immediate ante insertorium, qui ritus suo loeo ex licabiatur. Graecos quoque eamdem praeparationem quondam in Scenophylacio siue sacrario peregisse docet Goar in notis ad Liturgiam Chrysostomi n. ar. At ex Liturgiis quibus hodie utuntur, & ex communi eorum praxi constat manifesth tam panem quam vinum in Prothesi ab illis, siue in minori altari, praeparari; priusquam Sacerdos Ad Ministri ad sanctum Bema, quod est maius altare, sacris vestibus induti procedant. Olim cum panis fermentatus erat & iustae magnitudinis, disse iis ex ipso tot partibus, quot erant necessariae ad sacrificium& ad fidelium communionem; ipsius residuum in alias partes scindi, & his qui non commimicauerant in fine Missae distribui solebat, qui ritus adhuc permanet in Ecclesia orientali. Eulogiam vocant Graeci, siue benedictionem; & Antidoron, quia datur loco doni, siue Eucharistrae, qui a sanctis patribus donum nuncupatur. Eulogia uno men pro ipse Eucharistia quandoque usurpatum reperitur, ut a Cyrillo Alex. epist.
ad Nestorium et Accedimus ad unum talogias ct sancI camur, partici Peifacti fucra carnis es pretios sanguinis omnium nostrum Saluatoris Chri-M: & a Maximo' martyre ad eap. s. Em. liter. Eleuans Sacerdossacrum panem, os endebat Ealetiam dicens, nucla Sanctis. Frequentius tamen
ab ea distinguitur, tamquam id quod eius vices aliquo modo supplembat. Hoc concilium Nannetente indicat c. p. decernens, ut Eulogiae in fine Missae iis, qui communicari parati non fuerint, distribuantur . Quod decretum quidam Candriin edilectores S. Martyri & Pontifici Pici perpetram tribuunt, non considerantes epistolan eius, e qua sumim r, esse suppositiriami nee aduerteretes secundo seculo, quo ille vixit, nois dum filisse Eulogias in Ecclesia , de quibus Tertullianus , Cypria 'nus, & alij aequales sillant, quia quicumque tune aderant sacrificio com
ni Dicare solebant; Eulogiae autem institutae sunt, ut his darentur qui 'imysteriorum participes fieri aut non poterant, aut nolebant. Earum memittit Na ian renus orat. M Desere Patris. Concilium quoque La
inccnusti paulo ante Nieaenum sub S. Siluestro celebratum c. I . Probim i
227쪽
buit ne sancta instar Eulogiarum in festo Paschae ad alienas parcerias mitterentur et ubi Balsamon in scholijs Latini ritus ignarus Latinos
calumniatur,ac si panem consecratum perinde ac communem distribu rent. vera autem huius canonis expositio ex veteris Ecclesiae consuetudine sumenda est. Tanta enim erat mutuae unionis & societatis im
ter fideles religio & Eelus, ut si omnes de uno & eodem pane ab eodem Sacerdote consecrato participare potuissent, id libentissime in toto teris rarum orbe fecissent , quo sic ostenderent se omnes in Christo unum eme Ideo non solum Romanae, sicut supra diximus, sed aliarum etiam tiarandam ecclesiarum usus fuit, ut ab ecclesia primaria ciuitatis idia Eucharistia ad si*gulas parcecias ab Episcopo mitteretur , quatenussi scirent omnes , qui ab uno Episcopo regebantur, se cum illo unum corpus effeere. Id in Paschali festiuitate fieri vetuit synodus Laodicena, vel quia oporteret omnes Presbyteros ea die Episcopo celebranti eum plebe sibi commita adstare, & ritu tune usitato cum eodem cel brare : vel alia de causa nobis ignora. Cetera, quae de Eulogijs , e rumque usu ac distributione dicenda forent, plenius Lib. II. pertracta
bimus, cnm de communione differemus. - . .
Deseris indumentis Sacerdotum , Pontificum, es Ministrorum . Peculiares vestes e sue pretiosas sacrum agentibus in usus refuisse. cuis olim earum
color. Locus in quo condebantur, ei que nomina. Diaconicon, Sceu blaeson,
Pastophorsen, Vestiarium, Salutam torium. Desingulis Gestmem tis seorsum agitur.
I. O Acerdotem sacris operaturum non communi, & quotidiano habi- tu, sed alio peculiari, & augustiore uti oportere, notissimum cst rquem ritum catholica Ecclesia ab Apostolis acceptum usque ad nostram transmisit aetatem, quamuis in vestium numero & forma aliquid fuerit successu temporis immutatum. Praecessierat huius rei typus in veteri testamento, nam Sacerdotibus &Leuitis specialia vestimenta certis ritibus & eeremonijs consecrata in usu erant, cum legales Deo victimas immolabant; quorum antitypum in ecclesia reperiri congruum fuit, ut habeant legales umbrae aliquid sibi respondens non solum in
228쪽
etalibus exemplaribus, ad qua iussit Deus orfinia fieri; sed etiam ho
ehus nostris, quae v ait Dionysiu&mecelesiastiea Hierarchia, partim sine typi eoelestium , partim Mos tegrum umbrarum corpora, testameApostolo ad Hesm Io. quod habuerid lex umbram futurorum. Imo
etiam in lege naturae propria filisse sacerdotibus indumenta, cum savcrificia Deo of rent, Auctores glaeutis asseuerant: de Rupertus Abba M. A. incendio appidi Tatiun cap. io. postquam dixit suri primogeniti annexam fuisse sacerdotij dignitatem, ad ipsum spectasse putat vestes Esau valde bonas. quilius Rebecea induit Iacob, cum simulans fratris .II pilairam benedictionem ei surripuit. Hue autem pertinet Penula a aulo Troade relicta suam fuisse vestem sacerdotalem suo tam indirecabo. Huc Iamin seu mitra episcopalis, quam gestasse Ioannem euangelistam Polycrates Ephesi episcopus auctor est apud Eusebium M. S. him cap. 32. Huc infulae, quorum meminit Tertullianus lib. dama agamia cap. I a. Huc querelae optati Milei tam de profanatis IDonatastis Ecclesiae ornamentis. Huc Stephani I. decretum, qui ut ait Anastasius , sacerdotes de Levitas vestibus sacratis tu usu quotidian non uti, nisi tantum in ecclesia, constituis. Huc tunita, qua Presbytes di epotianus in ministerio Christi utebatur, quam sibi relictam Hiero
nymus scribit in vim de estis morte ad Heliodorum. Huc eiusdem Hi ronymi testunonium in cap. . EEechielis, ubi aiti'Religio diurna sit rum hasium halet in minis eris ahariri alterum iis et u vitaque communi Huc. deuique exempla diuinae ultionis referenda adii ersilis eos, qui lasscris vestibus abusi sunt, qualia legi mus li r. Ubao tua permananti papud vularem de Proculo, qui cum diuina ministeria, & ecclesiae o namenta profanasset, sibi linguam frustatiin comedens turpissima iam te consumptus est: &apud Theodoretum lib. r. hiae Ecre cap. a T. deo Thymelico saltatore, qui vestem sacra in in theatro gestans expirauit.
Strica autem, atque auro argentoque contexta haec indumenta ut plum rianum fuisse, praesertim post Constantinum, ex vitis sumniorum Pontificum apud Anastasium, qui eorum donaria redenset, & ex alijs scriptoribus haud obscure colligimus: neque enim credimus aliquid vilo aut indecorum diuini saetincij usibus adhibuisse fideles, qui omnia ad ipsum spectantia summa & incredibili veneratione prosequebantur Iae colore nihil memini me legisse, nisi quod candidi in sestis Paschalmus mentio fit a Gregorio Turonenso in vita Si Nieetii Lugdunensis episcopi: & nigri a Theodoro lectore, qui lib. I. collectam refert Achtium Constantihopolitanum seipsiun, & sedem, & altare nigro amictu operuisse in signum moestitiae ob impium edictum adii ersus synodum Chalcedonensem a Basilisco Imperatore anno gy6. promulgatum . Hieronymus quoque lib. I. u. Pelagianos candidq vestis usum comm imorat dicens , Qua sunt rogo inimicitia contra Deum, si ruineam habuere mundiorem p Si Episcopus, Presbter, Diacosus, ct reliquus ordo Ecc 'C c cur
229쪽
Evin vero tanta fuit, ut dixi, erga ipsas vestes & pallas altaris reinere eia, ut mulieribus eas contingrae vetitum sit t. n. concilii Antissiodo rens s. imo nec ingredi quidem in Secretarium , in quo illae e sera hantur,nisi soli ministri sacrati poteram,sicut praecipit canori 66. concilii Agathensis. Et nequis auderet in proprios vlax eas transferre. . . auratus vendere vel donare I idque sub poena Ocommunicationis prohibbula concilium III. Bracearense in. 3- , i ita II. Locus, in quo indumenta & vasa sacra reconduntur, Graecis Diat nicaavi, Meneph acton, Pactophoriam a Latinis Uecti tum, Secretarium,Sacratarum, & barbara voce Sacri Bra nuncupatur. Diaconici nomen pacsim hoc sensu reperitur in Euchologio: & S--.Thessalonicensis deis scribens episcopi sacris vestibus induti comitatum usque ad altam iEducitur, inquit, . Diaconico, et Diacono ipsum praudeme, o deducentino Presbitria duetaver portam templi dexteram ADT am iter agit et eae ad distam Bema id est. Ritare. Semophylacii & Scevophylacis, id est eustodis sacrae supellectilis mentio est apud Balsamonem in Nomochnonem Photij DL a. cap. a. apud eumdem Simeonem Thessalonicensemia; de Templa, de apud illos qui de dignitatibus Ecclesne Constantine . politam disserunt . At hodia Graeci non in Diae leo , sed in ipsis B .mate sacris vestibus ad peragenda diuina offeta induuntur et neci ullum habent Scevophylacion iunctum ecclesiam, quia sacra vasa & vestimen ea in propriui aedibus , vel in loco tutiori conseruant, ut Leo Assarius
obseruat in dissertatione de Temptas Graecorum recentiaram. Pastopho rium legimus I. Machab. cap. . et g. Esdra cap. s. Radeuicus Flisngenis sis lib. . de gestis Friderici cap. II. Vulpes, inquit, . or Oporea Pastopha ria ecc a es ossicinas tanonicorum ingressa. De Vestiario hare habenis tui in ritu antiquo Missae apud Menardum pag. a I. Sacerdos in Leae iamri caterique minimi sanctis Leae ibus iuxta ard nem induantur . Et imarestitutione E bonis Remensis ibidem in notis, D - .eB Euo episco Sin Demaraum, O indatus episeopaulus Deoi mentis i similiter drale episco pi proce Treunt cum ea ad celebratiovem Missae. Secretarij vox pastim frit in vitis Pontificum, ex quibus aliqui sepulti dicuntur prope S cretarium. Fortunatus in vita S. Radegundis, Intram in Secretariammaacha HBe taedui M. Sacrarium sic definitur ab Ulpiano l. r. Digem norum tit. 8. EB locas in qua sura reponianiur. Sumitur aliquando proiHesbyterio, quod solis olim Sacerdotibus, lacrisque ordinibus initi ris peruium, secularibus inaccessum erat. Appellatur & Receptorium a Sidonio Apollinari lib. s. viae 1 p. Et nuntiarum es progredi episcopum. de Receptorio, ad sacrum scilicet faciendum. In Concilio Matisconens L i. Salutatorium vocatur. Et Gregorius Magnus lib. q. viii.
usum Pallij praescribens Mariniano Rauenm Archiepiseopo, AE' Rem
cur, ait, uti memiseras, nasi in Propria tua ciuitatu e lesia , dum iam
230쪽
si s procedens a Salutatorio ad sera missarum flemnia telebranda : pera aenis Dero Misis idem in salutatorio curabis deponere. Ex eo autem quod dicit, dimissiis iamsilas, illorum temporum consuetudinem intelligimus. Solebant enim episcopi ante Missarum celebrationem in ipso loco se , dere, & salutationes fidelium excipere,qui se illorum orationibus com mendabant, aut aliquod negotium ipsis communicabant: quibus dimis sis, saeris vestibus induti ad altare procedebant ; atque hinc laetum E ut idem locus Salutatorium diceretur. Hoc & Presbyteri faciebant, teste Seuero Sulpitiolis. r. Dialog. cap. I. ubi ait sedisse Presbyteros in Secretario, vel salutationibus vacantes, vel audiendis negotijs occupatos, dum interim S. Martinus eo munere fungi detrectans sibi soli vaearet. Eiusdem salutatorij meminit Gregorius Turonensis lib. a. histri
Franc. cap. 2I. Oit T. cap. a a. in utroque loco indicans episcopos ae
Presbyteros interdum in eo mansionem habuisse. Graeci sacerdotes Mquoties rem diuinam acturi sacra sumunt indumenta, ea solent benedicere & osculari, ut ex ordine Liturgiae S. Ioannis Chrysostomi con state nec in eorum Eucliologio ulla extat oratio ad ipsa semel &: uniuer sim cultui diuino dedicanda . At vero Latini postquam ea praescriptis verbis benedixerunt, benedictionem non inpetunt sed amictum dum taxat, manipulum, & stolam in medio, ubi crux astuta vel texta est osculantur. In Missa tamen veteri, quam ex codice Ratoidi Abbatis Corbeiensis libro Sacramentorum S. Gregoris addidit Menardus, Episcopus lacris operaturus singula indumenta benedicit, deferente ea ministro & ante singula rogante, ut ipsa benedicat, sicut fert Graec rum mos . His praemissis ad omnia singillatim enucleanda transeundum
est, eo ordine quo indui solent, a sacerdotalibus ducto principio g qum sint sex, Amictus , Alba, Cingulum, ManipuIus, Stola, de Pla
De Amis, ei que usu cir nominibus . . iDictis olim Anaboladium.
P Rima vestis, quam sacerdos sumit, est Amictus, qui primum capia III.
ti, deinde humeris ini jcitur. Antiquus scriptor de ritibus vel ris Ecclesiae sub nomine Caroli Magni, HIIsandatas in ecclesia vectim tis sequitar stipe umerale, quod sit ex lino parissimo. Amalarius lib. et .
cap. II. Amictus es primu Dectimentam nodrum quo collum Undique cingimus . Rupertus Abbas lib. r. de diu. off. cap. Iv. Sacerdos in ossiuio aliaris Amictu capulsuum obnubit. Gemma animae lib. I. cap. Eo I. Hinc hummerale, quod in lege Ephod, apud nos Amictus dieitvir ,sibi imponit, est tuo caput es collum di humeros Unde es humerale dicitar, cooperit in pecto re copulatum duabus vitru ad mammissas tingit. Sunt quidam qui Ami-