장음표시 사용
241쪽
pagata fuerit: quam nullo Pontificum seu synodoris in decreto stati ili tam inuenio. Quia vero planeta totum Olim inuoluebat cicerdotein, hinc ortus est usus ut a ministro eleuetur , cum sacerdos hostiani de calicem eleuat, quae praxis antiquitus necessaria, ne pedibus obuersans ectenti genua impedimento esset, adhuc perseuerat. tametsi cessanteis causa superflua sit. Hinc etiam permansit usus, quem pauci fortassis intelligunt, ut in Quadragesima alijsque diebus ieiuniorum, quibus Ministri utuntur planetis, complicatae sint a parte anteriori, quod olim Propter carum amplitudinem necessarium erae, ut expediti essent administrandum: sicque paulatim introductum est, ut Diaconus, cuius in Missa potissimum est minitarium, planetam exuat, eiusque loco stolam latiorem accipiat: quod aeui recentioris est, uam ordo Romanus non exui planetam, sed eleuari mandat: & Diaconi, inquit, letiani Planetas in scapulas . Vsum vero duplicis stole, ut ostendimus, cum de stola ageremus, antiqui canones non permittebant.
De vestibus Pontificalibus, ac primum de caligis, , sandalijs seu compagis, eorumque vario usu.
ET haec quidem sunt indumenta, quae singulis sacerdotibus rem diauinam facturis sunt neeellaria: episcopi autem , cum solemniter celebrant, alia supradictis ad ijciunt, nem M sandalia & caligas, crucem pectoralem, tunicellam, dat maticam, chirothecas, anulum, mitram, baculum, & si sit Archiepiscopus pallium i de quibus diffuse
agunt Saustatus in Panopita episcopali ,& vicecomes lib. s. de res arparato. Sandalia pedum sunt tegumenta, cali M vero lisc pro tibialiabus usurpantur, quamuis de caliga veterum diuersa sit Eruditorum sententia. Sandalia ab antiquis compaga siue compagia, rectius compaginuncupantur, qua voce pro calceo regio &senatorio usi sunt Trebellius Pollio,& Inlius Capitolinus. In ordine Romano accipiuntur compagi pro caligis, ait enim tit. de ordinatione episcopi, Induunt electum campagos andalia, & reliqua. Eorum usum concessum aliquando Diaconis a suminis Pontificibus Gregorius Magnus docet lib. I. epict. 28. Indic. I. ad Ioannem Syracusanum scribens Diaconos ecclesis Catanensis calceatos compagis procedere pr sumpsisse, quod solis Diaconis ecclesiae Messanensis a Praedecessoribus suis concessum fuerat. Alcvinus ait sandalia esse genus calceamentorum, quo induuntur Ministri ecclesiae. Extat etiam canon insertus Capitularibus Caroli Magni lib.
I, cap. 2Iy. v t omnis presbyter Missam celebret ordine Romano cum sandaliis. Ex Amalario autem lib. r. cap. as. constat subdiaconos quo-iue iandalijs usos et nam diuersa fuisse ait episcoporum, sacerdotum,aconorum, & subdiaconorum sandalia, quorum mysticam rationem
242쪽
edisserit. Primi enim nostrae religionis Antistites, cum semper studue rint maximam diuinis mysteriis reuerentiam impendere , omnes rumministros splendidis vestibus, tantoque ministerio congruis ornari decreuerunt, adeo ut nec quidem sordidis & communibus calceis fas illis fuerit ad altare accedere, multo minus nudis pedibus , quod nec ipsis Acolythis licere Ordo Romanus tit. A die Parasceves edixit . . Unia ideo sandaliorum genera pro varietate ministrorum constituerunt,quae nunc abierunt in desuetudinem, illis solis permanentibus, quibus Hruntur episcopi ,solemniter celebrantes. ordo Romanus ad Abbates sandaliorum usum extendit, agens enim de illorum ordinatione, ERAcopus, inquit, dat et baculum Opediaei. Sunt autem pedules idem ac sandalia, quae Leo Nonus Abbatibus Cassinensibus concessit , teste
Leone Ostiensi M. a. Ch Mici: idque alijs postea ab Apostolica sed
De cruce pectorali . A Gratis Encoseon dieitat.
DE signo crucis, eiusque veneratione & inu, deque paruis et X. cibus, quae collo appendere instar amuleti ab ipsis eeelesiae incunabulis Fideles consueuerunt, a viris doctis ingentia volumina conseriapta fiant: de cruce vero cum Sanctorum Reliquijs, quam nos pector Iem dicimus, quia ante pectus pendet , Graeci Encolpion vocant, eo quod sinu geratur, silent omnes rituum ecclefiasticorum scriptores, Almcuinus, Amiarius, Strabo, & viij etiam recentiores. In Missa Illyrici& in ijs quas edidit Menaidus, cum omnia indumenta pontificalia numerentur, nihil tamen de cruce; ex quo fit, ut hunc ritum non admodum antiquum existimem . Scio huc referri a nonnullis versum in
gorii Narian Zeni cum. a I. Namque erucem iis memgris, medimne in campore dicto . Sed si contextus recte expendatur, nihil hic de cruce pectori appensa ab episcopo celebrante: nam crucem secum serte, commuae erat omnibus Christianis etiam laicis & mulieribus , quod Ia e probant qui de cruce commentaria ediderunt. Hue etiam reseri Baronius M. y.anNo S i I. Encolpion aureum cum partibus ligni erucis Leoni III missum a Nicephoro Constantinopolitano. Putat enim Encolpii nomine crucem pect8ralem significari, de qua sermo nunc est , siue qua vini ni confirmandae octauae Synodi oecumenicae testimonium affert, in qua AHI. i. Helias Uicarius sedis Hierosolymitaris narrans aduentum suum in regiam ciuitatem, & qualiter ab Imperatore ipse cum sociis rhceptus fuerit, Imposuit, inquit, nempe Imperator, super colla nactra se eoipium suum , est dixit: ecce iudiciam ecclesia exigas Deus a ceruicibuI -- Bris in die iudic3. Ego autem non video, quomodo hinc colligatur Em
243쪽
eoIpium sui' insigne episcoporum i nam qui illud imposuit fuit Imperator , Helias vero Presbyter erat, non episcopus i neque hic agitur deseruee, quam Pontifex sacris operaturus pectori appendit, ut ex contextu manifestum est.
De Tunica , Dalmatica episcopali, earumqueforma , colore, , Usu.
BETonica& Dalmatica quatenus Subdiaconi & Diaconi sunt indumenta , mox agam, cum de Ministrorum vestibus incidet sermo et nunc de illis agendum, quatenus inter sacras Episcoporum vestes reeensentur. ordo Romanus utriusque meminit, cum episcopalia enumerat indumenta, & unam quidem Dalmaticam minorem, alteram Dalmaticam maiorem nuncupat. Tunicam Ainsarius lib. 2. cap. o. hyacinthini coloris fuisse ait, & subuculam nominari. In Missa Illyrici
sibillis nomine indicatur, cui suffragatur Gemma animae lib. I. cap. 22y.dicens, Subdiacono supradicta vectes conceduntur, quae scilicet sunt ministrorum inferioris gradus, in per duae alia idect subtile o sudarium adduntur. Subtile, quod es ficta tunica dicitar, portat ut se iustitia quas, lorica induat . Olim tunica episcopalis coccinei coloris erat, ut vel ipsae picturae veteres ostendunt i Dalmatica vero albi, purum referens &ineontaminatum saeerdotis statum, ut scribit Simeon Thessalonicensis. usum eius antiquissimum esse Auctor questionum veteris & noui Testamenti euincit, cuius hyc sunt verba quis . 6. stos non hodie Diaconi Dalmaticis induantur cat episcopi. Hic autem siue sile Hilarius Diaconus, ut plerique existimant, siue alius quispiam , se scripsisse testatur quast. q. trecentis annis post Hierosolymp excidium, quae urbs capta & destructa fuit anno Christi LXXI. Non omnes tamen episcopos passim Dalmaticis usos credendum est: sanctus enim Gregorius lib.T. M. IIJ. Aregio episcoposio scribit. Communis filius Petras Diaconus nobis innotuit,quod fraternitas Dema, tempore quo hic fuit, poscerit ut sibi se Archidiaconosuo utendi Dalmaticis licentiam praberemus. Ea post pauca . Humia actoruatis notiraeferte petita concedimus, atque te est Archidiaconum tuum
Dalmasicarum usu decorandos esse conrepsimus, easdemque Dalmaticassilienomo Oriaco Abbate deferente transmisimus . Ex cuius concessionis te nore deducitur usum Dalmaticarum Episcopis ab Apostolica sede tributum fuisse. In Missa Ratvidi apud Menardum inter indumenta episcopalia unius dumtaxat tunicae fit mentio ,sper hac, ait, idest accepta stola, ministretur ei sanica gyris in tintinnabulis mirifice refecta, ad simili tudinem scilicet Aaron sacerdotis. Vt enim obseruat Stephantis Edu ensis lib. de Sacram altaris cap. II. quidam Pontifices una , alij duabui tunicis utebantur; quod etiam notavit Durandus lib. i. cap. im fui RomtionaIia. Di
244쪽
CHirothecas Apostolitae traditionis esse scripsit Honorius in Gem XII.
ma animae lib. I. cap. a I s. Chiros capam et fus, inquit, ab Apotiolis of traditus: ab Apoctolis inquam , non ab epistolis, ut perperam in editis legitur. Sed hoe credibile non est, cum per aliquot secula nullum e rum monumentam reperiatur, nec illis unquam usa sit ecclesia orientalis . Porro chirothecas latina voce manicas nuncupant antiqui scriptores, qua usus est Plinius lis 3. epi's. ae Macrum, quae de studiis Miuctu bationibus Plinis senioris auunculi sui est, Manas, ait, hyeme manuis muniebantur , ut ne caeli quidem asseritas ullum Baddis tempus erip est. Ordo Romanus agens de ordinatione episcopi hanc oratione dicendam praescribit, quando electus induitur manicis. Immensam clementiam tuam rogamus omnipotens pessime Deus, ut manus iseiusAmuli tui fratris nostri , icut exterius obducuntur manicis istis, sic interius aspergan lux rore tuae benedictionis . In Missa Ratoidi apud Menardum manicae emtiam cum aliis Pontifica ibus indumentis memorantur. Et in Miis Illyrici extat oratio ad induendas manus. Exi his autem colligitur quata sit earum vetustas. Usum denique chirothecarum a Leone IX. conmeessum Abbatibus Casinensibus Leo Ostiensis supra relatus asserit et &eo antiquior ordo Romanus in ordinatione Abbatis ex canone The dori Archiepiscopi Cantuariensis, qui obij tanno sy o. post datam ei ab episcopo Regulam ait, Tunc tradat ei chirothecas ct baculum
De Anulo, eiusque antiquitate, , usu
Non est huius loci Anulorum originem inuestigare, sed & super- XIII.
mium est, nam Gen. 38. Iudam legimus anulum & armillam gestasse ; nec ullus fere liber est in veteri Testamento, in quo eius men-tyo hon fiat. v sum autem ferendi anulum a Christianis receptum fuisse Clemens Alexandrinus lib. g. sui Paedagogi cap. i I. testis est. At v ro episcopis inter reliqua siti ordinis insignia traditos Anulos, mi de &lius annorum testimonia habemus tum in Ordine Romano & alijs sacramentorum antiquissimis lybris, tum apud Surium die g. Decembris in vita S. Birini Dorce rensis episcopi, qui vixit anno s o. tum demum in quarto Concilio Toletano c. ap. quo sancitur, ut episcopo iniuiae deposito tamquam suae dignitatis signum Anulus restituatur, qui dudum recepto in ecclesia ritu in sua ordinatione ipsi dari consueuerat. Neque obstat Alctum , A malarii, & Raban, de Anulo silentium : nam istis tarentibus loquuntur alis, qui eos ducentis & amplius annis anthcesserunt, ut ex allatis testimonijs luculenter apparet: & sortassis diuersiae fuerunt diuersis locis & temporibus hac de re consuetudines. e. - E e De MD
245쪽
De Mitra , eiusque Usu sacro re profano . cuando coeperit idem usus in Ecclesia, Ciar Graeci ea non utantum
anao , a quibus concessa Abbatibus.
A R/T Itra Pontificaelis ex veteri Testamento sumpta est, ut reta scilini bit Honorius lib. I. Gemmae cap. at . Ea enim viebantur tace in tes, ut sacrae literae indicant Exod3 as. et Levitici g. Erat & profanum capitii ornamentum, quo primum Ionios, deinde Aegyptios, Syros,& Lydos usos fuisse ethnici scriptores tradiderunt . olim etiam pro muliebri corona sumebatur, ex qua falaiolae pendebant, unde Uirgi- Iius redimicula mitrae commemorat. Deo quoque secratis Virginibus mitra in Africa imponi solebat, de qua Optatus Mileuitanus lib. 2. F lix , inquit , ister crimina Da se facinam nefanda , as ea comprehensam
puellam , cai mitram ipse ira aerat, . qvia pauli an e Pager Uocabatur inefarie incestare minim. dubita in Isidorus lib. I s. orisecap. 3 i. Mitra esst, leum Phetrium caput prategeas , qaiae est ornamentam capitis deuotarum . Sed piseam viroram est, mitra antem feminarum. Ab Alexandro II. conis
cessum iniim usum Vratulao Duci Boemiae in signum intimae dilectionis . Gregorius VII. testi est epist. 38. libri l. agerens id Laicis nunquam antea tributum . Brachmanes lacerdotes mitra gemmis caruata
uti consueuisse refert Philostratus in vita Apotiones . Eamdem usurpasse summum sacerdotem Dee Syriae Lucianus M Dea bria scripsiu et idemque tradidit de Pontifice Maximo ethnicae superstitiouis Prudentius m. v. de coronis his versibus Sammus fac sis nempe sub terram fra
Acra in profundum consecrandus mergitur disssi bi utatus, secta vittis tempora Nectens, corona tam repexas aurea , cinctu Galino seruansfugitis togam.
Mitrae nomina multa sunt, dicitur eo im citaris, tiara, infula, phrygium, corona sacerdotalis , cuphia, de quibus Lexico graphi graeci & latini consulendi sunt. De ipsius usu in Ecclesia duae sunt eruditorum seu tentiae. Quidam enim existimant recentem adinventionem esse, quae circa annum Christi millesimum incoeperit, quam opinionem probant primo ex tabulis & alijs veterum monumentis. in quibus tam suini Pontifices, quam reliqui Episcopi omnibus quidem pontificalibus ornamentis induti, sed nudo semper capite delineati apparent. Secundo ex libris ritualibus ante annos septingentos scriptis, & ex antiquis rerum ecclesiasticarum scriptoribus, qui cum satis accurate omnia in dumenta episcoporum recenseant, de mitra tamen prorsus silent. Albe diuerso mitrae usum putant ab ipsis Apostolis fluxisse, idque varijs r tionibus & testimonus suadere conantur, Gutrariam vetro sententiam fluxis
246쪽
fluxis dumtaxat argutiis niti aiunt, atque omni solido fundamento destitui. Propugnat aeriter hanc mitra antiquitatem Andreas dii Sauclay lib. r. Panopita episcopalis, omnibus ad hoc argumentum spectantibus diligentissime collectis, quae apud ipsum Iegi possunt. Ego autem cremdiderim utramque opinionem posse facillimet conciliari, si dixerimus mitram quidem, qualis est hodie, nuperum ornatum esse, qui ante miselesimum Christi annum vix fuerit in ecclesia r negari tamen non post quin a temporibus Apostolorum aliquod fuerit capitis ornamentum, quo peculiariter, si non omnes , aliqui saltem Episcopi usi sint. Hoc cnim euincere videnturi quae ad probandam mitra antiquitatem Saucsaius congessit, presertim ex Epiphanio, qui in haeresi Antidicomaria-ilitarum affirmat Iacobum Apostolum bracteam seu petatum in capito portasse: ex Polycrate apud Eusebium lib. s. hi cap. a . & ex Hieronymo M. Afripi. eccles asserentibus Ioannem item Apostolum Iaminam auream in fronte gessisset ex Gregorio NaEiameno, qui 'ari S . si reditum a fuga loquens de sua ordinatione capiti suo cidarim impositam, ait: ex Balsamone & alijs scriptoribus gracis,i qui- fatentur patriarcham Alexandrinum Phrygio uti, siue loro ut grece scribunt, ex eo quod illud miserit Cyrillo Celestinus Papa, eum eum iussit Ephesino concilio vice sua praesidere. Qua vero de causa Graeci Antistites,dempto Alexandrino, olim Phrygio non uterentur,quaestio anceps e quam tractat erit ditissimus Goar in notis ad episcopi ordinationem pag. 3 , Uera ratio illa videtur, quam ipsemet Bal non,quamuis schisnaticus , in simiat, quia reliqui hanc honoris prerogatiuam a Romano Pontifice . non habuerunt. Quid vero & quale fuerit illud Phrygium siue lorum non constat. Aliquos tamen inter Graecos extitisse qui sibi ius Phrygis usurparint, idem Goar asseuerat: communiter vero usque ad hodiernum diem ab hoc ornamento abstinuerunt, nec ullus est in Gracia trae usus . Reliqui episcopi orientales Maronitae, Nestoriani, &Ia- collati Cidari utuntur, qtit ipsorum capiti imponitur, dum ordinantur, ut ex eorum Bitualibus apud Morinum manifestum est. De mitris ve-io sanctorum Siluestri, Augustini, & aliorum episcoporum, qui tria occidente ante annos mille & amplius floruerunt, ab hodiernis notia multum dissimilibus, & inter lipsana quarundam ecclesiarum asseruatis, non est meum ferre iudicium . Nonnullis insignium monasteriorum Abbatibus tam mitra quam alioru Pontificalium ornamentorum usum post annum millesimum concessum probatissima testantur monum
menta . Alexandrum II. hoc priuilegium concessisse Abbati S. Augustini Cantuariae Guill . Thome eius coenobij Monachus refert in tuis chronicis. In Bullario quoque Casinensi extat eiusdem Pontificis costitutio, qua eadem gratia Abbati Cauensi conceditur. Extat item in Bibliotheca Cluniacensi simile priuilegium Urbani Iupro Abbate Cluniacensi et & Petrus Diaconus lib. chron. O . cap. I . scribit eundem Ee a ' Vrba-
247쪽
vebanum facultatem dedisse Abiait Casin emi utendi Eo agis,'ehiarothecis, Dalmatica, & Mitra . Recentiora omino. Friuilegii usi viis tem Honorij I.& Theodori initio Bullarii Casinensis relatum, uno mittam & alia insignia Pontificalia Abbati. Mona steris Bohiensibat lumbano fundati largiuntur. , alijs examinandum mi in D. Damnant usum Pontificalium in Abbatibus Bernarduae mi. D. uelarentum S nonensem ,& Peims Blesensis Un x T. Me immaumfratrem sum a ille spiritu humili tam . hic retra relatus vis pis quibus hare batum praerogatissa displicebat de quam raratus p. tib s. fastidi Uindocinensis et Lm tandem propagata est mitrae gestandae eonis cessio, non talum ad Abbates; sed etiam ad 'ummdum ceclesiarum laeularium Praepositos . & ad Cathedralium digustates & Canonicos , quorum hic catalosum 5exere suscepti operis instatutum non patitur q
De Aaculo Pylaraui, eis r nominibus , figura i
OVod Regibus seeptrum id Baculus est Episcopis, infigne scilicet
auctoritatis, iblicitudinis, & correctionis. Porro baculi episcopalis mentio fit in Ordine Romano, & in concilio Oarto Toletano ante annos mille celebrato tanquam precipui & dudum usitati Episcoporum ornamenti. Vsrga pastoralis dicitur, & latina voce Pedum, , quod festo auctore est baculus recurulis, quo pastores utuntur ad comprehendendas oves vel capras, de quo virgilius ecl. s. tu me pedum, euadu mecumsaepe rogarat,' Honorius lib. t. cap. 2IT. etiam ferulam vocari ait, quae a feriendo nomen habet ; est enim baculus siue virga, qua Puerorum manus feriuntur, unde est illud lii uenalis lat. r. Et nos ergo maflum feraia subda-ximtis. In vitis sanctorum Galli & Magno di cambum vocatur, quae siqnificat baculum retortum. Honorio Capusta alijs Gambula, cam-boca,vel cambuca est; pro qua voce apud Durandum lib. I.Ration. c. I s. in omnibus fere editionibus sambuca perperam i repsit. Budaeo dicitur lituus Pontificius, quali olim augures utebantur, de quo Cicero 'lib. I. de diuisarione .st Cellius nos . Attic. lib. s. cap. 8. In testamento
S. Remigh apud Flogo ardum argentea cabula figurata occurrit, ubi 'Britanius legit cambulam. Erantis itur huius di baculi aliquando argenter, I iam & Saussalus lib. a. Panopitae ait se vidisse Rhenus Baculum S. Remipirum auri laminis coopertum, caelaturisque artificiosis circum' quaque exornatum . ruerunt & cupressini, de quibus testimonium hilcmus in epistolis Stephani Tornacensis epiti. 233. Ostquenit. Nam '
248쪽
in priori Abbas Syline mioris i PStephano scriben, vit, isti irem ea Brae carissima Paternitati munus tiam indignum stiris ut oectra , sed fricto monmum, baculum videlicet et re reum : & in posterioli ad effetcopum Aurelianensem, mureum ,- bis mui baculam pastorat Metpressinum , ficio tenna ct clualitatu si con uui ct quantituo mi tery condignum. Abbatibus quoc id bacillus pasto talis tribui thrin Ordine Romano, qui inos antiqui stillis es Apud GLecogitentiansolum episcopis, Teu praefectis etiam rei otiasteriorum baculum tradi in eorum ordinatione ostendit Goar iis votis MEuchoragium par. 3 g. cxCodino, & Simone Thessalon transi. Forma tamen Nicilli apud orthiii. tales diuersa est; non est enim in sinimitare e ligus sive telorebis ista sumina pars desinit in globum eburtimuli, mingssili m erucis in lignum transuersum ad instar litetae Tau : vel duus serpeiudibus arie ebore ornatur, qvi reflexis capitibus se mutuo respiciunt. tm. In Missa ab Illyrico edita inter Pontificalia Indumenti post Cinginium recensetur Praecinctorium, quod ab Honoraei vivi. Get mota, lod subcingulum, siue subeinctorium nudcupatur .hSed hodie nemo ebutitur in ecclesia latina , nisi solus Romanus Pontii R elim solertinitIcelebrat,estque instar parui cuiusdam manipuli e sinistro latere Diadens. Huic apud Graecos assimilatur Epigonatium formae quadrSgularis palmi& dimidij ex utroq; latere, quod e Zona appensim aestatur, solim: epias copis & alijs in dignitate constituti s permittitur. Laetine idier potest' pergenuale . Est & aliud peculiare sisnimi Pontificis omamentum M Sutitur solemniter celebrans, estque velum steticum subtili Anmmdiuer'. coloribus distinetiim & virgatum, quod post Albam & cingui utri eapit
imponit, & replicat super li umeros & ante 'inis. Orale Mimidice Matur, nunc senonem voeant. Quidam recentior putat subcinctorium idem esse ae Gremiale, sed ereat: nam Gremiale pannus est, qui id grammio episcopi celebrantis ponitur, cum sedet, & eum ordines confert; doquo agi VCere momule episcoporum ti I. cap. I ri
De Pallio Archiebiscopali . cuidst. Euadam de usi
ipsius. cuibus concedis M. Eim origo. De bet i liri Pallio Grecorum .
Postremum Pontificale ornamentum est pallium, quod solis p XVI.
triarchis & Archiepiscopis cometit. Est autem pauiu m fascia lanea candida tribus circiter digitis Iata, de in modum circuli contexta , quae super humeros imponitur, ex quo circulo alta smllis fascia ante pectu S, alia deorsum ex opposito pendet, duae super hunieros demi runtur : quae fasciae purpureis crucibus sunt insignitae. Ipsum autem
pallium tribus aciculis, siue spinillis aureis alligatnt. rit ex lana AD
249쪽
rum eandidornm sine macula, qui in die sanctae . Agneris in eiusdem e etesia via Nomentana singulis annis offerri ad Missam talemnem & benedici solent, ae subdiaconis Apostolicis consignari, & in aliquo Monasterio sanctimonialium nutriri, donec veniat tempus ipsos tondendi. Ex quorum lana texuntur pallia, quae in Basilicam Vaticanam delata supereorpora sanctorum Apostolorum Petri & Pauli ponuntur in vigilia Natalis iborum, ibique tota nocte dimittuntur, ae die sequenti deput iis
eustodienda traduntur. Pallio semper & ubique utitur Romanus Pontifex, cuius est super omnes ecclesias summum ius ac plenaria potestas: reliqui eo uti non possunt nisi intra ecclesiam certis quibusdam&d fgnatis diebus, cum Missarum solemnia celebrant, idque ex antiqua . consuetudine, quam indicat Gregorius Magnu Llis. a. ut13. sq. Ioanni Arehiepiscopo Ravennati sic scribens; Illud , Frater raris ime, iiD non putauimus ignotum, quod pene de nullo Metropolat o in qui susei mundi partilas sit auditum, extra Missarum tempus et Am sibi pati' vra it e. Et lib. . ep. so. Virgilio Arelatensi, Piallium, inquit, transmisimus, qui Fraternitas tua intra ecclesiam adfla Musaramistemisia via vir. Idem
statutum fuit in synodo Romano sub Ioatine VIIJ. edita ab Holilanio
c. g. Duicumque Metropolitanorum pre plateas Lel in Litanus et si Parido praesumpserit, et non tantum in praecipuis femiuiaribus, ta ab Apoctacti a s- de indictis temporibas, ad Missarum sitammodosolemnia , careat illo he no-re. Si tamen verum est quod Flodoardus scribit in historia Remensis Ecclesiae lib. I. cap. Io. Hincmarus,eius ecclesiae Archiepiscopus, pro sua sanctitatis ac sapientia reuerentia per interuentionem Loihary Imperatoris
pallium ad quotidianumsuscepti et um . quarto Leone Papa, a quo iam aliud perceperai in designatis sibi flemnitatibus de te F aendum. Quem quotis dianum pali, usum nulla tine am Archiepiscopa se concesse , ve/deincepi concessurum esse idem Papa iis victola tunc ad eum directa tectatur. Sed eommentitiam esse huiusmodi concessionem ex epistola . Nicolai I. ad ipsum Hinc marum, &ex eiusdem,ad Nicolaum rei onsione manifestum fit. Cum enim memoratus Pontifex sibi valde displicere scripsisset, quod ille pallio uteretur vitta dies sibi ab Apostolica sede indultos, respondet Himmarus ramo a. editionis Sirmondi circa Aem vi 2.26. his verbis. Poctremo de pallia a mea praesumptione non certis temporisus es iuxta morem albs Metropolitanis de uis uso, isde oectra Sarum Titatis auribus intimatum esse indignitati meascripsit is, auctoritati vestra veraeiterfateor, quod es in iBis regionibus per alios, F υobis placuerit, res iraevalestiis, quia uisi in die Natalis Dominici, ct in die functa Resurrectionis eius, vix in toto anno eodem pallio Dior . Falsa igitur est Flodoardi narratio, ipso inet Hincmalo teste, qui oppositam sibi usurpationem facile potuisu i diluere proIam Leonis priuilegio, si extitisset. Concessim tamen Brunoni Coloniensi ab Agapito II. ut eo praeter consuetudinem v teterui, quoties vellet, scribit Rogerus Monachus in elius vita cap. 2
250쪽
apud Sarium die I r. Octobris. Mik, quoque in vita S. Lanfranci Cantuariensis v. ti. refert Alexandrum Iti duo pallia illi dedisse,unum quod de altari Romano more accepit: alterum quod se a manu ei porrexit, eum quo Milla in celebrare solebat, in indicium sui amoris. Pocset etiam pro usit quotidiano pallii afferri canon o. concitij I. Mati o-nensis, quod anno i 8a. celebratum fuit, quo praecipitur, ut Archiepi scopus sine pallio Missas dicere non praesumat, nulla facta dierum s lemnium, de non solemnium distinctione. Sed tunc tarsitan non iidem
erant mores, cum praesertim eo tempore solui Arelatensis in Gallia vis pallis potiretur. vel certe explicandus est canon non de quotidiana , sed de solemni dumtaxat celebratione. Quod vero, vir doctissimus ex eodem canone inserta duo tunc fuisse pallia, unum Romanum, Gallicanum alterum & hoc quidem usos propriae auctoritate Metropolita nos, quoties libuiti illud autem missum a Romano Pontifice pro certis dumtaxat & designatis diebus: hoc inquam accuratius examinandum foret, mihi enim nihil hactenus videre contigit, quo possit haec coni
eiura stabiliri. Caeterum non omnibus Archiepiscopis hunc honorem tributum, sed ijs talum modo qui inter ipses praecipui erant, nemo ignorat, qui in veteri historia versatus sit .. Nam in Gallia nemini mittebatur, nisi soli Arelatensi, de qua re extant epistolae vigilii ad A mnium, Pelagis I. ad Sapaudum & Gregorij Magni ad Chil debertum Regem Francorum lib. . v. 13. In Hispania soli Hispalensi, in Dalmatia Salonitano in Italia Raiiennati, in Sicili Suraculano, in Sardinia Caralitano, ut ex epistolis Gregorii liquet: sive hoe fieret intuitu ecclesiarum seu ciuitatum prae caeteris eminentium siue odi vicariatum AP
stolicae sedis illis Archiepiseopia tributum 1 quo titulo. constat Pallio item a summis Pontificibu&m ignitos fuisse Archiepiscopos Corinthis Thessalonicae, & primae Iustimanae. De S.Malachia haec narrat Bernat dus Dite ipsius cap. I s. visum sibi Romam proficisci, quia Metropoliti- eae sedi deerat adhuc, & defuerat ab initio Pallii usus, quod est plenis eudo honoris. Concessirin pes ea filii omnibus Archiepiscopis, ut hoc
ornamento ab Episcopis distinguerentiir. Nonnullos quoque episcinpos interdum hoc honore affecerunt Romani Pontifices , vel intuitu meritorum, vel alia rusta de causa. A Marco Papa, qui ob ijt anno e cessum Ostiensi episcopo refert Anastasius. Si agrio episcopo, Au gustodunensi a Gregorici Magno, cuius extat hac de re ad illum: mist la rr . lib. I. Actardo Nanne tensi ab Adriano ILvc ipse testatus est in , epistola ad eum directa his verbis. Decus tibi Passu solo miserationii affectu eomusemus, ut habeas preexilia es catena Pallar ornamenta, 'o' adere se cua incar aadas es perpetuam in Titulum , sed ad tuum oeci. lem certique Remporis D m. Idem Privilegirum habuic Tlieodulsus Aurelia