장음표시 사용
301쪽
nardus eas olim legi consueuisse ante offertorium, cum peracta Misist Catechumenorum incipiebat Missa Fidelium; sed in ea quam edidit Ilia lyrieus, di in Codice Chisio, de quo Lib.I. Cap. XII. actum est, pleraque dicuntur ante Introitum, & dum Getaria in excelsis, & Gradu alebeantantur. unam hic transcribo, ex antiquissimo Missali Serenissima, Reginae Sueciae , quod vetus Gallicanum esse ante tempora Pipini supra indicauia .
AN te tuae immensitatis conspectum, & ante tui ineffabilitatis oculos,o Maiestas mirabilis, scilicet ante sanctos vultus tuos, magne Deus, & maximae pietatis ac potestatis omnipotens Pater, quamlibet non sine debita reuerentia, attamen nulla ossicij dignitate, vilis admodum peccator accedo, & reus conscientiae testis ausisto. Accuso motibi, & non excuso: & coram testibus confiteor iniustitiam meam tibi Domino Deo meo. Confiteor inquam, confiteor sub testibus iniustitiam impietatis meae, ut remittas impietatem peccati mei. Confiteor uod nisi remittas, recte me punias. Habes me confitentem reum , ;ed scio , non nisi verbis emendantem. Uerbis enim placo, operibus offendo. Culpam sentio, emendationem differo. Subueni ergo, subueni pietas ineffabilis. Ignosce, ignosce mihi Trinitas mirabuis.Parce,parce, parce supplico, Deitas placabilis. Exaud exaudi, exaudi morogo his verbis illius Filii tui clamantem, Pater aeterne Deus peccaui
in coelum dc coram te: iam non sum dignus vocari filius tuus, fac me ut unum de mercenarijs tuis . Et nunc Pater misericors unicum misericordiae tuae portum Christo fauente peto, ut quod per me vilescit.per
illum acceptum ferre dignetis. Qui vivis & regnas in sicula taculo
.II. Preter Apologias erant aliae orationes praeparatoriae, quas Georgius Pachymeres mox citandus protelecticas vocat, quod ante Telet en seu lacrificium dicerentur. Huiusmodi est celeberrima illa S. Ambrosij a celebri scriptore contra fidem veterum Codicum Anselmo Catuariensi adscripta, quae incipit, Summe Sacerdos , est vere Pontifex. In Missa veteri ex codice Ratoidi Abbatis apud Menardumpag. asy. haec initio leguntur. Antequam episcopas Missam celebret, ingredietur quosdam oratoriam , drsecandum cordis compunctionem se ipsum libamine orationis Deo osserat. Tum mandat dici hanc orationem, quam prisca Monachorum Rimalia recitari in ingressit ecclesiae precipiunt post diei Dominicae processionem. Via Saarctoram omnium Iesu C dirim, qui ad
te Umientibus claritatis gavidiam contulim, introitum templi imus Spiritus Seneri luce perfunde, qui locum ictum Sanctorum tuorum martyrum nomine et H
302쪽
ue De anguine consecrasti. practa quaesumus omnipotens Deus,in omnes inito te credentes obtineant Veniam pro delictis, ab omnibus liberentur aes
Bis, impetrent quicquid petierint pro necessitatibus suis, placere semper
praeualeant coram oculis tuis, quate ui per te es per S. Petrum milium tuam muniti mereamur aulam Paradisi introire . Amen.
Preces vero praeparatorias, easque prolixas semper in usu fuisse,et biis Sanctorum exemplis docemur, qui tandiu in oratione perseuer bant, donec gratia Spiritus Sancti mirabiliter imbuti eius virtute di impulsu ad celebrandum excitarentur . De summa enim puritate, quae ad tantum ministerium requiritur, longe aliter ac nos sentiebant.Narrat Dionysius vis. S. ad Demopsitam, sanctum Carpum virum ob m tis puritatem ad Dei contemplationem aptissimum nunquam sacros mysteriorum ritus auspicatum fuisse, nisi prius ipsi inter praeparatorias orationes sacra quaedam & propitia visio apparuisset. Idem refert Ioannes Moschus in Prato spirituali cat. et T. de quodam presbytero, qui post nocturnos hymnos sedens prope sanctum altare Missarum solemnia non incipiebat, quousque vidisset Spiritum Sanctum altare obumbrantem. Sic eodem referente cap. Is o. quidam episcopus coram S. Agapeto Pontificc celebrans tempore oblationis diu perstitit non cohcludens orationem, quia iuxta consuetudinem Spiritus Sancti descensum non vidit . Et hic quidem quorumdam Sanctorum mos fuit, omnibus autem Sacerdotibus indiscriminatim S. Bonaventura lib. deprapar. ad Miaam cap. s. sic loquitur. Proba te ipsum ex quanta charitate, et quali femore accedis . Non solum enim mortalia vitanda sunt, sed etiam venialia peccata per negligentiam se otium multiplicata, ct etiam per inconsiderationem ac per dictractionem dissolutae vita es mala consuetudinis,
licet non occidant animam, tamen reddunt hominem tepidum, grauem s
obnubilatum, et indispositum es ineptam ad celebrandum , nis victi puta res O stipuia venialium per afflatam spiritus ct flammam charitatis Denti lentur se consumantur exardescente igne cordis , ct ex consideratione prompria Dilitatis. Vsus q uoque quorumdam psalmorum ante Missam antia quus est. Vetus Missa ab Illyrico edita antequam Sacerdos sacris vestibus induatur, dici mandat, si tempus permiserit, flexis genibus coram altari septem Psalmos poenitentiales cum litania & alijs prolixis precibus, post quas sequuntur alij septem psalmi, nempe inam dilecta.
Benedixini. Inclina Domine. Fundamenta. eius. Domine Deus salutis mea. Credidipropter quod . Memento Domise David. Codex Chisius tres tantum psalmos a Sacerdote sacris vestibus induto cum circumstantibus clericis dicendos praescribit, videlicet Suam dilecta. Benem dixim. Inclina Domive. Iidem praescribuntur in eodice Titiano apud Menardum pag. r66. Missale Hispalen se editum anno is 3 . iubet dici septem Psalmos Poenitentiales, vel aeuam dilecta eum reliquis, qui homdae notantur in Misiali Romano, & leguntur in plerisque Missalibus M in a M. SS. Disiligod by Coos le
303쪽
M. SS. Bi iothecae Vaticanae . Micrologus cap. I. Presbiericam se ais par ad Missam, iamia Romanam consiletudinem decantat hos psalmos, inam kideera , Boedixictas Inclina Domines Credidi, Deinde Rone . et seu, Pater nosser eum precibus, & oratione pro peccatis. Quidam praemittunt hymnum Vbi creator Spiritui . Caeterum de his psalmis nec ordo Romanus in prima, tertias & quarta descriptione Missae, nec Amasarius, nec Aiculnus loquutur, ex quora siletio coniicio circa annuDomini o oo.ante Missas solemnes recitari coepisse.Psalmos autem poenitentiales cum Litania idem ordo Romanus in secunda descriptione
Missae commemorat dicens: Dao presbyteri cum septem diaconis coram episcopo nantes miniaebent eis cantantei cum ilio septem psalmos paenitentia- laicum Diania .r II. Spectat etiam ad animae puritatem comparandam ut Sacerdos, quatum est in se, pacem cum omnibus habeat, nec ulla sit ei querela aduersus aliquem. Ita Chrysostomus initio suae Liturgiae , & Pontificale creeorum in principio ordinis Liturgiae Patriarchalis . Hoc autem Domini praeceptum est: si oriri munus tuum ad altare, es ibi ruordatas
fueris quia frater tam labet aliqaia adaersum te; relinque ibi mantis raumante altare , es vade prias reconciliari fratri tuo ; ct tunc veniens oferes manus tuum. Ita Matthaei cap. s. Cum enim sacrificium sumbolum pacis sit, & mutuae unionis professio ac protestatio, necessaria prorsus est ante sacram synaxim cum fratribus reconcillatio, ne sacramentum unionis & pacis sine pace Sunione recipientes, mendaces coram eo
inueniatner, qui est Deus pacis &dilectionis . Praeclare Tertullianus
lib. de Oratione cap. Io. Memoria praeteriorum viam orationibus Bernit ad cartam , queram praecipuam es , ne prius ascendamas aci Dei artareclusim
si quid discordia vel ofense ram fratribas contraxerimus,resoluamus. uidect enim ad pacem Dei recedere e pace e ad remisonem debitorum eum hetentione e Quomodo placabit patrem iratas in fatreme Habemus de
hac re veterem formulam lib. a. constit. Apostol. qua diaconus clama-hat , ne quis contra aliquem,ne quis in simulatione. Sequitur apud Chrysostomum tot citi expurgatio cordis a prauis cogitationibus, ut nimirum, sicut ait Augustinus tract. 26. in Ioannem, Innocentiam appretemus ad altare. Scribit Dionysius cap. s. recl. hierarch. a diuina sacriscij excelsitate olim submotos non eos dumtaxat, quia christianae vitae sanctitate desciverant, sed & cos qui a deteriore quidem vita recesserant, nondum vero animos a pristinae impuritatis phantasmatis satis expurgauerant. Ideo his demum tam augacta patere maeraria, qui ad diuini auue fici habitus im-obilitatem, vimque actuosam peruenere, qui foli Deo unice adhaereant, quique omnino irreprehensibilessint, atque immaculati. Suffragatur Chrylostomus hom. t . in ep. ad Heb. Vox illa, ait, in v
Bras aures incurrens alios quidem repellit cir epcit, alios autem introducit
mi. Nam quaia, dicit SANCTA SANCTIS , hoe dicit: si quis
304쪽
nm est Sanctus, mis araedat. Nos filaem ivisi a pereatis rus, sed etia, sanctas. Sanctam etam nonsacusiam liberam a peccatis, Ad etiam prinsentia spiritus es bonoram operum abundantia. Nonflum, isqvit, volo vos a caeno esse liberatos ; sed albos usi crapuisses. Olim quoque in usu erat apud Gracos totius noctis antecedentis Iu pervigilium, cum postera die sacrum mysterium celebrandum foret,
Tuod non sollim a Sacerdotibus, sed etiam a populo seruabatur. T
atur Socrates lib. a. hisF. eres. cap. 8. ubi referens Athanai fugam ait, vespera quidem erat , populus autem per totam noctem uigilabat, quia sna- xij tara erat . Et Georgius Pachymeres a Petro Possino magno rei Iiterariae bono nouissime editus ex eod. M. S. Bibliochecae Barberinae lib. r. hist. Michaelis Palaeologi cap. II. A Despera, inquit, nocturna deis cantata sint reces , postera quine die facrum facere Prasur decreuerat .
Nee alaena fuit ab hoc instituto Romana Ecclesia, nusquam enim le-iimus vel in ordine Romano, vel in libris Sacramentorum Missarum olemnia peracta fuisse, nisi prius in eces a vigiliae noctumae cum laudibus persolutae essent. Quem ritum etiam nunc seruandum esse docent Regulae Missali Romano praefixae, quibus horam celebrandi de
Haec de animae dispositionibus. Ad corpus pertinent ieiunium &munditia. De ieiunio, quod celebrans seruare debet a media nocte di antecedente,dictum est supra Cap. XXI. Lib. I. Munditia est duplex, in ipso corpore & in vestimentis. Prima in castitate consiliit, quae quantopere sit necessaria Sacerdoti passim docent sancti Patres, &alijd ctissimi scriptores, qui de sacrorum hominum continentia integroseractatus ediderunt. An vero nocturna illusio sine culpa eueniens sequentis diei celebrationem impediat, quaestio anceps est, in cuius si
lutone dissident ab antiquis recentiores, sed nec illi quidem inter
couueniunt. Augustinus serm. ad . de Temp. HB pollutionem, inquit, qua nobis nolentitus ferisset, nobis communicare non licet i nisi prius praecedat compuncrio est eseemos na, est F infirmitas non prohibet, etiam ieiunium . Simili rigore utuntur veteres libri Poenitentiales. Antiquo
vero Cistcrciensium & aliorum Monachorum statuta ea tarde foedatos , non solum a celebratione, sed ab omni quoque altaris ministerio arcebant. Alij arbitrio Patris spiritualis, vel propriae cuiusque conscientiae dictamini rem deuernendam dimittunt. Mihi regula seruanda videtur a Gregorio Magno praescripta lib. I r. v I. 3 r. in responsione ad x i. interrogationem Augustini episcopi Anglorum, quam Gratianus Decreto inseruit dictinet 6. cap. r. vi nimirum quisque consideret, ex qua radice inquinatio illa processerit. Longior illa est, quam vi debeat hic tota transcribi, & utilius Iegi poterit apud Gregorium, . Facit etiam ad hoc argumentum collatio XXII. Cassiani de nocturnis
illusonibus, quae est secunda Abbatis Theons
305쪽
vii Aecedit lotio manuum, quam ex quodam naturae instinctu ipsimee ethnici sacrificio praemittebant; nec manuum dumtaxat, sed etiam to , eius corporis. Id de Graecis & Aegyptijs testatur Herodotus in Euterre. De Romanis Persius Satyra a. Hae fancte vi poscas, Tiberino in gurgite mergis Mane caput bis terque, O noctemflamine purgas . Et Tibullus lib. a. eleg. I. Cacta placent superis, pura cum vecte venire , Et manibus purissumite iis aquam. Euclio item apud Plautum in Aulularia ara. q. f. a. Nunc lauabo ut em diuinam faciam. Est & illud Hesiodi, Illotis manibus fac, tractare ect nefas. Eadem religio Hebraeis fuit, legimus enim cap. go. Exodi positum in templo labrum aeneum cum aqua, ut quando Lacerdotes ingressuri erant tabernaculum testimonij, & accessuri ad altare, manus antea lauarent. Simile vas ad eumdem finem, sed multo capacius it ingressu templi posuit Salomon , quod Mare aneum nuncupauit. Hinc probabile est hune ipsum morem ad Christianos fluxisse , ut eanthari & uteres aqua pleni, vel etiam fontes ante fores templorum collocarentur,ut supra indicaui Cap.XX. Lib.I. quatenus sacrificia vel preces ob- Iaturi puras ad Deum manus leuarentiscut Apostolus scripsit r.ad Tramoth.c. a. & cxterna lotione internae puritatis admonerentur. stua rario em ait Tertullianus lib. de orat. cap. II. manibus quidem ablutis, spis ritu vero Prdente orationem obire e et Chrysostomus hom. 6 I. ad pop. Antioch. Dic mihi, immundisse manibus ad sacrifcium eligeres accedere Non, ut ipse puto ; fed nec omnino malles accedere, quam manibus illatis.
Ita inparao quidem es tam reuerens, sordidam autem habens animam accedis , O audes tangere 3 Eodem spiritu Anastasius Synaita orat. de sacra synaxi aduersus cos declamat, qui lotis quidem manibus, sed polluta conscientia corpus Domini suscipiunt . Dorotheus denique ferre. v. narrans cuiusdam Monachi suspicionem, qui putabat se summo manes
vidisse fratrem manducantem, ait: Vidii ipsum manus abluentem, ut ad communionem accederet. Ex veteri igitur sicclesiae instituto Sacerdos lauat manus ante sacrum, Deum interim exorans ut sicut exterius abluuntur manuum inquinamenta, sic ab eo mundentur interius sordes mentis: est enim corporis munditia interioris innocentiae professio. Qua de causa non sollim a corpore, sed etiam a vestimentis omnis immunditia abesse debetaidque summopere curabant prisci mi Fideles ad Eucharistiam accessuri. Anastasius in praecitata oratione de sacra synaxi, Multi qNidem non laborant, qua puritate O poenitentia ad scram mensam adeant, sed quibus venimentis exornentur. Idem docet Chry s
stomus hom. 3 a. in Matthaeum, In nonnullis ecclesys hunc morem corroboratum viaeemus, ut diligenter multi mdeant quo modo manibus lotis, mundis induit et mimentis in eccles am ingrediantur quomodo autem animam atque
306쪽
atque mentem suam puram osserant Deo, nullam prorsus habent euram. Luculentius autem orati de Sancto Philogonios Horior vos, inquit , ne negligenter ad diuina ructeria accedatis . Absurdam enim est tantam is bere curam corporalium, Ut petentefecto multis ante diebus vectem pririsndis depromptam diligenter appares, omnibusiae modis temetipsum ornesin ridumque reddas: anima vero neglecta, fordentis, Aqualidae nullam habere
respectum. Neque damnat Chrysostomus corporis de vestium munditiam, sed animae cultum praeferendum docet: nam & ipse moriturus priusquam communionem acciperet, exutus prioribus vestimentis cameida & nitentia sumpsit, ut Palladius scribit in eius vita. Hebraeos quoque templum ingressuros mundis se vestibus induisse dcinissimus inter illos Philo testatur, qui lib. de Cherubim eos similiter reprehendit, qui dabant operam, ut candidis, & diligenter emaeu Iatis vestibus amicti templum subirent; mentem vero maculosam in ipsa penitissima
sacraria inferre non verebantur.
Vestibus autem coinunibus superaddit Sacerdos sacrata vestimenta meo ordine quo supra Li I.ta XXIV quo de illis disserui,recensita sunt, nisi quod quaedam Ecclesiae vi Ambrosiana & Lugduuensis amictum sumunt post albam. Ad singula vero certas preces in Missali descriptas recitat, quae in diuersis ecclesiis diuerta sunt, verbis non sensu . Earum nec Ordo Romanus, nec Amalarius, nec alij eiusdem seculi Scriptores mentionem faciunt. Desunt quoque in antiquioribus Missalibus M. SS. & in libro Sacramentorum S. Gregorij. Ex quo suspicor ante annum so o. non fuisse saltem ubique in usu. Extant autem apud Mena dum in veteri Missa ex codice Ratoidi Abbatis Corbeiensis, qui obiit ann. y86. sed versibus conceptae, ministro ad singulas vestes petente ab Episcopo, ut eas benedicat . a Micter, inquit, adminictre Uerhumeram te es dicat, Iube benedicere, respondet Episcopus.
Virtus summa Deus, cunctoram rector opimus, Tu benedic noctram, quo nunc ornamur, amictam di
seruire tibi valeamus corde pudico . Postea ministret ei albam, & dicat ut supra. Respondet Episcopus. ve Iibus Angelicis induti rex pietaris , Possemus libare pae libamen odoris. clemens S praua purges contagia mentis,
Accitius delenda mala contagia mentis.
Et sic de reliquis, ritu videlicet Graecorum, qui ut constat ex Uria gia Chrysostomi, antequam sumant sacra indumenta, ea semper benem dicunt. In alia Missa ex Codice Titiano scripto anno Io 32. extant ad singulas vestes breues orationes apud eumdem Menardum. Ad amictum, Obumbra Domine caput meum umbraculo sancta fidei; θ exHue a me nubila ignorantia. Ad albam, Indue me Domine vestimento salutis, O circumda me lorica fortitudivis. Ad Zonam. Domine accinge in me cum Bodiam
307쪽
Abdiam mentis mea, uec ipsa mens is sectata pisitu elationis. Ad stolam,
Solis ianitia circumda Domine ceruicem meam, es ab omni corruptionepeetati uri a mentem meam. Ad casu Iam s Indue me Domine ornamento
tharitatis opacis, in Diareque munitas Dirtutibuspoissim res Nere viti s , et liaribus mentis es corporis . Ad manipulum, Da mihi Domine fensum rectam ct Coram puram, Ut implere possim laudem tuam . Auctor Microi
ei, quem Pamelius vixisse putat tempore Gregorii VII. de praeparati es e ud Missam ita scribit cap. a 3. Presbter cum separat ad Missam, inpri-Miseaurai almos. Quam dilecta: Benedixisti, Inclina, Credidi. Deinde Κyrie eleison, Pater noster, rem Ego dixi Domine: Convertere Domine: Fiat misericordia: Sacerdotes: Protector noster: Domine exaudi. O aiio. Aufer a nobis Domine iniquitates nostras S peccata nostra, ut mereamur puris mentibus ad sancta lanctorum introire. Alia . Acti
hes nostras. Paratus autem venit ad altare. Nec alias commemorat
orationes. In Missa Illirici sunt speciales precationes ad singulas v stes, quae infra legi possunt in Appendice. In alia Missa ex Codice Clisco sunt ipsi mei, quae supra scriptae sunt ex Codice Titiano. In Missali Romano impresso Venetiis ann.r, Sq. praemittitur ordo celebrationis Missae seorsim etiam excusius per D. Ioannem Barchartam Argenti--M Decretorum Doctorem es Asagictrum ceremaniarum D. Papa, qui ait orationes dum induitur Sacerdos non ex praecepto, sed ex deuotione ,
diei & posse ijs dimissis recitari Psalmum Aliserere, aut alium conuenientem. An vero hodie haec sentcntia tuta sit, scholasticis discutiendum relinquo.. Sie indutus Sacerdos, de omni ornatus Missatica paratura, ut auctorvi, S. Udatrici episcopi Augustani loquitur, panem & vinum ad usum sacrifieij praeparat; quod a Latinis in Sacrario, a Graecis in Prothesi fit. Et Latini quidem nulla ceremonia in pane praeparando utuntur, nisi quod hostiam patenae superponunt & praeparant ante Missam. Vinum vero infundunt calici & aqua miscent in altari, post panis oblationem, eo ritu, qui infra suo loco explicabitur. At Graeci maiori apparatu hoe ipsum praestant in minori altari ad laeuam maioris posito,in quo dona sacranda primo proponuntur,& primam quodammodo sanctificationem precibus Sacerdotis accipiunt. De qua re cum in concilio Florentino Graeci a Latinis interrogati fuissent, illorum nomine Episcopus Mitylenensis legitime ac canonice respondisse fertur: &quamuis non sit scripta eius responsio, credibile tamen est nihil aliud eum dixi Ose, quam quod S. Germanus, & post eum Cabasilas, & alij graecorum rituum explanatores scribunt, haec omnia quae fiunt in Prothesi ad praeparationem pertinere, & ad ea referri quae paulo post in summo altari
gerenda sunt. Graecus itaque Sacerdos sacris vestibus indutus procedens ad prothesim seu mensam propositionis Iauat manus cum ministris dicens, Iavabo inter innocentes manus meas, & quae sequuntur vique
308쪽
ad finem Psalmi. Tum Diaconus praeparat discupi siue patenam laneis profundioris figuram habentem & ponit in parte sinistra, calicem vero ad dexteram: sumitque Sacerdos manu sinistra panem,dextera sanctam lanceam, nemph gladiolum adinstar lanceae huic ministerio deput tum, & cum ea signum crucis facit super sigillum oblata . Est autem
sigillum crucis effgies pani impressa. Post haec scindit ipsum sigillum
in partes & ponit in disco, & attollit, adoletque incensum, & Diaconus infundit vinum & aquam in calicem; multaeque interim orationes r citantur, quae in Liturgia Chrysostomi legi possunt. Imitantur vini de aquae praeparationem antequam Missam inchoent quidam Latinorum, ut Cariusiani, Pt aedicatores,& veteri ritu Cistercienses ac quidam alii. Statim enim ac peruenerunt ad altare, vinum calici infundunt, &aquam miscent, breuique oratione benedicunt. Plerique autem sanguinis & aquae, quae de latcre Christi emanarunt, mysterium comm morant: quem ritum in Ecclesjs Gallicanis passim viguisse testatur Satissatus in Panopita sacerdotali par. r. lib. S. cap. Eo. art. S. Sed redeo ad Graecos. Obseruant illi hunc morem, ut facta maioris hostiae oblatione plures deinde particulas singillatim offerat, quas meridas vocant: quia cum sacrificium plures fines & effectus habeat. iis significand is Particulas multiplicant. Et primam quidem hostiam videbitum Deo cultum reddant in memoriam Saluatoris nostri Iesu Christi offerunt . Secundam ad honorem gloriosae Uirginis Mariae, ut Deus ipsius precibus sacrificium acceptare dignetur, siue vi gratias ei agant pro beneficiis ipsi Virgini & nobis per ipsam collatis. Tertia est in honorem S.
Ioannis Baptistae, sanctorum Apostolorum, & aliorum quos nominant. Quarta pro salute viventium, quorum nomina recitant quotquot voluerint, ut eis Deus peccata dimittat, & omnia bona largiatur . Quinta pro defunctis, eorum item nominibus recitatis. Quod si Sancti alia cuius solemnia ea die celebrentur, propriam illius venerationi particum Iam secernunt & offerunt. Possunt etiam pro quocumque voluerint si
gillatim offerre. Similiter & reliqui Sacerdotes celebranti assistentes s& Diaconi, si velint, tollunt particulas pro ijs quoque nominatim, qui sibi commendati sunt. Nec Diaconi propterea censendi sunt officium sibi non debitum sacrilege usurpare,ut credit Arcudius ii p.de Sacram cap. 33. non enim de hac oblatione loquuntur canones ab eo citati; sed de alia quae fit in altari, & ad solos Sacerdotes pertinet . In hac vero quae illi praeuia est, & a consecratione longius remota, nihil aliud facit Diaconus, nisi quod particulas scindit, & in disco reponit a Sacerdotet Postea consecrandas . His peractis thus adoletur tum ipsis donis, tum velaminibus, & prothesi, ac toti sacrario: & aliquot orationibus, psalmmoque quinquagesimo recitatis finis imponitur primae parti Liturgiae, quae est praeparatio donorum, & primum offertorium . Porro particumlas illas simul cum maiori hostia a Sacerdote consecrari certissimum
309쪽
est, quicquid in contrarium asserant quidam Graeci recentiores hoe
perperam negantes. Primus autem huius erroris disieminator fuit Simeon Thessalonicensis, quem Areudius egregie confutat lib. cit. a cap. Io. que ad I S.
Sacerdotis ad altare duplex processio. De ritu Confessionis ante Missam, praemisso psalmo Iudica me Deus. Confissio generalis omnium gentium more probatur. Varia eius formula . Sanctoriam post eam
commemoratio cum osculo Altaris. SA cerdotis ad offerendum sacrificium euntis duplex est processo,
una e proprijs aedibus ad ecclesiam , altera in ipsa ecclesia a Sacrario ad Altare ,& prima quidem, si de episcopo sermo sit, fieri solebat cum ingenti pompa & apparatu . Crux enim & luminaria praeibant , ut Nicephorasti, Ig. cap. 8. & Marcus Diaconus in vita S. Porphyri Episcopi scribunt. Sequebatur clericorum, & presbyterorum ingens comitatus, cuius antiquissimum testimonium habemus in Conis cilio Laodiceno c. ff. aeuod non oporteat pres Ieros ante proces oriens episcopi introire sacraritim e edere , sed cam episcopo delent ingredi. Magnum Basilium vidit Ephrem Syrus procedentem in ecclesiam in die sancto Theophaniae & circa eum venerandum clerum candidatum &Obsequentem et , vi auctor vitae eius asseuerat. Ambrosius gestus indecoros reprehendens lib. I. deos aedis cap. ig. ait se iussisse, ne quidam Clericus unquam praeiret sibi, quia velut quodain insolentis incessiis verbere oculos suos feriebat. Hinc procedere apud Antiquos nihil aliud est, quam in ecclesiam ad synaxim celebrandam conuenire. Augustinus lib. a a. de Ciuit, Dei cap. 8.sedebam iam processurus, nempe in ecclesiam ad sacrificium offerendum. Leo Magnus vim gr. ad Dioccorum Alexandrinum , qui nomis prora Fonibus atque ordinationibusfrequenter interfuit. Diurnus Pontificum cap. s. de dedicando oratorio intra Monasterium , te tamen Ut non tute publica processio teneatur, id est publica Missa, quae ut alibi obseruauimus, in Monasterijs vetita erat. Altera processio ad altare, siue episcopus celebret siue presbyter, antiquo more qui adhuc viget, solemniter fieri solet. Vtramque sic d seribit ordo Romanus . Denunciata Statione diebus sectis primo mane praecedit omnis Serui Ponti em ad ecclesiam, exceptis qui in osseauio illius comitantur, qui ordine
310쪽
s.fribuntur, expellantes Pontissem in etale A. Sed dum venerit nutiosaeprope ecclesiam exeuntes Arabibi es Defensores ex regione illa, cuius. M ad Ubiam fuerat in seqWi praemiantur eum co Bamo , antequamoeniat ubi descensurus e P. Porro Defensores qui fuerint, quando & 1 quo instituti, deque illorum statu, munere, ec iurisdictione late disserie Morinus lib. de sacris ordinationibus parte g. exercit. Io. cap. 6. &duobus sequentibus . Similiter es Prestiter Diali vel eralesia ubi Bario fuerit, una cum maioribus domui iuris rivitatis, meI patre Diaeonia ,s tamen illa ecclesia Diaconiaferii, cum subiit si Prestitero O mansimaris i miamateria deferentibus in obsequium illius, inclinara .apite damvenerit. Acolythi quidem cum De morabus primum, deinde Prasuteri eam suis, petita Moedictione diuisis hinc tiae partibui praui militani, praecedani Pontificem Usque ad ecclesam. Cum ver; eces fiam introierit Pontifex, non mendit continuo ad altare, sed prius intrat in Secretariam factestatus a Diaconibus, qui eum fusceperant defectari defendentem. Vbi caminimaerii sedet in fella sua. Ei Diaconi statuta Ponti te errediantur oscretario, es antefores eiusdem mutant vectimenta sua . Ei parat Ea-gelium qui lectimus ect, reserato sigillo expracepto Archidiaconi super planetam Acol thi. Pontifex autem per manus Subdiaconorum regionariorum mutans Uectimenta solemnia,Ordinabiliter compositisper Primiceriam ct S condicerium Gemmentis eius ut ben deam, nouissimo per diaconum vel fabdiaconam, cui ipse iusserit, palli verinduitur se consigitur per aras in planeta retro, es ante, O in humeros tiro. Deinde Subdiaconus region rius porrigii et mappulam laeclinans se ad genua imas . His ita ampositis . inutiante ad regiam Secretardi praefato Subdiaconos holam , quartus schola qui semper nuntiat Pontifici is cantoribus, adflans ante faciem Pontificis,ctnatam eius ad pollendum expectans, Datim dum innuit ei, egreditur ante. fores Secrevires ct dicit, Accendite. Qui dam incenderint, Patim Subdiaconus sequent tenens thmiamaterium aureum proforibus ponti incensum, ut pergat ante Pontificem. Et ille quartus schola ad prioremves fecundum, sue tertium inclinato capite dicit, Domini Ilibete. Tunc metuuntur duaaciei in choro per ordinem ab utroque latere, se mox incipit pisor schola antiphonam ad introitum. Abdiaconi vero de Mola leuant planetas cum sinu, vi nimirum expeditiores sint ad minimandum . Quorum vocem, cantorum scilicet, Diaconidam audierint, continuo intrant ad Pontificem ira Secretariam . Tanc Pontifex eleuans se dat manum dexteram dasius Presbieris, se illi mulatis manibus ipsius procedunt cum ipso fumniantes eam,praecedentibus ante eos Diaconibus septem . Tunc minimi cum thymiamaterio O thuribulis non amplius ternis procedunt ante ipsam mittente incensum, Oftem Acobihi partantes Dum cereo Bata foras ecclesiam ac- .ens procedunt ante Pontificem usque in chorum. Pact thuribula portatur
Eaangelium propius Osapo. Eadem autem processio si ab auctra in sem