장음표시 사용
361쪽
elonem veteris Testamenti sequitur Psalmellus quem vocant instat Gradualis Romani. At versum cum Alleluia concinunt post epistolam. In Liturgia Maronitarum post lectam epistolam dicit sacerdos haec veraba. Gloria Domino Pauli-Prophetarum S Apoctolorum. Miseraeordia Ddisiis per oret Nuper auditores, d ver esuitatem hanc , atque omnes habitatores eius infecula. Amen. Asieluia, Alleluia. Ferte oblationes , θ iatroite in atria Domini, es adorate eum in templo sanctitatis eius,ct confitemini ei ac benedicite nomini eius, a quo vita datur. Actetata.
v. Quod vero attinet ad hanc vocem Acte uia, quae post Responsoriumeerto anni tempore simul cum versiculo, & tempore Paschali sine Responsorio geminato versu decantatur, plura congessi in tracti dediuina Psas odia Cap. XVI. S. T. Auctor libri de vita & morte Prophet rum inter opera S. Epiphanti Aggaeum Prophetam primum fuisse ait, qui Alleluia cantauit, cum nouam templi structuram vidit. Sed ex psalmis constat primum eius auctorem fuisse David Regem, de qua re eleganter Cassiodorus in Psal. Io . Hoc verbi decus, ait, a praesenti psalmo
fecit Mitiam, nec ante a quoquam reperitur positum, quamuis maui script resfuerint primitus Hebraorum. Hoc ecclesars Dotiuum, hoc sanctissemuitatibus decenter accommodum i hinc ornatur lingua cantorum , iuud aula
Domiis lata respondet, O tame am insatiabile bonam tropis semper variantistis innovatur. Extat etiam in libro Tobiae cap. rs. nec alibi legitur in tota serie veteris Testamenti. At in noua lege Ioannes Apostolus in sua admirabili Apoealypsi cap. rv. refert se audisse in coelo supe narum virtutum choros psallentes AIleluiar ut inde cognoscamus nobilissimum hoc canticum e coelis in ecclesiam descendisse. Quidam s euti Soetomenum lib. I. cap. I p. existimarunt ecclesiam Romanam in solo die Dominicae Resurrectionis cecinisse Alleluia i de qua re latinos reprehendit Michabl Constantinopolitanus; cui respondens Umbertus Cardinalis ait nos toto anno psallere Alleluia, exceptis nouem he domadibus, quibus id intermittere 1 Patribus nostris accepimus a S ptuagesima nimirum usque ad Pascha. S. Augustinus epist. IIy. cap. IT. diuersas hac de re eeclesiarum consuetudines fuisse testatur: et e Allelaia, inquit, persolos dies quinquaginta in ecclesia cantetur, non quequamque obseruatur . Nam es in ahys dieius varie cantatur alibi atque alibi, ipsi autem diebus ibique. Idem in Psalmum Io f. ait, Alleluia cantare certo tempore folemniter moris em fecundum ecclesia antiquam traditionem. Cregorius Magnus lib. I. epist. 63. murmurasse quosdam scribit, quod Alleluia ad Missas dici fecisset extra tempora Pentecostes, quibus ita respondet, ut Alleluia hic diceretur de Hierosol morum ecclesia ex B. Hiero-vmi traditione, tempore beatae memoriae Damas Papa traditar tractum . Quod ita intelligendum est,ut eum olim tempore tantum Paschali cantaretur , tunc sancitum sit etiam extra illud frequentari. Cur vero nouem praedictit hebdomadibua omittatur, variae traduntur causae a seriaptoribus Diuitiam brum Cooste
362쪽
moribus rerum ecclefiasticarum, quas Theophil uat lib. de attributis Christi feci et, cap. ii m as . stuente S Benedicto initio tantii m Quadragesimae dimitti sola hut conis stat exeam iv. Redulae et verum omitti Dominica septuagesima; paucia post ipsum annis coepit,ut in Antiphonario S. Gregorii statuitur,ubi pro Alleluia ponitur Tractus aliquot versibus, dc interdum integro pstimaeonstans cuia trahendo hoc nomen inditum est, quia tremm & gr
uiter, notarumque seu vocum prolixo decursu cantatur. Dam Dera mammas Alleluia, i amus magia q am canimus, ut obseruat B upertus Abbas lib. I. de diu. Osf. cap. 3 s. unamque breuem digni fer manis sylla
bam in plares neumas oratrahimus, ut lucarida auditu meus quovita replea-
tar , se rapiatur iuvit, Ubi sum exaltabant in glaria, --Mic dibilitassis. Sunt autem neumat siue neumata, vel neu marum distincti nes, ut vocant M usici, notae illae quae in fine eius vocis AllaIui; prq decantantur, de quibus Seraphicus Bonaventura lib. de expolit. Milla cap. a. Solemas, ait, longam notam poB Alleluia super hanc hieram A, pr lixius decantare, quia eatidium sanctarum m - tWiermirumabile ct mybile eB. Et Stephanus Eduensis lib. de sacram. Altaris cap. 1 a. Alielum latici canius madulatis , inquit, laades fidelium Deo dicat s exprimit, coe aliarum actioAes quibas suspirant ad aterna gaudia . Verbum e B breue, sed laneo protrahi tirpneumate. Porro his notis, quae post Alleluia sine verbis cantantur, Iubili suae Iubilationis nomen tribuerunt Antiqui. Ab
aliis Sequentiae dictae sunt i quia sunt quaedam veluti sequela d ppen, diae cantici Alleluia, quae sine verbis post ipsum sequitur . Vtriusqu*nominis meminit Amalarius lib. s. cap. Iι. dicensi I hia Iatia, quam cantores sequentiam vocant, Datum ilium ad mentem nostram re scit, quan do non erit necessaria locusta verborum I sed fata cogitillione emeat
monorabit qaia retinet in se. Et ordo Romanus, eqaitori dii, M. -
Hi ne factum est ut Prosae illas seu Rythmirae modulationes a quae rM VI.ritis in Romana ecclesia, in alijs quibusdam frequentius post AMBRean tantur, sequentiae dictae sint, quia loco sequentiae psalli coeperil ni ,
Radulfus Tungrensis propos a I. Abbas Naigerus sequestiat si qua praneamis de Attilata campo ipse dicitur. Et paucis interiecti . I bilio temseu neumata grad alium edi de Avelata resecandi non sunt, nisi cum tuom loco sequentia decahiarevitiae . Hugo Uictorinus de mysteriis ecclesiae eap. T. .Ovando sequentia dicitar, possitirius Alleluia nos habet pneuma, sed cBorus loco eius sequentiam concinit. Cui bertus Tornaceniab lib. ossic. Episcopi cap. 23. Adduar feetientia. O non protrahitur secundam Aueluia ; sed sequentia laco eius pariatur. De Auctoribus sequentiarum diffuse tractat Cornelius Schultingui in I. p. r. cap. 6. θ T. sthim heca ecclesiastica, & de singulis iudicium suum profert, sed non semper exactum : multas enim perperam tribuit sanctis Pontificibus o elatio re Gregorio
363쪽
Gregorio estisque Patribus , quas stylus euincit a recentioribus scriptas, esse. Communis autem sententia est primum earum auctorem sui Noeterum Abbatem S. Galli, qui earum volumen Litu uardo Uereellatum episcopo obtulit, ut Eccherardus Monachus in vita eiusdem Nolgeri scribit cap. 16. & sequentibus, apud GOldastum to. r. rerum AIamannicarum. Plures etiam seculo XII. composuisse fertur Adam de S. Victore. Crevit deinde earum numerus, & irrepserunt nonnullae prorsus ineptae: non enim seruati sunt canones conellis Mileuitani, &tertii Cartaginensis, ut nihil publice in ecclesia recitaretur, quod in synodo eomprobatum non esset; sed multi multas introduxerunt, ut ait Radulsus,quia quisque gaudet suis nouitatibus. Lugdunenses proprias habent in singulis fere Missis: propriae item extant in Missali Noueroiae,& in alijs diuersarum ecclesiarum, quarum maximam partem explicat Iodores Clictovaeus lib. . sui elucidatorij. Ah in Romana Ecclesia quatuor dumtaxat cantari selent, Paschalis nimirum, quae incipit Victimis Paschali, cuius auctorem ege Notgerum Herrera scriptor recentior a serit lib. a. de origine es progressu rituum missae cap. ra. Altera est diei Pentecostes, Venisancte Spiritussi, quae Roberto Galliarum Regi adscribi solet, licet a nonnullis tribuatur Hermanno Contracto. Tertia est S. Thomae Aquinatis pro festo Corporis Christi, Lauda Sion Saluatorem. Quarta denique canitur in Missis defiunctorum, Dies ira, dies illa, q uam diuersis diuersi tribuunt. Leander Albertus Latino Cardinali Ursino ordinis Praedicatorum adscribit: Lucas Vadingua Thomae de Celano ordinis Minorum et alij apud eumdem vadingum S. Bona uenturae vel Matthaeo Aquaspartano ex Generali Minorum Cardinali. Postreinus in Appar. sacro tribui ait Augustino Bugellensi pede montano ord. S. Augustini, subdens ibidem verum auctorem esse Vmbertum V. Gene ratem ordinis medicatorum. Arnoldus uuion lib. I. ligni vitae cap. yo. a quibusdam adiudicari asserit S. Gregorio Magno et nec desiunt qui S. Bernardo assingant. Notat autem Petrus Ciruetus in expositione Mi salis lib. a. cap. Ir s. improprie dici sequentiam in Missis Defunctorum, quia hoc ossicium nec Alleluia nec sequentiam debet habere, quae sunt eantiea laetitiae: idque ex eo quod supra ostendimus confirmari potest, nam Sequentia neumati post Alleluia addito suffecta est: atque in deo deducitur hanc nulli Antiquorum tribuendam esse, sed alicui recentiori, cum ritus ecclesiastici immutari coeperunt. Porro sequentile invita Pauli Abbatis S. Albani Troparia nuncupantur. A Graecis aliter quam a latinis epistola legi consueuit. Nam praemissis antiphotiis &Fuibus, sequitur Tritagion , deinde Alleluia cum duobus vel ibus
ex psalmis, qui Propositum dicuntur, post quos lebitur epistola, & ea completa iterum chorus psallit Alleluia.
364쪽
Liber II. Cap. VIL Ii CAP. VII
Lectum Euangelium in ecclesia si tempore Apostolorum. Non statim hoc munus tributum Diaconis. Uarly ritus legentium , audientium. Libro Euangeliorum habitis honor in ecclesia, in 'nodis, publice,
priuatim. Vetus quidam Monach rum mos. Sermones, homilia , mo
nitiones ad populum post Euan-
Morem legendi Euangelium ire eeclesia antiquissimum esse, ne
mo dubitare potest, qui in euoluendis veterum Patrum monumentis versatus sit. Coepit enim in solemni fidelium eonventu legi,st tim ac scriptum fuit. Et quidem de Lucae euangelio testimonium perhibet Apostolus a. ad Corinth. cap. 8. dum fratrem commemorat comi tem suae peregrinationis, cuius laus, inquit, eA in euangelio per omnes ecclesias,quod non de Barnaba,ut Graeci putant, sed de Luca intelligendum esse Hieronymus &alij testantur; fauetque Ignatius Martyr , qui vim ad Ephesios hoc Pauli elogio utitur dicens, ut testatur Lucas.cuius laus est in euangelio. Clarius autem Eusebius lib. a. recl. hin. cap.rs. scriptum i Marco Euangelium ait Romanorum precibus: Quia cum rus per reuelationem sancti Spiritas cognouiset, desectatas ardenti hominam Oadio , librum illum auctoritate Da comprebasse dicitur, ut deinceps in ecclesi s legeretur. Refertur id a clemente iis fracto Iamiation m libros cui tectis etiam accedit Papias Episcopus Hierapositanus . Haec Eusebius,
cui quod attinet ad publieam Euangelii recitationem, adstipulantur Iumstinus Martyr,& Cyprianus superiori Capitulo relati,& alis Patres quo rum testii non ijs paginas implere in re clarissima superfluum foret. N que obstat canon XVI. Concilii Laodiceni, quo sancitum fuit ut Euangelium cum alijs scripturis sabbato legeretur: nam fortassis in ea promuincia die tantiim Dominico, & quarta ae sexta feria, quae tunc solemniores erant, &Missue sacrificio colebantur, ut suo loco ostendimus si egi consueuerat; eumque ritum Patres illius concilii ad diem quoque sabbati extenderunt: vel aliam specialem nobisque ignotam illius edicti causam hiisse credendum est. Simili modo in Concilio I. Arausicano tempore Leonis I. statutum est,ut Euangelia quae solis fidelibus
365쪽
antea legebantur, drinceps etiam Carethumenis leberentur. Idem e erevit Concilium Valentinum in Hi mia e. t. Ur fucrosancta Evia gelia
avre muneram illationem in missa. Catechumenorum in ordine sectionum
Hst A Bolum legamur, quatenui fumaria pracepta Domini nos ri Iesu chricti, velfermones Sacerdatis ne oram teles, sed etiam Caiectameni ac Poenitente , or omne; qui ex diners urit . audire licitum habeant. Vt nimirum Euangelium , quod excidus catechumenis & caeteris qui mysterijs in ter egie non poterant,antea legi consueuerat,mox illis praesentibus di audientibus legeretur. Neque etiam obstat quod Gregornis Magnus afferit in epipola saepius citata ad Ioannem Syracusanum morem Ap stolorum fuisse, recitata ilium taxarorratione Dominica oblationis hostiam consecrare: ex quo latere Moriniis parte g. exercit. s. v. I. n. D.
multorum annorum decursu Evangelium in Missat celebratione lectum non esse. Id enim omnino de illis annis intelligi debet, cum Euangelium nondum erat scriptum: alio ii in mendacii arguerentur Clemens di Papias Apostolorum seculo proximi, qui vi vidimus referentc Eusebio testati sunt Euangelium Marci a Principe Apostolorum appobatum publice in ecclesia lectum fuister quod de aliis quoque a Matthaeo ,
Luea, ct Ioanne scriptis contigula non dubito. Nam cum Scripturae ex prisco Synagogae usu iliconuentibus legerentur, fidelium pietas demnis rasa Dominum ti Saluatorem nos credere compellit eius gesta a viris tantae auctoritatis Deo inspirante conscripta publice perlegi sta-him coepisse e cui lectioni tamquam sacrae functioni destinatus ab initio fuit ordo Lectorum, ad quos spectabat tam Euangelium,quam reliquas scripturas in ecclesia recitare, ut supra demonstrauimus, donec sit cessii temporis munus legendi epistolam Subdiaconis,euangelium Dia-eonis tributum est. Cemini vero est multo ante Diaconum Euangelium legere coepisset quam Subdiaconum epistolam: nam de lectione epistolae perlabdiaconiim nullum reperio testimonium, nisi circa finem seculi octavii & lectionem euangelii tribuunt Diacono antiquissimiseri plorem Liber a. Constituti Apostolic.cap. 3 . Hieronymus epist. ad Subiniantim, Euangelium Chricti qua se Diaconas lectitabas . Concilium vasense an. as. celebratum, quod a nonnullis II. ab alijs III. dicitur,tan. r. Si presbter aliqua infirmitate prohibente perseipsum non potuerit
praeditare, sanctoram Patrum homilia a Diaconibus recitentur. Si enim diagnisnt Diatoni qua Chri as in euangelio locutus e v legere , quare indigni suditemur sanctorum Patrum expositiones pube p recitare Isidotus lib. 2. de diu. os e. tap. g. inter Diaconi ossicia recenset euangeli hare. SoEometuis lib. I. hsLLecch cap i p. sacriim codicem euangeliorum Al
xandriae a solo Archidiacono, apud alios a Diaconis, re in multis e illesiis ct sitis Sacerdotibus, atque diebus solemnibus ab Episcopis legi
testatur. Obseruant tamen viri eruditi hane selemnem euangelij lectionem non misse olim tributam Diacono ex vi ordinationis, licet enim
366쪽
antiqui eodiees Sacramentorum mentionem faciant euangelii a Digaeono lecti, in eorum nihilominus ordinatione nusquam apparet tradi tum eis librum euangeliorum, nec ea verba prolata, quae hodie in vis sunt, Accipe patectatem legendi Euangelium in eccles Dei, tam pro vitiis isu is pro defunctis in nomine Domini. Imo haec forma, quamuis habea tur in ordine Romano, a multis tamen antiquis codicibus abest , &Durandus .sent. AP. 2 q. m. 3. non extitisse ait in antiquo Rituali Ecelesiae Aniciensis, cui praefuit, & additam in margine manu sua, ne ab alijs ecclesijs discreparet. Neque dicendum est cum quibusdam scholastiei stillam ecclesiam in hoc errasse, nam multae cum illa in eodem ritu tunc consentiebant. Ratio igitur propter quam Diacono euangeliea ieetio ab antiquis Patribus demandata est, ab ipsa potius euang iij sanctitate& maiestate petenda videtur, quae cum maximam exigat reuerentiam & venerationem, de semper cum ingenti pompa atque apparatu legi consueuerit, ecclesiasticae grauitati congruum fuit, tantum munus non lectoribus committere, qui ut plurimum in puerili attat
eligebantur; sed Diaconis, qui ad sacerdotalem dignitatem proxime
ia Priscum morem legendi Euangelium ste describit ordo Romanus. N.
Diaconus osculans pedes Pontificis, petitaque benedi mone venis ante altareses osculans eum lium , leuat in manus suas codicem, in quo His ras en, Opartem eius in dextero humero panens vadit ad ambonem et est procedunt ante ipsum duo Abdiaconi cum daabus thuribulis sue uno , lauantes thymiam materium de manu Abdiaconi sequentis, mittentes incensuis . E Aeol rei portantes duo cereomtes , venientes ante ambonem diuiduntur ase, O pranseant Subdiaconi es Diaeani cum Euangelisper medium eorum. Saldi coni autem duo eum thuribulis ante euangelium ias ambonem ex una parte assendentes, O e, altera pane Basim defraudem si redeuut Bare ame gramdum descen ausa ambonis. Iue autem absque thymiamaterio vertens se ad
Diaconum porrigit ei brachiam suum imum , in quo ponit Euangelium sve manu Subdiaconi aperiatuae ei locus , in 'o signam lectionis passum fuem l . Inuentoque loco lectionis iacendit in ambasem insuperiorem gradum, est dicit Dominus vobiscum. aevo audito inriti se Pontifex, omnis Saraia raus gradui, sicui ct omnis populus fidelis ad Orientem . Et poMaam dis p u Sequentia sancti euangelij, facit crucis Anam infrontesa idem Di canui se in pectore , similiterque episcopus er omnis populus, ese reuertant rad euangeliam.Sed es baculi omniam deponantur de manibus,dr in ima horamqae corona,neque aliud operimenium super capita eorum labetur. Pse Dem o Vacouus mi versus ad meridiem, ad quam partem viri flent conferes alias autem ad septemtrionem. Sed est eandela in pauimento , pradicarere ea euangelium, de manibus Aeae thorum iuxta ambonem deponantur usiae adfinitum tempus mavely . Perfecto euangelio uenam se signo S. crucii populat
367쪽
iis D. M. Haec iusius ex ordine Romano transexibere libuit, quo pluia
antiqui ritici monumenta uno aspectu conspicerentur. Occurrunt autemhli multa notatu digna, nam primo Diaconus priusquam legat, petita celebrante benedictionem, licentiam videlicet legendi, quia ut dicit Eupertus Abbaa M. i. cap. ia. Nemo nisi missiis aut permissus officium praedi eandi usurpare debet: quomodo enim pradicabunt, nisi mitta ture Porro hic ritus benedictionis antequam publice quidpiam legatur. antiquissimus est, in homilijs fiquidem M. SS. haec verba veteri
more petendi benedictionem praefixa reperiuntur, Bened/c Pater . Vulgata vero benedictio, Domisa it in eoiae tuo es in labys tuli, extatim
tertia Miuae descriptione ipsius ordinis Romani . Hodie ante omnia liuisum cuangeliorum defert Diaconns ad altare, tum genu flexus in in riori ipsius gradu dicit orationem Manda cor meam . Postea accipiens
librum M aliari peut a celebrante Aenedictionem, & osculata illius manu pergit ad lebendum . oratio Manda cor meum si libus fere verbhis hahetur m L cursia S. Iacobi ante thurificationem. Etherius de Beatus , r. adultius Elipandym Archiepiscopum Toletanum de ritu cieri u sistimes aiunt: tam epangelium . ia ira super altare uuatar, a Le ita primum Amat Laret si s os amni, i respondetamia a tibi D miae Dra taracte rex ater a gloria. Accepto libro de altari instituitur proc*ssio ad ambonem praecedente cereorum lumine in signum gaudiici Letitiae, quem ritum aduersiti vigilantium S. Hieronymus eleganter defindit. Thus quoque praestitur more coniueto, ut ex antiquissimis Litur ji liquet: & in quibusdam ecclesin praecedit etiam Crux,ut seri, lib. q. Ramn. cap. a . Praecedunt de Subdiaconi, aliique ministri, modo in Ritualibus expresso. Apud Graecos solemnior es h iusmodi processio, quae Iutioitus S. Euangelii dieitur. Sacerdos enim tollens de altari librum Euangelij tradit illum Diacono, & ambo ex
untes de sacrario per portam septemtrionalem veniunt ad locum conis sietum , ubi Sacerdos dicit orationem ingressus. Qua finita dicit Di conus Sacerdoti, et benedicat sanctum introitum. Deinde accedit ad episcopum siue ad sacerdotem, eique porrigit librum osculandum . Tum persoluto quodam modulo leuat & ostendit S. Euangelium dicens, Sapientia , Remi ipsumque euangelium deponit in altari i & interiectis orationibua ae benedictionibus quinquies per interualla elamat Diaconua antecostium sacrarii, Auerumdamma Mox altari atque sacrariothus adolet, iusterioque evangelio & accepta benedictione prae, euntibus cereis & thuribulis, factaque mangelio reuerentia accedit ad ambonem: & saeerdos alta voce ait, Sapiemia, Rem t Aialamas S. Eumaeuam . Cum vero Dia tua dixit, Lectio S. Euan b, chorus respo deto
368쪽
det, moria tibi Diniae: & rursum ait Saeerdos, Atte damus . Lecto a tem euangelio Diaconus reuertitur ad lares sacrarii, librumque reddit sacerdoti, qui ei pacem precatur dicens, PD tibi. In Missa Aethiopum Diaconus similiter circuit ecclesiam elata voce dicena et largire, a d eraangelium se bonam annuntiationem Domini S Salna oris nom Iesu Chrse Ri. Sacerdos autem accepto euangelio ter illud incensae, di tacta Q- Iemni benedictione introitus in ecclesiam ipse cantat euangelium adicensis luminaribus ,& reliquo apparatu ex more adhibito. Cum suu mus Pontifex Missam solemniter canetat, tam epistola quam pii gelium graece & latine leguntur. Diacono latino, qui Cardinalis est, praecedunt septem Acolythi cum septem candelabris de cereis accensis, elidemque legenti assistunt: di post ipsum idem euangelium graece legit
Diaconus gracus. Eumdem mors m cantandi graece & latine epistolam di euangelium seruatum in monasterio Casinxnsi narrat in Chronico lib. r. cap. pr. Leo Ostiensis r & hunc ipsum adhuc vigere diebus si lamnioribus in monasterio S. Dionisii in Francia retulit mihi vir fideo dignus. De ascensu in ambonem egimus supra . Praemittit Diacomistitulum euangelii signans primo librum , deinde seipsum signo erucis
in fronte, ore, di pectore, quod etiam astantes faciunt veteri more et in fronte quidem sede pudoris, ut profiteantur se non erubescere eua gelium ; usque adeo, inquit Augiistinus in Psalm. I i. de cruce non erumisso, ut non in occulto loco habeam crucem Chricti, fed in fronte partem tIn ore autem , & in pectore, quia corde creditur ad iustitiam, ore autem consesso fit ad salutem. Respondet populus Gloria tibi Domine,
quae responsio graecis & latinis communis est. Respondemus, inquit Rupertus Abbas lib. i. de diu. ostic cap. Io. Gloria tibi Domine, gloria ficantes Dominum, quia misit nobis verbum salutis. Item antiquo ritu statim ac Diaconus incipiebat euangelium, omnes IIL baculos deponebant: cuius rei plures causas sed symbolicas afferunt
Amalarius lib. 2.cap. I 8. Honorius lib. I, Gemma capia . Durandus h Rationalis cap. a . & alij recentiores . veram autem & literalem eam
esse arbitror, quam insinuat Amalarius his verbis. Viae ad ictud olybcium baculis futientabamur, modo ut oportet feruos ante Dominum Bare, humiliter Elamus deponentes baculos 3 manibat. Consonat Hugo in sphculo ecclesiae cap. T. dicens: Nunc considera quod pleis hic baculos deponit, reclinatorta relinquit, caput detegit, Bani audit. Quae omnia uno versiculo
comprehendit Hildebertus lib. de mysterijs Misi, e Plebs baculei paniae s
at, retegitque caput . Qua igitur ratione a sanctis Patribus sancitum fuit, ut ad euangelium omnes adstantes surgerent & recti starent i eamdem introductum fuit, ut baculos deponerent, quibus ad sustentandum corpus homines uti solent. Baculos item depositos eamdem ob caulam a poenitentibus, cum ad confessionem accedebant, antiquus ordo Romanus docet apud Morinum lib. q. de Famiten. cap. I S. Omnes
369쪽
etiitem a Iurgere& stare dum legitve euangelium ritus antiquid urin est, ut tamquam serui ante Dominum se promphos & paratos ostendant ad exequenda mandata Dei quae in euangelio promulgantur. Cumque in aliquibus eeesesiis irrepsisset abusus sedendi, Anastasius Papa, teste
Anastasio in eius vita , constituit, ut quotiescunque sancta Euangelia reeitarentur, saeerdotes non sederent, sed eurei starent in signum reuerentis. Damnat Nicephorus Callistut lib. I a. hin. cap. 3 . morem helesiae Alexandrinae, in qua episcopus non assurgebat, cum eumfe-lium legeretur . Id veri, inquit, is nulla plane ecclesia antiquitu actum . nemo ori vidis, velaadiau. Et supra lib. s. eap. I 8. a Theophilo, qui cognominatus est Indus, multa refert apud Indos correcta fuisse, quae non rith agebantur, praesertim quod sedendo euangelium audirenaeontra placitum ecclesiae. Hoc de Theophilo narrat Philos orgius lib. d. in . Wre cap. s. ipsum summis laudibus efferens, utpote eiusdem cum uelo sectar Atianae,quod non satis aduertit Nicephorus, qui tacito ipsius nomine historiam eius exscripsit,& suae inseruit. optime de hoc ritu Ita
dorus Pelusiota lib. r.epist. I 36.Cum verus Pactor per adorandorum Eua geliorum apertionem aecedit, tam demum episcopas afargit, atque imi rati Mis habietum deponit: hinc nimirum Domio m i vim parioralis artu duce
ne Deum es herum adegelsignificans. Apud Graeeos enim non solum surgit episcopus ad euangelium, sed etiam omophoritim deponit, seruia tutem di subiectionem suam erga Dominum demonstrans, ut explicat Simeon Thessalonicensi. Ritus autem deponendi baculos diu mansit in ecclesia, nam Nicolaus da Ploue Presbyter Polaoniensis, qui clam
ruit an. t 3 . in expositione Mita ait: cum legitur euanielium, arma vel baculi deponuntur, in duum quod auxia doctrinam euangelicam paratifunt elei non armas sed alientia se defendere. Nunc milites Religiosi& equestris ordinis viri ens manum admouent, vel educunt de vagi na, cum recitatur euangelium, ut eo gemi testentur se paratos esse pro euangelii defensione viriliter pugnare & sanguinem effundere. Commendant in Polonis hane consuetudinem Matthias de Michouia Chromnicorum Poloni: Isi a. cap. I. Alex. Guaguinus in Miecislao Reges qui fidem Christi primus su sevit anno scis . & eum morem introduxit sci alij qui gentis illius historiam seripserunt. Antiquitus cum euangelium in ambone legebatur . erantque in templo pro viris & mulieribus Oea distincta, Diaconus vertebat se versus meridiem ad partem scili
me virorum: at nunc vertitur ad aquilonem, cuius mutationis causam
originem ex Missis priuatis processisse, in quibus sacerdos non in am-hone, sed in altari versus Septentrionem legit euangelium, sic Micrologiis explicat lib. de ecel.obseruati cap. o. stuod Presbteri ad legendum nave am nonseia meridiem venant, hoc ideo in leuisse credimus, quia aere ordo illi iniunxit in in ambonem ad legendam sicut Diacones ascend
reat, ubi necessaria ad massias potius quam ad femirumas se vcrure debem
370쪽
rmis. Nam iuxta ecclesastixam comaerudiuem ad altare letum, vias in diuersitas auditoram a praximat, qua tegentes magis in hane partem quam
in aham canarari exigat. Nasiquam in ramina, Pasii Retigissi ad aeret
rames ad salinam permittantur nare. Ad inram ver. earna atrarit habent Abram cum legant,angelium, via eum Iacrificant, ut in adae eraparte sint expeditiores adfuscipiendas abis ones, se ad conscienda aliaris Iacramenta. Unde ad avi nem magis quam ad meridiem vers videntaricum annuariant ea geham. Hiae itaque illa Marpatis emersis videtur, ut etiam Diacones in ambone contra Romanum Ordiam se ver an ad va Daem , pari eae se ad panem 'misarum quam masalarum ver ere non vereantur. aeua usurpatio iam ade. -truenusta ae ter que est ara didine teneatam Sed quia eret g peo tra ordinem ect re iis necta a d Ismensti rumor inus ruatariatis merita emaratur. Hine apparet quam venunsit, quod a nobis in hoc tractatu cepius inculeatur, multa hodie pro te te haberi in ius quae pertinent ad ecclesiasticas obseruationes, quae se sim ex abusu irrepserunt; quorum originem cum trecentiores ignorent svari s conantur congruentias de mysticas rationes inuenire, utra sapiscnter instituta vulgo persuadeant. potin isti ve scith Hieronymus ea origene dixit, ingenii sui adinventiones faciunt etaxsit sacramenta Lecto euangelio fidelex olim dixisse Aman Belath in explieatronea IT diuinorum ossiciorum cap. 3 q. de Durandus se,. q. cap. I . testes sunt quod iniam in Missa Morarabum, de in Regula S..Benedicti cap. tio praescribitur. Alentis item . P. Summe in traadeossit Missae,Periecto,
inquit, euangelio dira i usi reus Amen, di dicanr Faciai Maa De sperseuerare in d= Onaaesareelr.ba, die ut Deo gratias, signatiaremiae ionem pro bene eis Ianta doctrina ct iam Alatam. Nune dicimui, Da os risa chraso. Addit Alculnus eae in iis Romano Populum se, no crucis munire tune eonsueuisse, ut quod ex diuinis eloquiis ad salutem.
percepit sighatam sigillo crueis, atque munitum permaneat. Tandem ipsum euangelium tam . lebraius quam Diae iis osculantur, quia Olim uniuerto clero, omnique populo ad osculandum circumferri iporrigia subdiacono solebat in signum venerationis & communionis cum Domino Iesu Christode doctrina eius,ut Ionas Aurelianensis Ur gie docet in Praef. lib. t. de eultu imaginum aduersus Claudium Taurinensem. Sacra, inquis, religiosis visis insaacta ecclesia adhaeseruara ssi tame' apud te, Di perlecta S. Esanress lectione, as episeopo ves preMPieta, taeteririque fura viainis religi s codex in qua euangelr temo rec=ima ect muttiphrisiae nata Tener tuae. Sed hoc catara causa , MFiuiua -- iu/ esse verba eris stur, agimas e Libet enim euangeliorum typum
gerit Christi in eo loquentis, qua de causa idem liber in conciliis
honorifico apparatu in throno collocatur. Cyrillus Alexandrinus via
Apologia ad Theodosium id servatum seribit in Synodo Ephesina a