장음표시 사용
411쪽
diem intelligi debere , sed aliquam orationem actioni Mita insertati . Reueta tamen de canone ibi Gregorium loqui, ipse contextus epistoli euincit . Miras nugas de hoc Scholastico quidam scribunt, praesertim Eterodoxi Mi soliturgii cum manifestissimum sit in praedicta Gregorij epistola nomen Scholastici non esse proprium alicuius hominis, sed accipi pro viro docto & erudito, quales olim fuerunt qui scholis christianorum praeficiebantur , ut conuersos ad fidem erudirent. Augustinus tract. q. in Ioannem, Qui habent causam,st voluntsupplicare Imperatori , quarunt aliquem Scholasticum Iurasseritum, a quo sibi preces componantur . Salvianus in Praefatione libri de gliber. Dei, Id facere anni fisai, Ut Scolactici ac diserti haberentur. Hieronymus de viris Illustr. S rapion episcopus ob elegantiam ingen, cognomen Scholami meruit. Quia eunque autem fuerit ille Scholasticus, a quo canonem compositum indicat Gregorius, certum est antiquiorem fuisse Gelasio & alijs supra nominatis. Nee credendum Polydoro Virgilio , qui libro f. de Druent. rerum cap. Io. a multis Pontificibus compactum aiseuerat: licet enim aliqui paucula quaedam verba adiunxerint; ipsum tamen , ut ait Uigialius Papa epist. ad Eucherium, ex Apassotica traditi es cepimus. Co eilium quoque Tridentinum fef. aa. cap. g. constare canonem docet ex ipsis Domini verbis, ex Apostolorum traditionibus, ac sanctorum Pontificum institutionibus . Obseruandum nihilominus neminem ex
Pontificibus post Gregorium Magnum quidpiam addidisse aut immutasse . Hoc solum legimus apud Anastasium, quod sieuiente Leonis
Isaurici Imp. aduersus imagines & reliquias Sanctorum acerrima peris secutione, Gregorius III. oratorium aedificauit in honorem omnium Sanctorum, quorum reliquias toto orbe collectas in eo collocauit, ac ibidem eorum natalitia a Monachis trium Monasteriorum Basilicae S. Petri seruientibus celebrari praecepit, & a sacerdote in ipso Oratorio Missas agente hanc clausulam in canone post illa verba, & omnium sanctorum tuorum, dici instituit ri uorumsolemnitas hodie in conspectu tua
maia Eatis celebrator, Domine Deus nocter, in toto orbe terrarum. At hoc
specialiter pro illo oratorio institutum fuit, atque ideo ut notat Ualfridus cap. 22. non est canoni, qui generaliter dicitur adnotatum: cumque plura viderim Missalia M. SS. in uno dumtaxat haec verba adscripta reperi, quod extat in Bibliotheca Barberina cod. I 8s8. Idem Valseiadus canonem per partes compositum fuisse ex eo arguit, quia nomina Sanctorum in duobus locis posita sunt, quae lane leuissima coniectura fue suspieio est, nulla veterum Patrum auctoritate comprobata. Primam vero partem ex eo conijcit antiquissiniam esse,quia nomina Apostolorum non sunt eo ordine digesta, quo in emendatioribus euangelijs inueniuntur. Idque fortasse hac de causa euenisse putat, quia pars illa prius composita est, quam euangelia ad eam veritatem, quae nunc habetur apud Latinos, corrigeretur, cuius rei S. Hieronymum
412쪽
testem producit. Porro Canon pene ad verbum reperitur apud Ambro.sium lib. q. de sacramentis. Ailistor item quaestionum veteris Se noui Testamenti apud Augustinum te. q. qui quam q. se scribere testat tannis trecentis post elapsas Danielis hebdomadas, hoc est integro s eulo ante Gelasium, asserit mros. Melchisedech esse quidem sece dotem, sed non summum , Ut, inquit, in oblatione praesumant Antisi ites rin oratione scilicet quae incipit, supra quae propitio ae freno vultu. Alludere etiam ad Canonem mihi videtur Optatus Mileuitanustis. a. his verbis verre vos dicitis pro ecclesia toto terrarum orbe iussissem Sed his generaliter praemissis operis ratio postulat, ut singulas eiusdem Canonis
Prima oratio est, Te igitur Clementissime Pater, quam referens Hay- III. mo Halberstatensis in I. ad Timoth. cap. a. omittit haec verba supplicet rogamus, breuitatis caula, ut puto, nam extant in omnibus M. SS. Ad hanc respexit Uigilius Papa sic scribens in epist ad Iustinianum Imperatorem et Omnes Ponti es antiqua in osserendo surificia traditione depascismui, ut catholicam dem adunare , regere Dominus , ct caDedire toto orbe
digreetur. Et primo quidem offert Sacerdos pro ecclesia, deinde pro Papa. Haec tessera unitatis ecclesiae est, iv qua, ut ait Cyprianus epist.
6. ad Magnum , nonnisi concordes ct unanimes habitant: haec nota unionis membrorum cum capite, quia ut idem Cyprianus scribit viB. sa. est s s. cum ecclesia catholica ille communicat, qui cum Romano Pontifice consentit: & a Petri cathedra unitas sacerdotalis exoritur. Teste item Irenaeo lib. o. eap. 3. Ad Romanam Ecclesiam propter pom tentiorem principalitatem necesse est omnem conuenire ecclesiam:quia nimirum, vi serbit Augustinus epist icia. semper in ea viguit Apoctolica cathedra principatui. unde constat, inquit Pelagius Papa citatus ab Al- cuino, ab uniuersi orbis communione separatos esse, qui qualibet dissensione inter secta mysteria Apostolici Pontificis memoriam secundum consuetudinem non frequentant. Refert Nicephorus lib. I S. cap. a T. Acacium Constantinopolitanum primum omnium Papae nomen ( erat tunc Felix II. e sacris tabulis erasisse,quod nemo ante eum tentaverat, quamuis in eo throno plures episcopi haeretica labe infecti sedissent. Idem ausus est in ecclesia Alexandrina impius Dioscorus, pro nunciato aduersus Leonem Magnum anathemate. Episcopi quoque orientales eodem spiritu diuisionis imbuti Athanasium causa fidei persequentes, ut scribit Soχomenus lib. I. cap. Io. a Iulio Romano Pontifice recesserunt. Patres vero orthodoxi semper Papae nomen in Litur Eicis precibus commemorarunt; quod cum in aliqua Galliarum ecclesia fortassis pri termitteretur, id concilium Uasense II. pr cepit hac lemge edita can. q. Nobis iactam visum eae , ut nomen Domini Papae, quicunmq-e AF alica sedlpra erit, in notiris eccus3s recitetur. Ennodius Ticia
413쪽
symmachi videlicet, commemoratione cessatum esse asserit, dum haera Missarum solemnia celebrarentur, quo argumento ostendit ipsum,
non Laurentium, legitimum Pontificem fuisse. In Liturgia quae Marcinomine inscripta est, Paps mentionem ter fieri legimus, sed cuius aeui illa sit ignoramus. In Liturgijs Iacobi, Basilii, & Chrysostomi genera
lis commemoratio omnium episcoporum fieri solet hac formula: M mento Domine rectorum Patrem , eup ta ecclesia catholica sunt, y'
trum noctrorum ac vise reum, qui per uniuersum orbem orthodoxe admi
nistrant verbum veritatis tua. An vero primis seculis Graecia orthodoxamentionem fecerit Romani Pontificis, non liquet. Isaacius Habertus ad partem VIII. Pontificalis Graecoram obseruat. Ir. tunc putat Papam coepisse in sacris nominari, cum reliquorum Patriarcharum mentio
fieri coepit, cuius coniecture nihil habeo quod opponam, nisi alsquid certius elucescat. Nunc teste Arcudio lib. g. cap as. Antistitum mentio a Grycis hoc ordine fit. Presbyter pro suo episcopo orat, episcopus pro Archiepiscopo seu Metropolita, is vero pro Patriarcha: Hunc autem orasse olim pro summo Pontifice addit Areudius nullum afferens
restimonium ad suae sententiae confirmationem. Testatur Haberius in
quibusdam exemplaribus Liturgit Chrysostomi tes hie verba, Nicomta, sancti Mi uniuersatu Papa longasni tempora, quq vivente Nicolao
primo ab aliquo Patriarcha addita putat. Habemus autem huius rei antiquius menumentum in Diuali sacra Constantini Pogonati Imperatoris ad Agathonem Papam concilio sexto pr fixa, in qua asserit se Patriarebis illarum partium restitisse postulantibus ut nomen Paps 1 Diptychis expungeretur, donec eorum, qui inter Romanam&Constantinopolitanam sedem controuersa erant, inquisitio fieret & satisfamistio. Hinc quoties actum est de unione veriusque ecclesit, id semper inter ettera stabilitum fuit, ut nomen Pape in sacrificio recitaretur Petiit hoc a Michaele Pavologo urbanus I U. ut seribit Nicetas is, S Hoc idem exegit Gregorius X. teste Nicephoro Gregora, qui facti x fert concordiam sub certis conditionibus, quarum prima fuit, ut in sacris hymnodijs Papae mentio fieret cum quatuor Patriarchis: quam conditionem adimpletam fuisse narrat Gregorius Pachymeres in hist ria nuper edita ex Bibliotheca Buberina lib. s. cap. ra. duo asserens subsecuta esse ex aduentu legatorum pacem factam referentium, Patri archi schismatici exauctorationem, & publicam Pape in sacro comme morationem. Celebrata enim synaxi die prima Augiusti, mentio Pan proprio loco per diaconum facta est. & Gregorius summus Pontifex Apostolid ecclesit ae oecumenicus Papa proclamatus. Ducas quoque in historia Bytantina cap.36. ce ebratam ait Constantinopoli Liturgiam in magna ecclesia anno I sa. pr sente Isidoro Cardinali Legato, tria, qua Nicolai Papi facta est commemoratio, plerisque repugnantibus, ct a sacris donis abstinentibus ob itiitam concordiam cum Latinis, quos
414쪽
aeriter perstringit Dueas, eosque merito ait in Turearum manus de uenisse. Summo Pontifici singulae ecelest proprii Antistitis commem rationem subiungunt, quae in omnibus M. SS. sacramentorum libris,
Addunt Graeci nomen Imperatoris . .& aliquot Latinae eeclesiae no- IV men Regis ex Apostolica traditione , praecipiente Paulo I. ad Timoth. eap. r. vi fiant orationes pro Regibus, & omnibus qui in sublimitat sunt , idque etiam pro infidelibus, quales erant qui Paulo vivente regnaban t. Sacrifiamus pro a te Imperatorii, ait Tertullianus ad Scapulam cap. a. sed Deo nostro et v i , sed quomodo pracepit Deus, pura prege. te in hoc argumentum fusius prosequitur in Apologetico cap. go. Os i. sic etiam Arnobius loquitur lib. q. contra gentes. Noctra cripta carignibus meruerunt dari cur immaniter conuenticuti dirui P in quibus stim
mus oratur Deus, pax cunctis et venia pessulatur, magiBratibus, exercilitas , Regibus, familiaribus, inimicis, adhuc vitam detentisis, s res lutis corporum GHIione. Sic Dionysiui Alexandrinus apud Eusebium lib. v. his l. cap. II. Nos nam Deum rerum omnitim opificem, qui Ual riano Si Gallieno sacrati simis Augums imperitim tradidit, colimus se ad ramus. Utile continuas preces o erimus pro imperio illorum,in Pasite O in-eoncusum permaneat. Sic Origenes lib. 8. respondens Cella qui Christianos hortabatur ad gerenda bella pro Impcratore . Laboramas, inoquit, pro imperio Romano, dum iuste viventes vota pro eo facimus. Et supra iam dixerat nos ferre auxilia Imperatori,sed umina, idque Apostoli monitis obedientes, Cononant lustinus mar r solet. a. Melito Sa dianus in libro pro citristianis ad Antoninum Imperatorem , quem laudat Eusebius lib. q. 1 .cap.,26. Athenagoras in fine suae legationis. Imo etiam pro Constantio Imperatore haeretico Liturgicas preces habitas
testatur Athanasius in apologia ad ipsum Constantium . Quod si pro impijs & infidelibus in sacris conuentibus deprecationes fieri consu uerunt, quanto magis pro christianis&orthodoxis p Ita lib. s. arguit
OptatusMilc uitanus dicens, Merito Paulas docet orandum esse pro Regibus est Potestatibus, etiamsi talis est Imperator, qui gentiliter viseret. uanto magis quod ChrisDanus , quanto qnod Deum timens, quanto quod religiosus, quanto quod misericors e Sequitur, et omnibus Orthodoxis, atque catholicae es Apostoli a fidei cultoribus. Quae verba desunt,in antiquo Ordine Romano , de in libro Sacramentorum S. Gregorii M. S. Bibliothecae Vaticanae Palatinae cod. gys. itemque in vetusto Missali Vaticano cod. o. Eaque superfluo poni notat Micrologus cap. I p. Nam ordo, ait, Datim in sequenti Uersu, ubi dicitur Memento Domine, nobis concedit,
Ut omnium Livoram commemoremus ques unque Voluerimus. Et cap. a .
describens canonem ea omittit, scquutus nimirum ordinem Roma .
Dum, in quo non extant. Sed merito addita eme, nec superflua censeri ex eo euidens fit, quod per ipsa omnes fideles vivi generaliter comme-
415쪽
moranturi at in sequentibus Memento simiae osserentium dumtaxat commemoratio proprie fit, de ibi olim ex sacris tabulis quorumdam nomina legebantur , ut mox videbimus. Ita sane Alcvinus. Oram dicii r Memento Domine famulorum familarumque tuarum, delaedes brevitur,& omnium circumstantivir va re tam em quod ea iquidam locus sit, ubi aliquisiet specialiter nominatis, etiam caeterorum Mat fictum in recusia commemoratio adiungatur. Immiso liberum in Samcerdoti quos devideriserit peculiarii r nominare . Ani cert/ illud ab antiquueB obseruatum, vi ibi asseremium nomina recitarenta . v. Post illa verba es omnium circamctantiam, siue circumadstantium saddunt quidam libri omniamque Fidelium: sed omnino reis etenda haec additio tamquam superflua: nam in fine praecederitis orationis praemissa est pro omnibus fidelibus depreeatio illis verbis , ct omnitas orthodo reis. In alijs codicibus post eadem verba es omnium circumrantium, haec
addunturi Et raram quorum nomina ad coismemorandum conseram mus ,
ac superscrum altare tuam scripta adesse videntur. Haec autem suspicor iubstituta a quibusdam nominum recitationi, postquam praetermitti coepit, ut saltem generalis eoruin mentio fieret, pro quibus orandum erat, posita super altari charta, in qua singillatim omnes descripti tam rent. Haec formula orandi per verbum Me-eato extat in omnibus Li turgiis Iacobi, Marci, Basilii, Chrysestomi, & aliorum, & in quibus dam saepius repetitur: quod a sentiis patribus sapientissime constitum tum est, nam ut ait Augustinus, meminisse Dei adiuuare est. In quibusdam M. SS. priusquam sacerdos pro alijs oret, hanc pro seipso orationem praemittit. Memmio mei quas ct miserere, licet hac indu . tibi
sancte Pater omnipotens, aterne Deus, meis manibus osserantur scri scia squi am inuocare nomen tuam Adiuisum. Sed quoniam in honore, laude, O
memoria Dr fissimi dilecti Fib rei Domini Dei nasi Iesu Chris
raniar , sicut tacensam in conspecta diaina male Baiis tua cum odore si betatis accredantur. In Missali Uaticano num. o. oratio incipiens Me mento sic concepta est. Memento Domin amulorum famularumque Fu rum s quorum commemorationem agimus, es qui nobis bona fecerunt , se exide eleemosvis suis commemorauerunt loca fanctorum , es qui nobis ea esssunt, es qui se nomis orationitas commeadauerum , s pro quibuI arare polliciti fumas. Retributor omnium bonorum retribuat illis bona in vitam aeternam. Et omnium circummuriam. Eadem fere formula reperitur inis Missali Palatino eiusdem Bibliothecae vaticanae num. a yy. Mementa Domine mei peccatoris Oresimi in bonum alemum: & omnium quorum et eleemesaea usui, es quorum confesseomem peccatorum audiui, O Merum magu/ is memoriam familiaritatis Psyi , ct qui mihi amicitia vel e gnatis e iungantur, erram itioram qui mihi emendabiles inimici fuat i se famulornm Amalarumque 3Maruis dee. In Missali Bibliothecae Barbe naenum. I 8s8. post illa verba primae citationis Aristo dica fidei cutiorum. - hate Disitire et brum Cooele
416쪽
haec subduntur. Mihi quoque indiqni fimo famulo tuo propitius esse digneris , ct ab omisibus meis de oram o ensionibus me clementer emundare di- inare. Et immediate sequitur Memento, praemissa hac inscription , Petitio fecunda . Recita nomina . In multis post memento haec vox parenthesi inclusa vel minio exarata legitur, Nomina, quia videlicet hoe i co nomina recitabantur. In alijs vel diruerso charactere,vel in margine scriptum est: Hie recitantur Nomina. In Mimali eiusdem Bibliothecae Barbarim circa annum so o. conscripto num. Ja6. post verba Et nota deuotio, haec interseruntur, Mihi quoque indigno mulo tuo peccatori propitius esse dignare, ct cum his omnibus me a canctis emunda de mi, pro quibus tibi osserimus m. In alio quod erat Cardinalis Bessarionis in margine e regione verbi Memento scriptum est Bessarionis Episcopi, Theodula matris eius, Georgy , O Basib. Haec verba Pro quibus tibi osserimur, desunt in antiquo Ordine Romano, & in aliquot M. SL eaque omittit Micrologus cap. a t. & superflua esse ait cap. 2 3. quia in antiquioribus& veracioribus sacramentarijs offerentes non niti in tertia persona reperiuntur. At non esse superfluas, ut alias rationes omittam, usus omnium ecclesiarum euincit. In libro Sacramentorum saepius laudato ante annos nongentos seripto Dominica tertia Quadragesimae, in qua fieri olim solebat Serutinium electorum, fit specialis mentio suscepto. ruin his verbis et Memento Domine famulorum mularamque tuarum, qui electos tuos fascepturi fani ad sanctam gratiam baptismi tui t se recitantarnomina virorum O mulierum, qui imos infantes fuscepturi furest . Quo vero tempore omitti coeperit haec nominum recitatio, incertum est. Remigius Antisiodorensis, qui vivebat anno Christi scio. lib. de celebri Micsatuin, etiam hodie, inquit, Romana Ecclesia recitat nomina ex Diptrchi, Auctor item Micrologi, quem post annum io8 s. claruissu ex eo apparet, quod Gregorij v II. & Anselmi Lucensis meminerit, recitanda nomina monet post Memento, sed non die Dominico . Idem mos recrum eandi nomina in sacrificio vigebat eo tempore in Monasterijs, ut patet ex Uictore III. Rom. Pontifice olim Desiderio Abbate Mostis Casini M. I. Dialogorum, ubi refert miracula Ioannis Lucensis Praeposti Monasteri j. De ijsdem nominibus agit Honorius scriptor
XII. seculi in Gemma animae lib. X. cap. Io . ea tamen ratione ut satis clare indicetiam tunc illam reei- ltationem in desuetudinem abire coepisse. Cur vero die Dominico nomina non
recitarentur, fateor me ignoraro
417쪽
Dipticis quid int, & quot eorum genera, qui usus. In
scripta eis nomina et tuorum , defunctorum . De solisi, vivis hic agitur . cur fiat in canone quorundam Sanctorum commemoratio. uadam notatu digna de Cosma , Damiano. Diuersistasse mores e clesiistim in hac sanctorum commemoratio. , , . De oratione Hanc igitur oblatio, nem , ei que variis formulis Hud Antiquos.
Ovoniam de Dyphchia ope mentio facta est , & oratio quae
mmemis incipit in quibusdam Missalibus M. SS. Oratio sum opimcha inscribitur, explicare hic breuiter oportet, quid ea sint,& quis eorum in sacris usus fuerit. Diptychorum nomen a P chis id est plicis derivatur vade Dip cha tabulae sunt, qui duas habent Plicai , cle. quibus, earumque profano usu plura ex sithnicis scriptoribus congerit Heribertus Roseueydus in Onomastico ad vitas Patrum. Erant & Triptyche atque Pentaprychaariplices nimirum & quintupliaces tabulae . de quibus Turnebus h.. s. Aduersam cap. a J.Publica ctiam ratiocinia Polypthycha a Graecis dicta asserit Gothoseedus ad L a.de disecussoribus lib. Io. Goduis, quod illae chartae multas plicas haberent:quae vox a Gregorio Magno o, Indis. a. a Cassiodoro h s. iv. o. a Marculserin FotinuIis, de ab alijs passim Latinis scriptoribus eqsensu viuurpatur. Inuenio autem tria fiuisse genera Diphcliorum siue t tabularum, quibus nomina in singulis eccles ijs tu scribebantur. Primuem erat peculiare episconmun , eorum praesertim qui illam ecclesi m rhxerant , duminodo probitate ac sanctis moribus claruissent. Secundum vivorum, in quibui eorum nomiua descriptd erant, qui ad Iac viventes dignitate aliqua, vel beneficiis illi ecclesiae collatis conspicui, vel ut titulo benemeriti erant. In his primo loco Roinaqu3 Pontifex, tum alii Patriarche, & proprius Antistes, ac reliqui clero adscripti recens bantur: postea Imperator, Principes, Magis tus, & populus fidelis. Tertium erat mortuorum, qui in cathodica communione decereerant, usum vero Diptychorum, eorumque lectionem intra Missarum solem, nia vel ab Apostolis, vel ex illorum institutione seu traditione ab im
418쪽
nominum recitatione ex pristis Patribus allata sunt. Quod autem spe.ctat ad primum genus pro solis episcopis cum opinione sanctitatis vita functis, eam inscriptionem speciem quamdam habuisse canon illationis
seu beatificationis fidem facit Dionysius in theoria capitis tertij ecclesi
Hierarchiae. Sacrarum, inquit, tabularum recitauio depradicat ai, qui fas cte vixerunt, se ad Uudisse vita perfectianem conmmer perameerum . Nos quidem raram maeratione ad beatis um illam Araiam quietemque deformem adhortando ac manu cendo: illos vera ceu visenetes celembrando i quippe Di Theologia decet, nequaquam mortuos, sed ex morte ad
vitam diuinliseream translatos . Ideo Ecclesia solicite semper cauit , nosanctorum episcoporum nomina ob quorundam prauorum hominum calumnias, vel ob errores proborum e sacris Diptychis expungerentur.
Haec enim expunctio poenas erat illis solis irrogata, qui vel a fide des cerant, vel ob aliquod crimen a comunione Fidelium abstenti erat.N tae sunt diuturni altercationes de Chrysostomi nomine in D tycha re ferendo, in quibus ipsum scribere multi renuebant, eo quod a The philo Alexandrino exauctoratus, tametsi iniqua sententia, di non a solutus mortuus esset: qua de re rescribens Theodoretus lin s. hinam cap. 3 . ait episcopos Occidentis non prius cum episcopis Aegypti, Orientis, Bosphoris, & Thraciae communicare voluisse quam nomen illius sanctissimi viri in tabulas defunctorum episcoporum renitissent. Et quidem S. Cyrillus Theophili nepos de in Cathedra Alexandrinu successor diu renuit Chrysostomum recipere, ut ex eius de Attici literis constat, quarum partem Facundui Hermaniensis . integras a tNicephorui lib. I . sed tandem cessit, eumque recepit, ne gratiam dicommunionem Romanae Ecclesiae amitteret. Ex eodem more Adrianus II. in epist. commonitoria ad synodum Trie assinam episcopis ma dat , ut decessorem suum Nicolaum Papam Apostolicae recordationis in Diphchis ecclasiarum scribi, di nomen eius inter sacra Missarum solemnia recitari faciant. Plures occurrunt similes historie in actis Comciliorum , &in epistolis veterum Patrum. Nec talum Episcopi, sed etia Oecomenaea concilia Diprychis inscripta sunt. In synodoCpolitana sub Mennain. v. s pius a fidelibus conclamatum est, ut Dip eha po
tarentur ad ambonem. Quatuor onodos Dip tychis, Leonem episcopum Romanum Dipt chis, Diri cha ad ambonem , nempe ut publice legerentur, di populus audiret nomina quatuor synodorlim & Leonis Papae, & Macedonii,atq; Euphemii restituta. T Nom aure Dipyctarum oucurrit omnis multitudo cam magno Mentio circamirca vitam in eum lecta fuissent a Di cano appellationes sanctaram quatare o rumodorum, O sanctae memoria AOchiepiscoporum Euphem S Maced me et Leania, voce magna iures clamarunt, maria tibi Domine, est 'O hoc cum omna madectia completa fuit
cum Deo Dialis Lit,etia Iustinianus item Augustus in epist ad Epiphanium Cpolitanu', quam Codici inseruis L. v. de summa Trinitate S. s. ait
419쪽
uit: Nacta ructra am turbet spe vana innixus, quasi sag eontrarium e cruor conrali fecerimui, aut faciamus, aut eri a quibusaeam permittamus, ani aboleri eoruniam Daesorum quatuor conciliorum piam memoriam mota a Dipitchia sumneamus. MCaeterum cum de Diptychis sermo est, id minime praetermittendum, quod praeter tabulas quae sola nomina in ecclesijs recitanda complectebautur , aliae erant ab his diuersae, in quibus omnium , qui ad
baptisinum accedebant, nomina describi solebant. am tabularum seu Diphchorum diuersitatem quidam non attendentes existimarunt omnium prorsus fidelium nomina intra sacram synaxim a . Diacono lecta fuisse. Atqui hoc absurduin omnino est, Fide enim iam propagata &euersa idolatria ad eam recitationem nec menses nec anni suffecissent; praestatim in ciuitatibus, quq innumerabilem populi multitudinem , eontinebant. Delectus itaque habebatur, &in Diphchis tam viventium quam defunctorum, quae publice in ecclesia recitabantur, eorum tantum nomina notabantu r, q u i inter caeteros aliqua jeciali nota pr*eminebant, facta de reliquis generali commemoratione. Iacobus Goarinuarijs lectionibus Liturgis Chrysostomi pag. y . ex codice M. S. ducentorum & amplius annorum Bibliothecae Christianissimi Regis
hanc breuem exhibet formulam commemorationis vinorum. Memenn met, ct cancrarum , ct cunctarum. Ioseph fanctissimi dr o iuersalis Patriarcha, nempe Constantinopolitani, nomen enim Papae scriptor schi maticus omisit, Philothei Alexandria, Marci Antiochiae, Theophili Hierosit morum, est pro asserente Domino Deo sancta dona N. honorando Sacerdote , Sacerdotum etiam iactantium, venerandi Presburi , mini Beri
in Chris , O omnis scri ordinis raditu. Pro falute, victoria , peramanentia deuotissimarum es ChriIIam diligentium Imperatorum nossi rarum et dem iissima es tarictum amantis Dominae noctra meomenes monialis i deuotissima et Chrictam amantis Domina noma Eugeniae Manialis r deuotissimorum Chrictum diligentium Imperatorum notirorum Ioannis dr Maria. Pro pacees eos Bentia inius Muaedi, O sanctarum Dei ecclesiarum: pro redempti ne fratrum noctrorum captiuorum et prosperitate es Amitate Chrictum dii gentis exercitus et re ui populifalute cunctorum es cunctaram. Porro haec formula contractior est, alias autem ampliores esse non dubit De Diptychis mortuorum insta agam. viiii autem dicuntur offerre pro PDisque omnibus, pre redemptione animarum suarum, pro se statis, incolamitatis suae et memorig Sanctorum communicantes & eos venerantes IEcclesia enim, quae militat in terris, cum ea communicat, quae in Coelis triumphat. Usus autem commemorandi B. Virginem & Sanctos ii in Missa omnium ecclesiarum immemorabili consuetudine comprobatur, ut patet ex earum Liturgijs . Cyrillus Hierosolymitanus sacram synaxim describens Cathech. U. Mys agogica asserit Sacerdotem memoriam in ea facere SS. Patriarcharum. Prophetarum, Apostolorum ,
420쪽
Martyrum , ut Deus orationibus illorum & depreeationibus suseipiat preces nostras. Augustinus lib. de virginitate cap. s. Fidelibus , inquit , notum e B, quo tuo Mari res, O quo de ncta sanctimoniale, ad altaris Acramenta recitentar. Idem trin. 8 . in Ioannem, Meo ad mensam Domini moli Martyres commemoramus , quemadmodum alios, Mi in pace requiescunt, ut etiam pro eius eram i , sed magis in ipsi orent pro nobis, vaeorum vectigies adhaereamus. Et sem. II. de verbis Apostoli:, Mari res eo Deo recitantur ad altare Dei ubi non prostsis oretur et pro careris autem commemoratis de ctis oratur. Agit de hac Sanctorum commemoratione apud Gricos Nicol. Cabasilas in exposit. Liturgia cap. 3 e. Maronitae in sita Missa hanc ipsam commemorationem sic peragunt. Memoria
Stataris quae eu erga nos recordamur in hoc momento. Dem patris notiri Adam , O matris noctra Eua, Somnium homin quiplacuerunt ante Deum ab Adamo usque in hodiernum die cienter autem es nominatimsncta eroadabilis Virginis , ct in omni tempori bearagenitricis Dei Mariae , di Pr phetaram , Apoctolorum, Mari rum, Confessorum, Iuctorum, Sacerdotum, Patram finctorum, O Doctorum , Rectorum, Religiosorum, dr omnium Virginum , ct Sancti N. supra cuius altare osserimus.
In canone Romano post B. Virginem & Apostolos , Martyres duo- III. decim nominantur. Confessorum nulla fit mentio, vel quia Martyres passionem & mortem Domini, quae in hoc sacrificio repraesentatur, e fuso sanguine imitati sunt: vel quia canon editus est, antequam Confessorum memoria celebraretur, de quibus silent tribus prioribus sc-culis ecclesiastica monumenta. Quarto vero Gregorius Nyssenus Bas-lii laudes celebrauit in die anniuersaria obitus eius, Gregorius quoque Nari amenus Athanasj. Obijt eodem seculo Martinus Turonensis,cuius festiuitas statim coli coepit, ut alibi notauimus, & ideo soliis ex CH fessoribus ossicium proprium in vetustissimis Breuiarijs habet, quia ipsi
primo publicus ab Ecclesia cultus tributus est. Cur autem Lini, Cleti, Clementis ,& Caeterorum potius quam aliorum mentio fiat, euidens ratio assignari non potest, & fortassis non una& eadem omnium & singulorum est. Porro omnes, qui hic nominantur, vel Romae passi sunt, vel in locis Romano Patriarcnatui immediate subiectis: ex qua consideratione haesi diu anceps, nesciens qua de causa soli inter orientales Cosmas ti Damianus Arabes , & in Aegaea ciuitate martyrio coronati hoc loco recenserentur. Sed tandem inueni tria fuisse paria sanctorum eiusdem nominis Cosinae & Damiani: unum Martyrum in Arabia, alterum Confestorum in Asia, tertium Mar rum qui Romae martyrium surrierunt. Extat de his ex M. SS. graecis syntagma historicum Viennae in Austria editum, interprete Simone Vuangnerechio. Arabum mem ria in Menatis legitur die XVII. Octobris , Romanorum I. Iuli j, C stilorum I. Nouembris. Quomodo autem Latini solos Arabes colant