장음표시 사용
421쪽
dis XXVII. lepimbris, qua Romano Mart logio ens pla-nm modo con visa iiis horum orimum acta, de quid In notis eius diei cauerit Barum in Tudite pertractae RCmoldus Dehi, ius in re attonia Apologetica praedicto Symagmatismiam. Cressibila eae amissa sui acta Romanorum, & per ignorantiam seu negligentiam substisinos Arabes , quonam MFo illa or fuit. Omnes pmfessione Medici tu runt , & dicti Anargyri, quia sine pratio aegrotos curabant. Ex qua ' fesssonis,& nominum fimilitudine facile aevinuocatio & eonfii oriri potuit. Agit etiam de his Florentinias in ino Martyrologio ad diem xxv II, Septembris, ubi optime aduertit Romanis in Urbe dicatam ecclesiam, eorumque Natalitia tum in veteri Lalendario, tum in libro Sacramentorum S. Gregorii v. xu Octobris in pta fuisse. Et hos proculdubio esse censeo, qui m canone nominantur. Ambrosiani post Apostolos addunt Xystum, Laurentium , Hippolytum, Uineentium , Cornelium, Cyprianum, Clementem, Chrysogonnm, Ioannem& Paulum, Cosmam & Damianum, Apollinarem, vitalem, Nadarium& Celsum , Prothasium & Geruasium, victorem, Naborem, Felicem . & Cali merum. In libro Sacramentorum Petauiano poli nomina
Cosmae & Damiani hale addita sunt, Dionysi , Rustici, de Eleuterij,. Hilarij, Martini, Augustini, Gregorii, Hieronymi, Benedicti. In Codice Bibliothecae Vaticanae Palatinae paris antiquitatis cum superiori adduntur nomina Hilarii, Martini, Augustini, Gregorij,Hi ronymi , Benedicti, & manu recentiori vuldarici, Adalberti, Codex item Vaticanus num. yy a. addit Donatum, Hilarinum, Laurentinum,& Pergentinum. Et alius num. et O. Hilarium, Martinum, Augustinum, Gregorium, Hieronymum, Ambrosium, Benedictum, Isidorum.
Eadem nomina Hilarii, Martini, Augustini, Gregorii, Hieronymi, &Benedicti leguntur in libro Sacramentorum, quem edidit Menardus. At haec additamenta particularium ecclesiarum fuerunt: nam ordo R manus eos tantum Martyres admisit, qui in hodierno canone sunt,confessoribus semper exclusis. Quare nonnulli haud temere existimaruue I ucam di Marcum euangelistas non esse in canone, quia dubium est an fuerint Martyres. Adiungunt aliqiii Codices nomen Sancti, cuius
et diu festiuitas celebratur quod ea Liturgihi Basilii &Chrysostomi de
sumeu est. Refert etia Matthius Paris in vita GulielmiAbbatis S. Albani interrogatum Innoeentium IIL an liceret addere in herem Mife n men illius Sancti, euius corpus in ecclesia requiescit, respondisse id fita dignum iurique consonum videri. Sed nihil addendum esse iam supra
ostensem est. IV. Insequenti oratione, Hanc igitur ollati-em, rogat Deum Saceidos, ut ablationem ipsius, eunctaque familiae suae, omnium videlicet assi.stenti irin, qui olim oblatis muneribus, nunc meo & animo offerunt splacatus accipias: tum pacem perie in praesenti seculo, ereptionem a Perpetua
422쪽
perpetua damnatione, &aeternam patriae felicitatem. Haec autem ver ba , tamque nomos in tua pace dissonat , cum reliquis usque ad finem orationis addidit Gregorius Magnus, ut referunt in eius vita Ioannes Diaconus & Anastasius. In festiuitatibus Paschae & Pentecostes fit specialis oblatio pro renatis ex fonte baptismatis, quae in omnibus antiquis codicibus extat. In vetustissimo autem sacramentorum libro Reginae Suetiae specialis intentio saepe in hac oratione exprimitur, propter quam sacrificium offertur. In Missa Dominicae tertiae Quadragesimae pro scrutinio Electorum .
Hanc igitar oblationem Domine Ut propitiusfuscipias deprecamur, quam tibi offerimas pro famulis etfamulabus tuis, quos ad aternam vitam es is
tum gratia tuae dinumerare, eligere, atque vocare dignatus es. Et re
citantur nomina Electorum, & postquam recensita fuerunt, dieis. Hos Domine fonte baptismatis ivnovandos spiritus tui munere adscramentorum moram plenitudinem poscimus praeparari. Porro hic nStandum quod in Memento huius Mulla recensentur nomina susceptorum, & hoc loco nomina clector tun . Feria U. in coena Domini. Hanc igitur ollationem Domine cunctae fa miliae tuae, quam tibi osserunt ob diem ieiunidi caenae Dominicae , in qua Dominus nouer Iesus Christas tradidit discipulis suis ereporis se sanguinis sui
aeraria celebranda, quasum s Domine placatus intende, ut per multactirricula annorum salua , incolumis munera tua tibi Domine mereatur
erre; diesque nos ros cte. In Missa de Pascha annotino , quam festiuiatatem, qui in Paschate baptismi gratiam susceperant, anno sequenti e
Iebrabant , die anniuersaria suae regenerationis . Hanc igitur oblationem famulorum famularumque tuarum, quam tibi osserunt annua recolentes mPAerta , quibus eos tuis adoptactis regalibus infritatis, vasumus Domine
placatus intende, pro quibus supplices reces e undimus , ot in eis se collaia cui odias, di promissa beatitudinis praemia largiaris I diesque no gyros . In dedicatione nouae Basilicae. Hanc igitur oblationem famati rei vel famula tua illius, qviam tibi osserunt hanc dedicantes ecclesiam, quaesumus Domine placatus accipias, nostrassae preces dignanter exaudias i simi Wali tui aperti super domum istam die ae nocte, templumque hoc in honorem Beatorum Martyrum tuorum illorum, ves illarum Sanctarum , se Conme forum Acris maseries institatum clementissimus dedica, miserator illastra, propitiassplendore clarifica . Cunctamfamiliam tuam ad aula huius suffragia concurrentem benignus exaudi, eiusdemque condisorum omnia desideria cordis complacita tisipias adimple, votirique responde. Augmenta eis annos vita es temporam felicitatem, ut per spatia longaeua uiuentes melioribus omnamentis studio eorum lacu iste refulgeat: di que nostros.
In natali consecrationis Presbyteri, qualiter sibi Missam debeat e lebrare. Mos enim antiquorum fuit singulis annis diem recolere suae ordinationis, seu Professionis quoad Religiosos , qui ritus in sola die . Ddd a anni-
423쪽
anniuersaria consecrationis Episcoporum hodie remansit: de hune diem
natalem vocabant, diem vero natiuitatis ex utero matris natalem genuinum nuncupabant. Hanc igitur oblationem quam iiij ossero ego mas famulus hodie, ob diem quo me nullius dignum merui , sed solo tuae miseri-eordia dono ad hanc iocum perducere Aratus ei Presburis, quas placatui, accipias: di que nostras. . t
In 'onsecratione sacra virginis, quae in Epiphania, vel secunda feria Paschae, aut in Apostolorum natalitio celebratur. Hanc igitur sil tione famula tua quam tibi ossem ob diem natalis sui,in qua eam tibi faciani Dcro velamine protegere dignatus es, quaesumus Domine propitiatas sanct sica , ut tibi Domino , ac sponsoso venienti cum lampad uo inextinsui si
In Missa pro his qui Agape faciunt. Hanc igitur oblationem Domine famuli tui illius, quam tibi ossera cum iustis eleemos ni uis,quas in pauperet tuos operatur, ut placatus fuscipias deprecamur, pro quo maiestati tua Dp
plices fundimus preces, ut ad cias ei tempora vita, ut per multa curricula annorum latus tibi inpaveres tuos hae operetur, atque annua tibi vota Seres
Pisat In trigesimo vel annuali nuptiarum. Hanc igitor oblationem amu ram tuorum, quam tibi oferimus ob diem triges mum vel annualem, qua eas iugali vinculosociare dignatas es, Ut placatus suscipiat deprecamur, praestabus tremenda pietati tua supplices fanaeimus precesi vi pariter bene F ci d fenescant, O videant fluos filiorum suorum et que in tertiam ct qua viam progeniem, et te benedicant omnibus diebus vitae suae . In natali genu imo . Hanc igitur oblationem famuli tui illias, quam tibi eri si di m genuinum natali ui , quo eum de maternis visceribus in hune mundum nasci iusini ad reco scendum Deam visam de verum, vi placam ius fascipiat deprecamur: pro quo male Nati tua supplicet fundimus preces,ut addicias ei anaeos es tempora vita , in per multa curricula annorum latus tibi hac Aa vota perspisat, atque ad optatam perueniat senectutem, O te benedicat omnibus diebus vita sua. . Pro defuncto. Hanc igitur oblatione emittitis noma quam tibi ossem rimas pro anima famuli tui illius, quaesumus Domine placatas intendes praquo maiectati tua supplices fundimus preces, meam in numero sanctor minorum tibi placentium facias dignanter adscribie diesque nomet, O
Sunt & alia multa eiusdem generis in eo Codice , sea haec in exem plum allata lassiciunt.
424쪽
De consecratione, ei aim fornia , ritu, Olim Fideles post
verba consecrationis remn ebant Amen. Mosel uandi sacramentum antiquissimul apud Gracos, otiandoc verit apud Latinos. Explicam tur reliqua usque ad commemorati nem desunctorum. Error Gra
corum schismaticorum pera Fringitur . Latini ab
ACcedimus ad consecrationem, cui praemittitur haec oratio, aeum I. oblationem &e. quq a Paschasio lib. de cov. sano chrim eanua. sic explicatur. Rogamus h uec oblationem benedictam, per quam nolbenedicamur: adscriptam, per quam nos omnes in caelo adscribamar i param, per quam in visceribui Christi censeamam rationabilem, pre quam a Dctiali sensa exuamur et acceptabilemque facere digneturi quaranas edi nos per hoc quia in nobis displicuimus, acceptabiIes in elai unico Filio M. Haec Pasichasius sub Augustini nomine citatus a Gratiano de consur. AB. E. ea Ia. de . S. Thoma g. P. qu. 83. ara. . Reperitur hic ipsa oratio apud Ambrosium lib. . de sacram. cap. i. Tum ait Sacerdos, stat pridie quam taeteretur, accepit panem , di quae sequuntur,& possit in persona Christi formam ipsam proferre, qua idem Dominus & Saluator usus est in hoe sacramento conficiendo. Obseruat Innocentius lib. q. mcteriorum Missaeap. s. tria hic commemorari, quae non sunt in euangelio, videlicet et satis oculis in ca lum r & in calicis consecratione aterni testamenti, Acmcterium fidei: quae tamen asserit addita ex Apostolica traditione. Ualfridus & Micrologus opinati sunt ab Alexandro Papa additam hanc clausulam, Qui pridie: sed rectius sentit Aleuinus etiam Apostolis in usu fuisse. Extat autem in Liturgia Iacobi & Clementis, & apud Ambrosium lib. de Sacramentis. Christum autem, cum fratias Patri acturus erat, oculos in coelum elevare consueuisse, notum est ex euangelior nec dubitare licet, quin eumdem ritum in hac maxima actione seruauerit, sicet non scripserint Euangelistae. Forma consecrationis panis in Liturgijs Gucorum hie est: Hoc ect corpus meum, qard pro volis frangitur; .
425쪽
ritumi addunt Iacobus & Marcus , est datur siue dictribuitur, in remissisisnem peccatorum . In Missali Moetarabum, Hoc est corpus meum, quod prohobis tradetur. Integra sermula, qua vinum consecratur ex Euangelistis accepta est , his vocibus additis aterni et mycterium fidei: quae in I. iatur js Graecorum nou ex tene. In Missali Moxarabum sic concepta est. Hie eLI calix noui tes amenti. in meo sangui ie , qui pro vobis O pro multis undetur in reniissionem peccatorum . In L iturgia Iacobi, Hie eLIsnguis meus nam teria menti, qus pro vobis S multis essunditur S Givir is remissi nempeccatorum . Apud Basilium & Chrysostomim eadem est, excepto verbo ei datur. Haec verba micterium ei non sunt in Ordine Romano; sunt tamen in omnibus antiquissimis Mimalibus M. SS. quos vidi . Erasmus Rotero damus temeritatem Dam ac impietatem ostendit, cum in Annotationibus ad cap. I I .primae ad Corinthios optare se ait vi Scriptura nobis exprimeret quibus verbis Christus consecrauit, & quibus nos oporteat consecrare. utrumque enim Scriptura expressit, & manifeste tradidit Ecclesia diuino magisterio edocta, debere nos facere
quemadmodum fecit Dominus , a quo Apostolus accepisse se ait quod
di tradidit nobis : & quandoquidem Erasmus ad antiquos Patres prouocare solet , docere eum poterat, si aures audiendi habuisset, Latinorum antiquissimus Tertullianus, qui lib. q. adu.Marcionem cap-O. ait Accepiam panem est dictributum discipulis corpus ictum stim fecit, dicendo Hac eae corpus meum. De qua Tertulliani sententia cum his qui sequuntur, nos alibi fusilis. Graeci & alii Orientales verba consectationis elata voce pronuntiant, & populus respondet Aisen. Dionysius Alexandrinus de hoc ritu testi inonium perhibet epist. ad Xystum Romanum Pontificem apud Eusebium lib. .hist. eccI. cap. s. Qui gratiarum ac is nem , inquit, frequeneter audierit, est qui cum cateris responderit Amen , qui adscram mensam actuerit, & quae sequuntur. Eumdem morem seruabat olim ecclesia occidentalis, omnes enim audiebant sanctissima Nessicacissima verba, quibus Christi corpus conficitur. Hinc Temalli nus lib. despectaculis cap. a s. in eos inuehitur, qui eo ore quo Amen insanctum protulerans, gladiatori testimonium reddere non verebantur. Et Ambrosius lib. de iis qui initiantur ait: Ante consecrationem aliud discitur: poct consecratiionem sanguis nuncupatur. Et tu diras Amen, hoc e , verum eti. Alcvinus idem asserit, & ex eo Florus magister in expositione Missae: Amen a atem quod ab omni ecclesa respondetur, interpretatur verum non ubicunque est quomodocumque, sed mae ica religione . Hoc ergrad tanti ructer, consecrationem , sciat est in omni legitima oratione res maeni Fideles, est respondendos erib ar. Postea statutum est, ut canon
submissa voce recitaretur, & se defit ea consuetudo, seculo decim ut conijcio, quia post Florum, qui nono labente vixit, eius mentionem non reperi apud aeui posterioris scriptores. II. Latini peracta consecratione, Graeci paulo ante communionem, ut ex Lb
426쪽
ex Lhaeras Iarebi , trifilii, di Chri sestomi manifestum est, eorpus
Domini eum & o lieem eleuant, ut a populo adoretur. Idque ab anti- mih tempore fieri solitum indicant scriptores Greci. Dionysius cap. s. Hel. hierarthiae , Diui risba, inquit, eo Acrat metueria, se is aspectum
esurit mane e lis,nis . Et inta . Obtecta munera in apertam producit. Batalius lib. de Spiritu sancto cap. 2 2. Inuocatiovis verba, eum omis turpani, Dis ah AM 'noxium benedictionis, emifanm,m scripto nisis reuinmine S. Germ Iius in contemplatione rerum ecclesiasticarum circa finem t Naevio a rem in utram venerandi corporii repraesentat cracis elati
ram Peri tum inc uentrem , aetioliis poemem vine, O omnibus ictum omnis dit. Mamnitae post orationem Dominicam & alias preces eamdem hocrito peragunt inuatio em. Sacerdos eleuat corpus Christi ,& voeem attollens dicit: Sa Era foctis iis perfectione, puritate, drfanctitate dem ah , Resipondet populus , unus Pute sanctus, unus Filius fanctus, unas hipirat noctiss. moria Parri, es Filia, O virit fracto. Tuin eleuat ca-lieem dicens: Ita Domi e in veritate O -- oredimus in te, sicut tredit in re Acclesia faucta cathblica , quia ei ovas Pater fanctus, cui gloria, Asolent vinas Pilius functus , , gloma , Ament Mutis Spiritus sanctas, cui gloria Ogratiarem aeris infecula, Amen. Eumdem ritum sequuntur Aethiopes, nam cincta dona eleuatit ante eommunionem dicente Diacono, Dis Metamus. Tum ait Sacerdos, sanctam date sanctis. Subdit populus, unus Paterfanctus, usus Filius sanctas, unas Spiritus sanctus. Et sacerdos et vani sectamentum dieit alta voce, Domine Iesu Chrisse miserere nobis . Habet exemplum in vereti Testamento haec hostiae eleuatior nam pacsni legimus partem victimae a sacerdotibus eleuatam coram Domino, Aridi lv. Dui iei T. y-Numhrorum s. 6. H g. David quoque eueh1ristiae nostrae eleuationem praedixisse dicitur Via. r.vem ret. Siquidem verba illa, hi erit firmamentum in terra infumisit Mntiam, par phrasta Chaldaa sic legit, Erit plateista tritici in rapitibus facerdotum, sciat in commentatio eiusdem psalmi refert Genebrardus, quod H brat uni magistri, qui ante Christum vixerunt, de sacrifieio venturi Messiae explicatunt, si veta tradit Galatinus lib. I in arcano are eath lita veritatis cap. q. N ante ipsum Rai mundus Martinus in Pugionoridet Parte s. HB. g. tap. rs. De campana pulsanda, dii in fit eleuatio, exeat statutum Gulielmi Patisiensis episeopi To. v II.eone torrem Binisi
P. t. cap. r . Sicut alias, inquit, Batuis his, is celebrationb Mi aram, quando rebus Chrim elevatur, in ipse eleuatione vel paulo ante campana pulserear, infle mentes fideliam ad orationis excitentur. Et Iuo Carnotensis, qui eodem tempore vixit, eius ritus meminit visi. I t. qua
glatias agit Maesidi Anglorum Reginae ob eampanas quas dederat ecclesiae B. Virgiliis, quarum sonitu renouari ait in cordibus fidelium ipsius Resinae memoriam, tunc praesertim , quaado illaslatatis hama
427쪽
pro nobis redimendis , ara crucis oblata per noui sacerdotidi mini os in Domini mensa quotidie consecratur. Ex quibus discimus hanc piam comsuetudinem viguisse in Gallia initio seculi XII. At vero in Germania sequenti seculo introducta fuit a Guidone Cardinali, qui prius fuerat Abbas Cistercii , cum legatus Apostolicae sedis Coloniam missus est ad
confirmandam Othonis Imperatoris electionem. Hic enim , ut scribit Caesarius Heisterbacen.lib.s. Dialog. cap. S i. Bonam illic consuetudinem iuuituit , ut ad eleuationem hostia omnis populus in ecclesia ad fontium ne eveniam peteret, sicque vrique ad calicis benedimonem pro Tragus iaceretis Contigit hoc anno Ia os . vi refert Odoric. Raynaldus to. I . Annalium ecclesiasticorum. Quo vero tempore in Italia , alijsque regionibus hic mos incoeperit, incertum est. Nec etiam liquet quae prima origo fuerit in ecclesia Latina eleuandi sacra mysteria statim ac consecrata sunt: in antiquis enim Sacramentorum libris & in codicibus ordinis Romani tam excusis, quam M. SS. nec in priscis rituum expositoribus Alcvino, Amalario, valfrido, Micrologo,& alijs aliquod eius vestrugium reperitur. Ea dumtaxat in Ordine Romano eleuatio commem ratur, qua calix attollitur ante orationem Dominicam. Cum dixerit Perquem haec omnia Domino, crigit se Archidiaconus flus, s cum dixerit per ipsum & cum ipsis, letiat cum ossertorio calicem per ansas es tenet exaraians ictam iuxta Pontinem. Stephantis Duranius lib. a. cap. o. ab ipsis ecclesne incunabulis consuetum putat Eucharistiam in altum tollere
Graecorum Patrum testimonio suffultus, qui de Latinis ritibus nihil probant. Scriptor Eterodoxus id primum introdueium comminiscitur in Concilio Lateranensi sub Innocentio Tertio, sed crassa iuris & facti ignorantia, ut ex Gulielmo & Itione supra citatis euincitur, qui intemgro seculo Innocentium antecesserunt: quibus accedit Hildebertus Turonensis ipsam eleuationem commemorans in versibus de sacrificio Misi . Solent quaedam Galliarum ecelesie, dum tollitur in altum h stia, eos versiculos canere, O salutaris hostia &c. idque rogante Lud uico XII. ab episcopis illius regni ingruentibus undique bellis statum tum fuit: cum tamen satius sit Christit m in silentio adorare, sicut coram sueuit Romana Ecclesa: quod etiam sancitum est in concilio Proui ciali Coloniensi P. a. can. I . Synodus vero Augustana c. I 8. quamuis permittat Antiphonas ad sacrificium pertinentes sub eleuatione decantari, recte tamen subdit melius fore & veteri ecclesii conuenientiu prs sentiam Dominici corporis in altissimo silentio prostratos venerari Missale Carmelitarum post eleuationem calicis recitari pr*cipit diebus ferialibus Quadragesine in Missa conuentu ali psalmum Deus venerunt
gentes, cum hac oratione . Plenitissime Deas, qui iniquitatum ad te convuersorum non recordaris , sed eorum gemitus clementer exaudII, respice
templa sua insidelium Manistis profanata , es tui electi gregis a limonem treminiscere bareditatri tuae essessione pretio Isimi fanguinis tui Vnigmiti
428쪽
aequisitae 1 vineamque tua plantatam dextera , qua erus aper extermisse conatur , feruenter visitae ac tutus cultores aduersus Laactantiam rabiere tua virtute corrobora, victores effice, in eaque bene operantes tui fac regni
possessores . Per eumdem. Diebus vero Dominicis & festis eodem Ioco dicunt Psalmum. Latatusfam, cum orationibus Ecclese tua. Homum non rorum . Deus a quosacta desideria. Peracta consecratione in omnibus Liturgiis Christi mandatum com- III. memoratur praeeipientis, ut ipsum sacrificium in eius memoriam peragamus . Hac quotiescumque feceritis in mei memoriamfacietis. Quis enim auderet ad altare Dei aecedere, & augustissimum mysterium eelebrare, nisi Dominus tanti sacramenti institutor praecepisset Ideo, ait Gaudentius tract. s. de Paschate, discipulis mandauit, quos primos ecclesia sua
congruait sacerdotes, Ut indesinenter itia et ita aeterna m Beria exercerem,
qua necesse eo a cunctis sacerdotibus per singulas totius orbis ecclesias celebrari , quequo iteram Christas de caelis adueniat, quo est ipsi facerdotes est omnes pariter etiam populi exemplar pashonis tamaeri ante oculos habentes
quotidie, es gerentes manibus, ore etiam fumentes ac pectore, redemptionis
Bactra indelebili memoria tenea vis Propterea Ecclesia Domini mandato obsequens sequentia verba recitari constituit: Unde se memores Domine
nos fervi tui ed sphis tua sancta, fidelis sei licet & in ecclesiae gremio consistens; sancta, non quidem actu , cum non omnes sancti sint , sed vocatione, debito, & professione; quae vel praesens adest saerificio, vel unitate Ecclesiae ubique degens particeps est sacrificii, eiusdem Chrim
flus tui Domini nostri tam beatae pusonis, necnon est ab inferis resurrecti nis , sed est in caelos gloriose Ascensionis, esse rimus praelara materiati tua deruis donis ac datis hostiam aram, & quae sequuntur. Eadem hoc loco expressit Chrysostomus in sua Liturgia his verbis. Memores igitur sal raris huius mandati, ct omnium qua pro nobis facta sunt, crucis, sepulchri , triduana resurrectionis, in caelos ascensionis, a dextris fessonii, feta di est glorios ramus aduentus . tua ex tuis tibi osserimus per omnia ct in omnibus.
Auctor libri Pontificalis in vita Alexandri I. ait, Hic passonem Domini miscuit in precatione sacerdotum, quando Mi e celebrantur. Ad quae verba notat in se holijs ineditis Petrus Vrbeuetanus, ibi indelicet, tam beata passonis. Alii etiam passim scribunt hanc orationem , Unde est memorra ab Alexandro institutam. Sed si praeciso de memoria passionis sermo sit, siue istis siue alijs verbis fiat, ea certh non fuit ab hoc sancto Pontibfice instituta , ut praeclarh obseruat Baronius anno Iga. n. i. habemus enim hac de re expressium in euangelijs praeceptum Domini: de Paulus
r. ad C r. cap. II. luculentum eiusdem rei testimonium praebet dicens, ae otiescumque manducautis panem hunc est calicem bibetis , mortem Dommini annuaeciabitis donec veniat: quia nimirum durabit hoc sacrificium
usque ad secundum Christi aduentum in fine mundi. Extat apud Ambrosium haec oratio lib. g. Ascramentis, simul cum sequenti, qua pro
Eee pitium Disitire es by Cooste
429쪽
pitium Dei vultum super munera nostra precamur, quatenus nostra sunt, ne forte propter iniquitates nostras minus grata sint Deo, quae
alioquin ex parte rei oblatae, & ex parte primata j offerentis, qui est Christus, semper illi placita sunt. Similia habentur in Liturgia Iacobi& Basilij, & ad ea verba , quibus Melahisedech summus sacerdos nuncupatur, respexit auctor quaestionum veteris de noui Testamenti supra nobis citatus Cap. II. s. a. Anastasius in vita Leonis Magni refert eum constituisse ut intra actionem uerificii diceretur linctam sacrificiam, imumaculatam hiniam, quae sunt postrema verba huius orationis. An verbitate sola verba huic orationi, an ipsam integram orationem canoni Leo addiderit, Pamelius noluit definire Tom. I. Liturgicorum lag. 3 a. At ego censeo nihil addidisse nisi praenotata verba, ipsius enim orationis memoratus auctor qui stionum utriusque Testamenti mentionem fecit, qui Leone antiquior filii. Maronitae quoque in sua Liturgia veterum Patrum sacrificia commemorant hac oratione. Deus qui acceptamsacri fiam Abej in plantiae, O me in arca , O A ala is famistrare monitI , SDasidis in area D n Iebasei, es Helia is monte Carmela, H qaadra
res vidua in gatvl iacis , tu Domine De s accipe oblationes issas, qua esse runtur tibi per manui meas in mas se peccatrices, O fac in eis Domine De i memoriam Maam viati s defunctis, pro quibas o eruntur, ct .me dic habitationem osserentium eas. Amen.
Iv. Post haec Sacerdos externo gestu summam indieans animi demissi nem supplex Deum rogat ut perferri iubeat , non ipsa corporis & se
guinis Christi mysteria; sed vota, fidem, & preces fidelium in sublime
altare situm, dc quo Irenaeus ait lib. q. cap. g . EB altare in ratis, illuc preces noctra dr oblationes diriguntur; per manus S. Angeli sui, cuius misnisterio fidelium orationes in coelum deferri testatur Scriptura, Tobiaia. θ Apoc. g. Vnde Tertullianus lib. de orae cap. it. eorum irreuercu
tiam acriter reprehendit, qui sedendo orant, fus conspectu, inquit, Dei vivi, Angelo adsuc oratissis amnie. Id autem a Deo poseit Sacerdos tquotquot Christi corpus & sanguinem ex ea altaris participatione summpserint, omni benedictione coelesti & gratia repleantur. Nam cum olim qui aderant communicarent,pro illis est haec deprecatio:& hine deduci. tur eain antiquissimam esse, cuius etiam meminit Ambrosius tu. cii. Ostramentist. Ex hae oratione scriptor schismatieus Nicolaus Cabasila in expositione Liturgiae Latinia appingit recentioris Graeciae pessimum ac detestandum errorem, consecrationem scilicet non fieri verbis in persona Christi a Sacerdote prolatis, sed precatione eiusdem Sacerdo ris postea orantis & dicentis i Fac hane panem 'nimam corpus Christitui, qua post verba consecrationis extat in Liturgia Chrysostomi r ac si
verba Christi ad conficiendum sacramentum inessicacia forent, aut torvma elicitaristiae deprecatoria sit . Sed praestat verba Cabasilae audire squibus Latinos huius haeresis affertores essicere conatur ex verbis oramtionis s
430쪽
tionis, supplices te rogamus, de qua nunc agimus, perperam intellectis, di ad prauum sensium violenta explicatione pertractis. Postquam enime . ro. dixit verba Christi narrative iratum proferri, & non suffcere ad donorum sanctificationem,subdit cap. go. uod autem os eis,qui conmtradicunt, omnino obctrait, e B quod etiam Latinoram ecclesa, ad quam se referre videntur,po II verbum Domini pro donis orare non recusat . si autem ideo falluntur, quod Latini non Natim possit Domini prolatam sermonemorant, O quod non aperte petunt sancti ationem , es mutationem in corpus Dominicum Oed abs viantur nominibus e erantibas , dr qua tantumdem valent. Qua e B autem oratio P Iube famam ferri dona hac iis mana Angeli ad supercaelesti taum altare . Dicant enim quid est hoc , fumum dona deme Vel enim localem eis translationem precantar a terra es inferioribus t eis in caelum, vel dignam aliquam dr ab humilioribus ad altiora mutationem. Et paucis interiectis . Unde massectam ect eos omnino scire ea adhuc esse panem es vinum, qua sancti rationem nondum susceperant, O propterea pro ipss quidem orant, qua oratione adhue indigent. Oraat amem ut ea fur
sum ferantur, Di quae adhuc inferius sita sint; es ad adiare, ut quae nondum sinisuri rata, in illic posita sacrifoeniar. Haec Cabasilas Latinae Ecclesiae catholicam deprecationem ad suam haeresim distorta interpretati ne detorquens. At Graeci orthodoxi veterum Patrum suorum ac fidei sententiae adhoerentes hac de re in concilio Florentino a Latinis interrogati, aperte professi sunt panem & vinum in corpus & sanguinem Christi per ipsius verba transubstantiarii illam vero orationem, Fac banc panem pretiosum corpui dec. quam postea adiungunt, hunc sensun habere, ut quod iam consecratum est verbis Christi, fiat suseipientibus in salutem. Haec ipserum verba sun e . a s. Concilii. Fateri nos dix
nus , per hac verba Hoc est corpus meum, transub antiari sacram savarem dr rei carpas chrim: sed poma quemadmodum is vost dicitii, Iudes Rc perferri per manus sancti Angeli tui in sublime altare tuum;UOM
quoque oramus dicentes , in Spirita anctus deseaeda aper nos , se efficiat in nobis panem hunc pretiosam ravas ChriBisai, transmatetque apsa dona spiritu sancIo suo , vi flani communicantibus in purgationem animas in re missanem peccatorum, O non flant in iudicium aut condemvationem
, Hanc autem veram de orthodoxam esse illorum verborum Nilum V. panem dec. explicationem, hunc legitimum sensum, quem Graeci Ahosti tes professi sunt; quarumdam etiam in occidente ecclesiarum consensus euincit. Ritus enim M arabicus, quo omnes Hispand & Gabharum recla me olim utebantur, ut Lib. I. Cap. XI. & XII. ostensum est, post consecrationem breuem ponit orationem quae HII pridie, siue Poly Secreta inscribitur , & in ea sacerdos precatur, ut descendat Spiris
ritus sanctus & dona benedicat atque sanctificet, ac si nondum henediacta & sanctificata forent. Ita legimus in Missa S. Germani, quam ex . ' . E e e a veteri Disilipod b, Coos le