장음표시 사용
441쪽
pro nobis redimendis in ara crucis oblata per noui sacerdat, miniaras in Domini mensa quotidie consecrathr. Ex quibus discimus hanc piam commetudinem viguisse in Gallia initio seculi XII. At vero in Germania sequenti seculo introducta fuit a Guidone Cardinali, qui prius fuerat Abbas Cistercii, cum legatus Apostolicae sedis Coloniam missus est ad
confirmandam Othonis Imperatoris electionem. Hic enim, ut scribit Caesarius Heisterbacen .lib. o. Dialog. cap. 3 I. Bonam illic consuetudinem inuituit, vi ad eleuationem hoctia omnis populus in ecclesia ad fontium ne Ceniam peteret, Aque vrique ad calicis benedictionem proctratus saceretis Contigit hoc anno Iao g. vi refert Odoric. Raynaldusto. II. Ann
lium ecclesiasticorum. Quo vero tempore in Italia, alijsque regionibus laic mos incoeperit, incertum est. Nec etiam liquet quae prima origo fuerit in ecclesia Latina eleuandi sacra mysteria statim ac consecrata sunt: in antiquis enim Sacramentorum libris & in codicibus Ordinis Romani tam excusis, quam M. SS. nec in priscis rituum expositoribus Alcuino, Amalario, Valfrido, Micrologo,& aliis siquod eius vestigium reperitur. Eademtaxat in ordine Romano eleuatio commem ratur, 'ua calix attollitur ante orationem Dominicam. Cum dixerit Perquem haec omnia Domino, erigit se Archidiaconas suus, ct cum dixerit
per ipsum & cum ipso, lenat cum o retorio calicem per ansas es tenet exa tans illum taxia Pontinem. Stephaniis Duranius lib. a. cap. o. ab ipsis ecclesiae incunabulis consuetum putat Eucharis iam in altum tollere
Graecorum Patrum testimonio suffultus, qui de Latinis ritibus nihil probant. Scriptor Eterodoxus id primum introductum comminiscitur in Concilio Lateranensi sub Innocentio Tertio, sed crassa iuris de facti ignorantia, ut ex Gulielmo & Itione supra citatis euincitur, qui integro seculo Innocentium antecesserunt: quibus accedit Hilcebertus Turonensis ipsam eleuationem commemorans in versibus de sacrificio Missae. Solent quaedam Galliarum ecclesie, dum tollitur in altum hostia, eos versiculos canere, O stataris holita &c. idque rogante Ludo- uico XII. ab episcopis illius regni ingruentibus undique bellis statutum fuit: cum tamen setius sit Christum in silentio adorare, sicut coram sueuit Romana Ecclesia: quod etiam sancitum est in concilio Prouinciali Coloniensi P. a. can. I . Synodus vero Augustana c. t . quamuis permittat Antiphonas ad sacrificium pertinentes sub eleuatione decan tari , recte tamen subdit melius fore & veteri ecclesii conuenientiu pr*sentiam Dominici corporis in altissimo silentio prostratos venerari Missale Carmelitarum post eleuationem calicis recitari pricipit diebus ferialibus Quadragesime in MisIa conventuali psalmum Deus venerunt
gentes, cum hac oratione . Plentissime Deas, qui iniquitatum ad te comversorum non recordaris , sed eorum gemitus clementer exaudis, respice
templa sua in elium Metanibus profanata, es tat electi gregis ai hctionem ;reminiscere bareditatis ina e sione pretiosissimi sanguinis ivi V nigeriti Disiligod b, Coos le
442쪽
aequisitar Dineamque tua plantatam dextera , quam feras aper extremimare conatur ,fruenter Dissa et ac iuius cultores aduersus deaurantium rabiem tua virlate corrobora , victores effice , in eaque bene operantes tui fac regni
possessores . Per eumdem. Diebus vero Dominicis & festis eodem Ioco
dicunt Psalmum Laratus sum, cum orationibus Ecclesie tua. Homum no- morum. Deus a quos pcta desideria.
Peracta consecratione in omnibus Liturgiis Christi mandatum com- III. memoratur praecipientis, ut ipsum sacrificium in eius memoriam peragamus . Hac quotiescumque feceritis in mei memoriam facietis. Quis enim auderet ad altare Dei accedere, & augustissimum mysterium essebrare, nisi Dominus tanti sacramenti insZitutor praecepisset Ideo, ait Gaudentius tract. s. de Paschate, discipulis mandauit, quos primat eccles a sua
constitati sacerdotes, in indesinenter stra vita aeterna m Beria exercerent,
qua necesse et2 a cunctis facerdotibus per singulas totius orbis ecclesias cel brari , Usquequo iteram tari s de caelis adueniat, quo S ip acerdotes de omnes pariter etiam populi exemplar passisnis taracti ante oculos habentes quotidie, dr gerentes manibus, ore etiam fumentes acpectore, redemptionis nora indelebili memoria teneamus. Propterea Ecclesia Domini mandato obsequens sequentia verba recitari constituite Unde O memores Domine
nos ferai tui ed splebs tua sancta, fidelis scilicet & in ecclesiae gremio consistens; sancta, non quidem actu, cum non omnes sancti sint, sed vocatione, debito, & professione ; quae vel praesens adest saerificio, vel unitate Ecclesiae usique degens particeps est sacrificii, eiusdem chrim
FI, tui Domini notiri tam beata pessionis, necnon se ab inferis resurrecti nis, sed es in caelos gloriosa Ascens onis, e . rimus praelara materiati tua deruis donis ac datis hostiam puram, dc quae sequuntur. Eadem hoc loco expressit Chrysostomus in sua Liturgia his verbis. Memores igitur sal raris huius mandati, dr omnium qua pro nobis facta sunt, crucis, sepulchrirriduana resurrectionis , is caelos ascensionis , a dextris fessionis, fera di ct glorios rursus aduenius, tua ex tuis tibi osserimus per omnia se in omnibus.
Auctor libri Pontificalis in vita Alexandri I. ait, Hic passionem Domini miscuit in precatione sacerdotum, quando Musae celebrantur. Ad quae verba notat in scholiis ineditis Petrus Vrbeuetanus, ibi videlicet, tam beata passionis. Alij etiam passim scribunt hanc orationem, unde est memorra ab Alexandro institutam. Sed si praecise de memoria pastionis sermo sit, sive istis siue alijs verbis fiat, ea certh non fuit ab hoc sancto Pontifice instituta , ut praecla obseruat Baronius anno Is a. n. i. habemus enim hac de re expressim in euangelijs praeceptum Domini: & Paulus
T. ad C r. cap. II. luculentum eiusdem rei testimonium praebet dicens, Quotiescumque manducabitis panem hunc es calicem bibetis , mortem Domini annumciabitis donec veniat: quia nimirum durabit hoc sacrificium
vique ad secundum Christi aduentum in fine mundi. Extat apud Ambrosium haec oratio lib. g. de sacramentis, simul cum sequenti, qua promEee pitium
443쪽
pitium Dei vultum super munera nostra precamur, quatenus nostiGsunt, ne forte propter iniquitates nostras minus grata sint Deo , quae alioquin ex parte rei oblatae, & ex parte primarij offerentis, qui est
Christus, semper illi placita sunt. Similia habentur in Liturgia Iacobiae Basilij, & ad ea verba , quibus Melchisedech summus sacerdos nuncupatur, respexit auctor quaestionum veteris & noui Testamenti supra a nobis citatus Cap. II. F. a. Anastasius in vita Leonis Magni refert eum constitu jsse ut intra actionem saerificii diceretu ancturescrificiam, imumaeulatam hos iam, quae sunt postrema verba huius orationis. An vero haec sola verba huic orationi, an ipsam integram orationem canoni Lesaddiderit , Pa melius noluit definire Tom. r. Liturgicorum pag. 3Ta. At ego censeo nihil addidisse nisi praenotata verba , ipsius enim orationis memoratus auctor qui stionum utriusque Testamenti mentionem fecit, qui Leone antiquior fuit. Maronitae quoque in sua Liturgia veterum Patrum sacrificia commemorant hac orata et Deus qui acceptacti sacris fiam Abes in planit e, es me in arca , dr Abrahae is Ammitate montis is Dauidis in area Dasin Iebus i. s Hem is mante carmelo, ct quadra tes vidua in Mettibiacis, tu Domine Deus accipe oblationes iBas, qua esse runtur tibi pcr manui meas in si mas Speccareties, esse in eis Domi e Deus memoriam se am vivis est defunctis, pro quibus o ramar, ct .
.ic habitationem offerentium eas. Amen.
Iv. Post haec Sacerdos externo gestu summam indicans animi demigionem supplex Deum rogat ut perferri iubeat, non ipsa corporis & se
guinis Christi mysteria; sed vota, fidem, & preces fidelium in sublime
altare suum, dc quo Irenaeus ait lib. q. cap. 3 . EII altare in caelis, illuc preces notira s oblationes dirigantur; per manus S. Angeli sui, cuius mi
nisterio fidelium orationes in coelum deferri testatur Scriptura, Tobia
Apoc. g. Vnde Tertullianus lib. de orae cap. I a. eorum irreuere
tiam acriter reprehendit , qui sedendo orant, fob conspectu, inquit, Dei vivi, Angelo adbuc orationis actante. Id autem a Deo poscit Sacerdos,vi quotquot Christi corpus & sanguinem ex ea altaris participatione summpserint, omni benedictione coelesti de gratia repleantur. Nam cum olim qui aderant communicarent,pro illis est haec deprecatio:& hinc deduci. tur eain antiquissimam esse, cuius etiam meminit Ambrosius lib. cit. de sacramenti . Ex hae oratione scriptor schismatieus Nicolaus Cabasila in expositione Liturgiae Latinis appingit recentioris Graeciae pessimum ac detestandum errorem, consecrationem scilieet non fieri verbis in persona Christi a Sacerdote prolatis, sed precatione eiusdem Sacerdo iis postha orantis & dicentis i Fac nise panem pretiosam corpus cisim tui, quae post verba consecrationis extat in Liturgia Chryseremit ac si verba Christi ad conficiendum sacramentum inessieacia forent, aut io ma eucharistiae depreeatoria sit. Sed praestat verba Cabasilae audire squibus Latinos huius haeresis assertores efferae conatur ex verbis ora
444쪽
tionis , supplices te rogamus, de qua nunc agimus, perperam intellectis,& ad prauum sensium violenta explicatione pertractis. Postquam enim eap. 2 o. dixit verba Christi narrative tantum proferri, & non sufficerebad donorum sanctificationem, subdit cap. go. Quod autem os ras,qui con tradicunt , omnino oubuit, en quod etiam Latinoram ecclesia, ad quam se
referre videntur,poLI Derbum Domini pro donis orare non recusat. Ii autem iis alluntur , quod Latini non Natim FB Domini prolatam sermonemorant, O quod non aperte petunt fanctificationem , O mutationem in corpus Dominicum, ed alus utuntur nominibus eo ferentibus, se qua tantumdem vasent. Stia ect autem oratio ' Iube famam ferri dona haec m manu Angeli ad supercoelecte tatim altare . Dicant enim quid e II hoc, sursum dona deme ini , Vel enim localem eis translationem precantur a terra es inferioribus t eis in caelum, vel dignam aliquam cst ab humilioribus ad altiora mutationem. Et paucis interiectis . Unae manifectam e B eos omnino scire ea adhuc esse panem det vinum, quasncti rationem nondum susceperunt, O propterea pro ipsis quidem orant, qua oratione adhuc indigent. Orant autem ut ea fur
sum ferantur, Ut qua adhue inferius sita sint; se ad altare, ut qua nondum sint sacri cata, in illic posita sacrificentar. Haec Cabasilas Latinae Ecclesiae catholicam deprecationem ad suam haeresim distorta interpretati ne detorquens. At Graeci orthodoxi veterum Patrum suorum ac fidei sententiae adlicerentes hac de re in concilio Florentino a Latinis interrogari, aperte professi sunt panem & vinum in corpus & sanguine di Christi per ipsius verba transubstantiari: illam vero orationem, Fac hunc panem pretiosum corpus &c. quam postea adiungunt, hunc sensu nia, habere , ut quod iam consecratum est verbis Christi, fiat suseipientibus in salutem . Haec ipsorum verba suntR . et s. Concilii. Fateri nos diximus , per hac Terba Hoc est corpus meum, transuisantiari sacrumpama rem det eri corpus Christi et sed potiea quemadmodam es vos dicitis, Iu - c perferri per manus sancti Angeli tui in sublime altare tuum; ita nog quoque oramus dicentes, ut Spiritus sanctus descendaifaper nos, ct eficiat in nobis panem hunc pretiosum corpus Christi fui, transmaretque ipsa dona spiritu oncto suo, ut flant communicantibus in purgationem animas in rema sonem peccatoram, O non fiant in iudiciam aut condemnationem no-
- Hanc autem veram & orthodoxam esse illorum verborum Fae tunc v. panem &c. explicationem, hunc legitimum sensum, quem Graeci A eistites professi sunt; quarumdam etiam in occidente ecclesiarum consensus euincit. Ritus enim MoEarabicus, quo omnes Hispanis & Galliarum ecclesiae olim utebantur, ut Lib. I. Cap. XI. & XII. ostensum est, post consecrationem breuem ponit orationem quae P I pridie, siue Poti Secreta inscribitur , & in ea sacerdos precatur, ut descendat Spiri- ritus sanctus & dona benedicat atque sanctificet, ac si nondum henedicta & sanctificata forent. Ita legimus in Missa S. Germani, quam ex
445쪽
veteri codice M. S. transcripsimus supra Cap. XII. Defendat sper hae, qua tibi Osrimas, verbam tuaem fanctum: defendat inactimabilis gloria tua spiritus, ut oblatio noctra hostia spiritatis. Ita sepius in Mo1araiabieo. In die N atalis Domini: In altare tuum panis ac vini holocaua a proponimus , rogantes ut has bottias Trinitas indiuisa fanctificet. Dominica
seeunda post octauam Epiphanig et amui Di oblationem hane spiritus rui permixtione sanctifices , ct corpus ac sanguinem Domini noctri Iesa
rilii plena transformatione conformes. Dominica v. Vt has hoctiar intendas propitiai, fanctifices , est benedicas . Dominica I. Quadragesimaei Emitte spiritam tuum de sanctis cadis tuis, quo sancti entur oblata. Dominica III. Digneris haec oblata sanctificare. In die Paschatis: Ut hic panis eum hoc calice in Fi 3 tai carpas ct finguinem te benedicente diu sat. Dominica III. post Pascha : Disfacrifici spropitiatus iliabere , hisque benedi.ctarus defende. Haec & alia plura his similia in Missali Moliarabico Itagimus ia in peracta consecratione. At ea prorsus eundem sensum orthodoxum habere, quo Patres Graeci in synodo Florentina suain orati nem Fac hunc panem pretiosim corpus Chricti tui mplicarunt, ut nimirum
hostia iam consecrata nobis nostraeque saluti sancti spiritus illapsu sanctificetiir ipsi met Mollarabice Missy institutores in hac ipsa oratione Poctpridie euidenter declarant. Nam Dominica III. Aduentus hoc modo concepta est: His quum te quaesumtis sacri cri natim ita sanctificationem tuam infunde, qua ex hassumptari nullo decidamus in crimine , sed sancti- fati mam mereamur aduentum impavidi fastinere.)Dominica v I. post Pascha et Oramos ut hae libamina spiritus tm sancti benedictione respergens sumentium viseeribus sancti cationem accommodes. Dominica I. post Pentecosten r Imposita haec alia ratas tuis manera benedicere nobis Osanctificare Peris. Nobis inquit, idest pro nostra salute & sanctificatione. Et haec quidem vela & catholica expositio est, sed recentioribus non est visa suffeiens ad vindicandam Graecoruin precationem ab omni nota & sus picione erroris: Ritum autem Moparabicum in hoc conuenire cunia Graeconemo hactenus obseruauit. Ideo nonnulli existimarunt Graecos ab initio ea precatione usos ante consecrationem: postea ad eum locum translatam , in quo nunc est. Sed huic coniecturae obstant antiqui C
dices M. SS. in quibus legitur eo ipse loco , in quo hodie reperitur. Omnes autem corruptos fuisse nefas est suspicari. Deinde:eadem extat eodem loeo in Liturgiis lacobi, Marci, Clementis, & Basilij,paucis verbis additis vel immutatis, sensu tamen integro permanente. Ex tat etiam in Liturgia Armeniorum , quae dum haec scribo data est mihi
examinanda 1 S. congregatione de Propaganda Fide in latinum translata a Sacerdote illatis nationis Basilio Bariecti . verba eorum haec sunt. Adoramus, rogamus est periretis a te benefacter Deus, mitte in nos est in pro pasta hac m aera tensempiteratim intim est coementialem S. Spiritum .mPer quem pax. lnat lenedicens coryns dere facies Demini noum cst redemptoris
446쪽
Iesti tarim. & dicitur ter. Et calicem hanc benediceni sanguinem ceria Niseias Domini noctri es redemptoris Iesu C dirim. Et dicitur ter. Alii ipsam sic intelligendam putant, ut respiciat non tempus quo profertur , sed quod coniecrationem antecedit: ae si sacerdos tanti mysterij sublimitate extra se raptus, suaeque memor fragilitatis , id quod iam factum ex fide credit , quasi essiciendum consideret, ac propterea oret, Fac panem hunc pretiosum eorpus Christi tui: neque enim absurdum videtur quod iam concessum est, ac si nondum concessum foret, iteratis preciis hus postulare. Alij dicunt corpus Christi duplex esse, verum quod irsius verbis conficitur ; & mysticum quod est ecclesia , supra quod si cerdos Spiritum sanctum iam facta consecratione descendere precatur, ut participatione sacramenti unum corpus ecclesia cum Christo essiciatur . Alias aliorum explicationes omitto, ne actum agam. Tractant de hac controuersia Bessarion Cardinalis lib. Eacharinia,Goar ad Litam viam Grasommi num. i D. Allatius lib. I. de perpetua utriusque ecclesia consensisse cap. I i. Diffusissime autem Petrus Arcudius sis. s. sua concordis cap. a Z. O nouem sequentibus.
Resertur , rejcitur quadam interpolatio. Memoria d
functoriam recitatis eorum nominibus. Cur Dion sus sola Dipycta mortuorum commemoret. Specialis ratus e trabum . Uuare cum mortuis nomina simul Samctorum recenseant . sua racione sacrificium oblatum pro Sanc is . De oratione Nobis quoque peccatoribus,
Oum post eam benedictiones fretum , aliarum rerum
fieri solebant. Omnes aera , ecclesiastita sunctiones
. intra Missarum solemma. Finis Canonii
IN Missali Bibliothecae Vaticanae uum. yyo. ante annos sexcentos I.
scripto post orationem Sapplices te rogamus , ante commemorati nem defunctorum interponitur hec oratio. Omnipoteassempiterne Deus gnare suscipere iam oblationem es Descrisciam, quod ego recalpr pravs mo offerre in honorem Domini nomis Iesi tarim: in memoriam Incarn ii ii, Natiuuatis, Resurrectionis, Afra ais eius: in honorem Bem Og rim semper Virgimis Dei genitricis Maria, sanctorumae omnium Angelo rum, Archangelorum, Patriarcharis, Frophetaia, omora,Martyrum, ' fessorum, O Uirginum, dae omniam Sanctorum tuorum,dr eorum ad quorum
447쪽
linorem in itio altario reliquiae habentur , ct cuius hodie festa eelebrasiti ct pro Me misero peccarare , se pro omnibus meis parentibus, ct pro om sita, benefactoribus meis . Ut cir impro nobii intercedere dignentur in ca lis , quoram memoriam facimus in terris. Per Chrictum Dominum noctram Amen . Constat autem vel ex ipsius orationis textura, priuata esic nius seriptoris licentia eam hic alieno loco insertam esse. In alio item Misi sali paris antiquitatis num. I a. eodem loco sequens deprecatio scripta est, cuius meminit Durandus lib. . Rationalis cap. S. Memento mei auas peccatoris, Domine mas misericors, ct miserere meri iret haec sancta indigne tibi, fancte Pater omnipotens , aeterne Deus,meis positis manibus o eruntur fac cia,qui nec inuocare sane ii ac venerabile nomen tuum dignus sum devoviam in honorem es memoria gloriosissimi ct dilecti Hir t immisi a rei Iesa tartari tibi asserantur, ea o Domine tibi placeant, O sicut incerisum
in conspectu dimnae maiectatis Tua in odorem nauitatis accendaniar . Pereundem chriae uis Dominum noctrum. Amen. Sed & haec inconsulto hic posita est, nam sacerdos pro se orare debet, cum fidelium viventium meminit ante consecrationem. In eodem codice post hanc orationem haec leguntur. Sequuntur nomina . Ivieto Praepostus , Petrus Pras ter ,& alia nomina in sequenti oratione, Memento etiam Domine, recitanda.In alijs Codicibus haec ipsa oratio sic insmbituret Aper dipycha. Nomina enim fidelium deiunctorum tabulis inscribere , & intra Missarum soleiunia recitare, ut supra indicaui, antiquissima consuetudo est, &Apostolicum institutum. Habent mortuorum commemorationem Omnes Liturgiae, & de hac salubri institutione testimonium perhibent omnes fere lantiqui patres, quos tecensui in tract. de Disina Valmodia cap. I S. Chrysi stomus homos. ad pop. Antioch. Non temere, inquit, ab lotiolis haec fantita fuerunt, Di in tremendis mcteris defunctorum agatur commemoratio. S. Monica moritura filio Augustino, ut idem refert in 'ne lib. s. confessionam , mandatur memoriam sui fieri ad altare Dei. Et ipse Augustinus Vcura pro mortuis gerenda cap. r. uniuersae ecclesiae consuetudinem esse testatur svi in precibus Sacerdotis, quae Domino Deo ad eius altare funduntur, Iocum sinim habeat commendatio mortuorum . Serm item gr. de verbis ApostoII ait, Hae a Patribas tradi umet niuersa obseruat Ecclesia , ut pro eis qui in corporis es sanguinis chriauiamunione defunctissaricum ad ipsa urificiumsuo Deo commemoraui umoretur, ac pro ictis Psoque id offerri commemoretur. Epiphanius quoquo har. I S. antiquum morem fuisse testatur defunctorum nomina prose-rcndr&pro eis orandi. Hinc aliquem post mortem excommunicari
nihil aliud erat qua in nomen eius e sacris diphchis eradi,& a suffragijsecclesiae excludi, ut ostendit Pamelius ad epiB.66 curiam. Florus Magister in explicatione Misi e , cuius duo exemplaria M. SS. vidi in Bibliotheea Serenissimae Reging Suetis nam. ya .s II 8.ex quibus sup pleri possunt multa, quae in edatis desunt. Ufas, inquit, antiquorum fuit,
448쪽
rum nomina memorantur, c r ceteris omnibus in Chrin quiescentilis.
Hune autem ritum orandi pro aliquibus prolatis eorum nominibus , II. de pro reliquis generali commemoratione commendat Augustinure dem libro de cura pro mortuis dicensi Non sim pratermittenda fantis rationes pro spiri res marmorum , quas faciendas pro amnibus iis Christia-- catholica focietate defanctis, etiam tacitis nominitas PMrnmcumque sub reverati commemoratione fuscepit Eccles ut exibat ad icta desa iparentes, aut Fb , aat quicumque regnati , -ἰ amici, ab Una eis exhibeantar more communi. In Monasteriis viguit olim hic mos, & in plerisque adhue manet, ut mitterent sibi inuicem Fratrum, amicorum,& benefactorum deiunctorum nomina, ut diptychis inscriberentur. Postquam verA di phchorum usus desijt, in libro, quem Necrologium vocabant, scri
hebantur; & quotidie post lectionem Martyrologi: ex ipso Codire eorum nomina legebantur, qui ipsa die obierant, & pro ipsis psalmus De
profandis cum oratioue competenti cantari solebat, sicut hodie fit ita. eoenobiis bene insti tutis post generalem defunctorum commemorationem . ven. Beda lib. q. his . Anglic cap. I . loquens de obitu Osuualdi Regis, Garant, inquit, in suis codicibus, in quibus defunctoram HI ad uotata depositio, se inuenient illam lac ut diximus die raptum esse defecta Plura eiusdem consuetudinis testimonia exhibent epistolae S. Bonifacii Martyris: nam e B. 2 .Fratium defunctorum nomina se mittere scribit Aldherio Abbatii & vim s a. scripta nomine trium monasteriorum
ait, Nomina noctrarum defunctarum fororum ego careatam memor rati rerae habere, o Vuliber e Presbter Metis, deprecor, et omnibus circumva que amicis transmittere quarum primasti v tisoror mea germana E .Epist.item T . Nomina Presbierorum via rarum , Diaconorumque ac Monachoram Det Monacharum per monacteria is ecclesas aeoEbadi cessiunximus. Et sic alibi saepe, ut e B. 62. 8 .s s. io6.Similia leguntur in antiquis statutis & Ritualibus Monachorum. Non est autem hoc Io- eo praetermittendum, quod Dionysius cap. s. eccles hierarchia diuinae Liturgiae mysteria edisserens nusquam meminit nomina viventium reci rata tune fuisse, Ised mortuorum dumtaxat, idque ante consecrationem. Hoc in scholiis tanquam dignum obseruatione 1 S. Maximo notatum est. Norandum, ait, moria ram tantam eo Pontifice recitari fatua
fuisse nemina. Cuius rei eausam inuestiganti illud venit in mentem, in ea ecclesia eui primit Dionysius, omnes fideles, qui pauci erant nondum extincto ethnicismo lacris talemmis interfuisse: atque ideo defunctorum , qui lati aberant, factam dumtaxat commemorationem.At ubi postea vel aucto fidclium numero, vel diminuto feruore, plures abesse coeperunt, illorum quoque nomina recitata sunt, vivorum quidem an
449쪽
te consecrationem, & post illam defunctorum. Sunt qui scribunt a Pelagio II. sancitum, ut mortuorum memoria post consecrationem fieret, sed hi recentiores sunt,nec ullam afferunt ex antiquis seriptoribus sui dicti confirmationem. III. Ritu Moxarabum nomina eodem contextu leguntur paulo post o&rtorium primo quidem vivorum, deinde defunctor . Sacerdos enim generaliter Eeclesiam catholicam, omnesque lapsos, captiuos, infimmos, & peregrinos Deo commendate eum sacrificium offerri ait pro uniuersa fraternitate dicens, ut suo loco notauimus: offerunt Papa Ito mensis & reliqui pro se & pro omni clero. Item offerunt uniuersi Presibyteri, Diaconi,clerici, ac populi cire si adstantes in honore Sanctorum pro se & suis. Et chorus respondet : C eruntpro fe es uniuersa frate nitate. Hie vero recitabantur nomina vitiorum offerentium, seu pro quibus ipse celebrans offerebat. Deinde praemisia commemoratione B. Virginis, Zachariae, Ioannis. Insantium, Petri, Pauli, dereliquorum Apostolorum , atque Euangelistarum, & omnium Martyrum, ait Sacerdos: Item pro spiritibus a sentiam.Et recitat nomina Hilarit,Ath nasii, Martini, & aliorum plurimorum, ex quibus nonnulli Sanctorum catalogo adscripti sunt, alii non item quibus recitatis ait chorus, ct omnium pausantium. Tum sequitur oratio in singulis Missis diuersa , in qua Spe mentio fit offerentium, itemque defunctorum, & omnium
iptarum: ex quo palam fit ante hanc orationem ipsa nomina ex tabulis lecta fuisse. Inscribitur autem Post nomina, eiu sque formula haec est. Dominica III. Aduentus. Tu omerentium nomina illuc adscribe , quo ipse praces icti in corpore, It quos hic aduentus primi gratia redemitii, infecundi adaeaetas examinatione nulla exarantur paena supplicis: sicque nanc pro defunctorum quiete exaudiamur,quo te opitulante aeteras cam illis parite ruamur confortio Beatorum . In Missa S. Andreae Apostoli . Nominibus sanctorum Martyrum , erentiumque Helium, atque eorum qui ab hoc scalairansierunt,a minimis ia aeris ordinis recensitis,te Dominum Deum nossibi; per intercessa sancti tuiAndrea Apograli est Martyris deprecamur Adrmorum patrocinia nobis semper opitulenturo osserentia obsequia a te elementer accipiantur, ae de aerarii fidelium animabus caeletilis receptacula mansionums empiterna quietis tutamina tribaantur. In Missa Circumcisionis in fines
orationis . Osserentium scrinia fancti cauda fuscipias, atque spiritus
quie sentium, quorum e acta commemoratio nominum , in requiem elemctorum perducas. Dominica ante cineres, Recensita Domine reorum Fide- Icum nomina quae fumus in liber vitae aterna contineat et O defunctos eruas a
tenebrasa infernali caligine. In festo Apostolorum Petri & Pauli. stu rum nomina ore prolatanni recitantiam. Et sie alibi saepe . Nullibi autem elarius distinctio nominum, quae legebantur, apparet, quam in Missa Dominicae quartae Aduenturi cuius orationem Pos nomina hic exhibeo.
Sancrarum tuorum Domino communicantes memoria, Patriarcharum, Pr phetarum-
450쪽
phetarumqae tuorum non sumas immemstret mi enim renuriantibus aduenis rei tuas claruit mundo. Memoramus etiam Apoctolos Iuos, erat adueniam
risum 1 Prophetis, Patriarchisque pudicatum oculissuis cernere meruerunt. Facimus quoque se tuorum Martyrum mentionem qui te Dominam redemptorem iam venisse cois si, ad mortem Urique sint certari pro veritate. F desiam praeterea tuorum in hac adhuc peregrinatione degentium nomina r censemus protegrantes,in eorum tala cursum es perfectionem consummes,quos sanctos tuos apud te in coelecti habitacula cautos perfectorique iam retines
c quos scilicet ad vitam aeteream praedestinasti Non obliuissimur quoque destinctos natura noma ac fidei focion. sed precamur te Dominum amplissima pietatis, Ut ei; refrigeria tribuas sempiterna quietis. In Missiali item antiquissimo Reginae Sueciae,de quo iupra actum est Liba. p. X II.extae huiusmodi orationes post nomina, eae quibus idem ritus probatur , nomina enim offerentium & defunctorum audita & recensita multoties commemorantur; oratque Sacerdos, ut ea Dominus in libro vitae inscriptione sempiterna figere dignetur. Quia vero inter defunctos, pro quibus hoc ritu sacrificia offerri di- Iv. euntur, illi etiam enumerantur, quos catholica Ecclesia sancti spiritus infallibili magisterio edocta cum beatis aeternae patriae ciuibus veneratur 1 legentium scrupulo occurrendum est, ne mores antiquos ex praesentis aeui usu aestimantes in suspicionem erroris trahant, quod a sanctis di orthodoxis Patribus institutum fuit. Tempora igitur distinguenda sunt, ut omnis offensionis occasio praecidatur. Quamuis enim tempus praecisium ignoremus quo 1 sanctis Hispanie Episcopis haec Missa instituta fuit, credimus tamen eius originem illi aeuo adscribendam, quo solis Martyribus publicus & talemnis cultus concedi solebat et reliqui autem, praesertim episcopi, qui in pace ecclesiae, etiam cum opinione sanctitatis decedebant, sacris defunctorum tabulis inscribi, eorumquS nomina promiscuo legi consueuerant: ita ut nullum discrimen esset in ter illos qui postea sancti nuncupati sunt,quales fuerunt Hilarius, Atharinasius , Martinus, Ambrosius, Augustinus, Fulgentius , Leander, Isi
dorus; & caeteros quibus hic titulus nunquam tributus fuit. Cum igitudeo tempore virorumque par causa esset, nec ulla ecclesiae declaratione constaret quemquam ex illis Dei visione perfrui, & consequenter ubuentium non indigere sesagiis, pro omnibus indiscriminatim preces& sacrificia offerebantur: eadem prorsus ratione qua nunc solemus pro singulis defunctis orare, tametsi aliqui ex illis cum opinione sanctitatis decessierint et nec tamen erramus, quia donec a se inmo Pontifice Sanctorum numero adscripti sint, certo scire non possumus in quo statu reperiantur. Ecclesia autem per Sacerdotem ministrum suum sacrificium offert pro mortuis intentione conditionata, ut si quidem eo indigent,
illis prosit; alioquin alijs indigentibus applicetur. Illud insuper adue tendum quod veteris Ecclesiae phrasi etiam pro iustis & sanctis, atquo