장음표시 사용
431쪽
veteri eodice M. Si transcripsimus supra Cap. XII. Defendat saper hae.
qua tibi oferimas , verbam tuum fanctum'. defendat inactimabilis gloria tua spiritus, ut fit oblatio nos ra hostia spiratalis . Ita sepius in Mohara. bico. In die Natalis Domini: In altare taum panis ac vini holocauDa pro- pomimus , rorantes ut has hostias Trinitas indiuisa sanctificet. Dominica secunda post octauam Epiphanig : nafamui Ut oblationem hanc spiritus rui permixtione sancti es , et corpus ac Nanguinem Domini noctri Iesu Chris i plena transformatione conformes. Dominica v. Vt has hostiat intendas propitius, sanctifices, det benedicas . Dominica I. Quadragesimae et Emitte spiritam tuum de sanctis coelis titis, quo sanct centur oblata. Dominica III. Digneris haec oblata sin care. In die Paschatis: Vt hic pani, tum hoc calice in Filla tat cavas ct finguinem te benedicente dite i. Dominica III. post Pascha : Hi acrinys propitiatus illabere, hinque benedi. Narus defende. Haec & alia plura his similia in Missali Moliarabico Itagimus iam peracta consecratione. At ea prorsus eundem sensum orthodoxum habere, quo Patres Graeci in synodo Florentina suam orati nem Pac hnnc panem pretiosum corpus Chricti tui explicarunt, ut nimirum
hostia iam consecrata nobis nostraeque saluti sancti spiritus illapsu sanctificetur ipsit net Mogarabice Mi sy institutores in hac ipsa oratione Polypridie euidenter declarant. Nam Dominica III. Aduentus hoc modo concepta est: His quoqne te quaesumtis sacrificari nactras ita sanc sicationem tuam infunde, qua ex hassumptari nulla decidamas in crimine , sed sanctificati tatim mereamur aduentum impavidi fustinere. Dominica v I. post Pascha Oramus et i haec libamiua spiritus tui sancti benedictione respergens sumentia mutheristis fanc rationem accommodes. Dominica I. post Pentecos en : Imposita haec altaritas tuis manera benedicere nobis orsans care igneris. Nobis inquit, idest pro nostra salute & sanctificatione. Et haec quidem vela & catholica expositio est, sed recentioribus non est visa sussie iens ad vindicandam Graecorum precationem ab omni nota & suopicione erroris: Ratum autem Moparabicum in hoc conuenire cum Graeconemo hactenus obseruauit. Ideo nonnulli existimarunt Graecos ab initio ea precatione usos ante consecrationem; postea ad eum locum translatam, in quo nunc est. Sed huic coniecturae obstant antiqui C
dices M. SS. in quibus legitur eo ipso loco , in quo hodie repetatur. Omnes autem corruptos fuisse nefas est suspicatri Deinde:eadem extat eodem loco in Liturgiis lacobi, Marci, Clementis, & Basilij,paucis verbis additis vel immutatis , sensu tamen integro permanente. Extat etiam in Liturgia Armeniorum , qtiae dum haec scribo data est mihi Examinanda a S. congregatione de Propaganda Fide in latinum transi ta a Sacerdote illius nationis Basilio Barsech. verba eorum haec sunt. Adoramus, rogamus est petimus . te benefactor Deus, mitte in nos es in pro
432쪽
D Ch icti . di dicitur ter. Et calicem hanc benedicen anguinem certe favicies Domimi noBra es redemtoris Iesa taracti. Et dicitur ter. Alis ipsam sicilitelligendam putant, ut respiciat non tempus quo profertur, sed quod consecrationem antecedit: ae si sacerdos tanti mysterii sublimitate extra se raptus, suaeque memor fragilitatis , id quod iam factum ex fide credit, quasi essiciendum consideret, ac propterea oret , Fac panem hunc pretiosum eorpus Christi tui: neque enim absurdum videtur quod iam concessum est, ac si nondum concessum foret, iteratis precibus postulare. Alii dicunt corpus Christi duplex esse, verum quod laesius verbis conficitur I & mysticum quod est ecclesia, supra quod sacerdos Spiritum sanctum iam facta consecratione descendere precatur, vi participatione lacramenti unum corpus ecclesia cum Christo efficiatur . Alias aliorum explicationes omitto, ne actum agam. Tractant de hac controuersia Bessarion Cardinalis lib. de EuchariL M,Goar ad Litam giam taras om ntim. IIo. Allatius lib. I. de perpetua inris que eccle cense serae cap. i l. Diffusissime autem Petrus Arcudius lib. i. sua concordis cap. a T. et Donem sequentibuF.
Aesertur , rei citur quadam interpolatio. Memoria d functoriam recitatis eorum nominibus. Cur Dion ussola Dipycta mortuorum commemoret. Specialis ritus et grabum . Uu re cum mortuis nomina simul Samctorum recenserant . cua ratione sacrificium oblatum pro Sanctis. De oratione Nobis quoque peccatoribus
olim post eam benedictiones fretum er aliarum rerum fieri solebant. Omnes aera eccles ira functiones . intra Missarumsolemma. Finis Canonis.
IN Missali Bibliothecae Vaticanae utim. o. ante annos sexceumfl
scripto post orationem Sublices te roramus, ante commemoraci
433쪽
hoesorem in itis altario reliquiae labentur , ct cuius hodie fessa celebrantur , O pro Me misero peccarare , es pro omnibus meis parentibus, ct pro em sibis, benefactoritas meis. Vi es impro nobis intercedere dignentur in ca alis , quoram memoriam facimus in terris. Per Christum Dominum no Bram. Amen . Constat autem vel ex ipsius orationis textura , priuata alienius scriptoris licentia eam hic alieno loco insertam esse. In alio item Missali paris antiquitatis num. TIa .eodem loco sequens deprecatio scripta est, cuius meminit Durandus lib. . Rationalis cap. s. semento mei quaeso peccatoris, Dominemus misericors,st miserere mei iret haec fancta indigne sibi, fancte Pater omnipotens , aeterne Dem,meis pontis manibas osseruntur sacri ia,qui nec inuocare sanctu ac Denerabile nomen tuum diratissam deuo viam in honorem es memoria gloriosissimi es dilecti Ny tisi Domini amri Iesu Christi tibi asserantur, eas o Domine tibi placeant, est scat incensum
in conspectu dimnae maieDatis Tua in odorem suauitatis accendantur . Per eandem chrinam Dominum murum. Amen. Sed & haec inconsulto hic posita est, nam sacerdos pro se orare debet, cum fidelium viventium meminit ante consecrationem. In eodem codice post hanc orationem haec leguntur. Seruuntur nomina . Ivieto Praepositas, Petrus Pras ter,& alia nomina in sequenti oratione , Memento etiam Domine, recitanda.In alijs Codicibus haec ipsa oratio fic in biturr Supre dipycha. Nomina enim fidelium destinctorum tabulis inscribere , & intra Missarum soleinnia recitare , ut supra indicatu , antiquissima consuetudo est, &Apostolicum institimim. Habent mortuorum commemorationem omnes Liturgiae, & de hac salubii institutione testimonium perhibent omnes fere tanti' ui Patres, quos tecensui tintract. de Diuina Valmodia cap. ig. Chrysostomus homos. ad pop. Antioch. Non temere, inquit,ab AposIotis hae ancitaserunt, ut in tremendis mcter,s defunctorum agatur commemoratio. S. Monica moritura filio Augustino, ut idem refert in ne lib. s. Da fissionum, mandauit memoriam fili fieri ad altare Dei. Et ipse Augustinus lib. cura pro moriati gerenda cap. I. uniueris ecclesiae consuetudinem esse testatur, ut in precibus Sacerdotis, quae Domino Deo ad eius altare funduntur, Iocum suum habeat commendatio mortuorum. Serm. item gr. dc verbis Apostoli ait, Hae a Patribat traditum uniuersa obseruat Ecclesa , Di pro eis qui in corporis es famainis Chrini
comunione defvuctisum,cum ad ipsa arrificium suo loco commemoramur, oretur, ac pro illis enoetie id offerri commemoretur. Epiphanius quoque ham Ty- antiquum morem fuisse testatur defunctorum nomina prose-rcndr&pro eis orandi. Hinc aliquem post mortem excommunicari
nihil aliud erat qua m nomen eius e sacris dip ebis eradi,& a suffragijsecelesiae excludi, viostendit Pamelius ad epi*66 curiam. Florus M gister in explicatione Missae, cuius duo exemplaria M. SS. vidi in Bibliotheea Serenissimae Regins Stretiae nam. yt .s IJ 8.ex quibus suppleri possunt multa, quae in editis desunt. Ufui, inquit, antiquorum fuit, - ' A i
434쪽
rum nomina memorantur, es caeterii omnibus in Chrin quiescemibar.
Hunc autem ritum orandi pro aliquibus prolatia emum nominibus , II.& pro reliquis generali commemoratione commendat Augustinur e dem libro de cura pro mortuis dicens: Non sum praetermittenda fans
rationes pro spiritibus marmorum , quas faciendas pro omnibus in CyriR-- catholica societate demanctis, etiam tacitis a minitas quorumcumque fabrenerali commemorationes cepit iactis vi evitai ad scta de Dur parentes, avit far , stat quicumque cognati , vel amici, ab una eis exhibeastar matre communi. In Monasterijs viguit olim hic mos , & in plerisque adhuc manet, ut mitterent sibi inuicem Fratrum, amicorum,& benefactorum deiunctorum nomina, ut dipdehis inscriberentur. Postquam ver A di
p chorum usus desijt, in libro, quem Necrologium vocabant, scri-hebantur . & quotidie post lectionem Martyrologi: ex ipso Codire eorum nomina legebantur , qui ipsa die obierant, di pro ipsis psalmus De
profandis cum oratione competenti cantari solebat , si e hodie fit iceoenobiis bene institutis post generalem defunctorum commemorationem . ven. Beda lib. q. him Anglic cap. r . loquens de obitu Osuualdi Regis, arant, inquit, in suis codicibus, in quibus defunctorum e B adis notata depositio, est inuenient illum lae ut diximus die raptum es defee o. Plura eiusdem consuetudinis testimonia exhibent epistolae S. Bonifacii
Martyris: nam epili. 2 . Fratrum defunctorum nomina se mittere scribit Aldherio Abbatii & e iuri s a. scripta nomine trium monasteriorum ait, Nomisa noBrarum de factarum sororum ego eunet memoriagiter se habere, . Vuliberte Fresbur Heus, deprecor , se omnibus circamqua que amicis transmittere quarum primasti amotbforor mea germana,OEua. Epis . item y . Nomina Presbierorum vectrarum , Diacmorumque ac Monachoram ve/ Monacharum per mona Beria es ecclesias voL radiare sdireximus. Et sic alibi Spe, Ut e B. 62. 8 . s s. Ios. Similia legunturm antiquis statutis & Ritualibus Monachorum. Non est autem hoc loco praetermittendum, quod Dionysius cap. 3. rectis hierarchia diuinat Liturgiae my steria edisserens nusquam meminit nomina viventium reci tata tunc fuisse, sed mortuorum dumtaxat , idque ante consecratio nem. Hoc in scholiis tanquam dignum obseruatione a S. Maximo notatum est. Notandum, ait, mortuorum tantum est Pontifice recitari solita
nomina. Cuius rei causam inuestiganti illud venit in mentem, in ea ecclesia mi pr fuit Dionysius, omnes fideles, qui pauci erant nondum extincto ethnicismo sacris solemniis interfuisse: atque ideo defunctorum, qui soli aberant, faetam dumtaxat commemorationem.At ubi postea vel audio fidelium numero, vel diminuto fetuore, plures abesse coeperunt, illorum quoque nomina recitata sunt, vivorum quidem an
435쪽
te consecrationem, & post illam defunctorum. Sunt qui scribunt a Pe
lavio II. sancitum, ut mortuorum memoria post consecrationem fieret, sed hi recentiores sunt,nec ullam afferunt ex antiquis scriptoribus sui
III. Ritu MoZarabum nomina eodem contextu leguntur paulo post Oct torium primo quidem vivorum, deinde defunctorum. Sacerdos enim generaliter Eeclesiam catholicam, omnesque lapsos, eaptiuos, infimmos, & peregrinos Deo commendat: tum sacrificium offerri ait pro uniuersia fraternitate dicens, ut suo loco notauimus et offerunt Papa Ilo mensis & reliqui pro se de pro omni clero. Item offerunt uniuersi Hesbyteri, Diaeoni,clerici, ac populi cireu adstantes in honore Sanctorum pro se & suis. Et chorus respondet : Osserunt pro A est uniuersa sale
nitate. Hi e vero recitabantur nomina vivorum osterentium, seu pro
quibus ipse celebrans offerebat. Deinde premissa commemorationOB. Uirginis, Zachariae, Ioannis, Insantium , Petri, Pauli, & reliquo- . rum Apostolorum , atque Euangelistarum, & omnium Martyrum, ait Sacerdos: Item prostratibus pausantiam.Et recitat nomina Hilarit,Ath nasii, Martini, & aliorum plurimorum, ex quibus nonnulli Sanctorum catalogo adscripti sunt, alij non items quibus recitatis ait chorus, somnium pausantium . Tum sequitur oratio in singulis Missis diuersia , in qua Spe mentio fit offerentium, itemque defunctorum, & omnium ipsorum: ex quo palam fit ante hanc orationem ipsa nomina ex tabulis lecta fuisse. Inscribitur autem Posi nomina, eiusque formula haec est. Dominica III. Aduentus. Tu o erantium nomina illac adserue , quo ipse prace ficti in corpore, in quos hic aduentur primi gratia redemissiti, in secandi aastentas examinatione nulla exarantur poena supplicis: sicque nunc pro de-Dnctorum quiete exavidiamur,qm te opitulante aeterno cam illis pariterfruamur consertio Beatorum . In Missa S. Andreae Apostoli . Nominibus fame strum Martyrum , o rentiumque Delium, atque eorum qui ab hoc fera transerunta mini Bris iamfacris ordinis recensitis,te Dominum Deum noII per interra si sancti ita Andrea Ap Iali est Martyrii deprecamaravi,&Mamyrum patrocinia nobis semper opitulentur,ct merentia obsequia a te clement'. accipiantur, ac destinc orii fidelitim animabus caeliae tu receptacula mansionum essempiterna quietis tutamina tribuantar. In Missa Circumcisionis in finia
orationis . Osserentium scrinia sincti an cipias, atque spirit squimentium, qaorum e Bracta commemoratio nominum , in requiem et Oarumperducas. Dominica ante cineres . Receasta Domine tuorum Fidemta Ina suasumus vi liber vitae aternae contineati est de nctos eruat .
tenebrosa infernali caligine. In festo Apostolorum Petri & Pauli. Durram nomina ore prolata ae recitantiam. Et sic alibi tape. Nullibi autem elarius distinctio nominum, quae legebantur, apparet, quam in Missa Dominicae quartae Aduentus, cuius orationem Pos nomina hic exhibeo.
Sanctorum tuorum Domine commvnicantes memoria, Patriarcharum, Pr phetarum-
436쪽
phetarumqae tuream nos famas immemores Us enim renuriantibus ado/aras tuas claruit mundo. Memoramus etiam Ap Iolos tuos, qui aduentviminam si Prophetis , Patriarchissaepra dicatum oculi uis temere meruerunt. Facimas quoque o tuorum Martyrum mentionem eas te Dominum redem 3ptorem iam venisse cois si, ad mortem ossa e sunt certati pro inritate. Fiadesiam praeterea tuorum in hac adhuc peregrinatione degentiam nomi a re censemus protectantes, Ut eorum tam cursum'perfectionem consummer,quos
sanctos tuos aptid te in coelecti habitacula cautos perfectorique iam retines c quos scilicet ad vitam aetemam praedestinasti Non obliuissimur quoque defunctos natura nostra a dei socios: sed precamur M Domiuum avusima pietatis, Ut eis refrigeria tribuas semouerna quietis. In Missali diem antiquissimo Reginae Sueciae,de quo supra actum est Lib. I. p. XII. extae huiusmodi orationespoOnomina, ex quibus idem ritus probatur, nomina enim riserentium & defunctorum audita & recensita multoties commemoranturi oratque Sacerdos, ut ea Dominus in libro vitae inscriptione sempitem a figere dignetur. Quia vero inter defunctos, pro quibus hoc ritu sacrificia offerri di- Iv. cuntur, illi etiam enumerantur, quos catholica Ecclesia sancti spiritus
infallibili magisterio edocta eum beatis aeternae patriae ciuibus veneratur ; legentium scrupulo occurrendum est, ne mores antiquos ex praesentis afui usu aestimantes in suspicionem erroris trahant, quod a sanctis de orthodoxis Patribus institutum fuit. Tempora igitur distinguenda sunt, ut omnis offensionis occasio praecidatur. Quamuis enim tempus
praecisiam ignoremus quo 1 sanctis Hispanie Episcopis haec Missa instituta fuit, credimus tamen eius originem illi aeuo adscribendam, quo solis Martyribus publicus & solemnis cultus concedi solebat e reliqui autem, praesertim episcopi, qui in pac* ecclesiae, etiam cum opinione sanctitatis decedebant, sacris defunctorum tabulis inscribi, eorumquci nomina promiscue legi consueuerant: ita ut nullum discrimen esset in ter illos qui postea sancti nuncupati sunt,quales fuerunt Hilarius, Atharinasius , Martinus, Ambrosius, Augustinus, Fulgentius , Leander, I si dorus; dc caeteros quibus hic titulus minquam tributus fuit. Cum igitus eo tempore viroru mque par causa esset, nec vlla ecclesiae declaratione . constaret quemquam ex illis Dei visione perfrui, de consequenter vis uentium non indigere suffragiis, pro omnibus indiscriminatim preces& sacrificia offerebantur: eadem prorsus ratione qua nunc solemus pro singulis defunctis orare, tametsi aliqui ex illis cum opinione sanctitatis
decesserint: nec tamen erramus, quia donec a se inmo Pontifice Sanctorum numero adscripti sint, corto scire non possumus in quo statu reperiantur. Ecclefia autem per Sacerdotem ministria in mum sacrificium offert pro mortuis intentione conditionata, ut si quidem eo indigent,
illis prosit; alioquin aliis indigentibus applicetur. Illud insuper adue tendum quod veteris Ecclesiae phrasi etiam pro iustis & sanctis, atque
437쪽
adeo pro ipsis Martyribus sacrificium offerri dicebatur, non quide
pro eis orando, non enim ignorabant antiqui Patres superfluum id fore, cum persuasissimum omnibus esset Martyres Christi statim post obitum supernae patriae felicitate frui, sed pro illorum honore de rem- memoratione. Testatur hoc Cyprianus vim g . in qua differens de Martyribus , qui palmas a Domino S coronas iunctis passone meruer XI , ait: Sacrificia pro eis semper ut memininis e erimus: quod pyci illorum commemoratione intelligendum esse idemmet clarius edisserit e B. si. dicens, Dies eorum, qui scilicet in carcere & vinculis propter Christum detenti decesserant , evitas excedust,annotare, in commemeratisneaeoram inter memoriai Martyrum celebrare possimas. Et insta. Celes eae, hic o nobis oblationei a tincta ob commemorati aes eor-. Aliter explicat hanc phrasim, qua etiam in Liturgia utuntur Graeci , Nicolaus Cain basila in eiusdem Liturgiae expositioite tap. 3 3. ut offerri dicatur se erilicium pro Sanctis in gratiarum actionem Deo pro donis ab ipso eisdem
collatis. Hi enim, ait, id est sancti sint excusa agendaram Deo grariarum causa. Propia eri rationabilem hanc cultum, tauqeam Deo gratiaram actionem, oestra ceteras omnibuspro Beata Dei matre, in qua amnem fanctitatem excedat. Propterea nihil pro eis orat Sacerdos, sed potius eo aratruvi ab eis is orationibus a saetar. oenia non adsupplicati nem, sed adgra tiaram ac renem, in dictum G , facit pro ipsis dosorum oblationem. Sic Caius Papa, ut refert Baronius .aos sum. s. a die quo Susanna vi
go neptis eius martyrio coronata fest, in loco via percussa est, uigiter obtulit sacrificium pro eius commemoratione. Innocentius quoque Tertius c. cum Martia, .e celebr. Missuram secretam orationem S. Le nil, pro ut legitur in antiquis codicibus, videlicet: Annae nobis Domine ut anima famuli tui Leonis lac prosia oblati. , ita explicat ut prosit it liad honorem, adeo ut magis a fidelibus glorificetur, quod fit eiusdem, annua commemor tione. Sive igitur in commemorationem, siue it gratiarum actionem siue in honore modo explicato sacrificium pro sanctis offerri dicatur, nihil in hoc uel fidei catholicae, vel ecclesiasti eis ritibus dissionum est. Sed ex hoe diuerticulo in semitam redire oportet. Orationi pro defunctia alia iubnectitur incipiens. Nobis quoque pecca. raribus, qua seipsum & adstantes Deo Sacerdos commendat, ut sibi fealijs sanctorum societatem, & partem aliquam beatitudinis donare di ignetur. Rursum autem aliquot Sancti hic recensentur , quorum in priore parte canonis mentio facta non est. Et primo quidem loco nomis natur Ioannes, non euangelista, ut putat Alexander Alensia in ex vstime Mita, non Marcus item euangelista, qui de Ioannes ex quorundam sententia dictus est, ut Honorius asserit lib. I. Gemma cap. io . Sed Ioannes Baptista preeursor Domini, quem etiam commemorant post
consecrationem Basilii & Chrysostomi Liturgiae. Caeteri ex diuersis ordinibus selecti sunt, ut idem Honorius obseruat ibidem cap. seo miri e
438쪽
Diaeonis Stephanus, ex Apostolis Matthias, ex discipulis Bamabas,ex. episcopis Ignatius, ex summis Pontificibus Alexander, ex Presbyteris
Marcellinus, ex clericis minorum ordinum Petrus, ex coniugatis Felicitas & Perpetua, ex virginibus, quas a Gregorio Magno canoniadiunctas scribit Aldelmus episcopus lib. de Virginitate cap. 23. Ag rha, Lucia, Agnes, Corellia, Anastasia. Florus magister post Marcellinum & Petrum addit Hilarium & Martinum, & in quibusdam eodicibus Uaticanis adiungitur Augustinus, in alijs Iuliana, & Euphemiar sed solos Martyres in canone admitti, nec ulli licere aliquid adiicereo,
iam supra ostendimus, alioquin, ut ait Honorius, praesumptioni non de otioni adscribetur. Finita hac oratione post illa verba Largitor admitterati nouae fruges, aut quaelibet alia humanis usibus inseruientia benedicenda erant, ante altare collocari olim solabant, & hic a Sacerdote benedici, & terminata benedictione talita clausula Per Christum Domi
num nostrum, sequentem addebant orationem, Per quem Mc omnia si
mine semper bona creas et quae ut notat Lucas Dacherius in prifation ad Lectorem ramo . sui spicit egij pr*fixa, non solum reseruntur ad oblata, sed etiam ad res tunc benedictas, quas Deus continuo creat hue producit, easque petimus eius benedictione sanctificari nostris usibus profuturas. In libro antiquissimo sacramentorum Reginae Suecimponitur hoc loco benedictio ista nouarum frugum in die Ascensionis Domini . Maedic Domine dr has fruges nouas faba , quas tu Domine rore cae- Iecti dr intindantia plamaram ad mararitatem perducere dignatus es ad per ripiendum nobiscumgratiarum actionem in nomine Domini noctri Iesu GHIA, Per quem hac omnia Domine &e. In antiquo item Missali Uaticanonam. Io. inserta est eodem loco benedictio Agni in die Pasthatis quae legi potest in ordine Romano. In alijs plerisque eam Vaticanae quam Barberinae Bibliothees lac & mel benedicuntur pro Catechum nis in Missa sabbati sancti hac oratione: Benedic Domine es has creata rasfontis lactis es mellis, O pota famulas tuos de hoc faeie perenni, qui est spiritus veritatis, se matri eos de hoc lacte es melle. Tis enim Domine pro- .mi mii patribus nostris Abraha,es Isaae, se Iacob dicens, Introducam vos in terram fluente lacte O meliconiunge Domine famulos tuos spiritu charitaris es pacis, sicut coniuactum est hoc lac es mei, in Christo Iesu Domino nostro. Per quem Age omnia &c. Antiqua statuta Monasterii Cluniaeensis edita a Dacherio ramo spicueri, alterius benedictionis mentione faciut,
lib. I .cap. 3 s.quae olim comunis erat in dieNatalis S.Sixti Martyris, rum sei licet, si tamen ea die essent matura . Sed si nondum sunt matur inquiunt statuta , caseos eccles obseruat quando primo maturescant, ut faciat eas ad ecclesam deferri e allatas Armario reprasentat, ct Armarius Samcerdoti inter canonem ad horam competentem Opra notatam, vi eas benediscat . Postea in Refectorio peν Sacerdotem distribuuntur. Porro Armarius
voce barbara is dicebatur, cui Armarii id est cellarij cura commissa Ffi a erat,
439쪽
bium addunt Iacobus & Marcus, O datar siue dissibiluitur, in rem
nem peccatorum . In Missali Mollarabum, Hoc en corpus meum, quod pro vobis tradetur. Integra formula, qua vinum consecratur ex Euaneelistis accepta est, his vocibus additis aterni et ruueritim fidei: rauae in I i- tuis ijs Graecorum nou extant. In Missali MoZarabum sic concepta est. Hu eLI calix noui tectamenti in me anguine , qui pro vobis O pro multis undetur in remissonem peccatorum . In Liturgia Iacobi, Hic e Lysiseuis meus noui teri amenti, qui pro vobis ct multis munditur datur ia remissi nempeccatorum is Apud Basilium & Chrysostomum eadem est, excepto verbo ei datur. Haec verba Micterium isdei non sunt in Ordine Romano ; sunt tamen in omnibus antiquissimis Missalibus M. SS. quos vidi . Erasmus Rotero damus temeritatem suam ac impietatem ostendit, cum in Annotationibus ad cap. I I .prima' ad Corinthios optare se ait ut Scriptura nobis exprimeret quibus verbis Christus consecrauit, & quibus
nos oporicat consecrare. utrumque enim Scriptura expressit, & inanifeste tradidit Ecclesia diuino magisterio edocta, debere nos facere quemadmodum fecit Dominus, a quo Apostolus accepisse se ait quod di tradidit nobis : & quandoquidem Erasmus ad antiquos Patres prouocare solet, docere eum poterat, si aures audiendi habuisset, Latino. rum antiquissimus Tertullianus, qui lib. q. adu. Marcionem cap. o. ait: Acceptam panem est dictributum disipulis corpus utam stim fecit, dicendo Hoc eae .corpus meam. De qua Tertulliani sententia cum hos qui sequuntur, nos alibi fusilis. Graeci & alij Orientales verba consecrationis elata voce pronuntiant, & populus respondet Amen. Dionysius Alexandrinus de hoc ritu testimonium perhibet epist. ad Xystum Romanum Pontificem apud Eusebium lib. 2. hist. eccl. cap. s. Qui gratiarum acrip nem , inquit, frequenter andierit, ct qui cum cateris responderit Amen , qui ad Iacram mensam actiterit, de quae sequuntur. Eumdem morem seruabat olim ecclesia occidentalis, omnes enim audiebant sanctissima &essicacissima verba, quibus Christi corpus conficitur. Hinc Tertullianus lib. despectaratis cap. a s. in eos inuehitur, qui eo ore quo Amen in fanc um protulerant, gladiatori testimonium reddere non verebantur. Et Ambrosius lib. de iis qui initiantur ait: Ante consecrationem aliud dicitur: poct consecrationem fautiis nuncupatur. Ei Didicis Amen, hoc e , verum e B. Alcvinus idem asserit, & ex eo Florus magister in expositio De Missae: Amen autem quod ab omni eccles a respondetur, interpretatur verum non bicunque es quomodocumque, sed mulca religione . Hoc erge ad tanti ructerdi consecrationem , Cui ct in omni legitima oratione respon-aeent Fideles, et respondendos cribtini. Postea statutum est, ut canon
su b missa voce recitaretur, &sic deiij t ea consuetudo, seculo decim ut coniicio, quia post Florum, qui nono labente vixit, eius mentionem non reperi apud aeui posterioris scriptores. II. Latini peracta consecratione, Graeci paulo ante communionem, ut ex Li-
440쪽
Domini eum & c liehni eaeuant , ut . populo adoretur. Idque ab antimo tempore fieri solitum indicant scriptores Greci. Dionysius cap s.
ecel. hierarthiae, diuisis ra, Inquit, consecrat m eria, edi is aspectum ne tua e lis, is, Et infra. Obtecta munera in apertum prodiscit. Basi- Iius lib. de Spiritu sanisto cap. u . Inuocationis verba , cum octenditur panis rumis a NO 'Noxiam benedimonis, emi sanctorum fripto nobis relia hine S. GermMitis in tondemplatione rerum ecclesiasticarum circa
dinem e Naevio evitem iv avfim veherandi corpori; reprasentat crucis elatio
tam faerifitium encruentum s attollit panem vira, ct omnibus ictum omnis
ait. Matonitae post orationem Dominicam & alias preces eamdem hocrito peragunt et inretionem. Sacerdos eleuat corpus Christi, & vocem attollens dicit: Sama sanctis inperfectione, puritate, e fanctitate den-ra Resipondet populus , Mus Putre sanctus , Ddius Filitis senestis , unas hien I sanetas. Glisia Paris, ct Fuio, es Spiritu ancto. Tum elevat calicem dicens: Da Domine in veritate est in e credimus in te, sicut Hr At in re te in faucta eat lica , quia ei Duus Pater Anctus, cui gloria , A memnas Filius functas, mi gloria, Amen: ovus Spiritus functus , cui gli ilia OgratiarWm actio infectila , Amen. Eumdem ritum sequuntur Aethiopes, nam sancta dona eleuant ante eommunionem dicente Diacono, IV eiamus. Tum ais Sacerdos , fanctam date sanctis. Subdit populus, unus Paterfanctus, usus Filius sanctas, unus Spiritus sanctas. Et sacerdos et vans secramentum dieit alta voce , Domine Iesu Chrim miserere nobis . Habet exemplum in veteti Testamento haec hostiae eleuatio e nam pacsm legimus partem victimae t sacerdotibus eleuatam coram Domino, ossi fis. Leat iis i. O is. Num eorum s. f. di 8. David quoque eueharistiae nostrae eleuationem piaedixisse dicitur PDI. Triwm. I . Siquidem verba illa, hi erit firmamentum in terra in summis montiam, par phra s Chaldia sic legit, Erit placenta tritici in eaputibus facerdotum , sicut in commentario eiusdem psalmi refert Genebrardus, quod H Maeorum magistri, qui ante Christum viserunt, de sacrificio venturi Messiae explicatunt, si veta tradit Galatinus lib. Io. arcano am cath tira Dernatis cap. q. ti ante ipsum Raimundus Martinus in Pugiones Fidei Parie s. diti. g. tap. i s. De campana pulsanda, dum fit eleuatio,
extat statutum Gulielmi Patisiensis episeopi D. VII.emediorum B indv. i. cap. r . Sicu alias, inquit, Patuta his, iis celebration Mi aram, quando erepus Chrim eleuatur , in ipse eleuariove vel paulo ante campana pulsetur , ut se mentes fideliam ad orationem excitentur. Et luo Carnotensia, qui eodem tempore vixit, eius ritus meminit epist I 2. qua
glatias agit Matildi Anglorum Reginae ob eam panas quas dederateeclesiae B. Virginis, quarum sonitu renouari ait in cordibus fidelium ipsius Resinae memoriam, tunc praesertim , qua do illas latatis hoctia