장음표시 사용
461쪽
Benedictiones episcopales ante communionem,'prisius e rum mus. De duplici benedictione in Missa. Olim preces indicta post orationem Dominicam. Mos antiquias
Antintiandi fessa, ieiunia, ali quefunctiones posPa.ctionem hostia. Rutis dicendi Agnus Dei quando re a
quo institutus. Orationes ante communionem- Oscin
ium pacis. suadam obiter de osculo.
O Lim post orationem Ubera nos , antequam sacerdos diceret,Pax Dominissemper vobifum , interponi solebat benedictio, quam
Ecriptores sacroium rituum episcopalem vocant, quia ad solum vi copum pertinebat. Extant huiusmodi benedictiones in vetustis libris Sacramentorum, & in Romano Pontificali edito sub Leone X. Sunt etiarn seorsum M. SS. in codicibus vaticanis. Constant tribus capitulis seu precationibus, & nonnunquam quatuor, addita conclusionO , ut mox videbimus: singulis autem respondetur Amen. Ex recentioriabus Pontificalibus expunctae sunt, earum tamen usum in quibusdam ecclesijs adhue vigere testatur Menardus in notis ad librum Sacramentorum Gregorij pag. go. Earum meminit Ordo Romanus in prima Mi ne descriptione his verbis. Pactsolutas, ut in his partibas mos ect, Pontia Hales benedictiones, eum dixeris, Pax Domini sit semper vobiscum,mittit in calicem de sancta oblata. Et in secunda ait idem ordo: episcopo drace te per omnia fetu feruorum, nempe post libera nos, accipiat Diaconui benedictionalem librum, di contiemus ad populam dicat, Humiliato vos ad benedictionem , ct clero respondente Deo gratias , porrigat episcopo librum. Expleta antem benedictione veniens Presbter accipiat pacem ab episcopo, eadem caeteris ollaturas . Eiusdem benedictionis ritus sic fusius describitur in Missali Uaticano M. S d. I g. Responso Amen
poAI orationem Libera, Pobtifex ponit particulam sper patenam. Tum Diacovus ad populum conuersus cambticam , ita baculum pastoralem vocant medii arui scriptores, in mani itis tenens dicit alta voce et Humiliate vos ad benedictionem , ct choras res eaedet Amen . Et Datim cantat auavcce, Princeps ecclesiae, pastor ovilis, tu nos benedicere digneris . Mox diaconus ramus ait e Cum mansuetudine & charitate humiliat vos ad benedictionem . Chorus dicit: Humili voce clamantes atquOdicentes Deo gratias semper agamus. Quibus dictis Pontifex conuerim
462쪽
A ad populam ante medium auaris, es legit benedimonem solemnitati congruentem, qaa data ait, Et pax eius sit semper vobiscum : tum particulam mittit in calicem dieens, Fiat commixtio. Idem fere ritus habetur
in Pontificali M. S. Bibliothecae Barberinae m. i866. & in alijs codicibus apud Menardum pag. a . Ritu MoEarabum non solum episcopi,sed omnes presbyteri hanc benedictionem in singulis Missis impertiti s lent; de qua re loquitur canon Iet. Concilii IV. Toletani, Nonnulli
Sacerdotes poli dictam orationem Dominicam aerarim communieant, est poma
benedictionem in populo dant, quod deinceps interdicimus, sed FB orari nem Dominicam, est coniunctionem panis di calicis benedictio in populum se
Harum benedictionum formulam pro singulis Missis apud Pamelium II. habemus Tom. a. Liturgicorum post librum sacramentorum inimoI-di Abbatis , quarum prima haec est in Aduentu Domini.
Omnipotens Deus, cuius Unigeniti adueniam se praeteritum creditic se futurum expectatis, eiusdem aduentus nos iuutiratione sancti ei, est sua benedictione locupletet. Respondet chorus . Amen. Inprasentis Dita Badio et os ab omni aduersitate defadat, O si vobis in iudicio placabilem octendat. Amen. Quo a cunctis peccatorum contagiri limberali illius tremendi examinis dies expectetis interriti. Amen.
Quod ipsepractare dignetur,qui cum Patre est Spiritu functo vivit edigi
riatur Deus per omnia seculaseculorum. Amen.
Benedictio Dei Patris es Finit Spiritus sancti, est Pax Damiai sit f
per vobiscum. Item in Natiuitate S. Ioanni Baptistae. Benedicat Gobis omnipotens Devis B. Ioannis Baptime intercesmae, cuius hodie natalitia celebratis , concedatque ut cuius solemnia colitis , patrocinia sentiatis. Amen Illius obtentu ab omnitas adaersis iueamini, e r bonis omnibus perimamis Ri , qui aduentum Redemptoris mandi necdum natus agnouit,matris Berilitatem nascendo alctulit, patris linguam natus assoluit. Amen .aeuate-as ipsi iis Agni quem ille digito octetait, cuias immolatione ectis redempti, ita virtutum lanis vessiri , ct innocentiam valeatis imitari, ut ei in aterna patria felicitate possetis adiungi. Amen. Quod ipse praestare. Benedictio Dei Patris, ut supra. IM enim clau- suis semper postremo loco adiunguntur: & per ultimam, ut patet,connectitur antecedenti benedictioni subsequens salutatio, Pax Domini. vltima vero clausula in praecitato codice Vaticano nam. I J. his vetabis concipitur. Benedictio Dei patris omnipotentis es Fib et Spirituis mcti defendat super vos et maneat semper Amen, Tum additur h*c notula. Iseo loco Indulgentia pronuntiatur: ei postea dicit, Et Pax eius sit semper vobiscum; faciendo cum hostia, sical est feri consuetum, tres cruces Morarabes hanc benedictionem conserunt hoc ritu. Dicit Diaconus,
463쪽
Humiliate vos benedictioni. Tum ait Sacerdos , Dominus sit semperto hisam. R espondet chorus, Et cum spiritu tuo. Deinde Presbyter legit benedictiones et quarum tarmula haec est. Dominica prima Aduentus.
Illas rei vos ostentias Dei Filius limine aduentus sui,qui vos redimere non dedignatus est pretio sanguinis prostru . Amen . Accingat vos virtutibus pacis , et ditet muneribus cepissis . Amen. Ustimque Dominam semper habeatis protectorem, quem omnipotens Pater fusitauit de tribu Iuda victorem . Amen Per misericordiam ipsius Des nostri, qui est benedictus et Gait, et omnia regit in secula secti tirum . Amen.
In veteri quoque Massali, quod Gallicanum supra nuncupauimus , fi miles benedictiones reperiuntur, qui quatuor vel quinque continent petit ignes, ut in Miso S. Caeciliae. Summe , optime , msericordis 3 Deus, benedic famulas, famulas
Tribue eis per inieruentam S. Caecilia virginis eor in tuo amore folicitum, in tuo timore deuotum , in tuo feruore perfectum. Amen . Da eis tranquillitatem temporum, falabruatem corporum , statem ani
vereantar te fide quaerere , operibus inuenire, gratia promereri. Amen. Ei illa studeant agere te tecte , qua dira ni in remuneratione te iudice.
Suod ipse practare didieris, qui in Trinitate perfecta visis, dominaris sct regnas inscula seculorum. Amen. De hac benedictione loquitur Caesarius Arelatensis hom. 8. inter eas quas nuper edidit Stephanus Balusius, his verbis et quia praemissa oratione Dominica Disedictio vobis non ab homine , sed per hominem datur, grata Opis animo , homiliato corpore, ct corde compuncto, rorem diaina b nedimonis accipite , ut sat in Dobis fons aqua fatientis in vitam aeternam. Similes benedictiones plura capita continentes leguntur apud Hinem rum in coronationibus Regum Caroli Calui , & Ludovici in fine tomi primi. Huius item benedictionis tamquam communiter tunc usitatae mentionem faciunt Acta concilij Lemovicensis apud Baronium anno ios . in causa Apostolatus S. Martialis. Cum ad horam fractionis D minui corporis ventum esset, atque ex more Arehiepiscopas benedictionem pepule funderet sper interinfer it B. Martialis nominis mentionem, ita di cens . Benedicat & custodiat vos omnipotens Deus , domumque hanc sui numinis prudentia illustrare, atque suae pietatis oculos super eam die ac nocte dignetur aperire . Amen. Concedatque propitius, ut omnes qui ad sola militatem anniuersariam huius Basilicae hodierna die conuenistss, intercedente B. Martiale Apostolo, & caeteris Sanctis eius, quorum Reliquis hic pio venerantur amore, vobiscum hinc veniam peccatorum vestrorum reportare valeatis. Amen. Quatenus eorum interm
464쪽
ventione ipsi temptu sancti spiratiis,in quo Deus Trinitas iugiter habiis rare dignetur, effecti post huius vitae labetis excursum ad gaudia aeterna
feliciter venire mereamini. Et sera quae episcopali benedictione proferrifolitam ect . Hactenus acta illius concilij . nHunc ritum ignorantes quidam scriptores nostri temporis, di priscos
mores ex hodierno usu perperam aestimantes. confundunt hanc bene
dictionem episcopalem cum ea quae in fine Misi, ab omnibus Presbyteris dari consis euit: & cum legunt in concilio Asargensi sub Symmatho cap. . Benedictionem se per plebem in ecclesia fundere, aut paenitenem in ecclesia benedicere Presburo penitus non licebit: vel hunc canonem
ntelligendum esse aiunt de benedictione extra Missarum solemnia,qualem episcopi per ecclesiam incedentes largiri solenti vel mendum intaeum irrepsisse. Id vero confidentius asserunt, quia alia sanctio in coadem concilio extat c. I.priori contraria, ut ipsi putant. M as,inquit, die Dominico secularibus totas tenere oeciali ordine praecipimus, ita ut ante benedicpionem Sacerdotis egredi populus non praesumat . Hoc igitur canone
prior destrui vel corrigi videtur: nam hic praecipit ut populus non discedat ante benedictionem Sacerdotis; ille autem edieit ilo licere Precbytero benedicere.At nullo modo concilium duo sibi aduersantia constituit. In priori etenim canone sermo est de benσdictione episcopali intra Missarum solemnia, di de solemni ac publica poenitentium reconciliatione , quae duo ad solos episcopos tu lac pertinebant: &hane esse
veram dc communem illi ui canonis interpretationem asserit Micrologus cap. 2I. Posterior autem sanctio vel nomine sacerdotis episcopum
intelligit, prout usus illorum temporum serebat: & benedigito de qua loquitur illa est, quam dabat Episcopus post Dominici corporis con hactionem : vel vi indicat Miurologus benedictionis nomine intelIigiis tur oratio qu e post communionem dicitur. Porro hoc firmitis stabilitur, quia aliunde non cons at , qtiod eo tempore benedistio, prout hodie accipitur, in fine Missae dari soleret et de nos supra ostendimus nomen benedictionis olim Collectis siue orationibus tributum . Hanc meam expositione confirmat vital fridus Strabo cap.ra lidet concilium Aurelianense nominet pro Agathensi. Illi adstipulantur Amalarius &Rabanus, quorum verba expendens Menardus in notis ad librum Sacramentorum , licet fateatur in antiquis Missis de codicibus M. SS. nullam reperiri in fine Missi benedictionem, canonem tamen Agathensem
loqui existimat de benedictione, quae datur perae a Missa: nam I hac
benedimo, ait ille pag. 28. non daretur in De Musa, sed ante communi aeem , illa data populus egrediens nan interest integra Missa, quia ante commuisiovem aes ederet. Sed hoc erat illi probandum , quod huiusmodi finalis benedictio tunc esset in usu, aliquid enim asserenti absque legitima probatione non creditur neque satis percipio quomodo sequentia Caesarij Arelatensis verba, quibus ad confirmandam suam sententiam
465쪽
tiam utitur, benedictioni in fine Missae aptari possint.Qui Musi Mim, h
serius hom. I a. ad integrum cum lucro animae sua celebrare, usquequo
oratio Dominica dicatur O benedictio populo detur, humiliato corpore Scompune o corde deseis in ecclesia continere . Sane hic benedictio connectitur cum oratione Dominica, & de illa proculdubio sermo est, quae post ipsain oratione ab episcopo dari consueuerat.Idem sancitum fuit in concilio III. Murelianensi can. 28. De Missis nullus Iaicorum anu discedaliqua Dominica dicarar oratio:&s vi copus praesens fuerit,eius benedictio expectetumVbii vides praeceptu concilij ad illos primitus dirigi, qui nondurecitata Dominica oratione ab ecclesia egrediebantur: tum subdit ,
quod si Episcopus praesens fuerit, ipsius benedictio, quae post praedi -ctam orationem dari consueuerat, expectetur. Sed dices,ergo licitum erat ante communionem discedere, Missa nondum peracta. Ita plane, si mores attendantur illius aeui, quo omnes qui aderant Misse communicabant : quicunque enim aut non poterant, aut nolebant mysteri rum esse participes, absoluto canone priusquam oratio Dominica reciataretur ab ecclesia discedebant, quia quod reliquum erat, ad communionem pertinebat I ipsa scilicet oratio & benedictio Antistitii atque, osculum pacis tanquam dispositio; ut his expiati puriores ad diuinam
mensam accederent: mox ipsa communio sequebatur, & post eam gratiarum actio. Iubet ergo concilium, ut laltein permaneant, donec recitata Dominica oratione episcopali benedictione muniti discedant . Idem praecipit, ni salior, verbis citatis Caesarius, quia fortassis ea tunc erat in illis regionibus consuetudo siue abusus. Obseruo tamen canonem, de quo sermo est, totidem verbis insertum esse Capitularibus Caroli Magni lib. I. cap. to I. cum hac additione , Neque ante Missam expletam quis egredi praesumat: quae verba aliud mandatum a superiori distinctum continent, permanendi in ecclesia usque ad finem Missae: at
hoc fortassis addiderunt Episcopi, qui iussu Caroli Magni Capitulare
compilarunt, trecentis fere annis post dictum concilium, habita suo, rum temporum consideratione. Nec obstat his quae hactenus dicta sunt Concilii primi Aurelianensis canon. 18. apud Binium. tam ad celebrandas Missas in Dei nomine conuenitur,populus non ante discedat,quam Mifflemnitas compleatur, O ubi episcopas non ferit , benedictionem accipiat Sacerdotis. Nam ut testatur Carolus te Coin te to. r. Annaci&re francorum am 3 o. aliter legitur hic canon in Codicibus M. SS. expuncta scilicet negatione, ei vii episcopus fuerit, benedictionem accipias Sacerdot s. Quam sane negationem idem auctor a Collectoribus can
num adiunctam fuisse arbitratur, quia Sacerdotem hoc loco diuersum ab episcopo putarunt, cum idem sit. Loquitur ergo concilium de benedictione episcopali post Dominicam orationem, quia Preabyteri non benedicebant, nec ulla tunc erat in fine Mita benedictio. Hinc autem liquet eradicandae prauae consuetudini, quae irrepserat, exeundi
466쪽
ante eommunionem illarum partium episcopossemper in Synodis in eis. buisse. Haec oecasione episcopaliuni benedictionum dicta sunt, quas
solemnes vocat Guibertus Tornacensis, qui vivebat an . Iaso. lib. de ossic. episcopi cap. a. Solemnes, inquit, benedictiones ad solamnes pertianent Sacerdotes, filicet ad Pontifices,quas solemniter per solemnes exhibent dies , qua causam es originem nanciscuntur ex eis qua in Numerissic legum
rur. Loquutus est Dominus ad Moysen dicens: Ioquere Aaron & filiis eius, sic benedicetis filijs Israel, & dicetis eis. Benedicat tibi D minus & custodiat ter ostendat Dominus faciem suam tibi & misere
turtui: conuertat Dominus vultum suum ad te, & det tibi pacem . Tres igitur clausala in hac benedictione tanguntur, O tres clausula iliter in benedictionibus episcopisolemnibus apponuntur. Et post allatas e rum mysticas rationes easdem ait pro festorum & temporum differentia variari. Sunt Salia, inquit idem cap. benedictiones noue solemnes, qua in ne Missa conferuntur populo tam per episcopas , quam per minores aliosfacerdotes et iam enim ipso vivente instituta fuerat benedictio expleta Missa. Alias quoque recenset benedictiones minus solemnes cap. q. qua usitato S communi nomine benedictiones dicuntur , O quadragesimali tempore conferuntur , cum humiliare Deo capita iubemur. Hinc vero confirmatur quod supra dictum est, sumi quandoque nomen benedictionis pro Collecta siue oratione, quae in fine Missae recli
Nicolaus III. ad impetrandam pacem inter Principes christianos IV. statuit in Missa solemni,postquam Sacerdos dixit Pax Domini si semper vobiscum,ante Agnas Dei cantari psalmum Laetatu um cum aliquot versiculis & Collecta pro pace. Idemque constituit Ioannes XXX. pro tollendo schismate, ut testatur Angelus Roccha in Paralipomenis commentari j de campanis. Idem psalmus cum precibus extat in Mi sali Cisterciensi dicendus post Pater noster pro pace ecclesiastica de tEporali. Missale Sarisburiense editum Parisijs an . Iis s. in Quadrage sima & certis ferijs tres psalmos dici decernit, antequam dicatur P
Domini, nempe Deas venerunt gentes. Deus misereatur. Domine in Di
tute tua , cum Antiphona Da eLI potentia, & post eam precibus ac tribus orationibus,quarum prima est pro recuperatione Terrae sanctae, at tera pro Pontifice, tertia pro Rege. In libro Sacramentorum Romanae Ecclesiae ante annos nongentos scripto, quem sepe citauimus, post salutationem Pax Dominis emper Uobiscum, haec ex usu illorum temporum adnotantur. P I hac commonenda plebs pro ieiundis quarti eptismi, di decimi mensis temporibus suis et siue profrutis, , vel aurium ape tione et siue orandum pro infirmis, vel annuntianda Natalitia Sanctoram . Hae sunt autem in hoc codice formulae Denunciationum.
467쪽
.etoris a atritur O anima sanctitas , nos commonet illim mensis inflam. aia deistior inarta igiturosexta feria folito conuenientes occarsa esse. amas Deo spirituale ieiunium . Die Uero Sabbati apud B. Petrum , caeca uos intercessionibas credimus adiuuandos, sanctas vigilias chrifitiana piet te celebremus, ut per per hanc innuatimem salutiferam peccatorum fordes, quas corporis fragilitate contraximus, ieiundis S eleemos nis abluamus. Auxiliante Domino noDro Ies Chricto , qui cum Patre es Spiritu sancto visues regnat per omnia scula scalprum. Ieiuniorum autem denunciatio necessaria olim fuit , quia statam di definitam sedem non habebant. V tus quidem consuetudo fuit ut ieiunium aestiuum mense Iunio, autumnale Septembri, hiemale Decembri fieret , in desisnanda autem hebdomada diuersius diuersarum Eccipsarum mos erat, ut notat Sirmondus ad epict. a 3. lib. 3. G ridi Vindocinensis. Gregprium VII. certam eis hebdomadam assignasse docet Micrologus, sed eius decretum non statim ubique promulgatum suit: nam Golfridus ibidem , ac si res adhuc incerta foret, ab Hildeberto episcopo quaerit, qua hebdomada Iunij ieiunium celebrari deberet.
I CI 1 11 mitata lyra , helecti nonri disinitas ins ruantur simminere cognoscite. Ideoque sollicita deuotiove iIla feria circa boram die fretam conuenire dignemini, ut coelecte myctergum, qae dialolai caresa pompa degrauitur, O ianua regni coelestis aperitur, inculpabili Deo is uaniamininerio peragere intea n I.
pro Natali in Sanctorum , Noaerit vehan C1 Italicia ita , Damssimi fratrei, quod B. Mari rei
illius anniuersarius dies intrat, qua diabeli tentationeI exuperans valueris si talis creatori gloriosa passione co3iunctus e N. Ideoque Dominum collau demas, araiect mirabulii in sanctissis, ut qui illis victoria coronam contulit , nobis eorum meritis delictaram indulgentiam largiatar. In illo igitur loco , vel in illa via, tua feria hanc eandem festiaitatem solita de otio
Inmmmmmities P cun ryliquiae Martyrii ponendae sunt. Dile-
- 11 Lilici ut 1 I mustis, fratres Inter catera virtutum flammula, qaa ad gloriam pertinent christi Domini notiri, hoc quo ae practitit Martyribai, qui pro nominis eius cossessione morte suscepta coelestia pra-mia meruerunt, ut Aelium datis , eorum praesaris Reliqui I collocatis , integritas sancti corporis es credatur . Et ideo commonemus dilectionem ve-Dram, Paniam ilia feria , illa. loco, Reliquia sancti illi is Martyris collocandasam. I aesumas in ves ram praesentiam nobis admonentibus non ne grais. Has Denuntiationes in notis ad librum Sacramentorum commemorat Menardus ex Codice Reniensi pag Io .ct ac8. ubi etiam testatur, postquam dixerat Sacerdos , Pax Domini si semper vobis um, eas legi consueuisse.
468쪽
Conseacta hostia de immissa in calicem particuIa sequitur deprecatio Rad Christum Agnum Dei tollentem peccata mundi, incruento a Sace dote immolatum, de quo ad se veniente testimonium perhibuit Ioannes Baptista dicens , Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccatam mundi. Ex quo Praecursoris elogio mos emanauit pingendi Christum in forma Agni quem synodus, Trullana c. gr. ausu temerario conuellere tentauit prohibens ne deinceps Christus Dominus sub Agni figura pinger tur . Sed pseudosynodi conatibus restitit Romana Ecclesia, qtiae vel rem usum semper retinuit. Et Sergius I. summus Pontifex, teste Anastasio, aetatuit ut tempore confra Aonis dominici corporis Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis, a clero Opopulo decantaretur. Apud Graecos Utiquior est Agni Dei mentio in sacris solemn ijs, sed non per modum precationis. Iacobus in Liturgia: Ecce Agnus Dei fias Patri ustollit peceata mandi. Et in Liturgia Chrysostomi Sacerdos diuisurus sanctum panem dicit, Frangitur, O diuiditur Agnus Dei, Flius Patris. Hac autem Agni in graeca synaxi commemoratione quidam decepti, & eam ad Latinorum precationem trahentes, scripserunt ante Sergium coempisse, & concilio Nicoeno antiquiorem,vel certe coquam existimarunt. Et Sergius quidem instituit ter dici Miserere nobis ; sed multis postea
ingruentibus ecclesiae aduersitatibus, ut ait Innocentius lib. f. de metu ri s Misa cap. 6. siue ad tollendum schisma, ut alis scribunt, statutum fuit ut in tertio diceretur , dona nobis pacem : qui ritus ubique receptus est, excepta basilica Lateranensi, in qua adhuc seruatur antiqua forma dicendi ter, miserere nobis. In antiquis Missalibus ante annum millesimum scriptis haec oratio tertio reperitur cum clausula Miserere nobis: ex quo apparet praedictam mutationem post eum annum contiagisse. A quo Pontifice statuta fuerit, nusquam memini me legisse. At si verax est Robertus Abbas Montensis in supplemento Chroni ei Sigi-herti, hanc pacis postulationem attulit e coelo B. Uirgo . Apparuit enim, ut ipse refert anno II 8 I. cuidam fabro lignario opus facienti in
sylva, deditque illi sigillum cum imagine sua & Fili j sui, & cum hac imaeriptione , Agnus Dei qui tollis peccata mundi ona nobis pacem : iussitque ut ferret ad episcopum, atque ei diceret, ut qui vellent pacem ecclesiae, facerent huiusmodi sigilla, & portarent in signum pacis. In qu dam Missali antiquo sic interpolatam reperi priuata quorumdam licentia hanc precationem . Agnus Dei qui tollis peccata mundi, crimina tollis, aspera mollis, Agnus Ionoris, miserere nobis. Agnus Dei qui tollis peccata mundi, vulnera fanas, ardua planas, Agnus amoris , misi rere nobis. Agnus Dei qui tollis peccata mundi, sordida mundas, cuncta foecundas, Agnus odoris, dona nobis pacem. Ante communionem tres orationes Romano ritu praemitti solent, vI. non ex antiqua summorum Pontificum institutione, sed ex Religiosorum traditione, ut ait Micrologus cap. I S. Prima est qua Sacerdos pa-
469쪽
cem precatur Ecelesiae, post quam sequitur osculum pacis, quod Ministros; tum illi , omnesque fideles se inuicem falutant in sigminia
unionis & mutuae charitatis, Apostolicum institutum hoc est, ut per solemnia pacis sacrifici j consummatio fiat. Et Romani quidem atquia Ambrosia ni hoc loco, Graeci vero & alii orientales, itemque MoEar bes ante Praefationem dant osculum pacis, diuerso ritu, sed eadem fide& religione, ut ostendant se omnes in Christo unum esses eosque dumtaxat diuinorum munerum participatione dignos censeri, qui pacem fratribus verbo & opere impendunt. In Liturgia Iacobi post symboli recitationem porrigitur osculum praemonente Diacono, Oscutimur nos ire mea sancto. D Liturgia Chrysostomi ante symbolum ait Diae
nus , Diligamus nos inuicem , DI in cyncordia eo tramar Patrem, Filium,
O Spiritam sanctum. Apud Maronitas Sacerdos ante Praefationem dat pacem altari & mysteriis dicens . Pax tecum altare Dei, e r pax avfri s sanctis pessiis per te. Et dat pacem ministro dieens, Pax tibi minissiliae Spiritus sancti. Minister dicit. Veni in pace Pater nocter , facerdos eam dide . Et dant pacem in ecclesia. Morarabes in singulis Missis proprias habent orationes pro osculo pacis, quibus breuiter a Deo petunt, ut oscula fidelia sint, & pax sincera: ut per exterioris hominis osculum in disrupta maneat interioris hominis pax r ut pacem quam ore annuntiant , opere impleant: vi una dilectionis copula iungat, quos unius se dei sacramenta locupletant. Similes habentur precationes in Mimali Callicano, orat enim Sacerdos in Missa Epiphania, ut osculum quod in labiis datur, non negetur in cordibus : in Missa S. Clemeniis , ut qui in presenti labiorum impressione illigati fuerint osculo, Dei custodia pacifici permaneant in futuro: in Cathedra S. Petri, ut qui ex praecepto iunguntur osculo. liuore pectoris excluso illuc per gratiam ducantur , ubi est Petrus ianitor coeli. Ritu Ambrosiano dicit Diaconus, offerte
vobis pacem . Chorus alitem respondet, Deo gratias. Et praemissa oram
tione Domine Iesa Chricte, qui dixitFi Apinalis tuis, pro ut in Romano , datur Pax. In quibusdam Missalibus M. SS. Diaconus ait, Habete in catum pacis S charitatis, ut apti sitis sacrosanctis mcteus. Et circumstantes se inuicem osculantes dicunt , Pax Chrim ct ecclesis abundet iacordibus noris. In aliis sunt orationes peculiares, quibus Sacerdos, dum se populus inuicem osculatur, Deum rogat ut omnes pacificare sdignetur. Errant qui Innocentio Primo huius osculi institutionem adscribunt: non enim instituit, sed abusium emendauit , qui irrepserat,vtemtra usum Romanae Ecclesiae Pax alicubi ante confecta mysteria traderetuh heum necessario indicenda sit post consecrationem,ut pacis o eulo demonstretur populum ad omnia quae in mysteriis aguntur atque in ecclesia celebrantur praebuisse consensum . Ita ille scribit O. rv. ad Decentium episcopum Eugubinum. Deinde eiusdem osculi tanquam ab Apostolis inmiti mentionem faciunt veteres & orthodoxi Patres
470쪽
Patres. Tertullianus de Orat. cap. I . Alia tam consuetudo inualuit, i sanantes habita oratione eum fratribus subtrahunt osculum pacis, quod eusignaculum orationis. Qi .e oratio cum diuortio sancti osculi integra e uiae furificium etI , . qua sine pace receditur e Et lib. a. ad uxo. rem cap. q. non passulum ait maritum infidelem uxorem fidelem alicui fratrum ad osculum conuenire. Narrat Optatus Mileuitanus lib. I.
Lucillam foeminam potentem & factiosam, quae schismati Donatist rum occasionem praebuit, solitam fuisse ante communionem os cuius dam Martyris, si tamen Martyris, aut si Martyris necdum vindicati, Osculari : qua de re a Coeciliano tunc archidiacono postea episcopo Carthaginens correpta, ipsi Coeelliano irata schisma aduersiis illum suscitavit. Hanc autem mulierem ideo reprehensam puto quod fraternum osculum, quod sibi mutuo ante susceptionem corporis Christi pr*bebant fideles , vel dedignata vel eo non contenta, incertas insuper rem liquias osculari prisumeret. Meminit eiusdem osculi Dionysius cap. 3. eccc Hierarchiae, itemque Iustinus Martyr Apolog. a. quibus suffragantur alij Patres graeci & latini. Cyrillus Hierosolymitanus initio Catechesis q uintae: Clamat Diaconus,coplectimini dr osculamini vos inuicem,ais urac mutuo nos mulo salutamus. Hieronymus epist. 6 r. ad Theophilum Alexandr. oeuisquamne extensa manu vertii faciem, et inter scras epulas Iuda osculum podirigit e Augustinus serna. 8 p. de diuersis : Ecce ubi peram Lia eae anmsicatio, dicimus orationem Dominicam, etiam accepinis O re
didictis. Poct ipsam dicitur, Pax vobiscum, dr osculantur se chrictiam in cuia functo, quod e gnum pacis, si quod octendant labia fiat in conscien
ita.Id eD qtio modo labia tua ad labia fratris tui accedunt in cor tuum a corde eius non recedat. Chrysostomus lib. I. de compunctione et malum pacis porrigere tempore, quo mtinera o eruntur, in usu eΗ; sed vereor ne forte plures ex vobis labys hic tantummodo faciant, cum Chrictum pacem non ex ore , sed ex corde desideret. Anastasius Synaita orat. de sancta Synax irPropter hoc ipsum nos mutuo in mula pacis amplexamar, Di omni colligatione impietatis es cordis duritie abiecta puro corde ad Dominum accedamus o
In actis S. Marit AEgyptiaeae, Pacis mulum obtulit seniori , ct M tui'ca donas epit. Gregorius I.dialog. cap. ;6. navim describens tempestam te agitatam, omnes qui in ea erant pacem sibi dedisse ait, corpus quo& sane uinem Redemptoris accepisse. Hue pertinet quod non semel Apostolus hortatur fideles, ut salutent se inuicem in osculo sancto: ex quo inquit Haymo Halbestaten. in epist. ad Romanos cap. 26. MoI tramisitus ect Ecclesae, ut conuenientes fideles ad audiendum Derbum diuinum , Missarumque celebrationem , pia orationes oscalo dilectionis suscipiant Ie
Erat autem osculum non solius communionis, sed & omnium Eccle- VII. siasticarum functionum signaculum & sigillum, quod in omnibui sacramentis adhiberi solebat. Nam episcopum baptiEatum & confirmatum