장음표시 사용
471쪽
rem collato sacramento osculabatur addita se Iutatione Pax tecum et quam cum Ordo Romanus,ac veteresSacramentoriun libri prascribunt, osculum quoque subintelligitur. Cyprianus epiti. iv. ad Fidum debareptiEandis infantibus; E instas, ait, a partu nouus ect, non ita ratames Ut quifieaam illum iis gratia danda atque in pace facienda horrere debeat osculari.jIn ordirium collatione consueuisse Episcopum initiatos oscul ei testes fimi post Dionysiuiniin Ecc hiem ordo Romanus, & antiqui , Pontificalia. Mos item fuit osculari mortuos, ut idem Dionysius serDbit cap. poBremo eumdem libri, qui in pace & communione Ecclesiae decedebant, ius ea salutatio indicium & protestatio erat. Sed postea eo ei lium Antissiodorense sub Gregorio Magno et I a. osculum dari momitiis prohibuit. Misse quoque defunctorum olim osculo carebant, quia priuatae & sine communione erant: ut ritus etiam nunc permanet.Scribit etiam Alba spinaeus obfera. t T. lib. I. Missis Monachorum osculum defuisse, quia priuatae: & Durandus lib. q. Ration. cap. 33. Inter Monachos , inquit, Pax non datur, quia mundo mortui reputantur. Contrariam tamen euincitur ex vetustis Monachorum Ritualibus , quae osculum ante communionem praescribunt: & ipse Monachorum Pater Benedictus cap. 6 . Reguta praecipit Monachos secundum ordines quos constitueritAbbas,vel quos ipsi habuerint debere ad pacem & ad commmunionem accedere. Idem, M. suscipi hospites iubet in ostulo pacis . Subtrahitur si in iliter osculum feria VI. ante Pascha in signum moestitiae r quare Procoprus in historia arcana Iustinianum & Theodoram infausto omine imperium suscepisse refert ea die , qua nulli pacem &sallitem dicere fas erat. Signum igitur mutuae dilectionis & pacis erae osculum inter Christianos, is quo procul aberat omnis suspicio impuri affectus. Commendant eius sanctitatem Clemens Alexandrinus lib. 3. Prda cap. II. & Athenagoras circa finem Apologit. Aptissune autem & eleganter Cli iustomus hom. go in epi*r .ad Cor. agens det osculo, quod communioni praemittitur: De hoc , inquit, sancto osculo aliud quoque a reipuerect . Temptam Chricti sumus. Itaque templi in Bibola staditum osculamur, cum ab alios uiuiamur. Neque eum υulgari quodam honore os noctrum a Sicitur . eum corpus Daminicum excipit: eaque praefer stim de causa tu mutua oscula iungimus. Ueteri tandem simplicitate in malitiam degenerante subtract am paulatim est osculum , & eius vice mos introductiis porrigendi tabellam eum crucis vel Christi imagine, quam sequioris seculi seciptores osculatorium vocant, 'de quo vocabulo agit Spei mannus in Glossario. Hanc dum primum Sacerdos , tum reliqui osculantur, eandem mutuam charit item de fidem se habere testantur, quae olim per osculum indicabatur. Alij mutuo amplexu idem munus persoluunt. osculum oris adhuc vigebat tempore Innocentii III. qui de eo loquitur lib. 6. mcteriorum rege cap. s. atque hinc inferre probabialiter possvinus osculi consuetudinem permantisse, donec a Fratribus
472쪽
ytanei an is pleriq; ritus Romanae Ecclesiae, ut I.ib. I.Cap.vII.ostendi. pius, aut fuluati aut immutati sunt.
Ritus , usus Antiphon/, qm communio nuncupatur.
tiones Sacerdotis ante communionem. Eius danda, , accipienda diuerse consuetudo . ootidiana veterum communio. Ea ad Clerum, tum ad ministros altaris r
Hera. Olim Eucharista manu excepta, domi seruata, ad absentes missa, delata in itinere, custodita in eccle , defunctis consepulta . Ab mores an , quando deserant istii fuerint alicubi in communione abusus . Modus, o
do, situs communicantium. Post osculum pacti suscipit Sacerdos sacra dona , quibus ipse res I.
ctus ea populo dispgnsat, di interim chorus cantat Antiphonam, , . quae ideo communio dicitur , Quia populo communicante cantatur. Olim psalmus simul concini solebat cum moria Patri, atque ipsius antiphonae repetitione,ut tota actio comunionis laude Dei personante perficeretur . Sciendum eti autem , inquit Micrologiis cap. I 8. eandem antis phonam femter eundem psalmum cum istroitu habere, se non ha/et prurium, ex quo fi mpta videatur.Cuius rei exemplum habemus in Antiphonari, S. Gregorii, & in antiquis Missalibus manu exaratis. Testatur Augustinus lib. a. Retram cap. II. hanc consuetudinem in ecclesia Africana
ipso vivente coepisse, ut hymni ad altare de Psalmorum libro dieeten. Eur , cum populo oblatio sacra distribueretur. ordo Romanus in prima descriptione Missae eiusdem ritus antiquitatem confirmat dicens et Mox
ut Pontifex caverat communicare populum in Senatorio ratim Schola incipit antiphonam ad communionem , O psallunt Ossae dum commanicato omni populo, etiam in parte mulierum,redii in sedem , ct repetito Demo quiescunt. Pont sex vero contemptans populum communicsstum ese innuit per Abdiaco--tim primo Schola, O iue resalutato eo dicit Gloria Patri , et Sicut erat,st Uersum. Et sinua antiphona surgit Pontifex cum Archidiacono, es veniens ad altare dat orationem ad complendam . Eundem morem vigere apud Aethiopes docet eorum Missa his verbis. Dum minit ratur scramentum populo , psallunt docti aliqua carmino in honorem sacramenti, sancForum queram fem celebrantur composita,qu.e populis reiterat canendo. Armenii quoque hymnos canunt & psalinos non solum tempore communionis ,
473쪽
sed etiam cum Clogiae peracta synaxi distribuuntur. In Liturgia S. Iacobi, dum sacerdos oblata in partes diuidit,cantantur Psalmi , Dominus
regit me, Ben dicam Dominum in omni tempore, Exaltabo te Deus meus rex,& Laudate Dominum omnes gentes. Ante communionem ter dicit Sace
dos , Domine non sum dignus e qui versiis in quibusdam antiquis Missalibus M. SS. reperitur, at in plerisque deest. Eius usus commendat Origenesimae. s. in diuersa loca Evangeli j , umido, inquit, sanctam ci-gum , illudque incorruptum accipis epulum, quando vita pane ct poculo fruoris , manducas se libis corpus cir sanguinem Domini , tunc Dominus sub tem um ingreditur. Et tu ergo humilians te ipsum imitare hanc Centurionem Odicitor Domine non sum dignas ut inuessab tectum meum. Chrysostomus item hom. de S. Thoma Apostolo exhortans fideles ut puri accedant
ad Dominum ait, Dicamus Redemptori notiro, Domine non sum dignus vi intre sub tectum animorum nailroram,quia tamen tu a nobis teneri vis, e
tua freti indulgentia ad te accestimus. Sunt & aliae peculiares orationes idiuersis eccleius in suis Missalibus priscriptae a Sacerdote recitandae an
te communionem, quarum nonnullae cum Romanis fere coincidunt,
aliae diuersis sunt. In Missali Romano M. S. quod mihi ostendit vir multae eruditionis Camillus de Maximis Patriarcha Hierosolymitamis hScindicitur, quam etiam legi in Missali Sarisburiensi. Deus pater, feni storigo totius bonitatis, qui ductus misericordia Unigenitam tuum pro Nobilia infima mundi defendere dr carnem famere voluiDi, quam ego indignui hic in manibus meis leveo, te adoro, te glorifico, te tota mentis ac cordii in tentione laudo S precor, ut nos famulos tuos non deseras ; fedpeccata noctro dimittas, quatenus tibi soli Diuo ae vero Deo puro corde es cacto corpore servisim valeamus. Tum immediate ante communionem. Aue matertium
sanctissima caro Chricti, mili abie omnia es sper omnia summa dulcedo. Et ante sumptionem sanguinis . Aue in aeternum caelestis potus mihi ante omnia Osuper omnia summa dulcedo. II. Dan dg vero & accipiende communionis diuersae olim fuerunt convsuetudines, pro ut diuersa locorum, temporum, gentiumque conditivxxigebat. In primordijs Ecclesie certum est & exploratum omnes fidem les, quorum erat cor unum & anima una, quotidie perseuerasse in communicatione fractionis panis, ut acta Apouolorum testantur: nec ullus
sacris Mysterijs interesse permittebatur, seut alibi olfensum est, nisi qui offerre poterat, & de oblatis participare; quam consuetudinem Superstitisse euidens est. Nam ex Iustino Apolog. a. ex constitutionibus Apostolicis lib. 8. cap. ro. ex Dionysio eap. g. Ecc hierarchiae, de ex alijs Constat Pontificem confectis mysterijs sumpsisse Eucharistiam & singuli 3 praesentibus tradidisse siue per Diaconos, siue per seipsum. Cyprianu3. lib. de Oratione, Nunc panem . inquit, dari nobis quotidie poctu amuis ne qui in Chocto fumas ct euchariuiam quotidie ad cibum salutis sicco; mui , iMtercedeme aliquo grauiore Lucra , dum abstenti O non commuWi
474쪽
eantes a caelem pane prohibemuria Christi corpore separemur. Hieronymus epiti. s o. Ad Pammachiu,Scio, ait, Roma hanc esse consuetudinem,ru fideles fem per Chricti corpus accipiant,quod nec reprehendo,noc probo. Nec sol u It mme,sed etiam in Hispania eumde morem sume di quotidie Eucharistiam eo tempore viguisse epict.28.ad Lucinium Ratim assirmat. Augustinus hac de re varias in Africa extitisse sentetias indicat vis. II R. ad Ianuariam nee declarat cui ipse adhaereat. Ambrosius lib. s.de Sacra-cam aliore tur ad quotidianam communionem, sic tamen vivendum monet, ut quotidie mereamur accipere. Ex quibus liquet initio quinti seculi in quibusdam ecclesijs occidentalibus nondum abrogatum fuisse usum quotidie communicandi. Imo alicubi adeo inualuerat mos communi.eandi quoties quis aderat Missq, ut aliqui existimarint eum qui pluribus eadem die Missis intererat, debere in singulis communicare. ilionem ex occasione proponit & soluit Uualfridus Strabo prope finem
cap. 2 a. his verbis. de comunicandi varietate quadam praemisimus,lae
addendum videtur,esse quosdam quisemel in die communicare, etiare fi arsibo, inierfuerint Misis, pro dignitate sacramentorum fassicere credant: esse ver, alios, quiscui in Una, sic in omnibus quibus assuerini Misis india
communicare velint . Quorum neutros cubandos existimo, quia sitii Aug-Binus ait de his qui quotidie communicant, ct tuis eat rarius, ims reuere uasancrarum retrahit rerum, illos ver. amor si brium inuitatD. ramen-
raram . Nam ct ipse facerdos quoties in die Missas facit, communicare Moomiiiii. Quo non faciat, canonico eliferiendus iudicio. Haec uualfridus, rui seculo nono vivebat. Citius autem in oriente eorum qui sacris my-erijs intererant, communio desijt: nam Chrysostomus tape, & aliquando Athanasius, atque alii Patres Graecide in Sequentia communicantium , ut superius dictum est, m suis ad populum homiliis conque runtur . Solidae tandem pietatis in aliqua prouincia defectu eo redacta res est, ut in concilio Turonensi II. sub Leone III. c. so. sancitum fuerit, ut homines laici, si non frequentius, ter saltem in anno communicarent . Tum labente per uniuersum orbem religionis studio, cum rarior in dies fieret usus communionis, in concilio Lateranens sub Innocentio III. singulis fidelibus mandatum est, ut cum ad annos discretionis peruenerint, semel saltem in anno peccata sua confiteantur, &in Paschate sacra communione reficiantur. In Missa autem solemni reis tenta est ab aliquibus ecclesijs communio Ministrorum, quae Romae
nunc permanet in insignioribus Basilicis, & ubi desierat, Apostolieae visitationis decreto restituta est. Sapienti sti mo sine consilio, ne in d iuetudinem abeat antiquissimus ecclesiae ritus, sine quo vix possunt i telligi, quae in Liturgicis orationibus quotidie recitantur. Gim ante communionem clamabat Diaconus Sancta sanctis: ac si di- III.
ceret, qui non est sanctus non accedat. Eadem verba nunc etiam apud
Graecos dicit sacerdos. Quae vero sanctitas ad hoc res uiratur, quaestio
475쪽
aes apporiantur,-mensulae, utra Chrysosto no & Athanasio obseruat Baronius anno e . uum. iam ouil .ca isti ' hsuccesserunt, ut si quid forto decidat, his excipiatur. At ue Sae dos sectamennam distribuens quid daret contestabatur dieen c tarim; de accipiens respondebat Arem, qua voce verum illud esse om-fitebatur. Auctor Constitui. Apostolicarum lib. 8. cap. re. Epicus oblationem dicem corpus rarim ,-acram,s duae Ame, , DE vero tribuat calicem dicens, sanguis Chrim oculumstam , es bibena
idis C pq qtst ad Fabium Antiochenum apud Eu
sebium lia 6. . I. ure cap. s. Nouatiani mores & schisma desisibens ait inter estera eum quosdam communicasse, & ab illis iti ramentum exegisse quod nunquam ad Cornelium reuerterentur. Tum subdit tacum panem suum amplens dicere deis et Amen , dicis: Noa rrae et de saceps ad Cornelium.Tertulli arrus despectat. cap. 2 s. eos reprehendit.ciui ex ore quo Amen in Sancta protulerant, testimonium gladiatori redi b, tid: sacram. cap. S.C .cti, em.i et Ammi Der'm. Hieronymus epist. 62.ad Theo- Alexandrinum ua conscientia ad recta imam accedam respondebo Amen; cum de chararate dubitem porrigentisp Augustinus lib racontra Faustum capcio. Habet omm mag-- -cem Chrim mis isse' '-- detur Amen. Leo Magnus serm. 6. de ieiunio septimi mensis: Sufacra mensae commanuare debetis, ut nihil prorsus de Demate corporis uricti sesanguinis ambiratis. IIoc enim ore sumitur ad de creditu , bructra ab tuis Amen respondetur , Pareum testsinis , I si HO MM . Sunt alia quamplurim rarium testimonia, qtis in re clarissima coaceruare inutile foret. Tem pore Gregoris Magni sacerdos tradens eucharistiam hac formula vie-
L-mnumer si avistoritates; sed ne prolixioi sim, moduni
476쪽
in sisreeensendis seruabo . Tertulliano primus Iocus tribuendurum esti lilib.de Idololatria exclamas aduersus Christianos ab idolis ad ecclesias euntes, ingemit illos eas manas admouere corpori Domini , quae daemonys corpora conferunt , quae scilicet idola gentibus fabricant. O manus princidendat Et in fine libri de baptisino agit de prima manuum cum fratriabus apertione post lauacrum; utique ad accipiendam eucharistiam . Clarius Magistro hunc ritum exprimit Cyprianus epist. s 6. ad Thibaritanos, Armemus se dexteram gladiosiritali, v acri seia funecta fortiter respuat, ct eucharinia memor, qua Domini corpus accepit, ipsum complectatur . Idem lib. de lapsis: God non aeratim Domini ravus inquinatis manibus accipiat, aut ore polluto Domini fanguinem bibat facerdotibus sacris lagus irascitur. Et paulo post. Gidam ct ipse maculatas, feri io a Sacerdote celebrato, panem cum caeteris ausus in larenter accipere, Sanctam Domini edere de contrectare non potuit, cinerem ferre se apertis manibus
inuenit. Alia Cypriani testimonia affert Pa melius lib. I. Liturgicorum. Ambrosius apud Theodoretu lib. s. hixLeces.cap. I .increpans Theod sium post ccedem Thessalonicensium, seuomodo, inquit, manus extendes iniucta caedis sanguine adhuc Bitiantes inomodo hai modi manibus Domini corpus accipies Augustinus lib. a. contra literas Petiliani cap. 2 3. Illum commemoro, optatum scilicet Gildonianum Donatistarum episse copum, qui vobiscum vixit, cui pacis osculum interfacramenta copulabatis, in cuius manibus eschariae iam ponebatis, cui vicissim danti manus porrigebatiae. Dionysius Alexandrinus epist. ad Xystum Romanum Pontificem apud Eusebium lib. I. cap. s. agens de quodam ab haereticis baptietato, qui reconciliatus Catholicae Ecclesiae eius baptismum postulabat, ait: Ego eum qui ad facram mensam actiterit, est manus ad suscipiendam sacrum cibam porrexerit, renouare non ausim. Basilius Magnus epigr. 28
ad Caesariam Patriciam, Nam ct is ipsa ecclesia sacerdos partem aliquam eucharistiae is manas tradit, ct illam apprehendit qui percipit cam omni libera potestate, atque ira fuis proprys manibus eandem Do ori admotam ingerii. Chrysostomtis hom a I. ad pop. Antioch. Cogita quid manu ca pias , ct ipsam ab omni auaritia es rapina liberam conservia. Reputa quod Non tantum manu capias, verum cst ori admoueas, es linuam cutiodi a comiameli s es turpibas verbis mandam. Idem hom. in recens bapti Eatos edita a Francisco Combesis et Tene manu donum, animo id quod eII occui tum . Manus teneat, se mens icta dicat, Deus meus es Dominus meus. Gr gorius Antiochenus orati in diem sabbati sancti apud eumdem: O caelorum rex ne nos repellas, eam de tua freti clementia felestis manibus sacrum tuum corpus tenere ausi fueriman SoEomenus lib. S. cap. s. & Nic Phorus lib. I p.cap. i. narrant factum mulieris Macedonianae , quae Chri-sostomo sacris operante, ut marito orthodoxo se fidei consortem probarer, eucharistiam accepit, quam manu retinens tradidit ancillae ab ea accipiens panem communem domo allatum. Sed dum ori admotum
477쪽
dentibus conterere conatur in lapide conuersum sensit. Comitis Trulis lanii cror. illos reprehendit qui corpus Christi non manu excipietat, sed quibusda instrumetis seu receptaculis ex auro vel alia materia preatiosa comparatis : quod licet a religione profectum, ut ait Zonaras it huius canonis expositiones synodus tamen improbauit: quia nulla res sensibilia ipso homine, eiusque manu praestantior est. Idem canon moadum praescribit, quo sacra dona excipienda erant, dicens: Si quis immaculati corporis particeps esse volueris, O erre se ad communionem, manus in crucis formam figurans sic accedat. Eamdem manuum compositionem antea docuerat Cyrillus Hierosol. Catech. s. Mys agog. Accedens
ad communionem non expansis manuum Dolis accede, naeae cum disiunctis
digitis , se nictram velati sedem quamdam subdiciens dexterae, qua tam tum Regem susceptura e B, ct concaua manu suscipe cavas tariari dicens Amen. Hunc ipsum ritum commendat Damascenus lib. .orthod.fidei cap. I A rdenti cupiditate ad eum adeamus, manibusque in crucis formam composilii Crucifixi corpus suscipiamas. Eadem aetate qua Damascenus in Oriente, vixit Beda in Occidente, qui vitam Cednonis Monachi ena rans lib. q. bit . Anglicanis cap. a . ait ipsum de hoc seculo exiturum phthsse sibi afferri eucharistiam, qua accepta in manu, interrogavit si omNex placidum erga se animam hasereni ; sicques caedem muniens viatico vitae alterius ingressui parasit. Huius ritus Igaorantia q uidam apud Galanum in conciliatione ecclesiae Armenae cum Romana Parte i. v. I 32. i ter errores Iberorum, quos nunc Georgianos vocamus, hunc enum rat . Aliquibus diebusfectiuis multi sacerdotes Miffacrificio iactantes communicant , sed euchariae iam ab episcopo celebrante recipiunt in proprijs m nibui , quam et proprio apponani ori . Tangit autem hic articulus Malium veteris ecclesiae morem, de quo suo loco dictum est, omnes scilicet presbyteros episcopo concelebrasse , & ab eo communionem suscepisse: qui & perperam errori adscribitur. Porro hic notandum est in itisceptione eucharistiae inter viros & mulieres discrimen aliquod fuisse: nam viri nuda manu , mulieres subiecto linteolo, quod Dominicale dicebatur, illam accipiebant. Sic statutum legimus in concili
Antissiodorensi c. 36. Non licet mulieri nuda manu euchariae iam accipere Et c. qa. Vt Unaquaque mulier, quando communicat , minuati suum hambeat : quod F qua non babaerit, v que ad aliam diem Dominicum non commmunicet. Augustinus item serm. aia. de tempore, diu ante hoc concilium inualuisse per Asticam hanc consuetudinem testis est dicens: Mulieresquomodo nitidam exhibent linteolum, ubi corpus Chrim accipiant, sic cerpas cactum est cor mundum exhibeant. Hanc tamen differentiam apud
orientales non inuenio,nam silent de ea Patres Grici,& synodus Trul lana censuit nudam manum alia quavis materia digniorem esse. IV. Hoc etiam hoc circa usum eucharistiae sevienti persecutione introductum fuit, ut cum in locis abditis sacra synaxis peragebatur, qui ad
478쪽
eam eonveniebant, non solum de oblatis participarent, sed particulas quoque acceptas a sacerdote secum deferrent , di domi reuerenter custodirent, ut quia quotidie vitae periculum eis imminebat , quotidie , seipsos possent saera communione ad certamen praeparare. Id in primis Tertullianus ostendit lib. a. ad uxorem cap. s. Non fiet maritus quid
fureto ante omnem cibum gassese Et si uerupanem, non ictam eredit esse qui dicitur. Et de orati cap. I . Accepto corpore Domini reseruato sotramquesaliam em es participati acris es executia offic3. Cyprianus lib. de spectaculis , alui sectinans ad spectaculam, es adhue gerens secum svi a Met,eacharisam. Et lib. de lapsi si tam quadam mulier arcam suam, in qua Domini Sanctam fuit, manibus indignis leara et aperire, igne inde
Argente deterrita eo , ne auderet attingere. Narrat Gregorius Naγian-
tenus orat.in funere sororis suae Gorgoniae eam apud se in cubiculo re conditum habuisse corpus Chtim , & fusa ante ipsum oratione a graui morbo liberam euasisse. Basilua epist. citi ad Caesariam: aeuoniam vera
per tempora illa persecutionum cogebantur homines necessarib, facerdote Dei minictro non prasente, proprise manibus percipere communionem , non est
nisi superuacuum ut demon em illam stram rem non esse V iter se iniri
eae ferendam , eo quod inueterara consuetudo hoc ipsum reaera confirmatum dederat. Nam et illi omnes qui per eremos visam monacticam instituunt et
ubi cum non suppetit sacerdotis, cum habeant domi communionem , defuismanibus illam percipiant. Alexandria autem Oper Aeginum unusquisque etiam de plebe vi plurimum habet domi suae communionem. Et paucis iu-teriectis . Idem igitur quo ad poteritatem ect , sue quis de manu facerdotis partem Unam agiquam percipiat e paries simul quam plurimas. Hieronymmus viri . so. ad Pammachiam illos obiurgat, qui post noctareum concubitum ecclesiam ingredi non audebant diuinam timentes ultionem, domi autem accipere eucharistiam non formidabant. Ipsorum , ait, eoasientiam conuenio, qui eodem die poII coitum communicani , est iuxta Persium Noctem flumine purgant: quare ad Mart res ire non audenA quare non ingrediamur ecclesias ' an alias in publico , alius in domo Chrisma
est uod in eccles non licet, nec domi licet. Philippieus gener Mauritii Imperatoris, ut Anastasius Bibliothecarius in historia scribit, noctu ab eo accersitus, timens vitae suae corpus Christi percipere qti simuit, utique domi asseruatum , antequam pergeret ad Imperatorem . Seleuciae sub Dionysio episcopo miraculum accidisse narrat Ioannes Moschus in Prato spirituali; quidam enim seruus fidelis sumptam communionem in die coetis Domini secundum consuetudinem illius pr vinciae linteo mundissimo inuoluit, &reposuit in armario, Dominus autem eius aperiens armarium vidit omnes sanctas particulas culmos& spicas germinasse. Ad absentes quoque mitti consueuit, quod multiplici veterum Scri- V. Horum testimonio probatur. Iustinus Apolog. a. Diaconi distribuunt
479쪽
mnicuiqvie praesenti, O ad absentes perferunt. Dionysius Alexandrinua apud Eusebium lib. 6. cap. . seni cuidam Serapioni missam te it Presbytero partem eucharistiae per puerum laicum , qui eam aqua inistinctam in os senis infudit, & protinus animam exhalavit. Romanum Martyrologium die XV. Augusti Tharsicium acolythum commemorat , quem cum pagani inuenissent corporis Christi sacramenta portan rem, coeperunt disquirere quid gereret, at ille indignum iudicans porcis prodere margaritas, tamdiu ab illis fustibus & lapidibus mactatue est, donec spiritum emisit: cuius corpore reuoluto sacrilegi diseus regnihil sacramentorum Christi inuenerunt. I renetis Martyr in epist. ad victorem Papam, quam historiae suae inserit Eusebius lib. s. cap. a . testis est E summis Pontificibus victoris prie decessoribus diuersarum e e-elesiarum presbyteris seu episcopis transimissam eucharistiam, in signum videlicet mutuae communionis,ut alibi notatum est. Refert Palladius in historia Lausiaca cap. s. O sa. olim Monachos in solitudine habitantes non antea sumpsisse cibum, quam spiritale alimentum animae aecepissent, sanctam nimirum communionem in cellis seruatam , quam sacerdotes vel illis in ecclesia dabant, vel domum mittebant. Iustinianus Novella Iap. de Dinopis es Monachis c. gr. Sanctimonialibus foeminis presbyterum siue diaconum ab episcopo deputari statuit ad
faciendum eis responsam, au anctam eis communionem portandam. Scriptor vitae S. Laurentij Dublinensis apud Suriam die rq Nooembris alium morem indicat ab antiquis vlarpatum , & ipsius viri sancti, qui obiit anno II 8 I. temporibus adhuc vigentem, deferendi secum eucharistiam, cum quis longe proficiscebatur. Narrat enim quatuor sacerdotes augustissimum Sacramentum secum portantes incidisse in Iatrones qui saera dona irreuerenter tractantes eos spoliarunt, & mox iniuriam Deo viciscente suspendio interierunt. Confirmant eumdem ritum,que de Satyro fratre nauigante refert Ambrosius orati in funere ipsius e de Maximiano episcopo Syracusano Gregorius lib. s. Dialog. eap. 36. de Monachis Constantinopolim nauigantibus Ioannes Diaconus in vitae
Gregorij Iib. I. cap. 33. de S. Birino episcopo Dorcestriensi Anonymus apud Surium dis 3. Decembris cap. r. Atque huc forsitan respexit Hieronymus cum in fine epist. q. ad Rusticum ita de S. Exuperio episcopo Tolota scribit, Nihil illo ditias qui corpus Domini canistro vimineo, sanguinem portat in vitra . Idem mos etiam hodie seruatur a Monachia Graecis in longiori itinere, ut Petrus Arcudius testatur lib. I. Ascramen cap. Sy. Romanus quoque Pontifex cum extra Urbem longum
inter agit, eucharistiam deferre solet, quae cum magnifico & religioso comitatu ipsem precedit: de quare eruditum commentarium edidit Angelus Rocea Apostolici sacrarii Prefectus, ubi eius originem rcfere ad hunc priscum morem desquo agimus.
vI. Quod si olim licitum fuit di domi priuatim habere eucharistiam, de
480쪽
eam secum in itinere deferre, multo credibilius est in ecclesijs e seruatam fuisse, ut semper in promptu esset ad infirmos communicandos. Nec desunt probationes. Nam optatus Mileuitanus de conseruata intemplo Eucharistia intelligendus est , cuin a Donatistis inaudito scelere traditam canibus narratis. a. non sine signo diuini iudicii, canes nim accensi rabie homines ipsos dente vindice Ianiauerunt. Victor episcopus lib. I. Africa persecutionis de diuinis quoque sacramentis in ecclesia asseruatis agit, cum Valerianum episcopum viriliter dimicasse ait ne ipsa traderet,qua de causia ab impio Rege Celserico foras ciuit tem singularis iussus est pelli, addito praecepto, ne quis eum in domo aut agro permitteret habitare. Cyrilliis Alexandrinus eiusdem moris testis est in epist. ad Calobrium praefixa libro aduersus Antropomorphiatas,qua eos redarguit qui dicebant Eucharistiam in sequentem diem seruandam non esse. Idem colligitur ex Poenitentiali Columbam A batis , in quo praescribit quae poena fit illis imponenda quorum negligentia Encharistia corrupta de putrefacta sit. Eudocia martyr apud Hen schenium die r. Martis antequam ad martyrium duceretur, breui morula a satellitibus impetrata ad sacram aedem cucurrit, & arcula re serata sacri doni corporis Christi particulam acceptam sinu recondidit,& cum militibus abi j t. Est item de hac re canon Concilii II.Turonen
sis, ut cor Domini in altari non in imaginario ordine, sed sub crucis timtulo componatar et videlicet non inter imagines , sed sub cruce in loco digniori ponatur. Ad quem ritum sunt qui existiment multo ante hoc conciliu respexisse Paulinum Nolanum epiti. tr ad Seuersi his versibui.
inum veneranda tegunt altaria foedus Compostis scra cum crarce Mororibus.
Cuncta salutiferi coram martyria Cir ii, crux, corpus, anguis, Martiris ipse Deus. At haec suboscura sunt: imo ex antecedentibus de solis Samstorum lipsanis Paulinus Ioqui videtur. Clariora sunt quae Venantius Fortunatus scribit lib. I. earum a s. ad Felicem Bituricensem episcopum, qui
turrim auream fecerat, qua corpus Domini asseruaretur. Quam bene iuncta deceor, fa crati Di corporis Agaei Margaritum ingens, Drea dona ferant.
Cedam Carasolithis Sasemonia vasa meta is,mta placere magis ars facit atque Desissimilem turrim commemorat Gregorius Turonensis lib. I.dera mam Frum cap. 86. quam e manibus impuri diaconi elapsam refert, seque in altari collocasse, ita ut eam diaconus nunquam assequi potuerit. Ad eundem usum suspensas in altari aureas& argenteas columbas legimuxin vita S. Bajilii Amphilochio adseripta. Eas autem sublatas a Seuer . ii retico conquesti sunt elerici & monachi Antiocheni, oblato quin synodo supplici libello. Recte vero obseruat Morinus lib. 8. de Padi.