장음표시 사용
51쪽
sententia illeolommim Aegyptiorum antinas, baritii inapositas, transire numina quaedam,
sive nil ii iiiispli acrium Aul'Prum, i. e. nil metein psychosis nrbitrum Elysaeosve campos, tendunt, sive iis iter est nil infernum Osiridis tribunal. luemadmodum enim Xilus te restris, totam liemi aias Aegyptum, paries superiores et inferiores facillimis navigationis commerciis ad uitilas coniungendasque Praebet, ita otiam fluvium cootest in per mundi plagas.peruacare volebant, atque in eo Folem et Lunam, baridibus impositos, quotidian consistere cursus β'. Itaque et in historiis deoraim et in imagine inferoranti saepissimo sit baridis montio, quippe quac , quum nil commercia itineraque in Nilo lacienda plerumque adhiberetur, in imagine mundi coelestis nil Λm pii exemplar ad umbrati non magis deesse puluerit, quam olympo Graeco bigne et quadrigae. Praeterea etiam apud Aegyptios, si iiii inter Graecos et Asianos, multa, quae in mythis de diis et de vita ulteriori narrabantur, diebus sol innibus per mimos agebantur. Cui generi mimorum haud dubie ost necensendi im notiam illud iudicium sunebre, quod npud: Logyplios dis cadaveribus defunctorum coram quadraginta duobus iudicibiis institui solebat ). Uuoi admodum enim animas ipsas coram Osirido pilisque qradraginta duobus n2ssessoribus iudicari credobant, ita in terrestri illo iudicio, prout homo defunctus Itoneste malevovixerat, decernobatur, num cadaveri sol uinis sepulcri honus tribuendus esset necne. Atqui cum hac notione portitor, qui cadavera baridi imposita illas transvoliebat niluas, ultra quas iudices sedebant, ita est connexus, ut, si cum Champollione statuerimus, iudicium ipsum esse mimum tribunalis Osiridis animis adeundi, vix dubitari queat, quin nauta lane rarius et ipse ex imagine vitae ulterioris sit repetendus. Quam rem merito iis relinquimus nmplius inquirendam, quibus monumentorum inspiciendorum est copia. Utcum ille autoni de Charonte terrestri infernoque diiudicatum erit, id saltem ex iis, quae nuuli, iuro collegisse mihi videbor, Diodorum, ii ii portitoris non Solum munus atque originem, verum hilam nomen M'ὶ Λegyptiis vindicat, eumque
gues qui remon tent te Nil. 1. tiari du olei
25sin iis sentit Champoll. I. I. XIII. p. 24li La
ain. I. l. . v. l, nullula gane nomen melius in nautam tunerarium quadrabit. atque aponte eorruent ineptae
Graeeortim etymologiae Eus ibat. ad Il. p. s. Ad Od. p. II . Cornut. N. D. M . Uriundum autem.
ealle Charontia tioinen ex Aegypto. praeter Diolorum probare , identur quodammodo mirae Arabum uadiv
52쪽
nt, Doli , ritus suileia res Aegyptioruin contemplato, fra east oret imagini insertum per Ilibet, eatenus duntaxat salii, quod iistam r gnorum infernorum descriptionem Orplieo, i. e. Iuleiae, quem Homero longe antiquiorem fuisse Vult, adsignat, atque, commenta interpretum Aegyptiorum Sequutus, ipsum Graeci portitoris munus ex muro Aegyptio rum ritu derivatum censet, quum admodum sit verisimile, ritum ipsum nihil fuisse aliud quam mimum eorum, quae Post moriem animis subeunda lare crederent amyduodsi ex sententia Aegyptiorum munus portitoris insumi, iudicia animarum, Piorum praemia, inultil dicia impiorum supplicia, metempsychosis, tanquain singula unius imaginis linoam nia, ita inter se copulata sunt nique contexta, ut, nisi universa percepta imagine, singula lineamenta eorumque nexus atque dispositio non bono intelligantur: Auspicari licet, eiusmodi commenta, quum semel Graecos cupiditas noscendi res Aegy- Plias invasisset, non ita singulatim ac diversis temporum intcrvallis, sed una iii quonetalibus multo distantibus in Graeciam commigrasse, ibique DPera theologorum eum antiquioribus Graecorum do vita sutura opinionibus tanquarii in unum coaluisse systema. Verisimile tamen est, eos mythos, qui, sive Sacris caerimoniis Sive monumentis aritum adumbriiti, facilius in conspectum veni Arioiit, Oeius a Graecia animadu mos esse atque divulgatos, quam qui, in ambagibus SacerdotalibuΗ Ρ ili, obtutum oculorum magis ossu gerent. Id autem haud multo post Di. XXXI evenisse, etiam inde milii videtur sublucere, quod Climrontiis inurius, Aegyptiorum Proprium, Priscita Graecis incognitum, Orphicis familiare, imit in eo di pietum inveni imis carmine, quod post Di. XI. conditum esse certis quibusdam rationibus vix probaveris το ὶ. Eniinvero poeta opicus vix quidquam carmini suo delectationi destinato tam obiter potuit inserere, quod mi pularibus suis Prorsus incognitum fore Praesciret. uuae ratio iam sola per se non patitur, ut nuctorem Minyadis inter Graecos primum Chai oniis mentionem fecisse credamus. Λ cedit quod I Oeta re Vera Poriitorem Plusquo munus et apparatum tam paucis, iamque in transcursu videtur nitigisse, ut vix dubitari queat, quin rem commemoraverit, quae iam Permultis sando Saltem audita esset ' ). Denique universa.
Tatiuuentae, quae quondam - num ellam hodie in retionibus laetis Moeridis Pargebantur. Nam iniis. quamvis fabula portitoris mirum in modum de orta et olli,4rata, tamen Cbaroniis antiqtium nomen atque muritis et ini: malum datum diserte deseribitur. Vide
narrat tinruit m . nuntia ex ore Arabum exemtam re
poeta in alio eaminis loea uberiuε suisse expositam.
53쪽
mystorem serIm, quibiis nauta Acheronticus aceenseri debet, ita severa est atque adeo tristis, ut disseile sit ad eredendum, alios Poetas eiusmodi fabulas divulgasse inter Graecos,
quam illos, qui inter omnes maXime circa gravissimos et huius et alterius vitae casus ver- .sarentur. Nec omnino Perperam videtur IIemius 'observare, spectiare hunc mythum, ex Orphira disciplina enatum, potissimum ad consecrandam iustorum persolvendurum nece sitatem M), quum nulla anima, quae expers sit honoris Repulcri, a Severo fluvioraim inse
norum custode navicula excidiatur. Qita quidem opinione mentibus semel infixa, seri non potuit, quin, sepulcro negato, etiam Deorum Manium pax atque iura temerari viderentur. His nil luctus rationibus equidem existimaverim, nuctorem Minyadis, etsi hoc cammen aut omnino ex Orphicis emanasse Osricinis aut post Di. XL demum conditum suisso haud ammare ausim φη, tamen in Oreo deseribendo aliquatenus opiniones Aegyptiorum sequutum esse, quippe quae sub Ol. XL, L e. postquam Aegyptus triginta tinnis amplius Graecis patuerat, in Graecia opera Orpbi mim mn iam divulgatae esse possent. Iudicare igitur licet, siquidem argumentis nostris aliquid probabilitatis inest, Clarontem portitorem, ab antiquissimis ac propriis Graecorum myiliis alienum neque ante
Ol. XXXI in Graecam Orci imaginem receptum, Graecis inter OL XXXI et XL non
solum innotuisse, verum etiam sub finem huius aetatis ex sacerdotalibus traditionibus in carmina epica transmigrasse, ita ut inde ab horum temporum tractu notitia eius eam, nibus et sacris et profanis divulgaretur. Quapropter non mirum est, quod haec sigura inferna, quamvis insiticia nec ulli deo Graeco vinculis aut genealogiae aut publicae religiossis coniuncta, tamen circiter annis eentum Post Graecis evaserat familiarissima.
54쪽
Iam postquam Umrontis ineunabula paresecimus, adeunda nobis est altera quam
alionis pars, quae ad mutatam daemonis naturam, formam, Provinciam, earumque cau-Bas pertineati Florentissimas enim Graecarum tam literarum quam artium aetates earumque monumenta, quae exstant, at consideraveris, sane tibi concedendum erit, nulla apparere Vestigia, unde iuro colligas, Cliarontis figuram atquo indolem inne temporia aut cogitatione aut scalpro penicillove alia erectam esse ratione, quam qua et Minyadis auctor et Polygnotus portitorem depinxerant. Neque, etiamsi posterio in poetarum a tisicumque opera animo perlustraveris, negabis, eandem nautae Acherontici imaginem otium serioribus aetatibus maxime fuisse neceptam atque frequentatam, Praeterquam
quod seriores quique poetae, ut in ceteris Orci unaginibus, ita in hac quoquo figurandumbranda magis eo inclinabant, ut, unn altornva Ilusamento addito, eam foediorem aeterribiliorem redderent et '.
Nihilo tamen minus paulatim daemon aliam induit naturam atque formam, et id quidem, ni prorsus fallor, iis accidit aetatibus, quibus, hine ingruento superstitione a
auctoque mirum in modum mortis lunoro, illinc prisca. deorum auctoritate decrescente, Universa moruin religionumque ruina artes quoque sensim temerari eoeperant. IIutata autem esse antiqua illa Charontis Indoles potissimum ea videtur ratione, qua portitorem, ad usus theatrales aceommodatum atque ex superstitiosa vulgi opinione figuratum, inacenam producebant.
Nam, ut hodie haud exigua pars hominum res inseruas, quamvis credens et pe horrescens, tamen, veluti e longinquo et secure spectans, Voluptuoso quodam horrore persunditur, ita apud Graecos vulgus spectatorum infernis illis terriculamentis haud leviter commovebatur atque delectabatur. Nec unquam cessit ista Orci vectandi noscendiaque cupiditas, id quod saeillime vel ex longa poetarum serie collegeris, qui inde ab Homero usque ad Claudianum talia a menta carminibus suis inieXuerunti liaque nullum sere. artium genus eiusmodi imaginibns plane caruit; Homerum Cyclicosque exceperunt Lyriei Poetae, quibus in uirenis faciendos ampla erat Orci depingendi opportunitas. duod autem ad drama portinet, inde ab Aeschylo Graeei assuefacti erant insemis figuris in scena
Pectandis; Euripides, quod nemo ignorat, Oreum ipsum in acenam produxit; Λristο-
55쪽
i,han cum aliis regni inferni spectaculis etiam Charontem; quem ipse quidem, tradita laemonis imagine servata, nulla ferinae indolis larinaevo nota deturpavi L Sed his pnaoeinilibus, postea et ceteri Orci daemones et Charon, argumentis vive deamatum sive mimorum ivserti, haud dubio saepius in scena partes agebant; cui rei nescio an vetus illa opinio, qua moribundos a daemonibus infernis Vocari, Contrectari, abduci, cred bant β', potissimum Praebuerit ansam. Tamen Poetae antiquiores his artificiis theatralibus parcius videntur osse usi; atque opi aret, ubi apud Sophoclem, Euripidem, Aristo-pliati ein, moribundi a diis infernis vocari agive aut ipsi sibi videntur aut dicuntur, talia improprie dici neque de diis vere Vel praesentibus vel vocantibus intelligsenda esse. At posteriores poetae, ea cogitandi loquendique ratione ducti, daemones vocantes et abducentes re vera videntur in scenam produxime, id quod Timotheum Milesium intor primos fecisse, ex sacetis Mathonis comici verbis collegeris Φηὶ, qui Philoxenum, comeso polypsede moriturum, ita loquentem facit: . a
ὁ γ ιιιοθέου Σαρων Gato λαζειν οὐκ o v κ τῆς o, δὲ πορθ/νον αναβοα, δὲ ριοῖρα νύχιος, ἐς κλυειν χρέων Comieus artificium theatrale, ab antiqua tragoediae dignitate sane abhorrens, videtur perstruigere, quo Poeta na Niobe, dithyrambo dramatico sin, portitorem in semam produxerati Personatus Timothei Charon haud dubie praesens ea spectatoribus sentienda is siluenda edidit, quae antea graviores Poetae solummodo dictis tenus de adventantibus Oeei daemonibus iecerant. Vocabat enim, opinor, moribundos Niobidas; imo, non
solum vocasse eum crediderim, Verum etiam violento quodam modo coegisse, ut secum
ad Drei claustra naviculamque descenderenti uuod haud scio an tia peregerit, ut, persealas Cliaronias adscendens, moribundis manum i inceret arreptosque de Mena de. traheret atque secum deducereti Enimvero ex sentetitia illius aetatis ad hune sute modum Charontem cum moribundis agere, satis reddit probabile fragmentum Antiphauis Comici :
IIuiusmodi loquendi modus sane minime quadrat in antiquam portitoris imaginem, qui.
equiden, non intelligo. quomodo de luvio dii tirr .ul, iambigi polinit, quum ex laeis, quos Lennep. l. i. enu. at in ideatur Elueere. Charontem nihil aliud fuisse quam ii rexonam, quae tu Niobe partes inferi.
56쪽
Acheronti ai ldieliis. nutaminin ad aures superas evadat, neque cum animIA nisi iani in Oreum delapsis versetur; optime autem valet in daemonem, qui, de profundo omergens, moribundos clamando urgendoqito de scena deturbatos secuin deducati Quapropter dubitaverim an formula κατα suo: ν του o κε λους, qua, Antipliane praeeunte, etiam Lueta illis ' ) de Cerbero est usus, poli imum ad theutralem daemonum viseruorum actionem Ait reserenda et a Neque enim, lieet pauca huius rei vestigia in monumentis antiquis exstare vide antur, ininus est verisimile, pust Timotheum alios quoque Poetias simili quodam modo daemones inseritos in scellain induxisse. Certe inter portionatas tragoediae figuras etiam Leti sit mentio τοῦ . Irin eterea apparet, mimogra Plios Iullos saepius istiusmodi argi mensa usurpasso. Uabemus inter Laberii mimos Lacum Avertium et Necyomantiam; quam ad nrgumentorum seriem haud scio an pertinuertut etiam Staminariae, unde Gellius hunc fieri ni it versiculum 27':
Tollet bona si de vos Oreus nndas in Catonium. 'mi quid sibi velit Orcus, qui nudas, puto animas quasdam, in Catonium tollat, fortasse suspicari licebit, si meminerimus mimos illos, ludis gladiatoriis insertos, SP
ctacula crii delissima, quorum nrgumenta nonnulla Tertullianus nobis tradiditat 3. Haec enim dicit, acerbo suo more Romanos incretians: si Plane religis Siore ,, estis in gladiatorum cavea, ubi super sanguinem humanitin. super inquinamenta in ena serum, proinde saltant dei vestri argumenta et historias nocentibus erogandis, aut in is ipsis deis nocentes Puniuntur. Vidimus saepe castratum . it in deum a Pessinunte, ut is qui vivus cremabatur, Herculem induerat. Risimus et meridiani Iudi de deis lusum, se quo Dis Pater, Iovis frater, gladiatorum exequias euii, malleo deducit, ,, quo Mereurius, in calvitio 7 poniant vlus, in ea duc eo igni tutus, Cisr- pora e X animata iam mortemve simulantia e en uterio proba L Εlucet, his ludis meridianis. quemn dinoiluin Mercurius munere carii ficis inferni sungebatur, ita Oreum, ian litam vespillonem, cadavera gladiatorum, sandapilae imposita,eX arena Per Poriam Libitinensem dediixisse δ'). Cuiusmodi ludorum licentiam atque
vix dubitaverim. quin eaedem fuerint atque λλωθα,ες in monuitientei negillae Ap. Viseoni. υρο or. lom. F. p. 272. v. 4 . id est. Pareae. Uua eunteetura adisinissa. TerIsimile est, unam Parcnraim illis verbis animas quasdam dedωcendas alloqnutam esse. Prae terea de voee Catonitim vide Imprimis Salmas. αδ Spart. Adrian. e. B, P. II . Ε est. ad Cie. Episti. Fam. II. 25. Neque Conradius. qui traditam aeriptu- Tam Caton hum re inuit. in ruriae erat ara .eindua. CL
57쪽
erii desitatem licet libenter concedam, iis demum temporibus ingruisse, quibus, moribus
maiorum omnino fractis, PerPauci erant Romae, qui crederent, Esse aliquid manes et Rubterranea regna,
Et contum, et Stygio ranas in gurgite nigra Λtque una transiisse vadum tot millia D nnba et r), lamen non dubium est, quin aetate Caesaris, qua profecto homines cui ii terriculamentia insernis nihilo magia fidem habebant ' , etiam Linberii mimi, quibus inferna spectacula argumento essent, ad lusum et ludibrium spectaverinti duod si constat, nulla obstabitratio, quominus credamus, Periinere illum Laberii versum ad scenicam Ditis actionem, sive dux Erebi in ipsis Staminariis partes agebat, Sive poeia ad notum eius in theatris habitum respexiti Sed orcum in mimia ipsis, sicuti in tragoedia, psychopoliapi vieibus esse sunctum, tum modus ridiculus, quo persona eius in ludis meridianis abutebantur, probat, tum ipsa Laberii verba Suadent, ut quae haud oblique eam scenici orei aetio nem significent, qua, sicuti Timothei Charon, moribundos vel nnimas personatas vi adhibita de scena tollebat atque secum in subterraneum quoddam antrum deducebati Crebro orcum eiusdem autem suntles in scenam prodiisse, vel ex Vulgari usu voca. buli Catonium colli re liceati Pertinet enim haec vox ad verba obsoleta atque macu lantia, quae Laberius ex vulgi usu posuit δ' . duod quum Gellius diserte assi et, noudubium videtur, quin Catonium earum sit vocum, quas aliunde receptos vulgus Romanum, in notiores sibi sonos flectendo, perverse pronuntiaret. 0uemadmodum igitur Ganymedes, Laomedon, Halcyone, Nilus, Semele, auribus plebeiis sonabant Calamitas, Alvia mento, Alcedo, Melo, Stimula 's, ita Charonium facillime detorquebant in Catonium. Charonium autem quod nemo ignorat, illis aetatibus significabat, sicuti Plutonium, antra illa pestilentin, Straboni et medicis saepius memorata M), per qune aditus ad regna
insera patere credebanti necte igitur viri docti Catonium ad ostia inferorum reserunt. - Praeterea autem dubitaverim, nn idem vocabulum non solum an ira illa signisicaverit, verum etiam certum qiiendam locum in theatris, fortasse ad imas scalas Clindonias sub gema exstructum, quo numina inferna cum deducendis personis descenderenti Nam elucet, vulgua Romanum alienum vocabuli sonum atque usum nisi a Graecis non accepisse. uuo igitur modo accipere poterat' Nempe sacilliuie ex usu llistat ii, id quod Laberii verba sane videntur ostendere, quum diserto dicatur: Orcum personas quasdam tollere in Catonium: quam loquelidi formulam nisi ex usu seellico non facile derivaveris. Atqui haec vox aetate Caesaris haud dubie seruione vulgari Platie erat recepta; ui-didem nim Laberius eam sumpsit; et Ciceronianum illud, quo facetissune Caesaris consilia
58쪽
notantur declarat, notissimam suisse etiam hominibus euilioribus. vii niti crebro igitur putes, et vocem et rem, quae cum illa arcte coli aerebat, id est, daemonea infernos, in speetaculis publicis auditam fuisse atque spectatam, antequam in consuetudinem vulgi Romani venerit 'stuae si recte collegimus, iudicandum est, et Oreum et ceteros daemones inses nos, sicuti superos et marinos, in mimis Italicis egisse partes. uuapropter, etiamsi nullum monitinentum nostrae favoret sententiae, tamen probabile foret, tam Charontem quam Orcum, quemadmodum utrumque in theatro Graeco psycliopompi munere Iunge tem invenimus, ita etiam in pulpitis Italicia easdem aerea e partea. Sed non omnino desunt monumenta, quae nostro iure ad semicum Charontem referre videamur. Aa dubitabis, postquam Charontem in Mena Graeca partes egisse demonstravimus, num daemon iis an typho uruae Volaterranae, Graeco argumento insertus, Graeco nominet ignitus, e pronando, tanquam e Charonis, una eum Furia emergens, putandus sit perissona seenica η8 At enim tetra est figura atque a dignitate artium Graecarum plane abhorreti necte quidem; enimvero eam estinxerant manus seu*toris Etrusci nec satis habitis; neque facies per se terribilis ulla est ingeniosi artificis aut dispositione aut e secutione mitigata. Imo concedimus, singula quaedam figurae Volaterranae lineamenta, veluti aurea sertans et malleum, fortasse Italico deberi ingenio' 'θ. Nihilo tonen minus mihi quidem persuasum est, sceniciana Graecorum Charontem aculptori Etrusco in argumento elaborando praecipue suisse obversatum. uuid enim ' Putasne, Aeschylum, summum poetam, Furias terribili specie instructas in scenam Produxisse; Euripidemoreo terribiles dedisse mores, mih θρους γε καὶ θεοIς -οo ιμους' ', Timotheum autem, et qui post eum, artibua Iamiam declinantibus, daemones Inserens
argumentis dramatum mimorumque insererent, Charontem non terribili exornasse facie Nonne videmus, aetate Callimachi homines superstitiosos iam eo inclinasse, ut ipsum Mercuclum, venerandum quondam numen, tunc vero tremendum, tanquam Lamiarum
Empusarumque sodalem, sub imagine terribili mentibus informarentas' uua igitur ratione sulti negemus, Timotheum, et qui eandem sint viam ingressi, iam Charonti quam similibus eius daemonibus modam tribuisse faciem, praesertim quum superstitio et Graeca et Romana satellites Orci ad unum omnes saevissimo ore alma habitu praeditos sibi informasset Neque scenicam portuoris formam et actionem
taram . Vereor, ne in Caton um Cato inos.
-- Furia apparet, quae nou olum e Iove atro. ea etiam uaso ada eo proxime aeeedit ad Charon.
tia sene mi id quod Ingvir iniua quoque observa vit st. l. p. li43. Cf. noellic. Larv. furial. p. us.
Ceteram Furina erebro iae theatris Romania egisse partea. abunde doeel Ge. pr. Rose. e. 24.
59쪽
- non videtur oblique significare Statius '', ubi Oedipodem, senem squalidum, cum ci
muto comparans, hare dicit: At genitor, aceteris comperio fine, profundis Erepsit tenebris, Raevoque e limine prefert Mortem imperfectam. Veteri Atat sordida tabo Utraque canicies, et dumis sanguine crinis obnubit furiale eaput. I rocul ora, genaeque latus, et effossae squallent vestigia lucis. Virgo autem impositae sustentat pondera laevae, Dextra sedet baculo. uva Iis si puppe relicta Exosus pigri manes Auleator . Verni Exeat ad nuperos, solemque et pallida turbet Astra, nec ipse diu sortis, patiensque superni Λεris; interea Iongum e eas ante magistro crescat opus, totisque exspectent secula ripis. Flucet enim ex lioe depingendi modo, talem animo poetae obversari figuram, qualem Timothei Clarontem suisse silvicamur; qualem lariasse in urna Volaterrana consPiCimus; id est non illum quidem portitorem, qui, nulla indolis sorinaeque foeditate maculatus, horrenda numina servet, sed teterrimum daemonem, qui, Orci Euripidei instar, re-neta cymba, ad superos exeat, tuter vivos vagetur, vita privatos vi secum deducat. Buod si talem Charontis naturam atque imaginem inde ab aetalibus Timothei et Anti- Phania opera poetariim scenicorum sensim inerebruisse ponamus, non mirum est, quod Poetae Ροβteriores in depingenda portitoris laeditate quodammodo luxuriant; quod Lucianus ei vimpliciter partes Cerberi tribuit quod postremo Cliarontis nomen re vera in probrum abiit, quo homines scelesti ob oris et animi diritatem notarentur m. - Ηis expositis, iam sublucet, quibus rationibus ndducti potissimum Acenicam Charontis imaginem seulptori Volaterrano obversatam fuisse statuamus. uuae Sententia quatenus sit probabilis, fortasse etiam melius apparebit, quum paueis attigerimus momenta, quae antiquae portitoris naturae commulandae fuerint. Nam quum plane ait incredibile, antiquam quandam acceptuniquu a maioribus opinionem ex libidine unius alteriusve Poetae ita temere repente fuisse mulatam: in omni elusinodi indagatione PIurtinum idetur latereme, ut, quatenus seri queat, eruatur, qualem fingendi materiem quaque
Neque enim diu est. eum te erebrae m-tea propin
quorum immeritia haereditatibus fulserunt: unde tibi rosius. quam ob ἔ tam te terrima in faeie . Cha eum nomen est. Ibid. p. v si Icitur agnomenta ei duo Iadita; Ch ron, ut iam dixi. oh oria et anim diritale mi sed allem , quod libeati is audit. ob
60쪽
aetate opiniones popularium poetis artificibusque suppeditaverinL Iam constat inter omnes, vulgus Graecorum, licet et mysteria publica et placita Philosophorum laetiorem
vitae suturae spem excitarent, tamen regna subterranea omniaque, quae aliquatenus adoa pertinerent, nunquam non immane quantum abhorruisse. Lugubris Orei imago, qunm aetiis Homerica adumbraverat, in universum iu animis Popularium residebat, atque adeo, declinante publica privataque Rhlute, niiutiplicibus ac nihilo Annioribus superstitionibus ita est adaucta, ut in plebe timor horrorque infernorum et numinum et locorum in dies cresceret αβ . Nec quidquam profecit longa virorum eruditorum series, qui inde a Platone usque ad Plutarchum et Lucialium in superstitiosas vulgi de vita ulteriori inliniones invehebantur; inveteratus terriculorum uisernorum horror resistebat tam commenda laribus quam contemptoribus iustitiae divinae; atque philosophus Samosatensis plane desporat, fore, ut eredulis hominum mentibus aliquando istiusmodi superstitio exto
Quodsi roncedendum est, omnes inferni mundi s ras ex opinione vulgi satis terribili suisse forina atque habitu: qualem credamus portitorem:mentibus esse informatum, qui animas tristes, tristibus destinatas sedibus, irremeabiles undas transportaret Et superstitiosam daemonis imaginem liniid Scio an quodammodo ipsa nominis signiscatio exasperaverit, quae quidem, nisi prius, certe sub aetates Alexandrinas videtur in crebruisse. Nemo enim ignorat, vocem χαριον quodlibet mimal serox oculisque seimtillantibus praeditum significare si . Itaque poetis Alexandrinis non solum leo, verum etiam aquila atque Polyphemus cyclops sonant. 9uod quum ita sit, non casu et fortuito lactum esse crediderim, quod Virgilius, vel poeta, quem in depingendo Charonte sequutus est, potissimum Portitori Igne Oa tribuit oculos M). Etenim ab homine Graeco cum nota voeabuli signiticatione etiam imago terribilia cuiusdam formae conitin. geretur, plane necess- erat. Qua nominis notione communi rerum infernarum horrori adiecta, non seri potuit, quin daemonis indoles atque sgura macula quadam laeditatis adspergeretur, atque ille, qui immobilis audit planctum gemitumque, Pe αἰὲν διαστονον, μελαγκροκον, ναυστολον θεωρίδα, τὰν ' - πολλωνι, ταν αναλιον
πάνδοκον, ἀφανῆ τε χερσον 's, ille igitur horrescentibus vulgi animis profecto non secus ae durus, rigidus, saevus ob versari potuit, atque cum atrocitate indolis infernae etiam formam, quae ingenio respon-