장음표시 사용
121쪽
116 a LPharao voluit interfici. Hunc tun rem ortamque μ' -- nevolentiam serius consecutum est mendacium. De imperato se ad meretricem accessis non una est Dinorum opinio. ariente D. Thomae T. a. u. o M. 8. ad a. Melicia uxorem fornicariam, velisia serem adiuteram, in marchos, Hirnicatus, quia accos ad eum, qua sua erat secundum modulum disinum, vi esa io Distrutionis Matrimm . Alii cum Hieronymo in tar. - ue Augustino L. contra Faustum C. 8o existinant
fuisse praeceptum meae, ut mulierem, qua antea fuit scinia caria,fin uxorem duceret, atque ex ea jam sua filios r erearet. Quamvis autem hoc casu filii futuri erant legitmi, Deus attamen eos vocat silios fornicationum propter antecedens matris opprobrium ita QMoysis virga, etiam post quam in serpentem conversa est virgae nomine compellatur Mod. r. V. Ia Utroque horum Objectioni satis occurritur. . Iudaeis non est facultas data ad aegyptiorum vasa iuro sesserenda Murtum enim committitur, cum aufertur res alimna, etiamnum scilicet dominio alterius obnoxia in praestiti
vero vasorum dominium ab Ligyptiis ad Judaeos supremsuo jure Deus transtulit, id quod vel potestate humana feri quandoque potest in Augustin. . . Quaession in Erod. qu. 39. a 2 contra Faustum C. I. item D. Tium. pluribus locis. Idem est de concessione Israelisis iam, ut pecuniam stram alienigenis darent ad usuram Deut aa. V. o.
122쪽
II . opinionem an nos ipsi amplexi sumul L. VIII de Matrim. Isseri u , M. N a s . si cum Em in Gotti Trach. s. de Leg. qu. 3. putant, legem hanc non extendi ad eas circumstantias, in quibus post diluvium adeo necoisaria sui generis humani propagatio Deum proinde isthic non se cisi usam polygamiae concesssionem tavam verum declarasti tantum, legem de unitate uxoris pro hoc casu non obligare, eamque unitatem pro hoc tempore non esse les materiam Prunae opinionis usus esse potest sum etiam, cum obiicitur, pudii libellus, quo in Lege Mosaica solvebatur atrimoin vinculum. Vide a nobis in hanc rem diω paulo ante citi
Resp. item ad II. tib in nullo horum fieri dispens sonem soprie talem quoad te sis naturalis vinciqum. Etenim
Episcopos ad residentiam teneri iure naturali, non est Certum quamvis jus divinum recte deducatur ex rident. Sess. 23. de Resorm. Cap. 1. Ut ut interim sit illud, in i se hac seu demum ea sit naturalis, seu divina positiva nunquam dispensatur proprie verum a Pontifice declaratur duntaxat, in certis casibus piscopum non obligari ad residentiam. Quod si quis amplius velit, dic legem illam esse conditionuam, nisi nimirum Pontifex absentiam concedat, interque possit sussici me provideri Melibus.
Dematrimonio , quod in certis easibus Ecclesia dissolvit, sentiendum est consumiter ad ea, quae in Resp. ad . de polygamia adnota imus vinculum stilicet hoc esse juris naturalis tantum conclitionati, istutionem proinde ejus justis de caus fieri posse a Deo, vel homine vicaria Dei aucto ,ritate praedito.
123쪽
Ad ista lentum ti ju .nt a sinet D mmmrelaxationem explicens Theologi duplicem nisu viam. Nuntiamunim vota idem est de iuramento promissMioo a Deo acceptari sis modis, hi ut iis voventem obligari velit, usque dum iuri suo ce't donec item id, quod vovetur,
perseveret esse voti materia. Quaecumque igitur per hominem fiat voti solutio, id eatenus contingit, quatenus tacite vel expresse auctoritate legitima declaraturi, Deum suo juricedere aut voti materiam desinere pro varietate interime ausae, in qua fundatur ejusmodi deci ratio, phrasi recepta dicitur votum vel irritari, vel in eo dispensari. Atque ex his sicile conjicias, dispensationis vocabullimi Iure ipso esse aequivocum, promiscueque usurpari lam pro- prio, quam improprio etiam sensu unde, ut de vera ejus significatio me judicari possiit, attendenda est materia, circia
quam dicitur fieri dispensatio quae quidem materia si legi naturali sit subjecta, vel ideo existimandum est, d insativis noste sensu improprio adhiberi.
124쪽
Post explanatam Legem naturalem disserendum est de legibus Positivis ac primum quidem de ea , qui absoluto nomine Dii in dicitur. Postulat nimirum istud iam recti ordinas, quam dignitatis ratio. 4rimum' quia lex haec complectitur ipsa liris naturalis praecepta, tametsi his pris eterea superaddat alia. Alterum' quia quoad omnes mandatorum apices auctorem habet ipsum Deum quae praerogativa una,
tametsi abessem caeter pqjoi m utique ac diguiorem si naei iuge livin m quibums hvmanis lagi us Nec desim ' hoc argumento complura, quae in exponendo S. Literanam sensu in in orthodoxos in partes distrina' varias mes ara etiam , usi: Mo consili dos haereticorum errores Theo in scitu sunt ei quam . necessiri ; inde post D. Thoma' i su a qu. 98- -- ρd 9 u i Suarem in Oct. Leg L. 9 Cie operae se sacere pretium existimarunt solo lassici nonnulli, dum in controversas de Lege divina quin moneo paulo prolixim ex propos o conamentarenturo lorum lius 3 est si secuti. praecipua quq unum licet contror ex iis uin capit a s. II. deincφps tot dissertationis decur a sectatun mplanare adnitemur isthic ceu in vestibulo, g neratim duntaxat dicturi de Legis Divinae acceptione, exi sentia, varietate ejus den i demum secvudi i lammas
125쪽
- Vsitata Legis Di vinde aeceptio.
98 I. AENIte 'mni che ni in 'pso Dissertationis aditu tricasL1 de voce obtrudat monuisse juverit ex usu Theologis recepto eam legem nos absoluto nomine Divinam dicere, quae ipsa est lex Divina Post va. suae autem haec illa in tuam, tuae R. Deo is quidem quoad promulgationis saltem modLim libera voluntate est politari unde non Dii tantum, sed Postvivae etiam appellationem obtinuit. Hoc nomine igitur veniunt praecepta omnia , quae communitati hominum Deus ipse permanenter tulit, aliterque, quam per merum rationis dictamen voce nimirum vel scripto promulgavit. Unde lex Divina prout hic a nobis sumitur nini solutis continet praecepta Deo libera, ut sint caeremonialiarsed necentia etiam, videlicet moralia, prout eadem nobis Deus voce vel scripti prinnuis avit; qui promulgationis ritus e tum Deo fuerit' liber, idemque praeceptis utrisque commm
vocabulo compi in libuit. Atque hic in promptu est differentia .huius Lebs ab ea, ita Naturassis dicitur tametsi h- quoque sit divina, utpote Deo ali re lata nitur tamen eorum continet, quae libere praeeepta sunt quin ea flem per rationem, tamini cum natura insitam, sin annun tianda. Sed Cillud ad vocis hujus acceptionem pertinet ,
ut intelligatur, quomodo praecepta divina sumi oporteat, cum Legis Di nae nomine isthic designantur. Nimirum , cum alias de lege divina sermo est , nomen hoc sere attribuimus singulari cuivis Dei mandato, etiam seorsim sumpto, quod tamen ad hominum communitatem pertineat. At hoc
lac per lasein Divinam positivam , ex more Theologoriam
126쪽
D s. Iaraliori intestigimus plurium legum pateticularium collam se nem , quae Velut quoddam uris Divini corpus integriim con .stituat in quo videlicet contineantur complura Dei mandata, ac statuta, alicui hominum communitati in eum finem tradita . ut uno eorundem Sacramentorum vinculo veluti colligentur, eodem cultus etiam externi ac praesertim Sacrificii ritu utantur, atque sic unum emiant corpus mysticum. De Us praevie monendus erat Thec de suidiosus . quando eorum, quae Disseri sione hac in quaesti'nem vocantur, sere non aliud Qt quam se Divitia hoc sensu accepta, argumentum.
Varietas Legis divinae.' existentia.
I. I summas Legis di inae attendas species , communiter di Ioo viditur bifariam : in Legem scilicet Veterem QNovam. Veteris nomine intelligitur illa , quae a Deo per Μoysen est proni gata, priusque viguit, quam Lex Evangelii obtineret; unde Metus dicta ac etiam Mosaica Dicitur item Herus est mentum , seu saedus Cpa tumo quia per eam Deus cum Judaeis pepigit, sere illos sibi in populum Hectum , cui terra promissionis in haereditatem cederet, si legem is servarenti Quin etiam vocatui abs ne ex ut Joan. o. in Ep. ad Rom. saepiusci quia ut communis lari minio est ordine timina, simulque propter antiquitatis praerogativam. Lex Nova est ea ipsi, quae abrogata Vetere , successit , mdieque viget, ac vigebit porro. Diciturtia amoris macum hac per Christi nobisdatum, divini in nos amoris longe maxima a cepimusargiunenuia Hugelica deinde quas annuimano Salvat ris, ut vult Augustin. L. contra Faust C et idque a voce Grai M vim , quod rei prosperae amiuntiationem fgnificatim Q mque
127쪽
ra a Liaque Testamentum Novum per hanc quippe legem Deos verus suum de mittendo Chris paetin opere confirmavit cum re ipsa promissum dedit Salvatorem, per eum gratiam; unde eciam peculiari nomine Lex Gratia vocatur. to m. Utriusque iam vero hujus Legis existentiam certissim' docemur S. Literariam testimonio ut adeo a nemine illa negν ri queat, nisi qui una in his Verbum Dei contineri negaverit.
Id igitur isthic solum quaestionem controversam sicit: num ante utramque hanc Legem fuerit alia , quae in sensu N. 99 exposito Lex divina positiva dici possit 3 Nega su
re , quaestionem hanc ex proposito pertractans . . de Lege Div. C. I. idemque cum illo m. communiter opinantur.
Mihi ut rem planius dicam concedenda videtur lex sim
divina memorato sensu positiva iam ante Mosaicam. Nimirum ante legem Moysi traditam , praeter Naturae Legem onmibus congenitam , complures fuerunt leges libera Dei voluntate communitati 'minum datas , eaedemque voce promulgatae: lex nimirum circumcisionis en et . ex discernendi animalia munda ab immundis saltem quoad sacrificia, ut colligitur
Gen. . . o. non comedendi carnem cum sanguine Gen. 9. Praeterea ex institutione Dei libera dabantur etiam Sacramenta, quibus homines aggregarentur populo Dei , a que aggregatione unum constituerent corpus ni ysticum id genus Sacramentum erat Circumcisio is jam ante hanc parvulorum remedium in externo signo fidei protestativo consistens. Denique non deerat idem Sacrificii ritus , cum praecepto divino fuerit imperatum , ne immunda animantia immolarentur. Haec jam vero omnia in unum collecta quid ni efficiant quoddam Juris Divini corpus, quale supra N. 99. descripsimus, ac
128쪽
DE .LEGIBUS. ras Haud diffleor interiit , potiori ac meliori iure nomen istud attrii, i demin Evangelicae Legi cum in his multo phares, eaedemque clarius in universum populum promulgatae comiseneantur leges plura etiam, ac ad homines in unam Ξcclesiam conjungendos magis idonea sacramenta : expressius denique sacrificii mandatum commune, Critus in eo observandi setio longe explicatior ut adeo ex his omnibus coalascens Iuris Divini corpus sit magis integrum ac completum, eoque utem te populi certiorem ac perrumorem emesant Ecclesiam , seu
fidelium caelum , qui si unum corpus mysticum. Vel haec autem suffciens erat ratio, ut Lex Divina Postiva in duas duntaxat , ceu potiores nimirum , species divideretur a Theologis praesertim cum in statu illo , qui legem Mosaicam ant cessit, communitas holDinum maximam partem solis naturae legibus viveret unde etiam tota illa retro aetas satus Natura appellationem obtinuit. Inde nos etiam aliorum in divrdenda Lege Divina usum sequimuri qui tamen litem intentare velimus ulli, si forte Legi Veteri ac Novae tertiam quoque, quae
has antecesserit, Legis Divinae positivae speciem adjiciendam
Legis veteris notio , auctor ,' pro uatio.
L plenam Legis veteris notionem illud cumprimis facit Ioa I, quod non omnia, quae hoc nomine veniunt , eademirorsus ratione sint intelligenda. Ex usu nempe apud Christia siseepto Lex Vetus duplici sensu accipitur Latius sumpta cena o utar totam veteris testamenti scripturam proinde non an
tum Libros Legiles, seu Pentate tam , sed etiam iustori s uit. sunt Lita J Uue Judicivi Ruili, Regum M. Sapisnmiles item, vib delicet Proverbia, Ecclesinen Cantica c. tum Propheticos, hoe est,a Vidis Psalmos ciun Prophetis maioribus de minoribus..
129쪽
Quod si murem pressius quendum sit, mi leuestus duntaxat, seu Lex per mysen promulgata, dicitur Lex eius; inde de Christus Luc. et in labris Prophetarum de Psalmis dissinguli imgem, ues in pii , impleri mimi , quae scripta sunt mratem i, G θωμα , O Psalnus. Atque de linc, pres,sius videlicet is magis proprie sumpta Lege vetere deinceps nobis potissimum sermo erit. Ac primum quidem
, II. Si de auctore illius quaeci fiat, hune non alium esse
quam ipsem verum Deum , est fidei dogma adversum quo dam antiquiores haereticos. Inter hos teste Augustino L.
demaeres C. a I. &46. fuerunt Cerdoniani qui duo rerum principia statuentes , docebant , Deum Legis ac Prophetarum non esse Patrem Chris , nec Deum bonum quos secuti Marcionitae anichaei , Deum , Legem per o ea dedit in hebraeis Prophetis locutus es, aiebant non se erum Deum , sed unum ex Principibus tenebrarum Ptolomeus vero cujus aer. 33. meminit Epiphanius veterem Legem partim Deo, partim Μoysi, partim Senioribus adscribebat Deo quidem ea, quae veritatem sapiunt; Moysi, quae a recta ratione videntur aliena , ut divortium , ex talionis c. Senioribus demum traditiones , quarum fit mentio Matth. s. Sed enim adversum hos is id genus errores alios ape te pugnat Scripturarum, Traditionis auctoritas. Scriptur rum nam modicio legimus , Locutus es Dominus uncto, sermotus hos; vixque Moyses unquam praeceptum annuntiavitiis v, quin illa sibi solemnia verba praemitteret, Haec disiti nuntis , ut videre est passim in modo. Certe ibid. C. a non Μoysis tantum , sed populi etiam totius consens unanimi
Lex haec adstribitur Deo vena ergo mo es via sacer triani.
130쪽
Donaisquepopulus una voce omnia verba Dominii, Me locutus facismus. Idem ex Libris novi Testamenti, o meid rati haeretici Deo auri vii auctori, docemur Luc. r. ad Hebri et Act. 3. pluribusque locis aliis, quibus refertur Deum mula locutum in Moyse Prophetis; ut adeo Christus Matui et s. Pharisaeos redarguens merito dixerit: Mos irritum feci sinanda sum Des e. Traditionem autem comprobant Patres, praesertim Augustinus in Libris contra Faustum , piphanius
Haer. 33. Tertullianus adversus Marcionem , Hieronymus in Ep. ad Tituni &c. Concilia item nam a Symbolo Constantinopol de spiritu sancto habetur , tu locum esper Prophetas..in oletano I. in id Conseis contra Priscillianistac, si quis xerit alterum esse Deum priscae Legis , alterum Evangeliorum.
anathema si demum Tridentin Ses . . de Canon Script declarans, suscipere se omnes Libros tam veteris qua Testamenti, pro causa reddit cum utriusque unus Deus fit auctor.
Quibus quidem omnibus invicem collatis plane conficitur, non jam Pentateuchum untaxat, de quo nobis potissimum hic sermo est sed reliquos etiam veteris Testamenti Libros auctorem .habere Deum quidquid interim sit de eo, an non tantum res.sententias omnes, sed singula etiam verba Sacris Scriptoribus Deus dictaverit de quo variant m torum opiniones. III. Quod ad Legis Mosaicae promulgationem attinet, tum in initium eius factum est, cui eam Deus Moysi tradidit: completa est autem proinuigatio , dummosses Legem a Deo acceptant populo an aliavit. - Tota porro solemnis huius ritus strie copiose describitur in Libro Modi c. s. iso ac pia sinii resimis mi ad 36. undenos praecipua duntaxat alis do pro linationis tempore , loco is modo adnotabimus.