장음표시 사용
161쪽
Resp. ad II. . Ιllat nam praecepta non bona, de quihus hic apud Zech loquitur Deus, non sunt praecepta Legis Nosticae sed mere humana, quae nimirum Deus permisit ab hominibus imponi Judaeis in poenam violatae Legis suae. Clarum istud est rursum ex conteactu, praesertim cum eod. C. supra V. II. agens de Lege in deserio data dicat: Edi esspraecepta mea, pue faciens homo vivet in eis. Aliter hunc loculi exponit Gregorius L. 28. Moral. . . praecepi non tu na, inquit, hoc est, imperfecti comparate ad praecepta L
sis Evangelicae , interpretatio attamen prior magis consormis est contextui sed per Apostolum, inquies, Lex vetus non vacabat culpa 3 culpam hic a Jo sumi pro defectu negari , seul egis e se impotentia ad sanctificamios homines quo eodem
sensu in ead. p. priore C., di erat reprobasto si pro dentis mandati propter infirmittium ejus O inutilitatem, Auleium M perfectum adduxit Le p. ad II cit loca is Apostolo ron severe M ischaeorim, his quippe, aliisque id geniis verbis omm aliud timnuit, quam quod ex fumi occasiis, non quiderii dura, sed
occepita, ut peccatum reviviiceret , abundaret, mortem inferret Nimirum ante Legem Emn abantur siqua esse prohi-anta unde eorum admissio aut nullum erat peccatuis, aut sabam gravitas ejus per ignorantiam mimiebatur. At Lexsu inde ignorantiam hanc depulit, peccatum in mullis detexit: cognitio haec quoniam in vetitum nitimur dein magis accendit desiderium actionum prohibitarum nec dabatur praeterea per Legem gratia, qua invalescentes concupiscentiae vincerentur vero agitur sensu ex dicta est occasionalis causa peccati , quo mediante Lex occideret, , occasione ab hominibus accepta, mortem inferret. Ita laudat Apostoli verba
exponit Augustinus L. de Spir. it. . . communiter . item
162쪽
urim hum aliis . Thomas in s.' ad Rom. le'. Mi . . . 98. Ar T. ad a. Quanquan qu id opus aliorum auctoritate, quand hoc uno, neque omnino alio sensit Apostolum fuisse oculum ejusdem verba invicem collata manifeste produnt Lege Cexpende cumprimis ad Rom. V. . usque ad Is. Resp. ad IV. salso asseri, Legem veterem observari non soluisse. Certe observata fuit a Zacharia alis best eram erum jus ambo ante et , incedentes in omnibus mundatis tabi Marionibus Domini Luc. r. observata item a Maria Virone, qui enim alias ibid ab Angelo diceretur gratia plena, quae invenearit gratium apud Deum 8 obseri at ut taceam ali-bs a David tum, dum et . Reg. 3. ore samuelis eum bceret Dominus esse Au virum juxta cor suum.
P modo igitur Petrus inquies Legem v a jugum immrtalici magnam dum at isthi H indicari in implenda
illa difficultatem, seu quod innumera contineret praecepta: seu quod ex se non issiceret vives gratiae in tantum onus serendum necessarias. Hanc vero Legis Mosaicae dissiculi
tem oportune eo loco exaggerat Apostolus, quo a sententia dimoveat eos, qui gentium conversione auditi, tametsi jam abrogata esset Lex vetus, nihilominus contendebant: quia
oportet circumcidi eos V praecipere servare legem Mo . . s. At vel ideo inseret aliquis absoluta fuit Legis obsedivandae impotentia, quod per illam non conserrem gratias Neque istud quamvis enim Lex vetus per se ipsam nec DTet gratiam, nec salutem demonstrabat attani en hominis in miratem, simulque Medicum, Salvatorem in quem credentes gratiam, salutem consequebantur. N me tum cut
163쪽
is I. ait Augustin. . de spinis sit C. q. vino suo non φω-batur ux, vitio prudentiae virnis quod vitium per geri demonstrahatur; per gratiam fanandi fuit. Per gratiam imquam, quae obtineri potuit merito fidei in Christiam vento rum, gratiam proinde Testamenti novi, quae in veteri occultabatur sicut frumentum in palea, ut idem s. Doctor I quitur. Huius iisque subsidio gratiae, quae nulli credenti in natu Mosaico negabatur, integre Dierat Lex impleri 'ac instructis mecepta eius non erant gravia, non taedisti sed
Murea a super aurum, coras Hines, foum , quod de se David est itur scis.
Quos ex vetus illaveris sumi por ramis
hac obligatis ninnque, cessinite dui, restimis illisita Atreoum observatio si si iis Legis in ca praeceptis, assertaque universime vin bonitate ac sanctitate, reliquum est, ut ea quoque, quae ad obligationem hac Lege inductam pertinent, in examen vocentur. Lais in rem vero cumprimis oportet si, tuere de subjecto Legis, seu populo , pro quo illa constitutis est, quique proinde illius obligatione tenebatur tum de a misis tempore abrogatiunis, qua ex cum obligatione enea promanante esse desiit; demum de abrogationis hujus Dfectu ac modo. Atque haec illa ipsa sunt, quae propositis
tribus quaesitis complessimur simul de omnibus, propter summam eorum invicem connexionem, hoc eodem . disceptat
ri, storiis tame de insulis, ut ordinata si traetatio.
164쪽
De populo Legis et obligatione adstricto.
LEx vera, eaque complete sumpta non potest non obliga-Ia re, ut ex Differt. I. certum est Cum igitur Lex vetus verae legis rationem haheat, ut quae a Deo legitimo Superiore in commune bonum ustissime lata ac etiam per legitimam promulgationem 4umcienter est completa dubitari nequit, eam quoque obligasse. At quos illos rursum ex alias dissis constat, ad eos solum obligationis effectum pertinere, quibus Lex constituta, promulgata est Quibus attentis una est quidem omnium sententiaci Judaeorum populum Legis
Dicae praeceptis omnibus iuste obligatum a controvertitur: num idem dicendum de Gentilibus populo Judaico adscriptis' item ait quoad praecepta saltem moralia ex eius unive sim omnes homines obligaverita Nos de tota hac controversia Assertione una promissabimus.
Lex MUtica quoad praecepta nia, proinde tam moralia, uam caeremomalia, Iudicialia, per se obligabat Dios it eos;
per accidens etiam Gemissis , populo Pudaico per circumcise metiri adscriptos non autem alios, nec qim pretcepta nor ba prout per hau Legem proposita. ΡArs L in dubium revocari non potest eos enim Num et a rper se obligabat Lex vetus, quibus ex mente Dei Legislatoris data, ac promulgata est; at hi soli erant udaei, ut constat ex C. I9. Exodiis seqq. Unde Deuter. . ad il- los Moyses: quae es enim alia gens s inclitar ut habeat caer monias, Iustaque Iudicia, G universam Legem quam ego Proponam c. ubi dein tam hoc, quam seqq. CC agit minutim
de omnibus eos praeceptis. Hem testatur Apostolus ad Masi
165쪽
enim respondet, altero, Multim per omnem modum qia creata sunt illis eloquia Dei , hoc est , mandata .pro .miis in Lege contenta nam C. . de Israelitis ait quorum
adoptio effliorum, gloria, S telamentum, sesumo, obsequium , promisa
Pars II erilitur inde quod Gentiles, ainetsi nullo prae cepto urgerentur ad se se aggregandos populo Iudaico, Poemri tamen possent ac si vellent, admittendi erant μω que admissis incumbebat onus Legis Mosaicae etiam quoad ea, quae praeceptis naturalibus erant superaddita, caeremoni a sciliceti iudicia. Istud asserendi sit amentum de nitur 'ex illis Dei ad Iudaeos. Exodici, verbis: Si vis peregrin rum in vestram visuri traMre coloniam , Ufacere Phoe inini, circumcidetur prius omne mincuhinum evus, O tunc rite celebrasit, eritque scut indigena terrae Quamvis autem isthio solius Circumcisonis expressi fiat mentior recte nihilomimis. ex eodem loco insertur totius Legis obligatio. Idque primum propterea, quod ibid. nullii exceptione facta, generatim di . caca erit scut is, en terrae, a. v. sem eadem sex erit in agena , colono, qui peregrinatur apud vos; tum etiam quod Circumcisio .erit professsio Religionis Iudaicae, sicut Baptismus est professio Religionis Christianae perinde igitura ad hunc consequitur obligatio observandi totam Legem Evangelicam, ita ad Circumcisionem obligatio totius Legis Mosaicae. Atque ad hoc alterum respexisse videtur Aposto .lus ad Gal. s. U. 3. dicens: si or omni homini circumcidentis, quoniam debitor es univers Legis faciendae. Fuisse autem e Gentilibus plures, qui se populo Judaico adjungerent, . Legi Mosaicae subjicerent, constat Iudith I4 in
Achior, omm. successione generis e M item Esth. 8 ubi
166쪽
U. - resertur, tantuni tu noua mih eterrorem, ut
praecepta eadem per Legem Mosileam nominatim sint propin m. Nec uirile est rubii rat eis Oeddere . nam in
167쪽
I 3o Ppon. I. Fieri vix poterat, ut sine personarum acceptiori 9 ne ex pro Iudaeis solis erretur cum tamen Deus μ' personarum acceptor non sit Act. Io. Id quod eo certius sequitur, quo nulla queat proserri causa cur prae aliis lolii Judaeorum populo de Lege provissim fuerit Imo xl
II. Videtur ad providentiam modernam pertinuisse ut aeadem Lex vetus daretur universim pro omnibus , etiam Gentilibus; Deus quippe'secundum hujus providentiae te somnium Oh salutem per Christum Lex autem uti ad Chri tum venturum, sic salutem per eum obtinendam praepa 'rabat. inui, si nihilominus citra hujus praeparatorio legi, onus ac obligationem salutem consequi poterant Gentiles: Gure dixerimus, sortem eorum beatiorem fuisse, quam a Deo chari populi Iudaici Demum a III. Si vetus Lex per se non obligabat Gentiles, nor' iam per accidens neque enim licitum eis erat aggregare siet Judaeis, cum Christus ipse aggregationem hanc improbe Matth. 23. increpans eos, qui sacerent proselytos hoc est Gentilitate ad Iudaismum traducerent.
Resp. ad I haud recte isthm argui personarum acc,rem esse Deum nam acceptio haec ut docet S Thom I. a. u. 98MAr. 4 ad a. J locum habet in his qu. LX debrio dantur salutaria autem benefici quale erat ex vetuso Deus humuno generi confert ex sua gratia , Unde sim causam habes , cur prae aliis populo Iudaico sit lex data xaerendum id nimirum est ultimo ad summam Dei in res cretas libertatem, talaricordiam Ἀ iudicia quibus quidem at
168쪽
quos doce, misericordia docet quos auten non sicet, judicio m cel. Caeterum si a convenienti requiras causam, non
diuiteor eam cum laud. Doctore Ang. repeti posse at misissimi Veteribus Patriarchis facta de Christo ex ortu, stirpe na iturosi iacebat enim, ut tu populus, ex quo Chri tus nasch eurin eram, suadum Deciaci sana ratione polleret. Sed nimLTum convenientia diaec quaedam sta at non ratio ultima utenti Sanin illi Patriarchae promi onem hanc promeruerint se a uo non tamen de convino ultro igitur adhuc quae-
promi uionis hujus, simulque Legis populo Iudaico
casia causa. Atque hic jam omnino in sola Dei erga Iuda .m misericordia quiescendum , nec ultra investigandum monet idem S. Doctor, illa D. Augustini ex Tract. 26. supelIoan verba in hanc rem recitans quare hunc trahat,
Pesp. ad II nihil adversum providentiae eges ire iusti Iudaeis solis ex data est: etsi enim finis esset illlus pro parare ad salutem per Christum , haec nihilominus per legenρ
separatio non erat absolute nec ullaria 'inc Gentiles sine poterant Constitui salutem per Christum. Nec proptereaien felicior eorum dicenda est conditio Lepi quippe Feescio id praeterea obtinebant udaei, ut magis Teo On- 'magerentur, eidem consecrarentur pecuIi ari quadam auone,
nimisque iter expeditius insisterent. Applica isthuc exes plam a Religiosis si decularibus desumptum, Wrein
Resp. ad In Negandum esse asseri cum adject a rati e Ne certe oppositu: patet ex N Ia 3 Neque adversatur Jo- tib sitas o ho mimi Q. propterea duntaxat Seri l
169쪽
i. CPhariis reprehenduntur a Christes iquod proselytum,
quem magno studio conquiserant, prava deinde sua doctrina si corruptis moribus emciant sceleratum hinc eth, quod eos ibid. reprehendens vocet hypocritas, .subdat cum fiterit solus proselytus, facitis eum filium gehenna duplo , quam os.
De Legis vel ejusque obligationis
xa L Ntiqua suit Suaretio testes Iudaeorum opinio, M , I, laicam legem ad finem usque mundi perduraturam. Nec dubium est, istu Apostolorum etiam etate existimasse quosdam de Iudaea descendentes ab Pharisaeos, eos scilicet qui ct I 5. . . docebant: quia si circumcidamini secidum morem Mosi, non citesis silvari V. s. qui opor ter circumcidi eos priaecipere quoque servare legem modis
Lundem subinde errorem ut videre est apud Irenaeum L. r. C. 26. Epiphan. aer. 8. 28 3 o. x secuti sunt Ebion , Cherintus, Nagaraei eo provocantes quod pluribus Scripturae locis eas djcatur aeterna, ut Baruch . hic liber man datorum Dei est Lex, quae est in aeternum. Nunc certa es phristianis omnibus sententia Legem veterem adeo non fuisse ex mente Legislatoris Dei perpetuam, ut ealem etiam voluntate illius jam abrogata sit in eo duntaxat quibusdam pus emin Gotti aberrantibus haereticis, quod abrogationem hancti Ioanni Bap. attribuant propter illud Luc. I 6 Lex, Pro phetae usque ad Ioannem. II. Quod si jam porro Orthodoxorum requiras docti inam, certum est omnibus Legem abrogatam esse, non ta- te Ioanne, sed Christo ipso auctore. Ut terim in hoo sonsentiant omnes, in varia nihilominus abeunt, dum de ab
170쪽
ogatis in specie praeceptis Flosaicis , abros' 'n'm' tempor, 'ituitur quaestio. Sol nimir imis Oh, i , si dicialia plurimi contra aliqui 3 iuris, αὐ-ralia, esse abrogata contendunι Tem, i honLegis mortem hristi statu V lii, alii Pentacos ei illud ustra etiam proserum Varias has Patrum αopiniones cum iis ' ' 'm' legere est apud Suaren, hoc argument copio . , is om quo disserenaem L. V
'dum erit primum materiam praecis spectata, eademque lini Α, ij - Legem Mosaicam or, posita tum inter abrogationis i Legis quoad se μὴ roto Monem ejus quoad obligationem. Animadversio M Marior viet ex Assertione , ejusquei explicatione una in nricies, Doctorum opiniones facile invicem re, e quelare quoad modum explicandi duntaxat, mi a quo limesse disserentes
Lex Vetus bruata es universe per Christum S quidem μ'
ad se in morte Chrisy: Mad obligation vero e te lo se Au 3 Evangelium es siciem p ad - γ ιαυ- ΡRima Assertionis pars tribus membris onstat quae ceti 133 singula pe*udare Quid contineant, singillatim expendenda
asserimus Tmo, Legem esse abrogatam. Cur istud, ro quia abrogatio haec praenuntiata est per Ieremiam C. 3I. dicente Domino: Ecce es eniια - - seruis domici Israes