장음표시 사용
221쪽
ar a Lillesia Gemisibus tam ori, e quam religione intectigatet , in teras liciter intellecta indicar , recte ponderavit Bellarm. L. I desum Pontis C. a. ibi non dici, Paulum praeducasse Gentibus,sed locutum esse, biputasse cum illis. Hieri autem potuit, ut, praedicante Paulo Iudaeis, Gentiles audirent Miqua suis erroribus contrarii inde sumerem occasionem disputandi cum Paulo. Et conjectura non parva es , quia ibi non dicitur aliquem eorumsussis conversum sed potius grave odium in Paulum concepi e. Aliun te vero constat, Paulum eundem curri aliis scilicet Apostolis , or nem in sua praedicarione tenui spe , ut primum nempe Iudaeis, tum Gentibus praedicaret. Id quod dein probat ex Ach. . . cumprimis C. I. iis ipsis nempe Pauli ad Iudaeos verbis quae jam . 6s recitavimus. Ita laud. Doctor de Legib.
69 Demum pars Assertionis ultima, de obligatione Legis Evannis universum orbem ante mortem Apostolorum inducta, in dubium vocari potest propterea quod credibile non sit, paucos Apostolos in toto mundo promulgasse Evangelium. Ac omnino hujus opinionis fuerunt complures Patres , ne sua quidem aetate promulgationem Evangelii toto orbe factam existimantes; ita Origenes Tract. 28 in Matth. Rumnus L. I. Hist. C. 9. 1 o. Bernardus L. . de Considerat ad Eugen praecipue autem Augustinus L. demat. Grat C. a. ac rursum Ep. 99. olimrao ad Hesychium, quom ab opposita sententia abducerenititur. Nostris imo etiam temporibus experimur quandoque barbaras gentes detegi, apud quas nulla est memoria Longelii vel olim praedicati. Quid quod si ante Apostolori moditem orbe toto promulgatum fuisset Evangelium, dudum jam sportuisset mundi finem advenisse juxta illud Christi apud Matth. C. et 4. r.ed cabitur hoc Gangelium Regni in universo orbe , - - tunc veniet consummatto Quod si jam vero ne nunc quidem
222쪽
arbitrari igitur asseritur , jam ante mortem illorum orbem universum fuisse obligatum Lege Evangelica. Resp. Nihil est, cur incredibile videatur Apostolos partim per se, partim per suos discipulos orbe toto ita promulgasse Evangelium , ut adhuc iis viventibus in regione qualibet aut re ipsa evulgatum sit , aut moraliter saltem vulgari potuerit: praesertim si attendatur peculiaris providentia Dei istud olentis. Ac re ipsa ita factum esse colligitur ex Matth. C. ult ubi dicuntur Apostoli, in mundum universum ire jussi , praedicasis ubique ς idemque testatur Paulus ad Rom. o. In omnem inquit rerram exivit sonus eorum, V in fines orbis terra erba eorum , juxta illud scilicet Christi verbum Act. 1. eritis mihi reses in Ierusalem, - σέ ue ad ultimum terrae id quod saltem quoad famam, seu evulgationem per alios factam impi tum esse docet Hieronymus in C. 24 Matth. CChrysostomus Hom. 6. in Matth. pluresque alii P. cum D Thoma. Unde, si in Objech laud. Patres re ipsa oppostum senserunt, non est, cur ab illis sine piaculo recedera nequeamus praesertim cum pro nobis sit Scripturae Maliorum Patrum auctoritas. Caet rum in i cum opinione nostra conciliari possunt, si dicatur eos loqui solum vel de Evangelii praedicatione, quae fuisset facta non tantum in orbe Cut dici solet morauiter universo , sed etiam minutim in qualibet particulari provinci ; vel de praedicati ne ita lassicientes, ut per ignorantiam inculpabilem nullus excusari potuerit ab actuali obligatione vel denique de praedicatione illa, quae suerit conjuncta cum pleno effectu, hoc est, cum consecuta gentium omnium ad fidem Christi conversione Postremo hoc modo Augustinum cum sua sententia conciliareis,
Me titur R. P. Mussiria de Lib. Peccat.
223쪽
titur ipse Doctor Ang. I. a. q. Ie6. Ar 4 ad 4 praeditationen Evangelii duplici sensu intelligi posse afferens : uno modo , nisquit, quantum ad divulgationem notitiae Christi sic praedicatum
fuit Evangelium in universo orbe etiam tempore Aposolorum , or o m. iacit min. 6. m mih is secun in hoc , quo ratatur, Et tunc erit consi matio, inusi in Aoς de μιμEbone Ierusalem , de qua tunc ad steram loquebatur Christus. Alio modo potes intelligi prae cutio Evangelii in universo orbe eum pleno essest , ira scisicet, quod in qualibet gemebundetur Eccis μή, ita ,scut dicit Augi n. .. 8. modo ad He Ibycauum , nondum se prae atum Evang. in uver orae , sed hoc facto vestiet eo, uomatis unci. Ex his simul habes re sponsiun ad verba Christi de consimiliatione amni di apud Nauli.
Quod denique ad gentes aliquas aetate etiam nostra Legem ang. periatus ignorantes attinet ex ignorantia hac non comtimis insertur, in regionibus illis nunquam omnino laus promulgatum Evangelium poterat enim temporis progressu ejus
memoria obliterari. Minus autem inferri potest, ne ita quidem in ea orbis parte , quam incolunt , esse promulgatum , uta apud illas humano modo evulsari Cinnotestere non potuerit
x-od aurem istud rtasse factum non si , id imbuendum ill rum peccatis negligentiae. Igitur etiam Gentes Husmodi Lex ang. Iur se loquendo is quoad se praecis summa obsim' atra cum quoad se st per promulgationem sussicienter completa, totumque proinde id habeat, quod ex parte Legis requi ritur ad vim obligandi in actu secundo talem. Nihilominus Per
accidens, propter oriam scilicet ignorantiam ut ipponitur inunc invincibilem di inculpabilem , excusantur ab actuali agatione Coin sone , ita ut eis transgressio non imput
ita ad culpam fis accidens inquam, delata vi
224쪽
D RG Inus. I9 tenente ex pari Leitco sed solum ex parte ipsorum cuin in actu secundo oblis ari non poisint, si Legem , tametsi jam ex se completam , sibi ipsis per ejusdem notitiam non applicent. Est hujus rei exemplum etiam in Legibus humanis. Consulec lubet Suareatum , hac eadem ratione ad praesens argumentum respondentem supra cit. C. 4. Num a 4.
An Lex nova fit aluminis penitus abrogandi aut saltem
dij isationem admittat ΡArs quaesti prior pertinet ad Legem secundum se sumptam saltera ad ejus essemim, seu Obligationem. Utriusque resolutioni haud ab re suerit duo praemittere. Notatur itaque praevie
Error quorundam , citatus Controversiae.
I. Um de praesentis argumenti errore est sermo , illum Trointellio volumus, in quem ira ter alia sua commenti lapsi sunt Montanus, Manes, ta homines. Nonianus scilicet Seculii haeresiarcha teste Philastri Haer. 49. WAugustino L. de Haeres C. a 6. usque adeo insanivit, ut Legem a Christo datam suo jam tempore finem accepisse, huicque se pers ctiorem aliam, Deo ita volente, afferre doceret istud vero ut imperitis persuaderet, se illum aiebat esse Paracletum, quem Christus venturum promiserat, a quo Mundus omnem veritatem esset edocendus. Insaniae eidem ex parte adhaesit Mnes, seu Manichaeus , Sec. III sectae Manichaeorum auctor; ex parte inquam insanientium enim more nunc Christum alias Paracletum a Christo promissum se esse praedicabat , ut legere est apud laud. Augustinum C. 46. Mahometes, qui ci Lis a Ca
225쪽
tis viam iniit et triplicem nimirum apud min. Gotti legem divinam asserebat mosaicam Christiani Alcmai in quarum uti in imam desinere oportuit suo lenis altera , iis R.
hanc abrogatam esse superveniente Alcorani lege ceu per .ctiore t unde juxta illum Lex Christiana sex duntaxat seculis perduravit. Trium igitur horaim impostorum communis error in eo erat , quod Legem Evang. non jam tantum abrogandam , sed re ipse abrogatam docerent. Atque haec int inor vel retulisse sitis est certeis festa adeo noni 2
impostura peculiari rerutatione ut non habet, nec ullum colla troversiae locum lacere potest. ix II. Quod is hic proinde in quaestionem vocatur, primum est num ea sit Legis Evangelicae perpetuitas, ut duratura situsque ad fineis Mundi cum hoc enim , perinde ac militanus Ecclesiae statum, illam quoque desituram a nemine controve titur. Alterum an perseverante Lege Evang. ab ejus obligatione liberari quis possit per dispensationem 7 id quod indubium est, si homini, aut Deo saltem in ea dispensandi potestas conveniat. De qua ut inestatuatur, ante Ompia siclinmere oportet inter praecepta Legis mere positiva ea , quoad materiam sunt juris natura . Distinguenda est item diaspensatio proprie talis ab illa , quam dicimus impropriam, quaeque in re non aliud est , quam interpretatio, haecque pi, insensu minus proprio accepta , seu ab επιεχεια diverta. De vocum harum acceptione consule superius diit ad . a. 3.s . in Resp. L Consilio autem de Legis Mans interpretatione peculiarem non instituimus quaestionem quae enim de dispensatione disputabuntur siimem praebelauit fundamen
226쪽
o veritas Asyrtionis . clariis evadat , praecepta Legis rLvang. in memoriani revocasse ut erit; iuoci si enim haec cum mundo duratura sunt , de illius quoque duratione nequit esse dubitim cum praeceptorum collectio totam Legis substantiam absolvat. . Iam vero praecepta Moralia nunquam esse a roganda certum eae pertinent quippe simul ad Legem naturae, quae abrogari non potest , ut supra Dis II 6. . comproba vimus. Sed maeremonialium perpetuitas est certa : nam juxta Apostolum ad Hebr. 7. Christus sempiternum habet Sacem dotium . atqui praecepta Lej Evang. duratura sunt durante Sacerdotio , cum hoc ordinetur ad Sacrificium Sacramenta , ergo Sc. Sacerdotium porro hoc non in Christo tantum , sed in ejus etiam 'leariis , ac ritu Sacrificii, Sacramentorum suam habere in sensu hic intento perpetuitatem aperte colligitur ex illis I Cor. II verbis quo irescumque man caluis panem hunc, alicem hiberis , mortem Domini annun elabitis, donec veniat, ipse scilicet Dominus ad judicium in fine
Nun dira in quo ut ait Doct. Ang. Lect. . datur intelligi , quod hic ritus Deus non cegabit inque in me Nyundi. Idem
sentiendum est de praeceptis Iudicialibus vel ideo , quod ea partim cum Moralibus, partim cum Caeremonialibus certam h heant connexionem, ut patebit illa invicem conserenti.
Hae in particulari de praeceptis dicta confirmantur ex iis tua Scripturae loci sis Patrum sensis , quibus generatim Legis Ecclesiae Christi continuam usque ad finem mundi duration erit docemur. ax Scriptura: ecce ego vobiscum sum ait Christus Natth.
227쪽
In Lege Evangelica, quoad eius praecepta mere positiva, a Dein
prie distensari potes irem ab ullo homi .
ΡΑr I deducitur ex natura Cnotione praecepti mere posi-1tivici hoc enim nomine ex Theologorum usi illud un- taxat intelligitur praeceptum, quod , spectata etiam materia, libera Legislatoris voluntate fertur qualia in Lege Evangelii sunt praecepta caeremonialia is judicialia quaedam in his sundata cur autem Deus in id genus vangelicis praecepit proprie dispensare nequeat 3 Sane vel ideo , quod a Deo liberelata sint, libere poterant non serrici eadem igitur libertate potestate Deus dispensare potest in jam latis, quin ulla in eum Tedundet impersectio. Itaque liberum est etiamnum Deo per extraordinarium privilegium eximere aliquem ab obligationei scipiendi Sacramenta , aut quaevis alia mere positiva Legis Evang. praecepta observandi. Mere postiνa Jora nam in iis, quae sunt de Jure Naturae, Deum proprie dispensare non posse Dissert. II. L V. docuimus. Pars II sundatur in dispensationis proprie talis natura εἰ qui attenta proprio sensu dispensare nena potest in lege, nisi ipse Legislator, aut alius paris cum eo , vel superioris potestatis; aut demum is, cui jurisdictio haec ex peculiari concessione sit delegata. Quo jam autem nomine alicui humanae potestati
hoc in Lege Evang. dispensandi us alii ituac Certe ore primo : cum Nagistratus quilibet humanus cie eo quidem , qui
228쪽
serior. Non etiam altero nullum enim est undamentum asserendi, id genus potestatem hominum alicui esses a Christo delegatam. Hinc certa est Doctorum omnium sententiaci nullo unquam casu vel ipsius Ecclesiae auctoritate posse aliquem eximi ab obligatione Sacramenta ministrandi eo ritu, quo illai minatim ministrari Christus praecepi ; proinde ne a Pontifice quidem dispensari posse , ut e g. absolutio sacramentalis impenda iuris laico , Tucharistiae consecratio fiat in materia ubticeo pane S vino diversa c.
a Ontra Assert primam opponi potest'. Quamvis Lex vetus
. dicatur Ierna Baruch. 4 Phase celebrandum cultu sempiterno Exod. Da Aaron ac liber ejus suturi Sacerdotes religione perpetua Exod. 29. hinc altamen non insertur ita suilla perpetuam, ut non prius desineret , quam cum finemundi igitur nec Legis novae ea, quae asseritur , perpetuitas inferri potest ex eo, quod ad Hebr. 7. Christus dicatur habere sempite .um Sacer Diaum. II. Per Apostolum I Cor. 3 cum venerit, quod persessumes, Viicuabitur, quod ex parte est atqui Lex moderna ex pam te est, cum eodem Apost teste cit. C. V. 9 nunc ex parte cognoscimm , ex parte prophetamus . ergo hujus Legis statui succedet alius persectior, hocque suecedente prior evacuatitur seu esse desinet. III. Christus Ioan. 6. promisit se missurum eum Paraclitum , qui , cum venerit , docebit omnem veritatem , pquae Mentura sunt, amaritiabit; at in Loosivang. statu noγdum
229쪽
D LEGIBUS. 2asdum venit hic Paraclitus' cum ne Apostolis quidem omnia, praesertim ventura sint revelata bigitur ex peliandus est status a Lege Evangelii moderna diversus , in quo haec promimio
Resp. ad I C. ant. N. illat quo enim sensu in cit locis o Dicae legis perpetuitas accipienda sit, satis superque patet ea III a N. I 33. seqq. ubi probatum est , Legem veterem esse per Christum jam abrogatama contra ex Sacerdotio Chrs sti se iurno reliquis una adjectis momentis pro As eri hac allatis , legitima consecutione arguitur status Evangelici continua ad usque finem mundi duratio , quod videre est a N. 7 a. Quid quod ipse textus sacer sitas indice , rationem perpetu, latis in Aaronis S Christi Sacerdotio esse diversam. Ut enim observat Augustinus Q. a 4 in Exod. Sacerdotium Aaron di . citur quidem futurum rellibone perpetua at non additur jura mentum, cujus Deum non poeniteat, uti istiud additur de Christi Sacerdotio , quod Apostolus esse perpetuum infert ex illi
Ps. Io9 verbis, Iuravit Dominus non poenitebit eum tu es Sacerdos in aeternum , secundum ordinem DPh sedech. Sed
audire libet ipsum Augustinum super hac re disserentem. Ibi enim in Sacerdotio Christi VIuratio is nulla Dei poenitudo, qua significetur mutatio . - - δε or ne autem Aaron dictum est quidem, in perpetuum , vel propter tempus non Praeceptum quousque observaretur, vel quod res significaret alernas dinusquam es tamen dictum de Sacerdotio Aaron , qui Juravit Dominus non paenitebit eum. Et ideo dictum est in illo Sucerdotio secundum or nem Melchisedech Non poenitebit eum , ut Iigniscaretur quia de Sacerdotio Aaron paenituit eum, id est , mutavit illud. Ita ille cit. v. in Exod.
230쪽
illic indicasse Apostolum, eruitur ex verbis, quae eodein Cap. V. Pa subjicit Videmus nunc per speculum in an male, tunc autem facie ad suciem; nunc cognosco ex parte, tunc auIem cognoscam , sicut G cognitus Ium. Certe plena haec cognitio,&visio facie ad faciem non hujus, sed alterius est vitae.
Resp. ad III. Christi apud Ioan promissio intelligenda est
de Paraclito , qui oeuius erat ne ne veritatem eam , quae: ad persectionis Evangelicae cognitionem .salutis necemitatem
pertineat non autem etiam illani, qua omnes futuri eventus
innotescant hinc Act. I. eo ipso tempore , quo Christus pue ritum S. promittebat discipulis, aperte simul declaravit , non esse eorum nosse tempora vel momenta , quae Pater posuit in sua potestite. munc jam vero a Christo promissum Parachium advenisse, certo ex Actibus Apost constatri quo libro quia manifeste proditur Montanistarum manichaeorum insania, uirique eum propterea proterve rejiciebant.
, Assertioni secunda adversari videtur . quod Lex Evang. ita volente Deo usque admundi finem sit duratura , de quidem quoad obligationis etiam ofectum secus enim foret otiosa cum igitur Dei voluntas sit invariabilis , neutiquam fieriis te amplius , ut vel Deus proprie dispenset in aliquo egis
Evang. praecepto. Aut certe, II. Si istud possit Deus , non est, cur potestas eadem sabiem delegata , negetur Ecclesiae. An non enim cum illa Chrisus omitem suam potesatem communicavit, dum ante mortem Matth. Diuitiad by COOQle