장음표시 사용
241쪽
moriam sanctimoniam ita requirentes in Legislatore tam Civili quam Ecclesiastico , ut sine illa dicerent ille timum , eaque proinde destitutum potestate, mi serri possit vera lex, hoc est, ad subditos obligandos sufficiens. At enim contraria est orthodoxorum doctrinari quae ipsa nihilominus quoad Ecclesasticae jurisdictionis usum certos admittit limites, ut sequens dabit
Potestis te stativa sue ciuius , sue Ecclesasica non sependet a
me, aut morum probitate . ad jurisdictionem tamen Ecclesusicam
necessaria est extenta sue professio in Praelato Ecclesasico. ΡArsa fidei dogma continet, cum in Concit. Constantiens 187 damnata si haec Wiclem propos. s. Nullus est Dominus Orilis, nullus Praelatus, nullus Episcopus, dum est in peccato mortali item Humi proposci et Nemouerit vicem Christi vel Petri, nisi
squatur eum in moribus , cum nec aliter recipiat a Deo proin curatoriam potesatem. Ex adverso igitur definitum est, universim nullo , proinde nec fidei aut improbitatis alterius peccat susserri legitimam Principis secularis aut Praelati Ecclesiastici potestatem integra ergo manet potestas legislativa ergo ab his etiam legitimae seruntur leges, quae obligent ergo potestas Legislatoris non dependet a fides moribus. Nec deest gravissimum doctrinae huius iundamentum ex s. 183 uteris perinde , ac ratione petitum Et quidem De potestate Ecclesiastica nam Apostolus ad Hebr. I 3. de Praepostis Ecclesiae ut patet a V ex contextu agen S, Keneratim dicit . 1 . beate Praeposuis vestris D subjacete eis. Verba iam forte restringenda dices ad probos Τ at enim Ap
242쪽
turri neque ullum praeterea occurrit restrictionis fundamentum praesertim cum Christius ipse Matth a 3 obediri voluerit Scribis QPharisaeis super cathedram Moysi sedentibus , omnia inquiebat quaecumque dixerint vobis , emare, facite. Accedat theologica ratio quia potestas legislativi, etiam spiritu hi es gratia gratis data, quae scilicet in aliorum utilitatem or-idinatur ex se proinde non conneaitur cum fide probitate. Certe improbus etiam Praelatus utile ac justas ferre potestes ges , ac per has cultum Deiis fidelium salutem procurare, quem in finem a Deo instituta est potestas Ecclesiastica. De potestate Civili idem docemur duorum Apostolorum, nito Certe S. Petrusa p. I. . a. V. I 3. subsecti, inquit, e te omni humanae creaturae propter Deum Iiν Regi quasi princellenti, sive ducibus tanquam ab eo missis D. Paulus ad Rom. 3. Omnis rima potestatibus sublimioribus subdita Iis,
qui resistit potestati, Dei ordinationi remit. Εὐ generatim ab
utroque commendatam subjectionem erga Principes seculares, nullo rursum inter eos facto discrimine imo ab utroque mcludi etiam infideles Cimprobos colligitur tum ex eo , quod id temporis Reges omnes ac Duces essent infideles tum quod in cit. Ep. Petrus U. I 8 diserte dicat, subjectionem praestamdam esse in omni timore Dominis , non tantum bonis εἴ modo ossis , sed etiam ducolis. In seculari igitur Principe cum impro- . itate, aut infidelitate etiam , componitur potestas legitimembernandi, quae ipsa est legislativa quam in rem rursuseinplicanda ratio paulo ante insinuata , ac demum adjicienda ex Patribus vel unius Augustini sententia. Ita autem ille in Ps. Ia 4. Hiquando, inquit, misi perveniunt ad honores Iecuti quia
hoc facit Deus propter disciplinam plebis suae, non potes feri,ns ut exhibeatur illis honor debitus potesati. Iulianus extuu Diuitia i Corale
243쪽
'DELEGI Atys. 39 infidelis Imperator, extuli apestata, tuquus milues Christiani sen. vierunt Imperatori infideli. In quo autem servierint , deinde explicat: Si quando volebat, ut idola colerenI, praeponebant D5 Deum ouando autem Acebat producite aciem , ite contra ibiam gentem statim obtemperabant. Distinguebant Dominum aeternum a Domino temporali: tamen subditi erant propter Dominum aeternum Domino temporali. Pars II primum Assertionis membrum restringit quoad po-I89 testatem legislativam Ecclesiasticam. Ut enim Praelati Ecclesiae per defectionem a fide , quae sit haeresis mere interna aut etiam externa, sed occulta, ut volunt aliqui non amittant virisdictionem spiritualem amittunt certe per haeres externam, quae simul sit notoria. Atque hoc sensu ad jurisdictionem Ecclesiam eam requirimus in Praelato Ecclesiae externam fidei pr fessionem id quod duplici momento conficitur. Momentum I. est ex ratione.praelatus nempe notorie haereticus aut schismaticus non est amplius in Ecclesia spectato ei iam Dro externo idque non tantum vi excommunicationis majoris, quam incurrit: sed iropterea, quod per haeresim notoriam seipsum externe totorie separet eo ipso igitur jure tam positivo quam naturali privatur omni jurisdictione Ecclesiastica Postivo: quia ex institutione Christi iurisdictio haec exercenda est per membra Ecclesiae tale autem membrum non est, qui est e tra Ecclesiam. Naturali item : quia juri naturae repugnat j
risdictionem haberi in eo , qui non sunt subditi atqui fideles nequeunt esse subditi ejus, qui est extra Ecclesiam secus enim simul esset in Eccles a quia per suam in illos urisdicti nem communicaret cum fidelibus in spiritualibus , unumque proinde cum illis morale corpus efficeret , quod est esse in Ecclesia.
244쪽
Momentum II. De Traditione in patrum a Pontificum consensu scandata. iid cimul; ait Cyprianus L. I. p. 6 ad Magia. omnes omnino haereticos G s histitiit cos nihil habere pρ-t Llf ac Iuris c. ubi agit de haereticis publicis potestate non Orclinis, sed jurisdictionis Ecclesiasticae. Caelestinus P
pa ad Oriental Spp. his habet siros ab Episcopo Nestorio,
a tui ab aliis , qui eum sequuntur , ex quo talia praedicare a Grunt, et excommunicii&ι, vel exutu es misitis aut Clerici Zi-gmtate, hunc in nostra communione V dura si durare manifestum est, nec Iudicamus eum remotum uti non Poterat quemquam ellus remouere ensentia , qui se Iam praebuerat Ise removemduni , brachio scilicet etiam s. culari implorato. In Eundem plane sensum to luitur Nicolaus I. p. 7. ad Michaelem Imperatorem Utriusque jam vero Pontificis collatis verbis clarumst: cstorium de huic limite jurisdictionis potestatem amisisse, ut primum errores suos praedicare caeperunt, hoc est, ut primum facti sunt notorii herctici oluid ni autem idem sentiendum sit de aliis quoque Praelatis Ecclesiasticis, si haeres eoriam sit notoria, atque sic careant prosessione fidei externa. Plura id genus Patrum ac Pontificum sensa vide apud Bella in L. φde Eccl. milit C. IO.
ssertionis pars I. quoad potestatem Civilem in dubium me i potest propterea, quod si ea legitima sit etiam in Primcipe infideli, nequeat congrue explicari quomodo, salva ust, tiae lege expeditio ut vulgo dicitur Cruciata ab Urbano II. sit indicta ad occupandam Terram Sanctam, atque adeo ad regionis ejus barbaros Principes ure suo lotestate gubernativa exuendo quomodo item citra iniuriam complures Indorum Reges a Christianis Principibus exauctorari, mimperiis si is privari potuerint Resp. Digitiges by COOste
245쪽
DE AER GInus. 41 Resp. Ut facti hujus sequitas contra obtrectatores qxiosdam vindicetur, varii adserunt varia. Nos id praestari existimamus vel hoc uno Christianis ex mandato Christicius est praedicandi ubi que Evangelium, eique gentes quaslibet aggregandi absiue injuria igitur Christo Christianis illata barbari illi Principes impedire non poterant Evangelii suis in terris praedicationem,
verae fidei propagationem at enim impedierunt, proterve quidem adeo, ut in Praecones sacros acerbe desaevirent, suos vero a superstitione ad Religionem veram transeuntes, aut transtum
molientes grauill imis mulctarent poenisu ad propulsandam itaque injuriam , clatius spargendam Evangelii sementem cum non proficerent alia aequissimo poterant bello impeti, ac subinde devicti sua etiam possessione , juribus , potestate deturbari. Id vero eo etiam est certius, quod huic Christianorum Principum conatui S sacto accesserit consensus Cauctoritas Romani Pontificis , cujus est vicaria Christi potestate procurare Evangelii praedicationem is summo in terris jure de m diis ad veram Religionem ubique proserendam oportunis diasponere. Consule de hoc argumento Franciscum a Victoria Relestione s. de Indis. Quoad II partem Assertio impugnatur pluribus, I qui-r9 Idem Scribis aharisaeis, super cathedram Moysi sedentibus, ipso monente Christo obtemperandum erat; at hi palam doc hant errores Leo Mosaicae contrarios , hacque sua doctrina scindebant se a vera Iudaeorum Ecclesia r caruerunt proinde extem Legis professione ; perinde igitur in statu Evangelico obtemperandum erit Praelatis Ecclesiasticis, tametsi externas rae fidei professione careant quodque hinc ultro sequitur,
246쪽
ad iurisd dii orerra cole asticati iacta 'aria non est externa fidei pici eliso. Id cro, uigetur an ii ius, quod II. Noe ctian . I egis Evangi lica situ abis professione noa depon L:fi ci ilis Principum laicorum jurisdidit cur igitur spudiat in in Pra latis Ecclesiae ust ue a leo arcitiis con noxionem habcat uris dies o spiritualiscunt ac motata proicssione Deindelli. Si istud obtineat , perintle dicendum: per haeresim externam med Oci ullam , amitti Ecclesiasticam urisdictionem; at istud si olccto glacia admodum in riclesiam inveheret incoinu oda, cum incertum redderetur fidclium regimen S c. Resp. ad I. Ex obedientia, quam Christus Matth a 3 coinmendabat erga Scit basin Phari se rc continuo insertur eorum jurisdictio spiritualis Neni mandato Christi obtemperandum untaxat erat illorum doctrinae sanae .Legi com&rmi, tuam etiam suandoque radere soliti erant , tametsi ab ea moribus diisentirent ; at enim istud non erat obedire Pharisaeis ipsis nec eorum jurisdictioni e submittere' verum ctrinam sanam' Legem se tui, at lue adeo in eius auctorem Deum sub ectioncm profit uti, qui obligatio est liaris natura . Unde nunc etiam non negan us obse vandam csse doctrinam Evangelio conformem , si mrte cam a Proelato h retico proponi cori tingat nec tamen propterea conci denda est illi mrisdictio praedicandi verbi Dei: quod idem cntiondum de Pharisaeis, non legitima , sed arrogata tantum auctoritate Legem inter retantibus. Caeterum , quamvis D, ric Pharisaei sua non caruerint jurisdictione , carere tamen illa Praelatos celesiae h rc sim notorie profitentes, certum est illi enim in opinione Judaeorum , pro foro proinde externo , non desierunt essenae bra Synagogae cum ex adverso hi romio Ecclesiae e
247쪽
DC LEGI Bus. 43Judicio taclesiae per excommunicationis statentiam separem
Resp. ad II discrimen petendum esse ex momentis . I 89 relatis, quae non pugnant adversus urisdictionem mere civilem , Principi laico propriam Deinde excommunicatio, quam haereticiis notorius incurrit , directe privat tantum bonis spiritualibus , me quae connumeratur Ecclesiastica jurisdictio non etiam temporalibus , quale est potestasis aurisdictio mere civilis. Resp. ad III de consecutione hae variare Doctorum opiniones. . Multi eam liberaliter concedunt, non quidem praecise propter haeresim externam sed magis propter excommunicationem majorem, quae hoc ipso incurritur , quod quis a resim internam signo externo exprimat tametsi id occulte faciat. Hi ipsi nihilominus addunt jurisdictionis aetiis , quos Praelatus hujusmodi exercet, esse validos propterea , quod hoc casu EccIesa jurisdictionem necessariam suppleat , idque ob errorem communem fidelium bonum. Alii ac sorte verisimilius negandam existimant illationema pro qua opinione pluribus pugnat Simonne Tract. 8 de Legib. Dispur. S. Ar. a. Praecipua ratio videtur repetenda ex Caelestini & Nicolai Pont, ficum sensu alias memorato cum enim hi dicant, Nestorium jurisdictionis Episcopalis actus valide exercere non potuisse, postquam haeresim suam praedicare caepit, hoc est, postquam praedi-eatione sua notorius haereticus factus est, satis innuunt, potuisse id evin antea, quam notorius fieret haereticus. . Sed nec Niud omittendum quamdiu haeresis externa manet Occulta, occulta pariter manet excommunicatio Lejusmodi itaque haereticiis in communi fidelium , stimatione Cprb soro externo persev
248쪽
si Urgebit sorte aliquis I. Pontificum aliqui etiam postis
toriam a fide desectionem pro vero ac legitimo Ecclesiae Dpite sunt abniti talis erat Marcellinus, qui idolis sacrificavit tales Liberius S Felix II in Arianam prolapsi haeresimac igitur legitima potestasis urisdictio Ecclesiastica arcte adeo non conjungitur cum externa fidei professione. II. Per pacis Germanico-Suecicae , vulgo estphalicae sanctiones in Cathedralibus quibusdam Ecclesiis mixta jura conceduntur Catholicis aeque ac Lutherrnis ita , ut per Art. s. una Canonicorum pars consessioni Augustans , altera Ro inanis Sacris addicta esse debeat in eadem quin etiam Ecelusia, ac nominatim Osnabrugen , per Art. 3 permittitur , ut lo cum habeat alternativa successio piscoporum inter Caibolicos consessionem Augustanam professos, qui quidem sint e s .milia Ducum Brunsvicensium inuneburgensium rursus ergo habetur exemplum , quo docemur, jurisdictionem Ecclesia- hicam , qualis certe est in Episcopo, componi posse cum notoria haeres.
Resp. ad Lino argumenti genus pro dignitate expedire
prolixi admodum esset operis , quando vix in re alia facundi res legas Scriptores eterodoxos , atque dum aliqua se se se seri Romanos Pontifices cavillandi occaso. At enim, uti negari non potest eorum quosdam labem aliquam contraxisse: ita certum est, partem maximam esse commentitia , quae illis ain pinguntur, ut videre est apud Bellarminum , egregium Romano- mPP. vindicem L. 4 de Rom. Pontica C. 8 usque ad II quod ad rem nostram iacit, duo generatim notasse suffecerit Lmo , pro bab,
249쪽
DEL Bora Us 4sbabilem esse laud. Bella in cit. L. C. 6. sententiam: Sum tantificem, etiam ut privatam personam, non posse a fide vera penitus deficere, ita ut re ipsa ac animo fiat haereticus , vel trifidelis et di, nullum e Pontificibus proferri posse , qui ita a fide certo defecerit tametsi eoni aliqui metu inducti des Dionem externo actu simulaverint, ac in hoc culpam admiserint; atque hi, si eorum simulatio fidelibus ignota fuit, atque adeo pro notoriis haereticis sunt habiti, indubie Pontificatuis urisdictione facto ipso exciderunt , idque desectu prosemonis e ternae. Unde hujus objectionis propos Ant omnino neganda
Ut autem de memoratis in Object Pontificibus speciatim aliquid dicamus. Marcellini iactum , quod opponitur , ultro
admittit Bellarminum at una contendit, eum non fuisse animo infidelem, sed simulatione tantum, Cactu externo ob metum mortis. An autem propterea Pontificatu exciderit , an eum retinuerit 7 panim reserre putat cum se ipse mox poenitens
Pontificatu abdicaverit , haud multo post ei iam Martyrii gloriam adeptus. Existimat interim ipso facto Marcellinum non excidisse Pontificatus ure, quia satis constabat omnibus, eum solo mortis metu idolis sacrificasse. Haec in ea sententia Bebla inus ad defensionem Pontificis. Caeterum his non amplius opus Marcellinum enim aliquando idolis thus adolevisse, putis da est sabula , ut communiter jam nunc duce Augustino L. de Bapi contra Petit. C. 6. propugnant eruditi Critici. Vide Alexandrum at in Hist. Eccl. Sec. III. Dissert et o PapebrOchium in Propyl ad acta SS. mensis Maii Dissert. 8. CPagium in Critica Annal. Baronii ad An. o a. Num. 6. Nihil igitur est, quod a Marcellino argui possit. Sed nec a Liberio prehenditur is, quod cum Arianis communicaverit, dum praesertim subscriberet Syrmiens formulsea at enim haec spectatis Hia ver
250쪽
I I. vertas sui catholica, iret Ariani, cum Liberio sint ate age tes, pravo suo sensu eam acciperent. Quia interim ob comin nicationem hane externam pro iretico est habitus Liberius dignitate Pontificia a Ciero Romano esse exutum men lora Bellar- minus Demum Felix Il retenta semper in animo fide int gra, quoad externos actus omnino aliquam cum Arianis communionem habuit neque tamen istud nisi antea , quam legitimus fieret Pontis . Certe , post rejectum Liberium , suffragante Clero Romano solium inscendens Pontificium non modo omnem cum Arianis communionem rescidit sed coacto etiam Concilio Constantium Imp. Ursatium ac Valentem Epp. cum quibus Liberius pacem secerat, haereticos esse declaravit, pro- pterea ab Arianis ex Urbe eiectus. Sed haec nos compendio
per occasionem tantum plura tum de his , tum de aliis Pontificibus legi possunt apud Bellario L. supra citis Resp. ad Π Pacis Nestphalicae, quam dura tempori--- cessitas expressit , sinctio ita omnino habet, ut relatum est neque tamen hinc adversus nos quissimam Episcopi illi, consessionem Augustanam proselsi , umbrae Iarvae sunt Epist porum, non veri Ecclesiae Praelati bona Epistopatus tempor Ea possident, profana duntaxat, quam Imperator dare potest jurisdictione instructi ne in minimo quidem ejus , quae v reacciesiastica xspiritualis est, participes. Res alioqui clara de nota est non opus proinde multis. In ipso quin pacis memoratae Instrumento provisum est, ne quid contra unquam ab ullo attentaretur: nam Art. II. sancitur, ut duram admini a
maneant I a regiminis in ciuilibus o omnium autem eorum , quae
ex ritu Romana Ecclesia ad censurus , usum administrationem Sacramentoruo , ur, Getera pertinent, Ipsitio si reservo