장음표시 사용
301쪽
sumptio sundatu in eo quod committiter fix quin imo nisi opposit m constet praesum etiam debent : nam secundum
aura quisque praesumendus est bonus , donec probetur esse malus. Unde Legislator humanus sicut potest cognoscere actus interno ex externis: ta ad eos his mediantibus cogere. Resp. ad II. N. Illat cum asserto: Sed nec argumentum
pro ejus probatione allatum evincit quidquam , modo intelimgas, quo sensu propos Mai sit accipienda; hinc eam D actum internum p iri indirecte , est actum naixtum directe praeci . se, ita ut sensus sit, diu a praecipi actum externum, arra
tione hujus duntaxat, ac proinde praecipi etiam internum cum illo conjunctum C alio sensu . 'admissa dein in rursum neganda est latio. Neque putes haec paradoxa esse. Certe enim Logislator humanus , actum ex interno externo mixtum praecipiens , non aliter utrunaque praecipit. quam vi legislativae
potestatis possit praecipureo at ex jam dictis constat, actum externum ratione sui S directe praecipi posse: internum vero solum ratione externi, proin indirecte iantum ergo per praeceptum
actus mixti solus actus externus directe praecipitur, internus autem tantum indirecte. Cujus ratio uberior esto quia egis-laior humanus non aliter potest actum 'niixtum praecipere
quam possit de illo judicare , ac ad illum ponenduim per se-. nis cogere a judicare potest solis, alerius , quatenus exactu externo iudicat de inierno cogere item non aliter potest,qnam cogendo ad actum externum, ex quis deinde praesumerisdu est internus ορο nec alia ratione potest praeciipere a mimmixtum ita autem praecipere , est directe praecipere actum externum, indirecte vero internum:
302쪽
lernus praeciperetur ratione actus externi ut convenienter po. nendi praeciperetur gisu tantum indirecte. At saltem inquies supposito jam praecepto amas externi , praeciperetur amas mere internus, isque solus; minime istud quidem Nun:- quid enim praeceptum hoc erretur in actum internum ratione externi ut convenienter ponendi ' ergo simul actus externus convenienter ponendus praeciperetur ita , ut hoc eodem praecepto novo confirmetur lex jam prius lata de actu externo.
An Lexi ana actis aliquem prohibens hoc i,
illum reddat non tantum illicitum , sed etiam irriti fQUaestio haec eo pertinet , ut legem inter prohibentem irritantem statuatur discrimen quia de sola lege humana nobis est disceptatio, inret eam continet Ontro Versiam, quam alii his fere proponunt verbis an lex humana prohibens sit hoc ipso natura sua , aut saltem ex mente legislatoris humani, simul irritans Unde videas, de hoc arsumento rite judicari non posse , nisi prius intelligatur
Legis irritantis notio , Messicacia.
I. a Cis notionem quidem quod attinet lex irritans ea dio citur , qua actus contra illam positus ita fit invalidus, ut pro nullo reputari debeat, careatque proinde effectu, quem alias sibi habet proprium. Potest autem actus imitari dupliciter, direct e scilicet vel indirecte. . Directe irritari censeturtum, cum lex iis concepta est verbis, quibus aperte pronuntiatur actus esse irritus , e. g. contraniis non valeat , non habeat robur c. urilis est lex prohibens matrimonium Res giosi proselsi. In recte ero, si spectato verborum contextu ex quidpiam aliud directe constituat , ad quod deinde ultro se- . quitur
303쪽
qui cirritatio; cum . g. decernit personam esse inhabi Iem ad actum ponendum, vel ad actus ah rem certam praescribit sormam, quin expressis verbis a*um esse invalidum pro
. . sed Haliud iniis leges amistitos astri obse is se os
dum est quod tametsi earum qualibet invalidus reddatur actus, non tamen eadem ratione semper. Quod si enim per legem ' sat irritatio verbis de praesenti, nec ulla adjiciatur restringens clausula actus contra id genus legem positus est Iure, seu ipso fucto irritus. Contra si lex irritationem statuat verbis defuturo, aut ad eam ministerium Iudicis aperto requirat, Disrhetur , volumus irrituri lujus jussicari aut declarari ini, tum Ede tum actus non ofacto fit irritus sed primum post Judicis sententiam ini declarationem. Idem communiterum sentiunt de irritatione per eam legem inducta , quae princip Der i poenam actum irrita : nam re lariterumna non issecuri nur citra Judicis inisterium. III. Neqne his tamen satis expedita es legis irritantis e scaria , mitroversior nimirari praeterem an lex inimaliaritans actum Me ipsesidiis seniper pro sero etiam inremio red dat irritum Cum risquea Diana affirmant missu, praest
Iim Icti recentiores cum Marea Lemo, contra negant alii, illud praeterea ad hunc flectum requirentes, ut sex ad . dat clausulam, qua insinuetur irri latio etiam pro Pro interno. Postremis hic cum quibus sentiendum videtur ratio est quia irritatio pro foro externo interno sunt effectus diversi ita,
ut Asblute possit actus seri irritus p abro eximio , quineium si irritus pro interno ergo noli ho ipsi ex
actum irritet, dicenda est laritare nimi pro fhro interno vinc vero illationem sanciat in se luentibus momentis imo , -
304쪽
.humana irritans recedit a Iure naturali , quo praecise spectato actus sore pro utroque soro validus ergo , ceu odiosa, est strictae interpretationis , nec extendi debet ad forum internum nam Ola restringi, favores convenit a burri , ut habetur C. s. de R. I. in et do, quia rursum per C. o. ibid. in olscuris minimum es sequendum, proinde id, quod minus ia- at praesertim cum per C. 57. ibid. cotura eum, qui legem D cere potuit apertius , est interpretiuis facienda. Demum lio, quia ad obtinendum egis irritantis finem regulariter satis est, actum esse pro soro externo nullum nam si talem Judex pronuntiet, jam S pro foro interno nascitur obligatio parendi sententiae Iudicis, actumque etiam in conscientia pro invalido aenullo reputandi. At de his plura laudati AA te edo e nt. Nobis animadverso ne hac competadio praemis a superest resolvenda quaestio proposita
Lex humana actum prohibens non hoc ipso illum redit tium
Diosa estscilicet altus irritatiori ac vel ideo nulli legi ea
emcacia citra fundamentum grave est attribuenda ; quod autem illud pro lege humana , quae spectatis verbis si creprohibens Certe repetendum bre vel ex ipsa legis prohi- bentis natura , vel saltem ex mente efflatoris humani eam legem serentis; at enim ex neutro horum repeti potest. Non ex legis natura secus nulla foret lex probibens, quinsmul sit irritans nullus actus illicitus qui non sit una invalidus Constat interim oppositum nam e g. lex Ecclesiastica C.
305쪽
ῖα. de crus sespons olim matrimoni elandestina prohibens, non sui simul irritans oinde id genus matrimonii vi hujus lotos uerum tantum illicita, non etiala invalida.
Sed nec repeti potest ex mente legislatoris humanici quia actum prohibere Cirrhare sunt olfectus dixi ersi , iique non ita arcte connexi , ut ab invicem separari nequeantra vel ex lege item nunc memorata Cpluribus aliis novimus , legislatorem non velle semper irritare a m , quem lege suae prohibet: d reum C. 6 de Regmaris disertis Merbis declaratur mustas i prohibentire quae , fissa fuerint, obtinent roboris firmi- ratem; non hoc ipso igitur censendus est legislator humanus velle retitare actum, quod illum prohibeat. Unde actus contra legem prohibentem admissus eousque habendus eli pro Ualido , dum certum fiat expresse aut tacite saltem adjectam fuisse prohibitioni irritationem. Quam in rem riussis applica
da sunt Iuris regulae sup N. relatast odiosa nimirum in xerabluendi in obscuris minitatim sequendum .
OBJic. I. Per legem prohibentem Superior resistit subdito 2 28 quoad actum prohibitum ergo quoad actum illum volumias subditi neqiiit eis ita emca , ut eum.valide essiciat.
II. Non possunt essesamis iudidi, nisi eis Jus civeat; at certe non favet actibus , quos lege peculiari prohibet' id ge igitur a s hoc ipso non sunt validi, quod prohibeamRr.
III. I. ex naturalis actum prohibens simul illum reddit i es tum ilhildni proinde eadem sit etiam legis humanae prohibemiis emcacia Τ
306쪽
N. Iuris civilis constitutio l. Non dubium C. ,--s
.c istis ita habet: Nec poenas Urias inibus evitabit , qui jecontra Iuris sententiam siαν praerogativa verborum fraudulenter 'excusat , nullum enim pactum , nullam conventionem illum contractum inter eos videri volumus sufficulum, qui com ahunt
lege contrahere pro ore. - imperamus , Mu statori, quod feri non vis, raminprohibuisses riat cateraque quini expressu ex is hceat voluntate o erae, hoc est , ut ea, qua lex fer prohibentur, si fuerint fana, non solum inutium , sed etiam pro infectis haleamur , licet Ieseislator prohibuerit tantum, nee Dacialiter dixerit , inutile esse debere, quod factum stra c. Igitur legibus saltem Civilibus ea est vis ac praerogativa , in hoc ipso aqvin irritent , quod prohibeant. Quin ' .
V. De legibus etiam Messiastidis idem sentienduli uid cum c laesorius Papa citia Non dubiam , approbaverit L. r. Registri India. M. et ubi ait : Imperiis c stiremora
aperte Ancitum est, ut ea quae contra leges sunt, Insol in bus italari sed etiam pro infectis habenda Ilar Praeterea C. 64 de R. I. in 6. generatim dicitur: qua corum Ius sum , debem utique pro Ue sis haberia
b. ad i. D. Anti resistit quoad actum probi non , ne Mfieri possit scite a ia fieri et ain possit valide, Fateor e pu-dem subditi voluntatem non posse efficacem in in eo, inquo ei lege Ma Superior resista; at enim per legem proh bentem, Rcundam se spectitam , resistit solum qu ad amas honestatem, ne scilicet actus no Tit fieri licites unde quoad hoc subditi vo . Iunias ita est inemeac ui jam in ejus p estate nou sit actinn
nere licite idem .mhilominus si ponatur, valitas erit , iusilex alia astu valori resistat. Di ita , Corale
307쪽
Resp. ad ΙΙ. D. Maj non possunt esse astas validi, nisi eis an saveat velpqsitive, vel negarive salieni C. nisi faveat speciothi postuom. Ut Uini miniasias , qui narum sis est vali his jure etiam himiano suum retineat obiur, satis est, quod eius valori jus humanum positive non resistat; non resistit autem, nisi a ctum, quem prohibet, simul eadem vel alia lege irritet: id quod in praelanti non fit, cum lex supponatur His tantum Prohibem
nesν ad πι arbitrie , lino nili etiam istud asseriam olim de lege narurali prohibente non enim hoc ipsi, quivis
actus est irritus , quia legi naturae contrarius, ac propterea ibiicitus r ita matrimonium , post promissionem spousalitiam alteri lactam cum alio initum , est quidom jure natura illicitum , ratum nihilominus ac validum. Quando autem actus
lege naturae prohibiti simul pro irritis habendi sint, dictum est jam alias Diger IULII. Num et Resp. ad IU. de lege Civili, eaque nonumum Imperiali prohibente non una est Doctorum opinio.
mant, legem quamvis Civilem prodiibentem an proviscus Imperio subjectis lis ipso esse etiam irruantem : idque propter
expressam Imperatoris in L Non dubium, constitutionem 4ddunt nihilominus hi ips , eam legis prohibentis praerogativam extendi non posse ad alias provincias , quae uti Im Perio non P rent , ita ujus legibus n0n stringuntur.
Alii cum Suare L. f. de Leg. e 49 priorem sententiam ita limitant, ut vi cit legas lateantur quidem actus lege Civili prohibitos fieri mul irritos non tamen ipso Iurein facto, sed primum post ludicis de*larationem, quam is facere tenetur
308쪽
virtute ejusdem legis. Nec suo caret fundamento haec opinio. Cum cnim Imperator in cit. l. praemittat, nec pia nas infertas legibus vitiibit, censendus est isthic decrevisse irritationem canalem haec autem me Iudicis ministerio non incurritur. Non dicit praeterea, contractum cile nullum , abdistilluni videri. voluntiis congrue pro in exponitur locutus hoc sensu volumus
declarari aut judicari nullum Nec obest ibid. diserte addi: ea , quae lege feri prohibentur, si fuerintfacta , - - etiam pro infectis h. ibeanturi ac rursum l. Pacta , . de Pactis . . qu. contra leges . - fiunt, nullum im ubere indubitati juris es. Convenienter nimirum haec intelligi poliunt comparate ad judici ini, ita ut sensus sit pro insectis habenda , ac nullam vim habere includicio , in quo pro nullis declaranda sunt ac istud quidem conformiter ad Can. o. dist. o. quod contra leges accipitur , per hae es dit Olui meretur quae Uerba deiumpta sunt ex
Joannis Vlli rescripto ad Ludovicum Imperatorem opinio demum haec oportuna est ad Jus Civile sucum ipso concilian, dum nam per t. Si quidem . . st . Ouando appellanthim, prohibetur, ne sub conditione dicatur sententia , si tamen dicta suerit, valere illam ibi d. statuitur Utcunque interim ab cat haec JCtoriam contro aersa nobis, si porro inlistamus Assertioni, ut eam suscepimus propugnamdam , cit. l. Non dubium , nihil lacessit negotii. Quamvis enim ultro detur, vi illius ut vult Simon net legem Civilem prohibentem esse simul Arritantem cum tamen istud pro solo Imperio obtineat cum idem non habeatur ex vi praecise legis prohibentis , sed ex peculiari lege alia , qua Imperator constituit, ut omne actus contra legem probibentem posti nis mul irritici clarum sit, nondunt evinci actum eis hoc ipso irritum , quod lege humana prohibeatur.
309쪽
quit tum quod nulla possit e jure Canonico proferri lex, quae id aperte decernat tum quod oppositum potius noverimus ex compluribus Ecclesiae legibus , actum aliquem prohibentibus quidem, non tamen irritantibus ἰ tum denique , quod supra jam laud C. 6 de Regular b. dicantur multa prohiberi , quae tamen , si iacta fuerint, obtinent roboris firmitatem. Sed nec est, quod quis ex Gregorii verbs, aut ex cit. C. 64 arguat Gregorius eo loco declarat solum Abbatis Mjusdam testamenium esse invalidum , ut pote factum contra I stiniani legem, qua Monachi prohibentur testari in eam rem propterea laudat memoratam l. Non dubium , nec tamen illam acceptat aut approbat pro ures soro Ecclesiastico Regula auteni ex C. 4 de R. I. in 6 relata vel intelligenda est de Jm dici, ut in hoc nimirum ea , quae colitra leges fiunt, pro imsectis pronuncientur , si tamen attentis circumstantiis irritari promeruerint; vi certe solum de iis actibus , qui fiunt contra leges substantia,em statuentes formam , ne qua actus per easdem leges valere non possit. Nisi istud aut huic mile dicas, non erit reliquum , unde Ius Canonicum secum pso con-
An Lex Huniana patiatur sui abrogationem, dissem
sationem, se interpretationem A id , quod demum postremo de lege humana quaeratur,
pronum 1 respondere ex iis , quae sparsim hoc L. ac praesertim Dissert. I. . . explanavimus hinc nunc paucis, neque nisi Assertione unica responsum complectemur.
310쪽
Lex humana abrogari potes eademqite patitur tam 1pensitionem
aa, DArs I de abrogatione conficitur argumento , quod Scholae dicunt ab as ud potentium. Complures scilicet in Iure Canonico aeque ac Civili leges reperias, quas progressu temporis abrogatas novimus idque factum legitime in dubium nemo revocat non sunt igitur leges humanae natura sua ita perpetuae, ut mutari ac desinere non possint. Ac omnino cum vel divina lex positiva sui abrogationen admittat, ut constat exemplo legis Mosaicaeci cur non eidem humana etiam subjiciatur ΤImo haec potiori jurea praeterquam quod enim a legislatore humano feratur libere, ac vel ideo uti quoad primam sui exi stentiam , ita quoad durationem etiam a libera ejus volintate dependeat praeterea sum homo praevidere non possit omnia pronum est evenire quandoque circumstantia , in quibus lex lata non amplius in commune bonum deserviat, imo eidem sit noxia , atque adeo integre esset finis legi proprius ac necessarius unde certum fit, legem humanam nm tantum posse, sed& quandoque debere abrogari. Cujus porro auctruitate, qua item ratione per cessationem finis a legislatore intent , aut legis revocationem tacitam vel expressam abrogatio haec fieri
possit, cit. . . am dictum est a N. 46. α3 Pn si de dispensatione perinde indubia redditur eodem
argumento. Certe tam in sacra quam prosana Republica usus obtinuit, ut a Principe quandoque fieret legis quoad obligetti irem aliquorum subditorum relaxatio e quae si certo definiatur tempore, dicitur Aspensatio in lege; si vero concedatur in pedi tuum, priMilegii contra legem nomen habet. Copiosa id genus gratiarum exempla leguntur in Iuris utriusque Codicibus,, ac Pontificum arincipum indultis per rescripta pecussaria conq