De legibus, earum transgressione, seu peccatis et peccatorum poena dissertationum theologicarum libri tres, quos in universitate Viennensi auditoribus suis exposuit Nicolaus Muszka .e S. J. ... L. 1. de legibus. L. 2. de legum transgressione, seu pec

331쪽

quod transmeditur Adjicienda sunt demum ieeeata Opse

talia , ex quibus scilicet reliqua sere proficiscuntur r uti sunt perbia , invidia, avaritia, ira, luxuria , gula, Cacedia: a etiam ea, quae dicimus peccata in Spiritum Sanaum . quod iis peculiari malitia impugnentur aut repellantur spirituajia gra-

tiae dona, ceu esse bis spiritui Sancto proprii id genus e .calami, desperatio, praesumptio, impoenitentia , obstin tio, agnitae veritatis impugnatio is fraternae ratis invi dentia, de quibus quia dissicilis admodum est vera poenitentia, dissicilior quoque spes veniae, atque hoc sensu irremissibilia Gri solenti

Ratio dignoscendi peccata quoad speciem dis Mentia.

Dinia Theologis specifica peccatoriam diversis in quaesuo .pem maturis, o est de e silum morali pecie , cuius Mouo victa Trident sess. 14 de Poenit. Cap. s. dicam et in

Sacramentalem Consessionis integritatem requiritur. Atque hac specie morali non tantum actus numero ab invicem disti . cti, sed iidem etiam differre possunt , ac saepe re ipsa diis runt hinc, ut disserentia haec in utrisque definiri queat, duo principii insta generatim observasse juve0ti

I. Cum 4 cati natura in legis transgreuione constat, i Husque proinde, talis malitia sit ipse amis cum lege ditar mitas, dubitari nequit, eo ipso peccatum esse specie diversum, quod opponatur legibus specie diversis aut etiam eidem legi,

diversa tamen formali ratione obliganti. Tum vero istud fieri censendum est, dum actus adversatur vel diversis virtutibus: vel ejusdem virtutis diversis ossicii sci vel eidem virtuti modo Contrariori vel demum eidem virtuti modo ab aliis diverso, tametsi non contrario. Dssit Zec by orale

332쪽

Principium hoc, ut clarius evadat, quoad singula membra e emplis illustrandum est. Quoad imum sint infidelitatis taespes

rationis peccata, quae tametsi uno eodemque Decalogi prascepto primo prohibeantur, specie nihilominus disserunt. Cur ita vero 7 quia scilicet hoc idem praeceptum diversa ratione prohibet actus illos, dicersis utpote fideia spei virtutibus contrarios. Quoad aduit idololatria cultus indebiti 1uperstilio, licet eidem Religionis vimili opponamur , speciei omen sunt. diversae eadem edim haec virtus non modo id ossicii habet, rutabius Deus verus colatur , sed etiam ut colatur ritu legirutimo cum igitur diversi his ossiciis adversentur memorata pe eata, diversa essera ipsa censendum est Quoad si uni in praesumptione .desperatione speciei diversitas repetitur ex modo contrario , quo eidem spei virtuti alitus hi opponuntur, primus nimirum per excelsum, per detectum alter. Domum quoa ultimum exemplo sit furtum detracti r haec specie

a runt propterea, quod eidem Justitiae virtuti repugnent, non eontrario quidem, diverso attacien modo cum ens in aestibinatione morali opes iam diversae sint rationis, diversi pariter ratione es a utramque justitia exercetur.

Is II. Haec ipsa porro , quae diversam specie malitiam inducit, actuum cum lege oppolitio ut facilius dignoscatur, utile fuerit advertere ad circurnilanitas adtui super additas: hae enim solae peccati speciem non raro mutant; ac si quidem tales sint, juxta laud.

Tridentini locum in Consessione sacramentali explicandae fuit. Ita circumstantia peri in e aliquo sp is vinculi, obligatae ad id ad quod iam antea inuis alio tenebatur , indubie mutat peccati

speciem unde e u voto castitatis obstrictus una eademque fomicatione duplex specie peccatum admittit propter asjectam .ippe voti circumstantiam ornicatio haec opponitur duabus diversas vii tutibus , proinde ausibus , eg scilicet casti Duiligo b c orale

333쪽

petarii species per objem circumstantiam ς id mod tum evenit, dum derelissimi alicuius actus objeetiam prohibetur bel maliversi ratione seri si, quam objecta alia , ire quae

Meni quoad substantiam aibiis versari potest: ex hoc capite so-hit ad ligatam accessus diversa est pecie a simplici fornicatione. Idem cum proportione sentiendum est de reli luis circuminstantiis loci videlico: tae oris, sinis 'e. Quo interim ex '

dis ipsis de liversiae thecifica judicium seris imitosas; oprincipium viri priore datum M sunt ius do si iii

monomitis quatuor oppositionibus reperiatur in sinceato, ci en tantia illi adaestit noli est speciem Mans, seditio ean, dem specieri, duntaxat agoavans vel minuens quas ex pr hahlli multorum sentenric hanc δ' nos L. V. de Sacr. Poenit. N. 6r amplexi sumus pro sacro Poenitentiae tribunali non est necessario aperienda.

Rauovgnoscendi peccata quoad rvmerum distincta.

AD procurandam in sacramento Poenit consessionis integri, ratem e fama E spraemium, praeter speciem peccat numeres.quoque eorum reconsendus est At quis ille utique: is, qui re ipsa admisitis est , si hune quidem inire lueeat Verita uia id non semper pronum est in saepe imo vix natu ullo obtineri potest, praesertim circa actus mere inte nost, quibus in eadem materia quis lon ore teniporis interva,

334쪽

duntaxat reputentur alias unus idemque minaminiis Diri bus distinctis aequivaleat, ac in ordine ad Consessionem in obeundam pro pluribus omnines numero dimnssis si habendus. Quo igitur hic quoque ad expediendas dubitationes alta quid conseramus operae, designanda erunt principia , ex quibus distinctio peccatorum numerica desumi possiti clam vero

36 certum est, actus mor steriaremimis plui caς -- φ .sse peccata; quoties proinde limis in obtemisi idem

e finem eundem te emas, morali aestimatione interrum latur, toties aliud numero peccatum adnavit censetur hic

omnino numerus pro sacro Poenitentis tribunali est expone dus Principium hoc fundatur in communi DD. sensit tuta, etiam in eo, quod actus moraliter interrepti penitus, nec phy- sica, nec morali unione conjungantur distinctos igitur , enumero plures esse oportet. Et profecto , cum indubium sit

areis physice interruptos pariter physee multiplicari, quidni, etiam mox 'ex inimmipti in a ius i distatin habeantur 3 At quando inquies moralis haec actinim intemptio fierieensenda est recepta communiter sistentia ista fieri asamo per seriam, absolutam peccati retractationem et quod si anim haec sit conditionata tantiis , ne seria, sed mera ut

scholae dicunt belleitas mulus eum Lemo probabile videm tur, eam unitati morail non ossicere αμ etiam per meram nulla retina tione praeibia a mina cessat temdemum illa sit libem, seu in s at modo amen uti rimi volunt duret notabili tempore quod mini talarat, fere prudentis arbitri judicio ex intervalli interiem circumstantiis definiendum relinquitur , cum Do rum opiniones mirum Vin lauti lario per opus extem aria aesti timet morali plene

335쪽

ictibus tres homines successive interima , tria numero homicidia committit. Unde ex adverso multi DD. notant seccata non multiplicari numero, si continuetur idem opus externum, tametsi actus interni ad illud relati interrumpantur quia n,

mirum ut hi arguunt ejusmodi actus intern uniunt moraliter in uno obere emo , praesulii, i iii, intermis interemptus v insite per Veiare videatur. II. Principio hine addendum alteriiro, a 4milios, prae ij

sertim antiquiores, receptum aEtiam videlicet, qui ienda simul in plura objecta, non physice tantum, sed moraliter etiam dis .stincta, in aestimatione morali esse numero multiplicem: id- . que diconduin perinde de actu interno , ut si quis uno turpis concupiscentiae actu in tres mulieres feratur e ac de externo, e. s. si uno ictu tres homines occidantur. Nec deest vitulino

ita sentienti iratis starii x eum enim μή, physce actus, si

ad plura specie obiere reseratur, plura quoad speciem peccata contineat cur non isque idem physce amas , um versiluae

circa pIura numero objecta moraliter distincta , numero multi erissimari debeat 7 Secundum hos proinde haec ipsa aftiis physice unius numerica in existimatione morali multiplicitas in Consessione est aperienda. Ea autem objecta censentur esse simul moralitς distinet , quae ita physice sunt numero alia,

ut sibi . scimi non suboris nenim in aesum one morali. Memphim haber unusti m tum est , cum una acceptio in lasse tur duo urei, ad eundem Dominum pertinentes; quia rimirum hi aures, licet sini obiecta physice phua , ratione tinmen unius adaequati iuris, eo furto laesi, subordinantur inem in prudentum aestimatione. 4ecus , ex causa opposita,

judicandum est de miliis duobus aureis ad diversos Dominu . Huaemium. Tta sunt

336쪽

simul obieeta mire tamen non siit diversae in sensu Thebi .c speipies t dentiam, qge in silex Uivm Mimro, quanis v s graiviorem ntra eandem speciem. In qua sqntentia; plani j ' probabile*ac in praxi tutam censeo) non, obligatio confitendi plurium id semiluinorum circum tum, ut

pote juxta hos D. mere aggravantem Doctrinam eamdem Lugo Si amburinus cum quibusdam extendunt etiam ad actum externum. mi ipsi nihilominus addunt eum, qui e g. uno a ita intemestre Diqininas concupiνit, 'buno ictu tres tacidit, cpnfuse *tein plui alitatem in 'nsessione aperires deri

18 'Uamvis principia a N. I 4 usque huc relata, ut ea generiralia sunt, communiter recipiantur latiendum, 'st nihili

minus , haud raro in Mytilha ipibus insibus , ob vas je usi hircumstantias, vere intriticilis o ς' peccatorum diversiste, mi specifica . seu mi Doctorum ut videre Ux praesertim apud Theologos hs rat λώntentiae admodum variant . - miminis qui in i

casus in quaestionem vocatur. Quid igitur porro consilii in tan ta opinionum varietate quod suggeram aliud , non habeo nisi illud, quod post Haunoldum sapienter notat La Croi in Theol. . mor. L. f. N. I 8 a. rhiis inquit ille de peccatorum distinctio e specifica jumerica plus esse huendum Iudicio naιu

337쪽

illud Deus auqua in ratio conserra Z aut etiam ipse deteresin et ad id, quod miteri e peccati Sta es uni S peccati causa sensu latiore sumatur , plura eo nomine pos sunt intelligi occasio scilice .periculum peccandi, tem tauo de concupistenda ad peccatvin inclinans , linis pravus ii peccatore intentus M. Per eamdem vero in sensi Theologi, viliatos ae magis proprio id desmatur unum, quod in peccaturus. influit , ut A in istier. moras tanquam auctori peccatum mputari possit, ' quodque propterea simpliciter ωper se aisa

peccati dici solet. Atque haec una erit argumentum praesemtis controversae e cui cum partim sectariorum error , partimo thodoxorum opiniones occasionem praebuerin , de his am

tam naturam, quae a peccato abstinere nequeat. jusdem e roris a Bellarm. L. a. de statu peccati C. I. ex Tertulliano

Lenaeo , Augustino arguuntur Cerdon, Narcion es ac Man, Hinia praeter Deum quippe , qui sit bonorum principium Ichini etiam semesabant malor ii omnium, proinde de peccati auctorem Deum potiori jure hic nominandus est Florinus Montani distipulus ut enim nullam Dei boni m si distinctionem faceret, sed unum duntaxat verum profiteretur Deum hunc nihilominus ipsum peccati esse causam existima ' vit,

338쪽

vit, impumanis idcirco ab Irenaeo per Epistolam, cuius,

inini Rusebius L. f. Hist. C. ao ubi ait Irenaeum inscripssse epistolam alteram ad Florinum de Monarchii , seu quod Deus non si conium mesorum , eam erum o uonem hic defendere vi-ἀebaturoa m. Ab errore hoc e Mentio ibiis haeretieis nihil ut cim eam de aliis)Zwinonios Calvinus eximi non possunt. Viriu

que verba isthuc facientia copiose refert Benarm. cit L. a. o. s. nobis haec sussiciant Z inglius Serm Provid. C. s. me ipsum inquit , author est ejus, quod nobis es mustia. Calvinus vero L. 3. Instit. C. 23. 4. ait, Dei voluntate decidiasse omnes Mos Adam , atque in hoc redeundum esse Iemper ad solum divim volumatis arbitrium rursum ibid. 7. inficia νι mino potes, usi praesciverat Deus, quem exitum esse habit eos Acmo , -- ideo nesciveri , in Lucreto Iura A - verit. Non de iterunt interim Calvini si mi res, qui eum non plus voluisse contenderent , quam Deum esse auctorem peccail quoad actus praecis entitatem sumpti , non etiam quoad mal, iam ipse quin Calvinus , praesertim Libertinorum convitiis

impetitus,eam maculam a se avexin conatus est in Admonit comtra eos scripta, In Praelatio L. de aeterna Praedestin Caditerum quamcunque in partem suis cum vindicibus se verse

Calvinus , ab errore hoc immunis pro mari nequii docebat nimirum ut constat ex eius incit. L. LAEL 18. r. a. aliisque locis meum decernere peccatum , ad illud emae, ter movere, impellere, necessitare, idemque demum essicere ut causim principalem et quid vero hare , nisi Deum esse a

339쪽

Controversiae orthodoxorum ψpiniones.

Onsentiens est omnium M. Catholicorum doctrina, at Deum peccati auctorem non esse, imo nec esse posset quamvis non diffiteantur , ad omnes Creaturae actus , eos proinde etiam, qui peccata sunt, Deum aliqua ratione concuserere. At qui imid hoc ipsum est, quod eos in varia distrahit dum vi laecisti line, si ratione alia Dei peccat i sux a explicare nituntur, qui propterea peccati auctor dies debeati eiurandus quidem, Ludov. a Dola cum paucis' aliis , cum universim negent immediatum Dei ad causarum secundarum etainis concursim , consormiter ad hanc docti, nam asserunt, ad peccata quoque Deum, etiam in genere cavisae physicae , non nisi mediate concurrere ita videlicet, ut homini solam peccandi potentiam clibertatem tribuat , ipsum ero deinde peccati alium cum voluntate humana immediaterrai messiciat, ae ne physice quidem ullatem in invii insum Acenim haec ut moniti pauci admodum reliquis omnibus certa est sententia Deum ut causim primamis versitem non tantum ad iam alios, sed ad ipsi etiam peccata cum crea

tura immediate concurrere per Hiluxum physicum cui Soci tatis nostrae DD. cum multis aliis id addunt praeterea , influxum hunc esse ita mera physicum, ut peccati determinatio a sola voluntate creata habeatur, Deus vero illud permittat dua taxat Ab hae diversa

Π. Peculiarsi est celeber se lae Uinmissicae opinio Con M. tmidunt nimirum eius sectatores Viri doctissimi, Deum, talis in primum movens a primum liberum, non modo physi

Ce concurrere ad actus creaturae sed etiam causas secundas liberas physice praedeterminare ad omnes earum actus, ipstir

340쪽

ab eo praedeterminari tantum ad peccati materiali, non etiam formale per hoc ipsam peccati moralem deformitatem Crealitiam, per illud vero solam actus peccaminos Entitatem p sicam intelligentes. Secundum hanc proinde sententiam, Deus antecedenter ad liberam hominis determinationem efficaciter vult peccati actum physicum , libere cum legis prohibentis comitione a voluntate animam ponendiis , eamque ad Ahim physice praemovet, laeterminate applicat. Neque t uim haec Tho me omnes et certe nonnulli , etiam ex ill stri Praedicatorum ordine agistri virtuteis doctrina clari, tametsi physeam ad actus bonos praemotionem propugnent, eandem tamen quoad peccaminosos actus omnino reiiciunt, ut sunt Ioannes Vincentius , Basilius Uerdu , Ioannes Nicolai Doctor Sorbonicus, Franciscus Aravio dein Episcop. Segobiem ms, Josephus desita, aliique apud Platelium in Synop Theol P. G. C. 3. l. 4. Atque lus de sectariorum errores orthodoxorum eorum ter sis stricii explicatis , sicile conjicias, duo in praesenti demni nda esse alterum, quo de emistis auctore peccati expondi tur fidei dogma alterum, quo ex Scholarum opinionibus deligatur illa , quae ad hoc ipsum fidei dogma stabiliendum sit a. tommodation

causa peccati amatem Dei UTrumque De Mersionis membrum fidei dogma Ontinere indubitatum est , cum pro utroque complura , eaque certa sint Saatera in testimoniis, certumFe Ecclesiae jud, cium. . Ac