장음표시 사용
361쪽
DEP nee Aris. π versalis hae e. t. etiam per illos , qui infant Deum posse esse aulam per se judicii errone in oritura, potest illud nihilonii
rus causare per accidens , concurrendo scilicet influxu mere generali perinde igitur Deus, tametsi suadere non possit peccati materiales, quia id ageret ut causa specialisci potest tamen d illud Praedeterminare, cum praedeterminatio haec, mista volum ) fieret a Deo ut eausa universici, se primae, ac primi Aberi
sp ad I K Assertum certe non eandem esse concursus physici pr. edeterminationis rationem, satis docent momenta in utramque hujus Assertionis partem allata. Id unum nun recoluisse sui ecerit: is ad peccatum destitue concurrit , qui ipsum ejus formale determinat aut intendit; at hoc fieret a Deo id materiale praedeterminariis , ut a N a . probatum est ediro Deus , ad precati materiale praedeterminans; non tantum Q concurreret. Is re vero iseo tiniateriale diei nqn esse ditam rationi divinae h. detur
Adversariis, cur non illud Deus etiam suadere aut praee pere possit id quod tamen admissum nolunt. Ne quidem sententia cuiuslibet peccati materiale adversatur divinae rationi r licet non semper eodem modo. Nimirum in peccatis legi naturali contrariis, seclusa etiam libertate cognitione malitiae, actio
4mnitur alicui persectioni divinae morali omnis autem dimnus oppositis est ditarinis divinae rationi tunc est, quodie Oci Mens mentem ad proserenda verba blasphaeimi hi
peccatis autem contra legem mere positivis admissis eatenus materiale est difforme eidem rationi divinae , quatenus a foponitur libere cum advertentia ad legem prohibentem: quod utrumque per Adversarios ad peccati materiale pertinet ἰ atyrosecto alius ita positus non potest non esse dissorinis divinaetationi , ergo α -
362쪽
Resp. ad U. Si hoc argumenti genus obtineat, perinde licebit inferrea salvis perfectionibus divinis , 6 4Lin Deus sit
auctor peccati, posse illum praedeterminare etiam ad peccati formale ; quia nimirum in prinei piis homiliarum universim praedeterminatio tri',uitur Deo tanquam causae universali, non vero ut causae speciali. At enim directe etiam respondendum est ad argumentum. Igitur in Antec propositione discrimen facere oportet ad actus etiana ejusmodi poto Deus influere ut causa universat s si influxu hoc Deus non reddatur universalis causa moralis, electiva astus alicui suae perfectioni repugnantis , proinde moraliter mali C. si reddat ut talis causam. una cum Illatione acta. Jam vero Deus , an et ut causa universalis praedeterminaret ad materiale , quia nihilominus hoc pis ut alias arguimus praedelerminaret ad formale heret universalis saltem causa moralis ac electiva peccati cedite autem non minus repugnat Deum esse universalem id genus causam, ac causam specialem. Sed nimirum adversus haec
Urgeri potest argumentum ex eo, quod ni Thomistae
contendunt perperam asseratur e cum peccati materiale praede reminantem, hoc ipso praedeterminare , aut aequiv lente velle intendere eti m formale. Etenim
L Deus vi immae suae persectionis non est capax voIendi
formalem peccati malitiam, ut ad eam hominem determinar diu non eo ipso igitur determinat formale peccati , quod creaturam praedeteri tinet ad materiale.
II. Universm sustineri nequit principium , quod hie su
ponitur: non posse scilicet intendi antecedens aliquod , quin hoc ipso saltem interpretative intendatur consequens cum illo connexum tametsi igitur Deus velit ac determinet peccati, iteriale
363쪽
DκPηcea Tr steriale , non hoc ipso dicendus est ullatenus velle ac determinare etian formale, quod ad illud des e consequitur. Ante propos declaratur pluribiis inlapiis. Ita imo , ad peccandi libertatem insessibiliter consequitur dis imo peccatum , vel ejus omissio , Das tamen volens conserens libertatem pe
candi , propterea non vult peccatum, ne disjunctive quidem. do, licet ad decretum permissivum peccati , per scientiam nlediam praevis, certo consequatur peccarum Deus tamen hoc d retum concipiens, illudque saltem exercite volens, non
oli peccatum. Qui avo tametsi peccati individum re ipsa si idem cum ratione peccati specifica potest nitulaminus Deus creaturam determinare ad peccati individuviii, 'in hoc im determinet ad ejus hi m.
Resp. ad . . illationem. Ac profecto si issa valeat, mr non aeque possint Calvini vindices ita arguere Deus non est capax peccati formalis ergo licet suadeat amam peccaminosum ac etiam ad illum necessitet, non est tamen auctor peccati s
cundum s malam e- mas i. Unde sistet distincti ne explica propoc Anim non est Deus capax volendi aut d terminandi formalem peccati malitiam , ac vel ideo una est in--μx positive determinandi ipsum peccati materialem secus
N. cum enim per Thomistas peccati s ,rmale ad ejusdem mat Tiale sequatur necessariois sine nova libertate , aut saltem qui non possit sine nova Dei priEdeterminatione, ut supra Ra 8 probatum est; quis Mon videat' prorsus eodem sanctitatis
nomine Deum esse impotentem mendiis determinandi mas riale, quo non potest velle deter nare se ale. Resp adu. principium hoc non valere quidem, si consequens
cum antecedente connectatur solum per accidens: valere autem,
si istud cum hoc aut idem omnia si , aut cum eo titulo causeo is e
364쪽
cedens alumini per accidens tantum connectatur cum consequente, ac proinde in illud non in Rat in genere causae moralis jam verum est, ab alia causa Clibertate pom , aut certe ponendum esse conlaquens unde non est quis r.tecedens ejusmodi volens, velle etiam debeat consequens Ratio rasSi enim antecedens omnino sit idem cum consequente , aut cum eo titulo cause per se connectatur, ita nimirum , ut per antecedens determinetur ipsum consequens, dubitari nequit, aut non se diversam antecedentis de consequentis existentiam, aut tametsi diversa sit, utramque nihilominus procedere taeterminari ab adqin causa ac libertate ; cum igitur quis idem velle Cnolis simul nequeat cumque juxta notum. Noma, qtei est causi causae δε etiam causa ta uti fieri non potest,
ut quis hujusmodi antecedens velit , nec tamen conmitens velit aut formaciter, aut saltem interpretarivein Irmaciter. Iam vero praedeterminatio ad materiale peccati hoc altero modo se habet respem sormalis malitiae cum haec ad illud consequatur aut citra novam libertatem, aut saltem Deus ad materiale pra deterininans debeat etiam dein praedeterminare ipsum sormale vel ideo igitur , quod Deus velit ac praedeterminet peccati materiale, etiam formalo vultis praedeterminat stem inte prelative, viraualiter. Atque Unc facile conjicias , disparem esse rationem eorum , quae in relatis exemplis opponuntur. Nimilaum mo, libertatem peccandi Deum velle S conserre non aliud est, quam decreto permissivo omnipotentiam suam ita indifferenter applicare, ut, quamvis ipse mali omissionem peccati , noritamen impedire lyud, si a creatura libere eligatur ad quod decretum cum prorsus per accidens , ac ex propria creata v luntatis determinatione sequatur peccatum, non est, cur Deus, liber-
365쪽
ium. Idem est de alto' nam decretum permissimi , precati eadem est ratio decreti, quo consertur auxilium pro sum iri efficax se solo ac per δε non connectitur deterininat cum peccato, sed tantum ut simul sumptum cum scientia media depe
'to condis male sinum haec autem scientia non Deo sed reatio ae ipsi est libera ergo , dato etiam hoc decreto , in bertate creaturae est elemo determinatio peccati , seu in ejusdem libertate est,iit Deus per scientiani mediam videat mec tum potius , tuam omissionem illius. De vi notasse satis su
rit a Deo facta determinatio ad indit iduum peccati praesu ponit in creatura determinationem ad speciem praeterea , ad ipsum individuum Deus negative tantum .permissu determinat, quatentis scilicet decernit ad nullum aliud peccati a crea-
iura liber esea individuum concurrere, quam quod permisest. Ciniis niter ad haec de decreto Dei Christum Redemist
reis ait Petri pinnitensam praedefinientis . - leniis tam rationem inanimam, ad quam consequitu tem,tum, struis,
Θ ratione hoc Iroetidentia sati peccatum sister
tur ita, in in sen' Aeolo,rco non amplius existat
sitis constat. dem vero, tametsi quoad actum phymcum praetereat, ac idcirco in sensu philosophico existere desinat: certum nihilominus est eo us lue moraliter in acceptione thc logica perdurare, dum remittatur cum vi illius, citra remis. sonem , peccator persevere dignus offensi Dei displicentia,
Zin odio, ad P. Musi a de Legis N Peccati
366쪽
odio, poena. Ut primit contra peccati antea admissi fit remii , continuo ita jublatum est, ut non amplius moraliterae in sens theologico exista l. Fieri autem potest haec remisso vel quoad culpam vel etiam quoad , poenam culpae respo dentem unde, quo definiatur peccati quoad existentiam isto satis, gemeratim hic remimionis modus declarandus est. Et quoniam diversa sunt, disponi ad peccati remissionem, ipsam ut dicimus formalem remissionem obtili re utrumque sila bubus providentiae lege spectata singillatim expendere juverit.
De dispositione ad remissionem peccati obtinen
as L 'Mnes quidem virtutum athus , si supernaturales snt peccatorem disponunt ad consequendam emam : Onge propius attamen istud fit per actus poenitentiae. Quin hoc providentiae statu adeo in hunc finem necessaria est universim poenitentia, ut citra illam nullius omnino culpae , tametsi linvissimae , remissio obtineri possit unquam , proinde ne intra sacramentum quidem Generatim nimirum Eccli. a. dicitur, si eruttiuiam non egera us, hui idemus in minus Domita Min Trident suis. I 4. Cap. 4 fuit autem quoin tempore ad impotrandam veniam peccatorum hic contrisionis motus necessamus. Caeterum ui poenitentiae actus sunt diversi , ita non est una ac eadem ratio illorum comparate ad peccatum mortale ,
'eniale ' Nempe 36 . ut peccati mortalis obtineatur remissio, remuriis , quiritur actus poenitentiae formalis , seu dolorin detestatio tum quod scriptura, poenitentiae necessitatem inculcans, sensu proprio accepta de id genus poenitentia intelligi debeat; tum' d de illa Scripturam loqui communiter existituent P.
367쪽
a Suareetio de Poenit. Disp. . Sect. I. laudati, osque inter nominatim Augustinus L. de Poenit medicina C. S. ues, non sutis es, inquit, mores in milius mutare, sed oportet satisfacere etiam Deo per me etenim dolorem tum denique, quod ipsum Trident supra est C morum contritionis, quovis tempore ad impetrandam veniam necessarium, dicat esse animi dolarem, aederesutionem de peccato commis , cum propωto non peccana de catero. Quae cluidem pro poenitentia saltem de peccato MMvi asenda pugnare , sat certum est..' At enim consulto dictum, regula iter naui non diffleor insoliti loquendo posse obtineri culpae etiam mortalis veniani subsidio poenitentiae ui tua sis , quae in perse charitatis a eo Mi Id i uc aperte colligitur ex divina promissione Prov. . ego Montes ne d lito , Ibid. C. o. uniuersa dehi'
Ea operi charitas. Consentiunt Patre apud laud. Suaro; . vesΑxigustinum audire suffecerit, peccata inquit ille L. a. contra Crescoo C. Pa. mundamur ipsa, quo Omnibus supereminet, char,
Ex quibus una con licias , tantam esse charitati persectae iureque potiori conti itioni cum charitate eadem conjuncta es sicaciam, ut ad actus hos , etiam extra Sacramentum elicitos,
cominu sequatur remisso peccati, quo rumlibet gravis. Cla resina ne rem est Tridentini sessi 1 . Cap. 4 do is a 'an demque paulo ante laud. Pontifices confirmavant , ut te ins damnata Baj est propos. o. ac etiam I. Per contritionem , - curariathau perfretari cum Hos Uciserata Sacramentum Z a con
368쪽
conjunnam, non remittitur crinie , extra casum necessitatis aut MartFrii, Die a luati susceptione Sacririnenti. Haec interim non ollaciunt , quo minus contritio . charitas peridia a sui in genere causae moralis, seu meritoriae, mera dispositiois praeparatio ad remi Tionem peccati morialis, non autem ipsa forma-lις remitatio. Praeterquam quod enim S. Literae remissionem hanc commemorent ceu distinctum aliquod a poeniteritia , eique ex liberali divina pro mill ione superadditum beneficium , ut Ezech. 33 s impii egerit paenitentiam, -- om tirum iniquitatiune us non recordabor c. tiam Trident. Sess. q. Cap. . en ratim de contritione ait praeparat ad remissionem peccatorum.
Certius siet istud ex infra dicendis . 39. 3 III. Remissio peccati venialis id habet peculiare, quod tametsi
ad eam quoque dispositionis instar prae requiratur poenitentia, hancque absolute loquendo etiam virtutilem esse susticia : eam tamen adeo esse persectam necelsarium non si, ac ad remissionem mortalium. Ita, si de formali poenitentias termo, in justo vel contritio imperfecta inuam attritionem dicimus sufficit ad remiseonem venialium culparum obtinendam , etiam extra Sacramentum quia Trident. Sess. 4. C. a. aperte docet, venialia non solum
per Sucramentum cenirentia, Ied etiam multis aliis reme is expiari poseu si multis alii sci non sola igitur contritione persecta, sed alio etiam poenitentiae formalis actu, qualis est attritio. Si porro de virtuali poenitentia quaeras probabile est vel eam sufficere, quae continetur in quolibet justi hominis actu boia i pernaturali ejusmodi, qui pugnet cum peccatis venialibus, asesectumque asinalem ad illa excludat Doetrinae hujus probabilitas undatur in auctoritatem. Thomae in . qu. 87. Ar. I. ac etiam communiore Doctorum sensu apud Suare de Poenit. Disp. II. Sen. 3. Accedit ratio nam, si sola charitas persecta siset virtuatis poenitentia sussiciens ad remissionem venialium, Per
369쪽
poenitentiam virtualem longe dissicilius obtineretur remissio Θntalium, quam mortalium, cur ita Τ quia dissicilior est actus amoris Dei excludens affectum ad venialia, quam ad sola mortalia. IV. At qua ratione, inquies , disponit paenitentia ad dimissilonem venialium variant Doctores , quod communius exi
Contritio .charitas persecta hominis justi videntur habere rationem condignae satisfactioni pro culpa veniali ejus nimirum , cujus sunt retractatio saltem virtualis Ratio est quia inprimis per hos actus, a gratia dignificatos , probabiliter integre compensatur injuria Deo illata per peccatum veniale cum enim hoc sit levis tantum offensa, actus autem illi in consor-rio praesertim gratia sint praestanti mimi , tantum honoris per eos videtur reddi Deo, quantum peccato veniali ademptum est; lacundum se igitur memorati actus tantundem sunt in ratione satisfactionis , quantum venialis culpa in genere offensae cim juriae. Sed Cachus iidem , tametsi aliis quoque titulis exigi
possint, a Deo nihilominus acceptantur in satisfactionem: nam in hac providentia universim opera nostra hona Deus acceptat nomine satisfactionis , in constat ex S. Literis , ac nominatim
illo I. Joan. I. I con heamur peccata nostri, fidelis es. Iusus
ut remma nobis peccata nostra. Cum igitur ad condignam proveniali satisfactionem non plus requiratur, quam ut aditis in linea satisfamonis sit tantus, quantum est veniale in linea D sensti idemque praeterea a Deo acceptetur titulo satisfactionis; nihil ad condignam pro culpa veniali satisfactionem deesse vid tu charitati contritioni persectis. Atque in hac sententia actus memorati, licet aliqua ratione disponant ad remissionem venialium, non sunt tamen mera dispostiola ut cuique facile patebit, si condisoae satisfactionis vicaciam expendat.
370쪽
ac moernaturali, qui affectum ad venialia excludat est saltem proxima & ultima dispositio ad velit alium remiisionem : imo etiam ebus causa moralis , seu Ulli Oria de congruo ut miniis
inuma id quod et inde suis colligitur, quod ad actus hujusmodi a justo tacitos semper consequatur minissam' nialis euh et ac universim op era nostia bona rationem me iii hineant Plura de his legere est apud Suarea de Poetuti rasse ciet... o. de lacam vi . . seci. I.
nationem intrinsecam , eamque in Datiae sinisse, inmone consistenim , aperte docemur ex Tridentini MC6. Cip 7 declarationes postquam enim priore cap. egit de
modo praeparationis adcinstificistionem per amis poenitentis, dein hoc Cap. ita doctrinam suam prosequitur Hanc Hypo tronem , si pr.eparationem Iustificati ipsa consequitur . quae non
sola pecca rum remigio; sed sancti atro S renovatim int oris homiri ' volunt rium suscepti inmita Disono in uiuis homo rae4ψιν sis uti ucare, linos i inde liui uesti, arias exponens , coiicludi . senium vilicas risus caiisa est jam . mi Dei, non quis ipfl justus es, se qua nos Iustos facit,
Iulitiam in nosis recipientes unaf-ςque suam c. mox vero runde in ipsa Iustificatione eum remi lane peccatoraim hac omnia simul infusa accipit homo Q fidem, sipem, S charnatem . . me te igitur Tridentini justificatio est pamaliter saltem remit ole catoruma atqui per idem Trident unica malis causa iusti
uinis est justi a ii, nobis recepta, id est, habitualis ad Mificans grai, hare eadem ergo ei vilica ει malis remiisio peccati inortalis, quod in justi