De legibus, earum transgressione, seu peccatis et peccatorum poena dissertationum theologicarum libri tres, quos in universitate Viennensi auditoribus suis exposuit Nicolaus Muszka .e S. J. ... L. 1. de legibus. L. 2. de legum transgressione, seu pec

341쪽

'ae post hune Caini, Davidis , Salamonis pluriumque ali rum lapsus in peccatum hoc ipsum illis ad culpam poenam a Deo imputatum , ejusdem Scripturae docemur testimonio imputari autem non potuisse, nisi liberari oluntate divinam legem transgrederentur, ex hujus Disseri f. I. constat Suecto igitur Theologorivii rivi peccati cauta est voluntas ervi ta libera , eaque tam Angelica , quam Minana Quin ea dis non proprii tantinii, sed alieni etiam pereati cause esse potestim homo non minus ac daemon saepe alios ad peccanduini ducant sindendo, tentando, aliisque modicSedin alteriam perinde certum est ut adeo in blasphaenam a oppositum sentientium doctrinam Trident. Sess. 6. Can. 6. non dubitaverit anathematis fulmen evibrare et quod pium jam a te cone Mausicamini. Qui as praestiterat admirum,

vi operis boni , ita peccati quoque auctor ah causa is unus est, mi illud aut eligit , aut positive vult, is uadendo mandando , aliave ratione intendita princto autem, seu a

ctoritatem , seu rationem consulas, horum nihil est, quod Deo citra injuriam attribui possit. Sit primum Scripturae auctoritas. ivb Deus volens iniquitatem tu es , T s. Nomitu maia it impie agere , Eecios Deus intentato maioram in ipse autem neminem tensat Jac. I. Consentiunt Patres milia quoque,ura docili, MMDum se eausam, cur sive Meteli, et homires impro, ocimitur Iustinus in Dial cum Triphone. - rohibuit liberam animae electionem , ars μειοι , a vel maxime quidem Deus nesse non sis cris,mici sem Alex.

L. I. Strom sub med. Eadem l vapud Irenaeum, in meminrisilium , aliosque P. a Bellarmino copiose velatos L. a. de Uu statu R. P. Muctis de Ga b. 'M

342쪽

statu pec C. 9. Sed plura rationum momenta idem eri cunt quomodo enim Deus peccata prohibeat , si eadem posi- tive intendat quomodo erit bonus ac sanctus , si velit malo-rum omnium pessimum, sanctitati maxime adversum quomodo juste oderit iunia peccatorem , cujus tamen peccati

sit ipse causa Hinc recte essenisus C r. admonitumi C. aa. Deus, inquit, non pors es minor, , qjus stulto jusina enim I. Gum eris, si puniendum reum non Venisse, Iedfecisse scutur; major vero erit invushic, i a b ovis retri, Mut 'emim, quemfamem prae si rasse itur ad inraum

crurrit idem nihilaminus volantatem ereatam ne quidem ad id, iisd peccat tweririe dicitur, prMisera mit, im nec potest.

aso Ars I. undatur in eo, quod Deus, ut causa prima de unulo versalis, ad omnes creatos ollaetiis immediate concurrat, suam scilicet omnipotentiam causis secundis applicando. Illud Porro , praeterquam quod ex saniore contra Durandum phil

sophia sibicinipponi debeat, certum etiam redditur Scripturae testimonio Nini inici cor ta ait Apostolus Deus.qudope'. 'tur omnia in omni syis Christus ipst Ioan s. Me modo operatur, G ego operor in quae orba Augustin. L. f. de Genesi ad liter C. eto fuit , inquit , ut ar tramur tantummodo mundum ipsum factum a Deo, etera aut jam fieri ab ipso mundo, scia ille ordinavit, I situ contra quos Praesert in illa Domini sementiae mur meus usu modo M. Digiliae by orale

343쪽

D Pace Aris. 339 quod si vero istud generatim obtineat , perinde indubium

est , ad alius quoque peccaminosos creaturae Deum mnaediate concurrere, cum in utique sint essemis creati: hinc D. Anselinus . . de Concord praescientiae iraedestin cum lib. arbitr. C. T. nulla, inquit, res habet ullam remam volin aut faciendi, nis Deo

uiuis quoque, tui Dore , quod aliquando usum es, ars uanil im um. At enim ad peccati actus nexpuit Deus con-

eurrere in genere causae moralis, hoc est, inclive secus peccati non minus ac boni operis foret auctor, quod in rident. Seis. 6. an. . damnatum est; reliquum igitur est , ut comxurrat in genere causae physicae universalis mere indifferenter applicando omnipotentiam, hoc est, per Νιν , ut cit. Can. . insinuat ridentinum. at autem Deum concurrere non aliud

est, quam , ut sita creaturae ad meritumis demeritum neces, tu libertas relinquisii illaesa , Deum non velle Cometsi pos set impedire peccatum ita proinde indisserenter omnipotemtiam homini applicare , ut si is ad peccatum e libere determinet, una cum ipso Deus illud physice coefficiat quamvis , si

voluntas Dei spectetur, indubium sit eum peccati omissionem Cupere , hanc imo etiam praecipere. Atque haec illa vid tu esse injuria , quam Is 43. cum peccatore Deus expostmPars II. vel inde nobis certa est, quod praedeterminatione Thomistica ut isthic supponimus ex Trait de Gratia, GAm-hus hum. voluntati creatae adimatur potestas libere agendi. Caeterum quamvis illa ut praesenti controversae amplior sit locus integra ac illaesa relinqui ultro concydatur, non desunt attamen gravissiima momenta alia; quorum quidem fere omnium

vis in eo sita est , quod ex in praedeterminatione videatur xe insini, Deum auctorem peccati. Hujus autem ii, uua latio .

344쪽

34 II. lationis undamentum inde repetitu quod cur peccati mat riale, creatura ut ipsi Thom istae volunt libere positum, neutiquam separari queat a formali, hancque Praeterea conninxionem inevitabilem Deus cognosta praevie fieri omnino vix possit, ut praedeterminet ad materiale, illudque proinde velit emaciter , quin ima sitiem interpretative vesit peccatum. Certe si quis apud animum suum decernat proxii o infligere ictum, qui ex se sit lethalis , ac talem esse noverit, vel ideo

censetur interpretative velle mortem alterius, tametsi eam e plicite non intendat. Atque hoc principium , modo rite e pendatur, ferax omnino est argumentorum , quibus pro hac

Assertionis parte altera valide pugnari possit et nos tria dunt 3at, exercitati is a b. -- gratia, restremis. I. si Deus creati Madeat aut praecipiat peccati muria se propter ruminam eius cumformari connexionem fit ciuiss pose malitiae moralis, hoc est , fit proprio sensu auctor peccati; idem igitur dicendum, si ad materiale praedeterminet. Assertum primum admittunt Adverstrii mihi vero jure potiori concedenda videtur Illatio. Etenim amo, praedeterminatio phPsca magis determina creaturam ad materiale simul Clarinalepe in , in m comitiin aut imperianti ado, quomodo De madens materiale nequeat absimhere sirinali, ac vel ideo ex, stimetur suadere ipsum sormales ab hoc nihilominus abstrahat, dum praedeterminatae essicaciter vult materiale ri , inseri possit, ut Deus peccati materiale suadens desinat esse, ralitatis regulari non desinat tamen idem materiale olens efficaciter an solum ut suadens, non etiam ut volens debet a morali malo recedere vi suae sanctitatis an dum suadet quidpiam cum malo connexum, suadere madum censendus est: non item

- hoc velles, dum illud emaciter Memit

u. Deus

345쪽

m I S. 3 I m. Deus praedeterminans creaturam ad peccati materiale, as vel ideo inam simul ad formale praedeterminat atqui per ipsos Adversarios praedeterminatio ad formale, quae daretur, redderet Deum peccati auctorem perinde igitur etiam reddit praedeterminatio ad materiale Major prop. disjunctive proba

da est, cuin praedeterminatimus Patroni in si libusdam principua ab invicem dissidean w- amo, si peccati formale ut aliqui volitia sne novam

tae voluntatis libertate raeterminatione consequitur ad mat riale, creatura se libere determinans ad peccati materiale, hoc ipso saltem interpretauve determinat se etiam ad ejusdem so male ergo meus in hac hypothesi libere praedeterminans ad materiales, simul ad formale praedetermina saltem interpret live

et , tametsi formale peccati cui vis plaeet per rimum

creatae libertatis laeterminationis exercitium sequatur adi teriale peccati , creatura nihilominus nequit hac nova liberi te uti , seque ipsam libere determinare ad formale peccati, qui . ad hoc ipsum a Deo praedeterminetur ergo Deus reaturam praedeterminans ad peccati materiales, cum quo in circum

si via libertas inevitabiliter connexum est i mala , hoccipis non tantum quomodocunque praedeterminat, sed praedeterrula nare elim debet ad sin male allatio ut vides est legitima; assertum autem pro sitionis Antec deducitur ex Scholae mi μ sileae primipii Nimirum in sententia Thomistarum adis

teriale peccati idcirco Deus praedeterminat, quia voluntas creata ex se est ita indifferensis inlassiciens , ut ad nihil omnino se libere possit determinare, quin ad hanc ipsam sui determin tionem a Deo , ceu prima causa irimo libero physice prae

346쪽

34 IL ecati materiales adhue creatura sit indifferens, novoque opus habeat ibertatis exercitio ad peccati formale , ad hoe ipsum perinde praedetermoari debet a Deo , tanquam prima causa irimo libero. III. Praedeterminatione facta ad materiale in circumstam tia libertatis, praedeterminatur id , quo posito ipsis fatenti, bus Adversariis ne divinitus quilami fieri potest, ut non ponativi male qui jam autem sitis assequatur , posse praede terminam materiale, arcte adeo ac inevitabulier connexum eum formali, quin hoc ipsum una praedeterminetur ' Ac profectos isti, non fiat , nihil ossiciet praedeterminatio ad materiale, quo minus creatura adhuc maneat indisserens ad formale r nisi enim sit indifferens , jam est praedeterminata. At enim indifferentia haec sustineri nequit in Adversariorum principiis: secus enim Imo contrai, quam velint haut nova opus μ' praedeterminatione ad sumale , aut a creatura indusere

ii ad inmalo oriretur deterire natio ad Iud ; itiis, quia alio

Deus penitus non cognosteret suturi precati male non ensen his si ad materiale praedeterminatione , ut pote indifferente 'ad formales alius autem modus illud videndi apud Adversarios non suppetit. Denique si praedeterminare ad materiale non fit praedeterminare ad formale, cur non Deus aeque possit eoeessitare ad materiale, qui propterea inferat necessitatem adserinale si vero istites rursum necessiti, ad matutiis nono et , qui adhuc eronita si libera ada male , seu ad peccandiam id, d tamen e muni doctorum sententia adeo Elsum est, ut L clades nore dubitaverit dicere siis,

Calvius enorem a Tridentim, proscriptum.

Itemhuitur Metati coelira Assere L argutant

347쪽

non lint criti. . Ad ea autem potissimam provocant ioci . quibus S. Literae generatim videntur innuere et a Deo omismalum effici, ex fine peccati improbos condi , praecipi quin etiam peccata, ac in iis homines obfirmari quae omnia cutilli arguunt quid aliud sunt , quam Deum esse vero sensu causam peccatia Sed pimirum haec singillatim referre juverit ,

quo deinde ad singula ex ordine respondemnis. Igitur ex mente ita ampla arguentum

I. Deus operatur omne malum, cum ipse dicatas. 4s ero Dominus Q formans lucem, ereans tenebras, faciens pacem screans malvin ego Dominus faciens omm Lemn Condii improbos ex fine peccati, ni desiide ple nil illud manifestet gloriam suam: nam universia propter semer u

operatus es Dominus , is quum quoque ad diam malum, Prov.46. Et teste Apostolo ad Rom. s. in Scriptura a Deo dictum estimpio Pharaoniri in hoc ipsum excitavi te, ut sendam in is vim rem mcam mumum nomen meum in a iuverso terra. . III. Praecipit peccatum hinc a Reg. 6. maledicentem semei non ulciscitur David, quia cui ipse ait Dominus praecepit ei, ut mala ceret Rursumque 3 Reg. a. spiritui malo decipereis ad mentiendum egredi volenti xit Dominus decipies praevalidis, egredere, G fac ita Nunc igitur deo minminus Spiritum mendacii in Ore Ommum Pro eIorum.

IV. Conservat Cobfirmat in peccatis, dum scilicet mentis comitatem inducit, aut etiam indurat cor impii. Ita populus Iuda, cus: virtute divina excaecatus est Is 6 ubi Dominus ad Proph tam excaeca, inquit, corpopuI hullus, oculos ejus claudo ne fore videar oculis suis Q E corde suo intelligat , conve ratur. it instas. 63 idem Propheta queritur et quare erraro

348쪽

musae. Resp. I. generatim aliis Scripturae locis oppositum asseri, nolle seisicet evin iniquitatem , non eam praecipere, non temtare ὀπ. Mem igitur tenus ad literas sinii nequeunt, eum primibus ita conciliandi sint , ut Deo uribuatur nihil, cuni eius sapiens , cin titate, iustitia , persectionibusque aliis pugnetra id quod utique non praestant , qui ex e

bis Scripturae perperam acceptis Deum peccati auctorem s ciunt. Ad istua si advertas, locique praeterea objecti contextum recolas , aut etiam in obscurioribus Patrum sensa in subs, dium voces, haud dissicilis erit ad singulas Semrorium ars

rationes region , ut jam patebit. Itaque λεν ii in particulari ae adi quidem no in s. Ut ris per matim stem designari non eaepani, sed nis j veo eum sanuni quod utique Deo peceatorum vindici citra injuriam attribui potest. Nec dubium est , m obi ex Isai l eo de solo poenae malo, seu calamitate iopuli amictione agi, ut in cit. C. docet Hieronymusci ac textus ipse prodit. Idem ex mente Augustiis L. contra Adimant. C. 26. dicendum de

illi. . a verbis: Ireris malum in rivisate , quod Pommo μάscerit; quod enim hoc insulii' ius visitatio super iniquitatis, tribulatio terrae, aediivii direptis, itaque his milia , quorum

Propheta toton meminit. Dum autem ad Eph. i. dicitur generatim , Deum operari ommas Mum eo thum voluntatis suae, non est sensus etiam mala culpae Deum operari Verum, ut exponit Hieronymus nihil Deum facere , nec pecca

proinde perinittere , sine consilio 'luntatis siue aesp.

349쪽

bos . arreis dein non impediat, ne propria libertate evadant improbi. Atque hac una pei natissione intendit gloriam suam quam subinde variis modis manifestat ut cum e g. naalos flectit ad poenitentiam , eisque lasericorditer largitur veniam; aut ex adverso per decreta in illos supplicia potentiam': u- sitiam exercet, simulque V probos excitat ad perseverandu'in bono M. Ita passimis adducta scripturae loca explican era aliis audiatur Augustis in Enchir C. Ioo ubi propterea esse ait magna opera Des ii onines voluntates ejus m G isi furis mosi non a praeter evus volumitum qu etiam contra eius fit voluntatem uita nonferet, si noni ret:

nec utique nolens sim , sed Ohns nec ineret bonus fieri mala, is omnipotens, E de malo facere poset bene. Vult ergo Deus permittere peccata , non ult peccata ex ipsis tamen peccatis, contra suam voluntatem lactis , multa bona operatur.

ad im minis N asserti hae enim , vi simillas alia scripuirina utiones sunt mere figuratae neque aliud in regnificant, quam Deum permittere peccata.' Hoc porro acclipiendas sensu suadet tum subjecta materia cum Deus vi suae sinctitatis non possit vero sensu praecipere peccatum , imo il-- lud prohibere debeat, uti re ipsa prohibet tum etiam quia in expositionem hanc conspirant Patres. Scire illud attinet inquit Damascen L. . de Fide C ao. in Scripturae more positi m esse uim permissuram, i sucisionem appellet. Ex Am nus L. de concord. o. a. ait Deus mati , quae non scit aratur facere; via permittis. Itaque praecepit Dominus , ut Semei malediceret non jubendo,ut notat Angustin. L. de Gratid lib. ob α Q. sed quia voluntatem ejus proprio visio,

350쪽

vero permisit. Eadem ratione exponendum est Hieri de serii mendacii, aliaque id genus.

In quibusdam nihilominus discrimen sacere oportet ut .

g. dum Act. a. dicitur Christus definito consuo, praescientia Des trassitus in manus iniquorum. In passione nimirum Chiisti duo intercessere, quorum unum ess Judaeorum malitia , alto rum passes mors Christi ad hanc consecuti primum Deus permis duntaxat definito consilio , hoc est, decrevit pernuti

alterum, consequenter ad iniquam Judaeorum determis tibnem, eodem consilio suo positive voluit esse in redemptionem generis humani. Quam in rem Augustinus in Enchir C. LII. tantum inquit interest quid veste homini , quid Deo coneruat, ad quem mem setam qui que referat Olun atem , ut aut probe. rur, aut improbetur nam Deus quasdam volantiues suas , --

ου bona, in secit per malorum homulum Mollam res maeas , per mittendo scilicet illac sevi per Iuvios malevolas, μυ--luntate Patris, Chri lucoccisus es c. Consormiter ad hoc ex plicandum est Ioseph a Fratribus venditi di in Gen s. voto is is, sed vollantat huc missussum

Resp. ad IV. Mistud denique perperam attribui Dei: nam, quod apud Isaiam , ac alibi dicatur excaecare indurare , eo non aliud significatur, quam quod Deus hominem ob peccata

prius admissa permittat labi in mentis caecitatem se cordis duritiem Permittit autem tum, dum in immiti peccato uni auxilia menti illuminandae excitandae oportuna, eaque emincia negat, ut jure negare potest dum item emcaciter, quaala vis misit, non impedit obstinatos in malum amemis, qui e ccatoris animum occupant. Pluribus locis istud expressis ver