장음표시 사용
431쪽
α8. Melium mccata eniati esse non quia mortem non mereanis tum se i quia ' non imputantur, quia venia delentur. His adde Mich. Bajum, Propos et o docentem et nudum esse peccarum ex natura sua veniale, domne mereri paenam ternam. Quibusoninibus Ecclesiae orthodoxae doctrinam adversari , constat ex Trident Seis. 6. Cap. II. cis item Can. 25. 7. ac d mum ex Baj cit Prop. a tribus SS. P. proscripta. III. Sunt, qui in ejusdem erroris conimunionem Vocent 4 quosdam DD. Catholicos, ac nominatim Ioan Gerson in Tract. de ita Spirit. . . lea. I. Almainum Tract. 3. Norat C. Io. Fischerum p. Roffens contra Luth Art. a. At enim labem hanc ab illis abstergere e proposito latagit anne dea c. Disp. 4. u. I. Dub. I. Memin Gotti Tom. a. de Uera Eccl. Par. I. Ar Io ubi eorum vindicias legere poteris. Quod si tamen illae non lassiciant, paucorum error obesse nequit communi DD. orthodoxum doctrinae , quam isthic asserendam tuendam suscipimus.
Dantur peccata, quae ex natura sua in tanIum ventiata.
ID genus stillicet peccatorum nomine veniunt illa , tuae sine sdiscrimine personarum non attenta proinde fidelium , aut praedestinatorum conditione sunt talia, ut ratione sui componi possim cum justitiae gratia , nec peccantem reddant obnoxium poenae aeternae , sed temporali duntaxata atqui peccata
ejusmodi dari docet Scriptura , Traditio item , tum Cratio ipsa.
Scriptura quidem quia sicut ad Gasi de peccatis quibusdam se ratia dicitur, qui talia agunt, Regnum Dei non consequem H hi a tur τ
432쪽
rum: ita Im a. in multis ostendimus omnes'; at non omnes mortaliter, cum mulli nihilominus perseverent esse iussi juxta illud Prov. et Mnes ea justus; ergo etiam venialiter, seu idi
m peccatis , quae ex se justitiam non excludunti . Hucciunt illa Christi apud Naith. C. s. omnis, qui irascitur fratri suo, reus erit Iussicim; qui autem dixerit fratri suo rhaca , reus eris concilio , qui autem Qxerit saturi, reus erit gehenna ignis. ubi vides tellium untaxat convicii genus pronuntiari mortale, ut pote dignum gehennae min duo vero priora esse leviora ut ex adie hi poena colligit D. Ioan Chrysin. Hom. 6. in . Manli commemoratis idcirco illis sibiiciens, sed adhuc fu noti magna Iuni R e Demum Christus ipse Matth. 7. Wa 3 aliqua peccata comparat trali de camelo alia festucaeis culici; qua utique comparatione satis innuit , aliqua esse ex genero suo gravia, alia levia inde Hieron. in . . Natth de Pharisaeis, cum ipsi, inquit, monaci crimis lena antire obnoxii, mutoraeec cata istam bus no concedura, eusirim 'si uiues , T milum si tauraues ; Traditio deinde : nam P. peccatum passim in mortale veniale dividunt , nulla ratione habita personae peccantis. Ita praeter paulo ante laud. Hieron & Chrysost. . Ambrosius 1. de Poeniti C. io quo sani, inquit, nos deser po ter
peccati; se haec poenitenti orum liviorum, graviorum Augustim vero L. demat. Grat. C. 38. Masaph in quit, in levissimis aliquando incautis obrepit peccatum, si fuerunt, sine peccato non fuerunt , ubi admittit peccata levia, quae justis etiam imputantur , qui justi esse desinant. Et rursum L. I. contra duas Epist. Pelag. C. I . inter peccata si crimina distinguens , mustos ait esse sine crimisu , nullum sine peccato, omnlraque prppterea, etiam fidelesin baptizatos
dicere debere , metu nobis Mua anser. atque hanc Q.
433쪽
DEPE ec ΑTIs. 429 ait Dei Catholisae sanitatem contra haereti ambanitarem. Quae ipsa doctrina a Concilio Mileuitano An. 416 Can. . in anathemate interposito est de fimita Iure proinde Coiic Trident. Sess . 6. C. II declaravit, justos quandoque in levia , i lia peccata caderes, nec tamen propterea justos esse desinere jurc item damnata est Baj Prop. ao qua negavit dari peccatum ullum ex nativa sin veniale. Ratio ipsa denetum idem evinci r quis enim sana ratione praeditus bi persuadeat, non minus ex se natura sua e g. vcrbum otiosum ac blasphoemiam promereri amicitiae divinae dissolutionem .poenam aeternam certe inter homines squidem non despiant quaelibet offensa non dissolvit amicitiam minus igitur inter Deum Chominem. Haec interim orthodoxae doctrinae veritas non ossicit, quo si
minus peccatum aliquod, quamvis natura sua veniale , malitiam mortalem contrahat per accidens, ex quibusdam scilicet circumstantiis. Id vero contingere posse occasione pravi alicujus finis adjuncti, propter contemptum formalem Legislal ris, ratione gravis scandali, aut periculi proximi grayiter peccandi, nemo in dubium revocat. At, num perinde sola venialium multiplicatio ad eam malitiam contrahendam lassiciat, ita videlicet, ut plura venialia titulo praecise aucti numeri evadant peccatum mortale Tistud est, quod Theologi ad culpae venialis naturam penitius inve igandam Controvertendum censuerunt.
De quo quidem Doetor Ang. I. a. u. 88. Art. . in O diserte pronuntiat nunquam feri posse. - ut es omiua torius mundi enialia uni peccaro mortali aquivaleant. Eadem est aliorum sententia adeo communis, ut Castropala asserat, apud omnes DD. orthodoxos esse certam. Cum his igitur Cnobis
434쪽
reuna venialia per solam sui mesti irationem non con alunt
Doctrina haec sundatur in Tridentino , quod Sess. 6 Cariat 1. dicit, sanctos, Iustos in enualia peccata quandoque cadere , non tamen propterea desinσe esse jussos& Ses 44. Cap. vemulta, usibuta a gratia Dei non excludiinur, G in quaefrequentius labιmur , taceri citra culpam posse in Consessione stiliscet ex mente igitur Concilii venialia, etiam frequentius admissa,
non dici ludunt a Dei gratia : non obligamur eadem pro sacro Poenit tribunali aperiri atqui neutrum horum sustineri popse universim, nisi sententia hae obtineat cum pec tum mortalis culpae malitiam continens juxta idem Concilium 'exesudat gratiam, Cin Consessione taceri non possit, ergo Q. Accedit peccatum mortaIe propter Dei contemptum , a in hoc fundatam ejus offensam proprie talem , esse ordinis perioris, quam veniale ea autem, quae sunt in ordine ins riori, quantumcunque multiplicentur, nequeunt pertingero ad aequalitatem cum eo , quod est superioris ordinisci quia nimirum multiplicatio haec fit intra limites ordinis inserioris. Ex hac certe causa quantumlibet multiplicata merita naturalia aequare non possunt Vel unum meritum supernaturale ergo etiam C. Denique cim numerus ille venialium ad unum mortaIEfestarens, a nemine determinari possit, qui vel secundum aut tertium veniale cum deliberatione admitteret, jam ho ipso e poneret se periculo peccandi mortaliter ac vel ideo etiam ita peccare. teneretur de hoc in Confessione sui accusationem s
435쪽
Resipondetur Seetariis contra Asiation L argu
ARguunt . ex S. Literis Ezech. 18. generatim dicitur: sanima, α peccaverat, i a morierar. Et Natth. s. qui solverit unum de mandiatis sis minimis, misimus vocabitur in regno caelorum, hoc est, excludendus a regno Celorum. Item Jac. a. quicumque totam legem servaverit, mendat autem in uno, factus est omnium reus. Quodlibet igitur peccatum aequivalet mortali, inducit mortem animae , etiam minimum excludit abeatitudine. H. ex Patribus. Aumstin L. 9. Con Tq. να, inquit, enam laudabili vitae hominum, si remota misericor a sutias eam illos igitur etiam, qui in parva videntur labi peccata, manet damnatio, nisi misericorditer cum iis agatur Basilius autem in Regg. brevior ad interog. . scribit, nulla peccata existimanda esse in tua is ad interog et 93 disserentiam minorum S, Drum peccatorum non reperiri in novo Testamento. III a ratione theologica quodlibet peccatum adversatur primo illi maximo, an datori Dis ges Dom Leum tuum ex toro corde tu ; ergo quodlibet opponitur charitati, quolibet excluditur charitas, ac vel ideo Deus contemnitur: quodlibet proinde ex se est grave. IU. a pari. Ex mente Catholicoriam omnia opera supe naturalia justi merentur vitam aeternam perinde igitur quod
vis peccatum meretur Poenam aeternam.
436쪽
Resp ad L non esse , quod sibi heterodovi Cut olim c bat Hieron L. contra Luciferian. ni finem blandiantur , si de Scripturarum opitulis videntvrsibi Urmare, quod dicunt: cam
L lus de Scripturis inqua sit currus , o Ar turae non in
lagmulae intinuod in intelligendo. Ut vero intelligantur, cinis textus inprimis attendendus est, is invicem plura conserenda. Ae loca quidem pro nobis facientia jam supra N. 83. lauda- .vimus nunc de objectis Scriptiuae verbis exuri contextu
certe animi hoc attento promotur ii Mechielem,nt qui toto est. Cap. nomne Deo monoe intendit id umim: propter peccata Patrum non puritimos, neque ex adverse; hinc V ao continuo additur , Issim non portabit iniquitat
Patras , ater non portabit iniqttitatem filii, -- impietas impii erus er eum Christiis autem apud Natth. cit. C. non loquitur de minimis peccatisci sed de praeceptis secundum,
teriam suam gravibus , quae tamen tali. Staibarum. Phari γ xum opinione habebantur pro nimis, ae etiam ab iisdem minima esse docebantur. Hinc est, quod Christius nominatim dicat et friverit uiuin de mandatis is minimis G docuerit Ahomines c moxque etiam subdat nis abundaverit joiuia, M a plus quam Scribarum i Pharisaeorum, non intrabitis in regnum Coriorum. Quae vero mansis illa minimari aliique quo a V 2I recensentur, Non o AS, Non mechaseris
vi quae promoe os sunt via , Iacobus demum laud. C. agit sinu desinens in uno ex gravibus praeceptis hinc mu V. si icit qui erum xit, Non moechaleris , Exit
Non occides quod si non moechaberis, occides alitem, factus es transgressor legis. Similiter illud Deuter. 28. V ult maled sus, sin non permanet in sermombus legis avus , intelligendunt est de praeceptis tantum Sravibus, ut patet ex praecedentibus a Diuitiae by orale
437쪽
genere suo sint parva & venialia, patet ex N. 83. sed nec in objecto loco aliud vult, quam quod ne sanctis quidem, tametsi in peccata solum levia laps , nisi ab eis divina misericordia prius mundentur, pateat aditus in regnum Coelorum. Id vero colligitur ex ejusd L. C. ult ubi petit pro Matre sua desum et orari , ut consequatur Dei misericordiam riuam autem illam 3 non utique eam , quae fit per mortalium remissionem et haec nim vita sun his non amplius impenditur ergo eam, quae fit venialium condonatione. Eodem sere sensu exponi potest dum ad hanc ipsam Dei misericordiam provocat p. 9 m do I 6 . ad Hieron item L. a. de Pecc merit Cremis C. g. quanquam hoc postremo loco videatur solum monere, neminem posse cum spe beatitudinis mori, nisi Dei misericordia erigatur ridque propterea, quod nemo certus sit liberum se esse ab omni peccato gravi, juxta illud scilicet Eccl. 9 nescit homo , virum amore an odio dignus fit , quodque ipsum I. Cor. . Apostolus metuebat De Basilio autem si tamen cit opus illius sit, nam Bellarmin. in . de Script Eccl. controvertit id habe : non plus eum isthic dicere, quam nullum peccatum esse ita parvum, ut contemni aut pro nullo reputari possit atque hoc sensu ait non reperiri in Scriptura differentiam minorum, majorum peccatorum. minc est, quod ad inter. 4 dicat, nihil tanquam nutum contemni debere ad inter 26 . idem declarat exemplo duorum infirmorum, quorum unus laborat sola labri, ab ter vero assis praeterea morbis.
Resp. ad III. D. Ani quodlibet peeeatum illi mandato adversatur vel graviter vel leviter C. quodlibet adversatur gr interm una cum illatione. Duo nimirum in hoc mandato distinguenda sunt Primum praecipitur ita amandus esse Deus,
Pici ut Ra P. Mussiria de Legis., Peccat.
438쪽
ut propter imitam rem creatam Mus amicitia rescindatur; atque hoc praeceptum grave est , cui proinde non potest non graviter adversari peccatum mortale , per quod amicitia Dei rescinditur , ac vel ideo Deus postponitur bono creato Alterum praecipitur, ne persectio Clarvo charitatis in Deviii mimiatur; quod praeceptum ex adverso non est graviter obliasans , quando per imminutionem hujus servoris integra adinae
quoad substantiam perseverat charitas Camicitia cum Deo ea agitur peccata, quae sunt contra hanc duntaxat mandati partem, eidem non adversantur graviter id genus autem esse contendi,
mus illa , quae levia ac venialia dicuntur. R p. ad IV. c. Anti N. Illation primi quippe habetur si iis damentum non item alterius. Cum enim opus quodlibet sis pernaturale justi dignificetur a gratia sanEtificante , sique opus
filii per hanc ipsam gratiam a Deo adoptat , ac haeredis vita: aeterna , vel ideo suffcientem habet proportionem ad mere dum ejusdem beatitudinis augmentum , accedente praesertim
Promissione divina, uti istud ex proposito decLratur in Tras . de Graiia&merito; exadversbin quibusdam peccatis, ut est e. g. verbum otiosum, ciosum mendacium c nulli reperire in unde ad merendam poenam aeternam sussiciens poportio desimaritur, cum per illa non contemnaturiens , neque ejus amicitia abjiciatura negligatur tantum charitatis servor, cui quidem negle hujuspiam Deus comminatur poenam aeternam.
At enim inquies ieeeatum quodlibet est maius malum quam a d quaelibet etiam prima, haecque potius eligena seret praequoris peccat, ita equidem verum id propterea duntaxa quod Deus quodlibet peccatum, utpote sibi displicens, vi summae suo sanctitatis sapientiae semper ae pro omni circumstantia prohibeat sitque proinde semper illicitum, voluntati divinae con Diuitia ' Corale
439쪽
altioris ordinisci omne malum poenae. Neque tamen hinc imferro licet : ergo quodvis peccatum ex se meretur quamlibet poenam , etiam aeternam ad id quippe praeterea necesse δε- re dari sufficientem in quolibet peccato proportionem ad merendam uenam aeternam. Quae quidem proportio nequit argui praecis ex eo , quod peccatum quodlibet in sensu memorato sit altioris ordinis ad omne nialum poenae: nam Co. aurum est nobilioris ordinas metallo quolibet, nec tamen propterea quaelibet auri portio valet quantamcunque massim alie rius metalli. An vero peceatum , quod dicimus veniales, saltem per accidens puniri possit, aut puniatur etiam poena aeteriana, dicetur insta L. III de Pecc Poen Dissert. I. Si urgeas quodlibet saltem peccatum Jus, qui gravi peccato :it ita tali est obstrictus, erit mortales poenae aeternae meritorium crinde ac quilibet actus moraliter bonus st: supc naturali a justo clicitus meretur de condigno vitam aeternam; quod si enim justitia habitualis , seu gratia sanctificans ita possit digi, sicare actum quemlibet bonum , cur non etiam injiistitia habitualis ii gravi ficet quemlibet actum malum Τ Verum neque istud legitime arguitur discrimen quippe haec inter non unum est. at quidem, Inio, gratia sanctificans per suos habitus Cauvilia trans unita influit in bonos justi actus sunt igitur hi actus gratiae
proprii ergo eosdem , ut suos, potest dignificare ad id , c jus ipsa est jus scilicet vitae aeternae ex adverso peccatum habituale nullo vero sensu influit in peccatoris malos actus, pro Mide nec gravificare potest illos , ut suos.
440쪽
ado, major dignitas personae secundum mastum Insa
num reddit majore praemio dignum : quia in aestimatione, rati plus longe est person m digniorem , quam minus dignam submitti in obsequium alterius; at vero major indignitas personae peccantis secandum se non facit actum malum majore poena dignum : quia poena commensuratur injuriae, delicto juxta illud Apoc. 18. quiantum glorificavu se in deliciis fuit, tantum date illi tormen ture imo secundum rectam aestimationem gramvior censetur injuria, quae ab amico , quam quae ab inimico irrogatur, unde David Ps. inimicus , inquis, meus m ladixisset ibi,sustinuissem usique tu vero homo unammis,
3tio, quia aetiis moraliter bonis quilibet a iusto elicitus habet omnes conditiones ad meritum de condigno vitae. aeternae requisitas, ut hic suppono ex Tract de Grat. Mor est scilicet honestus , supernaturalis , a gratia sanctificante dignificatus, ne caret divina promissione hinc Trident. Sess. 6. Can.
a a definivit, hominem justificatum bonis operibus , quae ab eo per Dei gratiam . Chrisi meritum , cujus vivum membrum Vt ,
fiunt, ere mereri augmentum gratiae, vitam aeternam, S ipsius vita serernae consecutionem , atque etiam gloriae augmentum quod ipsum ibid. Cap. I 6 jam antea pluribus declaravit, 4. Scris plura testimonio confirmavit Quilibet contra malus actus etiam gravis peccatoris non habet omnia , quae ad poenae aeter nae demeritum requiruntur inter quae est praecipuum, ut acti ejusmodi saltem interprhiative contemnatur Deus, quod profecto in omni ejus actu malo non reperitur. to demum , quia ex definitione Ecclesse , eaque in s. Literis fundata , constat quodlibet justi opus bonum mereri vitam aeternam , cum paulo ante cit. Trident generatim loqua