De legibus, earum transgressione, seu peccatis et peccatorum poena dissertationum theologicarum libri tres, quos in universitate Viennensi auditoribus suis exposuit Nicolaus Muszka .e S. J. ... L. 1. de legibus. L. 2. de legum transgressione, seu pec

발행: 1756년

분량: 643페이지

출처: archive.org

분류:

471쪽

intellecto esus obitu Romani se constritis Zozymum , Ormo sine professionis libellum ita concinnatum , ut a Mam . catholicus pronuntiaretur quod ipsum Pelagii quoque libellus ' RTradium abstulit. Qui autem ad praesentem controversiam potissimum facit Coelestii libellus P juveric resorro ejus verba ab Augustino L. de pecc orig. C. 6 descripta. In re- issionem peccatorum, jebat ille, baptirandos infantes non δε iure dicimus, ut peccatum ex traduce reum videamur, quod Iono a catholico sensis alumini si quis peccatum non cum i

o nincitur, quod exercetur is homine equis Ma sed voluntatis esse demonstratur Et aperto isthic negatur originale peccatum nihilominus ut scribit Augustin. L. ad Bonisac C. 3. -Zozymo Coelestii libelius catholicu dictus

ut ejus igitur errori Pontis, assensit Verum no quid te 'nem audiendae sint UD Maum vi iciae, tum serenda se

ientia.

Vindicatur ab errore dignitus.

Itierrorem Coelesti peccatum originale negantis consensita Zozymur', grandis calumnia est i quisquam multiplici nomine demstrisit, videre est apud erud de Societ. nstra Theola in Dan. Gisbertum in Disserti theol. de Zogvmo

472쪽

muc probanda Iu licto uis forte, ut hominibus , quispiam ignorantia error ObrΤfrit, fra sententia corrigatur. In eumdem sensum elagi is quo lue: Haec es fides , -- in qua, s minus perite parum caute aliiquid forte possum est , emendari cupimus are , qui Petri, Alimus renes Uc. Uterque igitur in imbello suo se ac doctrinam sitam clametsi simulateo subjecit elusa judicio. Accessit epistola Praylii p. Hierosol qui ut constat ex Zogyni Epist. 4. ad Affricanoso casse Pelagii en,

xiv adypulator interυenit. Sed nec aderant quamvis citati Eros & Lazarus Pelagii accusatores his ipsis praeterea Patro clus Ep. Arei apud Zozymum infamiam conflaverat. Innoeentius ipse demum ita tuam in Pelagium C esitum temp.raverat struentiam , ut uberet, Ii vimiam Diu demsso pravi dogmatis errore, resipuissetis, eis me cina solita , id est,

receptaccium suum ab Gὶlesia non negaretur Coelestius autem nominatim interpellante Zoetymo ut scribit Augustin. L. a. de pec orig. C. . beati Papae Innocenti literis non es ausius, obsistere e imo se omnia, quae Sedes illa damnaret , damnaturim esse promisit. . . .

Quid mirum igitur, quod Pontifex paulo propensorem se exhibuerit Pelagio a Coelestiora quod libellos eorum dixerit

catholicos irierque certe complura continebat catholica dogmata uterque quoad totam doctrinam Auctorum subjectionem in Ecclesiam profitebatur, ac vel ideo eorum animum catholicum pro se serebat Caeterum prius , quam summa auctoritate

eausam tunc definiret Pontifex , scripsi ad Epp. Amicanos; de re tota ab illis penitius edoceri petiitu nunquam Coelestium interea aut Pelagium communioni reclesiae restituit quin d . . inde, per literas Affricanorum comperta utriusque imposura, ad judicium evocavit Coelestium, eumque sita elapsum denu

473쪽

DE PECCATIS. 469que solemni decreto condemnavit una cum Pelagio. Constant haec omnia partim ex Zogyn. epistolis ad Assiicanos datis . partim ex Augustino L. et ad Bonis. S. L. de peco rig. item Nario infra laudando. His jam vero in unum collidis cmni-

iras, quid est quo possit jure argui eamus ipsum Coelestierrorem approbane , ac in eum consensile.

Alierum momentum petitur ab auctoritate . Austustini, iri ut qui eo tempore , quo haec gesta sunt, vixerit nec dubium est, qui in causam universam vigili prorsus cura inquisii erit, cum ex proposito errorem Pelagianum impugnaret. .Haec au 'triniunt , quae ex Augustino ieserenda censui

Tot intumis inquit S. Doctor L. a. ad Bonis contra duas Epist. Pelagian C. 3. inter Apostolicam Sidem Salios Epycopos currentibu S se recurrentibus scriptis Ecclesisticis, etiam gestis de hac causa apud illam Sedem Coelesto prasente, respondente confessis , quaenam tandem pisola ea mem. Vae Zoo mi, quo interlocuta reperitur tibi praceperit cre oponere, Die .sso inuo peccati originussis nominem 40ciis Nuspiam. prorsus hoc dixi sed cum Coelest in hoc in suo libello posuisset inter illa duntaxit, de quibus se adhuc sistrare , instrui velle confesus esset in homine acerrimi ingenii, quia δε corrigeretur, pluribus profuisse , Oluntas emendationis no Uujstas dogmatis 'probata est. Et propterea libellus Vus catholicus

dissus est, quia i hoc catholicae mentis est, Ii qua foue illite δε- pis, quam eritas exiit, non ea cersi e Mnire , sed istina lac demonstrata re ere. Q Hoc in illo factim mictatur, quando se steris Innocentit, inbus de hac re dubitatio totasublata est, comJentire respondet. at insta Dictum erat eum libellum esse catholi icum propter illud , quod se Innocenti literis consentire ipsi re sponderet Iterum ibid. Nunc ero , cum primitus Innocentii

474쪽

47 r. o. a L Bera hunc errorem damnaverint , Suceefo quoque ellus R. P. Zoomvis hoc tenendi in Fr quod si de parvulis sentium nunquam xerit, nunquam scris erit , insuper etiam Coelesiam se purgare, hentem ad consentiendum suprata at Sedis pos tu ris crebra interlocutione conserinxerit professo quidquid interea

lenim actum es cum Coeles o , se vata antiquissima dei eritate, eorumoris sui clementissima suasio , non approbatio ravitatis. Et quod, eodem Sacerdote posea aristus, Pelagius repeti ra ait loritate dumetini sunt, villulum lintermissa , - ως Finis proseremia ratio severitatis fuit, nonrae ricum prius, siue, τὸ nova cognitio veritatis. Q Augustini estimoni Mumus numinim in Coelestii errorem constauit semper ei restitit semper oppositum i nuit libanum in cathosicut ratione tantum Mintuis de subiectionis , quam verborum specie praesin ebat catholicam; lanius duntaxat coelestium tractavit ob *m correctionis d. rectis demum staudibus eundem condemnavit. An autem haec recens gesta Augustinus palam prolane is ad impugnandos Pelagianos iisdem in siciem oggerere ausus fuisset , nisi certa ac explorata forent et Nee absimilia his leguntur apud Μarium

Mercatorem, Augustano coaevum .familiarem in ejus Con, monitor Histor de Pelagian C. r. imo etiam Facundum Hermianensem quamvis plurium opinione Schis illauni Scriptorem L. . . . xa Atque ex his pronum est diiuere emi quae in particulari olim Pelagiani ex sacto Zogymi pro se arguebant aut quae deinde Sectari alii , Zogymum erroris conclemnantes, deci tuitarunt. Ac horum qu dem praecipua capita sunt Zozymum approbasse Coelestii libellum, ut Catholicum tametsi in eo ne-

garetur peccatum originale elagii pariter libellum ab eo dieitam Catholicum, errasse saltem Pontificem in eo, quod impostores jam mea ab Ianocentio damnatos audierit, benigni

475쪽

imo etiam acceperit. At enim , quo sensu intelligenda approbatio illari cur libelli dicti Catholicis curque lenius habitii rores satis , opinor, ex dictis constat idque ita, ut iam non sit ullus cavillationi locus. Illud sorte dubitationem Imquam movere potest , quod Facundus Herm. paulo ante citae.& C. dicat invenient Zoomum se Pelanii , ejus complicis coelegi, loquam visam σωλού- Iaralantem V rim frustra de istud praei qmim quod enim verba haec sensu si a nismorato exponi Gngrue possint , ipse insuper acu cus eod. C. criminationem hanc abunde diluit, subjiciens que Musinos piscopos Pelagium scilicet in sua synodo absol- . ventes neque Zoomum hareticos ab Ecessu creo , quia Phireticis bene senserunt , sed potius pro merito fit Ade catholisos j cari, honorari quomam nomisbe erimitu deputaris imcium non intellecta ressuris malignorum. Tanta autem erat eorum versutia, ut sanctitatis verborum specie vel perspicacissilmis possent illuderes hinc Augustinus ipse L. . deiec Mer. Crem C. r. primitus non dubitavit Pelagium compellaret Drumsanctum, ac nMparvo profectu chrissarium ' Plura in hanc rem, si lubet, lege apud Natalem Alex in

aliam . n. --um instandi rationem reperies. Nobis haec ut cum Facundo concludam sius dissi oram Aram, nescandaliaen tuae. .

nale contrahant

A clarius explicandam , ac etiam confirmandam de ec. originalis existentiara natura doctiinam priore propo sitam

476쪽

jectum, seu homines illos , qui hoc peccatum contrahant: tum raefinire modum, quo ab iis contrahatur. Ac de primo au de pronuntiare sat pronum est nam quae de hujus peccati subjecto in particulari controversa sunt, in duos seqq. s. rejicimus. Alierum vero dissicultatem habet tantam , ut vel

ipsi Augustino visa sit admodum implexa ac impedita. Ut ut sit atramen, de utroque totidem Assertionibus natuemus:

soli, Γ omnes Adae postera, via scisscet naturalis generatiorisas Adamo descendenses misiqvis speciali eximatur, i, gro conra Munt se . - 'puruis, s itidem primo mimmationis momento.

1 Ingula asserti huius membra speciatim explicanda sunt , o paucis saltem comprobanda. Jam vero, ut eum sequamur ordinem, quo unum excipit alienim, culpa ordinalis conre hi dicitur Primum ab Adae posterisper generissionem miluo is asem dyrindrauibus satis aperterabida Literae innuunt illis D, I 4 verbis, qui potes facere mundum de immundo eoueFum

semine R. tum &PP. ut cum Ambrosius in Ps. 48. hoc peccato obnoxios vocat Adam se haereditatem successonis humanae item Augustin. L. f. de pece mer. C. s. ubi peccatum hoc ait carnali generatione nostriam esse; tum denique clariis me Trident. Sess. 6.Cap. 3. reuera homines, inquit, nisi ex semine de propagan nascerentur,non nascerentur musit. Unde vel hoc nomine Christi humanitas quanquam praeterea ratione unionis cum Verbo incapax fuerit pecςatum originale non contraxit et cum non p.

477쪽

' in P Ee ea Tis. 473 generationein naturaIem , sed nio S. Spiritus obumbratione sit concepta sed ava , ut pote ex costa tantum Adamistrinata, non amisisset orginalem justitiam, si ipse non pecca sti, ut observat Marea delem rami sea. 4. Deinde primo animationis momni probant id verba et Iob. I . paulo ante recitati, acetiam illii Davidis Psso. A quitatibus conceptus sum. Idem deducitur ex Patribus Ieccato Adae ejus propaginem inquinatam asserentibus : jam tum quippe vero sensi Adae propago sumus , cum anima cor pori infunditur sed rursum haec prae aliis clarius ridentinum cum verbis ex supra cit C relatis continuo adjiciat: cum ea propagatione per i um , dum concipiuntur , propriam im jusitiam contrahantu per conceptionem autem intelligitur primum humani laetus animati momentum. originalis igitur m cula etiam a Jeremia Joanne Bapi contracta est , quamvis uterque ante sui nativitatem in matris utero sanctificatus ruerit,

ut legitur Jer. I. i Item : solis omnes Ad posteri. Hi enim soli, iique praeterea generatim omnes dicuntur in Adamo peccasse , ejusque peccatum contraxisse, ut constat ex saepe laud. Patribus ,

Concit. Tridentino, ipso quin etiam Apostolo ad Rom. dicenter per unum hominiem peccatum in hunc mundum intravis initam omnes bomines morso retra sit , in quo omnes puc erunt; insita, remus desictum in omnes homines in condemnatio ran Istud interim exceptionem patituri hinc addimus

exemptam isse V Dei-Matrem , o proposito tuebimur IV My. quo postumo simul huius exempturius modum ex Ponemus. oo

478쪽

Eatenus peccante dis evus quoque poster peccarunt , atque adeo pecca&ιm originale comraxerunt, quatenus Per decretum Dei nisoluntate Adam voluntates eorum fuerunt inclusa in ordine ad Observationem vel tran gressionem Pro

puri non comedendo friata erim. Modus hic explicandi culpae originalis transgressionem jam

nunc fere apud omnes D. Catholicos receptus est, nisi quod eorum aliqui pactum pro decreto statuant , aut Verius hoc cum illo confundant. Certum autem est in hoc systemate, vi memorati decreti voluntatem Adae fuisse moraliter nostram in ordine ad dictam observationem Ctransgremionem atque adeo Adamum fuisse suorum posterorum non tantum Caput ph scum, ut erat scilicet omnium progenitor sed etiam caprumOrale in ordine ad eos actus, ita nimirum, ut jam non suo dumtaxat, sed omnium suorum poster oriri nomine praeceptum Dei Vel observaret, vel transgredoretur, atque sic originalem j stitiam sibi a nobis vel conservaret, vel deperderet. Hac

animadversione praemisia, si jam pro Mertione duplex argumentum. Et dem1r Argum. . est positivum. Peccati originalis in posteros transfusio apte explicatur per hoc Decretum, idem poterat meri a Deo : quin lamim esse colligitur ex scriptura Patribbus dicendum igitur ex Dei decreto in voluntate Adam ita fuisse inclusas eius posterorum voluntates allatio indubie est mentima , si Antee propositionis assertum quoad omnes tres paries obtineato singulae situr hae seorsum probandae sum Jam vero

pars

479쪽

Da P ne ea Trs. - .Pars Ima inde patet, quod , supposita hac voluntatum n strarum inclusione in Adam voluntate, voluntas Clibertas dami in ordine ad memoratum praeceptum fuerit simul volu tas clibertas nostra in aestimatione moralici fieri igitur non potuit, ut Adam hoc praeceptum transgrediente, non etiam nos in aestimatione morali illud transgrederemur , voluntate scilicet phyliceri itidem aliena , at moraliter nostra atqui hoc est Adanai peccatum in ejus posteros transfuodi, eosque cui .

pam originalem contrahere, ergo αPars ad vel ideo certa est, quod nihil proferri queat, curi Deus sacere non potuerit. Constat insuper Rempubsicam legitime posse suorum subditorum voluntates alligare volu tati alterius, atque ita in hac illas moraliter inchidere in ordin ris es mi quosdam civiles hoc modo certe nunc pupillorum voluiitates novimus alligatas Tutoris voluntati quoad contramis

aliquos, ita ut pupilli ipsi agere censeantur, quod nomine e vim Tutor egerit an non ergo Deus, qui sipremum in omnia habet dominium, potiori jure potuerit eam voluntatum ines conem decernere'

Pars alia repetitur ex tape laud. ad Rom. s. verbis , permum hominem peccatum iuravi in modum , - - - --ε peccarerunt i quia scilicet est notat Augustin. a de die. meri ominae unus iae furor at non utique imus phaesce, igitur uinus morasito quomodo autem istud' nisi vi decreti, quo Adam constitutus est a ut minati suomm postero . . Sedis constituito haec divina a Patribus est a ita iis locis, quibus ejus meminerunt sub nomine pata vel testimenti. Itali ron in sese C. 6. misati sunt Adam , ut quod illa in aras fecerat actum meum , legemque rateriens , si in terra facerent. Et Augustia L. I6. de Civ. De C. a7. Parvuli omnes in b

inos a D

480쪽

Io resumentum Des Piparunt, in quo omnes pecca Verunt, te- samentum autem - - illudes qua die ederitiq, morte moriemini

hinc Basilius an Hom de ejun. quoniam , inquit, non jυ unausemus, exulavimus de paradigo Adamo igitur abstinentiae legem infringente, nos quoque infregimus quomodo autem , nisi unum moraliter cum illo fuerimum rursum vero quomodo unum

sine memorata Dei constitinione 3 et Ar m. II esto negativum. Seclusa nimirum hac volu tatiam inclusione non suppeii modus alius, quo rite explic

tu peccati originalis transfusio. Non amo per voruntatem interprelati, ain ut quidam opibnantur apud Sylvium qu. r. M. i. quasi vero poster Adae censendi sint in illi causam suam commissuri fuisse , ut eo pec cantes ipsi peccare vellent. Istud quippe asserendi nullium est fundamentum; qui non desunt in praesens , qui mallent oppositum. Non avo per libidinem generationi sensima naturaliter adiunctam, proinde quasi ex natura reici quae sententia , posta iuberim malvinum , est Janseri , eidem adhaerente Iue minio, Henrico ara Ign apud Thom ex Charmes in TraEL. de Pecc C. 6 qu. 3. Quod enim rursus huius fundamentum 7 quae parentum libidinis ad culpam in filios transfundendam proportio 3 Adde quamvis parentes ori aliqui ex peculiari Dei privilegio liberi orent a libidine in generando milii nihilominus eorum uti essent Adae posteri, ita indubie peccatum originale contraherent, ut pote Apostolo generatim inclamante, in quo omne peccaverunt. Ex adverso, tametsi cum libidine fieret generati , s tamen non ex semille Adae, non contraheretur culpa orionalis nam homines ris exstrum Ada ro-

SEARCH

MENU NAVIGATION